Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/1948 K.2013/6601
Özet: (1) Mahkeme, sanığın kasten yaralama suçunu işlediğini ve haksız tahrik nedeniyle ceza indirimine hak kazandığını belirtti; (2) Sanığa 2 yıl 6 ay hapis cezası verildi, ancak 5237 sayılı TCK’nın 53/3 fıkrası gereği altsoy üzerindeki velayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılması kararı düzeltilerek hüküm tebliğ edildi.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Dosya kapsamına göre; olay günü yaşanan kavgada mağdurun sanığa hakaret ederek, basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek nitelikte darp etmekten ibaret haksız tahrik oluşturan söz ve eylemleri nedeniyle, haksız tahrike ilişkin verilecek cezadan 1/4 ile 3/4 aralığında indirim öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, sanık lehine asgari oranda indirim yapılması yerine, 1/2 oranında indirim yapılarak yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ün nitelikli kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin TCK.nun 25 ve 27. maddelerinin uygulanması ve haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine, ceza miktarına, CMK.nun 231. maddesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile;
Sanık hakkında kurulan hükümde, hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkrada, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;
Hükümde, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 21/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Dosya kapsamına göre; olay günü yaşanan kavgada mağdurun sanığa hakaret ederek, basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek nitelikte darp etmekten ibaret haksız tahrik oluşturan söz ve eylemleri nedeniyle, haksız tahrike ilişkin verilecek cezadan 1/4 ile 3/4 aralığında indirim öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, sanık lehine asgari oranda indirim yapılması yerine, 1/2 oranında indirim yapılarak yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ün nitelikli kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin TCK.nun 25 ve 27. maddelerinin uygulanması ve haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine, ceza miktarına, CMK.nun 231. maddesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile;
Sanık hakkında kurulan hükümde, hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkrada, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;
Hükümde, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 21/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.