5684 sayılı Sigortacılık Kanunu

KanunNo: 5684

Bu mevzuatla ilgili sorunuz mu var? AvAi yapay zekâ asistanı madde madde açıklar, ilgili içtihatları bulur.

Ücretsiz deneyin

Tam metin

SİGORTACILIK KANUNU


 


Kanun
Numarası                    : 5684


Kabul
Tarihi                           : 3/6/2007


Yayımlandığı Resmî
Gazete  : Tarih  : 14/6/2007        Sayı  : 26552


Yayımlandığı
Düstur              : Tertip : 5                      Cilt   : 46


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Amaç, Kapsam ve Tanımlar


Amaç ve kapsam


MADDE 1 – (1) Bu Kanunun
amacı, ülkemiz sigortacılığının geliştirilmesini sağlamak, sigorta
sözleşmesinde yer alan kişilerin hak ve menfaatlerini korumak ve sigortacılık
sektörünün güvenli ve istikrarlı bir ortamda etkin bir şekilde çalışmasını
temin etmek üzere bu Kanuna tâbi kişi ve kuruluşların, faaliyete başlama,
teşkilât, yönetim, çalışma esas ve usûlleri ile faaliyetlerinin sona ermesi ve
denetlenmesine ilişkin hususlar ve sigorta sözleşmesinden doğan uyuşmazlıkların
çözümlenmesine yönelik olarak sigorta tahkim sistemi ile ilgili usûl ve
esasları düzenlemektir.


(2) Türkiye’de faaliyet gösteren sigorta şirketleri,
reasürans şirketleri, Türkiye Sigorta, Reasürans ve Emeklilik Şirketleri
Birliği, aracılar, aktüerler ile sigorta eksperleri bu Kanun hükümlerine
tâbidir.[1]


(3) Sosyal güvenlik kurumları, Türkiye İhracat Kredi
Bankası Anonim Şirketi ile bu Kanunun denetimle ilgili hükümleri hariç olmak
üzere özel kanunlarına göre sigortacılık faaliyetinde bulunan diğer kuruluşlar
bu Kanun kapsamında değildir.


 


Tanımlar[2]


MADDE 2 – (1) Bu Kanunda geçen;


a) Aktüer: Sigortacılık tekniği ile buna ilişkin
yatırım, finansman ve demografi konularında olasılık ve istatistik teorilerini
uygulayarak, yasal düzenlemelere uygun prim, karşılık ve kâr paylarını
hesaplayan, tarife ve teknik esasları hazırlayan kişiyi,


b) Aracı: Sigorta acentesi ve brokeri,


c) Bakan: Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakanı,


ç) (Değişik: 13/6/2012-6327/47 md.) Birlik:
Türkiye Sigorta, Reasürans ve Emeklilik Şirketleri Birliğini,


d) Broker: Sigorta veya reasürans
sözleşmesi yaptırmak isteyenleri temsil ederek, bu sözleşmelerin yaptırılacağı
şirketlerin seçiminde tamamen tarafsız ve bağımsız davranarak ve teminat almak
isteyen kişilerin hak ve menfaatlerini gözeterek sözleşmelerin akdinden önceki
hazırlık çalışmalarını yürütmeyi ve gerektiğinde sözleşmelerin uygulanmasında
veya tazminatın tahsilinde yardımcı olmayı meslek edinen kişiyi,


e) (Ek: 13/6/2012-6327/47 md.) Destek hizmeti
kuruluşu: Bu Kanun kapsamındaki kuruluşlara, faaliyet alanlarıyla ilgili
konularda yardımcı veya tamamlayıcı nitelikte hizmet veren kuruluşları,


f) Hesap: Güvence Hesabını,


g) İş planı: Sigorta şirketleri ile reasürans
şirketlerinin kuruluş amacı ile en az ilk üç yıldaki faaliyetlerine ilişkin
tahminlerini ve yükümlülüklerini sürekli olarak yerine getirebileceğini
ayrıntılı bir şekilde ortaya koyan planı,


ğ) Komisyon: Sigorta Tahkim Komisyonunu,


h) (Değişik: 13/6/2012-6327/47 md.) Levha:
Türkiye’de faaliyette bulunan sigorta şirketleri, reasürans şirketleri ile
28/3/2001 tarihli ve 4632 sayılı Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi
Kanununa göre kurulan emeklilik şirketleri için Birlik tarafından, sigorta
eksperleri ve sigorta acenteleri için ise Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği
tarafından ayrı ayrı düzenlenecek faal olarak çalışanlara ilişkin kayıtları
gösterir levhaları,


ı) Liste: Sigorta hakemleri listesini,


i) (Değişik: 13/6/2012-6327/47 md.) Minimum
garanti fonu: Sigorta şirketleri ile reasürans şirketleri için gerekli
özsermayenin en az üçte birine denk düşen tutarı,


j) Müsteşarlık: Hazine Müsteşarlığını,


k) Özkaynak: Sigorta şirketleri ile reasürans
şirketlerinin ödenmiş veya Türkiye’ye ayrılmış sermayeleri, her türlü yedek
akçeleri, yeniden değerleme fonu, dağıtılmamış kâr, kâr ve sermaye yedekleri
ile Müsteşarlıkça uygun görülecek sermaye benzeri kaynaklar ve diğer
kaynaklardan varsa bilanço zararı ile Müsteşarlıkça uygun görülecek diğer
değerlerin düşülmesinden sonra bulunan tutarı,


l) Reasürans şirketi: Türkiye’de kurulmuş reasürans
şirketi ile yurt dışında kurulmuş reasürans şirketinin Türkiye’deki
teşkilâtını,


m) Sigorta acentesi: Ticarî
mümessil, ticarî vekil, satış memuru veya müstahdem gibi tâbi bir sıfatı
olmaksızın bir sözleşmeye dayanarak muayyen bir yer veya bölge içinde daimî bir
surette sigorta şirketlerinin nam ve hesabına sigorta sözleşmelerine aracılık
etmeyi veya bunları sigorta şirketleri adına yapmayı meslek edinen, sözleşmenin
akdinden önce hazırlık çalışmalarını yürüten ve sözleşmenin uygulanması ile
tazminatın ödenmesinde yardımcı olan kişiyi,


n) Sigorta eksperi: Sigorta konusu risklerin
gerçekleşmesi sonucunda ortaya çıkan kayıp ve hasarların miktarını, nedenlerini
ve niteliklerini belirleyen ve mutabakatlı kıymet tespiti, ön ekspertiz ve
hasar gözetimi gibi işleri mutat meslek olarak yapan tarafsız ve bağımsız kişiyi,


o) Sigorta hakemi: Sigorta ettiren veya sigorta
sözleşmesinden menfaat sağlayan kişiler ile riski üstlenen taraf arasında
sigorta sözleşmesinden doğan uyuşmazlıkları çözen kişiyi,


ö) Sigorta raportörü: Sigorta ettiren veya sigorta
sözleşmesinden menfaat sağlayan kişiler ile riski üstlenen taraf arasında
sigorta sözleşmesinden doğan uyuşmazlıkların çözümü amacıyla Komisyona intikal
etmiş şikâyetler üzerinde ön incelemeyi yapan kişiyi,


p) Sigorta şirketi: Türkiye’de kurulmuş sigorta
şirketi ile yurt dışında kurulmuş sigorta şirketinin Türkiye’deki teşkilâtını,


ifade eder.


 


İKİNCİ BÖLÜM


Sigorta Şirketleri ve Reasürans Şirketleri


Sigorta şirketlerinin ve reasürans
şirketlerinin kuruluşu


MADDE 3 – (1) Türkiye’de faaliyet gösterecek
sigorta şirketleri ile reasürans şirketlerinin anonim şirket veya kooperatif
şeklinde kurulmuş olması şarttır. Sigorta şirketleri ve reasürans şirketleri,
sigortacılık işlemleri ve bunlarla doğrudan bağlantısı bulunan işler dışında
başka işle iştigal edemez.


(2) Anonim şirket şeklinde kurulacak sigorta
şirketleri ve reasürans şirketlerinin;


a) Kurucularının;


1) Müflis veya konkordato ilan etmiş olmaması,


2) Bir sigorta veya reasürans şirketinin kurucusu veya
ortağı olmanın gerektirdiği malî güce ve itibara sahip bulunması,


3) Tasfiyeye tâbi tutulan finansal kuruluşlarda ve
hakkında 20 nci maddenin ikinci ve üçüncü fıkrası hükümleri uygulanan
şirketlerde oy hakkının ya da sermayesinin doğrudan veya dolaylı yüzde on ve
daha fazla bir oranda veya bu oranın altında olsa bile denetim ve yönetime
etkili olabilecek şekilde denetim ve yönetim kurullarına üye belirleme imtiyazı
veren pay sahibi olmaması,


4) Taksirli suçlar hariç olmak üzere affa uğramış
olsalar dahi süreli hapis veya sigortacılık mevzuatına aykırı hareketlerinden
dolayı hapis veya birden fazla adlî para cezasına mahkûm edilmemiş yahut cezası
ne olursa olsun basit ve nitelikli zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık,
dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, görevi kötüye
kullanma gibi yüz kızartıcı suçlar ile kaçakçılık suçları, resmî ihale ve alım
satımlara fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama,
terörün finansmanı, Devlet sırlarını açığa vurma veya vergi kaçakçılığı
suçlarından dolayı hüküm giymemiş olması,[3]


5) Tüzel kişi olması halinde bu tüzel kişinin yönetim
ve denetimine sahip kişilerin, malî güç dışında kurucularda aranan diğer
şartları taşıması,


b) Hisse senetlerinin nakit karşılığı çıkarılması ve
halka açık anonim şirketlerde halka açık olan kısım hariç olmak üzere tamamının
nama yazılı olması,


c) Bir holding bünyesinde faaliyet gösterecek olması
halinde, holding şirketinin finansal durumunun da sigortacılık faaliyetlerini
idame ettirmeye yeterli olması,


zorunludur.


(3) Üyeleri dışındaki kişilerle sigorta sözleşmesi
yapmayan kooperatif şeklinde kurulan sigorta şirketleri ve reasürans
şirketlerinin;


a) Mütüel (karşılıklı) sigortacılık yapması,


b) Ortak sayısının ikiyüzden az olmaması,


c) Yöneticilerine herhangi bir ayrıcalık vermemesi,


zorunludur.


(4) Kooperatiflerin, üyeleri dışındaki kişilerle
sigorta sözleşmesi yapabilmesi, bu hususun ana sözleşmelerinde açıkça yer
alması şartıyla Müsteşarlığın iznine tâbidir. Kooperatif üyeleri dışındaki
kişilerle sigorta sözleşmesi yapılabilmesi için kooperatiflerin sermayelerini,
Müsteşarlıkça belirlenecek miktara yükseltmesi zorunludur.


(5) Yabancı sigorta şirketlerinin
ve reasürans şirketlerinin Türkiye’de faaliyet göstermesine ilişkin usûl ve
esaslar Cumhurbaşkanı tarafından belirlenir.[4]


 


Sigorta şirketleri ve reasürans
şirketlerinin teşkilâtı


MADDE 4 – (1) Sigorta şirketleri ve reasürans
şirketlerinin yönetim kurulları genel müdür dâhil beş kişiden, denetçiler ise
iki kişiden az olamaz. Genel müdür, yönetim kurulunun doğal üyesidir.


(2) Yönetim kurulu üyelerinin malî güç dışında sigorta
şirketi ve reasürans şirketi kurucularında aranan şartları taşıması;
çoğunluğunun en az dört yıllık yüksek öğrenim görmüş olması ve sigortacılık,
iktisat, işletme, muhasebe, hukuk, maliye, matematik, istatistik, aktüerya veya
mühendislik alanlarında en az üç yıl deneyimi olan kişilerden seçilmesi
şarttır.


(3) Genel müdür ve yardımcılarının, malî güç dışında
sigorta şirketi ve reasürans şirketi kurucularında aranan şartları taşıması, en
az dört yıllık yüksek öğrenim görmüş olması ve genel müdürlüğe atanacakların en
az on yıl, sigortacılık veya sigortacılık tekniği ile ilgili konulardan sorumlu
genel müdür yardımcılıklarına atanacakların yedi yıldan az olmamak üzere
sigortacılık, iktisat, işletme, muhasebe, hukuk, maliye, matematik, istatistik,
aktüerya veya mühendislik alanlarının en az birinde; diğer genel müdür
yardımcılıklarına atanacakların da sorumlu olacakları alanda en az yedi yıl
deneyim sahibi olması şarttır. Genel müdür yardımcılıklarından en az birinin
sigortacılık veya sigortacılık tekniği ile ilgili konulardan sorumlu olması
zorunludur.


(4) Murahhas üyelerin genel müdürde aranan şartları
taşıması zorunludur.


(5) Başka unvanlarla istihdam edilseler dahi, yetki ve
görevleri itibarıyla genel müdür yardımcısına denk veya daha üst konumlarda görev
yapan diğer yöneticiler de genel müdür ve genel müdür yardımcılarına ilişkin
hükümlere tâbidir.


(6) Denetçilerin, malî güç dışında sigorta şirketi ve
reasürans şirketi kurucularında aranan şartları taşımaları, en az dört yıllık
yüksek öğrenim görmüş olmaları ve sigortacılık, iktisat, hukuk, maliye, işletme
ve muhasebe alanlarında en az üç yıl deneyimi olan kişilerden seçilmesi
şarttır.


(7) Sigorta veya reasürans şirketinin hâkim hissedarı
tüzel kişilerin yönetim ve denetimine sahip kişilerde de, malî güç dışında
sigorta şirketi ve reasürans şirketi kurucularında aranan şartlar aranır.


(8) (Değişik: 13/6/2012-6327/49 md.) Sigorta
şirketleri ile reasürans şirketleri; tüm iş ve işlemlerinin, sigortacılık
mevzuatı ve ilgili diğer mevzuata, şirketin iç yönergeleri ile yönetim
stratejisi ve politikalarına uygunluğunun sürekli kontrol edilmesi,
denetlenmesi ile hata, hile ve usulsüzlüklerin tespiti ve önlenmesi amacıyla iç
denetim ve risk yönetimini kapsayacak şekilde etkin bir iç kontrol sistemi
kurmak zorundadır. Müsteşarlıkça belirlenen alanlarla sınırlı olmak üzere, iç
kontrol sistemlerinin yürütülmesi dışarıdan hizmet alımı yoluyla da
yapılabilir. İç kontrol sistemlerinin kurulmasına ilişkin usul ve esaslar
Müsteşarlıkça belirlenir.


 


Ruhsat


MADDE 5 – (1) Sigorta şirketleri ve reasürans
şirketleri, faaliyete geçebilmek için, faaliyet göstermek istedikleri her bir
sigorta branşında Müsteşarlıktan ruhsat almak zorundadır. Alınan ruhsatlar,
ticaret siciline tescil ve Ticaret Sicil Gazetesi ile Türkiye çapında dağıtımı
yapılan ve tiraj bakımından ilk on sırada yer alan günlük gazetelerden ikisinde
ilan ettirilir.


(2) Sigorta şirketleri hayat ve hayat dışı sigorta
gruplarından sadece birinde faaliyet gösterebilir. Bu gruplarda yer alan
sigorta branşları Bakan tarafından belirlenir.


(3) Kuruluş işlemlerini tamamlayan ve ruhsat talebinde
bulunan sigorta şirketleri ile reasürans şirketleri, ödenmiş sermayelerini,
ruhsat talep edilen sigorta branşları için öngörülen sermaye tutarları ile
verilmek istenen teminatlara bağlı olarak, beş milyon Türk Lirasından az
olmamak kaydıyla, Müsteşarlıkça belirlenecek miktara yükseltmek zorundadır.
Müsteşarlık, söz konusu miktarı, Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan
Üretici Fiyatları Endeksi artış oranını aşmamak kaydıyla artırmaya yetkilidir.


(4) Kuruluş işlemlerinin tamamlanmasından itibaren bir
yıl içinde ruhsat başvurusunda bulunmamış sigorta şirketleri ve reasürans
şirketleri, ticaret unvanlarında sigorta şirketi veya reasürans şirketi
ibaresini kullanamaz.


 


Ruhsat talebinin değerlendirilmesi


MADDE 6 – (1) Ruhsat talebi;


a) Sigorta şirketleri ve reasürans şirketlerinin
kurucuları ile yönetici ve denetçilerinin bu Kanunda öngörülen şartları
taşımaması,


b) İş planına ve ibraz edilen belgelere göre sigorta
sözleşmesine taraf olanların hak ve menfaatlerinin yeterince korunamayacağının
anlaşılması veya yükümlülüklerin sürekli ve yeterli olarak yerine
getirilebilecek şekilde oluşturulmaması,


c) Başvurunun yeterli beyan ve bilgileri içermemesi
veya bu Kanunda öngörülen şartları taşımadığının anlaşılması,


ç) Sigorta şirketleri ve reasürans şirketlerinin,
gerekli teknik donanım ya da yeterli sayıda nitelikli personele sahip
olmadığının veya ruhsat talep edilen alanda sigortacılık yapma yeterliliğinin
bulunmadığının yapılan denetimle tespit edilmesi,


hallerinden en az birinin gerçekleşmesi durumunda
reddedilir.


 


Ruhsat iptali


MADDE 7 – (1) Bu Kanunun ruhsat iptaline
ilişkin hükümleri saklı kalmak kaydıyla;


a) Ruhsat verilmesine ilişkin
şartların bir kısmının veya tamamının kaybolması halinde, üç aydan az olmamak
üzere, Müsteşarlık tarafından verilecek süre içinde durumun düzeltilmemiş
olması,


b) Ruhsatın verildiği tarihten itibaren bir yıl içinde
veya Müsteşarlığın uygun görüşüyle yapılanlar hariç olmak üzere aralıksız
olarak altı ay süre ile sigorta veya reasürans sözleşmesi akdedilmemesi,


c) Sigortacılık mevzuatına aykırı uygulamalar
sonucunda sigorta sözleşmesi ile ilgili kişilerin hak ve menfaatlerinin
tehlikeye düştüğünün anlaşılması,


ç) 20 nci madde hükmü hariç olmak üzere, bu Kanun
hükümlerinden doğan yükümlülüklerin ağır şekilde ihlâl edilmesi veya
yükümlülüklerin ihlâlinin mutat hale gelmesi durumunda, Müsteşarlık tarafından,
üç aydan az olmamak kaydıyla, verilecek süre içinde durumun düzeltilmemiş
olması,


d) İş planında belirtilen hedeflerden, Müsteşarlığın
bilgisi dahilinde yapılan değişiklik dışında makul nedenler olmaksızın aşırı
derecede uzaklaşılmış olması,


hallerinden en az birinin gerçekleşmesi durumunda,
sigorta şirketlerinin ve reasürans şirketlerinin ilgili branş ya da bütün
branşlardaki ruhsatları Müsteşarlık tarafından iptal edilebilir. Ruhsat iptali,
ticaret siciline tescil ve Ticaret Sicil Gazetesi ile Türkiye çapında dağıtımı
yapılan ve tiraj bakımından ilk on sırada yer alan günlük gazetelerden ikisinde
ilan ettirilir.


(2) Ruhsatı iptal edilen şirketler, altı ayı geçmemek
üzere Müsteşarlık tarafından verilecek süre içinde iptal edilen ruhsatla
bağlantılı portföylerini devretmek zorundadır. Aksi takdirde Müsteşarlık re’sen
devir de dâhil olmak üzere portföyün tasfiyesine yönelik her türlü tedbiri
almaya yetkilidir.


 


Ana sözleşme değişiklikleri


MADDE 8 – (1) Sigorta şirketleri ile reasürans
şirketlerinin ana sözleşmelerinin değiştirilmesinde, Müsteşarlığın uygun görüşü
aranır. Müsteşarlıkça uygun görülmeyen değişiklik tasarıları genel kurul
gündemine alınamaz ve genel kurulda görüşülemez. Sicil memuru, Müsteşarlığın
uygun görüşü olmaksızın ana sözleşme değişikliklerini ticaret siciline tescil
edemez.


 


İntifa ve oy kullanma haklarının
edinilmesi


MADDE 9 – (1) Doğrudan veya dolaylı olarak bir
sigorta veya reasürans şirketinin sermayesinin yüzde onunu, yüzde yirmisini,
yüzde otuzüçünü veya yüzde ellisini bulacak ya da aşacak şekildeki hisse
edinimleri ile bir ortağa ait hisselerin söz konusu oranları bulması veya bu
oranların altına düşmesi sonucunu doğuran hisse devirleri Müsteşarlığın iznine
tâbidir.


(2) Şirketin denetim ve yönetime etkili olabilecek
şekilde yönetim kurullarına üye belirleme imtiyazını veren hisse devri, oransal
sınırlamalara bakılmaksızın Müsteşarlığın iznine tâbidir.


(3) Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine aykırı olarak
izin alınmaksızın yapılan hisse devirleri pay defterine kaydolunmaz.


(4) İntifa hakkı ile oy hakkının edinilmesinde de bu
madde hükümleri uygulanır.


(5) Doğrudan veya dolaylı olarak sermayenin ya da oy
ve intifa haklarının yüzde on ve daha fazlasına sahip olan veya bu oranların
altında olsa dahi şirketin denetim ve yönetimine etkili olabilecek şekilde
yönetim kurullarına üye belirleme imtiyazını veren hisselere sahip olan ortakların,
sigorta şirketi ve reasürans şirketi kurucularında aranan nitelikleri taşıması
şarttır. Sigorta şirketleri ile reasürans şirketleri, bu nitelikleri taşımayan
ortaklarını Müsteşarlığa bildirir. Kurucularda aranan nitelikleri kaybeden
ortaklar temettü dışındaki ortaklık haklarından yararlanamaz. Bu halde diğer
ortaklık hakları kayyım tarafından kullanılır.


(6) Bakan, faaliyet alanları itibarıyla sigorta
şirketlerinin ve reasürans şirketlerinin malî bünyelerini olumsuz etkileyecek
durumdaki ortaklara, bu şirketlerde hisse sınırlamaları getirebilir.


 


Tasfiye, birleşme, devir, portföy
devri ve iflas


MADDE 10 – (1) Bir sigorta şirketinin kendi
talebi ile tasfiye edilmesi, bir veya birkaç şirket ile birleşmesi veya aktif
ve pasifleri ile başka bir şirkete devrolunması, sigorta portföyünü teminat ve
karşılıkları ile birlikte kısmen veya tamamen diğer bir şirkete devretmesi
Bakanın iznine tâbidir. Reasürans şirketleri hakkında da bu fıkra hükümleri
uygulanır. Bu fıkra hükmüne aykırı olarak yapılan tasfiye, birleşme, devralma
ve portföy devirleri hükümsüzdür.


(2) Müsteşarlık, lüzumu halinde, tasfiye memurlarının
değiştirilmesini talep edebilir.


(3) Birleşme, devir ve portföy devirleri, Türkiye
çapında dağıtımı yapılan ve tiraj bakımından ilk on sırada yer alan günlük
gazetelerden ikisinde, birer hafta arayla en az ikişer defa yayımlanmak
suretiyle duyurulur. Sigorta sözleşmeleri devredilen portföyde yer almak
kaydıyla portföyünü devreden veya bir şirkete devrolunan ya da birleşen
şirketlerle sigorta sözleşmesi akdetmiş olan kişiler; birleşme, devir ya da
portföy devrini öğrendikleri tarihten itibaren, devir, birleşme ya da portföy
devri nedeniyle, üç ay içinde sözleşmelerini feshedebilir.


(4) Sigorta şirketinin iflası halinde sigortalılar,
iflas masasına üçüncü sırada iştirak eder.


(5) Müsteşarlık, lüzumu halinde iflas masasındaki
yetkililerin değiştirilmesini talep edebilir.


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Sigorta Sözleşmeleri


Sigorta sözleşmeleri


MADDE 11 – (1) Sigorta sözleşmelerinin ana
muhtevası, Müsteşarlıkça onaylanan ve sigorta şirketlerince aynı şekilde
uygulanacak olan genel şartlara uygun olarak düzenlenir. Ancak, sigorta
sözleşmelerinde işin özelliğine uygun olarak özel şartlar tesis edilebilir. Bu
hususlar, sigorta sözleşmesi üzerinde ve özel şartlar başlığı altında herhangi
bir yanılgıya neden olmayacak şekilde açık olarak belirtilir.


(2) Hayat sigortalarına ilişkin sözleşmelerin
yapılmasına dair teklifnamenin sigorta şirketine ulaştığı tarihten itibaren
otuz gün içinde sigorta şirketi tarafından reddedilmemesi halinde sigorta
sözleşmesi yapılmış olur.


(3) Sigorta şirketleri ve sigorta
acenteleri tarafından, gerek sözleşmenin kurulması gerekse sözleşmenin devamı
sırasında sigorta ettiren, lehdar ve sigortalıya yapılacak bilgilendirmeye
ilişkin hususlar yönetmelikle düzenlenir.


(4) Sigorta sözleşmelerinde kapsam dahiline alınmış
olan riskler haricinde, kapsam dışı bırakılmış riskler açıkça belirtilir.
Belirtilmemiş olan riskler teminat kapsamında sayılır.


(5) Sigorta sözleşmelerinde yabancı kelimelere yer
verilemez. Yabancı kelimelerin karşılığı olarak Türk Dil Kurumu tarafından
belirlenen kelimelerin kullanımı esastır.


(6) (Ek:18/1/2017-6770/32 md.) (Değişik:9/3/2023-7440/21
md.) Hasarın
giderilmesine ve tazminatın ödenmesine yönelik olarak Sanayi ve Teknoloji
Bakanlığı tarafından usul ve esasları belirlenen sertifikasyon, takip ve
denetim esaslarına uygun şekilde orijinale eşdeğerliği belgelendirilmiş
parçalar ile Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı tarafından usul
ve esasları belirlenen yeniden kullanılabilir parçaların kullanımına ilişkin
usul ve esaslar Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu
tarafından belirlenir. Motorlu taşıtlarda garantinin korunmasına ilişkin ilgili
mevzuat hükümleri saklıdır.


 


Tarifeler


MADDE 12 – (1) Sigorta tarifeleri, sigortacılık
esasına ve genel kabul görmüş aktüeryal tekniklere uygun olarak sigorta
şirketleri tarafından serbestçe belirlenir. Ancak, bu Kanuna ve diğer kanunlara
göre ihdas edilen zorunlu sigortaların teminat tutarları ile tarife ve
talimatları Bakan tarafından tespit olunur ve Resmî Gazetede yayımlanır.


(2) Bakan, gerek görülen hallerde hayat, bir yıldan
uzun süreli ferdî kaza, sağlık, hastalık ve ihtiyarî deprem sigortaları
tarifeleri ile prim, formül ve cetvellerinin uygulamaya konulabilmesini
Müsteşarlığın onayına tâbi kılabilir veya özel kanunlardaki hükümler saklı
kalmak kaydıyla gerekli görülen hallerde, tespit ve ilan ettiği aracılık
komisyonlarını, tasdike tâbi kıldığı veya tespit ettiği her türlü tarifeyi
serbest bırakabilir.


 


Zorunlu sigortalar


MADDE 13 – (1) Cumhurbaşkanı, kamu yararı
açısından gerekli gördüğü hallerde zorunlu sigortalar ihdas edebilir. Sigorta
şirketleri, 20 nci maddenin ikinci fıkrasının (b) bendi ile üçüncü fıkrası
hükümleri saklı kalmak kaydıyla faaliyet gösterdiği sigorta branşlarının
kapsamında bulunan zorunlu sigortaları yapmaktan kaçınamaz.[5]


(2) Müsteşarlık, zorunlu sigortaya konu teşkil eden
menfaat üzerinde yapacakları iş ve işlemler nedeniyle, ilgili kurum ve
kuruluşların görüşlerini alarak zorunlu sigorta denetimi yapabilecekleri
belirlemeye yetkilidir.


(3) Bir faaliyetin icrası ya da bir şeyin kullanılması
için izin veya ruhsat vermeye veya bunları denetlemeye yetkili merciler ile
ikinci fıkra uyarınca belirlenen kurum ve kuruluşlar; yürütecekleri iş ve işlemlerde,
yapılması zorunlu sigortaların geçerli teminat tutarları dâhilinde yaptırılıp
yaptırılmadığını araştırmakla yükümlüdür. Bu kurum ve kuruluşlar ile izin veya
ruhsat vermeye ve denetlemeye yetkili mercilerce, geçerli teminat tutarında
sigorta yapılmamış olduğunun tespiti halinde işlem yapılmaz. Geçerli teminat
alınana kadar sigortalının zorunlu sigortaya konu teşkil eden faaliyeti yetkili
merciler tarafından durdurulur.


 


Güvence Hesabı[6]


MADDE 14 – (1) Bu Kanunun 13 üncü maddesi,
13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve 10/7/2003
tarihli ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu ile ihdas edilen zorunlu
sorumluluk sigortaları ile bu Kanunla mülga 21/12/1959 tarihli ve 7397 sayılı
Sigorta Murakabe Kanunu çerçevesinde ihdas edilmiş olan zorunlu sigortalara
ilişkin olarak aşağıdaki koşulların oluşması halinde ortaya çıkan zararların bu
sigortalarla saptanan geçerli teminat miktarlarına kadar karşılanması amacıyla
Türkiye Sigorta, Reasürans ve Emeklilik Şirketleri Birliği nezdinde Güvence Hesabı
oluşturulur.


(2) Hesaba;


a) Sigortalının tespit edilememesi durumunda kişiye
gelen bedensel zararlar için,


b) Rizikonun meydana geldiği tarihte geçerli olan
teminat tutarları dâhilinde sigortasını yaptırmamış olanların neden olduğu
bedensel zararlar için,


c) Sigorta şirketinin malî bünye zaafiyeti nedeniyle
sürekli olarak bütün branşlarda ruhsatlarının iptal edilmesi ya da iflası
halinde ödemekle yükümlü olduğu maddî ve bedensel zararlar için,


ç) Çalınmış veya gasp edilmiş bir aracın karıştığı
kazada, Karayolları Trafik Kanunu uyarınca işletenin sorumlu tutulmadığı
hallerde, kişiye gelen bedensel zararlar için,


d) Yeşil Kart Sigortası uygulamaları için faaliyet
gösteren Türkiye Motorlu Taşıt Bürosunca yapılacak ödemeler için,


başvurulabilir. Cumhurbaşkanı, gerekli görülen
hallerde, eşyaya gelecek zararların kısmen veya tamamen Hesaptan karşılanmasına
karar vermeye yetkilidir.[7]


(3) Hesabın gelirleri; birinci fıkrada belirtilen
zorunlu sigortalar (…)6 için tahsil edilen toplam primlerin yüzde biri oranında sigorta
şirketlerince ödenecek katılma payları ile sigorta ettirenlerden safî primlerin
yüzde ikisi oranında tahsil edilecek katılma paylarından oluşur. (Değişik
son cümle: 13/6/2012-6327/50 md.) Bakan, bu oranları yarısına kadar
indirmeye veya iki katına kadar artırmaya ya da katılma paylarını maktu olarak
tespit etmeye yetkilidir.


(4) Sigorta şirketleri, üçüncü fıkra hükmü gereğince
kendileri tarafından ödenmesi gereken bir takvim yılına ilişkin katılma
paylarını takip eden yılın Şubat ayı sonuna kadar; sigorta ettirenlerden tahsil
edilen katılma paylarını ise tahsil edildikleri ayı takip eden ayın sonuna
kadar Hesaba yatırmak zorundadır.


(5) Hesap kapsamındaki her zorunlu sigorta ve yeşil
kart sigortası için ayrı hesap açılır ve bunların gelir ve giderleri bu
hesaplarda izlenir.


(6) Hesabın gelir ve giderleri ile işlemleri,
Müsteşarlıkça her yıl denetlenir.


(7) (Değişik: 13/6/2012-6327/50 md.) Hesabın
kuruluşuna, işleyişine, tanıtımına, idari masraflarına, fon varlıklarının
nemalandırılmasına, Hesaptan yapılacak ödemelere, gerek ilgililere gerekse
Türkiye Motorlu Taşıt Bürosuna yapılacak rücûlara, Sigorta Bilgi ve Gözetim
Merkezi, Sigortacılık Eğitim Merkezi ve Komisyona yapılacak katkı payları ile,
Hesap kapsamındaki zorunlu sigortaların denetimi ve takibinden kaynaklanan
giderler ile diğer harcamalara ilişkin esaslar yönetmelikle düzenlenir.


 


Yurt dışında yaptırılabilecek
sigortalar[8]


MADDE 15 – (1) Türkiye’de
yerleşik kişiler, Türkiye’deki sigortalanabilir menfaatlerini, Türkiye’de
faaliyette bulunan sigorta şirketlerine ve Türkiye’de yaptırmak zorundadır.


(2) Ancak;


a) İhracat ve ithalat konusu mallar için nakliyat
sigortası,


b) Uçak, gemi, helikopter için dış kredi ile satın
alındıklarında, münhasıran dış kredi miktarı ile sınırlı olarak ve dış borç
ödeninceye kadar; yurt dışından finansal kiralama yolu ile getirilmelerinde ise
finansal kiralama sözleşmesi süresi ile sınırlı olarak yaptırılacak tekne
sigortaları,


c) Gemilerin işletilmesinden doğan sorumluluk
sigortası,


ç) Hayat sigortaları,


d) Kişilerin Türkiye haricinde bulunacakları süre için
bu süre ile sınırlı olmak kaydıyla veya geçici olarak yurt dışında kaldıkları
sırada yaptırabilecekleri ferdî kaza, hastalık, sağlık ve motorlu taşıt
sigortaları,


yurt dışında da yaptırılabilir.


(3) Cumhurbaşkanı yurt dışında yaptırılabilecek
sigortaların kapsamını genişletmeye yetkilidir.[9]


 


DÖRDÜNCÜ BÖLÜM


Malî Bünye


Teknik karşılıklar


MADDE 16 – (1) Sigorta
şirketleri ve reasürans şirketleri sigorta sözleşmelerinden doğan yükümlülükleri
için, bu maddede belirtilen esaslara göre yeteri kadar karşılık ayırmak
zorundadır.


(2) Kazanılmamış primler
karşılığı; yürürlükte bulunan her bir sigorta sözleşmesine ilişkin olarak
yazılan brüt primin gün esasına göre takip eden hesap dönemine veya dönemlerine
sarkan kısmından; yürürlükte bulunan yıllık hayat sigortaları ile süresi bir
yılı aşan birikim priminin de alındığı hayat sigortalarında ise yazılan brüt
primlerden varsa birikime ayrılan kısım ve birikim primlerine ait masraf
payları düşüldükten sonra kalan tutarın takip eden döneme veya dönemlere sarkan
kısmından oluşur. Ancak, gün esasına göre karşılık hesaplaması mümkün olmayan
reasürans ve retrosesyon işlemlerinde, sekizde bir esasına göre kazanılmamış
primler karşılığı ayrılması mümkündür. (Ek cümle: 13/6/2012-6327/51 md.) Ayrıca,
sigorta sözleşmesinin süresi boyunca üstlenilen risk düzeyi ile kazanılan
primlerin zamana bağlı dağılımının uyumlu olmadığı kabul edilen sigorta
branşlarında, bu karşılık için riskin zaman içinde farklı şekilde oluşumunu
dikkate alan, içeriği Müsteşarlıkça belirlenen hesap yöntemleri kullanılır.[10]


(3) (Değişik: 13/6/2012-6327/51 md.) Devam eden
riskler karşılığı; kazanılmamış primler karşılığının şirketin taşıdığı risk ve
beklenen masraf düzeyine göre yetersiz kalması halinde ayrılır.


(4) (Değişik: 13/6/2012-6327/51 md.) Dengeleme
karşılığı; takip eden hesap dönemlerinde meydana gelebilecek tazminat
oranlarındaki dalgalanmaları dengelemek ve Müsteşarlıkça belirlenen özel
rizikoları karşılamak üzere ayrılan karşılıktır.


(5) Matematik karşılık; bir
yıldan uzun süreli hayat, sağlık, hastalık ve ferdî kaza sigortası sözleşmeleri
için sigorta şirketleri tarafından sigorta ettirenler ile lehdarlara olan
yükümlülüklerini karşılamak üzere sözleşme teknik esaslarında belirtilen,
istatistiksel ve aktüeryal yöntemler kullanılarak hesaplanan karşılıklar ile
taahhüt edilmişse, bu karşılıkların yatırıma yönlendirilmesi sonucu elde edilen
gelirden sigortalılara ayrılan pay karşılıkları toplamıdır.


(6) Muallâk tazminat karşılığı; kayda geçmiş ancak
ödenmemiş tazminat tutarları ile gerçekleşmiş ancak kayda geçmemiş tahmini
tazminat tutarları ve bu tazminatlar ile ilgili yapılan gider karşılıkları ve
bu tutarların yetersiz kalması durumunda yeterlilik için Müsteşarlıkça
belirlenen esaslar çerçevesinde ayrılan ek karşılıklardan oluşur.


(7) İkramiyeler ve indirimler karşılığı; sigorta
şirketlerinin ikramiye veya indirim uygulamasına gitmesi durumunda, carî yılın
teknik sonuçlarına göre sigortalılar veya lehdarlar için ayrılan ikramiye ve
indirim tutarlarından oluşur.


(8) Teknik karşılıklarda reasürör payının, devredilen
risk ve primle orantılı olması esastır. Ancak, Müsteşarlık malî açıdan
belirleyeceği kriterleri karşılayamayan reasürörlere devredilen işlerde
reasürör payının düşülmemesini isteyebilir.


(9) Sigorta şirketleri ile reasürans şirketlerinin
varlıkları, teknik karşılıkları karşılayacak düzeyde olmalıdır. Teknik
karşılıklara ilişkin usûl ve esaslar ile teknik karşılıkların yatırılacağı
varlıklara ilişkin hususlar yönetmelikle düzenlenir.


 


Teminatlar[11]


MADDE 17 – (1) Sigorta şirketleri, yurt içinde
akdetmiş oldukları sigorta sözleşmelerinden doğan taahhütlerine karşılık olarak
bu maddede belirlenen esaslara göre teminat ayırmak zorundadır.


(2) Hayat branşında faaliyet
gösteren sigorta şirketleri, Müsteşarlıkça belirlenen dönemler itibarıyla
ayrılan matematik karşılıkları ile muallak tazminat karşılıklarının
toplamından, 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu uyarınca
yapılan ikrazlar ve henüz tahsil edilmemiş prim alacakları tutarına isabet eden
matematik karşılıkların düşülmesinden sonra kalan tutara karşılık gelen
varlıkları Müsteşarlıkça belirlenen süreler içinde ve Müsteşarlık lehine
teminat olarak bloke veya ipotek ettirmek zorundadır. (Mülga ikinci cümle:
13/6/2012-6327/52 md.) (…) Ancak, bu şirketlerin bir yıl ve bir yıldan kısa
süreli verdikleri hayat, ferdî kaza, sağlık ve hastalık teminatları için
dördüncü fıkra hükümleri uygulanır.


(3) Hesap yılı içinde, hayat
branşındaki tahsilatı aşacak şekilde bu branşta sigortalılara ödeme yapmak
zorunda kalan sigorta şirketlerinin, söz konusu branşa ait teminat olarak
gösterilen ve bloke edilen varlıklarından, aşılan miktar dâhilinde
Müsteşarlıkça uygun görülecek kısım serbest bırakılır.


(4) (Değişik: 13/6/2012-6327/52 md.) Hayat
dışı sigorta şirketleri, hesaplama yöntemi yönetmelikle belirlenecek gerekli
özsermayenin üçte birinden az olmamak kaydıyla teminat olarak minimum garanti
fonu tesis eder. Minimum garanti fonu, hiçbir dönemde çalışılan branşlar
itibarıyla gerekli olan asgarî sermaye tutarlarının üçte birinden az olamaz. Bu
şirketlerin bir yıldan uzun süreli yaptıkları ferdî kaza, hastalık ve sağlık
sigorta sözleşmeleri için ayıracakları teminatlar hakkında ikinci fıkra hükmü
uygulanır. Ancak, Müsteşarlık bu maddede belirtilen sınırlar içinde kalmak
kaydı ile gerekli gördüğü sigorta branşları için usul ve esasları yönetmelikle
belirlenecek hesaplama yöntemi getirebilir. Yeni kurulan sigorta şirketlerinin
ilk üç yıl itibarıyla bir yıl ve bir yıldan kısa süreli tüm sigorta
sözleşmelerinden doğan taahhütlerine karşılık olarak ayıracakları teminat
tutarı şirketin ödenmiş sermayesi de dikkate alınarak Müsteşarlıkça tespit
edilir.


(5) Sigorta şirketlerinin faaliyetine son verdiği
branşlara ait teminat blokajı, sigortalılara karşı bu branşa ait tüm ödemelerin
yapılmış olması kaydıyla Müsteşarlıkça serbest bırakılır. Ancak, şirketin ödeme
güçlüğüne düşmesi halinde, Müsteşarlık, sigortalılara teminatlardan ödeme
yapılmasına karar verebilir.


(6) Teminatlar, sigortalıların tüm alacakları
ödenmeden iflas veya tasfiye masasına dâhil edilemez, haczolunamaz, üzerlerine
ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz konulamaz. Ancak, Müsteşarlığın, sigortalı
alacaklarının korunması amacıyla teminatlar üzerinde ihtiyati tedbir koydurtma
hakkı saklıdır.


(7) (Ek: 13/6/2012-6327/52 md.) Müsteşarlık, sigortacılık sektörünün durumu ile genel
ekonomik şartlar çerçevesinde teminatları yüzde elli oranına kadar artırmaya
veya azaltmaya yetkilidir.


(8) (Ek: 13/6/2012-6327/52
md.) Müsteşarlık, bu maddeye göre hesaplanan teminat tutarlarının yüzde onunu
aşmamak üzere özel teminat ayrılmasına karar verebilir. Özel teminat, bütün
branşlarda sözleşme yapma yetkisi kaldırılmış ya da ruhsatları iptal edilmiş
sigorta şirketlerinin olağan faaliyetlerinin yürütülmesini sağlamak için
gerekli kaynağın bulunamaması halinde kullanılır. Ayrılacak teminata ve
kullanımına ilişkin usul ve esaslar Müsteşarlıkça belirlenir.


(9) Müsteşarlık, sigorta şirketleri ve reasürans
şirketleri ile sigortacılık yapan diğer kuruluşların malî bünye ve özkaynak
yeterliliğine ilişkin düzenlemeleri yapmaya ve bloke edilecek varlıkların tür,
değerleme esasları ile blokaj, deblokaj, ipotek tesisi ve fekkine ilişkin usûl
ve esasları belirlemeye yetkilidir. Bu işlemlere ilişkin masraflar ilgili şirket
tarafından karşılanır.


 


Hesap esasları, kayıt düzeni ile
temel malî tablo ve malî bünye düzenlemeleri


MADDE 18 – (1) Sigorta şirketleri ve reasürans
şirketleri, hesaplarını ve malî tablolarını, Müsteşarlıkça belirlenecek
esaslara ve örneğe uygun olarak düzenlemek, ilan ettirmek ve Müsteşarlığa
göndermek zorundadır.


(2) Sigorta şirketleri ile reasürans şirketleri
bilançolarının, kâr ve zarar cetvellerinin ve Müsteşarlıkça uygun görülecek
diğer malî tablolarının bağımsız denetim kuruluşlarına denetlettirilmesi ve
ilan ettirilmesi zorunludur. Müsteşarlık, sigorta şirketleri ve reasürans
şirketlerinin bağımsız dış denetim kuruluşlarınca denetlenmelerini düzenlemeye
yetkilidir.


(3) Sigorta şirketleri ve reasürans şirketlerince ilan
edilen malî tabloların gerçeğe aykırılığının tespiti halinde Müsteşarlık, genel
kabul görmüş muhasebe kural ve ilkelerini göz önünde bulundurarak söz konusu
malî tabloları düzeltilmiş olarak yeniden ilan ettirebilir.


(4) Müsteşarlık, sigorta şirketleri ile reasürans
şirketlerinden, diğer kanunların zorunlu kıldığı defterlerden başka, özel
defterler tutmalarını talep etmeye ve bu defterlerin tâbi olacağı esas ve
usûlleri tespite, belirleyeceği esaslar ve örneklere uygun olarak her türlü
bilgi, cetvel, rapor, hesap özetleri ve malî tablolar istemeye, gerekli gördüğü
takdirde malî tabloları ilan ettirmeye, sigortacılık sektörünün malî yapısının
güçlendirilmesi için finansal oranlar tespit etmeye, şirket kaynaklarının hangi
aktiflere ve ne oranda yatırılacağını belirlemeye yetkilidir.


(5) Gerekli görülen hallerde Müsteşarlık, sigorta
şirketleri, reasürans şirketleri, aracılar ve sigorta eksperlerinden her türlü
bilgi, belge ve raporu istemeye yetkilidir. Konsolide tabloların
oluşturulmasında Müsteşarlık ana ortaktan, ana ortaklık ise konsolide finansal
raporlama ile ilgili kuruluşlardan bu konuda her türlü bilgi ve belgeyi talep
etmeye yetkilidir.


 


Aktif azaltıcı işlem yasağı


MADDE 19 – (1) Sigorta şirketleri ile reasürans
şirketlerinin ortakları, yönetim kurulu üyeleri, denetçileri ve çalışanları,
şirket ana sözleşmesi veya genel kurul ya da yönetim kurulu kararı ile saptanan
hükümler dâhilinde personele yapılan ödemeler, yardım veya verilen avanslar
hariç, şirket kaynaklarını dolaylı ya da dolaysız kullanamaz, iyiniyet
kurallarına aykırı olarak aktifin değerini düşüren işlemlerde bulunamaz ve
hiçbir surette örtülü kazanç aktarımı yapamaz. Sigorta şirketleri ile reasürans
şirketleri kendi borçları veya sigorta işlemlerinden doğanlar hariç olmak üzere
personeli, ortakları, iştirakleri veya diğer kişi ve kurumlar lehine mal
varlığını teminat olarak gösteremez, kefil olamaz ve kredi sağlayamaz.


 


Malî bünyenin güçlendirilmesi


MADDE 20 – (1) Bir sigorta veya reasürans
şirketinin minumum garanti fonu tutarını karşılayamadığının, tesis etmesi gereken
teminatı tesis edemediğinin, teknik karşılıkları karşılayacak yeterli veya
teknik karşılıklara uygun varlıklarının bulunmadığının ya da sözleşmelerden
doğan yükümlülüklerini yerine getiremediğinin yahut şirketin malî bünyesinin
sigortalıların hak ve menfaatlerini tehlikeye düşürecek derecede zayıflamakta
olduğunun tespiti hallerinde, Bakan uygun bir süre vererek, malî bünyenin
güçlendirilmesine yönelik olarak ilgili sigorta ve reasürans şirketinden;


a) Malî bünyesindeki zaafiyetin
nasıl giderileceğini ve sigortalıların hak ve menfaatlerinin nasıl korunacağını
içeren kapsamlı bir iyileştirme planı sunulması ve uygulanmasını,


b) Sermayesinin artırılması, ödenmemiş kısmının
ödenmesi, sermayeye mahsuben şirkete ödeme yapılması veya kâr dağıtımının
durdurulması ya da ilave teminat tesis edilmesini,


c) Varlıklarının kısmen ya da tamamen elden
çıkarılması veya elden çıkarılmasının durdurulmasını, yeni iştirak ve sabit
değerler edinilmemesini,


ç) Malî bünyesini ve likiditesini güçlendirici ve
riski azaltıcı benzer tedbirler alınmasını,


d) Tespit edilecek gündemle genel kurulun olağanüstü
toplantıya çağrılmasını veya genel kurul toplantısının ertelenmesini,


e) Benzeri diğer hususların yerine getirilmesini,


isteyebilir.


(2) Ayrıca, Bakan;


a) Sigorta şirketlerinde şirketin faaliyette bulunduğu
sigorta branşlarından, reasürans şirketlerinde ise sigorta gruplarından birine
veya tamamına ait sigorta portföyünü teminat ve karşılıkları ile birlikte başka
şirket veya şirketlere devretmeye, devralacak şirket bulunamadığı takdirde ise
portföyün idaresini Hesaba bırakmaya ya da devredilecek portföyün tasfiyesine
yönelik her türlü tedbiri almaya,[12]


b) Sigorta portföyünü sınırlandırmaya,


c) Yönetim veya denetim kurulu üyelerinden bir kısmını
veya tamamını görevden alarak ya da bu kurullardaki mevcut üye sayısını
artırarak bu kurullara üye atamaya veya sigorta veya reasürans şirketinin
yönetiminin kayyıma devredilmesini talep etmeye,


ç) Malî bünyenin güçlendirilmesine yönelik benzeri
diğer tedbirleri almaya,


yetkilidir. 4 üncü maddede öngörülen şartlar, bu
fıkranın (c) bendi uyarınca atanacak kişiler için de aranır.


(3) Bu maddede öngörülen tedbirlerin uygulanmaması
veya uygulanamayacağının anlaşılması, sigorta veya reasürans şirketinin
ödemelerini tatil etmesi, sigortalılara olan yükümlülüklerini yerine
getirememesi veya şirket özkaynaklarının minimum garanti fonunun altına düşmesi
halinde, Bakan, sigorta veya reasürans şirketinin tüm branşlarda veya ilgili
branşlarda yeni sigorta sözleşmesi akdetme ve temdit yetkisini kaldırmaya,
ruhsatlarını iptal ve varlıklarını bloke etmeye yetkilidir.


(4) Sigorta şirketleri ve reasürans şirketleri dışında
ve kendi özel kanunları uyarınca, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre sigorta
veya reasürans sözleşmesi yapan diğer kurum ve kuruluşların, sözleşmelerden
doğan yükümlülüklerini yerine getiremediğinin ve malî bünyesinin sigortalıların
hak ve menfaatlerini tehlikeye düşürecek şekilde zayıflamakta olduğunun tespit
edilmesi halinde, Bakan, malî bünyenin güçlendirilmesine yönelik tedbirler almaya,
yönetim ve denetimde yer alan kişilerin tamamını veya bir kısmını görevden
alarak yenilerini atamaya veya yönetimin kayyıma devredilmesini talep etmeye
yetkilidir.


(5) Malî bünye zaafiyetinin kriterleri yönetmelikle
belirlenir.


(6) Bu madde uyarınca şirket yönetim ve denetimine
atananlar, şirkete ait doğmuş veya doğacak kamu borçlarından, sosyal güvenlik
kuruluşlarına olan borçlarından ve şirketin diğer malî yükümlülüklerinden
sorumlu tutulamaz. Bu madde uyarınca atanan kamu görevlileri hakkında ceza
davası açılabilmesi Bakanın iznine tâbi olduğu gibi bu kişiler hakkında açılan
hukuk davaları da Müsteşarlığa karşı açılmış sayılır. Müsteşarlık tarafından
açılan davalar hariç olmak üzere bu kişiler hakkında açılan davalar ve
başlatılan soruşturma ve kovuşturmalarda, yargılama giderleri ve Türkiye
Barolar Birliğince açıklanan asgarî ücret tarifesinde belirlenen avukatlık
ücreti, Müsteşarlık bütçesinden karşılanır. Türk Ticaret Kanununun yönetim
kurulunun ibrasına ilişkin hükümleri bu madde uyarınca atananlar hakkında
uygulanmaz.


 


BEŞİNCİ BÖLÜM


Aktüerler, Aracılar ve Sigorta Eksperleri


Aktüerler ve brokerler


MADDE 21 – (1) Sigorta şirketleri ile reasürans
şirketleri, yeterli sayıda aktüerle çalışmak zorundadır. Müsteşarlık tarafından
aktüerlerin kaydedildiği bir Aktüerler Sicili tutulur. Sicile kaydolunmadan
aktüerlik yapılamaz. Aktüerlik unvanının kazanılması ile aktüerlerin görev ve
yetkilerine ilişkin usûl ve esaslar yönetmelikle belirlenir.


(2) Brokerlik, Müsteşarlıktan alınan brokerlik ruhsatı
ile yapılır. Müsteşarlık, ruhsat ile ilgili işlemlerin incelemeye ve onaya
hazır hale getirilmesi hususunda ilgili sivil toplum ve meslek kuruluşlarına
görev verebilir. Brokerlerin görev ve yetkilerine ilişkin usûl ve esaslar
yönetmelikle belirlenir.


(3) Sigorta şirketlerinin, sigorta acentelerinin ve
sigorta eksperlerinin ortakları, yönetim ve denetiminde bulunan kişiler ve
bunlar adına imza atmaya yetkili olanlar ile meslekî faaliyette bulunan şirket
çalışanları; brokerlik yapamaz, tüzel kişi brokerin yönetim ve denetim
kurullarında görev alamaz, imzaya yetkili olarak çalışamaz, bunlara ortak
olamaz ve bunlardan ücret karşılığı herhangi bir iş kabul edemez. Bu
sınırlandırmalar söz konusu kimselerin eş ve velayeti altındaki çocukları için
de geçerlidir.


(4) Sigorta brokerliği yapması
yasaklananlar, brokerlik ile ilgili faaliyetlerde çalıştırılamaz ve her ne
şekilde olursa olsun bu kişilerle brokerlik mesleğinin icrası için işbirliği
yapılamaz.


(5) Sigorta brokerleri ve bunların yanlarında
çalışanlar, işleri dolayısıyla öğrendikleri bilgi ve sırları ilgililerin izni
olmaksızın açıklayamaz. Ancak, suç teşkil eden hallerin yetkili mercilere
duyurulması zorunludur.


 


Sigorta eksperleri


MADDE 22 – (1) Sigorta eksperliği gerçek veya
tüzel kişilerce yapılır.


(2) Sigorta eksperliği yapmak isteyen kişilerin;


a) Müsteşarlıktan sigorta eksperlik ruhsatı alması,


b) Levhaya yazılı olması,


gerekir.


(3) Yabancı sigorta eksperlerinin faaliyetlerine
ilişkin usûl ve esasları belirlemeye Cumhurbaşkanı yetkilidir.[13]


(4) Sigorta eksperi unvanı, sigorta eksperliği
ruhsatnamesinin alınmasından sonra kazanılır. Sigorta eksperliği yapacaklar,
ruhsatnamelerini aldıktan sonra Levhaya kayıt olmak için Türkiye Odalar ve
Borsalar Birliğine başvurur. Müsteşarlık, ruhsatnameye ilişkin işlemlerin incelemeye
ve onaya hazır hale getirilmesi hususunda ilgili sivil toplum ve meslek
kuruluşlarına görev verebilir.


(5) Sigorta eksperinin kaydı;


a) Almış olduğu ruhsatların tümü iptal edilmişse,


b) Hakkında meslekten çıkarma kararı verilmişse,


c) Levhaya yazılmasından itibaren altı ay içinde
mesleğini ifa etmezse,


ç) Sigorta eksperliğinden ayrılmışsa,


d) Tespit edilen kayıt ücretini süresi içinde
yatırmamışsa veya aidatını üç yıl üst üste hiç ödememişse,


Levhadan silinir.


(6) Levhadan silinme kararı verilmeden önce sigorta
eksperinin yazılı savunması istenir. Ayrıca, Levhadan silinme kararının
verilebilmesi için sigorta eksperinin savunmasının dinlenmesi veya dinlenmek
üzere kendisine yapılan çağrıya uymamış olması gerekir. Levhadan silinme kararı
gerekçeli olarak verilir.


(7) Levhadan silinmeyi gerektiren hallerinin sona
erdiğini ispat eden sigorta eksperi, Levhaya yeniden yazılma hakkını kazanır.
Ancak, hakkında meslekten çıkarma kararı verilmiş olan kişinin bir daha Levhaya
yazılması mümkün değildir. Levhaya yeniden yazılan sigorta eksperinden kayıt
ücreti alınmaz.


(8) Levhaya yeniden yazılma talebinde bulunanlar,
Levhaya yazılma şartlarının varlığının devam ettiğini ispatla zorunlu
tutulabilir. Levhaya yeniden yazılma talebinin reddine ilişkin karar gerekçeli
olarak verilir.


(9) Levhadan silinen veya Levhaya yeniden yazılma
talebi reddolunan kişi, bu kararlara karşı onbeş iş günü içinde Müsteşarlığa
yazılı itirazda bulunabilir. Yapılacak itiraz karşısında Müsteşarlık en geç
onbeş iş günü içinde görüşünü bildirmek zorundadır. Bu karar kesindir.


(10) Gerçek kişi sigorta eksperleri, sigorta
eksperliğini mutat meslek halinde yapmak zorundadır. Gerçek kişi sigorta
eksperleri, bu faaliyetlerine devam ettikleri sürede esnaf veya tacir sıfatıyla
mesleğin niteliği ile bağdaşması mümkün olmayan başka bir işle uğraşamaz,
sigorta acenteliği ve brokerlik faaliyetinde bulunamaz.


(11) Bir gerçek kişi sigorta eksperi birden fazla büro
açamaz.


(12) Tüzel kişi sigorta eksperleri münhasıran sigorta
eksperliği konusunda faaliyet göstermek zorundadır. Tüzel kişi sigorta eksperi
ile iş yapılması durumunda, eksperlik işi tüzel kişiye verilir. Ancak, işi
takip edecek olan sigorta eksperine tüzel kişi tarafından yetki belgesi
düzenlenir. Ekspertiz raporunda şirket kaşesi yanında gerçek kişi sigorta
eksperinin de imzası yer alır. Tüzel kişi sigorta eksperleri nezdinde çalışan
sigorta eksperleri, tüzel kişilerden bağımsız olarak iş kabul edemez, ücretli
veya maaşlı bir görevde bulunamaz ve hiçbir şekilde bir başka tüzel kişi
sigorta eksperinin nam ve hesabına çalışamaz.


(13) Sigorta eksperi tarafsız olmak zorundadır.
Sigorta eksperleri, taraflardan birisi ile arasında tarafsızlığını şüpheye
düşürecek önemli nedenler veya taraflardan birisi ile 18/6/1927 tarihli ve 1086
sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun 245 inci maddesinin (1), (2) ve (3)
numaralı bentlerinde yazılı derecelerde akrabalığı veya bir iş ortaklığı varsa,
sigorta eksperliği görevini kabul edemez. Bu hüküm, tüzel kişi sigorta
eksperlerinin yanında çalıştırdıkları sigorta eksperleri için de geçerlidir. Bu
hükme aykırı olarak düzenlenen raporlar geçersizdir.


(14) Sigorta şirketlerinin, sigorta acentelerinin ve
brokerlerin ortakları, yönetim ve denetiminde bulunan kişiler ve bunlar adına
imza atmaya yetkili olanlar ile meslekî faaliyette bulunan şirket çalışanları
sigorta eksperliği yapamaz; tüzel kişi sigorta eksperlerinin yönetim ve denetim
kurullarında görev alamaz, imzaya yetkili olarak çalışamaz, bunlara ortak
olamaz ve bunlardan ücret karşılığı herhangi bir iş kabul edemez. Bu
sınırlandırmalar söz konusu kimselerin (…)[14]
velayeti altındaki çocukları için de geçerlidir.


(15) Sigorta eksperleri ve bunların yanlarında
çalışanlar, işleri dolayısıyla öğrendikleri bilgi ve sırları ilgililerin izni
olmaksızın açıklayamaz. Ancak, suç teşkil eden hallerin yetkili mercilere
duyurulması zorunludur.


(16) Sigorta eksperliği yapması yasaklananlar, sigorta
eksperliği ile ilgili faaliyetlerde çalıştırılamayacakları gibi bu kişilerle
her ne şekilde olursa olsun sigorta eksperliği mesleğinin icrası için işbirliği
yapılamaz.


(17) Maddî hasarla sonuçlanan
trafik kazaları için yetkili sigorta eksperleri tarafından düzenlenmiş, örneği
İçişleri Bakanlığınca tespit olunacak rapor, sigorta tazminatının ödenmesinde
Karayolları Trafik Kanununun 99 uncu maddesindeki kaza ve zarara ilişkin tespit
tutanağı hükmündedir. Eksperler tarafından düzenlenen raporlar delil
niteliğindedir.


(18) (Mülga: 27/3/2015-6637/10 md.)


(19) (Değişik: 27/3/2015-6637/10 md.) Sigorta
eksperinin, sigortacı veya sigorta ettiren ya da sigorta sözleşmesinden menfaat
sağlayan kişiler tarafından atanması, eksperin iş kabulü, asgari ücret
tarifesinin tespiti de dahil olmak üzere ekspertiz ücretinin belirlenmesi ile
ilgili usul ve esaslar Birlik ve Sigorta Eksperleri İcra Komitesinin görüşleri
alınarak yönetmelikle düzenlenir.


(20) (Değişik: 3/4/2013-6456/ 43 md.) Sigorta
eksperliği yapacakların niteliklerine; sigorta eksperlerinin
sınıflandırılmasına, branşlar itibarıyla görev ve yetki alanlarının
belirlenmesine; ruhsat, Levhaya kayıt ve faaliyete ilişkin usul ve esaslar ile
bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer hususlar yönetmelikle belirlenir.


(21) Sigorta eksperliği kursları, sınavları ve stajı,
yönetmelikle belirlenecek her bir eksperlik dalı için ayrı ayrı yapılır.
Sigorta eksperlik kursu ve diğer eğitim faaliyetleri, 8/2/2007 tarihli ve 5580
sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununa tâbi değildir.


(22) Bu Kanuna göre yetkili olanlar dışında hiçbir
kişi, sigorta eksperliği faaliyetinde bulunamayacağı gibi ticaret unvanlarında
veya herhangi bir belgede, sigorta eksperliği iş ve işlemleriyle uğraştığı
izlenimini yaratacak kelime ve işaretler kullanamaz.


 


Sigorta acenteleri


MADDE 23 – (1) Sigorta acenteliği gerçek veya
tüzel kişilerce yapılır. Sigorta acenteliği yapmak isteyenlerin Türkiye Odalar
ve Borsalar Birliğince tutulan Levhaya yazılı olması gerekir.


(2) Sigorta acenteliği yapacakların niteliklerine
ilişkin usûl ve esaslar yönetmelik ile belirlenir. Sigorta acenteliği
yapacaklar, Müsteşarlıktan bu nitelikleri taşıdıklarını gösteren bir belge
alarak Levhaya kayıt olmak için Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğine başvurur.
Müsteşarlık, belge alınmasına ilişkin işlemlerin incelemeye ve onaya hazır hale
getirilmesi için Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğine görev verebilir. Türkiye
Odalar ve Borsalar Birliği bu işlemlerin gerçekleştirilmesi için uygun gördüğü
ilgili sivil toplum ve meslek kuruluşları ile işbirliği yapabilir.


(3) Bankalar ile özel kanunla kurulmuş ve kendisine
sigorta acenteliği yapma yetkisi tanınan kurumlar hakkında bu maddenin birinci
fıkrasında yer alan Levhaya kayıt zorunluluğu ile Müsteşarlıktan belge almaya
ilişkin ikinci fıkrası hükmü uygulanmaz.


(4) Aşağıdaki hallerde sigorta acentesinin kaydı;


a) Sigorta acenteliği yapması için gerekli nitelikleri
kaybetmişse,


b) Hakkında meslekten çıkarma kararı verilmişse,


c) Levhaya yazılmasını müteakip altı ay içinde
faaliyete geçmezse,


ç) Sigorta acenteliğinden ayrılmışsa,


d) Ticaret veya ticaret ve sanayi odasındaki kaydı
silinmişse,


e) Tespit edilen kayıt ücretini süresi içinde
yatırmamışsa veya aidatını üç yıl üst üste hiç ödememişse,


Levhadan silinir.


(5) Levhadan silinme kararı verilmeden önce sigorta
acentesinin yazılı savunması istenir. Levhadan silinme kararının verilebilmesi
için sigorta acentesinin savunmasının dinlenmesi veya savunması dinlenmek üzere
kendisine yapılan çağrıya uymamış olması gerekir. Levhadan silinme kararı
gerekçeli olarak verilir.


(6) Levhadan silinmeyi gerektiren hallerinin sona
erdiğini ispat eden sigorta acentesi, Levhaya yeniden yazılma hakkını kazanır.
Ancak, hakkında meslekten çıkarma kararı verilmiş olan kişinin bir daha Levhaya
yazılması mümkün değildir. Levhaya yeniden yazılan sigorta acentesinden kayıt
ücreti alınmaz.


(7) Levhaya yeniden yazılma talebinde bulunanlar,
Levhaya yazılma şartlarının varlığının devam ettiğini ispatla zorunlu
tutulabilir. Levhaya yeniden yazılma talebinin reddine ilişkin karar gerekçeli
olarak verilir.


(8) Levhadan silinen veya Levhaya yeniden yazılma
talebi reddolunan kişi, bu kararlara karşı onbeş iş günü içinde Türkiye Odalar
ve Borsalar Birliği Yönetim Kuruluna yazılı itirazda bulunabilir. Yapılacak
itiraz karşısında Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Yönetim Kurulu en geç
onbeş iş günü içinde görüşünü bildirmek zorundadır. Bu karar kesindir.


(9) 23/2/1995 tarihli ve 4077 sayılı Tüketicinin
Korunması Hakkında Kanunun 4/A maddesinin üçüncü fıkrası hükmü sigorta
acenteleri için sadece acentelik faaliyeti dolayısıyla sunulan hizmetlerde
uygulanır. Sigorta şirketinin sağlayıcı olarak yaptığı ayıplı hizmetlerden
sigorta acentesi sorumlu değildir.


(10) (Değişik: 3/4/2013-6456/ 44 md.) Bankalar
ile özel kanunla kurulmuş ve kendisine sigorta acenteliği yapma yetkisi tanınan
kurumlar hariç olmak üzere, sigorta acenteleri, bireysel emeklilik işlemleriyle
ilgili aracılık ile Müsteşarlığın uygun göreceği sigortacılıkla bağlantılı
diğer aracılık faaliyetleri dışında başka bir ticari faaliyette bulunamaz.


(11) Cumhurbaşkanı, yabancı sigorta acentelerinin
Türkiye’deki faaliyetleri ile Türkiye’de faaliyet gösteren sigorta acentelerinin
yabancı sigorta şirketleri adına Türkiye’deki aracılık hizmetlerine ilişkin
düzenleme yapmaya yetkilidir.[15]


(12) Sigorta şirketlerinin, sigorta sözleşmeleri için
brokerlik yapanların ve sigorta eksperlerinin yönetim ve denetiminde bulunan
kişiler ile bunlar adına imza atmaya yetkili olanlar sigorta acentelerinin
yönetim ve denetim kurullarında görev alamaz; imzaya yetkili olarak çalışamaz;
bu şirketlere ortak olamaz ve bunlardan ücret karşılığı herhangi bir iş kabul
edemez. Bu sınırlandırmalar söz konusu kimselerin eş ve velayeti altındaki
çocukları için de geçerlidir. Ancak, sigorta şirketlerinin yönetiminde,
denetiminde bulunan kişiler ile bunlar adına imza atmaya yetkili olanların eş
ve velayeti altındaki çocukları için sınırlandırma bu kişilerin faaliyette
bulunduğu şirketin sigorta acenteliği içindir.


(13) Bu Kanuna göre yetkili olanlar dışında hiçbir
gerçek veya tüzel kişi, sigorta acenteliği faaliyetinde bulunamayacağı gibi
ticaret unvanlarında veya herhangi bir belgede, sigorta acenteliği iş ve
işlemleriyle uğraştığı izlenimini yaratacak kelime ve işaretler kullanamaz.


(14) Sigorta acenteliği yapmaktan yasaklananlar,
sigorta acenteliğiyle ilgili faaliyetlerde çalıştırılamayacakları gibi bu
kişilerle her ne şekilde olursa olsun sigorta acenteliği mesleğinin icrası için
işbirliği yapılamaz.


(15) Sigorta acentesi, acentelik sözleşmesinin sona
ermesi halinde, sigorta ettirenlerle yaptığı veya kısa bir süre içinde yapacağı
işlerle ilgili sözleşme ilişkisi devam etmiş olsaydı elde edeceği komisyona hak
kazanır.


(16) Sözleşme ilişkisinin sona ermesinden sonra
sigorta şirketi sigorta acentesinin portföyü sayesinde önemli menfaatler elde
ediyor ve hakkaniyet gerektiriyorsa, sigorta acentesi, sigorta şirketinden
tazminat talep edebilir. Ancak, sigorta acentesinin haklı bir nedene
dayanmaksızın sözleşmeyi feshetmesi ya da kendi kusuruyla sözleşmenin feshine
neden olması halinde tazminat hakkı düşer.


(17) Sigorta acenteleri ile bunların yanlarında
çalışanlar, işleri dolayısıyla öğrendikleri bilgi ve sırları ilgililerin izni
olmaksızın açıklayamaz. Ancak, suç teşkil eden hallerin yetkili mercilere
duyurulması zorunludur.


(18) Türk Ticaret Kanununun acentelere ilişkin
hükümleri sigorta acenteleri hakkında da uygulanır.


 


ALTINCI BÖLÜM


Meslek Örgütlenmeleri


Türkiye Sigorta, Reasürans ve
Emeklilik Şirketleri Birliği[16]


MADDE 24 – (Değişik:
13/6/2012-6327/54 md.)


(1) Sigorta şirketleri, reasürans şirketleri ve 4632
sayılı Kanuna göre kurulan emeklilik şirketleri merkezi İstanbul’da bulunan ve
kamu kurumu niteliğinde bir meslek kuruluşu olan Türkiye Sigorta, Reasürans ve
Emeklilik Şirketleri Birliğine giriş aidatını ödeyerek üye olmak zorundadır. Bu
zorunluluk sigorta şirketleri ve reasürans şirketleri için sigortacılık
ruhsatı, emeklilik şirketleri için emeklilik ruhsatı almalarından itibaren en
geç bir ay içinde yerine getirilir. Ancak, Cumhurbaşkanı, üye olma
zorunluluğunu kaldırmaya yetkilidir. Sigorta şirketleri, reasürans şirketleri
ve emeklilik şirketleri hakkında 18/5/2004 tarihli ve 5174 sayılı Türkiye Odalar
ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanununun 9 uncu maddesinin yedinci
fıkrası hükmü uygulanmaz.[17]


(2) Birlik nezdinde biri sigorta şirketleri ve
reasürans şirketleri, diğeri emeklilik şirketleri için olmak üzere iki ayrı
Levha tutulur ve Birliğe üyelik işlemlerini tamamlayan ilgili sigorta şirketi,
reasürans şirketi ve emeklilik şirketi Birlik Yönetim Kurulu tarafından derhal
ilgili olduğu Levhaya kaydedilir.


(3) Levhadan silinme aşağıda belirtilen hâllerde
gerçekleşir:


a) Sigorta şirketi ve reasürans şirketi için;


1) Tüm branşlarda yeni sigorta ve reasürans sözleşmesi
yapma yetkisinin kaldırılması,


2) Ruhsatın verildiği tarihten itibaren bir yıl içinde
veya takip eden yıllarda Müsteşarlığın bilgisi haricinde, aralıksız olarak altı
ay süre ile sigorta veya reasürans sözleşmesi akdetmemesi,


3) Kendisine yapılan tebligata rağmen süresi içinde
giderlere katılma paylarını ve aidatlarını ödememesi,


4) Birlik üyeliğinin düşmesi.


b) Emeklilik şirketi için;


1) 4632 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin ikinci
fıkrası kapsamında faaliyet ruhsatının geçersiz hâle gelmesi,


2) Yeni sözleşme akdetme yetkisinin kaldırılması,


3) 4632 sayılı Kanun uyarınca oluşturulan fonlarının
tamamının başka bir şirkete devredilmesi,


4) 4632 sayılı Kanun uyarınca Bakan tarafından iflasının
istenmesi,


5) Kendisine yapılan tebligata rağmen süresi içinde
giderlere katılma paylarının ve aidatlarının ödenmemesi,


6) Birlik üyeliğinin düşmesi.


(4) Levhaya kayıtlı olmayan sigorta şirketi, reasürans
şirketi ile emeklilik şirketi Genel Kurulda seçme ve seçilme hakkına sahip
değildir. Levhadan silinmeyi gerektiren hâllerin sona erdiğini ispat eden
sigorta şirketi, reasürans şirketi ile emeklilik şirketi, Levhaya yeniden
yazılma hakkını kazanır ve bu şirketlerden giriş aidatı alınmaz.


(5) Birlik Yönetim Kurulu gerekli gördüğü hâllerde,
nedenlerini de açıklamak suretiyle Levhaya yeniden yazılma talebinde bulunan
sigorta şirketi, reasürans şirketi ile emeklilik şirketini Levhaya yazılma
şartlarının varlığının devam ettiğini ispatla zorunlu tutabilir. Levhaya
yeniden yazılma talebinin reddine ilişkin karar gerekçeli olarak verilir.


(6) Levhadan silinen veya Levhaya yeniden yazılma
talebi reddolunan sigorta şirketi, reasürans şirketi ile emeklilik şirketi,
Yönetim Kurulunun silme veya ret kararına karşı onbeş iş günü içinde
Müsteşarlığa yazılı itirazda bulunabilir. Yapılacak itiraz karşısında
Müsteşarlık en geç onbeş iş günü içinde kararını bildirmek zorundadır.
Müsteşarlığın bu konuda vereceği karar kesindir.


(7) Birlik üyeliğinin düşmesi aşağıda belirtilen
hâllerde gerçekleşir:


a) Sigorta şirketi ile reasürans şirketi için;


1) Ruhsatlarının tümünün iptal edilmesi,


2) Hakkında iflas veya tasfiye kararı verilmiş olması
ya da başka nedenlerle faaliyetinin sona ermesi.


b) Emeklilik şirketi için;


1) Emeklilik faaliyet ruhsatı ile sigorta
ruhsatlarının geçersiz olması,


2) Hakkında iflas veya tasfiye kararı verilmiş olması
ya da başka nedenlerle faaliyetinin sona ermesi.


(8) Birliğin amacı; mesleğin
gelişmesini temin etmek, üyelerinin dayanışma, birlik ve mesleğin gerektirdiği
vakar ve disiplin içinde çalışmalarını sağlamak ve haksız rekabeti önlemek
üzere gerekli kararları almak ve uygulamaktır.


(9) Birliğin görev ve yetkileri şunlardır:


a) Mesleğin gelişmesini sağlayıcı önlemler almak, bu
amaçla araştırma kuruluşları tesis etmek ve bu konudaki araştırma ve
çalışmaları desteklemek.


b) Türkiye’de sigortacılığı ve bireysel emeklilik
tasarruf ve yatırım sistemini temsil etmek ve tanıtmak için gerekli
girişimlerde bulunmak, yurt içi ve yurt dışındaki ilgili kuruluşlara
gerektiğinde üye olmak ve delege göndermek.


c) Gerektiğinde sigorta sözleşmelerine ilişkin rehber
tarifeleri hazırlayarak sektörün hizmetine sunmak.


ç) Sigortacılık ve bireysel emeklilik tasarruf ve
yatırım sistemi mevzuatı ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek ve
aldığı kararların ve önlemlerin uygulanmasını izlemek.


d) Uyulması zorunlu meslek kurallarını belirlemek,
üyelerinin mesleğin gerektirdiği disiplin içinde ekonominin ihtiyaçlarına uygun
olarak çalışmalarını sağlamak, üyeleri arasındaki haksız rekabeti önlemek
amacıyla gerekli her türlü tedbiri almak ve uygulamak.


e) Sigortacılık ve bireysel emeklilik tasarruf ve
yatırım sistemi konusunda eğitim vermek amacıyla ilgili kuruluş ve derneklerle
işbirliği yapmak, seminerler ve konferanslar düzenlemek, kitap, dergi ve
broşürler yayımlamak.


f) Sigorta ve bireysel emeklilik tasarruf ve yatırım
sistemine ilişkin olarak gerekli sayı ve nitelikte inceleme ve araştırma
komiteleri kurmak; görev, yetki ve çalışma şekillerini düzenlemek.


g) Üyelerinin yıllık faaliyet sonuçları hakkında her
yıl raporlar hazırlamak ve bu raporları üyelerine ve ilgililere dağıtmak.


ğ) Sigortacılıkta tahkimin işleyişini düzenlemek ve
sigorta hakemlerinin listesini tutmak.


(10) Birlik, ilgili olduğu meslekler konusundaki
mevzuat ile almış olduğu karar ve önlemlerin uygulanmasını takip eder ve
Müsteşarlıkça alınması talep edilen tedbirleri alır.


(11) Birlik, Müsteşarlığın uygun görüşü alınarak bu
Kanun hükümleri çerçevesinde sigortacılık ve bireysel emeklilik tasarruf ve
yatırım sistemi ile ilgili tüzel kişiliği haiz büro, şirket ve vakıf kurmaya ve
kurulu şirketlere iştirak etmeye yetkilidir.


(12) Birlik organları; Genel Kurul, Birlik Başkanı,
Yönetim Kurulu, Hayat Dışı Yönetim Komitesi, Hayat ve Emeklilik Yönetim Komitesi,
Disiplin Kurulu ve Denetim Kuruludur. Yönetim Kurulu hariç olmak üzere,
sigorta, reasürans ve emeklilik şirketleri, Genel Kurul dışında bu organlardan
sadece birinde temsil edilir.


(13) Sigorta şirketleri, reasürans şirketleri ile
emeklilik şirketleri Genel Kurulda, genel müdür veya genel müdürün bu amaçla
vekalet verdiği, birinci derece imza yetkisine sahip bir yönetici tarafından
temsil edilir. Müsteşarlık, Birlik Genel Kurulunda gözlemci bulundurabilir.


(14) Birlik Başkanı ile Hayat Dışı Yönetim Komitesi,
Hayat ve Emeklilik Yönetim Komitesi, Disiplin Kurulu ve Denetim Kurulu üyeleri
Genel Kurul tarafından iki yıllığına seçilir. Birlik Başkanı Yönetim Kurulunun
da başkanıdır.


(15) Hayat Dışı Yönetim Komitesi, hayat dışı şirket
temsilcileri tarafından, Hayat ve Emeklilik Yönetim Komitesi ise hayat ve
emeklilik şirket temsilcileri tarafından seçilecek dokuz üyeden oluşur. Hayat
Dışı Yönetim Komitesi ve Hayat ve Emeklilik Yönetim Komitesi üyeleri arasında
yapılacak seçimle komite başkanları ve komiteyi Yönetim Kurulunda temsil edecek
bir komite üyesi belirlenir.


(16) Hayat Dışı ve Hayat ve Emeklilik yönetim
komitelerinin seçiminde, beş üye ilgili alandaki prim üretiminde ilk ona giren
şirketler, üç üye yine ilgili alandaki ilk on dışında kalan şirketler ve bir
üye ilgili alanda ağırlıklı olarak çalışan reasürans şirketleri arasında
yapılan ve ilgili alanda faaliyet gösteren tüm şirketlerin katıldığı seçimle
belirlenir. Hayat veya emeklilik alanında ilk ona giren şirketler
belirlenirken, seçim yılından bir önceki yıl sonu kapanmış prim ve katkı payı
toplamı dikkate alınır. İlgili alanda ağırlıklı olarak çalışan reasürans
şirketinin bulunmaması veya reasürans şirketlerinin ilgili komite üyeliğine
aday olmaması halinde, reasürans şirketlerine tahsis edilen kontenjan ilk ona
giren şirketler kontenjanına eklenmek suretiyle bu şirketlerin kontenjanı
beşten altıya çıkarılır. Yukarıda belirtilen dağılımı sağlayacak sayıda
gruplardan aday çıkmaması halinde, gruplar arasındaki dağılım Genel Kurulca
kararlaştırılır.


(17) Birlik organlarında üye şirketler, genel müdür
veya genel müdür niteliklerini haiz birinci derece imza yetkisine sahip bir
yönetici seviyesinde temsil edilir. Yönetim Kurulu, Hayat Dışı Yönetim
Komitesi, Hayat ve Emeklilik Yönetim Komitesi, Disiplin Kurulu ve Denetim
Kurulu üyelikleri kişiye bağlı olmayıp, bahse konu organlarda şirketi temsil
eden kişinin şirketiyle ilişiğinin kesilmesi hâllerinde, yerine aynı şirketi
temsilen genel müdür veya genel müdür niteliklerini haiz birinci derece imza
yetkisine sahip bir yönetici geçer. Birlik organlarında görev alan üye
şirketlerin Levha kaydının silinmesi durumunda boşalan üyelik için usulüne göre
seçim yapılır.


(18) Birlik Başkanının şirketiyle ilişiğinin kesilmesi
halinde Birlik Başkanlığı düşer. İki ay içinde yapılan seçimle, görevi düşen
Birlik Başkanının tamamlayamadığı süreyi tamamlamak üzere Birlik Başkanı
seçilir.


(19) Yönetim Kurulu; Birlik Başkanı, Hayat Dışı
Yönetim Komitesi ve Hayat ve Emeklilik Yönetim Komitesi başkanları ve ayrıca
her iki komitece seçilen birer komite üyesi olmak üzere beş kişiden oluşur.
Birlik Başkanı Yönetim Kurulu Başkanı olup komite başkanları da yönetim kurulu
başkan yardımcısıdır. Yönetim Kurulunda yer alan komite üyelerinden biri
Yönetim Kurulunca muhasip üye olarak seçilir.


(20) Denetim Kurulu ile Disiplin Kurulu, üçer üyeden
teşekkül eder. Denetim Kurulu ile Disiplin Kurulu ilk toplantısında birer
başkan seçer.


(21) Sigorta şirketleri, reasürans şirketleri ile
emeklilik şirketleri Birlik üyeliğine girişte Genel Kurul tarafından her yıl
belirlenen miktarda giriş aidatı öder. Birliğin masraflarına iştirak payları;
sigorta ve reasürans şirketleri için bir yıl zarfında Türkiye dahilinde elde
ettikleri direkt prim gelirleri; emeklilik şirketleri için ise bir yıl zarfında
Türkiye dahilinde elde ettikleri emeklilik katkı payı ile direkt prim gelirleri
dikkate alınarak yönetmelikteki esaslar dairesinde hesap edilir ve
paylaştırılır. Aidatlar ve giderlere katılma payları yönetmelikte belirtilen
süre içinde ödenmediği takdirde Birlik tarafından icra yoluyla tahsil olunur.
Giderlere katılma paylarının ödenmesine dair kararlar 9/6/1932 tarihli ve 2004
sayılı İcra ve İflas Kanununun 68 inci maddesinde yazılı resmî belge
niteliğindedir.


(22) Hayat, hayat dışı, reasürans ve bireysel emeklilik
tasarruf ve yatırım sistemi alanlarına ilişkin gelir ve giderler Birlik
bütçesinde ayrı kalemlerde izlenir.


(23) Birliğin bu madde uyarınca aldığı karar ve
tedbirlere zamanında ve tam olarak uymayan üyeler hakkında Yönetim Kurulunca
beşbin Türk Lirasından ellibin Türk Lirasına kadar idari para cezası uygulanır.


(24) Birliğin çalışma esasları
Birlikçe hazırlanan ve Müsteşarlıkça onaylanan yönetmelik ile belirlenir.


(25) Birliğin tüm faaliyetleri Müsteşarlık tarafından
denetlenir.


 


Birlik organlarının seçim esasları ve
yasaklar


MADDE 25 – (1) Birliğin organ seçimleri gizli oy
ve açık tasnif ile yapılır ve organlarda her üyenin bir oy hakkı vardır.


(2) Seçim yapılacak Genel Kurul toplantısından en az
onbeş gün önce Birlik seçimleri için üyelerin temsilcilerini belirleyen liste,
toplantının gündemi, yeri, günü, saati ile çoğunluk olmadığı takdirde yapılacak
ikinci toplantıya dair hususları belirten bir yazıyla birlikte üç nüsha olarak
o yer ilçe seçim kurulu başkanı olan hâkime tevdi edilir. Seçim yapılacak yerde
birden fazla ilçe seçim kurulu bulunması halinde, görevli hâkim, Yüksek Seçim
Kurulunca belirlenir. (Değişik son cümle: 13/6/2012-6327/55 md.) Toplantı
tarihlerinin, gündemde yer alan diğer konular göz önünde bulundurularak
görüşmelerin en fazla iki gün içinde sonuçlandırılacak şekilde düzenlenmesi
zorunludur.


(3) Hâkim, gerektiğinde ilgili kayıt ve belgeleri de
getirtip incelemek suretiyle varsa noksanları tamamlattırdıktan sonra seçime
katılacak üyeleri belirleyen liste ile ikinci fıkrada belirtilen diğer
hususları onaylar. Onaylanan liste ile toplantıya ait diğer hususlar Birliğin
ilan yerlerinde asılmak suretiyle üç gün süre ile ilan edilir.


(4) İlan süresi içinde listeye yapılacak itirazlar
hâkim tarafından incelenir ve en geç iki gün içinde karara bağlanır.


(5) Bu suretle kesinleşen listeler ile toplantıya ait
diğer hususlar onaylanarak Birliğe gönderilir.


(6) Hâkim, aday olmayan üyeler arasından bir başkan
ile iki üyeden oluşan bir seçim sandık kurulu atar. Aynı şekilde ayrıca üç
yedek üye de hâkim tarafından belirlenir. Seçim sandık kurulu başkanının
yokluğunda kurula en yaşlı üye başkanlık eder.


(7) Seçim sandık kurulu, seçimlerin Kanunun öngördüğü
esaslara göre yürütülmesi, yönetimi ve oyların tasnifi ile görevli olup, bu
görevleri seçim ve tasnif işleri bitinceye kadar aralıksız olarak devam eder.


(8) Seçim süresinin sonunda seçim sonuçları tutanakla
tespit edilip seçim sandık kurulu başkan ve üyeleri tarafından imzalanır.
Birden fazla sandık bulunması halinde tutanaklar, hâkim tarafından birleştirilir.
Tutanakların birer örneği seçim yerinde asılmak suretiyle geçici seçim
sonuçları ilan edilir. Kullanılan oylar ve diğer belgeler tutanağın bir örneği
ile birlikte üç ay süreyle saklanmak üzere ilçe seçim kurulu başkanlığına tevdi
edilir.


(9) Seçimin devamı sırasında yapılan işlemler ile
tutanakların düzenlenmesinden itibaren iki gün içinde seçim sonuçlarına
yapılacak itirazlar, hâkim tarafından aynı gün incelenir ve kesin olarak karara
bağlanır. İtiraz süresinin geçmesi ve itirazların karara bağlanmasından hemen
sonra hâkim, yukarıdaki hükümlere göre kesin sonuçları ilan eder ve Birliğe
bildirir.


(10) Listede adı yazılı olmayan üyeler oy kullanamaz.
Oylar, oy verenin kimliğini Birlik veya resmî kuruluşça verilen belge ile ispat
etmesinden ve listedeki isminin karşısındaki yerin imzalanmasından sonra
kullanılır. Oylar, organlara göre birlikte veya ayrı ayrı düzenlenen oy
pusulalarının, üzerinde ilçe seçim kurulu mühürü bulunan ve oy verme sırasında
sandık kurulu başkanı tarafından verilecek zarfa konulması suretiyle
kullanılır. Bunların dışındaki zarflara konulan oylar geçersiz sayılır.
Seçimlerde kullanılacak araç ve gereçler ilçe seçim kurulundan sağlanır ve
sandıkların konacağı yerler hâkim tarafından belirlenir.


(11) Hâkim, seçim sonuçlarını etkileyecek ölçüde bir
usûlsüzlük veya kanuna aykırı uygulama sebebiyle seçimlerin iptaline karar
verdiği takdirde, süresi bir aydan az ve iki aydan fazla olmamak üzere seçimin
yenileneceği pazar gününü tespit ederek Birliğe bildirir. Belirlenen günde yalnızca
seçim yapılır ve seçim işlemleri bu madde ile Kanunun öngördüğü diğer hükümlere
uygun olarak yürütülür.


(12) İlçe seçim kurulu başkanına, hâkime ve seçim
sandık kurulu başkanı ile üyelerine, 26/4/1961 tarihli ve 298 sayılı Seçimlerin
Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunda belirtilen esaslara göre
ücret ödenir. Bu ücret ve diğer seçim giderleri Birlik bütçesinden karşılanır.


(13) Seçimler sırasında sandık kurulu başkan ve
üyelerine karşı işlenen suçlar kamu görevlilerine karşı işlenmiş gibi
cezalandırılır.


(14) Birlik, kuruluş amaçları dışında faaliyette
bulunamaz. Birlik organlarının seçimlerinde siyasi partiler aday gösteremez.
Amaçları dışında faaliyet gösteren Birliğin sorumlu organlarının görevine,
Bakanın veya Cumhuriyet savcısının istemi üzerine mahkeme kararıyla son verilir
ve yerlerine yenileri seçtirilir.


(15) Görevlerine son verilen organların yerine en geç
bir ay içinde yenileri seçilir. Yeni seçilenler eskilerin süresini tamamlar.


(16) Göreve son verme hükümleri Birlik Genel Kurulu
hakkında uygulanmaz.


(17) Bakan veya Müsteşarlığın bu Kanun uyarınca Birlik
organları tarafından yürütülen işlemler hakkında verdiği kararları, görevli
organlar aynen yerine getirmekle yükümlüdür. Bu kararları kanunî bir sebep
olmaksızın yerine getirmeyen veya eski kararda direnme niteliğinde yeni bir
karar veren veya kanunun zorunlu kıldığı işlemleri uyarılmasına rağmen yerine
getirmeyen Birlik organları hakkında da ondördüncü fıkra hükümleri uygulanır.


(18) Görevlerine son verilen organ üyelerinin ve tüzel
kişi temsilcilerinin cezaî sorumlulukları saklıdır. Bu organların onyedinci
fıkra gereğince görevlerine son verilmesine sebep olan tasarrufları
hükümsüzdür.


(19) Millî güvenliğin, kamu düzeninin, suç işlenmesini
veya suçun devamını önlemenin yahut yakalamanın gerektirdiği hallerde gecikmede
sakınca varsa, Bakan, Birliği faaliyetten men edebilir. Bakanın kararı
yirmidört saat içinde görevli hâkimin onayına sunulur. Hâkim kararını kırksekiz
saat içinde açıklar; aksi halde bu idarî karar kendiliğinden yürürlükten
kalkar.


(20) Birlik yönetim ve denetiminde yer alanlar ile
Birlik çalışanları, işleri dolayısıyla öğrendikleri bilgi ve sırları
ilgililerin izni olmaksızın açıklayamaz. Ancak, suç teşkil eden hallerin
yetkili mercilere duyurulması zorunludur.


 


Sigorta Eksperleri İcra Komitesi


MADDE 26 – (1) Dört yıl için seçilen ve dokuz
kişiden oluşan Sigorta Eksperleri İcra Komitesinin yedi asıl ve yedi yedek
üyesi, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği tarafından tutulan Levhaya kayıtlı ve
mesleğinde itibar ve tecrübe sahibi sigorta eksperleri arasından, Müsteşarlıkça
belirlenen usûl ve esaslara göre seçilir. Ayrıca bu Komiteye Türkiye Odalar ve
Borsalar Birliği Yönetim Kurulundan bir üye ile Türkiye Odalar ve Borsalar
Birliği Genel Sekreteri veya görevlendireceği yardımcısı daimî üye olarak
atanır. Sigorta Eksperleri İcra Komitesine seçilebilmek için en az on yıl
bilfiil sigorta eksperliği yapmış olmak gerekir. Yedek üyelerde de asıl
üyelerde aranan nitelikler aranır. Sigorta Eksperleri İcra Komitesi ilk
toplantıda kendi içinden bir başkan ve bir başkan yardımcısı seçer. Tüzel kişi
sigorta eksperleri, Sigorta Eksperleri İcra Komitesinde genel müdürleri veya
şirketi temsile yetkili kişiler tarafından temsil edilir. Geçmiş beş yıl içinde
disiplin cezası alanlar ile hakkında sigorta eksperliğine engel bir suçtan
dolayı kovuşturma açılmasına karar verilenler kovuşturma tamamlanana kadar
Sigorta Eksperleri İcra Komitesine seçilemez ve tüzel kişiyi temsil edemez.
Sigorta Eksperleri İcra Komitesinde yer almakla birlikte daha sonra seçim
yeterliliğini kaybeden, ardı ardına yapılmış üç toplantıya geçerli bir özrü
olmadan kendisi veya tüzel kişi açısından temsilcisi katılmayan üyelerin
üyelikleri kendiliğinden düşer.


(2) Sigorta Eksperleri İcra Komitesi, aşağıda
belirtilen görevleri yerine getirir:


a) Sigorta eksperliği faaliyetlerinin adil ve dürüst
olması, iş ahlakının sağlanması, meslek mensuplarının mesleğin gerektirdiği
özen, disiplin ve dayanışma içinde çalışması amacıyla meslek kurallarını
oluşturmak.


b) Meslek mensupları arasında haksız rekabeti önlemek
için gerekli bütün tedbirleri almak ve uygulamak.


c) Yurt içinde ve yurt dışındaki meslekî gelişmeler
ile idarî ve yasal düzenlemeleri izleyerek, bu konuda üyelerini aydınlatmak.


ç) Sigorta eksperliği faaliyetine ilişkin olarak,
ulusal veya uluslararası malî, iktisadî ve meslekî kurum ve kuruluşlar ile
ilişkiler kurmak.


d) Sigorta eksperliği mesleğinin geliştirilmesi
amacıyla kurslar tertip etmek, seminer ve konferans gibi eğitim faaliyetlerinde
bulunmak.


e) Sigortacılık ve sigorta eksperliği mesleğine
ilişkin gelişmeleri izlemek, bu konudaki yayın ve içtihatları derleyerek meslek
mensuplarının yararına sunmak.


f) Meslekî konularda mütalaa vermek ve yetkili
mercilere görüş bildirmek.


g) Sigortacılık mevzuatı uyarınca sigorta eksperliği
yapabilmek için gerekli olan Levhaya kayıt işlemleri ile kayıttan silinme
işlemlerini yürütmek.


ğ) Sigorta eksperleri hakkında sigortacılık faaliyeti
ile ilgili konularda disiplin cezası vermek.


h) Müsteşarlıkça verilecek diğer görevleri yerine
getirmek.


(3) Sigorta Eksperleri İcra Komitesince alınan
kararlar en geç onbeş gün içinde Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Yönetim
Kuruluna bildirilir. Sigorta Eksperleri İcra Komitesince alınan kararların
işleme konulabilmesine yönelik usûle ilişkin işlemler Türkiye Odalar ve
Borsalar Birliği Yönetim Kurulu tarafından yerine getirilir. Türkiye Odalar ve
Borsalar Birliği Yönetim Kurulu, Sigorta Eksperleri İcra Komitesince kendisine
bildirilen kararların gereğini bildirim tarihinden itibaren en geç onbeş gün
içinde yerine getirmek zorundadır. Sigorta Eksperleri İcra Komitesi, ikinci
fıkrada sayılan işlemleri yerine getirebilmek için gerektiğinde Türkiye Odalar
ve Borsalar Birliği Yönetim Kurulu ile Müsteşarlığın uygun görüşü ile ticaret
veya ticaret ve sanayi odalarına görev verebilir.


(4) Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve
Borsalar Kanununun 94 üncü maddesi Sigorta Eksperleri İcra Komitesi için de
uygulanır. Sigorta Eksperleri İcra Komitesi üyelerine ödenecek huzur hakkı ve
diğer ödemeler, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Yönetim Kurulunun teklifi ve
Müsteşarlığın uygun görüşü ile Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Genel
Kurulunca tespit edilir.


(5) Sigorta Eksperleri İcra Komitesince, mesleğin
vakar ve onuruna aykırı fiil ve hareketlerde bulunanlarla, görevlerini yapmayan
veya kusurlu olarak yapan yahut görevinin gerektirdiği güveni sarsıcı
hareketlerde bulunan sigorta eksperleri hakkında, sigorta eksperliği
hizmetlerinin gereği gibi yürütülmesi maksadı ile durumun niteliğine ve ağırlık
derecesine göre aşağıdaki disiplin cezaları verilir:


a) Uyarma; sigorta eksperine mesleğinin icrasında daha
dikkatli davranması gerektiğinin yazı ile bildirilmesidir.


b) Kınama; sigorta eksperine görevinde ve davranışında
kusurlu sayıldığının yazı ile bildirilmesidir.


c) Geçici olarak meslekî faaliyetten alıkoyma; sigorta
eksperliği sıfatı saklı kalmak üzere altı aydan az, bir yıldan çok olmamak
üzere meslekî faaliyetten alıkoymadır.


ç) Meslekten çıkarma; sigorta eksperinin meslekten
çıkartılarak bir daha bu mesleği icra etmesine izin verilmemesidir.


 (6) Hakkında meslekten çıkarma kararı verilen tüzel
kişi sigorta eksperini temsile ve ilzama yetkili olup meslekten çıkarma kararı
verilmesinde sorumluluğu bulunanlar bir daha sigorta eksperliği yapamaz ve başka
bir tüzel kişi sigorta eksperinde denetçi veya temsile ve ilzama yetkili olarak
çalışamaz.


(7) Meslek kurallarına, mesleğin vakar ve onuruna
aykırı fiil ve harekette bulunanlarla görevin gerektirdiği güveni sarsıcı
harekette bulunan sigorta eksperleri hakkında, uyarma, tekrarında ise kınama
cezası uygulanır.


(8) Görevini bağımsızlık, tarafsızlık ve dürüstlükle
yapmayan veya kusurlu olarak yapan veya mesleğin genel ilkelerine aykırı
harekette bulunan sigorta eksperleri için geçici olarak meslekî faaliyetten
alıkoyma cezası uygulanır.


(9) Kasten gerçeğe aykırı ekspertiz raporu
düzenledikleri mahkeme kararı ile kesinleşen meslek mensuplarına meslekten
çıkarma cezası verilir.


(10) Hakkında meslekten çıkarma cezası
gerektirebilecek mahiyetteki bir işten dolayı soruşturma yapılmakta olan
sigorta eksperi, Sigorta Eksperleri İcra Komitesinin kararıyla, tedbir
mahiyetinde işten el çektirilebilir. İşten el çektirme kararı, ilgili mercilere
derhal duyurulur. İşten el çektirme kararı, soruşturmanın durdurulmuş veya sigorta
eksperliğine engel olmayan bir ceza verilmiş olması halinde kendiliğinden
ortadan kalkar. İşten el çektirme kararı, bu kararın verilmesine esas olan hal
ve şartların bulunmadığı veya sonradan kalktığının sabit olması durumunda
kaldırılır.


(11) Üç yıllık bir dönem içinde iki veya daha fazla
disiplin cezasını gerektiren davranışta bulunan sigorta eksperi hakkında, her
yeni suçu için bir öncekinden daha ağır ceza uygulanır.


(12) Geçici olarak meslekî faaliyetten alıkoyma cezası
ile cezalandırılmasından sonra beş yıllık dönem içinde bu cezayı gerektiren
fiili yeniden işleyen sigorta eksperleri hakkında meslekten çıkarma cezası
uygulanır.


(13) Kovuşturma ve hüküm tesisi, disiplin soruşturması
yapılmasına ve disiplin cezası uygulanmasına engel değildir.


(14) Sigorta Eksperleri İcra Komitesi üyeleri
hakkındaki soruşturmalar Müsteşarlıkça yapılır. Müsteşarlık tarafından verilen
kararlar kesindir.


(15) Disiplin cezasını gerektirecek eylemlerin
işlenmesinden itibaren üç yıl geçmiş ise disiplin soruşturması yapılamaz.
Ancak, Sigorta Eksperleri İcra Komitesince işe el konulmuş ise bu süre işlemez.


(16) Disiplin cezasını gerektirecek eylemlerin
işlenmesinden itibaren beş yıl geçmiş ise disiplin cezası verilemez.


(17) Disiplin cezasını gerektiren eylem aynı zamanda suç
teşkil ediyorsa ve bu suç için ilgili kanunlarda daha uzun bir zaman aşımı
süresi tespit olunmuşsa, bu maddedeki zaman aşımı süreleri yerine ilgili
kanunlardaki zaman aşımı süresi uygulanır.


(18) Disiplin kararlarına karşı, kararın Sigorta
Eksperleri İcra Komitesince tebliğinden itibaren onbeş gün içinde Müsteşarlığa
itirazda bulunulabilir. Müsteşarlık en geç bir ay içerisinde itirazı karara
bağlar. Müsteşarlık tarafından verilen kararlar kesindir.


(19) Disiplin cezalarına ilişkin kararlar
kesinleşmedikçe uygulanamaz.


(20) Meslekten çıkarma ve geçici olarak meslekî
faaliyetten alıkoyma cezalarından başka bir disiplin cezası verilen sigorta
eksperleri, söz konusu cezaların uygulanmasından itibaren beş yıl geçtikten
sonra Sigorta Eksperleri İcra Komitesine başvurarak haklarındaki disiplin
cezalarının sicillerinden silinmesini talep edebilir. İlgilinin bu süre içinde
disiplin cezası almamış olması halinde, disiplin cezasının silinmesine karar
verilir.


(21) Sigorta Eksperleri İcra Komitesinin bu madde
uyarınca aldığı karar ve tedbirlere zamanında ve tam olarak uymayan üyeler
hakkında Sigorta Eksperleri İcra Komitesince ikibin Türk Lirasından altıbin
Türk Lirasına kadar idarî para cezası uygulanır.


(22) Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği, Sigorta
Eksperleri İcra Komitesinin görevlerini etkin bir biçimde gerçekleştirebilmesi
için uygun mekan, yeterli sayıda personel ve gerekli teknik donanımı temin
eder.


(23) Sigorta Eksperleri İcra Komitesi, Türkiye Odalar
ve Borsalar Birliği Yönetim Kurulunun uygun görüşü ile Levhaya kayıt ücreti
veya aidatı belirlemeye yetkilidir. Bu ödemeler Türkiye Odalar ve Borsalar
Birliği bütçesine gelir kaydedilir.


(24) Müsteşarlık, mevzuata ve sigortacılık sektörünün
genel menfaatlerine aykırılık tespit etmesi halinde Türkiye Odalar ve Borsalar
Birliğinden sigorta eksperlerine ilişkin yapılan düzenlemelerin iptal
edilmesini veya düzenlemelerde değişiklik yapılmasını isteyebilir.


(25) Sigorta Eksperleri İcra Komitesinin çalışma esas
ve usûlleri Müsteşarlığın bağlı olduğu Bakanlığın uygun görüşü ile Sanayi ve
Ticaret Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.


 


Sigorta Acenteleri İcra Komitesi


MADDE 27 – (1) Türkiye Odalar ve Borsalar
Birliği nezdinde Sigorta Acenteleri Sektör Meclisi oluşturulur. Kırk kişiden
oluşan Meclis üyeleri, mesleğinde itibar ve tecrübe sahibi ticaret odası veya
ticaret ve sanayi odası mensubu sigorta acenteleri arasından, Türkiye Odalar ve
Borsalar Birliğince ve Müsteşarlıkça ortaklaşa belirlenen usûl ve esaslara göre
seçilir. Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanununun 57
nci maddesinin ikinci fıkrası hükmü Sigorta Acenteleri Sektör Meclisi hakkında
uygulanmaz.


(2) Sigorta Acenteleri Sektör Meclisi üyeleri, dört
yıl süre ile görev yapmak üzere dokuz kişiden oluşan Sigorta Acenteleri İcra
Komitesinde görev almak üzere yedi asıl ve yedi yedek üye seçer. Bu Komiteye
Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Yönetim Kurulundan bir üye ile Türkiye
Odalar ve Borsalar Birliği Genel Sekreteri veya görevlendireceği yardımcısı
daimî üye olarak atanır. Sigorta Acenteleri Sektör Meclisine ve Komiteye
seçilebilmek için en az on yıl bilfiil sigorta acenteliği yapmış olmak gerekir.
Yedek üyelerde de asıl üyelerde aranan nitelikler aranır. Sigorta Acenteleri
İcra Komitesi ilk toplantıda kendi içinden bir başkan ve bir başkan yardımcısı
seçer. Tüzel kişi sigorta acenteleri, Sigorta Acenteleri Sektör Meclisinde ve
Sigorta Acenteleri İcra Komitesinde genel müdürleri veya şirketi temsile
yetkili kişiler tarafından temsil edilir. Geçmiş beş yıl içinde disiplin cezası
alanlar ile hakkında sigorta acenteliğine engel bir suçtan dolayı kovuşturma
açılmasına karar verilenler kovuşturma tamamlanana kadar Sigorta Acenteleri
İcra Komitesine seçilemez ve tüzel kişiyi temsil edemez. Sigorta Acenteleri
İcra Komitesinde yer almakla birlikte daha sonra seçim yeterliliğini kaybeden,
ardı ardına yapılmış üç toplantıya geçerli bir özrü olmadan kendisi veya tüzel
kişi açısından temsilcisi katılmayan üyelerin üyelikleri kendiliğinden düşer.


(3) Sigorta Acenteleri İcra Komitesi aşağıda
belirtilen görevleri yerine getirir:


a) Sigorta acenteliği faaliyetlerinin adil ve dürüst
bir biçimde yerine getirilmesi, iş ahlakının sağlanması, meslek mensuplarının
dayanışma ve sigorta acenteliği mesleğinin gerektirdiği özen ve disiplin içinde
çalışması için meslek kurallarını oluşturmak.


b) Sigorta acenteliğinin etik kurallarını belirlemek
ve sigorta acenteliği uygulamalarında birlik sağlanmasına çalışmak.


c) Sigorta acenteleri arasında haksız rekabeti ve
haksız uygulamaları ortadan kaldırmak için gerekli bütün önlemleri almak ve
uygulamak.


ç) Yurt içinde ve yurt dışında sigortacılık ve sigorta
acenteliğine ait gelişmeler ile idarî ve yasal düzenlemeleri izleyerek
toplayacağı bilgileri mensuplarına ve ilgililere ulaştırmak.


d) Yurt içinde ve yurt dışında sigorta acenteliği ile
ilgili diğer meslek kuruluşları ile ilişki kurmak.


e) Sigorta acenteliği mesleğinin geliştirilmesi
amacıyla gerektiğinde kurslar tertip etmek, seminer ve konferans gibi eğitim
faaliyetlerinde bulunmak.


f) Sigorta acenteliği faaliyeti için gerekli asgarî
fizikî şartları belirlemek.


g) Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Yönetim Kuruluna
sunulmak üzere yıllık rapor hazırlamak.


ğ) Sigortacılık mevzuatı uyarınca sigorta acenteliği
yapabilmek için gerekli olan Levhaya kayıt işlemleri ile kayıttan silinme
işlemlerini yürütmek.


h) Sigorta acenteleri hakkında sigortacılık
faaliyetleri ile ilgili konularda disiplin cezası vermek.


ı) Sigorta acentelerinde sözleşme düzenlemeye yetkili
personelin niteliklerini belirlemek ve bunlara ilişkin sicil tutmak.


i) Müsteşarlıkça verilecek diğer görevleri yerine
getirmek.


(4) Sigorta Acenteleri İcra Komitesince alınan kararlar
en geç onbeş gün içinde Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Yönetim Kuruluna
bildirilir. Sigorta Acenteleri İcra Komitesince alınan kararların işleme
konulabilmesine yönelik usûle ilişkin işlemler Türkiye Odalar ve Borsalar
Birliği Yönetim Kurulu tarafından yerine getirilir. Türkiye Odalar ve Borsalar
Birliği Yönetim Kurulu, Sigorta Acenteleri İcra Komitesince kendisine
bildirilen kararların gereğini bildirim tarihinden itibaren en geç onbeş gün
içinde yerine getirmek zorundadır. Sigorta Acenteleri İcra Komitesi, üçüncü
fıkrada sayılan işlemleri yerine getirebilmek için gerektiğinde Türkiye Odalar
ve Borsalar Birliği Yönetim Kurulunun uygun görüşü ile ticaret veya ticaret ve
sanayi odalarına görev verebilir.


(5) Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve
Borsalar Kanununun 94 üncü maddesi Sigorta Acenteleri İcra Komitesi için de
uygulanır. Sigorta Acenteleri İcra Komitesi üyelerine ödenecek huzur hakkı ve
diğer ödemeler, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Yönetim Kurulunun teklifi ve
Müsteşarlığın uygun görüşü ile Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Genel
Kurulunca tespit edilir.


(6) Sigorta acentelerinin, sigorta acenteliği
faaliyetine ilişkin olarak verilecek disiplin cezalarında Türkiye Odalar ve
Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanununun 87 nci, 88 inci ve 89 uncu
maddesinde belirtilen yetkiler Sigorta Acenteleri İcra Komitesi tarafından
kullanılır ve söz konusu Kanunun 87 nci maddesi, sigorta acenteleri hakkında
verilecek disiplin suç ve cezaları için de uygulanır. Ancak, Türkiye Odalar ve
Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanununun 87 nci maddesinin üyelikten
geçici çıkarma ve üyelikten uzun süreli çıkarmaya ilişkin hükümleri; meslekten
geçici çıkarma ve meslekten uzun süreli çıkarma şeklinde uygulanır. Sigorta
acentelerinin, sigorta acenteliği faaliyetine ilişkin olarak yönetmelikle
belirlenecek suçlar için ayrıca meslekten men cezası da verilebilir. Hakkında
meslekten çıkarma kararı verilen tüzel kişi sigorta acentelerini temsile ve
ilzama yetkili olup meslekten çıkarma kararı verilmesinde sorumluluğu
bulunanlar bir daha sigorta acenteliği yapamaz ve başka bir tüzel kişi sigorta
acentesinde denetçi veya temsile ve ilzama yetkili olarak çalışamaz. Hakkında
meslekten çıkarma cezası gerektirebilecek mahiyetteki bir işten dolayı soruşturma
yapılmakta olan sigorta acentesi, Sigorta Acenteleri İcra Komitesi kararıyla,
tedbir mahiyetinde işten el çektirilebilir. İşten el çektirme kararı,
soruşturmanın durdurulmuş veya sigorta acenteliğine engel olmayan bir ceza
verilmiş olması halinde kendiliğinden ortadan kalkacağı gibi bu kararın
verilmesine esas olan hal ve şartların bulunmadığı veya sonradan kalktığının
sabit olması durumunda da Sigorta Acenteleri İcra Komitesi tarafından
kaldırılır. Gerek işten el çektirme kararı, gerekse bu kararın kaldırılması
sigorta acentesinin kayıtlı olduğu odaya ve ilgili mercilere derhal bildirilir.
Sigorta Acenteleri İcra Komitesi üyeleri hakkında sadece sigorta acenteliği
faaliyeti dolayısıyla yapılacak disiplin soruşturmalarının yürütülmesi ve bu
fıkradaki disiplin cezalarının verilmesi ise Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği
Yüksek Disiplin Kurulunun yetkisindedir. Sigorta acenteleri hakkında verilecek
disiplin cezaları için Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve
Borsalar Kanununun 92 nci maddesi uygulanır.


(7) Sigorta Acenteleri İcra Komitesi, Türkiye Odalar
ve Borsalar Birliği Yönetim Kurulunun uygun görüşü ile Levhaya kayıt ücreti
veya aidatı belirlemeye yetkilidir. Bu ödemeler Türkiye Odalar ve Borsalar
Birliği bütçesine gelir kaydedilir.


(8) Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği, Sigorta
Acenteleri İcra Komitesinin görevlerini etkin bir biçimde gerçekleştirebilmesi
için uygun mekan, yeterli sayıda personel ve gerekli teknik donanımı temin
eder.


(9) Müsteşarlık, mevzuata ve sigortacılık sektörünün genel
menfaatlerine aykırılık tespit etmesi halinde Türkiye Odalar ve Borsalar
Birliğinden sigorta acentelerine ilişkin yapılan düzenlemelerin iptal
edilmesini veya düzenlemelerde değişiklik yapılmasını isteyebilir.


(10) Sigorta Acenteleri Sektör Meclisi ile Sigorta
Acenteleri İcra Komitesinin çalışma esas ve usûlleri Müsteşarlığın bağlı olduğu
Bakanlığın uygun görüşü ile Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca çıkarılacak
yönetmelikle belirlenir.





 


YEDİNCİ BÖLÜM


Denetim ve Bilgi Verme


Denetim[18]


MADDE 28 – (1) Türkiye’de faaliyet gösteren
sigorta şirketleri, reasürans şirketleri, özel kanunlarına göre sigortacılık
faaliyetinde bulunan kuruluşlar, sigorta ve reasürans aracıları, sigorta
eksperlik faaliyetleri, aktüerler ve sigortacılık işlemi yapan veya
sigortacılık alanında faaliyet gösteren diğer kişilerin her türlü sigortacılık
işlemlerinin denetimi, Sigorta Denetleme Kurulu tarafından yapılır.


(2) Sigorta Denetleme Kurulu, bir başkan ile sigorta
denetleme uzmanları, sigorta denetleme aktüerleri ile bunların yardımcılarından
oluşur. Bu Kanun ve diğer kanunların sigortacılığa, sigortaya veya sigortacılık
alanında faaliyet gösteren kişi ve kuruluşlara ilişkin hükümlerinin
Müsteşarlığın bağlı olduğu Bakanlığa veya Müsteşarlığa verdiği teftiş, denetim,
inceleme ve soruşturma görev ve yetkileri sigorta denetleme uzmanları, sigorta
denetleme aktüerleri ve bunların yardımcıları eliyle ifa edilir ve kullanılır.


(3) Sigorta şirketleri ile reasürans şirketlerinin
faaliyetleri, varlıkları, iştirakleri, alacakları, özkaynakları ve borçları ile
kâr ve zarar hesapları arasındaki ilgi ve dengelerin ve malî bünyelerini ve
idarî yapılarını etkileyen diğer tüm unsurların, tahsil edilen primler ile
birikimlerin değerlendirilmesi ve korunması ile aktüeryal ve finansal hesap ve
dengelerin incelenmesi, tespit ve denetimi sigorta denetleme uzmanları, sigorta
denetleme aktüerleri ile bunların yardımcıları tarafından yapılır.


(4) Sigorta denetleme uzmanları, sigorta denetleme
aktüerleri ile bunların yardımcıları; sigorta şirketleri ve reasürans
şirketleri ile bunların bağlı ortaklıkları, iştirakleri, şubeleri ile
temsilciliklerinden, aracılar ve bankalar da dahil olmak üzere diğer kişilerden
bu Kanun ve diğer kanunların sigortacılıkla ilgili hükümleri bakımından gerekli
görecekleri bilgileri istemeye ve bunların tüm defter, kayıt ve belgelerini
incelemeye yetkilidir.


(5) Kamu kurum ve kuruluşları, Birlik ile diğer
benzeri sivil toplum ve meslek kuruluşları, bu madde kapsamına giren konu ve
işlemlerle sınırlı olmak üzere, Devletin güvenliği ve temel dış yararlarına
karşı ağır sonuçlar doğuracak haller ile aile hayatının gizliliği ve savunma
hakkına ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla, özel kanunlardaki yasaklayıcı
ve sınırlayıcı hükümler dikkate alınmaksızın gizli dahi olsa sigorta denetleme
uzmanları, sigorta denetleme aktüerleri ve bunların yardımcıları tarafından
istenecek görevleriyle ilgili her türlü bilgi ve belgeyi uygun süre ve ortamda
vermeye, istenecek defter ve belgeleri ibraz etmeye ve incelemeye hazır
bulundurmakla, bilgi işlem sistemini denetim amaçlarına uygun olarak açmaya ve
verilerin güvenliğini sağlamaya mecburdur. Sigorta denetleme uzmanları, sigorta
denetleme aktüerleri ve bunların yardımcıları bu madde kapsamındaki
kuruluşların yönetim ve denetim kurullarının toplantı tutanakları ile bu
kurullara verilen raporları istemeye, inceleme konusu olan işlemlerle ilgisi
olan diğer kişi, kurum ve kuruluşlar nezdinde inceleme yapmaya yetkilidir.


(6) Sigorta denetleme uzmanları, sigorta denetleme
aktüerleri ve bunların yardımcıları tarafından gerçekleştirilen denetim,
inceleme ve soruşturmalar sırasında talep edilmesi halinde, incelemeye,
denetime veya soruşturmaya tâbi kuruluşlar tarafından, iç kontrol sistemlerinde
çalışanların yardımı da dahil olmak üzere her türlü destek sağlanır.


(7) Bu Kanun hükümleri ile diğer kanunlarda yer alan
hükümler çerçevesinde, bu Kanuna tâbi kuruluşların faaliyetlerinin, risk
yapısının, varlıkları, alacakları, özkaynakları, borçları, yükümlülükleri ve
taahhütleri, gelir ve gider hesapları arasındaki ilgi ve dengelerin ve malî
bünyeyi etkileyen diğer tüm unsurların ve bu kuruluşlarca karşılaşılan
risklerin gözetim faaliyetleri çerçevesinde tespiti, tahlili, izlenmesi ve
ölçülmesi çıkartılacak yönetmeliğe göre Müsteşarlık tarafından yapılır.


(8) Müsteşarlık, bu Kanuna tâbi kuruluşlara ait bilgi
ve belgeleri, bu kuruluşların konsolide ve konsolide olmayan bazda malî
bünyeleri ve idarî yapılarının mevzuata uygunluğunu izlemek, analiz etmek,
ilgili kuruluşlara ait rapor, tablo ve iç kontrol raporları ile Müsteşarlığın
denetim ve gözetim sonuçlarını karşılaştırmak suretiyle değerlendirmek, elde
edilen sonuçlara göre kuruluşların taşıdıkları risklerin türleri, büyüklüğü ve
kuruluşları etkileme durumunu, risk yönetim sisteminin güvenilirliği ile
denetim riskini dikkate almak suretiyle kuruluşlar hakkında gerekli görülen tüm
tedbirlerin alınmasını ve sonuçlandırılmasını sağlamak, söz konusu kuruluşların
bağlı ortaklıklarının, malî iştiraklerinin ve şubelerinin faaliyetlerini önemli
ölçüde etkileyen veya etkileyebilecek uygulamaları takip etmek, gerekirse
ilgililer nezdinde girişimde bulunmak konularında yetkilidir.


(9) Bu Kanuna tâbi kişi ve
kuruluşlar hesap ve kayıt düzenleriyle uyumlu olarak Müsteşarlıkça belirlenen
formatlara uygun bir şekilde üretecekleri bilgi, belge, cetvel, rapor ve malî
tabloları Müsteşarlıkça belirlenen iletişim kanallarını kullanmak suretiyle
belirlenen süreler içinde Müsteşarlığa tevdi etmekle yükümlüdür. Kuruluşlar
tarafından elektronik ortamda gönderilen bilgiler, iç kontrol sistemi kapsamında
yönetim kurulunun sorumluluğundadır.


 


Bilgi verme yükümlülüğü, uluslararası
kuruluşlara üyelik ve işbirliği[19]


MADDE 29 – (1) Bu Kanuna tâbi kişiler ile
sigortacılıkla ilgili her tür meslekî faaliyet icra edenler, sigorta şirketleri
ile reasürans şirketlerinin iştirakleri, bankalar ve diğer kişiler, özel
kanunlardaki yasaklayıcı ve sınırlayıcı hükümler dikkate alınmaksızın gizli
dahi olsa bu Kanunun uygulanması ile ilgili olarak Müsteşarlıkça istenen her
türlü bilgi ve belgeyi vermekle yükümlüdür. Devletin güvenliği ve temel dış
yararlarına karşı ağır sonuçlar doğuracak haller ile aile hayatının gizliliği
ve savunma hakkına ilişkin hükümler saklıdır.


(2) Mütekabiliyet çerçevesinde ve bu Kanunun
uygulanması ile ilgili olarak yabancı ülke kanunlarına göre denetime yetkili
mercilerin, kendi ülkelerindeki sigortacılık sektöründe faaliyet gösteren
kuruluşların bu Kanuna tâbi Türkiye’deki teşkilât veya ortaklıklarında denetim
yapma ve bilgi isteme taleplerinin yerine getirilmesi Müsteşarlığın iznine
tâbidir. Bu mercilerce istenen bilgiler, açıklanmaması kaydıyla Müsteşarlık
tarafından verilebilir. Müsteşarlık, yabancı ülkelerin denetime yetkili
mercileri ile yapacağı anlaşmalar çerçevesinde sigortacılıkla ilgili her türlü
işbirliği ve bilgi alışverişinde bulunabilir.


(3) (Ek: 13/6/2012-6327/57 md.) Müsteşarlık,
sigortacılıkla ilgili denetim ve düzenleme otoritelerinin katıldığı
uluslararası mali, iktisadi ve mesleki kuruluşlara üye olabilir ve işbirliği ve
bilgi paylaşımında bulunabilmeyi teminen uluslararası mesleki kuruluşlar ve
yabancı ülkelerin yetkili mercileri ile mutabakat zaptı imzalayabilir.
İmzalanan mutabakat zaptı Bakanın onayı ile yürürlüğe girer.


 


SEKİZİNCİ BÖLÜM


Tahkim


Sigortacılıkta tahkim[20]


MADDE 30 – (1) Sigorta ettiren veya sigorta
sözleşmesinden menfaat sağlayan kişiler ile riski üstlenen taraf arasında
sigorta sözleşmesinden veya Hesaptan faydalanacak kişiler ile Hesap arasında
doğan uyuşmazlıkların çözümü amacıyla Birlik nezdinde Sigorta Tahkim Komisyonu
oluşturulur. Sigortacılık yapan kuruluşlardan, sigorta tahkim sistemine üye
olmak isteyenler, durumu yazılı olarak Komisyona bildirmek zorundadır. Sigorta
tahkim sistemine üye olan kuruluşlarla uyuşmazlığa düşen kişi, uyuşmazlık
konusu sözleşmede özel bir hüküm olmasa bile tahkim usûlünden faydalanabilir. (Ek
cümle : 3/4/2013-6456/45 md.) İlgili mevzuat ile zorunlu tutulan
sigortalardan kaynaklanan bu fıkra kapsamındaki uyuşmazlıklar için ilgili
kuruluş sigorta tahkim sistemine üye olmasa dahi hak sahipleri bu bölüm
hükümlerine göre tahkim usulünden faydalanabilir. (Ek cümle :
3/4/2013-6456/45 md.) Sigorta tahkim sistemine üye olmayan kuruluşlar
bakımından Sigorta Tahkim Komisyonu giderlerine katılım Hazine Müsteşarlığınca
ayrıca belirlenir.[21]


(2) Komisyon, bir Müsteşarlık temsilcisi, iki Birlik
temsilcisi, bir tüketici derneği temsilcisi ile Müsteşarlıkça belirlenecek bir
akademisyen hukukçu temsilcinin katılımı ile oluşur. Müsteşarlık temsilcisinin
asgarî on yıl kamu hizmetinde çalışmış, sigortacılık alanında deneyim sahibi ve
en az daire başkanı seviyesinde olması; Birlik temsilcilerinin de 4 üncü
maddede genel müdür yardımcısı için öngörülen şartlara sahip olması gerekir.
Tüketici derneği temsilcisi ise Türkiye çapında en fazla üyeye sahip tüketici
derneğinin önereceği üç aday arasından Müsteşarlıkça seçilir. Komisyon kendi
içinden bir Başkan seçer. Komisyonda kararlar üye tamsayısının salt çoğunluğu
ile alınır. İki yıl için seçilen Komisyon Başkan ve üyelerine, kamu iktisadî
teşebbüsleri yönetim kurulu başkan ve üyelerine ödenen aylık ücret ve diğer
ödemeler tutarında ücret ödenir.


(3) Komisyon aşağıdaki görevleri yerine getirir:


a) Müdür ve müdür yardımcılarını atamak.


b) Birlikçe ayrı bir hesapta izlenecek olan Komisyonun
bütçesini hazırlayarak Birliğe sunmak.


c) Tahkim sisteminin adil, tarafsız ve etkin bir
biçimde işleyişini sağlamak için gerekli önlemleri almak.


ç) Komisyonun faaliyet sonuçları hakkında yıllık rapor
hazırlayarak Birliğe ve Müsteşarlığa göndermek.


d) Bilgi işlem alt yapısını hazırlamak.


e) Kanunlarla kendisine verilen diğer görevleri
yapmak.


(4) Komisyon, gerekli görülen yerlerde büro açmaya
yetkilidir. Büro müdürünün, Komisyon müdürü ile aynı nitelikleri taşıması
zorunludur. Büro müdürüne verilecek görevler Komisyon tarafından belirlenir.


(5) Komisyona bağlı çalışmak üzere bir müdür ve iki
müdür yardımcısı, raportörler ile yeterli sayıda personel görevlendirilir.
Müdür ve müdür yardımcıları Komisyonca, raportörler ve diğer personel ise
müdürün önerisiyle Komisyon tarafından atanır. Görevden alınma, göreve atanma
ile aynı usûle tâbidir. Komisyon müdürünün;


a) Malî güç dışında sigorta şirketi ve reasürans
şirketi kurucularında aranan nitelikleri taşıması,


b) En az dört yıllık yüksek okul mezunu olması,


c) Sigorta hukukunda en az iki yıl veya sigortacılıkta
en az beş yıl deneyimi olması,


gerekir.


(6) Müdür yardımcılarının (c) bendi hariç olmak üzere
beşinci fıkrada sayılan nitelikleri taşıması zorunludur. Ayrıca, müdür
yardımcılarının en az birinde iki yıllık sigortacılık deneyimi aranır.


(7) Uyuşmazlıklar, hayat ve hayat dışı sigorta
gruplarının sadece birinde görev yapacak olan sigorta hakemleri ve raportörler
aracılığıyla çözülür.


(8) Sigorta hakemlerinin;


a) Malî güç dışında sigorta şirketi ve reasürans
şirketi kurucularında aranan nitelikleri taşıması,


b) En az dört yıllık yüksek okul mezunu olması,


c) Sigorta hukukunda en az beş yıl veya sigortacılıkta
en az on yıl deneyimi olması,


gerekir. (Ek cümle:
13/6/2012-6327/58 md.) Müsteşarlık bu fıkra uyarınca aranacak deneyim ve bu
deneyime esas teşkil eden bilginin tespitine ilişkin ölçütleri belirlemeye
yetkilidir.


(9) Komisyon nezdinde çalışacak olan sigorta
raportörleri, Komisyon müdüründe aranan niteliklere sahip olmak zorundadır.


(10) Sigorta hakemi olmak
isteyenlerin gerekli nitelikleri taşıdıklarını belgelemek suretiyle Komisyona
başvurması gerekir. Başvurusu uygun görülenler kabul için Müsteşarlığa
bildirilir. Müsteşarlığın kabul etmesi halinde ilgilinin ismi, Komisyon
tarafından tutulacak ve bir örneği Adalet Bakanlığına gönderilecek olan sigorta
hakemliği listesine kaydolunur ve bu listede değişiklik olması halinde de
değişiklikler altı aylık dönemler itibarıyla Adalet Bakanlığına ve Müsteşarlığa
bildirilir.


(11) Sigorta hakeminin ismi;


a) Sigorta hakemliği yapmak için gereken nitelikleri
kaybetmişse veya tarafsızlık ilkesine aykırı hareket ettiği tespit edilmişse
sürekli olarak,


b) Kendisine ulaşan dosyaları bir
yıl içinde en fazla üç kez zamanında sonuçlandırmamışsa bir yıl süreyle,


Listeden silinir.


(12) Tahkim sistemine üye olmak isteyenlerden katılma
payı, uyuşmazlık çözümü için Komisyona başvuranlardan ise başvuru ücreti
alınır. (Değişik ikinci ve üçüncü cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Beş bin
Türk Lirasının altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları
kesindir. Beş bin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen
hakem kararlarına karşı kararın Komisyonca ilgiliye bildiriminden itibaren on
gün içinde bir defaya mahsus olmak üzere Komisyon nezdinde itiraz edilebilir. (Ek
cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) İtiraz talebinde bulunmak için bu madde uyarınca
belirlenen başvuru ücretinin Komisyona yatırılması şarttır. (Ek cümle:
3/4/2013-6456/45 md.) İtiraz üzerine hakem kararının icrası durur. (Ek
cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) İtiraz talebi münhasıran bu talepleri
incelemek üzere Komisyon tarafından teşkil edilen hakem heyetlerince incelenir.
(Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) İtiraz talebi hakkında işin heyete
intikalinden itibaren iki ay içinde karar verilir. (Ek cümle:
3/4/2013-6456/45 md.) Beşbin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar
hakkında verilen hakem kararları bu madde uyarınca süresinde itiraz
başvurusunda bulunulmaması hâlinde kesinleşir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45
md.) Bu uyuşmazlıklar hakkında bu madde uyarınca yapılan itiraz üzerine
verilen karar kesindir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Kırk bin Türk
Lirasının üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen kararlar
için temyize gidilebilir. (Değişik cümle: 13/6/2012-6327/58 md.) Ancak,
tahkim süresinin sona ermesinden sonra karar verilmiş olması, talep edilmemiş
bir şey hakkında karar verilmiş olması, hakemlerin yetkileri dahilinde olmayan
konularda karar vermesi ve hakemlerin, tarafların iddiaları hakkında karar
vermemesi durumlarında her hâlükarda temyiz yolu açıktır. Temyize ilişkin usûl
ve esaslar hakkında Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu uygulanır.


(13) Komisyona gidilebilmesi için, sigortacılık yapan
kuruluşla uyuşmazlığa düşen kişinin, uyuşmazlığa konu teşkil eden olay ile
ilgili olarak sigortacılık yapan kuruluşa gerekli başvuruları yapmış ve
talebinin kısmen ya da tamamen olumsuz sonuçlandığını belgelemiş olması
gerekir. Sigortacılık yapan kuruluşun, başvuru tarihinden itibaren onbeş iş
günü içinde yazılı olarak cevap vermemesi de Komisyona başvuru için yeterlidir.



(14) Mahkemeye ve Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun
hükümleri uyarınca Tüketici Sorunları Hakem Heyetine intikal etmiş
uyuşmazlıklar ile ilgili olarak Komisyona başvuru yapılamaz.


(15) Sigortacılık yapan kuruluşla
uyuşmazlığa düşen kişinin Komisyona başvurusu, öncelikle raportörler tarafından
incelenir. Raportörler en geç onbeş gün içinde incelemelerini tamamlamak
zorundadır. Raportörler tarafından çözümlendirilemeyen başvurular sigorta
hakemine iletilir. Uyuşmazlığa hangi sigorta hakeminin bakacağı, Komisyon
tarafından sigorta hakemi listesinden seçilir. Komisyon, işin niteliğine bağlı
olarak en az üç sigorta hakeminden oluşan bir heyet oluşturulmasına karar
verebilir. Ancak, uyuşmazlık konusu miktarın onbeşbin Türk Lirası ve üzerinde
olduğu durumlarda heyet teşekkülü zorunludur. Heyet kararını çoğunlukla verir.
Hakemler, sadece kendilerine verilen evrak üzerinden karar verir. Seçilen
sigorta hakemi mücbir nedenler ve umulmayan haller hariç olmak üzere görevi
reddedemez. Bununla birlikte, taraflar, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununda yer
alan hâkimi ret nedenlerine dayanarak hakemi reddedebilir. Ret talebi
Komisyona, durumun öğrenildiği tarihten itibaren en geç beş iş günü içinde bir
dilekçeyle yapılır. Ret talebi üzerine Komisyon müdürü, iki tarafın görüşlerini
dinledikten sonra bu konuda en geç beş iş günü içinde karar verir.


(16) Hakemler, görevlendirildikleri tarihten itibaren
en geç dört ay içinde karar vermeye mecburdur. Aksi halde, uyuşmazlık yetkili
mahkemece halledilir. Ancak, bu süre tarafların açık ve yazılı muvafakatleriyle
uzatılabilir. Hakem, kararını Komisyon müdürüne tevdi eder. (Değişik son
cümle:22/7/2020-7251/56 md.) Komisyon Müdürünce karar en geç üç iş günü
içinde taraflara bildirilir; ayrıca kararın aslı dosya ile birlikte Komisyonca
saklanır.


(17) (Ek: 13/6/2012-6327/58 md.) Talebi kısmen
ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık
Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir.


(18) Hakemlik ücreti, Komisyona başvuru ücreti ve
üyeliğe katılma payı, Komisyonun görüşü alınarak Müsteşarlıkça belirlenir;
hakem ücreti Komisyon tarafından ödenir.


(19) Sigorta hakemleri ve raportörler tarafsız olmak
zorundadır. Sigorta şirketlerinin, reasürans şirketlerinin, sigortacılık yapan
diğer kuruluşların, sigorta eksperlerinin, sigorta acentelerinin ve brokerlerin
ortakları, yönetim ve denetiminde bulunan kişiler ve bunlar adına imza atmaya
yetkili olanlar ile tüm bu kuruluşlarda meslekî faaliyette bulunanlar ve
sigorta eksperleri, sigorta acenteleri ve brokerler sigorta hakemliği yapamaz.
Bu sınırlandırmalar söz konusu kimselerin eş ve çocukları için de geçerlidir.
Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun 28 inci maddesi sigorta hakemleri hakkında
da uygulanır.


(20) Komisyonda görev alanlar, hakemler ve
raportörler, işleri dolayısıyla öğrendikleri bilgi ve sırları ilgililerin izni
olmaksızın açıklayamaz. Ancak, suç teşkil eden hallerin yetkili mercilere
duyurulması zorunludur.


(21) Komisyonun yapısı ve görevleri ile Komisyon
müdürü ve Komisyon müdür yardımcılarının nitelikleri, çalışma usûl ve esasları,
raportörlerin, sigorta hakemlerinin çalışma usûl ve esasları, kararların ne
şekilde düzenleneceği, Komisyona başvuru esasları, Liste tutulmasına ve bütçeye
ilişkin esaslar ile katılım ücreti gibi hususlar yönetmelikle belirlenir.


(22) Müsteşarlık bu maddede yer alan maktu para
miktarlarını, Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan Üretici Fiyatları
Endeksi artış oranını aşmamak suretiyle artırmaya yetkilidir.


(23) Bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde Hukuk Usûlü
Muhakemeleri Kanununun hükümleri, sigortacılıktaki tahkim hakkında da kıyasen
uygulanır.


(24) Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu çerçevesinde
yapılacak tahkim için seçilecek hakemlerin de bu maddede sigorta hakemleri için
aranılan nitelikleri taşıması gerekir.


 


DOKUZUNCU BÖLÜM


Çeşitli Hükümler


Sigortacılık Eğitim Merkezi, destek
hizmetleri ve diğer organizasyonlar[22][23]


MADDE 31 – (1) Bakan, sigortacılıkla ilgili
özellik taşıyan konular için gerekli sınavların tarafsız bir şekilde yapılması,
yurt içi veya yurt dışı ya da uluslararası anlaşmalar çerçevesindeki eğitim
taleplerinin karşılanması ve benzeri amaçlarla sigortacılık eğitim merkezi
kurmaya yetkilidir. Sigortacılık eğitim merkezinin giderleri, sigortacılık
alanında faaliyet gösteren meslek kuruluşlarının katkılarından, Hesaptan
aktarılacak katkı payından, merkezin hizmet vereceği ilgili kamu ve özel sektör
kuruluşlarından ve hibelerden yönetmelikle belirlenecek esaslar çerçevesinde
karşılanır. Sigortacılık eğitim merkezince yerine getirilecek eğitim
faaliyetleri, Özel Öğretim Kurumları Kanununa tâbi değildir.


(2) Dernek, federasyon ve birlik gibi belirli bir
kanuna tâbi olarak kurulan kuruluşlar hariç olmak üzere sigortacılık ve
reasürans uygulamaları ile ilgili olarak organizasyonlar oluşturulması Bakanın
iznine tâbidir.


(3) (Ek: 13/6/2012-6327/59 md.) Bu Kanun
kapsamında faaliyet gösteren kişi ve kuruluşlar, faaliyet alanlarına yardımcı
veya tamamlayıcı nitelikteki destek hizmetini almadan önce, gerektiğinde
Müsteşarlığa ibraz edilmek üzere, alacakları hizmetten doğabilecek riskler ile
bunların yönetilmesine, beklenen fayda ve maliyetin değerlendirilmesine ilişkin
yazılı bir rapor hazırlar. Alınacak destek hizmeti, destek hizmeti alanların
mevzuattan doğan yükümlülüklerini yerine getirmelerini ve denetlenmelerini
engelleyici nitelikte olamaz.


(4) Sigortacılık eğitim merkezi ile ikinci fıkra
uyarınca oluşturulacak organizasyonlara ve destek hizmetlerinin veriliş şekli
ile destek hizmeti kuruluşlarına ilişkin hususlar yönetmelikle düzenlenir.


 


Sır saklama yükümlülüğü


MADDE 31/A – (Ek: 13/6/2012-6327/60 md.)


(1) Bu Kanunun uygulanmasında ve uygulanmasının
denetiminde görev alanlar, bu Kanuna tâbi kuruluşların görevlileri ve
yetkilileri, bu Kanuna tâbi kişiler ile bunların yanında çalışanlar ve
dışarıdan hizmet alımı yoluyla sigortacılık sektöründe iş görenler, sıfat ve
görevleri dolayısıyla öğrendikleri bu Kanun kapsamında faaliyet gösteren kişi
ve kuruluşlar ile bunların iştirakleri, kuruluşları ve sigorta sözleşmesi ile
ilgili kişilere ait sırları bu konuda kanunen açıkça yetkili kılınan
mercilerden başkasına açıklayamaz, kendilerinin veya başkalarının yararlarına
kullanamaz. Bu yükümlülük söz konusu sıfat ve görevlerin sona ermesinden sonra
da devam eder.


(2) Ancak, gizlilik sözleşmesi yapılması ve sadece
risk değerlendirmesi amacıyla kullanılmak üzere sigorta şirketi, reasürans
şirketi ve emeklilik şirketlerinin kendi aralarında doğrudan doğruya ya da
Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi vasıtasıyla yapacakları her türlü bilgi ve
belge alışverişi sırasında sigorta şirketi, reasürans şirketi ve emeklilik şirketlerine
ya da sigorta sözleşmesi ile ilgili kişilere ait, yanlış sigorta uygulamaları
dâhil, sır niteliğindeki bilgilerin öğrenilmesi ve paylaşımı sır saklama
yükümlülüğü dışındadır.


 


Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi


MADDE 31/B – (Ek: 13/6/2012-6327/61 md.)


(1) Türkiye Sigorta, Reasürans ve Emeklilik Şirketleri
Birliği nezdinde, sigortalılar ve sigorta sözleşmesinden dolaylı da olsa
menfaat sağlayanlara ilişkin olarak, yanlış sigorta uygulamaları dâhil, risk
değerlendirmesine esas bilgileri toplamak ve bu bilgilerin sigorta, reasürans
ve sigortacılık faaliyetinde bulunan emeklilik şirketleri ile Müsteşarlıkça
belirlenecek kişilerle paylaşılmasını sağlamak amacıyla Sigorta Bilgi ve
Gözetim Merkezi kurulur.


(2) Bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen şirketler,
Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezine üye olmak zorundadır. Üye kuruluşlar,
Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezince istenilen her türlü bilgiyi vermekle
yükümlüdür.


(3) Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi kuruluş amaçları
doğrultusunda, özel hukuk tüzel kişileri ile kamu kurum ve kuruluşlarından,
kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşları ve bunların üst kuruluşlarından,
ilgili mevzuatla kurulmuş diğer bilgi merkezlerinden bilgi talep etmeye ve
bunlarla Müsteşarlığın uygun görüşüne istinaden bilgi alışverişine yönelik
sözleşmeler imzalamaya yetkilidir. Söz konusu kurum ve kuruluşlar Sigorta Bilgi
ve Gözetim Merkezi tarafından talep edilen bilgileri vermekle yükümlüdür.
Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezinde toplanan bilgilerin bilgi sahibinin kendisi
veya onay vermesi durumunda bu madde uyarınca Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi
ile bilgi alışverişine ilişkin sözleşme yapan özel hukuk tüzel kişileri, kamu
kurum ve kuruluşları ile kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşları ve bunların
üst kuruluşlarıyla anılan sözleşmeler çerçevesinde paylaşılması bu Kanunun 31/A
maddesinin ikinci fıkrası kapsamında değerlendirilir.


(4) Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi kendi yönetimi
tarafından temsil ve idare edilir. Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi iş ve
işlemlerinden kendi yönetimi yetkili ve sorumlu olup faaliyetleri için gereken
giderler kendi bütçesinden karşılanır. Müsteşarlık, Sigorta Bilgi ve Gözetim
Merkezini denetler. Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi sigorta uygulamaları
kapsamında, poliçe yazım ve hasar süreçlerinin izlenmesi de dâhil olmak üzere
Müsteşarlık tarafından talep edilen her türlü çalışmayı yapar ve bu amaçla
gerekli alt yapıyı tesis eder.


(5) Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezinin bütün işlem ve
kayıtları gizlidir. Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi topladığı her türlü
bilgiyi, Müsteşarlığa istenen biçim ve sürede vermekle yükümlüdür. Söz konusu
bilgiler, sahibinin açık rızasının bulunması durumunda belirlediği kişiye belli
bir ücret karşılığında verilir.


(6) Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi nezdinde bulunan
sır niteliğindeki bilgileri, bu konuda kanunen yetkili kılınan mercilerden
başkalarına açıklayanlar, hukuka aykırı olarak kendisi ya da başkası yararına
kullananlar, yayanlar, verenler, aktaranlar veya ele geçirenler hakkında 35
inci maddenin dokuzuncu ve onuncu fıkraları hükümleri uygulanır. Bu fıkrada
tanımlanan suçların bir tüzel kişinin faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde,
ilgili tüzel kişi hakkında 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun
tüzel kişilere özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunur.


(7) Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezine üye şirketlerin
Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi giderlerine katılım payları anılan şirketlerin
bir önceki yıl gerçekleştirdikleri prim üretiminin binde birini aşmamak üzere
Müsteşarlıkça belirlenir. Müsteşarlık, bu oranın yüzde elli oranında
azaltılmasına veya artırılmasına karar verebilir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/46 md.) Bu surette tespit edilen katılım
paylarının Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi giderlerini karşılayamaması
durumunda bu madde uyarınca yayımlanacak yönetmelikte belirlenecek usul ve
esaslar dâhilinde Birlik Yönetim Kurulunca üye şirketlerden ayrıca katılma payı
talep edilebilir. Sigorta
Bilgi ve Gözetim Merkezi giderlerine Müsteşarlığın belirleyeceği esaslar
dahilinde Hesaptan katkı sağlanabilir.


(8) Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezinin kuruluşu,
faaliyetleri, Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezinde toplanan bilgilerin kapsam,
biçim ve içeriğine ve bunların paylaşılmasına, paylaşılacak bilgilerin kapsam
ve içeriğine, ücretlendirilmesine ve üyelerce ödenecek katılım paylarının
belirlenmesi, yükümlülüklere uymayan üyeler hakkında yapılacak işlemler ve bu
maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.


 


İyiniyet


MADDE 32 – (1) Sigorta şirketleri ve aracılar,
her çeşit broşür, izahname ve diğer belgeler ile ilan ve reklamlarını,
taahhütleriyle sigortalıya sağlayacakları hak ve menfaatlerin sınır ve kapsamı
dışında bir anlayışa neden olacak şekilde düzenleyemez ve kişi ve kuruluşlara
gerçeğe aykırı, yanıltıcı, aldatıcı ve haksız rekabete yol açan beyanda
bulunamaz. Bu hükme aykırılığın tespiti halinde durum, Tüketicinin Korunması
Hakkında Kanun uyarınca faaliyet gösteren Reklam Kuruluna bildirilir.


(2) Sigorta şirketleri, reasürans şirketleri, aracılar
ve sigorta eksperleri sigortalıların hak ve menfaatlerini tehlikeye sokabilecek
hareketlerden kaçınmak, mevzuat ve işletme planı esaslarına uygun faaliyette
bulunmak, sigortacılığın icaplarına ve iyiniyet kurallarına uygun hareket etmek
zorundadır.


(3) Sigorta şirketleri, iyiniyet kurallarına aykırı
olarak sigorta tazminatının ödenmesini geciktiremez.


(4) Müsteşarlık, sigorta şirketleri, reasürans
şirketleri, aracılar ve sigorta eksperlerinin yukarıda sayılan kurallara
uymalarını sağlamak üzere gerekli her türlü tedbiri almaya yetkilidir.


(5) Kişilerin, sigorta şirketini seçme hakkı
sınırlandırılamaz. Bir sözleşmenin unsurları içinde, taraflardan birinin bu
sözleşmede yer alan herhangi bir hususta sigorta yapmaya zorunlu tutulduğu
hallerde, söz konusu sigortanın belli bir şirkete yaptırılmasına ilişkin
sözleşmeye konulmuş her türlü şart hükümsüzdür.


 


İhtisas komiteleri


MADDE 33 – (1) Müsteşarlık,
bu Kanunun gerekli kıldığı tarife ve talimatlar ile sigortacılığın
geliştirilmesi için araştırma ve inceleme yaptırılması amacıyla sigortacılık konusunda
bilgi ve uzmanlık sahibi kişilerden oluşacak ihtisas komiteleri kurabilir.
Oluşturulacak komitelerin giderleri, Müsteşarlığın bağlı olduğu Bakanlıkça
onaylanacak esaslar uyarınca sigortacılık alanında faaliyet gösteren ilgili
meslek kuruluşu tarafından karşılanır.


(2) İhtisas komitelerinin çalışma usûl ve esasları
yönetmelikle belirlenir.


 


Özel Riskler Yönetim Merkezi ve
olağanüstü durumlarda teminat


MADDE 33/A –
(Ek: 29/3/2011-6215/25 md.) (Başlığı ile Birlikte Değişik:20/5/2021-7319/12
md.)


(1) Yurt içinden veya
uluslararası piyasalardan sigorta veya reasürans teminatı bulunamayan ya da
teminat sağlanmasında güçlük bulunan riskler, nükleer riskler gibi özellik arz
eden riskler ile sigorta edilmesinde kamu yararı bulunan riskler için teminat sağlama,
sigorta veya reasürans havuzları kurma veya kurulmasını koordine etme, sigorta
ve reasürans şirketleri arasında işbirliği yapılmasını sağlama, oluşturulacak
havuz, organizasyon veya işbirliği mekanizmalarının yürütülebilmesi amacıyla
tüzel kişiliği haiz Özel Riskler Yönetim Merkezi kurulmuştur.


(2) Hangi risklerin Özel Riskler Yönetim Merkezi
kapsamında yönetileceği Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme
Kurumunun önerisi üzerine Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından; kapsama alınan
risklere ilişkin olarak Devlet tarafından prim veya reasürans desteği verilip
verilmeyeceği, verilecek ise kapsamı, reasürans Devlet desteğinin bir bedel
karşılığında temin edilip edilmeyeceği hususları Sigortacılık ve Özel Emeklilik
Düzenleme ve Denetleme Kurumunun teklifi ve Hazine ve Maliye Bakanlığının uygun
görüşü üzerine Cumhurbaşkanı kararı ile belirlenir.


(3) Özel Riskler Yönetim Merkezinin işletilmesine
ilişkin iş ve işlemler bir kamu sigorta veya reasürans şirketi tarafından
yürütülür. Özel Riskler Yönetim Merkezi, bir sözleşme ile işleticisi şirketle
çalışma usul ve esaslarını belirler.


(4) Özel Riskler Yönetim Merkezinin merkezi
İstanbul’dadır. (İptal ikinci cümle: Anayasa Mahkemesinin
5/11/2024 Tarihli ve E: 2021/78, K: 2024/181 Sayılı Kararı ile.)


(5) Özel Riskler Yönetim Merkezi, Yönetim Kurulu
tarafından yönetilir. Yönetim Kurulu, Hazine ve Maliye Bakanlığından en az
daire başkanı düzeyinde bir üye, Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve
Denetleme Kurumundan en az daire başkanı düzeyinde bir üye, Türkiye Odalar ve
Borsalar Birliği tarafından önerilecek bir üye, Sigortacılık ve Özel Emeklilik
Düzenleme ve Denetleme Kurumunca belirlenen şartlara uygun olarak Birlik
tarafından önerilecek üç aday arasından belirlenecek bir üye ile işletici şirketin
temsilcisi bir üyeden oluşur. Hazine ve Maliye Bakanlığı temsilcisi Yönetim
Kurulunun başkanıdır. Kurul üyelerine, bir ay içerisinde dörtten fazla olmamak
üzere, her toplantı günü için (3000) gösterge rakamının Devlet memurlarına
uygulanan aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarda toplantı ücreti
ödenir.


(6) Özel Riskler Yönetim Merkezinin gelirleri; Özel
Riskler Yönetim Merkezi kapsamındaki sigortalardan elde edilen primler,
bunların getirilerinden ve sigorta ve reasürans işlemleri çerçevesinde elde
edilebilecek diğer gelirler ile sair gelirlerden oluşur. Özel Riskler Yönetim
Merkezinin giderleri; Özel Riskler Yönetim Merkezi kapsamındaki sigortalar için
ödenecek tazminatlardan, reasürans ve benzeri piyasalardan sağlanacak korumaya
ilişkin ödemelerden, tanıtım ve bilgilendirme için yapılan harcamalardan, hasar
tespit işlemlerine ilişkin harcamalardan, işletici şirkete yapılacak
ödemelerden ve Özel Riskler Yönetim Merkezi amaçları doğrultusunda yapılacak
diğer ödemelerden oluşur.


(7) Özel Riskler Yönetim Merkezi, gelir ve kurumlar
vergisinden muaftır. Bu muafiyet, 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir
Vergisi Kanunu ile 13/6/2006 tarihli ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu
uyarınca yapılacak vergi kesintilerini kapsamaz. Özel Riskler Yönetim Merkezi,
kendisine yapılacak bağış ve yardımlar ile her türlü ivazsız intikaller
yönünden veraset ve intikal vergisinden; taraf olduğu işlemlere ilişkin
düzenlenen kağıtlar yönünden damga vergisinden muaftır.


(8) Kamu yararı açısından gerek görülmesi hâlinde
sigortacılık ilkeleri gözetilerek Cumhurbaşkanı kararı ile Özel Riskler Yönetim
Merkezi, Doğal Afet Sigortaları Kurumuna ve Tarım Sigortaları Havuzuna
reasürans teminatı verebilir veya bu kurumlardan reasürans desteği alabilir.


(9) Özel Riskler Yönetim Merkezinin (…)[24]
varlıklarının yatırıma yönlendirilmesi, (…)24 ile bu maddenin
uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esaslar Sigortacılık ve Özel Emeklilik
Düzenleme ve Denetleme Kurumunca çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.


(10) Terör, savaş hâli, doğal afetler ve benzeri
olağanüstü durumlarda, yurt içinden veya uluslararası piyasalardan sigorta veya
reasürans teminatı sağlanamaması ya da sağlanmasında güçlük bulunması ve
Cumhurbaşkanlığının gerekli görmesi hâlinde, sivil hava ve deniz ulaşım
araçları için, Hazine ve Maliye Bakanlığınca sigorta veya reasürans teminatı
sağlanmasına karar vermeye Hazine ve Maliye Bakanı yetkilidir. Verilecek
teminatın kapsamı, süresi, türü, limitleri, karşılığında bir bedel alınıp
alınmayacağı, bedel alınacak ise bedelin tutarı, alınacak bedelin
nemalandırılması ve yönetimine ilişkin usul ve esaslar Hazine ve Maliye Bakanı
tarafından belirlenir.


 


Hak sahiplerince aranmayan paralar


MADDE 33/B – (Ek: 3/4/2013-6456/ 47
md.)


(1) Özel hukuk hükümlerine tabi
sigortalar kapsamında hak sahiplerine ödenmesi veya iadesi gereken her türlü
paranın ilgili mevzuat uyarınca zamanaşımına uğraması ve ilgili şirket veya
özel kanun hükümleri dâhilinde sigorta faaliyetinde bulunan kuruluşlar
tarafından hak sahibine ulaşılamaması hâlinde, anılan paralar yapılacak ilanı
müteakiben ilgisine göre Güvence Hesabına veya özel kanun hükümlerine dayalı
olarak kurulmuş bulunan kuruluşlara gelir kaydedilir.


(2) Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar
Müsteşarlıkça belirlenir.


 


ONUNCU BÖLÜM


Cezalar


İdarî cezalar


MADDE 34 – (1) Bu Kanunun 3 üncü maddesinin
dördüncü ve beşinci fıkraları kapsamında belirlenecek esaslara aykırı
davrananlar ile 5 inci maddesine aykırı olarak ruhsatsız faaliyet gösterenlerin
işyerleri, Bakanın talebi üzerine valiliklerce bir yılı geçmemek üzere geçici
olarak kapatılacağı gibi ilan ve reklamları da durdurulur ya da toplatılır.


(2) Bu Kanunun;[25]


a) 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen
başka işle iştigal yasağına aykırı davranılması halinde yirmibeşbin Türk
Lirası,


b) 4 üncü maddesinin iki ilâ yedinci fıkralarında
belirtilen nitelikleri taşımayan kişilerin şirketçe atanmasından ve bu
fıkralarda belirtilen nitelikleri taşımayan kişilerin maddede belirtilen
görevleri üstlenmesinden dolayı uyarılan şirketin ya da ilgilinin, bu uyarının
gereğini bir ay içinde yerine getirmemesi halinde sekizbin Türk Lirası;
sekizinci fıkrası uyarınca etkin bir iç kontrol sistemi kurulması ve yeteri
kadar iç kontrol elemanı çalıştırılması zorunluluğuna aykırı davranılması
halinde uyarılan şirketin altı ay içinde durumunu düzeltmemesi halinde onbin
Türk Lirası,


c) 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekli
tescil ve ilan işlemlerinin yaptırılmamış olması halinde sekizbin Türk Lirası,


ç) 7 nci maddesi uyarınca gerekli tescil ve ilan
işlemlerinin yapılmamış olması halinde onikibin Türk Lirası,


d) 9 uncu maddesinin beşinci
fıkrası uyarınca gerekli bildirimi Müsteşarlığa yapmayanlar sekizbin Türk
Lirası,


e) 10 uncu maddesine aykırı
olarak gerekli iznin alınmaması halinde onikibin Türk Lirası,


f) 11 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı olarak
genel şart düzenlemelerine aykırı davranılması halinde onbin Türk Lirası,


g) 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı
davranılması halinde beşbin Türk Lirası,


ğ) 17 nci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca gerekli
masrafların karşılanmaması halinde ikibin Türk Lirası,


h) 18 inci maddesinin birinci,
ikinci ve üçüncü fıkralarına aykırı davranılması, dördüncü fıkrası uyarınca
özel defter tutma, malî tabloları ilan etme yükümlülüklerinin yerine getirilmemesi
ve dördüncü fıkra uyarınca şirket aktif yapıları da dahil olmak üzere
Müsteşarlıkça belirlenecek esas ve usûllere aykırı davranılması halinde
onikibin Türk Lirası,


ı) 21 inci maddesine göre aktüer çalıştırma
zorunluluğuna uyulmaması halinde onsekizbin Türk Lirası,


i) 32 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca alınan
tedbirlere ve beşinci fıkrası hükmüne aykırı davranılması halinde yirmibin Türk
Lirası,


j) Cumhurbaşkanı, Müsteşarlığın bağlı bulunduğu
Bakanlık ve Müsteşarlık tarafından bu Kanuna göre alınan kararlara, çıkarılan
yönetmelik ve tebliğlere ve yapılan diğer düzenlemelere uyulmaması halinde, bu
Kanunda ayrıca öngörülmüş bir cezanın olmadığı hallerde bin Türk Lirasından
onikibin Türk Lirasına kadar,[26]


idarî para cezası uygulanır.


(3) İdarî para cezaları Müsteşarlıkça uygulanır.


 


Adlî cezalar


MADDE 35 – (1) Bu Kanuna göre ruhsat almadan
risk üstlenmek suretiyle sigortacılık faaliyetinde bulunan veya ticaret
unvanlarında ya da her türlü belgeleri yahut ilan ve reklamlarında veyahut
kamuoyuna yaptıkları açıklamalarda bu Kanunda belirtilen kuruluşların adını
kullanan, bu Kanunda düzenlenen faaliyetlerde bulundukları izlenimini yaratacak
söz ve işaretleri kullanan gerçek kişiler ve tüzel kişilerin yetkilileri, üç
yıldan beş yıla kadar hapis cezası ve altıyüz günden az olmamak üzere bin güne
kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.


(2) Bu Kanunun 3 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına
aykırı olarak Müsteşarlıktan izin alınmadan sigorta sözleşmesi yapan
kooperatiflerin yetkilileri beşyüz günden az olmamak üzere bin güne kadar adlî
para cezası ile cezalandırılır.


(3) Sigorta şirketleri ile reasürans şirketlerinin
yönetim kurulu başkan ve üyeleri ile diğer mensupları, görevleri dolayısıyla
kendilerine tevdi olunan veya muhafazaları, denetimleri ve sorumlulukları
altında bulunan kuruluşa ait para veya sair varlıkları zimmetlerine geçirmeleri
halinde, altı yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Ayrıca,
kuruluşun uğradığı zararı da tazmine mahkûm edilir.


(4) Üçüncü fıkrada gösterilen suç, kuruluşu aldatacak
ve fiilin açığa çıkmamasını sağlayacak her türlü hileli faaliyette bulunmak
suretiyle işlenmişse fail, oniki yıldan az olmamak üzere hapis cezası ve adlî
para cezası ile cezalandırılır. Ancak, adlî para cezasının miktarı, meydana
gelen zararın üç katından az olamaz. Zararın, kovuşturma yapılmadan önce
tamamıyla ödenmesi halinde verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.


(5) Bu Kanunda gösterilen yetkili mercilerin ve
denetim görevlilerinin istedikleri bilgi ve belgeleri vermeyen ya da denetim
görevlilerinin görevlerini yapmalarına engel olan gerçek kişilerle tüzel
kişilerin yetkilileri, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ve ikiyüz günden
az olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.


(6) Bu Kanunda gösterilen mercilere, denetim
görevlilerine, mahkemelere ve diğer resmî dairelere yanıltıcı şekilde yanlış ya
da gerçeğe aykırı bilgi veya belge veren gerçek kişiler ile tüzel kişilerin
yetkilileri, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve üçyüz günden az olmamak üzere
adlî para cezası ile cezalandırılır.


(7) Bu Kanuna tâbi kuruluşların itibarını
zedeleyebilecek ya da servetine zarar verebilecek bir hususa kasten sebep olan
ya da bu yolda asılsız haberler yayanlar bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası
ve ikiyüz günden az olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır. Bu
fiilin 9/6/2004 tarihli ve 5187 sayılı Basın Kanununda yazılı araçlarla ya da
radyo, televizyon, video, internet, kablolu yayın veya elektronik bilgi
iletişim araçları ve benzer yayın araçlarından biri ile işlenmesi halinde hapis
cezası iki yıldan dört yıla kadar uygulanır. İsimleri belirtilmese dahi bu
Kanuna tâbi kuruluşların güvenilirliği konusunda kamuoyunda tereddüte yol
açarak bu kuruluşların malî bünyelerinin olumsuz etkilenmesine neden olabilecek
nitelikte asılsız haberleri yukarıda belirtilen araçlarla yayanlar dörtyüz
günden az olmamak üzere bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.


(8) Bu Kanunun uygulanmasında ve uygulanmasının
denetiminde görev alanlar ile sigorta hakemleri ve raportörleri, sıfat veya
görevleri dolayısıyla öğrendikleri, bu Kanun kapsamında faaliyet gösteren kişi
ve kuruluşlar ile bunların iştirakleri, kuruluşları ve sigorta sözleşmesi ile
ilgili kişilere ait sırları, görevlerinden ayrılmalarından sonra dahi, bu
Kanuna ve özel kanunlarına göre yetkili olanlardan başkasına açıklamaları veya
kendi yararına kullanmaları halinde iki yıldan dört yıla kadar hapis cezası ve
üçyüz günden az olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.


(9) Bu Kanuna tâbi kuruluşların görevlileri ve
yetkilileri, bu maddenin sekizinci fıkrasında yazılı kişiler hariç olmak üzere
bu Kanuna tâbi kişiler ile bunların yanında çalışanlar ve dışarıdan hizmet
alımı yoluyla sigortacılık sektöründe iş görenler, sıfat ve görevleri
dolayısıyla öğrendikleri bu Kanuna tâbi kuruluşlara veya sigorta sözleşmesi ile
ilgili kişilere ait sırları bu konuda kanunen açıkça yetkili kılınan
mercilerden başkasına açıklamaları halinde bir yıldan üç yıla kadar hapis
cezası ve ikiyüz günden az olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.


(10) Sekiz ve dokuzuncu fıkralarda yazılı kişilerin bu
fıkralarda belirtilen türden sırları kendileri ya da başkalarına yarar sağlamak
amacıyla açıklamaları halinde, bu kişiler üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası
ve adlî para cezası ile cezalandırılır. Ayrıca, fiilin önemine göre bu
kişilerin görev yapmaları sürekli veya altı aydan bir yıla kadar geçici olarak
yasaklanır.


(11) Gerçeğe aykırı malî tablo düzenleyenler ile
bunları tasdik eden sigorta şirketi ve reasürans şirketi denetçileri adlî para
cezası ile cezalandırılır. Ancak adlî para cezası, gerçeğe aykırılık tutarının
yüzde birinden az olamaz.


(12) Bu Kanunun 9 uncu maddesinin birinci, ikinci ve
dördüncü fıkralarında yazılan izinleri almayanlar üçyüz günden az olmamak
üzere; altıncı fıkrasına göre belirlenen hisse sınırlamalarına uymayanlar
dörtyüz günden az olmamak üzere; üçüncü fıkrasına aykırı olarak izin alınmadan
yapılan hisse devirlerini pay defterine kaydettirenler ise dörtyüz günden az
olmamak üzere bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.


(13) Bu Kanunun 12 nci maddesinin ikinci fıkrasına
aykırı olarak tarifeleri Müsteşarlığın onayı olmaksızın uygulayanlar beşyüz
günden az olmamak üzere; Müsteşarlığın tespit ve ilan ettiği aracılık
komisyonları dışında komisyon verenler üçyüz günden az olmamak üzere; bu
komisyonları alanlar ise yüz günden az olmamak üzere adlî para cezası ile
cezalandırılır.


(14) Bu Kanunun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası
hükmüne aykırı olarak sözleşme yapmaktan kaçınanlar beşyüz günden az olmamak
üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.


(15) Bu Kanunun 15 inci maddesine aykırı şekilde
Türkiye’de sigortalanabilir menfaatlerini Türkiye’de faaliyette bulunan sigorta
şirketleri haricinde ve Türkiye dışında sigorta ettirenler adlî para cezası ile
cezalandırılır.


(16) Bu Kanunun 16 ncı maddesinin birinci fıkrasına
aykırı olarak yeteri kadar karşılık ayırmayanlar ile iki ilâ yedinci
fıkralarına aykırı olarak teknik karşılık ayıranlar ve sekizinci fıkrasına
aykırı olarak reasürör payını belirleyenler; 17 nci maddesinin birinci ve
ikinci fıkrasına aykırı olarak teminat, dördüncü fıkrasına aykırı olarak
minimum garanti fonu tesis edenler ile beşinci fıkra uyarınca teminatlardan
ödeme yapmayanlar adlî para cezası ile cezalandırılır. (Değişik son cümle:
13/6/2012-6327/64 md.) Ancak, adli para cezasının miktarı, yerine
getirilmeyen yükümlülüğün veya yükümlülük eksik olarak yerine getirilmiş ise
eksik kalan miktarın yüzde ikisinden az, yüzde onikisinden fazla olamaz.


(17) Bu Kanunun 19 uncu maddesinin birinci fıkrasına
aykırı davrananlar bin güne kadar; aykırılığın, iyiniyet kurallarını ihlâl
edici şekilde aktifin değerini düşürmesi halinde bu işlemi yapanlar, ikibin
güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. (Değişik son cümle:
13/6/2012-6327/64 md.) Ancak, adli para cezasının miktarı, aktifte
gerçekleşen azalmanın yüzde beşinden az, yüzde yirmisinden fazla olamaz.


(18) Bu Kanunun 21 inci maddesinin üçüncü fıkrasına
aykırı hareket eden brokerler üçyüz günden az olmamak üzere; sigorta brokerliği
dışında sigorta acenteliği ve eksperlik yapanlar dörtyüz günden az olmamak
üzere; dördüncü fıkrasına aykırı hareket edenler ikiyüz günden az olmamak üzere
adlî para cezası ile cezalandırılır.


(19) Bu Kanunun 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası
uyarınca belirlenecek esaslara aykırı hareket edenler üçyüz günden az olmamak
üzere adlî para cezası ile; onuncu fıkrasına aykırı olarak sigorta eksperliği
dışında başka bir işle uğraşanlar yüz günden az olmamak üzere adlî para cezası
ile; onbirinci fıkrasına aykırı olarak birden fazla büro açanlar altmış günden
az olmamak üzere adlî para cezası ile; onikinci fıkrasına aykırı hareket eden
gerçek kişi sigorta eksperleri ve tüzel kişi sigorta eksperlerinin yetkilileri
yüz günden az olmamak üzere adlî para cezası ile; onüçüncü fıkrasına aykırı olarak
görev kabul eden sigorta eksperleri ile tüzel kişi sigorta eksperinin yanında
çalışan sigorta eksperi veya tarafsızlığı ihlâl eden sigorta eksperleri beşyüz
günden az olmamak üzere adlî para cezası ile; ondördüncü fıkrası hükmüne aykırı
davrananlar üçyüz günden az olmamak üzere adlî para cezası ile; onaltıncı
fıkrasına aykırı hareket edenler ile bu fıkra gereğince sigorta eksperliği ile
ilgili faaliyetlerde çalışmaması gerektiği halde çalışanlar ikiyüz günden az
olmamak üzere adlî para cezası ile; yirmiikinci fıkrasına aykırı olarak sigorta
eksperliği yetkilerini veya unvanlarını başka kişilere kullandıranlar ve söz
konusu yetki ve unvanları kullananlar beşyüz günden az olmamak üzere adlî para
cezası ile; sigorta eksperliği yaptığı izlenimini uyandıranlar yüz günden az
olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.


(20) Bu Kanunun 23 üncü maddesinin onuncu fıkrasına
aykırı olarak ticarî faaliyette bulunanlar yüz günden az olmamak üzere adlî
para cezası ile; onikinci fıkrasına aykırı davrananlar üçyüz günden az olmamak
üzere adlî para cezası ile; onüçüncü fıkrasına aykırı olarak sigorta acenteliği
yetkilerini veya unvanlarını başka kişilere kullandıranlar ve söz konusu yetki
ve unvanları kullananlar beşyüz günden az olmamak üzere adlî para cezası ile;
sigorta acenteliği yaptığı izlenimini uyandıranlar yüz günden az olmamak üzere
adlî para cezası ile; ondördüncü fıkrasına aykırı hareket edenler ile bu fıkra
gereğince sigorta acenteliğiyle ilgili faaliyetlerde çalışmaması gerektiği
halde çalışanlar ikiyüz günden az olmamak üzere adlî para cezası ile
cezalandırılır.


(21) Sigorta acenteliği yapamayacaklarla, sigorta
acenteliği sözleşmesi yapan sigorta şirketlerinin bu işten sorumlu yöneticileri
beşyüz günden az olmamak üzere adlî para cezası ile; prim tahsil etme veya
sözleşme yapma yetkisi verilemeyeceklere bu yetkileri veren sigorta
şirketlerinin bu işten sorumlu yöneticileri üçyüz günden az olmamak üzere adlî
para cezası ile; bu yetkileri kabul eden kişiler ikiyüz günden az olmamak üzere
adlî para cezası ile cezalandırılır.


(22) Hakkında meslekten çıkarma kararı verildiği halde
bu Kanunun 26 ncı maddesinin altıncı fıkrasına aykırı olarak tüzel kişi sigorta
eksperinde denetçi veya temsile ve ilzama yetkili olarak çalışanlar ve bu
kişileri çalıştıranlar ile hakkında meslekten çıkarma kararı verildiği halde 27
nci maddenin altıncı fıkrasına aykırı olarak tüzel kişi sigorta acentesinde
denetçi veya temsile ve ilzama yetkili olarak çalışanlar ve bu kişileri
çalıştıranlar bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası ve üçyüz günden az olmamak
üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.


(23) Bu Kanuna aykırı olarak ruhsatı olmadan brokerlik
ve sigorta eksperliği yapanlar; Müsteşarlıktan uygunluk belgesi olmadan sigorta
acenteliği yapanlar ile Aktüerler Siciline kaydolmadan aktüerlik yapanlar bir
yıldan üç yıla kadar hapis cezası ve dörtyüz günden az olmamak üzere adlî para
cezası ile cezalandırılır.


(24) Bu Kanunda öngörülen süre içinde Birliğe üye
olmayan sigorta şirketleri ve reasürans şirketlerinin yetkilileri ile Levhaya
kayıtlı olmadan sigorta eksperliği veya sigorta acenteliği faaliyetinde
bulunanlar yüzelli günden az olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.


(25) Aktüer ve broker yetki veya unvanlarını başka
kişilere kullandıranlar ve söz konusu yetki ve unvanları kullananlar beşyüz
günden az olmamak üzere, bu işleri yaptığı izlenimini uyandıranlar yüz günden
az olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.


(26) Bu Kanunun 31 inci maddesinin ikinci fıkrasındaki
izni almadan sigortacılıkla ilgili organizasyon oluşturanlar üçyüz günden az
olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.


(27) Bu Kanunun 32 nci maddesinin ikinci fıkrasına
aykırı davrananlar ile üçüncü fıkrasına aykırı olarak iyiniyet kurallarını
ihlâl edici şekilde sigorta tazminatı ödemesini geciktirenler üçyüz günden az
olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.


 


Kovuşturma


MADDE 36 – (1) Bu Kanunda yazılı suçlardan
dolayı kovuşturma yapılması Müsteşarlık tarafından Cumhuriyet Başsavcılığına
yazılı başvuruda bulunulmasına bağlıdır. Bu başvuru ile Müsteşarlık aynı
zamanda katılan sıfatını kazanır.


(2) Cumhuriyet savcısının kovuşturmaya yer olmadığına
karar vermesi halinde, Müsteşarlık, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza
Muhakemesi Kanununa göre kendisine tebliğ edilecek kararlara karşı itiraza
yetkilidir.


(3) Aracılar ile sigorta eksperlerinin bu Kanunda suç
sayılan fiilleri hakkında yapılacak kovuşturmalar ile bu Kanunun 15 inci
maddesinin birinci fıkrasına ve 35 inci maddesinin altı ilâ dokuzuncu
fıkralarına aykırılıktan dolayı yapılacak kovuşturmalar hakkında bu madde
hükümleri uygulanmaz.


 


Görev ve yetki


MADDE 36/A –(Ek: 3/4/2013-6456/ 48
md.)


 (1) Bu Kanunda tanımlanan veya atıfta bulunulan
suçlardan dolayı yargılama yapmaya Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun
ihtisas mahkemesi olarak görevlendireceği sulh, asliye veya ağır ceza
mahkemeleri yetkilidir.


 


ONBİRİNCİ BÖLÜM


Atıflar, Değiştirilen ve Yürürlükten


Kaldırılan Hükümler


Atıflar


MADDE 37 – (1) Diğer mevzuatta mülga 21/12/1959
tarihli ve 7397 sayılı Sigorta Murakabe Kanununa yapılan atıflar, bu Kanunun
ilgili maddelerine yapılmış sayılır.


(2) Diğer kanunlarda Müsteşarlık denetim biriminde
çalışan aktüerleri ifade etmek üzere kullanılan tüm ibareler "Sigorta
Denetleme Aktüeri" olarak uygulanır.


 


MADDE 38 – (1) (18/5/2004 tarihli ve 5174
sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanununun
hükmü olup yerine işlenmiştir.)


 


MADDE 39 – (1) (13/10/1983 tarihli ve 2918
sayılı Karayolları Trafik Kanununun hükmü olup yerine işlenmiştir.)


 


MADDE 40 – (1) (25/11/1999 tarihli ve 587
sayılı Zorunlu Deprem Sigortasına Dair Kanun Hükmünde Kararname hükmü olup
yerine işlenmiştir.)


 


MADDE 41-42 – (1) (28/3/2001 tarihli ve 4632
sayılı Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanununun hükmü olup
yerine işlenmiştir.)


 


MADDE 43 – (1) (14/7/1965 tarihli ve 657
sayılı Devlet Memurları Kanununun hükmü olup yerine işlenmiştir.)


 


MADDE 44 – (1) (14/6/2005 tarihli ve 5363
sayılı Tarım Sigortaları Kanununun hükmü olup yerine işlenmiştir.)


 


MADDE 45 – (1) 21/12/1959 tarihli ve 7397 sayılı
Sigorta Murakabe Kanunu yürürlükten kaldırılmıştır.


(2) 25/6/1927 tarihli ve 1160 sayılı Mükerrer Sigorta
Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.


(3) 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları
Trafik Kanununun 107 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 108 inci maddesi ile ek 8
inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları yürürlükten kaldırılmıştır.


 


ONİKİNCİ BÖLÜM


Geçici ve Son Hükümler


EK MADDE 1 – (Ek: 13/6/2012-6327/65 md.)


(1) Bu Kanundaki özel hükümler saklı kalmak kaydıyla,
bu Kanunun uygulanması ile bu Kanun kapsamındaki kişi ve kuruluşlara ilişkin
yönetmelikler Müsteşarlığın bağlı olduğu Bakanlıkça çıkarılır.


 


EK MADDE 2 – (Ek: 13/6/2012-6327/66 md.)


(1) Diğer mevzuatta Türkiye Sigorta ve Reasürans
Şirketleri Birliğine yapılan atıflar Türkiye Sigorta, Reasürans ve Emeklilik
Şirketleri Birliğine yapılmış sayılır.


 


EK MADDE 3 – (Ek: 13/6/2012-6327/67 md.)


(1) 9/8/2008 tarihli ve 26962 sayılı Resmî Gazetede
yayımlanan Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi Yönetmeliğine göre faaliyetlerini sürdüren
Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi, bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren
herhangi bir başka işleme gerek kalmaksızın 31/B maddesi uyarınca kurulmuş
sayılır.


 


EK MADDE 4- (Ek: 17/1/2019-7161/46 md.)


(1) Yurt içi reasürans
kapasitesini artırmak ve ülke genelinde teminat verilemeyen veya teminat
verilmesinde güçlükler bulunan çeşitli riskler sonucu meydana gelebilecek maddi
ve bedenî zararların karşılanabilmesini teminen sigorta ve reasürans teminatı
sağlamak amacıyla sermayesi Hazine ve Maliye Bakanlığına ait Türk Reasürans
Anonim Şirketi kurulmuştur.


(2) Şirket, bu Kanun ile
kuruluş ve tescile ilişkin hükümleri hariç olmak üzere 13/1/2011 tarihli ve
6102 sayılı Türk Ticaret Kanununa ve özel hukuk hükümlerine tabidir. Şirketin,
Bakanlığın uygun görüşü alınarak hazırlanan ana sözleşmesi bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ay içinde yapılacak ilk genel kurulun
onayı ile yürürlüğe girer. Şirketin faaliyet konusu, merkezi, amacı,
kaynakları, sermaye yapısı, hisseleri, organları, hesapları ile kârının
dağıtımına ilişkin hususlar ana sözleşmesinde belirlenir.


(3) Şirket personeli
22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre iş sözleşmesi ile
istihdam edilir. Şirkette 4857 sayılı Kanuna tabi olarak çalışanlarla Şirket
arasında çıkan ihtilaflarda iş mahkemeleri görevlidir. Personelin aylık ücret
ve diğer mali hakları Şirket Genel Kurulunca tespit olunur. Genel Kurul bu
yetkilerini Yönetim Kuruluna devredebilir. Personel istihdamına ilişkin diğer
hususlarda karar almaya Yönetim Kurulu yetkilidir.


(4) Şirket ve
iştirakleri; 10/2/1954 tarihli ve 6245 sayılı Harcırah Kanununa, 2/1/1961
tarihli ve 195 sayılı Basın İlan Kurumu Teşkiline Dair Kanuna, 5/1/1961 tarihli
ve 237 sayılı Taşıt Kanununa, 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale
Kanununa, 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanununa, 8/6/1984 tarihli
ve 233 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye,
22/1/1990 tarihli ve 399 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Personel Rejiminin
Düzenlenmesi Ve 233 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Bazı Maddelerinin
Yürürlükten Kaldırılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararnameye, 18/5/1994 tarihli
ve 527 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlileri ile İlgili Bazı Kanun ve Kanun
Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararnameye
ve 12 nci maddesi hariç 4/7/2001 tarihli ve 631 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu
Görevlilerinin Mali ve Sosyal Haklarında Düzenlemeler ile Bazı Kanun ve Kanun
Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde
Kararnameye tabi değildir.


(5) Şirket, her türlü
işlemleri nedeniyle 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan
harçlardan; lehe alacağı paralar dolayısıyla banka ve sigorta muameleleri
vergisinden muaftır. Şirketin her türlü ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz ve
icranın geri bırakılması taleplerinde teminat şartı aranmaz.


 


Sigortacılık
ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumuna ilişkin hükümler


EK MADDE 5-
(Ek:5/12/2019-7194/49 md.)


(1) Sigortacılık ve Özel
Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumunda Başkan ve üyeler, görevlerinin
devamı süresince görevlerini tam bir dikkat, dürüstlük ve tarafsızlık ile
yürüteceklerine, ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareket etmeyeceklerine ve
ettirmeyeceklerine dair Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu huzurunda yemin eder.
Yemin için yapılan başvuru Yargıtay tarafından acele işlerden sayılır. Başkan
ve üyeler, yemin etmedikçe göreve başlamış sayılmaz.


(2) Sigortacılık ve Özel
Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumunda Başkan Yardımcısı, Daire Başkanı ve
Grup Başkanı kadrolarına atanacaklarda aşağıdaki şartlar aranır:


a) 14/7/1965 tarihli ve
657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48 inci maddesinde sayılan genel şartları
taşımak.


b) En az dört yıllık
yükseköğrenim mezunu olmak.


c) Kamuda ve/veya sosyal
güvenlik kurumlarına tabi olmak kaydıyla uluslararası kuruluşlar ile özel
sektörde veya serbest olarak en az beş yıl çalışmış olmak.


(3) Başkan ve üyeler ile
Kurum personeline; 27/6/1989 tarihli ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin
ek 11 inci maddesi uyarınca belirlenmiş emsali personele mali ve sosyal haklar
kapsamında yapılan ödemeler aynı usul ve esaslar çerçevesinde ödenir. Emsali
personele yapılan ödemelerden vergi ve diğer yasal kesintilere tabi olmayanlar
bu Kanuna göre de vergi ve diğer kesintilere tabi olmaz. Başkan ve üyeler ile
Kurum personeli emeklilik hakları bakımından da emsali olarak belirlenen
personel ile denk kabul edilir.


(4) Başkan ve üyeler ile
Kurum personeli, sosyal güvenlik açısından 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı
Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 4 üncü maddesinin birinci
fıkrasının (c) bendi kapsamında sigortalı sayılır. 5510 sayılı Kanunun 4 üncü
maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında sigortalı iken Başkan ve
üyeliğe atananlardan bu görevleri sona erenler veya bu görevlerinden ayrılma
isteğinde bulunanların bu görevlerde geçen hizmet süreleri kazanılmış hak
aylık, derece ve kademelerinin tespitinde dikkate alınır. Bunlardan bu
görevleri sırasında 5510 sayılı Kanunun geçici 4 üncü maddesi kapsamına
girenlerin bu görevlerde geçen süreleri makam tazminatı ile temsil tazminatı
ödenmesi gereken süre olarak değerlendirilir. Kamu kurum ve kuruluşlarında 5510
sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında
sigortalı iken Başkan ve üyeliğe atananların, önceki kurum ve kuruluşları ile
ilişiklerinin kesilmesi kendilerine kıdem tazminatı veya iş sonu tazminatı
ödenmesini gerektirmez. Bu durumda olanların kıdem tazminatı veya iş sonu
tazminatı ödenmesi gereken hizmet süreleri, Başkan ve üyelikte geçen hizmet
süreleri ile birleştirilir ve emeklilik ikramiyesi ödenecek süre olarak
değerlendirilir.


(5) Başkan ve üyeliğe
atananlardan atama yapılmadan önce sosyal güvenlik yönünden diğer statülere
tabi olanların, istekleri hâlinde bu statülere bağlılıkları devam eder ve
bunlar hakkında dördüncü fıkra hükmü uygulanmaz.


(6) Kurum, 375 sayılı
Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 25 inci maddesi hükümlerine göre personel
görevlendirebilir.


(7) Kurumda, 375 sayılı
Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 6 ncı maddesinde belirtilen usul ve esaslar
çerçevesinde sözleşmeli olarak bilişim personeli çalıştırılabilir. Söz konusu
maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde yer alan şartlar Kurum için
aranmaz.


(8) Başkan ve üyeler ile
Kurum personelinin görevleriyle bağlantılı olarak işledikleri iddia edilen
suçlara ilişkin soruşturmalar için izin verme yetkisi; Başkan ve üyeler için
ilişkili Bakana, Kurum personeli için ise Başkana aittir. Başkan ve üyeler ile
Kurum personelinin görevleri ile ilgili olarak iştirak hâlinde işledikleri
iddia edilen suçlara ilişkin soruşturmalarda Kurum personeli hakkında
soruşturma izni verme yetkisi ilişkili Bakana aittir. Başkan ve üyeler ile
Kurum personelinin, görevden ayrılmış olsalar dahi, görevleriyle bağlantılı
olarak işledikleri iddia edilen suçlardan dolayı başlatılan soruşturma ve
kovuşturmalar, ilgili üye veya personelin talebi hâlinde, Kurum tarafından
görevlendirilecek bir avukat tarafından takip edilir. Söz konusu davalara
ilişkin dava giderleri ile Türkiye Barolar Birliğince açıklanan asgari ücret
tarifesinde belirlenen avukatlık ücretinin onbeş katını aşmamak üzere
belirlenen avukatlık ücreti Kurum bütçesinden karşılanır. Başkan ve üyeler ile
Kurum personelinin, kovuşturma sonucunda mahkumiyetine karar verilmesi ve bu
kararın kesinleşmesi hâlinde, Kurum bütçesinden karşılanan avukatlık ücreti,
ilgili Başkan ve üyeler ile Kurum personelinden genel hükümlere göre tahsil
olunur.


(9) Başkan ve üyeler,
19/4/1990 tarihli ve 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve
Yolsuzluklarla Mücadele Kanununa tabidir.


(10) Başkan ve üyeler,
görevlerinden ayrılmalarını izleyen iki yıl içinde Kurumun denetlemekle ve
düzenlemekle yetkili olduğu sektör ve alandaki özel kuruluşlarda görev alamaz.
Bu fıkra hükmüne uymayanlar hakkında 2/10/1981 tarihli ve 2531 sayılı Kamu
Görevlerinden Ayrılanların Yapamayacakları İşler Hakkında Kanunun 4 üncü
maddesi hükmü uygulanır.


(11) Kurumun malları,
varlıkları, hak ve alacakları Devlet malı hükmündedir, haczedilemez ve
rehnedilemez.


(12) Aşağıdaki gelirler
Kurumun gelirleri arasında yer alır:


a) Türkiye’de kurulmuş
sigorta, reasürans ve emeklilik şirketleri ile yurt dışında kurulmuş sigorta,
reasürans ve emeklilik şirketlerinin Türkiye’deki teşkilatlarından ve sigorta
ve reasürans brokerlerinden tahsil edilen katılma payları.


b) Sigorta acenteleri ve
sigorta eksperlerinden Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği tarafından levha
kayıt ücreti veya aidat olarak tahsil edilen tutarlardan indirilmek suretiyle
Kuruma aktarılan katılma payları.


c) Kurumca belirlenen
tescil, izin ve ruhsat hizmet bedelleri.


(13) Onikinci fıkra
uyarınca katılma payı olarak tahsil olunacak tutarlar, söz konusu fıkranın (a)
bendinde belirtilen kuruluşların bir önceki yıl bilanço toplamlarının onbinde
beşini, (b) bendinde belirtilen tutarın ise beşte birini geçemez.


(14) Kurum kadrolarına
atanan ve haklarında 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin geçici 12 nci ve
geçici 16 ncı maddeleri hükümleri uygulananların mali hakları hususunda söz
konusu hükümlerin uygulanmasına devam olunur.


 


EK MADDE 6- (Ek:22/7/2020-7251/57 md.)


(1) Bu Kanun uyarınca
sigortacılık yapan kurum veya kuruluşlardan ya da Hesaptan talep edilecek
tazminat alacağı ancak;


a) Alacaklı tarafından
bizzat,


b) Alacaklının kanuni
temsilcisi veya kanuni temsilcinin bizzat vekâlet verdiği avukat vasıtasıyla,


c) Alacaklının bizzat
vekâlet verdiği eşi, çocukları, annesi, babası, kardeşleri veya avukatı
vasıtasıyla,


takip edilebilir. Takip
yetkisi, sigortacılık yapan kurum veya kuruluşlar ya da Hesap nezdinde
yapılacak işlemleri kapsar.


(2) Tazminat alacağı,
sadece hak sahibine veya avukatına ödenir ve birinci fıkrada belirtilen kişiler
de dâhil olmak üzere hiç kimseye devredilemez.


(3) Bu maddenin
uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme
ve Denetleme Kurumunca belirlenir.


 


GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Karayolu Trafik Garanti Sigortası
Hesabının sorumlulukları ile varlıklarının, alacaklarının ve yükümlülüklerinin
tamamı bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir ay içinde Hesaba
devrolunur. Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabıyla ilişkili olarak açılan
davalar ve yapılan takipler Hesapla ilişkili olarak devam eder.


 


GEÇİCİ MADDE 2 – (1) Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin
yönetmelikler bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde
Müsteşarlığın bağlı olduğu Bakanlıkça çıkartılır.


(2) Bu Kanunda öngörülen düzenlemeler yürürlüğe
konuluncaya kadar mevcut düzenlemelerin bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin
uygulanmasına devam olunur.


(3) Bu Kanunun 12 nci maddesinin tarife serbestisine
ilişkin birinci fıkrası hükmü ile 17 nci maddesinin dördüncü fıkrasının garanti
fonu varlıkları üzerine bloke konulabilmesi ve ipotek tesis ettirilebilmesine
ilişkin hükmü yürürlüğe girene kadar, bu Kanunla mülga 7397 sayılı Sigorta
Murakabe Kanununun ilgili hükümleri uygulanmaya devam olunur.


 


GEÇİCİ MADDE 3 – (1) Bu Kanunun yürürlüğe girdiği
tarihten itibaren bir yıl içinde durumlarını, bu Kanunun 5 inci maddesi
gereğince tespit edilecek branş ayrımına uyumlu hale getirmeyenler, yeni
sigorta sözleşmesi akdedemez, riski artırıcı nitelikte zeyil, temdit ve
yenileme yapamaz.


(2) Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte hayat
sigortasına ilişkin portföylerini devretmemiş bulunan karma şirketler, bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde söz konusu
portföylerini devretmek zorundadır. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyen
şirketlerin sigorta portföyünü kısmen veya tamamen devralmayı kabul eden bir
veya birkaç sigorta şirketi bulunduğu takdirde portföy, Bakan tarafından re’sen
devredilir. Portföyü devrolmamış şirketler devir işlemi gerçekleşene kadar
hayat sigortası branşında yeni sigorta sözleşmesi akdedemez, riski artıcı
nitelikte zeyil, temdit ve yenileme yapamaz.


 


GEÇİCİ MADDE 4 – (1) Bu Kanunun 20 nci maddesinin
altıncı fıkrası hükmü bu Kanunla mülga 7397 sayılı Sigorta Murakabe Kanunu
uyarınca atanmış kişiler ile bu kişiler hakkında açılmış davalar ve takipler
için de geçerlidir.


 


GEÇİCİ MADDE 5 – (1) Bu Kanunla mülga 7397 sayılı
Sigorta Murakabe Kanununun 25 inci maddesi uyarınca ayrılan deprem hasar
karşılıkları, bu Kanunun yürürlüğe girmesini izleyen üç ay içinde ihtiyarî
yedek akçelere devrolunur.


 


GEÇİCİ MADDE 6 – (1) Bu Kanunun yayımı tarihinden önce
düzenlenmiş olan eksperlik ve brokerlik ruhsatları, Müsteşarlık tarafından
değiştirilinceye kadar geçerlidir. Söz konusu değiştirme işlemini, bu Kanunun
yürürlüğe girmesinden itibaren bir yıl içinde yaptırmayanlar meslekî faaliyette
bulunamaz. Sigorta eksperlerinin eksperlik faaliyetine devam edebilmesi için bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren dört ay içinde Levhaya kaydını
yaptırması da gerekir.


 


GEÇİCİ MADDE 7 – (1) Sigorta acenteleri, bu Kanunun
yayımından itibaren bir yıl içinde Müsteşarlıktan uygunluk belgesi almak ve
Levhaya kayıt olmak zorundadır. Bu zorunluluğu yerine getirmeyenler sigorta
acenteliği faaliyetinde bulunamaz.


 


GEÇİCİ MADDE 8 – (1) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun
yürürlüğe girmesinden önce taksirli suçlar hariç olmak üzere affa uğramış
olsalar dahi ağır hapis veya beş yıldan fazla hapis veya sigortacılık mevzuatına
aykırı hareketlerinden dolayı hapis veya birden fazla ağır para cezasına yahut
cezası ne olursa olsun basit ve nitelikli zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık,
dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, dolanlı iflas, görevi
kötüye kullanma gibi yüz kızartıcı suçlar ile istimal ve istihlak kaçakçılığı
dışında kalan kaçakçılık suçları, resmî ihale ve alım satımlara fesat
karıştırma, karapara aklama veya Devlet sırlarını açığa vurma, vergi
kaçakçılığı veya vergi kaçakçılığına teşebbüs suçlarından dolayı hüküm giymiş
bulunanlar sigorta şirketlerinde veya reasürans şirketlerinde kurucu olamaz,
sigorta acenteliği, brokerlik ve sigorta eksperliği yapamaz ve bu amaçla
kurulmuş tüzel kişilerde ortak olamaz ve çalışamaz.


(2) Bu Kanunda sigorta şirketi ve reasürans şirketi
kurucularının niteliklerine yapılan atıflar için de birinci fıkra hükmü
uygulanır.


 


GEÇİCİ MADDE 9 – (1) Bu Kanunda geçen Türk Lirası
ibaresi karşılığında, uygulamada ülkede tedavülde bulunan para 28/1/2004
tarihli ve 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında
Kanun hükümleri gereğince Yeni Türk Lirası olarak adlandırıldığı sürece bu
ibare kullanılır.


 


GEÇİCİ MADDE 10 – (Ek:
3/4/2013-6456/49 md.)


(1) 33/B maddesinin yürürlüğe girdiği tarihten önce
hak sahiplerine ödenmesi veya iadesi gereken paralara ilişkin olarak anılan
maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yürürlükte bulunan mevzuata göre
tamamlanan işlemler geçerliğini korur. Bu kapsamda olup anılan maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten önce yürürlükte bulunan mevzuata göre tamamlanmayan
işlemler, 33/B maddesi hükümlerine göre sonuçlandırılır.


 


GEÇİCİ MADDE 11 – (Ek:
3/4/2013-6456/50 md.)


(1) Bu maddenin yayımı tarihinden önce zorunlu
sigortalar ve hayat sigortalarıyla sınırlı olarak kendilerine sözleşme yapma ve
prim tahsil etme yetkisi verilen sigorta acenteleri bakımından 23 üncü maddenin
onuncu fıkrasının bu maddeyi ihdas eden Kanunla değiştirilmeden önce yürürlükte
bulunan hükümlerinin bu maddenin yayımından itibaren iki yıl süreyle
uygulanmasına devam edilir.


 


GEÇİCİ MADDE 12 – (Ek:
3/4/2013-6456/51 md.)


(1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla bu
Kanunda tanımlanan veya atıfta bulunulan suçlardan dolayı görülmekte olan
davalar, davayı gören mahkemelerde görülmeye devam olunur. Bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten sonra söz konusu suçlardan dolayı açılan davalara,
bu Kanunun 36/A maddesi çerçevesinde Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca
görevlendirilecek ceza mahkemeleri tarafından bakılır.


 


GEÇİCİ MADDE 13- (Ek:20/5/2021-7319/13 md.)


(1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu
Kanunun 33/A maddesi uyarınca oluşturulmuş ve faaliyet göstermekte olan havuz,
organizasyon veya işbirliği mekanizmaları, işletici şirket ile Yönetim Kurulu
arasında akdedilen sözleşmeyle Özel Riskler Yönetim Merkezi bünyesine geçer.


(2) Özel Riskler Yönetim Merkezi bünyesine geçen
havuz, organizasyon ve işbirlikleri için bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten
önce yapılan görevlendirmeler ve bu kapsamda yapılan sözleşmeler, birinci fıkra
kapsamında yapılan işlemler dışında başkaca bir işlem yapılmasına gerek
olmaksızın sona erer.


 


Yürürlük


MADDE 46 – (1) Bu Kanunun;


a) 12 nci maddesinin tarife serbestisine ilişkin
birinci fıkrası hükmü ile 17 nci maddesinin dördüncü fıkrasının garanti fonu
varlıkları üzerine bloke konulabilmesi ve ipotek tesis ettirilebilmesine
ilişkin hükmü, yayımı tarihinden üç ay sonra,


b) Diğer hükümleri yayımı tarihinde,


yürürlüğe girer.


 


Yürütme


MADDE 47 – (1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar
Kurulu yürütür.





 


5684 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK
GETİREN MEVZUATIN VEYA


ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARININ YÜRÜRLÜĞE
GİRİŞ


TARİHLERİNİ GÖSTERİR TABLO


 







Değiştiren Kanunun/ KHK’nin veya
İptal Eden Anayasa Mahkemesi Kararının Numarası



5684 Sayılı Kanunun Değişen veya
İptal Edilen Maddeleri



Yürürlüğe Giriş Tarihi






6215



33/A



12/4/2011






6327



1, 2, 3, 4, 14, 16, 17, 20, 24, 25,
28, 29, 30, 31, 31/A, 31/B, 33/A, 34, 35, Ek Madde 1, 2, 3



29/6/2012






6456



22, 23, 30, 31/B, 33/B, 36/A,
Geçici Madde 10, Geçici Madde 11, Geçici Madde 12



18/4/2013






30/12



18/10/2013






6637



22



7/4/2015






6770



11



27/1/2017






KHK/700



3, 13, 14, 15, 22, 23, 24, 33/A, 34



24/6/2018 tarihinde
birlikte yapılan Türkiye Büyük Millet Meclisi ve Cumhurbaşkanlığı seçimleri
sonucunda Cumhurbaşkanının andiçerek göreve başladığı tarihte

(9/7/2018)






7161



Ek Madde 4



18/1/2019






7194



Ek Madde 5



7/12/2019






7251



30, Ek Madde 6



28/07/2020






7319



33/A, Geçici Madde 13



25/5/2021






7440



11



12/3/2023






Anayasa Mahkemesinin 5/11/2024
Tarihli ve E: 2021/78, K: 2024/181 Sayılı Kararı



33/A maddesinin 4 üncü fıkrası



9/1/2025






33/A maddesinin 9 uncu fıkrası



Yayımlanmasından başlayarak dokuz
ay sonra

(9/10/20259









 











[1] 13/6/2012 tarihli ve 6327 sayılı Kanunun 46 ncı
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri
Birliği” ibaresi “Türkiye Sigorta, Reasürans ve Emeklilik Şirketleri Birliği”
şeklinde değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.







[2] 13/6/2012 tarihli ve 6327 sayılı Kanunun 47 nci
maddesiyle, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinden sonra gelmek üzere (e)
bendi eklenmiş, diğer bentler buna göre teselsül ettirilmiştir.







[3] 13/6/2012 tarihli ve 6327 sayılı Kanunun 48 inci
maddesiyle, bu alt bentte yer alan “suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini
aklama,” ibaresinden sonra gelmek üzere “terörün finansmanı,” ibaresi
eklenmiştir.







[4] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı Kanun Hükmünde
Kararnamenin 182 nci maddesiyle bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi
“Cumhurbaşkanı” şeklinde değiştirilmiştir.







[5] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı Kanun Hükmünde
Kararnamenin 182 nci maddesiyle bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi
“Cumhurbaşkanı” şeklinde değiştirilmiştir.







[6] 13/6/2012 tarihli ve 6327 sayılı Kanunun 50 nci
maddesiyle, bu maddenin birinci fıkrasında yer alan “Türkiye Sigorta ve
Reasürans Şirketleri Birliği” ibaresi “Türkiye Sigorta, Reasürans ve Emeklilik
Şirketleri Birliği” şeklinde değiştirilmiş, üçüncü fıkrasının birinci
cümlesinde yer alan “ve yeşil kart sigortaları” ibaresi metinden çıkarılmıştır.







[7] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı Kanun Hükmünde
Kararnamenin 182 nci maddesiyle bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi
“Cumhurbaşkanı” şeklinde değiştirilmiştir.







[8] 18/11/2008 tarihli ve 2008/14373 sayılı Bakanlar
Kurulu Kararı ile; Türk Uluslararası Gemi Siciline kayıtlı gemi ve yatların
sigortaları, bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen yurt dışında yaptırılabilecek
sigortalar kapsamına dahil edilmiştir.







[9] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı Kanun Hükmünde
Kararnamenin 182 nci maddesiyle bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi
“Cumhurbaşkanı” şeklinde değiştirilmiştir.







[10] 13/6/2012 tarihli ve 6327 sayılı Kanunun 51 inci
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “varsa birikime ayrılan kısım” ibaresinden
sonra gelmek üzere “ve birikim primlerine ait masraf payları” ibaresi
eklenmiştir.







[11] 13/6/2012 tarihli ve 6327 sayılı Kanunun 52 nci
maddesiyle, bu maddeye altıncı fıkrasından sonra gelmek üzere yedi ve sekizinci
fıkralar eklenmiş ve mevcut yedinci fıkra dokuzuncu fıkra olarak teselsül
ettirilmiştir.







[12] 13/6/2012 tarihli ve 6327 sayılı Kanunun 53 üncü
maddesiyle, bu alt bentte yer alan “şirket bulunamadığı takdirde ise”
ibaresinden sonra gelmek üzere “portföyün idaresini Hesaba bırakmaya ya da”
ibaresi eklenmiştir.







[13] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı Kanun Hükmünde
Kararnamenin 182 nci maddesiyle bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi
“Cumhurbaşkanı” şeklinde değiştirilmiştir.







[14] Anayasa Mahkemesi’nin 9/6/2011 tarihli ve E.:
2009/11, K.: 2011/93 sayılı Kararı ile bu fıkranın son cümlesinde yer alan”…eş
ve…” ibaresi iptal edilmiştir.







[15] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı Kanun Hükmünde
Kararnamenin 182 nci maddesiyle bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi
“Cumhurbaşkanı” şeklinde değiştirilmiştir.







[16] Bu madde başlığı “Türkiye Sigorta ve Reasürans
Şirketleri Birliği” iken, 13/6/2012 tarihli ve 6327 sayılı Kanunun 54 üncü
maddesiyle metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.







[17] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı Kanun Hükmünde
Kararnamenin 182 nci maddesiyle bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi
“Cumhurbaşkanı” şeklinde değiştirilmiştir.







[18] 13/6/2012 tarihli ve 6327 sayılı Kanunun 56 ncı
maddesiyle, 28 inci maddenin altıncı fıkrasında yer alan “risk yönetimi ve iç
denetim sistemlerinde” ibaresi “iç kontrol sistemlerinde”, sekizinci fıkrasında
yer alan “iç denetim” ibaresi “iç kontrol” ve dokuzuncu fıkrasında yer alan “iç
denetim sistemi” ibaresi “iç kontrol sistemi” şeklinde değiştirilmiştir.







[19] Bu madde başlığı “Bilgi verme yükümlülüğü” iken,
13/6/2012 tarihli ve 6327 sayılı Kanunun 57 nci maddesiyle metne işlendiği
şekilde değiştirilmiştir.







[20] 13/6/2012 tarihle ve 6327 sayılı Kanunun 58 inci
maddesiyle, bu maddeye onyedinci fıkra eklenmiş ve diğer fıkra numaraları buna
göre teselsül ettirilmiştir.







[21] 13/6/2012 tarihli ve 6327 sayılı Kanunun 58 inci
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “arasında sigorta sözleşmesinden” ibaresinden
sonra gelmek üzere “veya Hesaptan faydalanacak kişiler ile Hesap arasında”
ibaresi eklenmiş ve metne işlenmiştir.







[22] Bu madde başlığı “Sigortacılık eğitim merkezi ve
diğer organizasyonlar” iken, 13/6/2012 tarihli ve 6327 sayılı Kanunun 59 uncu
maddesiyle metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.







[23] 13/6/2012 10186tarihli ve 6327 sayılı Kanunun 59 uncu
maddesiyle, bu maddenin birinci fıkrasına “meslek kuruluşlarının
katkılarından,” ibaresinden sonra gelmek üzere “Hesaptan aktarılacak katkı
payından,” ibaresi ve ikinci fıkrasından sonra gelmek üzere üçüncü fıkra
eklenmiş, mevcut üçüncü fıkra dördüncü fıkra olarak teselsül ettirilmiş ve bu
fıkrada yer alan “organizasyonlara” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve destek
hizmetlerinin veriliş şekli ile destek hizmeti kuruluşlarına” ibaresi
eklenmiştir.







[24]
Anayasa Mahkemesinin 5/11/2024 Tarihli ve E:
2021/78, K: 2024/181 Sayılı Kararı ile bu fıkrada yer alan “…teşkilatı,
çalışma usul ve esasları,…” ve “…yetki ve sorumlulukları…” ibareleri iptal
edilmiştir.







[25] 13/6/2012 tarihli ve 6327 sayılı Kanunun 63 üncü
maddesiyle, bu fıkranın (b) bendinde yer alan “iç denetim” ibareleri “iç
kontrol” şeklinde ve (j) bendinde yer alan “onikibin Türk Lirası” ibaresi “bin
Türk Lirasından onikibin Türk Lirasına kadar” şeklinde değiştirilmiştir.







[26] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı Kanun Hükmünde
Kararnamenin 182 nci maddesiyle bu bentte yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi
“Cumhurbaşkanı” şeklinde değiştirilmiştir.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?