Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/22921 K.2014/4983
Özet: (1) Uyuşmazlık, iki sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan dolayı ayrı ayrı mahkumiyetine ilişkin temyiz ve zamanaşımı gerekçeleriyle ilgiliydi; (2) Mahkeme, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar vererek, her iki sanık hakkındaki kamu davasını zamanaşımı nedeniyle düşürdü ve mahkumiyeti bozuldu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Her iki sanık hakkında ayrı ayrı mahkumiyet
Yoklukta verilen karar, sanık ...'ya Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 13.07.2009 tarihinde, diğer sanık ...’ya İse 04.08.2009 tarihinde tebliğ edilmiş ise de; UYAP ortamında yapılan kontrolden, sanık ...'nun 05.05.2009 tarihinden 24.07.2010 tarihine kadar, ...'nun ise 15.06.2009 tarihinden 08.09.2009 tarihine kadar cezaevinde olduklarının anlaşılması karşısında; tebligatların usulüne uygun olmadığı, ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 24.11.2009 gün ve 2009/11-164 Esas, 2009/275 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hüküm fıkrasında kanun yollarının süresi, mercii ve şeklinin CMK'nun 232/6. madde ve fıkrasına uygun olarak ve tereddüte mahal vermeyecek biçimde gösterilmiş olması gerektiği, somut olayda hüküm fıkrasında temyiz merciinin gösterilmemiş olması nedeniyle, sanık ... müdafii ile sanık ...’nun temyizlerinin öğrenme tarihine göre süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “sahte sürücü belgesini düzenleyip kullanmak" suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 13.01.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafii ile sanık ...'nun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Her iki sanık hakkında ayrı ayrı mahkumiyet
Yoklukta verilen karar, sanık ...'ya Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 13.07.2009 tarihinde, diğer sanık ...’ya İse 04.08.2009 tarihinde tebliğ edilmiş ise de; UYAP ortamında yapılan kontrolden, sanık ...'nun 05.05.2009 tarihinden 24.07.2010 tarihine kadar, ...'nun ise 15.06.2009 tarihinden 08.09.2009 tarihine kadar cezaevinde olduklarının anlaşılması karşısında; tebligatların usulüne uygun olmadığı, ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 24.11.2009 gün ve 2009/11-164 Esas, 2009/275 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hüküm fıkrasında kanun yollarının süresi, mercii ve şeklinin CMK'nun 232/6. madde ve fıkrasına uygun olarak ve tereddüte mahal vermeyecek biçimde gösterilmiş olması gerektiği, somut olayda hüküm fıkrasında temyiz merciinin gösterilmemiş olması nedeniyle, sanık ... müdafii ile sanık ...’nun temyizlerinin öğrenme tarihine göre süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “sahte sürücü belgesini düzenleyip kullanmak" suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 13.01.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafii ile sanık ...'nun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.