Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/4693 K.2018/301
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, taksirle ölüme neden olma suçundan sorumlu sanığın 85/2, 62/1. maddeler uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ve katılanların vekilinin yasal yetkisinin bulunmaması nedeniyle duruşmalı temyiz talebinin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddi, gerekçeli kararın yeterli gerekçe olmadan verdiği, mahkumiyet hükmünün yazılı şekilde bozula bilecek şekilde hatalı olduğu ve bu nedenle CMUK’nun 321. maddesi uyarınca 06/02/2018 tarihinde oybirliğiyle bozuldu.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Taksirle ölüme neden olma
HÜKÜM: TCK.nun 85/2, 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Katılanlar vekilinin yasal yetkisinin bulunmaması nedeniyle duruşmalı temyiz talebinin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
Gerekçeli kararın Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK.nun 34, 230 ve 232. maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması gerektiği, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açıkça gösterilmesi, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde ayrı ayrı gösterilmesi ve hangisinin diğerine neden üstün tutulduğu belirtilerek, ulaşılan kanaat ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin, nitelendirilmesi suretiyle hüküm kurulmasının icabettiği düşünülmeden, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde bozma öncesi gerekçeye atıf yapılarak mahkumiyet hükmü kurulması,
Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 06/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Taksirle ölüme neden olma
HÜKÜM: TCK.nun 85/2, 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Katılanlar vekilinin yasal yetkisinin bulunmaması nedeniyle duruşmalı temyiz talebinin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
Gerekçeli kararın Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK.nun 34, 230 ve 232. maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması gerektiği, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açıkça gösterilmesi, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde ayrı ayrı gösterilmesi ve hangisinin diğerine neden üstün tutulduğu belirtilerek, ulaşılan kanaat ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin, nitelendirilmesi suretiyle hüküm kurulmasının icabettiği düşünülmeden, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde bozma öncesi gerekçeye atıf yapılarak mahkumiyet hükmü kurulması,
Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 06/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.