‹ Ana sayfa
Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku

Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/1289 K.2014/1879

Esas No: 2014/1289 · Karar No: 2014/1879 · Karar Tarihi: 25.03.2014
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi (CMK 250. Madde İle Görevli)
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs, yağmaya teşebbüs, çıkar amaçlı suç örgütüne üye olmak

HÜKÜM:
1- TCK 220/2-3, 62, 53, 58/9 maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası,
2- 25/08/1999 gün ve 1997/135 esas, 1999/167 karar sayılı hükmün infazının devamına (... ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan)
3- 25/08/1999 gün ve 1997/135 esas, 1999/167 karar sayılı hükmün infazının devamına (... Mengüler'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan)
4- 5237 sayılı TCK 149/1-a-c, 35/2, 62, 53, 58/9 maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
5- 6136 sayılı Yasaya muhalefetten 25.08.1999 gün ve 1997/135 esas, 1999/167 karar sayılı hükmün infazının devamına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 313/2, 313/3, 59; 448, 62, 463, 59; 448, 62, 463, 59; 497/2, 61, 59; 6136 sayılı Yasanın 13/1, 765 sayılı TCK’nun 59, 72, 74, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu, suç işlemek için kurulmuş örgüte üye olma, yağmaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümler ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve adam öldürmeye teşebbüs suçlarından 765 sayılı Türk Ceza Yasası ile yapılan uygulamanın lehe olduğu anlaşıldığından, uyarlama isteminin reddine dair verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, suç tarihi itibariyle aleyhe olmakla 5237 sayılı TCK’nun 58/9 maddesinin uygulama yeri olmadığından, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nun 58/9 maddesinin düzenlendiği bölümlerin hükümden çıkarılmasına, 765 sayılı Kanunun lehe olması nedeniyle, uyarlama talebinin reddine karar verilmesi gerektiğinden, hükümde yer alan “infazın devamına” ibareleri yerine “aynen infazına, uyarlama talebinin reddine” şeklinde yazılmasına karar verilmesi suretiyle, CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLMESİNE, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.