Danıştay7. Daireİdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 7. Daire E.2023/1658 K.2024/447
Özet: (1) Uyuşmazlık, Ticaret Limited Şirketi’nin 2019‑2021 yılları arasında serbest dolaşıma giriş beyannamesi için ödenen ilave gümrük vergisinin 4458/211 sayılı Gümrük Kanunu kapsamında geri verilmesi talebiyle açılan davadır. (2) Danıştay, Bölge İdare Mahkemesi’nin kararı 1) temyiz ilkesine aykırı olmadığını, 2) ilave gümrük vergisinin yeni bir vergi değil, Vergi Kanunu çerçevesinde yapılmış oran değişikliği olduğunu ve 3) iade talebini reddetmesine gerek olmadığını belirterek kararı bozup verginin iade edilmesini onaylamıştır.
T.C. DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE
Esas No: 2023/1658
Karar No: 2024/447
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ... Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... Bakanlığı adına
... Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına 2019 ilâ 2021 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 11 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyalar için ödenen ilave gümrük vergisinin 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi kapsamında geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali ile ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ilave gümrük vergisinin yeni bir vergi değil, 474 sayılı Gümrük Giriş Tarife Cetveli Hakkında Kanun'un 2. maddesi uyarınca Cumhurbaşkanlığı'na verilen yetkiye dayanılarak mevcut gümrük vergisi oranlarında değişiklik yapılması niteliğinde olduğu, bu bağlamda Anayasa'nın 73. maddesinde ifadesini bulan "verginin yasallığı" ilkesine aykırılığı bulunmadığı gibi anılan Kanun'da Cumhurbaşkanlığı'nca yapılabilecek değişikliğin aşağı ve yukarı sınırlarının da açıkça gösterilmiş olması karşısında vergi hukukunun genel ilkelerinden olan "verginin belirliliği ilkesi"ne de aykırılık taşımadığı; öte yandan, Cumhurbaşkanlığı'nın 474 sayılı Kanun'la verilen bu yetkiyi, Kanun ve buna bağlı olarak çıkartılan Karar eki cetvelde yer alan eşyalar için Kanun'la belirlenen gümrük vergisi oranının esas alınması suretiyle kullanma yetkisine sahip bulunduğu, yine Cumhurbaşkanlığı Kararına ekli tabloda öngörülen vergi oranının, anılan Kanun'da gösterilen hadlerin %50 artırılmış düzeyini de aşmadığı, bu durumda, ithalatın yapıldığı tarih itibarıyla yürürlükte bulunan Cumhurbaşkanlığı Kararlarına istinaden yapılan tahakkuk sonucu ödenen vergilerin iadesi istemiyle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi kapsamında yapılan geri verme başvurusunun reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: İlave gümrük vergisinin, gümrük vergisinden farklı müstakil bir vergi olduğu, 474 sayılı Gümrük Giriş Tarife Cetveli Hakkında Kanun'da Cumhurbaşkanına ilave gümrük vergisi getirilmesi hususunda yetki verilmediği, Cumhurbaşkanınca yeni bir vergi getirilmesinin Anayasa'nın 73. maddesinde ifade edilen "verginin yasallığı" ilkesine aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. ... TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 30/01/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/1658
Karar No: 2024/447
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ... Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... Bakanlığı adına
... Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına 2019 ilâ 2021 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 11 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyalar için ödenen ilave gümrük vergisinin 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi kapsamında geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali ile ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ilave gümrük vergisinin yeni bir vergi değil, 474 sayılı Gümrük Giriş Tarife Cetveli Hakkında Kanun'un 2. maddesi uyarınca Cumhurbaşkanlığı'na verilen yetkiye dayanılarak mevcut gümrük vergisi oranlarında değişiklik yapılması niteliğinde olduğu, bu bağlamda Anayasa'nın 73. maddesinde ifadesini bulan "verginin yasallığı" ilkesine aykırılığı bulunmadığı gibi anılan Kanun'da Cumhurbaşkanlığı'nca yapılabilecek değişikliğin aşağı ve yukarı sınırlarının da açıkça gösterilmiş olması karşısında vergi hukukunun genel ilkelerinden olan "verginin belirliliği ilkesi"ne de aykırılık taşımadığı; öte yandan, Cumhurbaşkanlığı'nın 474 sayılı Kanun'la verilen bu yetkiyi, Kanun ve buna bağlı olarak çıkartılan Karar eki cetvelde yer alan eşyalar için Kanun'la belirlenen gümrük vergisi oranının esas alınması suretiyle kullanma yetkisine sahip bulunduğu, yine Cumhurbaşkanlığı Kararına ekli tabloda öngörülen vergi oranının, anılan Kanun'da gösterilen hadlerin %50 artırılmış düzeyini de aşmadığı, bu durumda, ithalatın yapıldığı tarih itibarıyla yürürlükte bulunan Cumhurbaşkanlığı Kararlarına istinaden yapılan tahakkuk sonucu ödenen vergilerin iadesi istemiyle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi kapsamında yapılan geri verme başvurusunun reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: İlave gümrük vergisinin, gümrük vergisinden farklı müstakil bir vergi olduğu, 474 sayılı Gümrük Giriş Tarife Cetveli Hakkında Kanun'da Cumhurbaşkanına ilave gümrük vergisi getirilmesi hususunda yetki verilmediği, Cumhurbaşkanınca yeni bir vergi getirilmesinin Anayasa'nın 73. maddesinde ifade edilen "verginin yasallığı" ilkesine aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. ... TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 30/01/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.