Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/227 K.2017/557
1 kez atıf aldı Sonraki kararlarda bu karara yapılan atıflar
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanıkların mağduruna yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, silahla tehdit ve mala zarar verme eylemlerinin suç niteliği ve ceza derecesi konusundaki yargılamaya ilişkin; (2) Mahkeme, sanık …’ın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 9 yıl 2 ay hapis cezasına çarptırırken, diğer sanığın ise silahla tehdit ve mala zarar verme eylemlerinden dolayı ceza verilmesine yer olmadığına karar vererek beraat ettirdi.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs, silahla tehdit, mala zarar verme
HÜKÜM: Sanık ... hakkında; a- Mala zarar verme suçundan TCK'nun 151/1, 73/4 ve CMK'nun 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine. b- Silahla tehdit suçundan TCK'nun 25/1. maddesi uyarınca ceza tertibine yer olmadığına. Sanık ... hakkında; TCK.nun 81/1, 35/2, 62. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanıklar ... ve ... hakkında; birbirlerine yönelik eylemleri nedeniyle, yapılan yargılama sonunda, sanık ...'nin, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine, sanık ...'ın ise, mağdur ...'ye yönelik tehdit ve mala zarar verme suçlarından meşru savunma nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine dair Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2011 tarih, 2010/148 esas ve 2011/20 karar sayılı hükmün, katılan sanıklar ... ve ... müdafileri ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 26.12.2013 tarih, 2011/5663 esas ve 2013/8174 sayılı kararı ile suç nitelendirilmesi yönünden "sanık ...'nin, mağdur...'a yönelik eyleminin kasten yaralama suçunu, sanık ...'ın, mağdur ...'ye yönelik eyleminin ise kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu" gerekçesiyle, haksız tahrik yönünden ise "ilk haksız hareketin kim tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilememesi nedeniyle, her iki sanık hakkında azami oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği" gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece önceki hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 5271 sayılı CMK’nun 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca yapılan incelemede, Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup, yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanık ... hakkında; a- Mala zarar verme suçundan TCK'nun 151/1, 73/4 ve CMK'nun 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine. b- Silahla tehdit suçundan TCK'nun 25/1. maddesi uyarınca ceza tertibine yer olmadığına. Sanık ... hakkında; TCK.nun 81/1, 35/2, 62. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanıklar ... ve ... hakkında; birbirlerine yönelik eylemleri nedeniyle, yapılan yargılama sonunda, sanık ...'nin, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine, sanık ...'ın ise, mağdur ...'ye yönelik tehdit ve mala zarar verme suçlarından meşru savunma nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine dair Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2011 tarih, 2010/148 esas ve 2011/20 karar sayılı hükmün, katılan sanıklar ... ve ... müdafileri ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 26.12.2013 tarih, 2011/5663 esas ve 2013/8174 sayılı kararı ile suç nitelendirilmesi yönünden "sanık ...'nin, mağdur...'a yönelik eyleminin kasten yaralama suçunu, sanık ...'ın, mağdur ...'ye yönelik eyleminin ise kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu" gerekçesiyle, haksız tahrik yönünden ise "ilk haksız hareketin kim tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilememesi nedeniyle, her iki sanık hakkında azami oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği" gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece önceki hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 5271 sayılı CMK’nun 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca yapılan incelemede, Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup, yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.