Danıştay7. Daireİdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 7. Daire E.2021/4141 K.2023/4745
T.C. DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE
Esas No: 2021/4141
Karar No: 2023/4745
TEMYİZ EDENLER: 1- (DAVACI): ... Petrol Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
2- (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının aleyhlerine olan hüküm fıkralarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirketin 2018 yılının Nisan ayına ilişkin olarak 2012/3792 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Karar'ın 3. maddesi kapsamında yaptığı mahsuben iade talebinin mahsup talep edilen vergi borcunun bildirilmediğinden bahisle reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davalı idare tarafından, mahsuben iade talep dilekçesinde "vergi dairelerine olan borç mahsup talebine ilişkin listeler" bölümü doldurulmayarak mahsubu yapılacak vergi borçlarının belirtilmemesi nedeniyle iade talebinin süresinde yapılmadığından bahisle davacının iade talebi reddedilmişse de; olayda, davacı tarafından 12/10/2018 tarihinde elektronik ortamda verilen "İhracattan Doğan İadeler ile İndirimli ÖTV Uygulamalarından Doğan İadeler İçin Özel Tüketim Vergisi İade Talep Dilekçesi (3A formu)" incelendiğinde, bu formun mahsuben iade kısmında sadece "vadesi geçmiş borçlar" ve "vadesi geçmemiş borçlar" bölümlerinin bulunduğu, "borç mahsup talebine ilişkin listeler" bölümünün ise yer almadığı görüldüğünden, davalı idarece mahsuben iade talebinin mahsup talep edilen vergi borcunun bildirilmediğinden bahisle reddine dair işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline ve davacının mahsuben iade hakkını zamanında kullanamaması nedeniyle, iade talep tarihinden, mahsuben iade talebinin yerine getirileceği tarihe kadar geçecek süre için tecil faizi oranında faizin ödenmesine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın "mahsuben iade talebinin reddine ilişkin işlemin iptaline" ilişkin kısmı yönünden; 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinde sayılan kaldırma nedenlerinin bulunmadığı ve istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürülen iddiaların kararın anılan kısmının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun bu yönden reddine; kararın "iade talep tarihinden, mahsuben iade talebinin yerine getirileceği tarihe kadar geçen süreye yönelik olarak 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faizi oranında faizin davacıya ödenmesine" ilişkin kısmı yönünden ise; söz konusu işlemin iptali üzerine davacının mahsuben iade talebinin yerine getirileceği, mahsuben iade taleplerinde, haksız vergilendirme ve/veya yersiz tahsil nedeniyle paranın kullanımından veya talebin geç yerine getirilmesi sebebiyle mahrum kalınan bir meblağdan kaynaklı zarar söz konusu olmadığından, faiz talebinin reddinin gerektiği gerekçesiyle istinaf isteminin kısmen kabulü suretiyle, tecil faizi oranında faiz ödenmesine ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına ve bu kısım yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, 2018 yılının Nisan ayına ilişkin vergi borcunun davalı idareye nakden ödendiği, mahsuben iadenin geç yapılması sebebiyle söz konusu tutarın davalı idarenin uhdesinde kaldığı, dolayısıyla haksız vergilendirme işlemi nedeniyle paradan mahrum kalma koşulunun olayda gerçekleştiği; davalı idarece, mahsup edilecek vergi borcunun bildirilmediği olayda mahsup talebi geçerlilik kazanmadığından iade talebinin süresi içerisinde yapılmadığı, davacı tarafından dilekçede mahsup edilecek borcun ayrıca bildirileceği belirtilse de, söz konusu bildirimin yapılmadığı ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca istemlerin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz istemlerinin reddine,
2.... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının ONANMASINA,
3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve 562,65 TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Dairece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 11/12/2023 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY:
Mahsuben iade taleplerinde de nakden iade taleplerinde olduğu gibi, haksız vergilendirme ve/veya yersiz tahsil nedeniyle paranın kullanımından veya talebin geç yerine getirilmesi sebebiyle mahrum kalınan bir meblağdan kaynaklı zarar söz konusu olduğundan, davacının mahsuben iade hakkını zamanında kullanamaması nedeniyle ortaya çıkan zararının, iade talep tarihinden, mahsuben iade talebinin yerine getirileceği tarihe kadar tecil faizi oranında faiz ödenerek tazmini gerekmektedir.
Açıklanan nedenle, davacının, temyize konu kararın mahsuben iadeye konu edilen vergilerin, tecil faiziyle birlikte iadesi istemi yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz isteminin kabul edilerek, anılan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği oyuyla, Daire kararının belirtilen kısmına katılmıyoruz.
Esas No: 2021/4141
Karar No: 2023/4745
TEMYİZ EDENLER: 1- (DAVACI): ... Petrol Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
2- (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının aleyhlerine olan hüküm fıkralarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirketin 2018 yılının Nisan ayına ilişkin olarak 2012/3792 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Karar'ın 3. maddesi kapsamında yaptığı mahsuben iade talebinin mahsup talep edilen vergi borcunun bildirilmediğinden bahisle reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davalı idare tarafından, mahsuben iade talep dilekçesinde "vergi dairelerine olan borç mahsup talebine ilişkin listeler" bölümü doldurulmayarak mahsubu yapılacak vergi borçlarının belirtilmemesi nedeniyle iade talebinin süresinde yapılmadığından bahisle davacının iade talebi reddedilmişse de; olayda, davacı tarafından 12/10/2018 tarihinde elektronik ortamda verilen "İhracattan Doğan İadeler ile İndirimli ÖTV Uygulamalarından Doğan İadeler İçin Özel Tüketim Vergisi İade Talep Dilekçesi (3A formu)" incelendiğinde, bu formun mahsuben iade kısmında sadece "vadesi geçmiş borçlar" ve "vadesi geçmemiş borçlar" bölümlerinin bulunduğu, "borç mahsup talebine ilişkin listeler" bölümünün ise yer almadığı görüldüğünden, davalı idarece mahsuben iade talebinin mahsup talep edilen vergi borcunun bildirilmediğinden bahisle reddine dair işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline ve davacının mahsuben iade hakkını zamanında kullanamaması nedeniyle, iade talep tarihinden, mahsuben iade talebinin yerine getirileceği tarihe kadar geçecek süre için tecil faizi oranında faizin ödenmesine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın "mahsuben iade talebinin reddine ilişkin işlemin iptaline" ilişkin kısmı yönünden; 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinde sayılan kaldırma nedenlerinin bulunmadığı ve istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürülen iddiaların kararın anılan kısmının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun bu yönden reddine; kararın "iade talep tarihinden, mahsuben iade talebinin yerine getirileceği tarihe kadar geçen süreye yönelik olarak 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faizi oranında faizin davacıya ödenmesine" ilişkin kısmı yönünden ise; söz konusu işlemin iptali üzerine davacının mahsuben iade talebinin yerine getirileceği, mahsuben iade taleplerinde, haksız vergilendirme ve/veya yersiz tahsil nedeniyle paranın kullanımından veya talebin geç yerine getirilmesi sebebiyle mahrum kalınan bir meblağdan kaynaklı zarar söz konusu olmadığından, faiz talebinin reddinin gerektiği gerekçesiyle istinaf isteminin kısmen kabulü suretiyle, tecil faizi oranında faiz ödenmesine ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına ve bu kısım yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, 2018 yılının Nisan ayına ilişkin vergi borcunun davalı idareye nakden ödendiği, mahsuben iadenin geç yapılması sebebiyle söz konusu tutarın davalı idarenin uhdesinde kaldığı, dolayısıyla haksız vergilendirme işlemi nedeniyle paradan mahrum kalma koşulunun olayda gerçekleştiği; davalı idarece, mahsup edilecek vergi borcunun bildirilmediği olayda mahsup talebi geçerlilik kazanmadığından iade talebinin süresi içerisinde yapılmadığı, davacı tarafından dilekçede mahsup edilecek borcun ayrıca bildirileceği belirtilse de, söz konusu bildirimin yapılmadığı ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca istemlerin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz istemlerinin reddine,
2.... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının ONANMASINA,
3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve 562,65 TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Dairece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 11/12/2023 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY:
Mahsuben iade taleplerinde de nakden iade taleplerinde olduğu gibi, haksız vergilendirme ve/veya yersiz tahsil nedeniyle paranın kullanımından veya talebin geç yerine getirilmesi sebebiyle mahrum kalınan bir meblağdan kaynaklı zarar söz konusu olduğundan, davacının mahsuben iade hakkını zamanında kullanamaması nedeniyle ortaya çıkan zararının, iade talep tarihinden, mahsuben iade talebinin yerine getirileceği tarihe kadar tecil faizi oranında faiz ödenerek tazmini gerekmektedir.
Açıklanan nedenle, davacının, temyize konu kararın mahsuben iadeye konu edilen vergilerin, tecil faiziyle birlikte iadesi istemi yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz isteminin kabul edilerek, anılan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği oyuyla, Daire kararının belirtilen kısmına katılmıyoruz.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.