Danıştay 3. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 3. Daire E.2023/5599 K.2024/4746
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: OnamaKimin lehine: Davacı
Uyuşmazlık
Davalı vergi dairesi, davacı şirketin yurt dışı faaliyetleri kapsamında belge temin edemediği harcamaları götürü gider olarak indirim konusu yapmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek vergi tarhiyatı yapmıştır. Davacı ise 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu uyarınca götürü gider indiriminden yararlanabileceğini savunmaktadır.
Kaynak pasajlar (3)
- Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ihracat faaliyetleri kapsamında yurtdışında belgesiz yahut belgesi temin edilemeyen hiçbir harcaması bulunmadığı halde götürü gider olarak hesapladığı tutarı kurum kazancından indirim konusu yaptığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2015 yılı için ikmalen salınan kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
- İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, yurt dışında belirtilen faaliyet alanında elde ettiği ticari kazancının bulunduğu, bu kazançla ilgili olarak herhangi bir belgelendirmeye ve muhasebeleştirmeye gerek olmaksızın 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 40. maddesi uyarınca elde ettiği hasılatın binde beşini aşmayacak şekilde götürü gider indirimini uygulayabileceğinden yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.
- TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının götürü gider uygulamasından faydalanabilmesi için giderlerin yapılması ve yasal defterlere harcama kaydının işlenmesi gerektiği yurtdışında bu türden bir gider yapılmaksızın diğer bir deyişle işletmenin malvarlığında azalma olmaksızın söz konusu uygulamadan yararlanılamayacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
Gerekçe
Danıştay Üçüncü Dairesi, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğuna ve dilekçede ileri sürülen temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığına karar vermiştir.
Kaynak pasajlar (2)
- Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
- Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Sonuç
Davalı vergi dairesi, davacı şirketin yurt dışı harcamalarını götürü gider olarak indirim konusu yapmasına dayalı vergi tarhiyatının iptali istemiyle açılan davada, Bölge İdare Mahkemesinin istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararını temyiz etmiştir. Danıştay Üçüncü Dairesi, Bölge İdare Mahkemesi kararını usul ve hukuka uygun bularak temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına hükmetmiştir.
Kaynak pasajlar (4)
- Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ihracat faaliyetleri kapsamında yurtdışında belgesiz yahut belgesi temin edilemeyen hiçbir harcaması bulunmadığı halde götürü gider olarak hesapladığı tutarı kurum kazancından indirim konusu yaptığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2015 yılı için ikmalen salınan kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
- Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
- Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
- 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
T.C. DANIŞTAY ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2023/5599
Karar No: 2024/4746
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/ ...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Çimento Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ihracat faaliyetleri kapsamında yurtdışında belgesiz yahut belgesi temin edilemeyen hiçbir harcaması bulunmadığı halde götürü gider olarak hesapladığı tutarı kurum kazancından indirim konusu yaptığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2015 yılı için ikmalen salınan kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, yurt dışında belirtilen faaliyet alanında elde ettiği ticari kazancının bulunduğu, bu kazançla ilgili olarak herhangi bir belgelendirmeye ve muhasebeleştirmeye gerek olmaksızın 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 40. maddesi uyarınca elde ettiği hasılatın binde beşini aşmayacak şekilde götürü gider indirimini uygulayabileceğinden yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının götürü gider uygulamasından faydalanabilmesi için giderlerin yapılması ve yasal defterlere harcama kaydının işlenmesi gerektiği yurtdışında bu türden bir gider yapılmaksızın diğer bir deyişle işletmenin malvarlığında azalma olmaksızın söz konusu uygulamadan yararlanılamayacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2023/5599
Karar No: 2024/4746
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/ ...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Çimento Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ihracat faaliyetleri kapsamında yurtdışında belgesiz yahut belgesi temin edilemeyen hiçbir harcaması bulunmadığı halde götürü gider olarak hesapladığı tutarı kurum kazancından indirim konusu yaptığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2015 yılı için ikmalen salınan kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, yurt dışında belirtilen faaliyet alanında elde ettiği ticari kazancının bulunduğu, bu kazançla ilgili olarak herhangi bir belgelendirmeye ve muhasebeleştirmeye gerek olmaksızın 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 40. maddesi uyarınca elde ettiği hasılatın binde beşini aşmayacak şekilde götürü gider indirimini uygulayabileceğinden yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının götürü gider uygulamasından faydalanabilmesi için giderlerin yapılması ve yasal defterlere harcama kaydının işlenmesi gerektiği yurtdışında bu türden bir gider yapılmaksızın diğer bir deyişle işletmenin malvarlığında azalma olmaksızın söz konusu uygulamadan yararlanılamayacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.