Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2007/2792 K.2010/649
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanıkların dolandırıcılık suçundan dolayı hapis ve adli para cezası ile ilgili temyiz talepleri ve bazı beraat kararlarının geçersizliği iddialarıdır. Mahkeme, sanığın 1 yıl hapis ve 11.000 TL adli para cezasına çarptırılmasını hükmederken, diğer sanıkların beraatini onaylamış ve temyiz taleplerini reddetmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Sanık ...'in 5237 sayılı TCY.'nın 157/1,52,58/6-7. madde ve fıkraları gereğince 1 yıl hapis ve 11.000.00 YTl. adli para cezası ile cezalandırılmasına, diğer sanıkların beraatlerine
I-Katılan vekilinin, 08.11.2006 tarihinde usulüne uygun tebliğ olunan hükmü, yasal süresinden sonra 01.12.2006 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-O Yer C. Savcısının sanıklar ..., ... ve ...’in beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1-Sanıklar ..., ... ve ...’in beraatlerine ilişkin mahkemenin 22.12.2004 gün ve 2003/399 Esas 2004/326 Karar sayılı hükmün Dairemizin 19.06.2006 gün 2005/2679 Esas, 2006/5630 Karar sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği gözetilmeden, adı geçen sanıklar hakkında yeniden kurulan hüküm hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup, O Yer C. Savcısının bu karara yönelik vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-O Yer C. Savcısının sanık ...’ün mahkümiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suça konu ayçiçeğin değerinin pek fahiş oluşunun 5237 Sayılı Yasa uyarınca hüküm kurulduğu esnada anılan yasanın 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde nazara alınmaması nedeniyle anılan yasa ile kurulan hüküm, açıkça sanık lehine olduğundan, lehe Yasanın somut bir karşılaştırma yapılmadan belirlenmesi sonuca etkili görülmemiş ve bu nedenle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkümiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre; O Yer C. Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 Sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği ve ayrıca anılan Yasanın 58. maddesinin de 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlara uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 Sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. ve 58. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak, 53. madde ile ilgili olarak yerine, “53. maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Sanık ...'in 5237 sayılı TCY.'nın 157/1,52,58/6-7. madde ve fıkraları gereğince 1 yıl hapis ve 11.000.00 YTl. adli para cezası ile cezalandırılmasına, diğer sanıkların beraatlerine
I-Katılan vekilinin, 08.11.2006 tarihinde usulüne uygun tebliğ olunan hükmü, yasal süresinden sonra 01.12.2006 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-O Yer C. Savcısının sanıklar ..., ... ve ...’in beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1-Sanıklar ..., ... ve ...’in beraatlerine ilişkin mahkemenin 22.12.2004 gün ve 2003/399 Esas 2004/326 Karar sayılı hükmün Dairemizin 19.06.2006 gün 2005/2679 Esas, 2006/5630 Karar sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği gözetilmeden, adı geçen sanıklar hakkında yeniden kurulan hüküm hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup, O Yer C. Savcısının bu karara yönelik vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-O Yer C. Savcısının sanık ...’ün mahkümiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suça konu ayçiçeğin değerinin pek fahiş oluşunun 5237 Sayılı Yasa uyarınca hüküm kurulduğu esnada anılan yasanın 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde nazara alınmaması nedeniyle anılan yasa ile kurulan hüküm, açıkça sanık lehine olduğundan, lehe Yasanın somut bir karşılaştırma yapılmadan belirlenmesi sonuca etkili görülmemiş ve bu nedenle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkümiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre; O Yer C. Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 Sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği ve ayrıca anılan Yasanın 58. maddesinin de 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlara uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 Sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. ve 58. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak, 53. madde ile ilgili olarak yerine, “53. maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.