2903 sayılı Pamuk Islahı Kanunu

1499








 


PAMUK
ISLAHI KANUNU


 


Kanun
Numarası                              : 2903


Kabul
Tarihi                                     : 27/1/1936


Yayımlandığı
Resmî Gazete            : Tarihi: 1/2/1936   Sayı: 3221


Yayımlandığı
Düstur                       : Tertip: 3   Cilt: 17   Sayfa:
178


            



 


Madde
1 – Dokuma
fabrikalarının ve dış piyasaların aradıkları vasıflarda pamuk yetiştirmek
bakımından İktisat Vekilliğinin mütalaası alındıktan sonra Ziraat Vekilliği
gerekli gördüğü bölgelerde ekilecek açık kozalı pamuk çeşitlerini tayin etmeğe
ve bu çeşitlerden başka açık kozalıların ekimini yasak etmeğe salahiyetlidir.


Ziraat
Vekilliğinin saf pamuk tohumu ektireceği bölgelerin sınırları dışında, bu
sınırlardan beş yüz metreden aşağı uzaklıkta bulunan yerlere açık kozalı pamuk
çeşidinin ekilmesi yasaktır.


            



Madde
2 – Saf
pamuk tohumu ekilen bölgelerde Ziraat Vekilliğinin çeşidini tayin ve ilan
edeceği pamuklardan başka diğer çeşit açık kozalı pamuk tohumu ve çekirdekli
pamukların bu bölgelere sokulması ve bunların o bölge içinde herhangi bir yerde
muhafazası, bir yerden diğer yere nakli, alım satımı yasaktır.


Ziraat
Vekaleti, gerekli gördüğü yer ve zamanlarda, saf pamuk tohumu ekilecek
bölgelerden, sanayi ve ihracat maksadile bozulmuş açık kozalı pamuk tohumunun
veya çekirdekli pamuğun, tayin edilecek şartlara uygun olarak hazırlandığı
takdirde geçirilmesine müsaade edebilir.


            



Madde
3 – Ziraat
Vekilliğinin tayin edeceği pamuk ekimi bölgelerindeki çırçır evleri, vekilliğin
her biri için belli edeceği pamuk çeşitlerinden başkasını çırçırlıyamazlar.


Ancak
Ziraat Vekilliğinin herhangi bir çırçır evi için belli ettiği pamuk çeşidinin
çekirdekli pamukları tamamen çekildiği ve çırçır evinden çıkarıldığı vekilliğin
salahiyetli memurlarınca tetkik ve tesbit olunduktan sonra vekillik o çırçır
evine başka çeşit çekirdekli pamuğu çırçırlamak için izin verir.


            



Madde
4 – Ziraat
Vekilliği gerekli gördüğü yerlerde yeniden kurarak veya kira ile tutarak çırçır
evleri işletebilir.


Ziraat
Vekilliğine aid çırçır evlerinde çekilen çiğitler Vekillikçe alıkonabilir. Bu
takdirde bu çiğitler oradaki piyasa fiatı üzerinden kıymetlendirilerek bedeli
mahalli rayice göre çırçırlama ücretine mahsub edilir. Fazlası para olarak mal
sahibine verilir. Çırçırlama ücreti tohum parası tutarını geçerse aradaki fark
mal sahibinden alınmaz.


 


Madde
5 – Ziraat
Vekilliği lüzum göreceği yerlerde dilediği çırçır evlerinden veya şahıslardan
saf pamuk tohumlarının bir kısmını veya tamamını satın almağa lüzum gördüğü
takdirde, sahibleri, bu tohumlardan kendi tohumluk ihtiyaçlarından artan
kısmını, piyasa fiatı üzerinden Ziraat Vekilliğine satmağa mecburdurlar. Ziraat
Vekilliği herhangi bir şekilde elde ettiği saf pamuk tohumlarını gerekli
gördüğü bölge çiftçilerine maliyet fiatı üzerinden satmağa veya bu tohumları o
bölgelerdeki soysuzlaşmış açık kozalı pamuk tohumlarile başabaş değiştirmeğe
izinlidir.


            



Madde
6 –
Bu kanun mucibince satın alınması ve satılması icab eden pamuk tohumlarının
alım ve satımı, ilana lüzum olmaksızın pazarlık suretile yapılır.


Mahalli
örf ve adet dolayısile Ziraat Vekaletinin lüzum göreceği yerlerde, pamuk tohumu
üretme çiftlikleri, pamuk amelesinin yevmiyelerine karşılık olarak, Muhasebei
Umumiye Kanununun 83 üncü maddesinin A fıkrasına tevfikan mutemedlere beş bin
liraya kadar avans verebilir. Bu avanstan ancak çiftlik idare heyetlerinin
kararile mutemedler tarafından tediyat yapılır.


 


Madde 7 – (Değişik
birinci fıkra: 23/1/2008-5728/82 md.) Bu Kanun hükümlerine aykırı hareket edenlere mahallî mülkî amir
tarafından üçyüzelli Türk Lirası idarî para cezası verilir.


Ziraat
Vekilliğince tayin edilen çeşitlerden başka pamuk çeşitlerini veya karışığını
ekenlerden bu ceza alınmakla bereber ilgili fen memurlarının verecekleri
raporlar üzerine mahalleri idare heyetleri kararile tarlalarındaki pamuklar da
masrafları kendilerine aid olmak üzere hemen sökülür ve yok edilir.


Bu
masraf, sahibi tarafından verilmezse Ziraat Vekilliği bütçesinden ödenir ve
Tahsili Emval Kanununa göre kendisinden alınır.


(Ek fıkra:
24/4/2003-4854/5 md.; Mülga dördüncü fıkra: 23/1/2008-5728/578 md.)


            



Madde
8 – Bu
kanun neşri tarihinden muteberdir.


            



Madde
9 – Bu
kanunun hükümlerini yerine getirmeğe Dahiliye, Maliye, İktisad ve Ziraat
Vekilleri memurdur.


 


 


 


2903 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN MEVZUATIN


YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ


GÖSTERİR LİSTE


  


 





Değiştiren Kanun No.



2903
Sayılı Kanunun Değişen Maddeleri



Yürürlüğe Giriş Tarihi






2790



–



22/1/1983






4854



–



6/5/2003






5728



7



8/2/2008