Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/3919 K.2011/3847
Özet: (1) Sanık Y.. U.., eşi S.. (U.) Ü.'yi kasten yaralamak suçundan yargılanmış ve mahkeme bu suçu eşini kasten yaralama olarak kabul etmiştir. (2) Mahkeme, 765 sayılı TCK’nin 456/2 maddesine göre cezanın alt sınırını dikkate alarak, savunmayı inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul etmiş ve sanığın cezayı azaltıcı sebeplerini takdir ederek, bozma talebini reddetmiş, böylece kararının bozulmadığını onaylamıştır.
TEBLİĞNAME: 1-B/2011/66053
MAHKEMESİ: KOCAELİ Birinci Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO:21/10/2010 -130/387
SUÇ: Eşi kasten yaralamak
Eşi S..(U.) Ü.'ı yaralamaktan sanık Y.. U..'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (KOCAELİ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21/10/2010 gün ve 130/387 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Mahkemece suç niteliğinin eşini kasten yaralama olarak kabul edilmesi ve kabul edilen bu niteliğe göre uygulanan 765 sayılı TCK.nun 456/2 maddesindeki cezanın alt sınırı dikkate alınarak, sanığın savunmasının talimatla alınmasında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, aksi yöndeki görüşle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eşini kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin teşdiden ceza tayininin yersizliğine ve tahrike ilişkin indirim miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
765 sayılı Türk Ceza Kanununda sadece icra hareketlerinin devamı aşamasında kabul edilen gönüllü vazgeçme, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda icra hareketlerinin bittiği ancak neticenin meydana gelmediği olaylar bakımından da öngörüldüğü dikkate alınarak hükmün gerekçe bölümünde sanık hakkında gönüllü vazgeçmeye ilişkin 5237 sayılı TCK.nun 36. maddesinin uygulanması koşullarının bulunduğu kabul edildiği halde, anılan madde yollamasıyla 5237 sayılı TCK.nun 86/1,86/3-a-e, 87/1-d, 29,62 ve 53 maddeleri uyarınca hüküm kurulması yerine 765 sayılı TCK.nun 456/2,457/1,51/1,59/1 maddeleri uyarınca yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK.nun 326 maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 14/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
MAHKEMESİ: KOCAELİ Birinci Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO:21/10/2010 -130/387
SUÇ: Eşi kasten yaralamak
Eşi S..(U.) Ü.'ı yaralamaktan sanık Y.. U..'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (KOCAELİ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21/10/2010 gün ve 130/387 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Mahkemece suç niteliğinin eşini kasten yaralama olarak kabul edilmesi ve kabul edilen bu niteliğe göre uygulanan 765 sayılı TCK.nun 456/2 maddesindeki cezanın alt sınırı dikkate alınarak, sanığın savunmasının talimatla alınmasında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, aksi yöndeki görüşle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eşini kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin teşdiden ceza tayininin yersizliğine ve tahrike ilişkin indirim miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
765 sayılı Türk Ceza Kanununda sadece icra hareketlerinin devamı aşamasında kabul edilen gönüllü vazgeçme, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda icra hareketlerinin bittiği ancak neticenin meydana gelmediği olaylar bakımından da öngörüldüğü dikkate alınarak hükmün gerekçe bölümünde sanık hakkında gönüllü vazgeçmeye ilişkin 5237 sayılı TCK.nun 36. maddesinin uygulanması koşullarının bulunduğu kabul edildiği halde, anılan madde yollamasıyla 5237 sayılı TCK.nun 86/1,86/3-a-e, 87/1-d, 29,62 ve 53 maddeleri uyarınca hüküm kurulması yerine 765 sayılı TCK.nun 456/2,457/1,51/1,59/1 maddeleri uyarınca yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK.nun 326 maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 14/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.