Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/1073 K.2011/1654
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın dolandırıcılık suçundan dolayı 765 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümleri çerçevesinde hapis ve adli para cezası ile cezalandırılmasıdır; Mahkeme, 1 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 5 833 YTL adli para cezasını hükümlemiş, ancak sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’ın 52/4 maddesiyle ilgili “karma uygulama” kararını iptal ederek, yerine 647 sayılı yasa ve yargılama gideri hükümlerini ekleyerek kararı düzeltilmiş şekilde onamıştır.
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
**HÜKÜM:** 765 s.TCK.nın 503/1, 522, 81/2 ve 5237 s.TCK.nın 52/4 maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 5833 YTL adli para cezası
Sanık hakkındaki tekerrür uygulaması isabetli olduğu gibi kesinleşmiş hükümdeki ceza uygulamasının uyarlama yargılamasında değiştirilmesi mümkün olmadığı cihetle tebliğnamenin birinci fıkrasındaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:
1-23.02.1938 gün, 23/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Daire kararlarında açıkça belirtildiği üzere, suç tarihinde yürürlükte bulunan yasa ile sonradan 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı yasanın olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanarak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın uygulanması gerektiği gözetilmeden, sanığın 765 sayılı TCK. nun hükümleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK. nun 52/4. maddesinin tatbiki suretiyle “karma uygulama” yapılması,
2-Sonradan yürürlüğe giren yasa nedeniyle kesinleşmiş hükmün yeniden değerlendirilmesi için yapılan yargılama giderlerinin yargılamaya neden olmayan hükümlüye yüklenemeyeceği, ancak yeni hükmün kesinleşmesi üzerine önceki kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki hükümdeki yargılama giderlerinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uyarlama yargılaması için yapılan yargılama giderlerine de hükmolunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “5237 sayılı Yasanın 52/4.” ibaresi içıkartılıp yerine “647 sayılı Yasanın 5.” ve yargılama giderine ilişkin bölüm tümden çıkartılıp yerine “kesinleşen 29.12.2003 günlü kararda hükmolunan 3.750.000.(3,70) TL yargılama giderinin hükümlüden tahsiline” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Dolandırıcılık
**HÜKÜM:** 765 s.TCK.nın 503/1, 522, 81/2 ve 5237 s.TCK.nın 52/4 maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 5833 YTL adli para cezası
Sanık hakkındaki tekerrür uygulaması isabetli olduğu gibi kesinleşmiş hükümdeki ceza uygulamasının uyarlama yargılamasında değiştirilmesi mümkün olmadığı cihetle tebliğnamenin birinci fıkrasındaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:
1-23.02.1938 gün, 23/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Daire kararlarında açıkça belirtildiği üzere, suç tarihinde yürürlükte bulunan yasa ile sonradan 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı yasanın olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanarak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın uygulanması gerektiği gözetilmeden, sanığın 765 sayılı TCK. nun hükümleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK. nun 52/4. maddesinin tatbiki suretiyle “karma uygulama” yapılması,
2-Sonradan yürürlüğe giren yasa nedeniyle kesinleşmiş hükmün yeniden değerlendirilmesi için yapılan yargılama giderlerinin yargılamaya neden olmayan hükümlüye yüklenemeyeceği, ancak yeni hükmün kesinleşmesi üzerine önceki kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki hükümdeki yargılama giderlerinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uyarlama yargılaması için yapılan yargılama giderlerine de hükmolunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “5237 sayılı Yasanın 52/4.” ibaresi içıkartılıp yerine “647 sayılı Yasanın 5.” ve yargılama giderine ilişkin bölüm tümden çıkartılıp yerine “kesinleşen 29.12.2003 günlü kararda hükmolunan 3.750.000.(3,70) TL yargılama giderinin hükümlüden tahsiline” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.