Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/5748 K.2018/2159
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların kasten öldürmeye teşebbüs ve mala zarar vermek suçlarında karşılıklı iddiaları ve yasal sorumlulukları üzerineydi. Ağır Ceza Mahkemesi, sanıklar için 12 yıl 6 ay hapis cezası kararı vermiş, ancak 2018 tarihli tekrar değerlendirme sonucunda bu karar bozulmuş ve yeni kararda hapis cezalarının kaldırılması veya yeniden değerlendirilmesi gerektiği belirlenmiştir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
KATILANLAR: ..., ...
SUÇ: Öldürmeye teşebbüs etmek, mala zarar vermek
HÜKÜM:
1- Sanıklar ... ve ... için ayrı ayrı TCK'nun 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası, 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası, 44, 63. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,
2- Sanık ... için; TCK'nun 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası, 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...'un katılanlar ... ve ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, sanık ... ve müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, sanık ... ve müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
1-Katılan ... hakkında düzenlenen Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 11.04.2014 tarihli raporunda hayati tehlike bulunduğunun belirtilmesine karşın aynı hastanenin 06.06.2014 tarihli raporunda hayati tehlike bulunmadığının belirtildiği anlaşılmakla, bu çelişkinin giderilmesi için katılanın tüm tedavi evrakları ve grafileri getirilerek, dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilerek yaraların niteliği, iç organlarda hasar oluşturup oluşturmadığı ve ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup olmadığı yönünde rapor aldırılmadan, rapor sonucuna göre, sanığın teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen tehlikenin ve zararın ağırlığı dikkate alınarak bir ceza belirlenmesi gerektiği düşünülmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/193 esas sayılı dosyasının getirtilip, onaylı bir suretinin dosya arasına alınarak sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
3-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Develi Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/491-2013/210 E-K. sayılı ilamının, hükmolunan 2400 TL adli para cezasının kesin nitelikte olması ve ilama konu suç tarihinde sanığın çocuk yaşta olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
4-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
KATILANLAR: ..., ...
SUÇ: Öldürmeye teşebbüs etmek, mala zarar vermek
HÜKÜM:
1- Sanıklar ... ve ... için ayrı ayrı TCK'nun 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası, 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası, 44, 63. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,
2- Sanık ... için; TCK'nun 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası, 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...'un katılanlar ... ve ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, sanık ... ve müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, sanık ... ve müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
1-Katılan ... hakkında düzenlenen Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 11.04.2014 tarihli raporunda hayati tehlike bulunduğunun belirtilmesine karşın aynı hastanenin 06.06.2014 tarihli raporunda hayati tehlike bulunmadığının belirtildiği anlaşılmakla, bu çelişkinin giderilmesi için katılanın tüm tedavi evrakları ve grafileri getirilerek, dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilerek yaraların niteliği, iç organlarda hasar oluşturup oluşturmadığı ve ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup olmadığı yönünde rapor aldırılmadan, rapor sonucuna göre, sanığın teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen tehlikenin ve zararın ağırlığı dikkate alınarak bir ceza belirlenmesi gerektiği düşünülmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/193 esas sayılı dosyasının getirtilip, onaylı bir suretinin dosya arasına alınarak sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
3-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Develi Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/491-2013/210 E-K. sayılı ilamının, hükmolunan 2400 TL adli para cezasının kesin nitelikte olması ve ilama konu suç tarihinde sanığın çocuk yaşta olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
4-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.