Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/7320 K.2013/5501
Özet: Uyuşmazlık konusu, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan dolayı sanıkların hırsızlık ve kart kötüye kullanım suçlarından hüküm giymesiyle ilgiliydi; mahkeme, TCK 245/1 maddesinin uygulanmasında hatalı olduğunu belirterek, iki ayrı suçun tek bir suç olarak değerlendirilmesini ve cezanın artırılmasını kabul etti. Mahkeme, bu hataları düzelterek kararını bozdu ve sanıkların haklarını koruyarak hükmü iptal etti.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık Ö.. T.. müdafiinin, bir sebebe dayanmayan, sanık T.. Ö.. müdafiinin ise yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Dosya kapsamından hırsızlık suçunun gece vakti işlenmediğinin anlaşılmasına rağmen sanıklara hükmolunan cezaların TCK'nun 143. maddesi uyarınca artırılması,
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.2011 gün ve 2011-166-213 esas-karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nun 245/1. maddesinde öngörülen banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunda, suçun mağdurunun kart hamili olduğu sanıkların şikayetçiye ait iki ayrı banka tarafından düzenlenmiş kredi kartları ile birden fazla alışveriş yapmaktan ibaret eylemlerinin 245/1, 43. maddelerinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden tek suç yerine, yazılı şekilde iki ayrı suçtan mahkumiyetlerine hükmolunması,
3-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
4-Banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından TCK'nun 245. maddesinin hangi fıkrası ile ceza tayin olduğunun gösterilmemesi,
Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 03.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
1-Dosya kapsamından hırsızlık suçunun gece vakti işlenmediğinin anlaşılmasına rağmen sanıklara hükmolunan cezaların TCK'nun 143. maddesi uyarınca artırılması,
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.2011 gün ve 2011-166-213 esas-karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nun 245/1. maddesinde öngörülen banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunda, suçun mağdurunun kart hamili olduğu sanıkların şikayetçiye ait iki ayrı banka tarafından düzenlenmiş kredi kartları ile birden fazla alışveriş yapmaktan ibaret eylemlerinin 245/1, 43. maddelerinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden tek suç yerine, yazılı şekilde iki ayrı suçtan mahkumiyetlerine hükmolunması,
3-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
4-Banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından TCK'nun 245. maddesinin hangi fıkrası ile ceza tayin olduğunun gösterilmemesi,
Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 03.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.