Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/9825 K.2012/3633
Özet: Mahkeme, Ağır Ceza Mahkemesi’nin sanıkların kanun hükmünü yerine getirirken eylemlerin meşru savunma çerçevesinde kabul ve takdir edildiği ve 24/1 ile 25/1 maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kanaatinde kararını, sanıkların beraatini göz önünde bulundurarak 223/2-d maddesi uyarınca beraat onamıyla 08/05/2012 tarihinde oybirliğiyle ONAMADI.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kanun hükmünü yerine getirirken ve meşru savunma halinde öldürme
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanıklar ... ve ...'ın eylemleri yönünden kurulan hükümlere yönelik yapılmıştır.
2-Sanıklar ... ve ...'ın fiillerini, Kanunun hükmünü yerine getirirken, aynı zamanda meşru savunma sınırları içinde işledikleri gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, müdahiller vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
TCK.nun 24/1 ve 25/1 maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın yanında, sanıkların beraatlerine de hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmediği, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği görülmekle,
Hüküm fıkrasının 1. Paragrafına, "... ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinden sonra gelmek üzere, "... ve TCK.nun 223/2-d maddesi uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatlerine" ibaresinin eklenmesine, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 08/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Kanun hükmünü yerine getirirken ve meşru savunma halinde öldürme
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanıklar ... ve ...'ın eylemleri yönünden kurulan hükümlere yönelik yapılmıştır.
2-Sanıklar ... ve ...'ın fiillerini, Kanunun hükmünü yerine getirirken, aynı zamanda meşru savunma sınırları içinde işledikleri gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, müdahiller vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
TCK.nun 24/1 ve 25/1 maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın yanında, sanıkların beraatlerine de hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmediği, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği görülmekle,
Hüküm fıkrasının 1. Paragrafına, "... ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinden sonra gelmek üzere, "... ve TCK.nun 223/2-d maddesi uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatlerine" ibaresinin eklenmesine, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 08/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.