Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/7660 K.2010/290
Özet: Uyuşmazlık, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yargılanması ve verilen 28/02/2008 tarihli hükmün Yargıtay tarafından incelenmesiyle ilgiliydi; mahkeme, sanığın eyleminin ölüme yönelik olmadığını, ancak 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiğini belirleyerek kararını bozdu ve yeniden yargılamaya karar verdi.
...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KARTAL) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/02/2008 gün ve 259/92 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, 5237 sayılı TCK’nun 25, 27/2, ve 36. maddelerin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Olay günü konuşmak amacıyla bir araya gelen mağdur ve sanığın, alkol alıp aralarında daha önce meydana gelen olay nedeni ile tartışmaya başladıkları, sanığın, mağduru göğüs ve el bölgesinden toplam iki bıçak darbesiyle yaşamsal tehlike yaratacak şekilde yaraladığı, eylemine devam etme imkanı varken kendiliğinden son verdiği olayda; yaraların niteliği ve olayın oluşu birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının öldürmeye yönelik olmadığı anlaşıldığı halde; kasten yaralama suçundan, ancak 5237 sayılı TCK’nun 61. maddesi dikkate alınarak, temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 25/01/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, 5237 sayılı TCK’nun 25, 27/2, ve 36. maddelerin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Olay günü konuşmak amacıyla bir araya gelen mağdur ve sanığın, alkol alıp aralarında daha önce meydana gelen olay nedeni ile tartışmaya başladıkları, sanığın, mağduru göğüs ve el bölgesinden toplam iki bıçak darbesiyle yaşamsal tehlike yaratacak şekilde yaraladığı, eylemine devam etme imkanı varken kendiliğinden son verdiği olayda; yaraların niteliği ve olayın oluşu birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının öldürmeye yönelik olmadığı anlaşıldığı halde; kasten yaralama suçundan, ancak 5237 sayılı TCK’nun 61. maddesi dikkate alınarak, temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 25/01/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.