Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/4718 K.2011/24080
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, dolandırıcılık ve resmi belge sahteciliği davası kapsamında, önceki mahkumiyet kararının lehin olmaması nedeniyle uyarlama talebini reddederek, 26.12.2011 tarihli oybirliği kararıyla mahkeme kararının onaylanmasını belirlemiştir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık, Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği
HÜKÜM: Uyarlama talebinin reddi
Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uyun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre, önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece duruşma açılıp, önce hükmolunan ceza ile 5237 sayılı TCK.nun olaya ilişkin hükümleri uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar denetime olanak verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması sonunda, daha önce 01.05.2001 gün ve 1999/110 Esas, 2001/137 Karar sayı ile verilen hükmün lehe olması nedeniyle bu cezanın aynen infazına karar verilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri de dosya içeriğine uygun olarak gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan hükümlüler müdafilerinin bir sebebe dayanmayan, hükümlü ...’nın ise teşdit gerekçelerinin yerinde olmadığına, 5237 sayılı TCK.nun lehe olduğunun gözetilmediğine, adil yargılanmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Dolandırıcılık, Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği
HÜKÜM: Uyarlama talebinin reddi
Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uyun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre, önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece duruşma açılıp, önce hükmolunan ceza ile 5237 sayılı TCK.nun olaya ilişkin hükümleri uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar denetime olanak verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması sonunda, daha önce 01.05.2001 gün ve 1999/110 Esas, 2001/137 Karar sayı ile verilen hükmün lehe olması nedeniyle bu cezanın aynen infazına karar verilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri de dosya içeriğine uygun olarak gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan hükümlüler müdafilerinin bir sebebe dayanmayan, hükümlü ...’nın ise teşdit gerekçelerinin yerinde olmadığına, 5237 sayılı TCK.nun lehe olduğunun gözetilmediğine, adil yargılanmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.