Danıştay7. Daireİdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 7. Daire E.2024/141 K.2024/2082
Özet: Uyuşmazlık, davacının, başkasına tescilli bir serbest dolaşıma giriş beyannamesi kapsamında ödenen ilave gümrük vergisinin iadesi için başvurusu doğru kabul edilmediği ve bu kararın temyizinde, verginin yasallığı ve belirliliği ilkelerine neviya zarar vermediği gerekçesiyle ilave gümrük vergisinin yeni bir vergi olmadığı, mevcut vergiden sadece oran değişikliği olduğu yönünde karar verildiği çerçevesinde oluşmuştur. Mahkeme, temyiz isteğini reddetmekte, ilk derece mahkemesinin kararını onaylayarak, davacının iade talebini kabul etmemekte ve iade gereği olmadığını belirlemiştir.
T.C. DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE
Esas No: 2024/141
Karar No: 2024/2082
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ... Teknoloji Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... Bakanlığı adına
... Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyaya ilişkin olarak İthalat Rejim Kararına Ek Karar uyarınca ödenen ilave gümrük vergisinin, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itiraz üzerine verilen kesin olmayan cevabın istemin reddi sayılması suretiyle oluşan işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, ilave gümrük vergisinin yeni bir vergi değil, 474 sayılı Gümrük Giriş Tarife Cetveli Hakkında Kanun'un 2. maddesi uyarınca Cumhurbaşkanlığına verilen yetkiye dayanılarak mevcut gümrük vergisi oranlarında değişiklik yapılması niteliğinde olduğu, bu bağlamda, T.C. Anayasası'nın 73. maddesinde ifadesini bulan "verginin yasallığı ilkesi"ne aykırılığı bulunmadığı gibi Kanun'da öngörülen aşağı ve yukarı sınırlar dahilinde verilen yetki uyarınca "verginin belirliliği ilkesi"ne de aykırılık taşımadığı; öte yandan, Cumhurbaşkanlığının 474 sayılı Kanun'la verilen bu yetkiyi, Kanun ve buna bağlı olarak çıkartılan Karar eki cetvelde yer alan eşyalar için Kanun'la belirlenen gümrük vergisi oranının esas alınması suretiyle kullanma yetkisine sahip bulunduğu, Cumhurbaşkanlığı Kararı'na ekli tabloda yer alan maddelere ilişkin olarak öngörülen toplam vergi oranı, anılan Kanun'da gösterilen hadlerin %50 oranında artırılmış düzeyini de aşmadığından, ilave gümrük vergisi oranlarında ve yürürlükte bulunan Cumhurbaşkanlığı Kararı'na dayanılarak beyan edilmek suretiyle ödenen vergilerde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: İlave gümrük vergisinin, gümrük vergisi oranında artırım yapılması niteliğinde değil, yeni bir vergi olduğu, bu nedenle Cumhurbaşkanı kararıyla yürürlüğe konulmasının vergilerin yasallığı ilkesine aykırılık teşkil ettiği, hukuka aykırı olarak tahsil edilen vergilerin geri verilmesinin gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: İlave gümrük vergisinin yeni bir vergi olmadığı, gümrük vergisi oranında değişiklik yapılması niteliğinde olduğu, vergilerin kanuniliği ilkesine uygun olduğu, istemin reddinin gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. ... TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 24/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/141
Karar No: 2024/2082
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ... Teknoloji Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... Bakanlığı adına
... Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyaya ilişkin olarak İthalat Rejim Kararına Ek Karar uyarınca ödenen ilave gümrük vergisinin, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itiraz üzerine verilen kesin olmayan cevabın istemin reddi sayılması suretiyle oluşan işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, ilave gümrük vergisinin yeni bir vergi değil, 474 sayılı Gümrük Giriş Tarife Cetveli Hakkında Kanun'un 2. maddesi uyarınca Cumhurbaşkanlığına verilen yetkiye dayanılarak mevcut gümrük vergisi oranlarında değişiklik yapılması niteliğinde olduğu, bu bağlamda, T.C. Anayasası'nın 73. maddesinde ifadesini bulan "verginin yasallığı ilkesi"ne aykırılığı bulunmadığı gibi Kanun'da öngörülen aşağı ve yukarı sınırlar dahilinde verilen yetki uyarınca "verginin belirliliği ilkesi"ne de aykırılık taşımadığı; öte yandan, Cumhurbaşkanlığının 474 sayılı Kanun'la verilen bu yetkiyi, Kanun ve buna bağlı olarak çıkartılan Karar eki cetvelde yer alan eşyalar için Kanun'la belirlenen gümrük vergisi oranının esas alınması suretiyle kullanma yetkisine sahip bulunduğu, Cumhurbaşkanlığı Kararı'na ekli tabloda yer alan maddelere ilişkin olarak öngörülen toplam vergi oranı, anılan Kanun'da gösterilen hadlerin %50 oranında artırılmış düzeyini de aşmadığından, ilave gümrük vergisi oranlarında ve yürürlükte bulunan Cumhurbaşkanlığı Kararı'na dayanılarak beyan edilmek suretiyle ödenen vergilerde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: İlave gümrük vergisinin, gümrük vergisi oranında artırım yapılması niteliğinde değil, yeni bir vergi olduğu, bu nedenle Cumhurbaşkanı kararıyla yürürlüğe konulmasının vergilerin yasallığı ilkesine aykırılık teşkil ettiği, hukuka aykırı olarak tahsil edilen vergilerin geri verilmesinin gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: İlave gümrük vergisinin yeni bir vergi olmadığı, gümrük vergisi oranında değişiklik yapılması niteliğinde olduğu, vergilerin kanuniliği ilkesine uygun olduğu, istemin reddinin gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. ... TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 24/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.