Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/3529 K.2014/5817
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın kasten öldürme suçundan ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan yargılanmasıyla ilgili olarak mahkemeye sunulan delillerin değerlendirilmesi ve hükümün açıklanmasının geri bırakılması kararının temyiz edilip itiraz yoluna tabi tutulup tutulmayacağıdır. (2) Mahkeme, sanığın kasten öldürme suçunu işlediğini kabul ederek 25 yıl hapis cezası, ayrıca 6136 sayılı Kanun kapsamında 1 yıl 3 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası vererek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten öldürme, 6136 sayılı Kanuna aykırılık
HÜKÜM: 1-5237 Sayılı TCK.nun 81,62,63 ve 54 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası,
2-6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62, 52, 63, 54 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 1.000 TL adli para cezası, C.M.K. nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
TÜRK MİLLETİ ADINA
l-) Gerekçeli karar başlığında katılan ...’in, katılan yerine mağdur olarak, mağdur Çiğdem’in ise mağdur yerine katılan olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
2-) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 5271 sayılı CMK’nun 231/12 maddesi uyarınca kurulan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, temyizi kabil olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, mahallince değerlendirme yapılmak üzere temyiz incelemesi dışı bırakılmıştır.
3-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin vesaireye ilişen, katılanlar vekilinin suç niteliğine, takdir hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri gereğince, sanık ve katılanlar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ve vekil ücretlerinin sanıktan yargılama gideri olarak tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümünden sanık ...’a atanan zorunlu müdafii ücreti ile katılanlar için barodan atanan vekil ücretinin çıkartılmasına, yargılama gideri toplamının 5,85 TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 03/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Kasten öldürme, 6136 sayılı Kanuna aykırılık
HÜKÜM: 1-5237 Sayılı TCK.nun 81,62,63 ve 54 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası,
2-6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62, 52, 63, 54 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 1.000 TL adli para cezası, C.M.K. nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
TÜRK MİLLETİ ADINA
l-) Gerekçeli karar başlığında katılan ...’in, katılan yerine mağdur olarak, mağdur Çiğdem’in ise mağdur yerine katılan olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
2-) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 5271 sayılı CMK’nun 231/12 maddesi uyarınca kurulan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, temyizi kabil olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, mahallince değerlendirme yapılmak üzere temyiz incelemesi dışı bırakılmıştır.
3-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin vesaireye ilişen, katılanlar vekilinin suç niteliğine, takdir hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri gereğince, sanık ve katılanlar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ve vekil ücretlerinin sanıktan yargılama gideri olarak tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümünden sanık ...’a atanan zorunlu müdafii ücreti ile katılanlar için barodan atanan vekil ücretinin çıkartılmasına, yargılama gideri toplamının 5,85 TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 03/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.