Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/1337 K.2017/3414
Özet: (1) Konu, Sarık adlı sanığın kendisine karşı açılan kasten öldürmeye teşebbüs davasıdır; (2) Mahkeme, sanığın 10 yıl 10 ay hapis cezasını, hak yoksunluğunu ve mükerrirlere özgü infaz rejimini uygulamaya karar verirken, istinaf talebini esastan reddeder.
MAHKEMESİ: Ceza Dairesi
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM: Sanık ... hakkında;
Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK'nun 81/1, 35/2, 62, 53/1, 58/7 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası, hak yoksunluğu ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmaya ilişkin, Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/09/2016 tarih, 2016/76 esas ve 2016/311 karar sayılı hükmüne karşı, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sarık ... hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin, sanık müdafiinin istinaf yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu verdiği 08.11.2016 gün ve 2016/35 esas, 2016/33 sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararının sanık müdafii tarafından suç vasfına ve sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine yönelik sebeplerle temyiz edildiği görülmekle bu sebeplerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelenmesinde, temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Mahkemenin kabul ve takdirine göre, suç vasfına yönelen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...’ün mağdur ...’in hakaretlerine maruz kaldığına dair aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksinin sabit olmaması nedeniyle hakkında TCK’nun 29. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiği gözetilmeden, “istinaf başvurusunun esastan reddi” kararının verilmesi,
2) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMK'nun 302/2,3 maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süreye göre tahliye talebinin reddine, 23/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM: Sanık ... hakkında;
Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK'nun 81/1, 35/2, 62, 53/1, 58/7 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası, hak yoksunluğu ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmaya ilişkin, Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/09/2016 tarih, 2016/76 esas ve 2016/311 karar sayılı hükmüne karşı, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sarık ... hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin, sanık müdafiinin istinaf yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu verdiği 08.11.2016 gün ve 2016/35 esas, 2016/33 sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararının sanık müdafii tarafından suç vasfına ve sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine yönelik sebeplerle temyiz edildiği görülmekle bu sebeplerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelenmesinde, temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Mahkemenin kabul ve takdirine göre, suç vasfına yönelen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...’ün mağdur ...’in hakaretlerine maruz kaldığına dair aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksinin sabit olmaması nedeniyle hakkında TCK’nun 29. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiği gözetilmeden, “istinaf başvurusunun esastan reddi” kararının verilmesi,
2) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMK'nun 302/2,3 maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süreye göre tahliye talebinin reddine, 23/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.