Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/6532 K.2013/1676
Özet: Mahkeme, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle, 30.05.2001 tarihli yakın buluşma tarihine ilişkin delillerden yola çıkarak sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğini ve suç kastı bulunmadığını kabul edip, 765 sayılı TCK hükümlerine göre cezayı onaylayarak kararı onamıştır.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosyada mevcut çek suretlerinden en son keşide tarihinin 30.05.2001 tarihi olup suçun en son bu tarihe kadar teselsül ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
Dosyada mevcut adli sicil kaydına göre tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında lehe olarak kabul edilen 765 sayılı TCK hükümlerince tayin olunan cezanın aynı Yasanın 81. maddesinde gösterilen tekerrür nedeniyle artırılmaması ve lehe Yasa belirlenmesinde değerlendirmeye esas alınmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca; 765 sayılı TCK ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun olaya ilişkin hükümleri uygulanıp, cezalar kişiselleştirilerek sonuç cezalar gösterilmek suretiyle lehe yasanın denetime olanak verecek şekilde belirlendiği anlaşılmış, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama gerekçeleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın; suç kastı bulunmadığına, yüklenen suçu işlemediğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosyada mevcut çek suretlerinden en son keşide tarihinin 30.05.2001 tarihi olup suçun en son bu tarihe kadar teselsül ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
Dosyada mevcut adli sicil kaydına göre tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında lehe olarak kabul edilen 765 sayılı TCK hükümlerince tayin olunan cezanın aynı Yasanın 81. maddesinde gösterilen tekerrür nedeniyle artırılmaması ve lehe Yasa belirlenmesinde değerlendirmeye esas alınmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca; 765 sayılı TCK ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun olaya ilişkin hükümleri uygulanıp, cezalar kişiselleştirilerek sonuç cezalar gösterilmek suretiyle lehe yasanın denetime olanak verecek şekilde belirlendiği anlaşılmış, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama gerekçeleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın; suç kastı bulunmadığına, yüklenen suçu işlemediğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.