Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2660 K.2019/2573
Özet: Uyuşmazlık, sanığın kasten öldürme suçunu işlerken hakaret ve cesaret indirimi uygulamasının yanlış olduğu iddiasından kaynaklanıyor; mahkeme, suçun planlı ve kanlı bir şekilde işlendiğini belirterek suç vasfını “kasten öldürme” olarak tanımlıyor. Mahkeme kararı netleştirilerek 13 yıl 4 ay hapis cezası veriyor ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması talebini reddediyor.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ: Kasten öldürme, kişinin hatırasına hakaret
HÜKÜM: 1) TCK.nin 81/1, 29, 62, 53, 63, 54/1. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası, 2) TCK.nin 130/2, 62, 53, CMK.nin 231/5-8. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ... müdafiinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinde bulunmadığı anlaşıldığından; bu karar, tebliğnameye aykırı olarak inceleme dışı bırakılmıştır. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ...’nın; kasten öldürme suçunun planlanarak, canavarca hisle ve eziyet çektirmek suretiyle işlendiğine, bu nedenle suç vasfının yanlış belirlendiğine, haksız tahrik indirimi ve takdiri indirim uygulanmaksızın sanığın cezalandırılması gerektiğine ve sair sebeplere yönelen, sanık müdafiinin ise temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki; suç vasfının nitelikli yaralama sonucu ölüme neden olma olarak belirlenmesi gerektiğine, haksız tahrik indiriminin azami oranda yapılması gerektiğine, fazla cezaya hükmolunduğuna ve sair sebeplere yönelen temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde, değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 07.05.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.07/05/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 09/05/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
HÜKÜM: 1) TCK.nin 81/1, 29, 62, 53, 63, 54/1. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası, 2) TCK.nin 130/2, 62, 53, CMK.nin 231/5-8. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ... müdafiinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinde bulunmadığı anlaşıldığından; bu karar, tebliğnameye aykırı olarak inceleme dışı bırakılmıştır. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ...’nın; kasten öldürme suçunun planlanarak, canavarca hisle ve eziyet çektirmek suretiyle işlendiğine, bu nedenle suç vasfının yanlış belirlendiğine, haksız tahrik indirimi ve takdiri indirim uygulanmaksızın sanığın cezalandırılması gerektiğine ve sair sebeplere yönelen, sanık müdafiinin ise temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki; suç vasfının nitelikli yaralama sonucu ölüme neden olma olarak belirlenmesi gerektiğine, haksız tahrik indiriminin azami oranda yapılması gerektiğine, fazla cezaya hükmolunduğuna ve sair sebeplere yönelen temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde, değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 07.05.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.07/05/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 09/05/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.