Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/17775 K.2011/1605
Özet: Uyuşmazlık, sanığın başkasına ait banka veya kredi kartını izinsiz kullanarak yarar sağlamasıyla ilgilidir. Mahkeme, temyiz talebini reddederek sanığa 2 yıl 6 ay hapis ve 16.660 TL adli para cezası verdiği kararın aynen infazını emredmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM: 30/04/2010 tarih ve 2009/457 Esas, 2009/1307 Karar sayılı ek karar; Temyiz talebinin reddi ile ilamın aynen infazı
24/12/2009 tarih ve 2009/457 Esas, 2009/1307 sayılı karar; 5237 sayılı TCK.nun 61 maddesi delaletiyle 245/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4, 53/1-2-3 maddesi delaletiyle 245/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 16.660 TL adli para cezası, CMK.nun 231 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına
Sanık müdafiinin 30.04.2010 havale tarihli dilekçesinin, hükümde yanılgıya yol açacak biçimde yasa yolunun süresinin başlangıcının gösterilmemesi nedeni ile ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.04.2009 gün 214/98 sayılı kararında açıklandığı üzere öğrenme üzerine süresinde verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabulü gerektiği cihetle; mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 30.04.2010 gün ve 457/1307 sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:
1-Sanığın, aşamalarda ısrarla, mağdurdan rızası ile aldığı ve şifresini öğrendiği sabit olan kredi kartından yine mağdurun rızası ile borç olarak para çektiğini savunması, dosyanın incelenmesinden mağdurun başka bir kredi kartı borcunun taksitlendirilmesi için kullanmadığı ve borcu bulunmayan suçu konu kredi kartını laboratuar teknisyeni olan arkadaşı sanığa verip şifresini söylediği, hiçbir işlem yapılmadığı halde kartının iki buçuk ay sanıkta kalmasına ses çıkarmadığı, kartını verdikten yaklaşık 10 ay ve para çekildiğini öğrendikten yaklaşık 7 ay sonra şikâyetçi olduğu, kredi kartından aynı anda yüksek miktarda değil de farklı günlerde ve düşük miktarlarda para çekildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın suç kastı ile hareket ettiğini gösteren, kanıtlar karar yerinde açıklanıp yeterince tartışılmadan hangi beyana hangi gerekçelerle üstünlük tanındığı da belirtilmeden yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabulle göre de;
2-Sanığın mağdurun kredi kartını değişik zamanlarda birden çok işlemde kullanarak yarar sağladığının anlaşılması karşısında; zincirleme suç hükümleri uyarınca cezasının artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Sanık hakkında hapis cezası takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde aynı gerekçeler ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle gerekçede çelişkiye düşülmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 22.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM: 30/04/2010 tarih ve 2009/457 Esas, 2009/1307 Karar sayılı ek karar; Temyiz talebinin reddi ile ilamın aynen infazı
24/12/2009 tarih ve 2009/457 Esas, 2009/1307 sayılı karar; 5237 sayılı TCK.nun 61 maddesi delaletiyle 245/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4, 53/1-2-3 maddesi delaletiyle 245/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 16.660 TL adli para cezası, CMK.nun 231 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına
Sanık müdafiinin 30.04.2010 havale tarihli dilekçesinin, hükümde yanılgıya yol açacak biçimde yasa yolunun süresinin başlangıcının gösterilmemesi nedeni ile ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.04.2009 gün 214/98 sayılı kararında açıklandığı üzere öğrenme üzerine süresinde verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabulü gerektiği cihetle; mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 30.04.2010 gün ve 457/1307 sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:
1-Sanığın, aşamalarda ısrarla, mağdurdan rızası ile aldığı ve şifresini öğrendiği sabit olan kredi kartından yine mağdurun rızası ile borç olarak para çektiğini savunması, dosyanın incelenmesinden mağdurun başka bir kredi kartı borcunun taksitlendirilmesi için kullanmadığı ve borcu bulunmayan suçu konu kredi kartını laboratuar teknisyeni olan arkadaşı sanığa verip şifresini söylediği, hiçbir işlem yapılmadığı halde kartının iki buçuk ay sanıkta kalmasına ses çıkarmadığı, kartını verdikten yaklaşık 10 ay ve para çekildiğini öğrendikten yaklaşık 7 ay sonra şikâyetçi olduğu, kredi kartından aynı anda yüksek miktarda değil de farklı günlerde ve düşük miktarlarda para çekildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın suç kastı ile hareket ettiğini gösteren, kanıtlar karar yerinde açıklanıp yeterince tartışılmadan hangi beyana hangi gerekçelerle üstünlük tanındığı da belirtilmeden yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabulle göre de;
2-Sanığın mağdurun kredi kartını değişik zamanlarda birden çok işlemde kullanarak yarar sağladığının anlaşılması karşısında; zincirleme suç hükümleri uyarınca cezasının artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Sanık hakkında hapis cezası takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde aynı gerekçeler ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle gerekçede çelişkiye düşülmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 22.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.