Yargıtay 10. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2010/37733 K.2014/11657
Özet: İZMİR 7. Sulh Ceza Mahkemesi 29/03/2007 tarihli karar, “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan dolayı verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirini, itiraz süresinin başlangıcının açık belirtilmemiş olması nedeniyle tahmim ettiği için geçersiz tutarak, kararın kesinleşmediğini, 31/07/2008 tarihli kararın hukuken geçerlilikten yoksun olduğunu ve dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesiyle tekrar incelendiğini kabul etti.
Mahkeme: İZMİR 7. Sulh Ceza Mahkemesi Kararın Tarihi - Numarası: 29/03/2007 – 2006/1180 esas ve 2007/360 karar Suç: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Karar: Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri Temyiz Eden: Sanık Dosya incelendi
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 29/03/2007 tarihli infaza verilen ilk hükmün, sanığa tefhimi sırasında, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gözetilmeksizin, itiraz süresinin başlangıcının doğru ve açık şekilde belirtilmemiş olması nedeniyle kararın kesinleşmediği, kesinleşmeyen söz konusu karara ilişkin infaz işlemlerinin ve bu aşamada verilen 31/07/2008 tarihli kararın hukuken geçerlilikten yoksun “yok” hükmünde olması karşısında; sanığın temyiz isteminin 29/03/2007 ilk hükme yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemesinde, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785 E. 2012/101 K. sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 24.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 29/03/2007 tarihli infaza verilen ilk hükmün, sanığa tefhimi sırasında, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gözetilmeksizin, itiraz süresinin başlangıcının doğru ve açık şekilde belirtilmemiş olması nedeniyle kararın kesinleşmediği, kesinleşmeyen söz konusu karara ilişkin infaz işlemlerinin ve bu aşamada verilen 31/07/2008 tarihli kararın hukuken geçerlilikten yoksun “yok” hükmünde olması karşısında; sanığın temyiz isteminin 29/03/2007 ilk hükme yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemesinde, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785 E. 2012/101 K. sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 24.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.