Danıştay 9. Daire İdare Hukuku
Danıştay 9. Daire E.2022/2107 K.2022/2606
Özet: Uyuşmazlık, Davacı Anonim Şirketi’nin Vergi Dairesi Başkanlığı’ndan isteğiyle davalıya karşı açmış olduğu yargı harcı iadesi ve tecil faizi talebiyle ilgiliydi. Danıştay, temyiz başvurusunu incelenmesiz reddederek, davacıdan maktu harç alınıp, davanın iflas ettiğini belirtti.
T.C. DANIŞTAY DOKUZUNCU DAİRE
Esas No: 2022/2107
Karar No: 2022/2606
TEMYİZ EDENLER:1) (DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
VEKİLİ: Av. …
2) (DAVACI) … Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ: Davacı tarafından, yargı harçlarının mükerrer tahsil edildiğinden bahisle iadesi istemiyle yapılan başvuruların reddine dair … tarih ve … sayılı işlemin, … Asliye Ticaret Mahkemesi'nin E:…, E:… ve E:… sayılı dosyalarında hükmedilen yargı harçlarına ilişkin kısmı bakımından iptali ile ödenen 253.454,92-TL'nin tahsil tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle iadesi istemiyle açılan davayı; kısmen incelenmeksizin reddeden, kısmen kabul eden, kısmen karar verilmesine yer olmadığına hükmeden … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı taraflarca yapılan istinaf başvuruları üzerine, … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının kabule ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına, bu kısım yönünden davanın reddine, davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kısmen reddine, davacıdan … Asliye Ticaret Mahkemesinin E:… sayılı dosyasına ilişkin mükerrer olarak tahsil edilen yargı harcına ilişkin olarak, tahsil tarihinden ödemenin yapıldığı tarihe kadar geçecek süre için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun uyarınca hesaplanacak tecil faizi oranındaki faizin davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE
GEREKÇE:
2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin, maddenin devamında bentler halinde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği hüküm altına alınmış, (b) bendinde, konusu yüz bin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararların, temyiz edilebileceği düzenlenmiştir.
2577 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesinde, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırların; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.
2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin (b) bendinde sayılan, konusu yüz bin Türk Lirasını aşmayan davalar ve konusu belli parayı içermeyen davalar hakkında vergi mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararlar kesinleşeceğinden, bu kararların temyiz istemine konu yapılmayacağı açıktır.
Bu nedenle, konusu Kanun'da belirtilen sınırın altında kalan, 253.454,92-TL'nin tahsil tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle iadesi istemiyle açılan davayı; kısmen incelenmeksizin reddeden, kısmen kabul eden, kısmen karar verilmesine yer olmadığına hükmeden … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…; K:… sayılı kararına karşı taraflarca yapılan istinaf başvurusunu kısmen reddeden, kısmen kabul eden … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz başvurusunun incelenme olanağı bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. Temyiz isteminde bulunan davacıdan … -TL maktu harç alınmasına,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 7. fıkrası uyarınca, 07/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
07/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2107
Karar No: 2022/2606
TEMYİZ EDENLER:1) (DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
VEKİLİ: Av. …
2) (DAVACI) … Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ: Davacı tarafından, yargı harçlarının mükerrer tahsil edildiğinden bahisle iadesi istemiyle yapılan başvuruların reddine dair … tarih ve … sayılı işlemin, … Asliye Ticaret Mahkemesi'nin E:…, E:… ve E:… sayılı dosyalarında hükmedilen yargı harçlarına ilişkin kısmı bakımından iptali ile ödenen 253.454,92-TL'nin tahsil tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle iadesi istemiyle açılan davayı; kısmen incelenmeksizin reddeden, kısmen kabul eden, kısmen karar verilmesine yer olmadığına hükmeden … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı taraflarca yapılan istinaf başvuruları üzerine, … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının kabule ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına, bu kısım yönünden davanın reddine, davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kısmen reddine, davacıdan … Asliye Ticaret Mahkemesinin E:… sayılı dosyasına ilişkin mükerrer olarak tahsil edilen yargı harcına ilişkin olarak, tahsil tarihinden ödemenin yapıldığı tarihe kadar geçecek süre için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun uyarınca hesaplanacak tecil faizi oranındaki faizin davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE
GEREKÇE:
2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin, maddenin devamında bentler halinde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği hüküm altına alınmış, (b) bendinde, konusu yüz bin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararların, temyiz edilebileceği düzenlenmiştir.
2577 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesinde, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırların; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.
2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin (b) bendinde sayılan, konusu yüz bin Türk Lirasını aşmayan davalar ve konusu belli parayı içermeyen davalar hakkında vergi mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararlar kesinleşeceğinden, bu kararların temyiz istemine konu yapılmayacağı açıktır.
Bu nedenle, konusu Kanun'da belirtilen sınırın altında kalan, 253.454,92-TL'nin tahsil tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle iadesi istemiyle açılan davayı; kısmen incelenmeksizin reddeden, kısmen kabul eden, kısmen karar verilmesine yer olmadığına hükmeden … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…; K:… sayılı kararına karşı taraflarca yapılan istinaf başvurusunu kısmen reddeden, kısmen kabul eden … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz başvurusunun incelenme olanağı bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. Temyiz isteminde bulunan davacıdan … -TL maktu harç alınmasına,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 7. fıkrası uyarınca, 07/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
07/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.