2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu

KanunNo: 2918

Bu mevzuatla ilgili sorunuz mu var? AvAi yapay zekâ asistanı madde madde açıklar, ilgili içtihatları bulur.

Ücretsiz deneyin

Tam metin

 


KARAYOLLARI TRAFİK
KANUNU[1][2][3]


 


Kanun
Numarası                    : 2918


Kabul
Tarihi                           : 13/10/1983


Yayımlandığı
Resmî Gazete  : Tarih: 18/10/1983        Sayı: 18195


Yayımlandığı
Düstur              : Tertip: 5                       Cilt: 22                Sayfa:
687


 


 


BİRİNCİ KISIM


Genel Esaslar


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Amaç ve Kapsam


Amaç:


Madde 1 – Bu Kanunun
amacı, karayollarında, can ve mal güvenliği yönünden trafik düzenini sağlamak ve
trafik güvenliğini ilgilendiren tüm konularda alınacak önlemleri belirlemektir.


 


Kapsam:


Madde
2 – Bu
Kanun, trafikle ilgili kuralları, şartları, hak ve yükümlülükleri, bunların uygulanmasını
ve denetlenmesini, ilgili kuruluşları ve bunların görev, yetki ve sorumluluk, çalışma
usulleri ile diğer hükümleri kapsar.


Bu
Kanun, karayollarında uygulanır. Ancak aksine bir hüküm yoksa;


a) Karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık olanlar ile park,
bahçe, park yeri, garaj, yolcu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında
karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile,


b)
Erişme kontrollü karayolunda ve para ödenerek yararlanılan karayollarının kamuya
açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan deniz, göl ve
akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımlarında
da,


Bu
Kanun hükümleri uygulanır.


 


İKİNCİ BÖLÜM


Tanımlar


Tanımlar:


Madde
3 – Bu
Kanunda kullanılan terimlerin tanımları aşağıda gösterilmiştir.


Trafik: Yayaların, hayvanların ve araçların karayolları üzerindeki
hal ve hareketleridir.


Karayolu:
Trafik için, kamunun yararlanmasına açık olan arazi şeridi, köprüler ve alanlardır.


Karayolu yapısı: Karayolunun kendisi ile karayolunun üstünde,
yanında, al tında veya yukarısındaki; ada, ayırıcı, otokorkuluk, istinat duvarı,
köprü, tünel, menfez ve benzeri yapılardır.


Mülk:
Devlete, kamuya, gerçek ya da tüzelkişilere ait olan taşınmaz mallardır.


Karayolu
sınır çizgisi: Kamulaştırılmış, kamuya terk veya tahsis edilmiş karayolunda; mülkle
olan sınır çizgisi,


Diğer
karayollarında; yarmaca, şevden sonra hendek varsa hendek dış kenarı, hendek yoksa
şev üst kenarı, dolguda şev etek çizgisi,


Yaya
yolu ayrılmış karayolunda ise yaya yolunun mülkle birleştiği çizgidir.


İki yönlü karayolu: Taşıt yolunun her iki yöndeki taşıt trafiği
için kullanıldığı karayoludur.


Tek
yönlü karayolu: Taşıt yolunun yalnız bir yöndeki taşıt trafiği için kullanıldığı
karayoludur.


Bölünmüş
karayolu: Bir yöndeki trafiğe ait taşıt yolunun bir ayırıcı ile belirli şekilde
diğer taşıt yolundan ayrılması ile meydana gelen karayoludur.


Erişme
kontrollü karayolu (otoyol - ekspresyol): Özellikle transit trafiğe tahsis edilen,
belirli yerler ve şartlar dışında giriş ve çıkışın
yasaklandığı, yaya, hayvan ve motorsuz araçların giremediği, ancak, izin verilen
motorlu araçların yararlandığı ve trafiğin özel kontrola tabi tutulduğu karayoludur.


Geçiş
yolu: Araçların bir mülke girip çıkması için yapılmış olan yolun, karayolu üzerinde
bulunan kısmıdır.


Bağlantı
yolu: Bir kavşak yakınında karayolu taşıt yollarının birbirine bağlanmasını sağlayan,
kavşak alanı dışında kalan ve bir yönlü trafiğe ayrılmış olan karayolu kısmıdır.


Anayol:
Anatrafiğe açık olan ve bunu kesen karayolundaki trafiğin, bu yolu geçerken veya
bu yola girerken, ilk geçiş hakkını vermesi gerektiği işaretlerle belirlenmiş karayoludur.


Tali yol: Genel olarak üzerindeki trafik yoğunluğu bakımından,
bağlandığı yoldan daha az önemde olan yoldur.


Taşıt
yolu: (Kaplama): Karayolunun genel olarak taşıt trafiğince kullanılan kısmıdır.


Yaya yolu (Yaya kaldırımı): Karayolunun, taşıt yolu kenarı
ile gerçek veya tüzelkişilere ait mülkler arasında kalan ve yalnız yayaların kullanımına
ayrılmış olan kısmıdır.


Bisiklet yolu: (Değişik:24/12/2020-7261/22 md.) Bisiklet
ve elektrikli skuter sürüşüne ayrılan, taşıt yolu ve yaya alanları ile kesişim noktaları
hariç diğer araç ve yaya trafiğine kapalı yoldur.


Yaya
geçidi: Taşıt yolunda, yayaların güvenli geçebilmelerini sağlamak üzere, trafik
işaretleri ile belirlenmiş alandır.


Kavşak:
İki veya daha fazla karayolunun kesişmesi veya birleşmesi ile oluşan ortak alandır.


Banket:
Yaya yolu ayrılmamış karayolunda, taşıt yolu kenarı ile şev başı veya hendek iç
üst kenarı arasında kalan ve olağan olarak yayaların ve hayvanların kullanacağı,
zorunlu hallerde de araçların faydalanabileceği kısımdır.


Şerit:
Taşıtların bir dizi halinde güvenle seyredebilmeleri için taşıt yolunun ayrılmış
bir bölümüdür.


Alt
geçit: Karayolunun diğer bir karayolu veya demiryolunu alttan geçmesini sağlayan
yapıdır.


Üst geçit: Karayolunun, diğer bir karayolu veya demiryolunu
üstten geçmesini sağlayan yapıdır.


Demiryolu geçidi (Hemzemin geçit): Karayolu ile demiryolunun
aynı seviyede kesiştiği bariyerli veya bariyersiz geçitlerdir,


Okul
geçidi: Genel olarak okul öncesi, ilköğretim ve orta dereceli okulların çevresinde
özellikle öğrencilerin geçmesi için taşıt yolunda ayrılmış ve bir trafik işareti
ile belirlenmiş alandır.


Ada: Yayaların geçme ve durmalarına, taşıtlardan inip binmelerine
yarayan, trafik akımını düzenleme ve trafik güvenliğini sağlama amacı ile yapılmış
olan, araçların bulunamayacağı, koruyucu tertibatla belirlenmiş bölüm ve alanlardır.


Ayırıcı: Taşıt yollarını veya yol bölümlerini birbirinden
ayıran bir taraftaki taşıtların diğer tarafa geçmesini engelleyen veya zorlaştıran
karayolu yapısı, trafik tertibatı veya gereçtir.


Park
yeri: Araçların park etmesi için kullanılan açık veya kapalı alandır.


Karayolu
üzeri park yeri: Taşıt yolundaki veya buna bitişik alanlardaki park yeridir.


Karayolu
dışı park yeri: Karayolu sınır çizgisi dışında olan ve bir geçiş yolu veya servis
yolu ile taşıt yoluna bağlanan park yeridir.


Otomobil:
(Değişik: 12/7/2013-6495/13 md.) Yapısı itibarıyla, sürücüsü dahil en fazla
dokuz oturma yeri olan ve insan taşımak için imal edilmiş bulunan motorlu taşıttır.


Minibüs:
(Mülga: 12/7/2013-6495/24 md.)


Kamyonet: (Değişik: 12/7/2013-6495/13 md.) Azami yüklü
ağırlığı 3.500 kilogramı geçmeyen ve yük taşımak için imal edilmiş motorlu taşıttır.
Sürücü ve yanındaki oturma yerleri dışında başka oturma yeri de bulunabilen, sürücü
bölümü gövde ile birleşik kamyonetlere panelvan denir.


Kamyon:
İzin verilebilen azami yüklü ağırlığı 3 500 Kg'dan fazla olan ve yük taşımak için
imal edilmiş motorlu taşıttır.


Otobüs:
(Değişik: 12/7/2013-6495/13 md.) Yolcu taşımacılığında kullanılan, sürücüsü
dahil dokuzdan fazla oturma yeri olan motorlu taşıttır. Troleybüsler de bu sınıfa
dahildir. Sürücüsü dahil oturma yeri on yediyi aşmayan otobüslere minibüs denir.


Çekici:
Römork ve yarı römorkları çekmek için imal edilmiş olan ve yük taşımayan motorlu
taşıttır.


Arazi
taşıtı: Karayollarında yolcu veya yük taşıyabilecek şekilde imal edilmiş olmakla
beraber bütün tekerlekleri motordan güç alan veya alabilen motorlu taşıtlardır.


Özel amaçlı taşıt: Özel amaçla insan veya eşya taşımak için
imal edilmiş olan ve itfaiye, Cankurtaran, cenaze, radyo, sinema, televizyon, kütüphane,
araştırma araçları ile bozuk veya hasara uğramış taşıt ve araçları çekmek veya taşımak,
kaldırmak gibi özel işlerde kullanılan motorlu araçtır.


Kamu hizmeti taşıtı: Kamu hizmeti için yük veya yolcu taşıması
yapan bütün taşıtlardır.


Personel servis aracı: (Ek: 17/10/1996-4199/1 md.)
Herhangi bir kamu kurum ve kuruluşu veya özel veya tüzel kişilerin personelini bir
akit karşılığı taşıyan şahıs veya şirketlere ait minibüs ve otobüs türündeki ticari
araçlardır. Kamu kurum ve kuruluşları ile özel ve tüzel kişilere ait araçların kendi
personelini veya yolcusunu taşıma işi bu tanımın kapsamına girmez.


Umum
servis aracı: (Ek: 17/10/1996-4199/1 md.) Okul taşıtları ile personel servis
araçlarının birlikte değerlendirilmesidir.


Kamp taşıtı: (Ek: 17/10/1996-4199/1 md.) Yük taşımasında
kullanılmayan; iç dizaynı tatil yapmaya uygun teçhizatlarla donatılmış, hizmet edebileceği
kadar yolcu taşıyabilen motorlu taşıttır.


Römork:
Motorlu araçla çekilen insan veya yük taşımak için imal edilmiş motorsuz taşıttır.


Yarı
römork: Bir kısmı motorlu taşıt veya araç üzerine oturan, taşıdığı yükün ve kendi
ağırlığının bir kısmı motorlu araç tarafından taşınan römorkdur.


Hafif
römork: Azami yüklü ağırlığı 750 Kg'ı geçmeyen römork veya yarı römorkdur.


Motosiklet: (Değişik: 12/7/2013-6495/13 md.) Azami
tasarım hızı 45 km/saatten ve/veya silindir kapasitesi 50 santimetreküpten fazla
olan sepetli veya sepetsiz iki veya üç tekerlekli motorlu taşıtlar ve net motor
gücü 15 kilovatı, net ağırlığı 400 kilogramı, yük taşımacılığında kullanılanlar
için ise net ağırlığı 550 kilogramı aşmayan dört tekerlekli motorlu taşıtlardır.
Elektrik ile çalışanların net ağırlıklarının hesaplanmasında batarya ağırlıkları
dikkate alınmaz. Bunlardan karoseri yük taşıyabilecek şekilde sandıklı veya özel
biçimde yapılmış olan ve yolcu taşımalarında kullanılmayan üç tekerlekli motosikletlere
yük motosikleti (triportör) denir.


Bisiklet:
(Değişik: 12/7/2013-6495/13 md.) Üzerinde
bulunan insanın adale gücü ile pedal veya el ile tekerleği döndürülmek suretiyle
hareket eden motorsuz taşıtlardır. Azami sürekli anma gücü 0,25 KW’ı geçmeyen, hızlandıkça
gücü düşen ve hızı en fazla 25 km/saate ulaştıktan sonra veya pedal çevrilmeye ara
verildikten hemen sonra gücü tamamen kesilen elektrikli bisikletler de bu sınıfa
girer.


Motorlu
bisiklet (Moped): (Değişik: 12/7/2013-6495/13 md.) Azami hızı saatte 45 kilometreyi,
içten yanmalı motorlu ise silindir hacmi 50 santimetreküpü, elektrik motorlu ise
azami sürekli nominal güç çıkışı 4 kilovatı geçmeyen iki veya üç tekerlekli taşıtlar
ile aynı özelliklere sahip net ağırlığı 350 kilogramı aşmayan dört tekerlekli motorlu
taşıtlardır. Elektrik ile çalışanların net ağırlıklarının hesaplanmasında batarya
ağırlıkları dikkate alınmaz.


Lastik
tekerlekli traktör: Belirli şartlarda römork ve yarı römork çekebilen, ancak ticari
amaçla taşımada kullanılmayan tarım araçlarıdır.


İş
makineleri: (Değişik: 17/10/1996-4199/1 md.) Yol inşaat makineleri ile benzeri
tarım, sanayi, bayındırlık, milli savunma ile çeşitli kuruluşların iş ve hizmetlerinde
kullanılan; iş amacına göre üzerine çeşitli ekipmanlar monte edilmiş; karayolunda
insan, hayvan, yük taşımasında kullanılamayan moturlu araçlardır.


Tramvay: Genellikle yerleşim birimleri içinde insan taşımasında
kullanılan, karayolunda tekerlekleri raylar üzerinde hareket eden ve hareket gücünü
dışarıdan sağlayan taşıttır.


Okul
taşıtı: Genel olarak okul öncesi, ilköğretim ve orta dereceli okulların öğrencileri
ile sadece gözetici ve hizmetlilerin taşınmalarında kullanılan taşıttır.


Taşıt katarı: Karayolunda bir birim olarak seyretmek üzere
birbirine bağlanmış taşıtlardır.


Araç:
Karayolunda kullanılabilen motorlu, motorsuz ve özel amaçlı taşıtlar ile iş makineleri
ve lastik tekerlekli traktörlerin genel adıdır.


Taşıt: Karayolunda insan, hayvan ve yük taşımaya yarayan araçlardır.
Bunlardan makine gücü ile yürütülenlere "motorlu taşıt" insan ve hayvan
gücü ile yürütülenlere "motorsuz taşıt" denir.


Sürücü:
(Değişik 17/10/1996-4199/1 md.) Karayolunda, motorlu veya motorsuz bir aracı
veya taşıtı sevk ve idare eden kişidir.


Şoför: (Ek: 17/10/1996-4199/1 md.) Karayolunda, ticari
olarak tescil edilmiş bir motorlu taşıtı süren kişidir.


Araç
sahibi: Araç için adına yetkili idarece tescil belgesi verilmiş veya sahiplik veya
satış belgesi düzenlenmiş kişidir.


İşleten: Araç sahibi olan veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla
satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süreli kiralama,
ariyet veya rehni gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişidir. Ancak ilgili
tarafından başka bir kişinin aracı kendi hesabına ve tehlikesi kendisine ait olmak
üzere işlettiği ve araç üzerinde fiili tasarrufu bulunduğu ispat edilirse, bu kimse
işleten sayılır.


Yolcu:
Aracı kullanan sürücü ile hizmetliler dışında araçta bulunan kişilerdir.


Hizmetli:
Araçlarda, sürücü hariç, araç veya taşıma hizmetlerinde süreli veya süresiz çalışan
kişiler ile iş makinelerinde sürücüden gayri kişilerdir.


Durak:
Kamu hizmeti yapan yolcu taşıtlarının yolcu veya hizmetlileri bindirmek, indirmek
için durakladıkları işaretlerle belirlenmiş yerdir.


Garaj:
Araçların, genellikle uzun süre durmaları için kullanılan bakım veya servisinin
de yapılabileceği kapalı veya açık olan yerlerdir.


Terminal:
İnsan veya eşya taşımalarında, araçların indirme, bindirme, yükleme, boşaltma, aktarma
yaptıkları ve ayrıca bilet satışı ile bekleme, haberleşme, şehir ulaşımı ve benzeri
hizmetlerin de sağlandığı yerdir.


Servis
istasyonu: Araçların bakım, onarım ve servislerinin yapıldığı açık veya kapalı yerdir.


Akaryakıt
istasyonu: Araçların esas itibariyle akaryakıt, yağ ve basınçlı hava gibi ihtiyaçlarının
sağlandığı yerdir.


Muayene
istasyonu: Araçların niteliklerini tespit ve kontrol edebilecek cihaz ve personeli
bulunan ve teknik kontrolü yapılan yerdir.


Trafik
kazası: Karayolu üzerinde hareket halinde olan bir veya birden fazla aracın karıştığı
ölüm, yaralanma ve zararla sonuçlanmış olan olaydır.


Durma:
Her türlü trafik zorunlulukları nedeni ile aracın durdurulmasıdır.


Duraklama:
Trafik zorunlulukları dışında araçların, insan indirmek ve bindirmek, eşya yüklemek,
boşaltmak veya beklemek amacı ile kısa bir süre için durdurulmasıdır.


Park
etme: Araçların, durma ve duraklaması gereken haller dışında bırakılmasıdır.


Geçiş
hakkı: Yayaların ve araç kullananların diğer yaya ve araç kullananlara göre, yolu
kullanmak sırasındaki öncelik hakkıdır.


Geçiş
üstünlüğü: Görev sırasında, belirli araç sürücülerinin can ve mal güvenliğini tehlikeye
sokmamak şartı ile trafik kısıtlama veya yasaklarına bağlı olmamalarıdır.


Taşıma
sınırı (Kapasite): Bir aracın güvenle taşıyabileceği en çok yük ağırlığı veya yolcu
sayısıdır.


Gabari:
Araçların, yüklü veya yüksüz olarak karayolunda güvenli seyirlerini temin amacı
ile uzunluk, genişlik ve yüksekliklerini belirleyen ölçülerdir.


Azami
ağırlık: Taşıtın güvenle taşıyabileceği azami yükle birlikte ağırlığıdır.


Yüksüz
ağırlık: Üzerinde insan veya eşya (yük) bulunmayan ve akaryakıt deposu dolu olan
bir aracın taşınması zorunlu alet, edevat ve donatımı ile birlikte toplam ağırlığıdır.


Yüklü
ağırlık: Bir taşıtın yüksüz ağırlığı ile taşımakta olduğu sürücü, hizmetli, yolcu
ve eşyanın toplam ağırlığıdır.


Dingil
ağırlığı: Araçlarda aynı dingile bağlı tekerleklerden karayolu yapısına aktarılan
ağırlıktır,


Azami dingil ağırlığı: Araçların karayolu yapılarından güvenle
ve yapıya zarar vermeden geçebilmeleri için saptanan dingil ağırlığıdır.


Azami toplam ağırlık: Araçların karayolu yapılarından güvenle
ve yapıya zarar vermeden geçebilmeleri için saptanan toplam ağırlıktır.


Trafik
işaretleri: Trafiği düzenleme amacı ile kullanılan işaret levhaları, ışıklı ve sesli
işaretler, yer işaretlemeleri ile trafik zabıtası veya diğer yetkililerin trafiği
yönetmek için yaptıkları hareketlerdir.


İşaret
levhası: Sabit veya taşınabilir bir mesnet üzerine yerleştirilmiş ve üzerindeki
sembol, renk ve yazı ile özel bir talimatın aktarılmasını sağlayan trafik tertibatıdır.


Işıklı
ve sesli işaretler: Trafiği düzenlemede kullanılan ışıklı ve sesli, sabit veya taşınabilir,
elle kumanda edilebilen veya otomatik çalışan, üzerinde çeşitli renk, şekil, sembol,
yazı bulunan ve belirli yanma süresi olan, ışık veya sesle özel bir talimatın aktarılmasını
sağlayan trafik tertibatıdır.


İşaretleme: Taşıt yolu ile bordür, ada, ayırıcı, otokorkuluk
gibi karayolu elemanları üzerindeki çeşitli renkte çizgi, şekil, sembol, yazı ve
yansıtıcı ve benzerleri ile özel bir talimatın aktarılmasını sağlayan tertibattır.


Trafikten men: Trafik zabıtasınca, bu Kanunda belirtilen hallerde
araçla ilgili belgelerin alınması ve aracın belirli bir yere çekilerek trafikten
alıkonulmasıdır.


Motorlu taşıt sürücüsü sertifikası: (Ek:
12/7/2013-6495/13 md.) Teorik ve uygulamalı sınavlarda başarı gösteren sürücü
adaylarına verilen belgedir.


Sürücü belgesi: (Ek: 12/7/2013-6495/13
md.) Bu Kanunda belirtilen motorlu araçların sürülmesine yetki veren belgedir.


Uluslararası sürücü belgesi: (Ek: 12/7/2013-6495/13
md.) İki veya çok taraflı anlaşmalar uyarınca sınıflarına göre araç kullananlara
belli süre ile verilen belgedir.


Elektrikli skuter (e-skuter): (Ek:24/12/2020-7261/22
md.) Hızı en fazla 25 km/saate ulaşan, tekerlekli, ayak tahtası ve tutamağı
olabilen, dikey bir direksiyon mekanizması içerebilen ve ayakta kullanılan taşıtlardır.


Bisiklet şeridi: (Ek:24/12/2020-7261/22
md.) Yol seviyesinde bisiklet ve elektrikli skuter kullanımı için özel olarak
belirlenmiş ve yer işaretlemesi ile ayrılmış bölümdür.


Bu Kanunun uygulaması ile ilgili diğer tanım ve terimler yönetmelikte
gösterilir. (Ek cümle: 12/7/2013-6495/13 md.) Bu
maddedeki tanım ve terimlerle ilgili olarak vergi kanunları hükümleri saklıdır.


 


İKİNCİ KISIM


Kuruluşlar, Komisyonlar, Görev ve Yetkileri[4]


Görevli kurullar ve kuruluşlar:4


Madde
4 – (Değişik: 17/10/1996-4199/2 md.)


Karayolu
güvenliği konusunda hedefleri tespit etmek, uygulatmak ve koordinasyonu sağlamak
amacıyla aşağıdaki kurullar oluşturulmuştur.


a)
(Mülga: 2/7/2018-KHK-703/188 md.)


b)
Karayolu Trafik Güvenliği Kurulu;


(Mülga
birinci paragraf: 2/7/2018-KHK-703/188 md.)


(Mülga
ikinci paragraf: 2/7/2018-KHK-703/188 md.)


(Mülga
üçüncü paragraf: 2/7/2018-KHK-703/188 md.)


(Mülga
dördüncü paragraf: 2/7/2018-KHK-703/188 md.)


(Mülga
beşinci paragraf: 2/7/2018-KHK-703/188 md.)


Kurulun
görev ve yetkileri şunlardır;


1.
Trafikle ilgili kuruluşlar arasında koordinasyon sağlanmasına ilişkin önerilerde
bulunmak,


2.
Trafik kazalarının azaltılmasına ilişkin önerilerde bulunmak,


3.
Uygulamada görülen aksaklıkları tespit etmek,


4. Kendi görev alanına giren konularla ilgili yasal düzenlemeden
kaynaklanan eksiklikleri belirlemek.


Bu
Kanunla ve trafik hizmetleri konusunda diğer kanunlarla verilen görevler;


a)
İçişleri Bakanlığınca,


b) Bu Kanunla yetkili kılınan diğer bakanlık, kuruluş ve belediyelerce,
İçişleri Bakanlığı ile işbirliği içinde,


Yürütülür.


 


İçişleri Bakanlığının görev ve yetkileri:[5]


Madde
5 – (Başlığı ile Birlikte Değişik: 6/12/2019-7196/39 md.)


İçişleri Bakanlığının görev ve yetkileri
şunlardır:


a) Araçları, bu Kanuna göre araçlarda
bulundurulması gerekli belge ve gereçleri, sürücüleri ve bunlara ait belgeleri,
sürücülerin ve karayolunu kullanan diğer kişilerin kurallara uyup uymadığını, trafik
düzenlemelerinin ve çeşitli tesislerin bu Kanun hükümlerine uygun olup olmadığını
denetlemek.


b) Duran ve akan trafiği düzenlemek ve
yönetmek.


c) El koyduğu trafik kazalarında trafik
kaza tespit tutanağı düzenlemek.


d) Trafik suçu işleyenler hakkında tutanak
düzenlemek, gerekli işlemleri yapmak ve takip etmek.


e) Trafik kazası neticesinde hastalanan
veya yaralananların bakımlarını sağlayacak tedbirlerin süratle alınmasına yardımcı
olmak ve yakınlarına haber vermek.


f) Araçların tescil işlemlerini yaparak
belge ve plakalarını vermek.


g) Sürücülerin belgelerini vermek.


h) Ülke çapında taşıtların ve sürücülerin
sicillerini tutmak, bunlara ilişkin teknik ve hukuki değişiklikleri işlemek, işlettirmek,
istatistiksel bilgileri toplamak ve değerlendirmek.


i) Trafik kazalarının
oluş nedenleri ile ilgili tüm unsurları kapsayan istatistik verileri ve bilgilerini
toplamak, değerlendirmek, sonuçlarına göre gereken önlemlerin alınmasını sağlamak
ve ilgili kuruluşlara teklifte bulunmak.


j) Hasar tazminatı ödemelerini hızlandırmak
amacıyla sigorta şirketlerince istenecek gerekli bilgi ve belgeleri vermek.


k) Ayrıca bu Kanunla ve bu Kanuna göre
çıkarılmış olan yönetmeliklerle verilen diğer görevleri yapmak.


Sürücülere ait bilgilerde meydana gelebilecek değişiklikler
ve araçlar üzerinde meydana gelebilecek teknik veya hukuki değişiklikler ile haciz,
rehin, ihtiyati tedbir ve belge iptali gibi kısıtlayıcı şerhlerin; elektronik ortamda
tutulan siciller üzerine işlenmesi ve kaldırılması işlemleri, bu değişiklik veya
şerhlere karar veren yargı ve icra birimleri ile kamu kurum veya kuruluşları tarafından
elektronik sistemle yapılabilir. Sürücü belgesi ve tescil işlemlerine esas teşkil
edecek bilgiler, İçişleri Bakanlığı tarafından ilgili kamu kurum veya kuruluşlarından
elektronik sistemle temin edilebilir veya kanunlardaki istisnalar hariç olmak üzere
bu amaçla sınırlı olarak paylaşılabilir. Bu fıkraya ilişkin usul ve esaslar yönetmelikte
belirlenir.


Bu maddedeki görev, yetki ve sorumluluklara ait diğer esaslar
ile trafik kuruluşlarının, çalışma şekil ve şartları, görevlendirilecek personelin
nitelikleri, seçimi, çalışma usulleri, görev, yetki ve sorumluluklarına ait esaslar
İçişleri Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikte belirtilir.


 


Jandarma Genel Komutanlığı trafik kuruluşları:


Madde 5/A- (Ek: 20/11/2017-KHK-696/50
md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7079/45 md.) (Mülga:6/12/2019-7196/43 md.)


 


Trafik zabıtasının görev ve yetki sınırı ile genel zabıtanın
trafik hizmetlerini yürütmeye ilişkin yetkisi:


Madde
6 – Trafik
zabıtası ve genel zabıtanın görev ve yetki sınırı;


a)
Trafik zabıtası:


(Birinci
fıkra mülga: 17/10/1996-4199/4 md.)


Trafik
zabıtası görevi sırasında karşılaştığı acil ve zorunlu hallerde genel zabıta görevi
yapmakla da yetkilidir. (Ek cümle:12/2/2026-7574/1 md.) Otoyollardan
sorumlu birimlerde görevli trafik zabıtası, sorumluluk sahası ile sınırlı olmak
üzere İçişleri Bakanının uygun görmesi hâlinde genel zabıta olarak da
görevlendirilebilir.


Mülki
idare amirlerince, emniyet ve asayiş bakımından zorunlu görülen haller dışında,
trafik zabıtasına genel zabıta görevi verilemez, araç, gereç ve özel teçhizatı trafik
hizmetleri dışında kullanılamaz.


b)
(Değişik: 21/5/1997-4262/1 md.) Genel Zabıta:


Trafik zabıtasının bulunmadığı veya yeterli olmadığı yerlerde
sorumluluk bölgesine göre genel
zabıta ilgili mevzuatta belirtilen esas ve usullere uygun olarak trafiği düzenlemeye
ve trafik suçlarına el koymaya görevli ve yetkilidir.[6]


 


Karayolları Genel Müdürlüğünün görev ve yetkileri:


Madde 7 – Karayolları
Genel Müdürlüğünün bu Kanunla ilgili görev ve yetkileri şunlardır:


a)
Yapım ve bakımdan sorumlu olduğu karayollarında can ve mal güvenliği yönünden gerekli
düzenleme ve işaretlemeleri yaparak önlemleri almak ve aldırmak,


b)
Tüm karayollarındaki işaretleme standartlarını tespit etmek, yayınlamak ve kontrol
etmek,


c)
(Mülga: 17/10/1996-4199/47 md.)


d)
Trafik ve araç tekniğine ait görüş bildirmek, karayolu güvenliğini ilgilendiren
konulardaki projeleri incelemek ve onaylamak,


e)
Yapım ve bakımından sorumlu olduğu karayollarında, İçişleri Bakanlığının uygun görüşü
alınmak suretiyle, yönetmelikte belirlenen hız sınırlarının üstünde veya altında
hız sınırları belirlemek ve işaretlemek,


f)
Trafik kazalarının oluş nedenlerine göre verileri hazırlamak ve karayollarında,
gerekli önleyici teknik tedbirleri almak veya aldırmak,[7]


g)
Yapım ve bakımından sorumlu olduğu karayollarında trafik güvenliğini ilgilendiren
kavşak, durak yeri, aydınlatma, yol dışı park yerleri ve benzeri tesisleri yapmak,
yaptırmak veya diğer kuruluşlarca hazırlanan projeleri tetkik ve uygun olanları
tasdik etmek,


h) Yetkili birimlerce veya trafik zabıtasınca tespit edilen
trafik kaza analizi sonucu, altyapı ve yolun fiziki yapısı ile işaretlemeye dayalı
kaza sebepleri göz önünde bulundurularak önerilen gerekli önlemleri almak veya aldırmak,7


i)
(Mülga: 3/5/2006 – 5495/4 md.)


j)
(Değişik: 17/10/1996-4199/5 md.) Trafik zabıtasının
görev ve yetkileri saklı kalmak üzere Bu Kanunun 13,14,16,17,18,47/a ve 65
inci maddeleri hükümlerine aykırı hareket edenler hakkında suç veya ceza tutanağı
düzenlemek; 47 nci maddenin (b), (c) ve (d) bentlerinde belirtilen kural ihlallerinin
tespiti halinde, durumu bir tutanakla belirlemek ve gerekli işlemin yapılması için
en yakın trafik kuruluşuna teslim etmek,[8][9]


k) (Ek:18/10/2018-7148/14 md.)
Bu Kanunun 31 ve 49 uncu maddeleri kapsamında takoğraf ve çalışma-dinlenme süreleri
yönünden karayolları denetim istasyonlarında denetim yapmak ve trafik idari para
cezası karar tutanağı düzenlemek, [10]



l) (Ek:29/11/2018-7153/9
md.)[11] Otoyolların habitatları böldüğü
yerlerde Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğünün görüşünü alarak yaban hayvanlarının
geçişlerine izin verecek menfez, ekolojik köprü ve benzeri tesisleri yapmak,


m) (Ek:29/11/2018-7153/9 md.)
Otoyollarda yaban hayvanlarından kaynaklanacak trafik kazalarını önlemek
maksadı ile kafes tel çit yapmak,


n)
(Ek:29/11/2018-7153/9
md.) Yaban hayvanlarının muhtemel yaşam alanlarının
bulunduğu bölgelerdeki karayollarında uyarıcı levhalara yer vermek,


o) (Ek:24/12/2020-7261/23 md.)[12]
Gürültü eylem planı ve bisiklet master planları göz önünde bulundurularak
ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığının görüşü alınarak, trafik güvenliğinin ve teknik
koşulların sağlandığı mevcut yollarda ve yeni yapılacak olan yapım ve bakımından
sorumlu olduğu karayollarının kenarına bisiklet yolu ile gürültü bariyeri yapmak,


p) (Ek:24/12/2020-7261/23 md.)
Trafik güvenliğinin ve teknik koşulların sağlandığı yerlerde, banketleri
bisiklet şeridi olarak işaretleyerek bisiklet ve elektrikli skuter kullanımına uygun
hale getirmek,


r) Bu Kanunla ve bu Kanuna göre çıkarılmış olan yönetmeliklerle
verilen diğer görevleri yapmaktır.


(Son
fıkra Mülga: 28/3/1985 - 3176/16 md.)


 


Millî Eğitim Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı ve Ulaştırma, Denizcilik
ve Haberleşme Bakanlığının görev ve yetkileri:[13]


Madde
8 – (Değişik: 12/7/2013-6495/14 md.)


Bu
Kanun kapsamında Millî Eğitim Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı ve Ulaştırma, Denizcilik
ve Haberleşme Bakanlığının görev ve yetkileri şunlardır:


a)
Millî Eğitim Bakanlığı:


1.
Motorlu araç sürücülerinin yetiştirilmesi için 123 üncü madde gereğince sürücü kursları
açmak, özel sürücü kursu açılmasına izin vermek, bunları her safhada denetlemek


2.
Sürücü adaylarının teorik ve uygulamalı sınavlarını yapmak ve başarılı olanlara
sertifika verilmesini sağlamak


3.
Okul öncesi, okul içi ve okul dışı trafik eğitimini düzenleyen trafik genel eğitim
planı hazırlamak ve ilgili kuruluşlarla iş birliği yaparak uygulamak


b)
Sağlık Bakanlığı:


1.
Karayollarında meydana gelen trafik kazaları ile ilgili ilk ve acil yardım hizmetlerini
planlamak ve uygulamak


2. Trafik kazalarında yaralananların en kısa zamanda sağlık
hizmetlerinden istifadelerini temin etmek üzere, İçişleri Bakanlığının uygun görüşü
de alınarak karayolları üzerinde ilk yardım istasyonları kurmak, bu istasyonlara
gerekli personeli, araç ve gereci sağlamak


3.
Her ilde trafik kazaları için eğitilmiş sağlık personeli ile birlikte yeteri kadar
ilk ve acil yardım ambulansı bulundurmak


4.
Trafik kazalarında yaralanıp sağlık kuruluşlarına sevk edilenlerden kazanın sebep
ve tesiriyle otuz gün içinde ölenlerin kayıtlarını tutmak ve takip eden ayın sonuna
kadar Emniyet Genel Müdürlüğüne bildirmek


c)
Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı:


1. Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının ilgili
birimleri: Bu Kanun ve diğer mevzuatla verilen hizmetleri yapmak, bu Kanun açısından
karayolu taşımasına ilişkin gerekli koordinasyonu sağlamak, tescile bağlı araçların
muayenelerini yapmak veya yaptırmak, muayene istasyonlarını denetlemek, 35 inci
madde hükümlerine aykırı hareket edenler hakkında tutanak düzenleyerek idari para
cezası vermek, bu maddede belirlenen idari tedbirleri almak, trafik zabıtasının
görev ve yetkileri saklı kalmak üzere, araçların ağırlık ve boyut kontrollerini
yapmak veya yaptırmak ve denetlemek, aykırı görülen hususlarla ilgili olarak sorumlular
hakkında idari para cezasına dair tutanak düzenlemek, paylaşımlı
elektrikli skuter işletmeciliği faaliyetinde bulunanları denetlemek,
aykırı görülen hususlarla ilgili olarak sorumlular hakkında idari para cezasına
dair tutanak düzenlemek.[14]


2.
Araçların ağırlık ve boyut kontrollerini yapmak üzere yetkilendirilenler, Ulaştırma,
Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığınca denetlenir ve aykırı hareketi tespit edilen
işletme sahipleri 1.700 Türk Lirası idari para cezası ile cezalandırılır. Yetkilendirme
konusu işletme şartlarında giderilebilecek eksiklik olması hâlinde, işletme sahibine,
bu eksiklikleri gidermesi için azamî on beş gün süre verilir. Bu süre zarfında eksikliklerin
giderilmemesi hâlinde, izin belgesi iptal edilir.


3.
Araçların ağırlık ve boyut kontrollerinin yapılması veya yaptırılması ile ilgili
olarak Karayolları Genel Müdürlüğünce verilen hizmet sürdürülürken kullanılan ve
Genel Müdürlüğün diğer hizmetleri ile ilişkili olmayan bina, arazi, arsa gibi taşınmazlar
Maliye Bakanlığınca Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığına tahsis edilir.
Bu görev yürütülürken yararlanılan tesisat ve teçhizat Ulaştırma, Denizcilik ve
Haberleşme Bakanlığına devredilir. Araçların ağırlık ve boyut kontrollerini yapmak
üzere Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığınca yetkilendirme yapılması hâlinde
tahsis edilen taşınmazlar ile devredilen tesisat ve teçhizatın kullanılması hususunda,
Maliye Bakanlığının görüşü alınarak, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı
ile yetkilendirilenler arasında özel hukuk hükümleri gereğince sözleşme yapılabilir.


 


Tarım
Orman ve Köyişleri Bakanlığının görev ve yetkileri:


Madde 9 – (Değişik: 18/1/1985 - KHK 245/2
md.; Aynen kabul: 28/3/1985-3176/2 md.)


Bu
Kanuna göre, Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığının görev ve yetkileri şunlardır:


a)
Orman yollarında;


1.
Trafik düzeni ve güvenliği açısından anaorman yolları ile gerekli görülen diğer
orman yollarında işaretlemeler yaparak tedbirler almak ve aldırmak,


2.
Bu Kanunla ve bu Kanuna göre çıkarılan yönetmeliklerle orman yolları için verilen
trafikle ilgili diğer görevleri yapmak,


b)
Köy yollarında;


1.
Trafik düzeni ve güvenliği açısından gerekli düzenleme ve işaretlemeleri yaparak,
tedbir almak ve aldırmak,


2.
Yol güvenliğini ilgilendiren konulardaki; kavşak durak yeri, yol dışı park yeri,
aydınlatma ve benzeri tesislerin projelerini incelemek ve gerekenleri onaylamak,


3. Yapım ve bakımından sorumlu olduğu karayollarında 17 nci maddede
sayılan tesisler için bağlantıyı sağlayacak geçiş yolları yönünden izin vermek,


4. Yetkili birimlerce veya trafik zabıtasınca tespit edilen
trafik kaza analizi sonucu, karayolu yapısı ve işaretlemeye dayalı kaza nedenleri
gözönünde bulundurularak gerekli tedbirleri almak,


5.
Bu Kanunla ve bu Kanuna göre çıkarılan yönetmeliklerle köy yolları için verilen
trafikle ilgili diğer görevleri yapmak.


Köy
yolları için sayılan görev ve hizmetlerden zorunlu ve gerekli görülenler orman yolları
için de uygulanabilir.


 


Belediye trafik birimleri, görev ve yetkileri:


Madde
10 – (Değişik: 18/1/1985 - KHK 245/3 md.; Aynen kabul: 28/3/1985 - 3176/3 md.)


Bu
Kanunla belediyelere verilen görevler il ve ilçe trafik komisyonları ve mahalli
trafik birimleri ile işbirliği yapılarak yürütülür.


a)
Kuruluş


Her belediye başkanlığı bünyesinde, hizmet kapasitesi gözönünde
tutularak İçişleri Bakanlığınca tespit edilecek ölçülere ve genel hükümlere göre,
belediye trafik şube müdürlüğü, şefliği veya memurluğu kurulur.


b)
Görev ve yetkiler


1.
Yapım ve bakımından sorumlu olduğu yolları trafik düzeni ve güvenliğini sağlayacak
durumda bulundurmak,


2.
Gerekli görülen kavşaklara ve yerlere trafik ışıklı işaretleri, işaret levhaları
koymak ve yer işaretlemeleri yapmak,


3.
Karayolu yapısında ve üzerinde yapılacak çalışmalarda gerekli tedbirleri almak,
aldırmak ve denetlemek,


4.
Karayolunda trafik için tehlike teşkil eden engelleri gece veya gündüze göre kolayca
görülebilecek şekilde işaretlemek veya ortadan kaldırmak,


5.
Yol yapısı veya işaretleme yetersizliği yüzünden trafik kazalarının vukubulduğu
yerlerde, yetkililerce teklif edilen tedbirleri almak,


6.
Çocuklar için trafik eğitim tesisleri yapmak veya yapılmasını sağlamak,


7.
Bu Kanun ve bu Kanuna göre çıkarılan yönetmeliklerle verilen diğer görevleri yapmak.


(Ek
fıkra: 25/6/1988 - KHK 330/2 md.)[15]


 


Madde
11 – (Mülga: 18/1/1985 - KHK 245/16 md.; Aynen kabul:28/3/1985-3176/16 md.)


 


İl ve ilçe trafik komisyonları:


Madde
12 – (Değişik: 17/10/1996-4199/7 md.)


İl
ve İlçe Trafik Komisyonlarının kuruluşu ile görev ve yetkileri:


a)
Kuruluş:


İl
sınırları içinde mahalli ihtiyaç ve şartlara göre trafik düzeni ve güvenliği bakımından
Yönetmelikte gösterilen konular ve esaslar çerçevesinde, illerde vali veya yardımcısının
başkanlığında, belediye, emniyet, jandarma, milli eğitim, karayolları ve Türkiye
Şoförler ve Otomobilciler Federasyonuna bağlı ilgili odanın temsilcileri; Valilikçe
uygun görülen trafikle ilgili üniversite, oda, vakıf ve kamuya yararlı dernek veya
kuruluşların birer temsilcisinden oluşan İl Trafik Komisyonu, ilçelerde kaymakamın
başkanlığında, aynı kuruluşların yöneticileri veya görevlendirecekleri temsilcilerinin
katıldığı İlçe Trafik Komisyonu kurulur.


Kuruldaki
üniversite, vakıf ve kamuya yararlı dernek veya kuruluşların temsilcilerinin toplam
sayısı 3'ü geçemez.


Kuruluşu
bulunan yerler hariç, İlçe Trafik Komisyonlarına karayolları temsilcisinin katılması
zorunlu değildir.


Gündem
konuları vali veya kaymakamlar tarafından belirlenir.


Bu komisyonlara, oy hakkı olmaksızın görüşleri alınmak üzere,
diğer kuruluş temsilcileri de çağrılabilir.


Kararlar
oy çokluğu ile alınır. Oyların eşitliği halinde başkanın bulunduğu taraf çoğunluk
sayılır.


İl
Trafik Komisyonu kararları valinin onayı ile yürürlüğe girer.


İl
ve İlçe Trafik Komisyonu kararlarını bütün resmi ve özel kuruluşlar uygulamakla
yükümlüdür.


İlçe
Trafik Komisyonu kararları, İl Trafik Komisyonunca incelenip vali tarafından onaylandıktan
sonra yürürlüğe girer.


b)
Görev ve yetkiler:


1.
İl sınırları içinde mahalli ihtiyaç ve şartlara göre trafik düzeni ve güvenliğini
sağlamak amacıyla gerekli tedbirleri almak,


2.
Trafiğin düzenli bir şekilde akımını sağlamak bakımından alt yapı hizmetleri ile
ilgili tedbirleri almak, trafikle ilgili sorunları çözümlemek, bütün ülkeyi ilgilendiren
Trafik Güvenliği Yüksek Kurulunun müdahalesini gerektiren hususları İçişleri Bakanlığına
iletmek.


3.
Karayolu taşımacılığına ait mevzuat hükümleri saklı kalmak üzere, trafik düzeni
ve güvenliği yönünden belediye sınırları içinde ticari amaçla çalıştırılacak yolcu
ve yük taşıtları ile motorsuz taşıtların çalışma şekil ve şartları, çalıştırılabileceği
yerler ile güzergahlarını tespit etmek ve sayılarını belirlemek,


4.
Gerçek ve tüzelkişiler ile resmi ve özel kurum ve kuruluşlara ait otopark olmaya
müsait boş alan, arazi ve arsaları geçici otopark yeri olarak ilan etmek ve bunların
sahiplerine veya üçüncü kişilere işletilmesi için izin vermek,


5.
Bu Kanunla ve diğer mevzuatla verilen görevleri yapmak.





ÜÇÜNCÜ KISIM


Karayolu Trafik Güvenliği, Trafik İşaretleri, Yapı ve Tesisler


Karayolu trafik güvenliği:


Madde 13 – (Değişik birinci fıkra: 25/6/2010-6001/34 md.)
Karayolunun yapımı, bakımı, işletilmesi ile görevli ve sorumlu
bütün kuruluşlar, karayolu yapısını, trafik güvenliğini sağlayacak durumda bulundurmakla
yükümlüdür.


Çeşitli kişi, kurum ve kuruluşlar, karayolu yapısında yapacakları
ve esasları yönetmelikte belirtilen çalışmalarda;


a)
Yolun yapım ve bakımı ile görevli kuruluştan izin almak,


b)
Çalışmaları, gerekli önlemleri alarak, aldırarak ve devamlılığını sağlayarak, trafik
akımını ve güvenliğini bozmayacak tarzda yapmak,


c)
Zorunlu nedenlerle meydana gelen arıza, engel ve benzerlerini en kısa zamanda ortadan
kaldırarak karayolunu kullananlara ve araçlara zarar vermeyecek duruma getirmek,


d)
Şehiriçi karayolu kenarında çeşitli tesislerin yapımı süresince; kaldırımlarda,
tünel, tünel aydınlatılması ve benzerlerini yaparak güvenli geçiş sağlamak ve yaya
yollarını trafiğe açık bulundurmak,


Zorundadırlar.


Bu
çalışmalar sırasında meydana getirilen tehlikeli durum ve engeller bütün sorumluluk,
bunları yaratan kişilere ait olmak üzere zabıtaca kaldırılır, yapılan masraflar
sorumlulara ödetilir.


(Dördüncü
fıkra mülga: 18/1/1985 - KHK 245/16 md.)


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükümlerine uymayanlar fiil başka
bir suç oluştursa bile ayrıca 7 200 000 lira para cezası ile cezalandırırlar.


 


Karayolu yapısı ve trafik işaretlerinin korunması:


Madde
14 – Karayolu yapısı ve trafik işaretleri ile ilgili olarak;


a)
Karayolu yapısı üzerine, trafiği güçleştirecek, tehlikeye sokacak veya engel yaratacak,
trafik işaretlerinin görülmelerini engelleyecek veya güçleştirecek şekilde bir şey
koymak, atmak, dökmek, bırakmak ve benzeri hareketlerde bulunmak,


b) Karayolu yapısını, trafik işaretlerini ve karayoluna ait
diğer yapı ve güvenlik tesislerini, üzerlerine yazı yazarak, çizerek veya başka
şekillerde bozmak, yerlerini değiştirmek veya ortadan kaldırmak,


Yasaktır.


Meydana
gelen tehlike ve engeller, ilgili kuruluşlar ve zabıtaca ortadan kaldırılır, bozukluk
ve eksiklikler yolun yapım ve bakımından sorumlu kuruluşca derhal giderilir, zarar
karşılıkları ve masrafları sorumlulara ödetilir.


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükmüne uymayanlara 7 200 000 lira
para cezası verilir.


 


Trafik işaretleri:


Madde
15 – (Değişik birinci fıkra: 25/6/2010-6001/34 md.) Trafiği
düzenlemede kullanılan işaret levhaları, ışıklı ve sesli işaretler, yer işaretlemeleri
ile benzeri trafik işaretleri, karayolunun yapımı, bakımı, işletilmesi ile görevli
kuruluşlarca temin ve tesis edilerek sürekliliği ve işlerliği sağlanır.


(İkinci
fıkra Mülga: 18/1/1985 - KHK 245/16 md.)


Görülen
eksiklikler ilgili kuruluşlara bildirilerek giderilmesi sağlatılır.


Trafik
işaretlerinin standart, anlam, nicelik ve nitelikleri ile diğer esasları İçişleri
Bakanlığının görüşü alınarak Bayındırlık Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikte gösterilir.


 


Karayolu dışında, kenarında veya üzerindeki diğer levhalar,
ışıklar ve işaretlemeler:


Madde 16 – Karayolu
dışında, kenarında veya karayolu sınırı içinde, trafik işaretlerinin görülmelerini
engelleyecek, anlamlarını değiştirecek veya güçleştirecek, tereddüte sebep olacak
veya yanıltacak ve trafik için tehlike veya engel yaratacak şekilde levhalar, ışıklar,
işaretlemeler ile, ağaç, direk, yangın musluğu, çeşme, parmaklık gibi yapı elemanları
veya benzerlerini dikmek, koymak veya bulundurmak yasaktır.


(Değişik: 18/1/1985- KHK 245/5 md.; Aynen kabul: 28/3/1985
- 3176/5 md.) Zorunlu hallerde bunların
bulunabileceği yer, nitelik ve nicelikleri ile hangi şartlarda bulunabileceği, hangilerinin
izne bağlı olduğu ve bunlarla ilgili diğer esaslar ve 13 üncü maddede belirtilen
karayolu yapısında yapılacak çalışmalar ile ilgili esaslar, İçişleri Bakanlığının
görüşü alınarak Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca çıkartılacak yönetmelikle düzenlenir.


Verilen
izinler, ilgili valiliğe bildirilir.


(Değişik: 21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükümlerine aykırı hareket edenler 72
000 000 lira para cezası ile cezalandırılırlar.


(Değişik
son fıkra: 25/6/2010-6001/34 md.) Ayrıca bunlar, bütün sorumluluk
ve giderler mal sahibine ait olmak üzere yolun yapımı, bakımı, işletilmesi ile ilgili
kuruluşça kaldırılır.


 


Belediye sınırları dışında karayolu kenarındaki yapı ve tesisler:


Madde 17 – Karayollarında
her iki taraftan sınır çizgisine elli metre mesafe içinde bağlantıyı sağlayacak
geçiş yolları yönünden; akaryakıt, servis, dolum ve muayene istasyonları, umuma
açık park yeri ve garaj, terminal, fabrika, işhanı, çarşı, pazar yeri, eğlence yerleri,
turistik yapı ve tesisler, inşaat malzemesi ocak ve harmanları, maden ve petrol
tesisleri, araç bakım, onarım ve satım işyerleri ve benzeri trafik güvenliğini etkileyecek
yapı ve tesisler için, o karayolunun yapım ve bakımı ile sorumlu kuruluştan izin
alınması zorunludur.


Verilen
izinler, ilgili valiliğe bildirilir.


İzinsiz
yapılan bu gibi tesislerin yapımı ve işletilmesi yetkililerce durdurulacağı gibi,
yönetmelikteki şartlar yerine getirilmeden işletme izni verilmez ve bağlantı yolu,
her türlü gider sorumlulara ait olmak üzere yolun yapım ve bakımı ile ilgili kuruluşca
ortadan kaldırılır.


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükümlerine uymayanlar 72 000 000
lira para cezası ile cezalandırılırlar.


 


Belediye sınırları içinde bulunan karayolu kenarındaki yapı ve
tesisler:


Madde
18 – (Değişik: 18/1/1985 - KHK 245/6 md.; Aynen kabul: 28/3/1985 - 3176/6 md.)


Belediye sınırları içindeki karayolları kenarında yapılacak
veya açılacak 17 nci maddede sayılan yapı ve tesisler için;


a)
Belediyelerden izin alınması,


b)
(Değişik: 17/10/1996-4199/8 md.) Belediyelerce bu iznin verilmesinde, trafik
güvenliği bakımından bu tesisler hakkındaki Yönetmelikte belirlenen şartların yerine
getirilmesini sağlamaları ve ayrıca Karayolları Genel Müdürlüğünün yapım ve bakımından
sorumlu olduğu karayolu kenarında yapılacak ve açılacak olanların bu yollara bağlantıları
için bu Genel Müdürlüğün ilgili bölge müdürlüğünden uygun görüş almaları,


Zorunludur.


İzinsiz yapılan bu gibi tesislerin yapımı ve işletilmesi yetkililerce
durdurulacağı gibi, yönetmelikteki şartlar yerine getirilmeden işletme izni verilmez
ve bağlantı yolu, her türlü gider sorumlulara ait olmak üzere yolun yapım ve bakımı
ile ilgili kuruluşlarca ortadan kaldırılır.


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükümlerine aykırı olarak izinsiz
yapı yapanlar 72 000 000 lira para cezası ile cezalandırılırlar.


Bu
madde ve 17 nci maddede belirtilen tesislere ait şartlar, izin ve denetim esasları
Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca düzenlenen yönetmelikte gösterilir.


 


DÖRDÜNCÜ KISIM


Tescil (…)[16] Belgeleri, Tescil Plakaları, Motorlu Araçlara Ait


Şartlar ve Muayene


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Tescil (…)16 Belgeleri, Tescil Plakaları


Tescil belgesi alma zorunluluğu:


Madde
19 – Araç sahipleri araçlarını yönetmelikte belirtilen esaslara
göre yetkili kuruluşa tescil ettirmek ve tescil belgesi almak zorundadırlar.


Ancak:


a)
Tescil edildiği ülkenin tescil belgesi ve tescil plakası bulunan ve geçici olarak
Türkiye'ye girmesine izin verilmiş olan araçlar,


b)
Tescil edildiği ülkenin tescil belgesi ve tescil plakası bulunan ikili ve çok taraflı
anlaşmalara göre, Türkiye'de tescil zorunluluğundan muaf tutulmuş araçlar,


c)
Araç imal, ithal, ihraç edenlerin ve satıcılığını yapanların, ithal, ihraç, depolama,
teşhir ve satış amacıyla geçici olarak bu işlere mahsus yerlerde maliki olarak bulundurdukları
motorlu araçlar.


d)
Tescil zorunluluğu bulunan motorlu taşıtlarla çekilenler ile 22 nci maddenin (c)
bendine göre tescili gerekli görülenler hariç, bütün motorsuz taşıtlar,


Bu
hükmün dışındadır.


 


Araçların satış, devir ve tescili ile
bu işlemlerle ilgili yetki ve sorumluluk:[17]


Madde
20 – (Değişik: 18/1/1985 - KHK 245/7 md.; Değiştirilerek kabul: 28/3/1985-3176/7
md.)


Tescil
süreleri, satış ve devirler, noterlerin sorumluluğu ile ilgili esaslar şunlardır:


a)
Araç sahipleri,


1.
(Değişik: 13/2/2011-6111/55 md.) Tescili zorunlu
ve ilk tescili yapılacak olan araçların satın alma veya gümrükten çekme tarihinden
itibaren üç ay içinde tescili için; bunların hurda durumuna gelmesi hâlinde ise
bir ay içinde tescilin silinmesi için ilgili trafik tescil kuruluşuna veya Emniyet
Genel Müdürlüğünün belirleyeceği kamu kurum veya kuruluşları ile gerçek veya özel
hukuk tüzel kişilerine başvurmak,


2.
(Değişik: 2/4/1998 - 4358/3 md.) Tescilin yapılması veya silinmesi için vergi
kimlik numarası ile yönetmelikte belirtilen bilgi ve belgeleri sağlamak,


Zorundadırlar. (Ek cümle:12/2/2026-7574/2 md.) 22 nci maddenin
ikinci fıkrası kapsamında yetkilendirilen kamu kurum veya kuruluşları ile
gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerinin satışını yaptığı ve ilk tescili
elektronik ortamda gerçekleştirilecek araçlar için bu bentteki üç aylık süre
uygulanmadan satış işlemi sonrasında üç iş günü içerisinde tescil işlemi
gerçekleştirilir.


b)
Araçların giriş işlemlerini yapan gümrük idareleri bu durumu 15 gün içinde araç
sahiplerinin beyan ettikleri tescil kuruluşuna bildirmekle yükümlüdürler.


c)
Tescil belgesi, aracın başkasına satış veya devrine, hurdaya çıkarılmasına veya
araçta, yönetmelikte belirtilen niteliklerin değişmesine kadar geçerli sayılır.


d ) (Değişik:
24/12/2009-5942/1 md.) Tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devirleri,
satış ve devri yapılacak araçtan dolayı motorlu taşıtlar vergisi, gecikme faizi,
gecikme zammı, vergi cezası ve trafik idari para cezası borcu bulunmadığının tespit
edilmesi ve taşıt üzerinde satış ve/veya devri kısıtlayıcı herhangi bir tedbir veya
kayıt bulunmaması halinde, araç sahibi adına düzenlenmiş tescil belgesi veya trafik
tescil kayıtları esas alınarak noterler tarafından yapılır. Noterler tarafından
yapılmayan her çeşit satış ve devirler geçersizdir.


Satış ve devir işlemi, siciline işlenmek
üzere üç işgünü içerisinde ilgili trafik tescil kuruluşu ile vergi dairesine bildirilir.
Bu bildirimle birlikte alıcı adına trafik tescil işlemi gerçekleşmiş sayılır. Satış
ve devir tarihi itibariyle, 197 sayılı Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanunu hükümleri
uyarınca eski malikin vergi mükellefiyeti sona erer, yeni malikin vergi mükellefiyeti
başlar.


Yapılan satış ve devir işlemi üzerine
noterler tarafından yeni malik adına bir ay süreyle geçerli tescile ilişkin geçici
belge düzenlenir.


197 sayılı Kanunun 13 üncü maddesinde
yer alan sorumluluk hükümleri saklı kalmak kaydıyla, anılan maddede ve bu bentte
yer alan isteme ve bildirmeleri elektronik ortamda yaptırmaya ve bu konuda yükümlülük
getirmeye, elektronik bildirmelere ilişkin usul ve esasları belirlemeye Gelir İdaresi
Başkanlığı ve Emniyet Genel Müdürlüğü yetkili olup, bu kurumlar satış, devir ve
tescile ilişkin işlemlerin gerçekleştirilmesi için gerekli elektronik veri akışını
sağlarlar. Satış ve devir işlemlerini yapanlar, bu işlemler sırasında edindikleri
bilgileri ifşa ettikleri takdirde Türk Ceza Kanununun 239 uncu maddesi uyarınca
cezalandırılırlar.[18]


Satış ve devir işlemlerinin bildiriminden
itibaren bir aylık süre içerisinde ilgili trafik tescil kuruluşu veya Emniyet Genel
Müdürlüğünün uygun gördüğü kamu kurum veya kuruluşları tarafından yeni malik adına
tescil belgesi düzenlenerek elden veya posta aracılığıyla teslim edilir. Tescil
belgesinin bir ay içerisinde teslim edilememesi halinde yeni malike sorumluluk yüklenemez.



Bu bentte düzenlenen satış ve devir
işlemlerine ilişkin düzenlenen kağıtlar damga vergisi ve değerli kağıt bedellerinden
istisnadır. Trafik tescil kuruluşunda yeni malik adına yapılacak tescil nedeniyle
düzenlenmesi gereken değerli kağıtların bedelleri, satış ve devir esnasında noterler
tarafından tahsil edilir ve 1512 sayılı Noterlik Kanununun 119 uncu maddesi uyarınca
beyan edilerek ödenir. Bu bentte yer alan işlemler sebebiyle noterlere herhangi
bir pay veya aidat ödenmez.[19]


1512 sayılı Kanunun 112 nci maddesi uyarınca
belirlenen ücret uygulanmaksızın satış ve devre ilişkin her türlü işlem karşılığında
toplam 20 Türk Lirası maktu ücret alınır. Söz konusu ücret, her takvim yılı başından
geçerli olmak üzere önceki yılda uygulanan ücret tutarının o yıl için 213 sayılı
Vergi Usul Kanunu uyarınca tespit ve ilan olunan yeniden değerleme oranında artırılması
suretiyle hesaplanır.


Haciz, müsadere, zapt, buluntu, trafikten
men gibi nedenlerle; icra müdürlükleri, vergi dairesi müdürlükleri, milli emlak
müdürlükleri ile diğer yetkili kamu kurum ve kuruluşları tarafından satışı yapılan
araçların satış tutanağının bir örneği aracın kayıtlı olduğu trafik tescil kuruluşlarına
üç işgünü içerisinde gönderilir. Aracı satın alanlar gerekli bilgi ve belgeleri
sağlayarak ilgili trafik tescil kuruluşundan bir ay içerisinde adlarına tescil belgesi
almak zorundadırlar. Alıcıların tescil belgesi almak için süresinde başvurmamaları
halinde bu araçları alıcıları adına re’sen kayıt ve tescil ettirmeye Emniyet Genel
Müdürlüğü yetkilidir.


Bu bendin uygulanmasına ilişkin usul ve
esasları belirlemeye İçişleri ve Maliye Bakanlıkları yetkilidir.


e) (Değişik: 24/12/2009-5942/1 md.) Araç satın alıp,
bu maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendine uymayanlar
ile (d) bendinin sekizinci paragrafı hükümlerine göre bir ay içerisinde tescil belgesi
almayan alıcılara 130 Türk Lirası, (d) bendi hükümlerine uymayan noterlere ise her
bir işlem için 1.000 Türk Lirası idari para cezası verilir. Tescil yapılmadan trafiğe
çıkarılan araçlar, tescil yapılıncaya kadar trafikten men edilir.


f) (Ek:12/2/2026-7574/2 md.) Araç sahiplerinin
vefat etmesi halinde mirasçılar, gerekli bilgi ve belgeleri sağlayarak vefat
tarihinden itibaren doksan gün içerisinde ilgili tescil kuruluşuna müracaat
etmek ve adlarına tescil belgesi almak zorundadırlar. Bu bent kapsamında
yapılan tescil işlemlerinde tescil, vefat tarihi itibarıyla yapılır. Bu araçların
süresi sonunda mirasçılar adına tescil edilmeden karayoluna çıkarıldığının
tespiti halinde sürücüye 3.000 Türk lirası idari para cezası verilir ve
mirasçılar adına tescil ettirilinceye kadar araç trafikten menedilir.


 


Tescil belgesi ve tescil plakası alma
zorunluluğu ile hurdaya ayrılan ve trafikten çekilen araçlar:[20][21][22]


Madde
21 – Tescil edilen araçlar, "Tescil Belgesi" ve "Tescil
Plakası" alınmadan karayollarına çıkarılamaz. (Ek cümle: 13/2/2011-6111/56
md.) Ancak, ilk tescili yapılan araçlar için düzenlenen
tescile ilişkin geçici belgelerin geçerlilik süresi içinde, tescil belgesi alma
zorunluluğu aranmaz.


(Değişik:18/10/2018-7148/15
md.)
Birinci fıkra hükmüne uymayan sürücüler 46.000 Türk lirası idari para cezası ile
cezalandırılırlar.[23]


(Değişik:18/10/2018-7148/15
md.)
Birinci fıkra hükmüne aykırılığı tespit edilen araçlar eksiklikleri giderilinceye
kadar trafikten menedilir. (Ek cümle:12/2/2026-7574/3 md.) Aykırılığı
tespit edilen araç trafikten çekilmiş ise trafikten çekme tarihi itibarıyla
trafik tescil kaydı açılır ve ilgili vergi dairesine bildirilir.


Tescil
belgesi geçersiz duruma gelince sürekli olarak, üzerinde eksik veya yanlış bilgi
bulunması halinde geçici olarak trafik zabıtasınca geri alınır.


(Ek:18/10/2018-7148/15 md.) Hurdaya çıkarılmış araçların karayolunda
sürülmesi yasaktır. Bu araçların karayolunda sürüldüğünün tespiti hâlinde sürücüsüne
46.000 Türk lirası idari para cezası verilir ve bu araçlar trafikten menedilir.
Ayrıca mülki amir tarafından el konulur ve aracın mülkiyeti kamuya geçer.[24]


(Ek:18/10/2018-7148/15 md.) Araçların hurdaya çıkarılmasına dair usul
ve esaslar Yönetmelikte belirlenir.


 


Belge ve plaka vermeye yetkili kuruluşlar:


Madde 22 – (Değişik: 18/1/1985-KHK 245/8 md.; Aynen kabul:
28/3/1985-3176/8 md.)


Yönetmelikte
gösterilen esaslara göre:


a)
Askeri maksatlarla kullanılan Türk Silahlı Kuvvetlerine ait bütün araçlar ile çeşitli
anlaşmalara göre askeri amaçla yurdumuzda bulunan kuruluşlara ait araçların tescilleri
Türk Silahlı Kuvvetlerince,


b) Raylı sistemle çalışan araçların tescilleri, kullanıldığı
yerlere göre ait olduğu kuruluşlarca,


c)
İş makinesi türünden araçların tescilleri;


1.
Kamu kuruluşlarına ait olanlar ilgili kuruluşlarınca,


2.
(Değişik: 17/10/1996-4199/10 md.) Özel veya tüzelkişilere ait olanlardan;
tarım kesiminde kullanılanlar ziraat odalarınca, tarım kesiminde kullanılanların
dışında kalan ve sanayi, bayındırlık ve diğer kesimlerde kullanılanların tescilleri,
üyesi oldukları ticaret, sanayi veya ticaret ve sanayi odalarınca,


d) Tarım kesiminde kullanılanlar hariç,
İl Trafik Komisyonlarından karar alınmak şartı ile motorsuz taşıtlardan gerekli
görülenlerin tescilleri belediyelerce,


e) (Mülga: 13/2/2011-6111/57
md.; Yeniden düzenleme: 2/1/2017-KHK-680/52 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7072/51 md.)
Jandarma Genel Komutanlığı ile Sahil Güvenlik Komutanlığına ait bütün araçların
tescilleri Emniyet Genel Müdürlüğünce,


Yapılır, belge ve plakaları verilir.


(Ek fıkra: 13/2/2011-6111/57
md.) Birinci fıkrada sayılanlar dışında kalan bütün araçların tescilleri, araca
ait belgelerin düzenlenmesi, kişiselleştirilmesi, kişiselleştirilen belgelerin basımı
ve ilgililerine elden veya posta aracılığı ile teslimi işlemleri Emniyet Genel Müdürlüğü
veya bağlı trafik tescil kuruluşlarınca yapılır. Emniyet Genel Müdürlüğü; ilk tescili
yapılacak araçların tesciline esas teşkil edecek işlemleri elektronik ortamda bilgi
paylaşımı yoluyla yapmak üzere, elektronik ortamda oluşturduğu bir ay süre ile geçerli
tescile ilişkin geçici belgeyi basmak ve araç sahibine vermek üzere kamu kurum veya
kuruluşları ile gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerini yetkilendirebilir. Yetkilendirilen
bu gerçek veya özel hukuk tüzel kişileri, yapacakları işlemleri aralarında düzenleyecekleri
protokol çerçevesinde başka gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerine de yaptırabilirler.
Araca ait kişiselleştirilen belgelerin basımı ve ilgililerine elden veya posta yoluyla
teslimi, Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından belirlenen kamu kurum veya kuruluşları
ile özel hukuk tüzel kişilerine de yaptırılabilir. Bu işlemlerin yapılmasına dair
usûl ve esaslar yönetmelikte belirlenir.


(Ek fıkra: 13/2/2011-6111/57
md.) Tescil belgesinin bir ay içinde teslim edilememesi hâlinde, buna ilişkin
olarak araç sahibine sorumluluk yüklenemez.


(Ek fıkra: 13/2/2011-6111/57
md.) Genel hükümlerden kaynaklanan sorumlulukları saklı kalmak üzere, ikinci
fıkra hükmüne göre yetkilendirilmiş gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerine, belirlenen
usûl ve esaslara aykırı hareket etmeleri halinde tespitin yapıldığı yerin mülki
amiri veya bu konu ile ilgili olarak yetkilendireceği trafik tescil birim amiri
tarafından on bin Türk Lirası idarî para cezası verilir.


(Ek fıkra: 13/2/2011-6111/57
md.) Tescile ilişkin geçici belge, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun uygulanmasında
resmî belge sayılır.


 


Belge ve plakaların araçlar üzerinde bulundurulması
zorunluluğu:


Madde 23 – (Değişik:
3/10/2016-KHK-676/20 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7070/18 md.)


Araç tescil belgesi ve tescil plakasının,
araç üzerinde uygun durumda bulundurulması zorunludur.


Araç tescil belgesini araçta bulundurmayan
veya tescil plakasını monte edilmesi gereken yerin dışında farklı bir yere takan
sürücülere 92 Türk Lirası idari para cezası verilir. Araç bilgileri doğrulanıncaya
ve plaka uygun yere takılıncaya kadar araç trafikten men edilir.


(Değişik üçüncü fıkra:12/2/2026-7574/4
md.) Yönetmelikte belirtilen
nitelik veya ölçülere aykırı plaka takan, öngörülen sayıda plaka takmayan
sürücülere 4.000 Türk lirası idari para cezası verilir. Bu araçlar plakaları
uygun duruma getirilene kadar trafikten menedilir. Tescil plakasının farklı
okunmasına veya okunamamasına bilerek neden olacak şekilde plakasında değişiklik yapan sürücülere
140.000 Türk lirası idari para cezası verilir ve araç otuz gün süre ile
trafikten menedilir. Son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru
bir yıl içinde iki veya daha fazla tescil plakasının farklı okunmasına veya
okunamamasına bilerek
neden olacak şekilde plakasında değişiklik yapan sürücülere her seferinde 280.000 Türk
lirası idari para cezası verilir ve araç altmış gün süre ile trafikten
menedilir.


(Değişik dördüncü fıkra:12/2/2026-7574/4
md.) Tescilli aracı plakasız kullanan sürücülere 46.000 Türk lirası
idari para cezası uygulanarak sürücü belgeleri otuz gün süreyle geri alınır ve
araç otuz gün süre ile trafikten menedilir. Son ihlalin gerçekleştiği tarihten
geriye doğru bir yıl içinde iki veya daha fazla birinci cümlenin ihlal edilmesi
halinde sürücülere her seferinde 140.000 Türk lirası idari para cezası
uygulanarak sürücü belgeleri altmış gün süreyle geri alınır ve araç altmış gün
süre ile trafikten menedilir.


(Değişik beşinci fıkra:12/2/2026-7574/4
md.) Başka
bir araca ait tescil plakasını/geçici tescil plakasını, plaka basım işlemini
gerçekleştiren kuruluş tarafından verilmemiş plakayı, tescil kaydı bulunmayan
plakayı veya sahte plakayı takan veya kullananlara 140.000 Türk lirası idari
para cezası uygulanarak sürücü belgeleri otuz gün süreyle geri alınır ve araç
otuz gün süre ile trafikten menedilir. Son ihlalin gerçekleştiği tarihten
geriye doğru bir yıl içinde iki veya daha fazla birinci cümlenin ihlal edilmesi
halinde her seferinde 280.000 Türk lirası idari para cezası uygulanarak sürücü
belgeleri altmış gün süreyle geri alınır ve araç altmış gün süre ile trafikten
menedilir. Ayrıca bu kişiler Türk Ceza Kanununun 204 üncü maddesi hükmüne göre
cezalandırılır.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/4 md.) Bu madde kapsamında menedilen
araçların men süresi sonunda, tescil plakaları uygun duruma getirilmeden araç
teslim edilmez.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/4 md.) İşleteni veya sahibi,
sürücüsünün kendisi olup olmadığına bakmaksızın araç tescil belgesi ve tescil
plakalarının, araç üzerinde uygun durumda bulundurulması ve aracın bu maddede
belirtilen hususlara uygun olarak kullanılması konusunda gerekli tedbirleri
almak ve denetimini yapmakla yükümlüdür.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/4 md.) Sürücü belgesi geri alma
işlemleri bu Kanunun 6 ncı maddesinde sayılan görevliler tarafından yapılır. Bu
madde kapsamında geri alınan sürücü belgelerinin iade edilebilmesi için bu
Kanun kapsamında verilen idari para cezalarının tamamının tahsil edilmiş olması
şarttır.


 


Araç muayene raporu:[25]


Madde 24 – (Değişik: 2/1/2017 – KHK-680/53
md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7072/52 md.)


Bu Kanunun 35 inci maddesiyle yetkilendirilen
kuruluşlarca araç muayene raporu tanzim edilebilmesi için araç tescil belgesi veya
sahiplik belgesi ile zorunlu mali sorumluluk sigortasının ibrazı zorunludur.


Tescil belgesi ve tescil plakalarının
verilmesi şartları, geçerlilikleri, süreleri, nitelik ve nicelikleri ile diğer esaslar
yönetmelikte gösterilir.


 


Geçici trafik belgeleri ile geçici tescil
plakaları:


Madde 25 – Tescilsiz olup, karayolunda geçici olarak
kullanılacak araçlara mali mesuliyet sigortası yaptırılmış olmak şartı ile ilgili
tescil bürosundan geçici trafik belgesi ile geçici tescil plakası alınması zorunludur.


Geçici trafik belgeleri ve geçici tescil
plakalarının çeşitleri, verilme şartları, geçerlilik süreleri, nicelik ve nitelikleri,
yurt dışından getirilecek veya yurt dışına götürülecek olan araçlara geçici tescil
plakası verilmesi şartları ile diğer esaslar yönetmelikte belirtilir.


(Yeniden Düzenleme: 21/5/1997-4262/4 md.) (Değişik:12/2/2026-7574/5 md.)
Bu madde
hükümlerine aykırı olarak araçları karayolunda kullanan sürücülere 46.000 Türk
lirası idari para cezası uygulanır. Ayrıca, trafik zabıtasınca bu geçici belge
ve plakalar iptal edilerek araçlar otuz gün süre ile trafikten menedilir. Son
ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru bir yıl içinde iki veya
daha fazla bu madde hükmüne uymayan sürücülere her seferinde 140.000 Türk
lirası idari para cezası uygulanır ve araç altmış gün süre ile trafikten
menedilir.[26]


 


Araçlara ait trafik ayırım işaretleri
ve diğer işaretler:


Madde 26 – Belirli araçlarda,
çalışma yerini ve şeklini, kapasite ve diğer niteliklerini belirleyen plaka, ışık,
renk, şekil, sembol ve yazı gibi ayırım işaretleri bulundurulması zorunludur.


(Ek:18/10/2018-7148/16 md.) Mevzuatta belirtilen ışıklı ve/veya sesli
uyarı işareti veren cihazların mevzuatta izin verilmeyen araçlara takılması ve kullanılması
yasaktır.


(Değişik: 17/10/1996-4199/11
md.) Araçların dışında bulundurulması zorunlu işaretlerden başka, araçlara;
reklam, yazı, işaret, resim, şekil, sembol, ilan, flama, bayrak ve benzerlerinin
takılması, yazılması, sesli ve ışıklı donanımların bulundurulması ve izin verilmesine
dair esas ve usuller ile diğer hususlar İçişleri Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikte
gösterilir.


(Mülga: 21/2/2001 - 4629/6 md.)


(Değişik fıkra:21/11/2024-7533/25
md.)  Bu maddenin
birinci fıkrası hükmüne uymayan sürücüler ile üçüncü fıkrasına göre çıkarılacak
yönetmelik hükümlerine aykırı davranan sürücülere 690 Türk lirası trafik idari
para cezası uygulanır. İkinci fıkra hükümlerine uymayan sürücülere ise 96.000
Türk lirası trafik idari para cezası uygulanarak sürücü belgeleri otuz gün süreyle
geri alınır ve araç otuz gün süre ile trafikten menedilir. İkinci fıkra
hükümlerinin son ihlalin gerçekleştiği tarihten geriye doğru bir yıl içinde iki
veya daha fazla kez ihlal edilmesi halinde sürücülere her seferinde 192.000
Türk lirası trafik idari para cezası uygulanarak sürücü belgeleri altmış gün
süreyle geri alınır ve araç altmış gün süre ile trafikten menedilir. (İptal
cümle: Anayasa Mahkemesinin 10/9/2025 tarihli ve E.: 2025/122, K.: 2025/185
sayılı Kararı ile.)


(Ek fıkra:21/11/2024-7533/25 md.) Bu maddenin ikinci fıkrasına göre
çıkarılan yönetmelikte belirtilen araçlarda; ışıklı ve sesli uyarı
işaretlerinin takılacağı yerlerin dışında bulundurulması ve kullanılması
durumunda sürücülere 96.000 Türk lirası trafik idari para cezası uygulanır. Son
ihlalin gerçekleştiği tarihten geriye doğru bir yıl içinde iki veya daha fazla
kez ihlal edilmesi halinde sürücülere her seferinde 192.000 Türk lirası trafik
idari para cezası uygulanarak sürücü belgeleri otuz gün süreyle geri alınır ve
araç otuz gün süre ile trafikten menedilir.


Ayırım işaretleri bulunmayan araçlar trafik
zabıtasınca trafikten men edilir.


Yönetmelikte belirtilen
şartlara aykırı olarak bulundurulanlarla, araçlara izin alınmadan yazılan yazılar
sildirilir veya takılan donanımlar bütün giderler ve sorumluluk işletene ait olmak
üzere söktürülür. (Ek cümle:21/11/2024-7533/25 md.) Ayrıca ikinci
fıkra kapsamındaki cihazlara mülki amir tarafından el konulur ve mülki amir
tarafından mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir.


(Ek fıkra:21/11/2024-7533/25 md.) Sürücü belgesi geri alma işlemleri
bu Kanunun 6 ncı maddesinde sayılan görevliler tarafından yapılır.
Altmış gün süre ile sürücü belgesi geri alınanların sürücü
belgeleri psiko-teknik değerlendirme ve psikiyatri uzmanının muayenesinden
geçirilerek sürücü belgesi almasına mâni hâli olmadığının anlaşılması halinde
iade edilir. Bu madde kapsamında geri alınan sürücü belgeleri bu Kanun
kapsamında verilen trafik idari para cezalarının tamamının tahsil edilmiş
olması şartıyla iade edilir.


 


Tanınma işaretleri:


Madde 27 – Esasları yönetmelikte açıklanan ve araçların
tanınmasına yarayan, motor-şasi, seri numaraları, gerektiğinde yüklü, yüksüz ağırlıkları
gibi işaretleri bulunmayan araçlara tescil belgesi verilmez.[27]


Tanınma işareti bulunmayan veya bilinmeyen
araçların, işaretleri tescil bürolarınca belirlenir ve belgelerine işlenir.


 


Devlet malı araçların ayırım işaretleri
ve tescil plakaları:


Madde 28 – Devlet malı araçların tescil plakalarının
rengi ayrı olur.


Emniyet, Jandarma
ve Sahil Güvenlik araçlarının renklerine göre boyama şekli ile ayırım işaretleri
diğer resmi ve özel kuruluşlarla gerçek ve tüzelkişilere ait araçlarda kullanılamaz.[28]


Bu maddenin ikinci fıkrasına aykırı olarak
boyanan veya ayırım işareti kullanan araçlar aykırılık giderilinceye kadar trafikten
men edilir.


(Değişik: 21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükmüne uymayanlar 3 600 000
lira para cezası ile cezalandırılırlar.


 


İKİNCİ BÖLÜM


Motorlu Araçlara Ait Şartlar


Araçların karayoluna uygunluğu ve teknik
esaslar:


Madde 29 – (Değişik: 17/10/1996-4199/12
md.)


Araçların yapım ve kullanma bakımından
karayolu yapısına ve trafik güvenliğine uyması zorunludur. Yapım safhasında, araçların
Tip Onayı Yönetmeliği ile buna bağlı diğer yönetmeliklerin çıkarılmasına Sanayi
ve Ticaret Bakanlığı yetkilidir. Tip Onayı Yönetmeliği ve buna bağlı diğer yönetmelikler
Bayındırlık ve İskan Bakanlığının görüşü alınarak Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca
düzenlenir.


 


Araçların teknik şartlara uygunluğu:


Madde 30 – Araçların, esasları yönetmelikte belirtilen
şekilde ve tarzda teknik şartlara uygun durumda bulundurulması zorunludur.


a) (Değişik: 21/5/1997-4262/4 md.)
Servis freni, lastikleri, dış ışık donanımından yakını ve uzağı gösteren ışıklar
ile park, fren ve dönüş ışıkları noksan, bozuk veya teknik şartlara aykırı olan
araçları kullanan sürücüler 1 800 000 lira para cezası,


b) (Değişik: 21/5/1997-4262/4 md.)
Diğer eksiklik ve bozuklukları bulunan araçlarla, görüşü engelleyecek veya bir kaza
halinde içindekiler için tehlikeli olabilecek süs aksesuar eşya ve çıkıntıları olan
araçları kullananlarla, karayolunu kullananlar için tehlike yaratacak şekilde olan
veya görüşü engelleyecek ve çevredekileri rahatsız edecek derecede duman veya gürültü
çıkaran araçları kullanan sürücüler 3 600 000 lira para cezası,


İle cezalandırılırlar.


Bu maddenin (a) bendinde
belirtilen eksiklik ve bozuklukları bulunan araçlar, teknik şartlara uygun duruma
getirilinceye kadar trafik zabıtasınca trafikten men edilebilir. (b) bendindeki
şartlara uymayan ve uyumsuzluğu trafik emniyetini tehlikeye düşürmeyecek nitelikte
olan araçların şartlara uygun duruma getirilmesi ihtar olunur. İhtarda verilen süre
için teknik şartlara uygun duruma getirilmediğinin tespiti halinde araç trafik zabıtasınca
trafikten men edilir.


 


Araçlarda bulundurulması zorunlu gereçler:


Madde 31 – (Değişik:12/2/2026-7574/6
md.)


Cinslerine, özelliklerine
ve kullanım amaçlarına göre;


a) Araçlarda, nitelik ve
nicelikleri yönetmelikte belirtilen gereçlerin,


b) Yük taşımada kullanılan
ve azami yüklü ağırlığı 3.500 kilogramdan fazla olan motorlu taşıtlar ile 5216
sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu, 5393 sayılı Belediye Kanunu veya 10/7/2003
tarihli ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu kapsamındaki yolcu taşımacılığı
faaliyetlerinde kullanılan ve sürücüsü dahil oturma yeri on yediden fazla olan
motorlu taşıtlarda takograf,


c) Taksi hizmeti veren
otomobillerde taksimetre,


d) Özellikleri, model yılları
ve cinsleri yönetmelikte belirtilen araçlarda hız sınırlayıcı,


bulundurulması, kullanılır
durumda olması ve kullanılması zorunludur. Ancak, bu madde kapsamına giren ve
2918 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önceki yıllarda üretilen
taşıtlar ile gördükleri hizmet bakımından yönetmelikle muafiyet tanınan
taşıtlarda takograf bulundurma ve kullanma zorunluluğu aranmaz.


Taşıtlarda Sanayi ve
Teknoloji Bakanlığınca belirlenenler dışındaki takograf, taksimetre ve hız
sınırlayıcıların kullanılması yasaktır.


Birinci fıkra kapsamına
giren araçlardaki takograf, taksimetre ve hız sınırlayıcılara müdahalede
bulunarak yanlış veri üretecek duruma getirmek veya bu durumdaki cihazları
kullanmak yasaktır. 


Birinci fıkra kapsamına
giren ve takograf bulundurulması zorunlu olan araçların sürücülerinin takograf
sürücü kartı kullanmaması ya da kendisine ait bozuk veya geçersiz bir takograf
sürücü kartını veya başka bir sürücüye ait takograf sürücü kartını takograf
cihazına takarak araç kullanması yasaktır.


Takograf sürücü kartı
sahipleri kendilerine ait takograf sürücü kartını başkalarının kullanmaması
için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.


Araç işleteni, sürücüsünün
kendisi olup olmadığına bakmaksızın bu maddede belirtilen gereçler ile
takograf, taksimetre ve hız sınırlayıcının bulundurulması, kullanılır durumda
olması ve sürücünün bu maddede belirtilen kurallara uyması hususlarında gerekli
tedbirleri almak ve denetimini yapmakla yükümlüdür.


Bu maddenin;


a) Birinci fıkrasının (a)
bendine uymayan sürücüye 1.000 Türk lirası,


b) Birinci fıkrasının (b)
ve (d) bentleri ile ikinci fıkrasına uymayan sürücülere 75.000 Türk lirası,


c) Birinci fıkrasının (c)
bendine uymayanlara 46.000 Türk lirası,


d) Üçüncü fıkrasına
uymayanlara 185.000 Türk lirası, son ihlalin gerçekleştiği tarihten geriye
doğru bir yıl içerisinde iki veya daha fazla uymayanlara ise her seferinde
370.000 Türk lirası,


e) Dördüncü fıkrasına
uymayan sürücülere 75.000 Türk lirası, son ihlalin gerçekleştiği tarihten
itibaren geriye doğru bir yıl içinde iki veya daha fazla uymayan sürücülere her
seferinde 150.000 Türk lirası,


f) Beşinci fıkrasına
uymayanlara her seferinde 75.000 Türk lirası,


idari para cezası
uygulanır.


Üçüncü fıkraya uymayan
sürücünün sürücü belgesi otuz gün süreyle geri alınır. Son ihlalin
gerçekleştiği tarihten geriye doğru bir yıl içerisinde iki veya daha fazla
üçüncü fıkraya uymayan sürücünün sürücü belgesi her seferinde doksan gün süreyle
geri alınır.


Dördüncü fıkraya uymayan
sürücünün sürücü belgesi otuz gün süreyle geri alınır. Son ihlalin
gerçekleştiği tarihten geriye doğru bir yıl içerisinde iki veya daha fazla
dördüncü fıkraya uymayan sürücünün sürücü belgesi her seferinde doksan gün
süreyle geri alınır.


Birinci fıkranın (b), (c)
ve (d) bentleri ile ikinci ve üçüncü fıkra hükümlerine uygun durumda
bulundurulmayan araçlar eksiklikleri giderilinceye kadar trafikten menedilir ve
bu araçların eksikliklerinin giderilmesi için yönetmelikte belirlenen sürelerle
izin verilebilir. Dördüncü fıkra hükümlerine uymayan sürücüler gerekli şartlar
sağlanıncaya kadar birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen araçları sürmekten
menedilir.


Birinci, ikinci, üçüncü ve
dördüncü fıkralar kapsamında işlem yapılan sürücünün aynı zamanda araç işleteni
olmaması halinde altıncı fıkradaki sorumluluklarını yerine getirmeyen araç
işletenine de tescil plakasına göre sürücü için belirlenen miktarın iki katı
tutarında idari para cezası uygulanır.


Trafik zabıtası, taşıtlara
ait takograf kayıtlarını bu kayıtların aktarılacağı veri tabanı üzerinden de
denetleyebilir ve tespit edilen ihlaller hakkında idari para cezası
uygulayabilir.


Sürücü belgesi geri alma
işlemleri bu Kanunun 6 ncı maddesinde sayılan görevliler tarafından yapılır. Bu
madde kapsamında geri alınan sürücü belgelerinin iade edilebilmesi için bu
Kanun kapsamında verilen idari para cezalarının tamamının tahsil edilmiş olması
şarttır.


Bu madde ile 49 uncu
maddede belirtilen; takograf bulundurulması ve kullanımı, cihaz ayarları ve
kalibrasyonu ile kayıtların saklanmasına ilişkin ihlaller, takograf kayıtlarını
saklama, taşıt kullanma, mola ve dinlenme süreleri, sürücülerin ve işletenlerin
sorumlulukları, hangi ihlaller nedeniyle geçici olarak trafiğe çıkışına izin
verileceği ve/veya trafikten men işlemi uygulanacağına ilişkin hususlar Sanayi
ve Teknoloji Bakanlığı ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının görüşleri
alınarak, İçişleri Bakanlığı ile Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığınca bu maddenin
yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde müştereken çıkarılan yönetmelikle
belirlenir. Usul ve esasları yönetmelikte düzenlenen takograf kullanımına
ilişkin belirlenen hususlara uymayanlara 3.000 Türk lirası, cihaz ayarları ve
kalibrasyonuna ilişkin belirlenen hususlara uymayanlara 10.000 Türk lirası,
kayıtların saklanmasına ilişkin belirlenen hususlara uymayanlara 20.000 Türk
lirası idari para cezası uygulanır.


Bu madde kapsamında trafik
zabıtasının ve Karayolları Genel Müdürlüğünün karayolundaki denetimine ilişkin
görev ve yetkileri saklı kalmak üzere işyerinde saklanması gereken takograf
kayıtlarının çalışma ve dinlenme sürelerine ilişkin denetim, Ulaştırma ve
Altyapı Bakanlığı tarafından oluşturulan veri tabanı kullanılarak Çalışma ve
Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından veya bağlı ve ilgili kuruluşlarınca
yapılabilir.


 


Araç üzerindeki teknik değişiklikler ve bildirim
zorunluluğu:[29]


Madde
32 – (Başlığı ile Birlikte Değişik: 18/10/2018-7148/17 md.)


Araçlar üzerinde mevzuata uygun şekilde yapılan her türlü
değişikliğin işleten tarafından otuz gün içinde araç tescil belgesine/kayıtlarına işletilmesi zorunludur.
Bu fıkra hükmüne uymayan işletenlere 1.000 Türk lirası idari para cezası uygulanır.[30]


Üzerinde
mevzuata uygun olarak teknik
değişiklik yapılan araçlar, değişikliğin mevzuata uygun olarak yapıldığı belgelenip
bu durum ilgili tescil kuruluşunda araç tescil
belgesine/kayıtlarına işletilinceye
kadar trafikten menedilir.[31]


(Değişik üçüncü fıkra:12/2/2026-7574/7 md.) Araç
üzerinde ilgili mevzuata aykırı şekilde değişiklik yapılması yasaktır. Mevzuata
aykırı şekilde değişiklik yapılması halinde işletene 5.000 Türk lirası idari
para cezası uygulanır ve araç mevzuata uygun duruma getirilinceye kadar
trafikten menedilir. Yapılan bu değişikliğin çevredekileri rahatsız edecek
derecede gürültü çıkaracak özellikte olması durumunda aracı kullanan sürücüye
ayrıca 16.000 Türk lirası idari para cezası uygulanır. Üçüncü cümle kapsamında
işlem yapılan araç otuz gün süreyle trafikten menedilir ve men süresi sonunda
araç mevzuata uygun duruma getirilmeden teslim edilmez.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/7 md.) İlgili mevzuatı gereğince arkadan çarpmaya karşı koruma
çerçevesi/yan koruma çerçevesi/devrilmeye karşı koruyucu yapı bulunması zorunlu
olan araçlarda bu teçhizatın bulunmaması veya teknik şartlara uygun olmaması
halinde işletene 16.000 Türk lirası idari para cezası uygulanır ve araç
mevzuata uygun duruma getirilinceye kadar trafikten menedilir.


 


Taşınması özel izne bağlı yükler ile
trafiğe çıkışları özel izne bağlı araçlar:[32]


Madde
33 – Ağırlık ve boyutları bakımından özelliği olan, başka ulaşım
sistemleri ile taşınması olmayan ve taşıma sınırını aşıp da taşınması zorunlu olan
yüklerin taşınması ile trafiğe çıkışları özel izne bağlı
araçlar için, Karayolları Genel Müdürlüğünden
izin alınması zorunludur.[33]


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/8 md.) Özel yüklerin
taşınması ile trafiğe çıkışları özel izne bağlı araçlardan yolun yapım, bakım
ve işletilmesinden sorumlu kurum/kuruluşça karayolu kullanım bedeli alınır.
Karayolu kullanım bedeli; dingil başına tonaj miktarı, dingil sayısı, taşıma
mesafesi ve karayolunun proje ömrünün azaltılmasına karşılık olan bedel dikkate
alınarak her takvim yılı için Karayolları Genel Müdürlüğünce belirlenerek ilan
edilir.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/8
md.) Özel yüklerin taşınması ile trafiğe çıkışları özel izne bağlı araçlara
verilecek iznin usul ve esasları İçişleri Bakanlığının görüşü alınarak
Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığınca yönetmelikle belirlenir.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/8
md.) Özel yüklerin taşınmasında trafik zabıtası desteğinin alınması
halinde destek verilecek her gün için 16.000 Türk lirası hizmet bedeli alınır
ve bu bedel her yıl, bir önceki yıla ilişkin olarak 4/1/1961 tarihli ve 213
sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi uyarınca tespit ve ilan
edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır. Bu hizmet bedeli genel
bütçeye gelir kaydedilir.


 


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Araçların Muayenesi ve Muayeneye Yetkili Kuruluşlar


Araçların muayenesi:


Madde 34 – Trafiğe
çıkarılacak motorlu araçların teknik şartlara uyup uymadığı ekonomik yapıları da,
dikkate alınmak suretiyle belirli zamanlarda muayene edilerek tespit edilir.


(Ek:17/10/1996-4199/14
md.) Bu Kanuna göre, yaptırılması zorunlu olan mali sorumluluk
sigortası geçerli teminat tutarları üzerinden yaptırılmamış araçlar, muayeneye alınmazlar.


Motorlu
araçların muayenelerinin, yönetmelikte belirtilen süreler içinde yaptırılması zorunludur.


(Değişik:25/6/1988 - KHK-330/3 md.; Aynen kabul : 31/10/1990
- 3672/2 md.) Muayene süresi
dolmadan kazaya karışması sonucu yetkili zabıtaca muayenesi gerekli görülenler ile
üzerinde değişiklik yapılan araçların ayrıca özel muayenesi zorunludur. Bu muayeneler
öncelikle yapılır.


Karayollarında
kullanılmakta olan araçların, teknik şartlara uyup uymadığı trafik zabıtasınca kontrol
edilerek her an muayeneleri yapılabilir.


(Değişik:18/10/2018-7148/18 md.) Muayenesi yapılmamış bir araçla trafiğe çıkılması hâlinde,
araç sahibine 235 Türk lirası idari para cezası verilir. Bu araçlara, muayenelerinin
yaptırılması için süre ve şartları Karayolları Trafik Yönetmeliğinde belirtilen
şekilde izin verilir. İzin verilen süre sonunda, muayenesi yapılmadan veya muayene
sonucunda emniyetsiz raporu verilen araçların trafiğe çıkarılması hâlinde, araç
sahibine 488 Türk lirası idari para cezası verilir.


(Ek:16/7/2004-5228/44
md.) Bu araçlar trafikten
men edilir ve en yakın muayene istasyonuna gönderilirler.


(Değişik: 18/10/2018-7148/18
md.) Araç muayene sonuçları,
Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğü ile Emniyet Genel Müdürlüğü arasında yapılacak
bir protokol çerçevesinde, Emniyet Genel Müdürlüğü ile paylaşılır.


 


Muayeneye yetkili kuruluşlar:


Madde 35 – (Değişik : 16/7/2004-5228/45 md.)


Araçların muayeneleri Ulaştırma
Bakanlığına ait muayene istasyonlarında veya bu Bakanlık tarafından işletme yetki
belgesi ile yetki verilmesi halinde ise, yetki verilen gerçek veya tüzel kişilere
ait muayene istasyonlarında yapılır. Yetki verilen gerçek veya tüzel kişiler, bu
yetkilerini Ulaştırma Bakanlığının onayı ile alt işleticilere aynı standartları
sağlamak koşulu ile devredebilirler. Bu devir, yetki verilen gerçek ve tüzel kişilerin
sorumluluklarını ortadan kaldırmaz. Bu istasyonların yönetmelikler doğrultusunda
aranan nitelik ve şartlara uygunluğunun saptanması sonucunda işletme belgesi Ulaştırma
Bakanlığı tarafından verilir.[34]


Muayene istasyonlarınca;
otobüs, kamyon, çekici ve tanker için 100 milyon lira, otomobil, minibüs, kamyonet,
özel amaçlı taşıt, arazi taşıtı, römork ve yarı römork için 75 milyon lira, traktör
(römorklu-römorksuz) motosiklet, motorlu bisiklet için 40 milyon lira muayene ücreti
(katma değer vergisi hariç) alınır. Bu maddede sayılanların dışındaki araçların
hangi gruba gireceği Ulaştırma Bakanlığınca belirlenir. Bu ücretler ile bu maddede
yer alan para cezaları, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, her yıl sonunda
o yıl için Vergi Usul Kanunu hükümleri uyarınca tespit ve ilân olunan yeniden değerleme
oranında artırılarak belirlenir. Bu suretle hesaplanan ücret tutarlarında 1.000.000
liranın altındaki tutarlar dikkate alınmaz. Muayene süresi geçirilen her ay için
muayene ücreti, yetki verilen gerçek veya tüzelkişi ya da alt işleticiler tarafından,
% 5 fazlası ile tahsil edilir. Ay kesirleri tam ay olarak hesap edilir. Cumhurbaşkanı,
uygulanmakta olan muayene ücretlerini her beş yılda bir % 20'ye kadar artırmaya
veya eksiltmeye yetkilidir.[35]


Yetki verilen gerçek veya
tüzel kişilerce bir ay içinde muayene ücreti olarak doğrudan elde edilen hasılat
ile yetki devrettikleri alt işleticilerce muayene ücreti olarak elde edilen hasılat
tutarı toplamının (katma değer vergisi hariç) ilk üç yıl % 30'u, sonraki yedi yıl
% 40'ı, daha sonraki on yıl % 50'si ile % 5 oranında fazla tahsil edilen tutarın
tamamı Hazine payı olarak, izleyen ayın yedinci günü akşamına kadar, yetki verilen
gerçek veya tüzel kişi tarafından, yıllık gelir veya kurumlar vergisi yönünden bağlı
olduğu vergi dairesine şekli ve içeriği Maliye Bakanlığınca belirlenen bir bildirim
ile birlikte ödenir.


Bu madde gereğince ödenmesi
gereken Hazine payını süresinde ödemeyen ya da eksik ödeyen yetki verilen gerçek
veya tüzel kişilerden, söz konusu tutarlar 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil
Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre ilgili vergi dairesince tahsil edilir. Muayene
edilen araç sayısı ve muayene ücretinin eksik bildirilmesi veya hiç bildirilmemesi
nedeniyle süresinde ödenmeyen Hazine payı, ödenmesi gerektiği tarihten itibaren
aynı Kanunun 51 inci maddesine göre uygulanacak gecikme zammı ile birlikte tahsil
edilir. Ayrıca, eksik bildirilen veya hiç bildirilmeyen muayene ücretine ilişkin
Hazine payının üç katı tutarında idarî para cezası uygulanır. Söz konusu ceza tutarı
ilgilisine yapılacak tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde ödenir. Para cezasına
dava açılması tahsilatı durdurmaz.


Askeri araçlarla, raylı sistemle çalışan
veya iş makinesi türünden araçların muayeneleri yönetmelikte belirlenen esaslara
göre tescilini yapan kuruluşlarca yapılır. (Ek cümle: 2/1/2017-KHK-680/57 md.;
Aynen kabul: 1/2/2018-7072/56 md.) Emniyet Genel Müdürlüğü, Jandarma Genel Komutanlığı
ve Sahil Güvenlik Komutanlığına ait taşıtların muayeneleri ilgisine göre Emniyet
Genel Müdürlüğü, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı tarafından
yapılır. (Ek cümle: 15/8/2017-KHK-694/59 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/55 md.)
Milli İstihbarat Teşkilatı
Müsteşarlığına ait taşıtların muayeneleri Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığı
tarafından yapılabileceği gibi anılan Müsteşarlık tarafından talep edilmesi durumunda
Milli Savunma Bakanlığı, Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Genel Komutanlığı
tarafından da yapılabilir.


Muayene istasyonlarında
bulunacak makine, araç, gereç ile personelin nitelikleri, işletme, çalışma ve denetleme
usulleri ve işletme belgesi ile diğer şartlar ve esaslar Ulaştırma Bakanlığınca
çıkarılacak yönetmelikte gösterilir.


Ulaştırma Bakanlığı tarafından
işletme belgesi ile yetki verildiği halde, yönetmelikte belirtilen işletme şartlarına
uymayan ve muayeneleri gerektiği şekilde yapmayan gerçek ve tüzel kişilere ilk seferinde
bu istasyon için üçmilyar lira para cezası ile onbeş gün eksikliklerini düzeltme
müddeti verilir. İkinci tekrarında aynı istasyon için beşmilyar lira para cezası
ile onbeş gün eksikliklerini düzeltme müddeti verilir. Bir yıl içerisinde üçüncü
tekrarında onmilyar lira para cezası verilir ve bu istasyonun işletme belgesi iptal
edilir. Bu para cezaları ilgilisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün
içinde işletmecinin gelir veya kurumlar vergisi yönünden bağlı olduğu vergi dairesine
ödenir, süresinde ödenmeyen tutarlar 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü
Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil edilir. Para cezasına dava açılması tahsilatı
durdurmaz.


Özelleştirme
İdaresi Başkanlığı tarafından yürütülmekte olan Araç Muayene İstasyonları/ Hizmetinin
özelleştirilmesinde değer tespit işlemleri indirgenmiş nakit akımları (net bugünkü
değer) yöntemine göre yürütülür.


 


BEŞİNCİ KISIM


Sürücü Belgeleri ve Sürücüler


Sürücü belgesi alma zorunluluğu:


Madde 36 – (Değişik : 24/5/2013 - 6487/18
md.)


Motorlu araçların, sürücü belgesi sahibi
olmayan kişiler tarafından karayollarında sürülmesi ve sürülmesine izin verilmesi
yasaktır.


Araçlar, Yönetmelikte sınıfları belirtilen
sürücü belgelerine sahip sürücüler ile çok taraflı anlaşmalara göre sürücü belgesi
bulunan veya geçerli uluslararası sürücü belgesi olan kişilerce sürülebilir.


(Değişik üçüncü fıkra:12/2/2026-7574/9
md.) Buna göre;


a) Sürücü belgesi sahibi
olmadan motorlu araçları kullananlara 40.000 Türk lirası,


b) Mahkemelerce veya
Cumhuriyet savcılıklarınca ya da bu Kanunda belirtilen yetkililerce sürücü
belgesi geçici olarak ya da tedbiren geri alındığı halde motorlu araçları
kullananlara 200.000 Türk lirası,


c) Sürücü belgesi iptal
edildiği halde motorlu araçları kullananlara 200.000 Türk lirası,


idari para cezası verilir.
Ayrıca, bu fıkra kapsamında motorlu araçların sürülmesine izin veren işletene
de tescil plakası üzerinden 40.000 Türk lirası idari para cezası verilir.


 


Sürücü belgesi alması zorunlu olmayanlarda aranacak şartlar:


Madde
37 – Sürücü belgesi almaları zorunlu olmamakla beraber;


Bisiklet
kullananların 11, elektrikli bisiklet ve elektrikli skuter kullananların 15, motorsuz
taşıtları kullananlar ile hayvan sürücülerinin 13 yaşını bitirmiş olmaları, bedensel
ve ruhsal bakımdan sağlıklı bulunmaları zorunludur.[36]


(Değişik
: 21/5/1997-4262/4 md.) Durumları bu madde hükmüne uymayanlara
araç kullandıran ve hayvanları tevdi edenler 1 800 000 lira para cezası ile cezalandırılırlar.


 


Sürücü belgesi sınıfları:


Madde
38 – (Değişik: 12/7/2013-6495/15 md.)[37]


Sürücü belgesi sınıfları, belge sahiplerine
sürme yetkisi verilen motorlu araçların cinsleri, özellikleri, sürücü belgelerinin
şekli, içeriği ve verilmesine ilişkin hususlar ile Uluslararası Sürücü Belgesinin
verilmesine dair usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.


 


Sürücü belgelerine ait esaslar:


Madde
39 –
(Değişik: 12/7/2013-6495/16 md.)37


Sürücü
belgesi sahiplerinin, sürücü belgelerinin sınıfına göre sürmeye yetkili oldukları
araçlar ile Türk vatandaşlarının ve yabancıların dış ülkelerden aldıkları sürücü
belgelerinin ülkemiz sürücü belgeleri ile değiştirilmesine ve dış ülkelerden aldıkları
sürücü belgeleriyle ülkemizde araç kullanmalarına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle
belirlenir.


Sürücü
belgesi sahiplerinin, sürücü belgelerinin sınıfına göre sürmeye yetkili oldukları
araçların dışındaki araçları sürmeleri yasaktır. Bu fıkra hükmüne aykırı hareket
eden sürücüye 700 Türk Lirası idari para cezası verilir. Bu kişilere araç kullandıran
araç sahibine de tescil plakası üzerinden aynı miktarda idari para cezası verilir.


Sürücü
belgeleri süreli olarak verilir. Belgelerin geçerlilik süreleri, yenilenmesinde
aranacak şartlar ile diğer usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir. Bu şekilde yenilenen
sürücü belgelerinden harç alınmaz. Geçerlilik süresi dolan sürücü belgesi ile araç
kullanan sürücüye 343 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgesi geri
alınır.


Dış
ülkelerden aldıkları sürücü belgeleri ile yönetmelikte belirtilen süre ve şartlara
aykırı olarak araç kullananlar hakkında her seferinde 343 Türk Lirası idari para
cezası verilir.


 


Dış ülkelerden alınmış olan sürücü belgeleri:


Madde
40 – (Mülga: 12/7/2013-6495/24 md.)


 


Sürücü adaylarında aranacak şartlar:


Madde
41 – (Değişik: 12/7/2013-6495/17 md.)37


Sürücü belgesi alacakların;


a) Yönetmelikte belirlenen
yaş ve deneyim şartlarını taşımaları,


b) Öğrenim durumu itibarıyla
en az ilkokul düzeyinde eğitim almış olmaları,


c) İçişleri ve Sağlık bakanlıklarınca
müştereken çıkarılacak yönetmelikte belirlenen sağlık şartlarını taşımaları,


d) Sürücü kurslarında teorik
ve uygulamalı eğitimini tamamlayıp sürücü sınavlarını başararak, motorlu taşıt sürücüsü
sertifikası almış olmaları,


e) Adli
sicilinde, 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 188, 190 ve 191
inci maddeleri, 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun
4 üncü maddesinin yedinci fıkrası, 10/7/1953 tarihli ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar
ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunun 12 nci maddesinin ikinci ve takip
eden fıkralarında belirtilen suçlardan hüküm giydiğine dair kayıt bulunmaması,


f) Önceden verilmiş aynı sınıf
bir başka sürücü belgesinin bulunmaması,


g) Başka sınıf sürücü belgesi
alabilmek için, daha önce verilmiş ancak geri alınmış olan sürücü belgesinin bu
Kanunda öngörülen şartlar yerine getirildiği için sahibine iade edilmiş olması,


zorunludur.


Sürücüler ile sürücü adaylarının
hangi şartlarda ve hangi sınıf sürücü belgesi alabilecekleri ile bunların araç kullanma
şartları, kullanılabilecek araçların niteliklerine ve sağlık şartlarına dair usul
ve esaslar İçişleri ve Sağlık bakanlıklarınca çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.


(Değişik fıkra: 6/12/2019-7196/40
md.) Bu maddede
aranan şartlardan herhangi biri mevcut olmadan veya hileli yollarla temin edilmiş
olduğunun anlaşılması hâlinde, sürücü belgesi vermeye yetkili kurumca iptal edilir.
Bu kişilere, bu madde hükümlerine uygun olarak yeniden sürücü sertifikası alınması
hâlinde yeniden sürücü belgesi verilir.


Sürücü belgesi alındıktan
sonra bu maddenin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen suçlardan biri ile
mahkûmiyet hâlinde bu kişilerin sürücü belgeleri, bu Kanunun 6 ncı maddesinde sayılan
görevliler tarafından bu maddenin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen şartlar
sağlanıncaya kadar geri alınır. Bu Kanunun 48 inci madde hükümleri saklıdır.


 


Sürücü adaylarının sınavları ile sürücü
belgelerinin verilmesi esasları:[38]


Madde 42 – (Değişik: 12/7/2013-6495/18 md.)


Sürücü kurslarında teorik
eğitimini tamamlayan sürücü adaylarının teorik sınavları yazılı ya da elektronik
ortamda Millî Eğitim Bakanlığınca yapılır.


Uygulamalı sürücü eğitimini
sürücü kurslarından alan ve teorik sınavda başarılı olanlar Millî Eğitim Bakanlığınca
yapılacak uygulamalı sürücü sınavına girmeye hak kazanır; bu sınavda da başarılı
olanlara motorlu taşıt sürücüsü sertifikası verilir.


Sürücülerin
eğitimleri ve sınavları, eğitimlerin ve sınavların süresi, içeriği ve yapılacağı
yerlerin özellikleri,
sınav yapıcıların nitelikleri ve eğitimi ile diğer usul ve esaslar İçişleri Bakanlığının uygun görüşü alınarak Millî Eğitim Bakanlığınca
çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.


Teorik ve uygulamalı sınavlar
için sürücü adaylarından alınacak sınav ücreti ile sınavlara ilişkin iş ve işlemlerde
görev alanlara ödenecek ücretler her yıl Millî Eğitim Bakanlığınca belirlenir.


(Değişik fıkra:6/12/2019-7196/41
md.) Emniyet
Genel Müdürlüğünün motorlu araç sürücüsü ihtiyacını karşılamak üzere belirli eğitim
programları çerçevesinde ve yönetmelikte belirtilen esas ve şartlara uygun olarak,
illerde valinin onayı, merkez teşkilatı için Emniyet Genel Müdürünün onayı ile Emniyet
Genel Müdürlüğü personeline ve Emniyet Genel Müdürlüğüne bağlı eğitim ve öğretim
kurumlarında öğrenim görenlere sürücü belgesine dönüştürülmek üzere motorlu taşıt
sürücüsü sertifikası verilir. Bunların sınavları, nitelikleri Emniyet Genel Müdürlüğünce
belirlenen sınav sorumluları tarafından yapılır.


(Değişik fıkra:6/12/2019-7196/41
md.) Jandarma
teşkilatının motorlu araç sürücüsü ihtiyacını karşılamak üzere belirli eğitim programları
çerçevesinde ve yönetmelikte belirtilen esas ve şartlara uygun olarak, illerde valinin
onayı, merkez teşkilatı için Jandarma Genel Komutanı onayı ile jandarma teşkilatı
mensubu subay, astsubay, uzman jandarma ve uzman erbaşlar ile Jandarma ve Sahil
Güvenlik Akademisinde öğrenim gören öğrencilere sürücü belgesine dönüştürülmek üzere
motorlu taşıt sürücüsü sertifikası verilir. Sürücü belgesi sınavları, Jandarma Genel
Komutanlığınca belirlenen sınav sorumluları tarafından yapılır.


Beşinci ve altıncı fıkralarda
belirtilen sertifika, bu fıkralarda belirtilenler dışında kimseye verilmez.


İş makinesi sürücülerinin
eğitimleri ve sınavda başarılı olanların belgeleri Millî Eğitim Bakanlığınca veya
Millî Eğitim Bakanlığınca yetkilendirilen kurumlarca verilir. Bu kurumların işleyişine
ilişkin usul ve esaslar ile uygulanacak öğretim programları Millî Eğitim Bakanlığınca
belirlenir.


(Değişik fıkra:6/12/2019-7196/41
md.) Sınav
sonucunda başarı gösterenlerin sürücü belgelerinin düzenlenmesi, kişiselleştirilmesi,
kişiselleştirilen belgelerin basımı ve ilgililerine teslimi işlemleri sertifikalarında
bulunan veya Millî Eğitim Bakanlığından elektronik ortamda alınan bilgiler esas
alınmak suretiyle İçişleri Bakanlığınca yapılır. Kişiselleştirilen sürücü belgelerinin
ilgililerine teslimi, İçişleri Bakanlığı tarafından belirlenen kamu kurum veya kuruluşları
ile özel hukuk tüzel kişilerine de yaptırılabilir.


Sürücü
belgesi almak isteyenlerin müracaatları ile belgelerin düzenlenmesine, kişiselleştirilmesine,
basımına ve ilgililerine teslimine dair usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.


Sürücü sertifikaları, sınıfına
uygun sürücü belgelerine dönüştürülmedikçe sahiplerine karayolunda araç kullanma
yetkisi vermez. Sürücü sertifikasını sürücü belgesine dönüştürmeden karayolunda
araç kullandığı tespit edilen sürücüye 700 Türk Lirası idari para cezası verilir.
Bu kişilere araç kullandıran araç sahibine de tescil plakası üzerinden aynı miktarda
idari para cezası verilir.


 


Askeri araç sürücülerinin sınavları:


Madde
43 – Er ve erbaş sınıfından askeri araç sürücülerinin özel sınavları
ve belge verme işlemlerinin usulü ve bu belgelerle hangi cins taşıtların nerelerde
kullanılacağı Milli Savunma Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikte gösterilir.


Bu
belgeler sadece askeri araçlar için askerlik süresince geçerlidir.


 


Adres değişikliklerinin bildirilmesi ve sürücü belgelerinin taşınması
zorunluluğu:


Madde
44 – Sürücü belgesi sahipleri:


a)
İkamet adresi değişikliklerini belgeyi veren kuruluşa otuz gün içinde bildirmek,


b)
Araç kullanırken sürücü belgelerini yanlarında bulundurmak ve yetkililerin her isteyişinde
göstermek,


Zorundadırlar.


(Değişik: 21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler, 3 600 000 lira para
cezası ile cezalandırılırlar.


 


Sürücülerin sağlık şartlarında sonradan
meydana gelen değişiklikler:[39]


Madde 45 – (Değişik: 12/7/2013-6495/19 md.)


Sürücü belgesi sahibi kişide sağlığı bakımından sürücülüğe
engel aşikar bir değişikliğin görülmesi ve tespiti hâlinde, trafik görevlilerince
sürücü belgesi geri alınarak, kişinin sağlık kuruluşlarında muayenesi istenir. Sağlık
şartları bakımından sürücülüğe engel bir hâlinin olmadığı veya mevcut olan bu hâlin
daha sonra ortadan kalktığı sağlık raporuyla tespit edildiği takdirde, sürücü belgesi
kişiye iade edilir.


Bu
maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.


 


ALTINCI
KISIM


Trafik Kuralları


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Genel Kurallar


Karayollarında trafiğin akışı:


Madde
46 – Karayollarında trafik sağdan akar.


Aksine
bir işaret bulunmadıkça sürücüler:


a)
Araçlarını, gidiş yönüne göre yolun sağından, çok şeritli yollarda ise yol ve trafik
durumuna göre hızının gerektirdiği şeritten sürmek,


b)
Şerit değiştirmeden önce gireceği şeritte sürülen araçların emniyetle geçişini beklemek,


c)
Trafiği aksatacak veya tehlikeye sokacak şekilde şerit değiştirmemek,


d)
Gidişe ayrılan en soldaki şeridi sürekli olarak işgal etmemek,


e)
(Değişik:12/2/2026-7574/10 md.) Motosiklet,
otomobil, kamyonet, panelvan, minibüs ve otobüs dışındaki araçları kullanırken
aynı yönde;


1)
İki şeridi bulunan yollarda geçme ve dönme dışında soldaki şeridi kullanmamak,


2)
İkiden fazla şeridi bulunan yollarda geçme dışında sağdan ikinci şeridi
kullanmamak,


3)
İkiden fazla şeridi bulunan yollarda sola dönme dışında en sağdaki iki şerit
dışındaki şerit/şeritleri kullanmamak,


f) (Ek:18/10/2018-7148/19 md.)
Trafik kazası, arıza hâlleri, acil yardım, kurtarma, kar mücadelesi, kaza incelemesi,
genel güvenlik ve asayişin sağlanması gibi durumlar dışında emniyet şeritlerini
ve banketleri kullanmamak,


g) (Ek:18/10/2018-7148/19 md.)
Trafiği aksatacak veya tehlikeye sokacak şekilde ardı ardına birden fazla şerit
değiştirmemek,


h) (Ek:18/10/2018-7148/19 md.)
Tekyönlü karayollarında araçlarını ters istikamette sürmemek


i) (Ek:12/2/2026-7574/10 md.) Yerleşim yeri
içerisinde bölünmüş karayollarında araçlarını ters istikamette sürmemek,


j) (Ek:12/2/2026-7574/10 md.) Otoyollarda veya yerleşim
yeri dışındaki bölünmüş karayollarında araçlarını ters istikamette sürmemek,


k) (Ek:12/2/2026-7574/10 md.) Yaya yollarında araç
sürmemek,


l) (Ek:12/2/2026-7574/10 md.) Bisiklet yolu ve bisiklet
şeridinde bisiklet ve elektrikli skuter dışındaki taşıtları sürmemek,


m) (Ek:12/2/2026-7574/10 md.) Taşıt trafiğine kapalı
veya belirli taşıtlar için ayrılmış yollarda izin verilenler dışındaki araçları
sürmemek,


n) (Ek:12/2/2026-7574/10 md.) Araçlarını, kol veya grup
halinde (konvoy şeklinde) veya münferiden sürerken, diğer araçların geçişini
zorlaştıracak veya tehlikeye sokacak şekilde keyfi hareketlerle trafiğin akışını
kısmen veya tamamen engelleyecek şekilde araçlarını karayolu üzerinde
durdurmamak,


zorundadırlar.[40]


Karayollarının
belirli kesimlerinde, bu yollardan faydalanma zorunda olan hayvan sürücüleri, hayvanlarını
veya hayvan sürülerini gidiş yönünde yolun en sağından ve en az genişlik işgal ederek
ve imkan olduğunda taşıt yolu dışından götürmek zorundadırlar.


(Ek
fıkra:12/2/2026-7574/10 md.) Trafikte
saldırı amacıyla başka bir aracı ısrarla takip etmek veya bu amaçla araçtan
inmek yasaktır.


(Değişik
fıkra:12/2/2026-7574/10 md.) Bu maddenin;


a)
İkinci fıkrasının (a), (b), (d), (k), (l) ve (m) bentlerine uymayan sürücülere
5.000 Türk lirası,


b)
İkinci fıkrasının (c), (e) ve (h) bentlerine uymayan sürücülere 10.000 Türk
lirası,


c)
İkinci fıkrasının (f) ve (i) bentlerine uymayan sürücülere 20.000 Türk lirası,


d)
İkinci fıkrasının (g), (j) ve (n) bentlerine uymayanlara 90.000 Türk lirası,


e)
Üçüncü fıkrasına uymayanlara 3.000 Türk lirası,


f)
Dördüncü fıkrasına uymayanlara 180.000 Türk lirası,


idari
para cezası uygulanır. İkinci fıkranın (g), (j) ve (n) bentleri ile dördüncü
fıkra hükümlerine uymayan sürücülerin sürücü belgeleri altmış gün süreyle geri
alınır ve araçları altmış gün süre ile trafikten menedilir. İkinci fıkranın (n)
bendinin otoyol, köprü, viyadük veya tünelde ihlal edilmesi halinde verilecek
idari para cezası ile sürücü belgesi geri alma ve araç trafikten men süreleri
iki kat olarak uygulanır.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/10 md.) Bu madde kapsamında geri alınan sürücü belgelerinin iade
edilebilmesi için bu Kanun kapsamında verilen idari para cezalarının tamamının
tahsil edilmiş olması şarttır. Ayrıca ikinci fıkranın (j) bendi ile dördüncü
fıkra hükümlerinin ihlali nedeniyle geri alınan sürücü belgeleri, geri alma
süresi sonunda sürücünün psiko-teknik değerlendirmeden geçirilerek sürücü
belgesi almasına mâni hâli olmadığının anlaşılması şartıyla iade edilir.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/10 md.) Son ihlalin gerçekleştiği tarihten geriye doğru beş yıl
içinde bu madde kapsamında sürücü belgesi ikinci defa geri alınanların sürücü
belgeleri iptal edilir. Sürücü belgesi iptal edilenlerin tekrar sürücü belgesi
alabilmeleri için sürücü kurslarına devam etmeleri ve yapılan sınavlarda
başarılı olarak motorlu taşıt sürücüsü sertifikası almaları gerekir.  Bu
kişilerin sürücü kurslarında eğitime başlayabilmeleri için; sürücü belgesinin
iptal edildiği tarihten itibaren iptal nedenlerinde yer alan geri alma süreleri
kadar zamanın geçmiş olması, bu Kanun kapsamında verilen idari para cezalarının
tamamının tahsil edilmiş olması ve tabi tutulacakları psiko-teknik değerlendirme
sonucunda sürücülüğe engel hâli bulunmadığını gösterir belgenin sürücü kursuna
ibrazı zorunludur.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/10 md.) Sürücü belgesi geri alma ve iptal işlemleri bu Kanunun 6 ncı
maddesinde sayılan görevliler tarafından yapılır.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/10 md.) Kanunda öngörülen şekil, şart ve usullere uygun olarak
düzenlenen toplantı ve gösteri yürüyüşleri esnasında ikinci fıkranın (n)
bendinde belirtilen fiillerin işlenmesi halinde bu bentteki ihlale konu kabahat
oluşmaz.


 


Trafik işaret ve kurallarına uyma zorunluluğu:[41]


Madde
47 – Karayollarından faydalananlar aşağıdaki sıralamaya göre;


a)
Trafiği düzenleme ve denetimle görevli trafik zabıtası veya özel kıyafetli veya
işaret taşıyan diğer yetkili kişilerin uyarı ve işaretlerine,


b)
Trafik ışıklarına,


c)
Trafik işaret levhaları, cihazları ve yer işaretlemeleri ile belirtilen veya gösterilen
hususlara,


d)
Trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili olan ve yönetmelikte gösterilen diğer kural,
yasak, zorunluluk veya yükümlülüklere,


Uymak
zorundadırlar.


(Değişik ikinci fıkra:12/2/2026-7574/11 md.) Bu maddenin
birinci fıkrasının; (a) bendine uymayan sürücüler 3.000 Türk lirası, (b)
bendine uymayan sürücüler 5.000 Türk lirası, (c) ve (d) bentlerine uymayan
sürücüler 1.000 Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılırlar.


(Ek:18/10/2018-7148/20 md.) (Değişik üçüncü fıkra:12/2/2026-7574/11
md.) Işıklı
trafik işaretlerinden kırmızı renkli olanına uyma kuralının son ihlalin
gerçekleştiği tarihten geriye doğru bir yıl içinde;


a) İkinci defa ihlal
edilmesi halinde sürücüler 10.000 Türk lirası,


b) Üçüncü defa ihlal
edilmesi halinde sürücüler 15.000 Türk lirası,


c) Dördüncü defa ihlal
edilmesi halinde sürücüler 20.000 Türk lirası,


d) Beşinci defa ihlal
edilmesi halinde sürücüler 30.000 Türk lirası,


e) Altıncı defa ihlal
edilmesi halinde sürücüler 80.000 Türk lirası,


idari para cezası ile
cezalandırılırlar.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/11 md.) Sabit veya seyir halinde yürütülen denetimlerde zabıtanın
uyarı ve işaretlerine rağmen dur ikazına uymayarak kaçanlara 200.000 Türk
lirası idari para cezası uygulanarak sürücü belgeleri altmış gün süreyle geri
alınır ve araç altmış gün süreyle trafikten menedilir.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/11 md.) Işıklı trafik işaretlerinden kırmızı renkli olanına uyma
kuralını ihlal ederek trafik kazasına sebebiyet veren sürücülerin sürücü belgeleri
altmış gün süre ile geri alınır. Son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren
geriye doğru bir yıl içinde ışıklı trafik işaretlerinden kırmızı renkli olanına
uyma kuralını; üç defa ihlal ettiği tespit edilenlerin sürücü belgeleri otuz
gün, dört defa ihlal ettiği tespit edilenlerin sürücü belgeleri altmış gün, beş
defa ihlal ettiği tespit edilenlerin sürücü belgeleri doksan gün süreyle geri
alınır. Bu kapsamda geri alınan sürücü belgeleri geri alma süresi sonunda
sürücünün psiko-teknik değerlendirmeden geçirilerek sürücü belgesi almasına
mâni hâli olmadığının anlaşılması şartıyla iade edilir.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/11 md.) Son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru bir
yıl içinde ışıklı trafik işaretlerinden kırmızı renkli olanına uyma kuralını
altı defa ihlal ettiği tespit edilenlerin sürücü belgeleri iptal edilir. Bu
madde kapsamında sürücü belgesi iptal edilenlerin tekrar sürücü belgesi
alabilmeleri için sürücü kurslarına devam etmeleri ve yapılan sınavlarda
başarılı olarak motorlu taşıt sürücüsü sertifikası almaları gerekir. Bu
kişilerin sürücü kurslarında eğitime başlayabilmeleri için; bu Kanun kapsamında
verilen idari para cezalarının tamamının tahsil edilmiş olması, sürücü
belgesinin iptal tarihinden itibaren en az bir yıl geçmiş olması ve tabi
tutulacakları psiko-teknik değerlendirme ve psikiyatri uzmanı muayenesi
sonucunda sürücülüğe engel hâli bulunmadığını gösterir belgenin sürücü kursuna
ibrazı zorunludur.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/11 md.) Sürücü belgesi geri alma ve iptal işlemleri bu Kanunun 6 ncı
maddesinde sayılan görevliler tarafından yapılır. Bu madde kapsamında geri
alınan sürücü belgeleri bu Kanun kapsamında verilen idari para cezalarının
tamamının tahsil edilmiş olması şartıyla iade edilir.


 


Alkol, uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin etkisi altında araç
sürme yasağı:


Madde
48 – (Değişik: 24/5/2013 - 6487/19 md.)


Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri almış
olan sürücüler ile alkollü olan sürücülerin karayolunda araç sürmeleri yasaktır.


Uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin kullanılıp
kullanılmadığı ya da alkolün kandaki miktarını tespit amacıyla, kollukça teknik cihazlar/test
kitleri kullanılır.[42]


Kişinin yaralanmalı veya ölümlü ya da
kollukça müdahil olunan maddi hasarlı trafik kazasına karışması hâlinde, ikinci
fıkrada belirtilen muayeneye tabi tutulması zorunludur. Teknik cihaz ile yapılan
ölçüme itiraz eden veya bu cihaz ile ölçüm yapılmasına müsaade etmeyen bu sürücüler,
en yakın adli tıp kurumuna veya adli tabipliğe veya Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık
kuruluşlarına götürülerek uyuşturucu veya uyarıcı madde ya da alkol tespitinde kullanılmak
üzere vücutlarından kan, tükürük veya idrar gibi örnekler alınır. Bu işlem bakımından
4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 75 inci maddesi hükümleri,
beşinci fıkrası hariç olmak üzere uygulanır.


Trafik kazası sonucunda kişinin ölmesi
veya teknik cihaza üfleyemeyecek kadar yaralanmış olması hâlinde, üçüncü fıkra hükümlerine
göre bu kişilerden kan, tükürük veya idrar gibi örnekler alınır.


Yapılan tespit sonucunda, 0.50 promilin
üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüler hakkında, fiili
bir suç oluştursa bile, 25.000 Türk lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgesi altı ay süreyle geri alınır. Hususi
otomobil dışındaki araçları alkollü olarak kullanan sürücüler bakımından promil
alt sınırı 0.21 olarak uygulanır. Alkollü olarak araç kullanma nedeniyle sürücü
belgesi geri alınan kişiye, son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru
beş yıl içinde; ikinci defasında 50.000 Türk lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri iki yıl süreyle, üç veya üçten
fazlasında ise, 150.000 Türk lirası idari
para cezası verilir ve sürücü belgeleri her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır.
Sürücü belgelerinin herhangi bir nedenle geçici olarak geri alınmış olması hâlinde
belirtilen süreler, geçici alma süresinin bitiminde başlar.[43]


Yapılan tespit sonucunda,
1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk
Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.


Hususi otomobil sürücüleri
bakımından 0.50 promilin, diğer araç sürücüleri bakımından 0.20 promilin üzerinde
alkollü olan sürücülerin trafik kazasına sebebiyet vermesi hâlinde, ayrıca Türk
Ceza Kanununun ilgili hükümleri uygulanır.


(Değişik sekizinci fıkra:12/2/2026-7574/12
md.) Uyuşturucu veya uyarıcı
madde aldığı tespit edilen sürücülere 150.000 Türk lirası idari para cezası
uygulanır ve sürücü belgesi iptal edilir. Bu kişiler hakkında ayrıca Türk Ceza
Kanunu hükümleri uygulanır. Bu fıkra kapsamında sürücü belgesi iptal
edilenlerin tekrar sürücü belgesi alabilmeleri için sürücü kurslarına devam
etmeleri ve yapılan sınavlarda başarılı olarak motorlu taşıt sürücüsü
sertifikası almaları gerekir. Bu kişilerin sürücü kurslarında eğitime
başlayabilmeleri için; belgenin iptal edildiği tarihten itibaren en az beş yıl
geçmiş olması, bu Kanun kapsamında verilen idari para cezalarının tamamının
tahsil edilmiş olması, sürücülerin psiko-teknik değerlendirmeden geçmesi ve resmî
sağlık kurumlarından sürücülüğe engel hâli bulunmadığını gösteren sağlık kurulu
raporunun sürücü kursuna ibrazı zorunludur.


(Değişik dokuzuncu fıkra:12/2/2026-7574/12
md.) Uyuşturucu
veya uyarıcı maddelerin kullanılıp kullanılmadığının ya da alkolün kandaki
miktarının kolluk tarafından tespit edilmesi için ölçüm yaptırmayan sürücülere
150.000 Türk lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgesi beş yıl süreyle
geri alınır.


Sürücünün uyuşturucu veya uyarıcı madde
kullandığından şüphe edilmesi hâlinde 5271 sayılı Kanunun adli kolluğa ilişkin hükümleri
uygulanır.


Alkollü olarak araç
kullanması nedeniyle son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş
yıl içinde sürücü belgeleri ikinci defa geri alınan sürücüler Sağlık Bakanlığınca,
usul ve esasları İçişleri, Millî Eğitim ve Sağlık bakanlıklarınca çıkarılacak yönetmelikte
gösterilen sürücü davranışlarını geliştirme eğitimine; üç veya üçten fazla geri
alınan sürücüler ise psiko-teknik değerlendirmeye ve psikiyatri uzmanının muayenesine
tabi tutulurlar.


(Değişik onikinci fıkra:12/2/2026-7574/12
md.) Sürücü belgelerinin geçici
geri alma ve iptal işlemleri bu Kanunun 6 ncı maddesinde sayılan görevliler
tarafından yapılır.


(Değişik onüçüncü fıkra:12/2/2026-7574/12
md.) Bu
madde hükümlerine göre geçici olarak geri alınan sürücü belgelerinin iade
edilebilmesi için ilgili kişi hakkında bu Kanun kapsamında verilen idari para
cezalarının tamamının tahsil edilmiş olması şarttır.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/12 md.) Beşinci veya dokuzuncu fıkraların
sürücülerce; 4925 sayılı Kanun, 5216 sayılı Kanun ve 5393 sayılı Kanun
kapsamında yük ve yolcu taşımacılığı yapılan araçları kullanırken son ihlalin
gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde toplamda üç defa
ihlal edilmesi halinde sürücünün sürücü belgesi iptal edilir. Bu fıkra kapsamında
sürücü belgesi iptal edilenlerin tekrar sürücü belgesi alabilmeleri için sürücü
kurslarına devam etmeleri ve yapılan sınavlarda başarılı olarak motorlu taşıt
sürücüsü sertifikası almaları gerekir. Bu kişilerin sürücü kurslarında eğitime
başlayabilmeleri için; belgenin iptal edildiği tarihten itibaren iptal
nedenlerinde yer alan geri alma süreleri kadar zamanın geçmiş olması, bu Kanun
kapsamında verilen idari para cezalarının tamamının tahsil edilmiş olması,
sürücülerin psiko-teknik değerlendirmeden geçmesi ve resmî sağlık kurumlarından
sürücülüğe engel hâli bulunmadığını gösteren sağlık kurulu raporunun sürücü
kursuna ibrazı zorunludur.


Alkol, uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin
tespiti için kullanılacak teknik cihazların/test kitlerinin sahip olacağı asgari koşullar ile diğer usul ve esaslar yönetmelikte
gösterilir.[44]


 


Taşıt
kullanma sürelerine uyma zorunluluğu:


Madde
49 – (Değişik:12/2/2026-7574/13 md.)


Takograf cihazı bulundurulması ve kullanılması zorunlu olan taşıtların,
taşıt kullanma sürelerine aykırı olarak kullanılması ve kullandırılması
yasaktır. İşleten, sürücünün kendisi olup olmadığına bakmaksızın aracın bu maddede
ve yönetmelikte belirtilen hükümlere aykırı olarak kullanılmaması hususunda
gerekli tedbirleri almak ve denetimini yapmakla yükümlüdür.


Bu taşıtları kullanacakların taşıt kullanma, mola ve dinlenme süreleri
ile taşıtta birden fazla sürücü görevlendirilmesi gereken haller, sürücülerin
taşıtta bulunmaları gereken zaman aralığı, işletenlerin sorumlulukları ile
denetimlerde uygulanacak usul ve esaslar yönetmelikte belirtilir.


Yönetmelikte belirtilen;


a) Günlük sürekli taşıt kullanma süresinin;


1) Bir saate kadar aşılması halinde sürücüye 1.000 Türk lirası,


2) Bir saatten fazla aşılması halinde sürücüye 3.000 Türk lirası,


b) Günlük toplam taşıt kullanma süresinin;


1) Bir saate kadar aşılması halinde sürücüye 3.000 Türk lirası,


2) Bir saatten üç saate kadar aşılması halinde sürücüye 5.000 Türk
lirası,


3) Üç saat ve daha fazla süre ile aşılması halinde ise sürücüye 10.000
Türk lirası,


c) Haftalık veya birleşik iki haftalık taşıt kullanma süresinin;


1) Dört saate kadar aşılması halinde sürücüye 10.000 Türk lirası,


2) Dört saatten on beş saate kadar aşılması halinde sürücüye 15.000
Türk lirası,


3) On beş saat ve daha fazla aşılması halinde sürücüye 20.000 Türk
lirası,


d) Günlük dinlenme sürelerinin ihlal edilmesi halinde sürücüye 3.000
Türk lirası,


e) Haftalık dinlenme sürelerinin ihlal edilmesi halinde sürücüye 5.000
Türk lirası,


idari para cezası uygulanır. Sürücünün aynı zamanda işleten olması durumunda
idari para cezaları iki kat olarak uygulanır. Sürücünün aynı zamanda işleten
olmaması halinde, birinci fıkradaki sorumluluklarını yerine getirmeyen işletene
de bu fıkrada yer alan idari para cezaları tescil plakası üzerinden iki kat
olarak uygulanır.


Sürücülerin çalışma veya dinlenme sürelerine uymamaları nedeniyle
dinlenme süresini aşmamak üzere ne kadar süreyle araçları kullanmaktan
menedileceği ile izin işlemlerine ilişkin hususlar yönetmelikte belirlenir.


Araç
kullanmak üzere birden fazla sürücünün görevlendirilmesinin zorunlu olduğu
hallerde araçta bulunması gereken sürücülere ilişkin yönetmelikte belirtilen
hususlara uymayan işletene 10.000 Türk lirası idari para cezası uygulanır.


 


İKİNCİ BÖLÜM


Hız Kuralları


Hız sınırları:


Madde 50 – (Değişik birinci fıkra: 25/6/2010-6001/34 md.)
Motorlu araçların cins ve kullanma amaçlarına göre sürülebileceği
en çok ve en az hız sınırları, şehirlerarası çift yönlü karayollarında 90 km/s,
bölünmüş yollarda 110 km/s, otoyollarda 120 km/s hızı geçmemek üzere yönetmelikte
belirlenir.


(Ek:
17/10/1996-4199/21 md.) İçişleri Bakanlığı yol standartlarını
dikkate alarak yukarıda belirtilen hız sınırlarını otomobiller için 20 km/s artırmaya
yetkilidir.


En
çok ve en az hız sınırlarını gösteren işaret levhaları, gerekli görülen yerlere,
ilgili kuruluşlarca konulur.


Bu
Kanunla yetki verilen kuruluşlar tarafından yönetmelikte belirtilen hız sınırları
yol ve trafik durumuna göre azaltılabilir veya çoğaltılabilir. Bu hallerde durum
trafik işaretleri ile belirtilir ve uygun vasıtalarla duyurulur.


 


Hız sınırlarına uyma zorunluluğu:[45]


Madde
51 – (Değişik:12/2/2026-7574/14 md.)


Sürücüler, aksine bir
karar alınıp işaretlenmemişse yönetmelikte belirtilen hız sınırlarını aşmamak
zorundadırlar.


Hız ölçen teknik cihaz
veya çeşitli teknik usullerle yapılan tespit sonucu yönetmelikte belirlenen hız
sınırlarını;


a) Yerleşim yeri içinde;


1) 6-10 km/s aşanlara
2.000 Türk lirası,


2) 11-15 km/s aşanlara
4.000 Türk lirası,


3) 16-20 km/s aşanlara
6.000 Türk lirası,


4) 21-25 km/s aşanlara
8.000 Türk lirası,


5) 26-35 km/s aşanlara
12.000 Türk lirası,


6) 36-45 km/s aşanlara
15.000 Türk lirası,


7) 46-55 km/s aşanlara
20.000 Türk lirası,


8) 56-65 km/s aşanlara
25.000 Türk lirası,


9) 66 km/s ve daha fazla
aşanlara 30.000 Türk lirası,


b) Yerleşim yeri dışında;


1) 11-15 km/s aşanlara
2.000 Türk lirası,


2) 16-20 km/s aşanlara
4.000 Türk lirası,


3) 21-25 km/s aşanlara
6.000 Türk lirası,


4) 26-30 km/s aşanlara
8.000 Türk lirası,


5) 31-40 km/s aşanlara
12.000 Türk lirası,


6) 41-50 km/s aşanlara
15.000 Türk lirası,


7) 51-60 km/s aşanlara
20.000 Türk lirası,


8) 61-70 km/s aşanlara
25.000 Türk lirası,


9) 71 km/s ve daha fazla
aşanlara 30.000 Türk lirası,


idari para cezası verilir.


Sürücüler tarafından bu
maddenin ikinci fıkrasının (a) bendinin;


a) (7) numaralı alt bendinin
ihlali halinde her seferinde 30 gün,


b) (8) numaralı alt
bendinin ihlali halinde her seferinde 60 gün,


c) (9) numaralı alt
bendinin ihlali halinde ise her seferinde 90 gün,


süre ile sürücülerin
sürücü belgeleri geri alınır.


Sürücüler tarafından bu
maddenin ikinci fıkrasının (b) bendinin;


a) (7) numaralı alt
bendinin ihlali halinde her seferinde 30 gün,


b) (8) numaralı alt
bendinin ihlali halinde her seferinde 60 gün,


c) (9) numaralı alt
bendinin ihlali halinde ise her seferinde 90 gün,


süre ile sürücülerin
sürücü belgeleri geri alınır.


Bu madde kapsamında geri
alınan sürücü belgelerinin iade edilebilmesi için bu Kanun kapsamında verilen
idari para cezalarının tamamının tahsil edilmiş olması şarttır. Ayrıca bu madde
kapsamında son ihlalin gerçekleştiği tarihten geriye doğru bir yıl içerisinde
beşinci kez geri alınan sürücü belgeleri, geri alma süresi sonunda sürücünün
psiko-teknik değerlendirmeden ve psikiyatri uzmanının muayenesinden geçirilerek
sürücü belgesi almasına mâni hâli olmadığının anlaşılması şartıyla iade edilir.


Nüfusu 5.000’in altında olan yerleşim
yerlerinde bu maddenin ikinci fıkrasına göre yapılacak denetim yeri, mahalli
mülki idare amiri tarafından belirlenir.


Sürücü belgesi geri alma
işlemleri bu Kanunun 6 ncı maddesinde sayılan görevliler tarafından
gerçekleştirilir.


Hız sınırlarının aşılıp
aşılmadığını tespit etmekte kullanılan cihazların yerini tespit veya sürücüyü
ikaz eden her türlü cihazın imali, ithali ve araçlarda bulundurulması yasaktır.


Bu cihazları imal ve ithal
edenlere fiil başka bir suç oluştursa bile ayrıca 370.000 Türk lirası,
cihazları araçlarında bulunduran işletene ise 185.000 Türk lirası idari para
cezası uygulanır. Ayrıca bu cihazlara mülki amir tarafından el konulur ve mülki
amir tarafından mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir.


 


Hızın
gerekli şartlara uygunluğunu sağlamak:


Madde
52 – Sürücüler:


a) Kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tepe üstlerine
yaklaşırken, dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere,
tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken,
hızlarını azaltmak,


b)
Hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik
durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak,


c)
Diğer bir aracı izlerken yukarıdaki fıkrada belirlenen durumları göz önünde tutarak
güvenli bir mesafe bırakmak,


d)
Kol ve grup halinde araç kullananlar, araçları arasında yönetmelikte belirtilen
esaslara uygun olarak diğer araçların güvenle girebilecekleri açıklıklar bulundurmak,


Zorundadırlar.


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükmüne uymayan sürücüler 1 800 000
lira para cezası ile cezalandırılırlar.


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Sürücülerin Uyacağı Diğer Kurallar


Dönüş kuralları:


Madde
53 – Sağa ve sola dönecek olan sürücüler aşağıdaki kurallara
uyarlar.


a)
Sağa dönüşlerde sürücüler;


1.
Sağa dönüş işaretini vermeye,


2.
Sağ şeride veya dönüşe ayrılmış şeride girmeye,


3.
Hızını azaltmaya,


4.
Dar bir kavisle dönmeye,


5.
Dönülen karayolunun gidiş şeridine veya gidişine ayrılmış en sağ şeridine girmeye,


Zorunludurlar.


b)
Sola dönüşlerde sürücüler;


1.
Sola dönüş işareti vermeye,


2.
Yolun gidişe ayrılmış olan kısmının soluna yaklaşmaya,


3.
Hızını azaltmaya,


4.
Dönüşe başlamadan, sağdan gelen taşıtlara ilk geçiş hakkını vermeye,


5.
Dönüş sırasında, karşıdan gelen ve emniyetle durdurulamayacak kadar kavşağa yaklaşmış
olan taşıtların geçmesini beklemeye,


6.
Gireceği yolun gidişe ayrılan kısmına girmek üzere, dönüşünü yaparken, arkadan gelen
ve sola dönecek diğer taşıtları engellememek için, geniş kavisle dönüş yapmaya,


7.
Gireceği yolun gidiş yönünde çok şeritli olması halinde, en sağ şerit dışında, uygun
bir şeride girmeye,


8.
Gireceği yola girdikten sonra, en kısa sürede, trafiği tehlikeye düşürmeden sağa
yaklaşmaya,


Zorunludurlar.


c)
Dönel kavşaklarda dönüşlerde sürücüler;


1.
Dönüş işareti vermeye,


2.
Hızını azaltmaya,


3.
Orta adaya yakın şeritten kavşağa girmeye,


4.
Ada etrafında dönerken gereksiz şerit değiştirmemeye,


5.
Gireceği yola yaklaşırken sağa dönüş işareti ile birlikte sağa yaklaşarak dönel
kavşaktan çıkmaya,


6.
Gireceği yolun gidiş yönündeki uygun bir şeridine girmeye,


7.
Yola girdikten sonra, en kısa sürede trafiği tehlikeye düşürmeden sağa yaklaşmaya,


Zorunludurlar.


d)
Dönel kavşaklardaki geriye dönüşlerde sürücüler, sola dönüş halindeki kurallara
uymakla birlikte, orta ada etrafında dönerken gireceği yola yaklaşıncaya kadar şeridini
muhafaza etmeye de zorunludurlar.


Sağa
ve sola dönüşlerde, sürücüler kurallara uygun olarak geçiş yapan yayalara, varsa
bisiklet yolundaki ve bisiklet şeridindeki bisiklet ve elektrikli skuter kullananlara
ve sola dönüşlerde sağdan ve karşıdan gelen trafiğe ilk geçiş hakkını vermek zorundadırlar.[46]


Gidişe
ayrılmış birden fazla şeridi bulunan yollarda, en sağdaki veya soldaki şerit işaretlenmek
suretiyle sadece dönüşlere ayrılabilir, ayrılmış bu şeritlere bitişik diğer şeritlerden
de işaretlenmek suretiyle sağa veya sola dönüşlerde izin verilebilir.


Bu
dönüşler için yukarıdaki (a) ve (b) bentlerindekine benzer manevra yapılır.


(Değişik: 21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler 1 800 000 lira para
cezası ile cezalandırılırlar.


 


Geçme kural ve yasakları:


Madde
54 – Sürücülerin geçme sırasında uymak zorunda oldukları kural
ve yasaklar şunlardır:


a)
Geçme kuralları:


Sürücülerin
önlerinde giden bir aracı geçmeleri için;


1.
Kendisini takip eden sürücülerin kendisini geçmeye başlamamış olması,


2.
Önündeki sürücünün başka bir taşıt veya aracı geçme niyetini belirten uyarma işaretini
vermemiş olması,


3.
Geçeceği aracın hızı ile geçme esnasındaki kendi hızını da göz önüne alarak iki
yönlü trafiğin kullanıldığı taşıt yollarında karşıdan gelen trafik dahil karayolunu
kullananların tümü için tehlike veya engel olmadan geçme için kullanacağı şeridin
yeteri kadar ilerisinin boş olması,


Zorunludur.


Geçme,
geçilecek aracın solundaki şeritten yapılır. Geçilecek aracın sürücüsü ses ve ışık
cihazları ile uyarılarak, geçerken kullanılan şeritte güvenli mesafe gidildikten
sonra işaret verilip izlenecek şeride girmekle tamamlanır.


Araçların
sağından veya banketlerden yararlanmak suretiyle geçmek yasaktır.


Ancak,
herhangi bir araç, başka bir yola, karayoluna bitişik bir mülke girmek veya sola
yanaşıp durmak için bu niyetini sola dönüş işareti ile belirtmiş ise bunların sağındaki
şeritten geçilebilir.


Gidişe
ayrılmış yol bölümlerinde, şerit değiştirmemek şartı ile bir şeritteki taşıtların
diğer şeritteki taşıtlardan hızlı gitmesi geçme sayılmaz.


b)
Geçmenin yasak olduğu yerler;


1.
Geçmenin herhangi bir trafik işaretiyle yasaklandığı yerlerde,


2.
Görüş yetersizliği olan tepelerde ve dönemeçlerde,


3.
Yaya ve okul geçitleri yaklaşımında,


4.
Kavşaklarda, demiryolu geçitlerinde ve bunların yaklaşımında,


5. Gidiş ve geliş için birer şeridi bulunan iki yönlü trafiğin
kullanıldığı köprü ve tünellerde,


Sürücülerin
önlerindeki bir aracı geçmeleri yasaktır.


(Değişik: 21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler 3 600 000 lira para
cezası ile cezalandırılırlar.


 


Geçilen
araçlara ait kurallar:


Madde
55 – Geçilmek istenen araçların sürücüleri:


a) Duyulur veya görülür bir geçiş işareti alınca trafiğin
iki yönlü kullanıldığı karayollarında taşıt yolunun sağ kenarından gitmek, dörtten
fazla şeritli veya bölünmüş karayollarında bulunduğu şeridi izlemek ve hızını artırmamak,


b)
Dar taşıt yolları ile trafiğin yoğun olduğu karayollarında yavaş gitme nedeni ile
kendilerini geçmek için izleyen araçların kolayca ve güvenli geçmelerini sağlamak
için; araçlarını elverdiği oranda sağ kenara almak, yavaşlamak, gerekiyorsa durmak,


c) Geçiş üstünlüğü bulunan bir aracın duyulur veya görülür
işaretini alınca, bu araçların kolayca ilerlemelerini sağlamak için taşıt yolu üzerinde
yer açmak, gerekiyorsa durmak,


Zorundadırlar.


54
üncü maddede yazılı durumlar dışında, geçiş yapmak isteyenlere yol vermemek, geçilmekte
iken bir başka aracı geçmeye veya sola dönmeye kalkışmak yasaktır.


(Değişik üçüncü fıkra:12/2/2026-7574/15
md.) 71 inci maddenin birinci fıkrasının (c), (d), (e), (f) ve
(g) bentlerinde belirtilen araçlara bu maddenin birinci fıkrasının (c) bendi ve
ikinci fıkrası hükümleri kapsamında geçiş hakkı vermeyen sürücülere 15.000 Türk
lirası idari para cezası verilir. Bu maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b)
bentleri ile ikinci fıkrasına uymayanlara 1.000 Türk lirası idari para cezası
verilir.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/15
md.) 71 inci maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b)
bentlerinde belirtilen araçlara bu maddenin birinci fıkrasının (c) bendi ile
ikinci fıkrası hükümleri kapsamında geçiş hakkı vermeyen sürücülere 46.000 Türk
lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri otuz gün süreyle geri alınır.
Ayrıca araç otuz gün süre ile trafikten menedilir. Bu şekilde geri alınan sürücü
belgelerinin iade edilebilmesi için bu Kanun kapsamında verilen idari para
cezalarının tamamının tahsil edilmiş olması şarttır.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/15
md.) Son ihlalin gerçekleştiği tarihten geriye doğru beş yıl
içinde bu madde kapsamında sürücü belgesi ikinci defa geri alınanların sürücü
belgeleri iptal edilir. Sürücü belgesi iptal edilenlerin tekrar sürücü belgesi
alabilmeleri için sürücü kurslarına devam etmeleri ve yapılan sınavlarda
başarılı olarak motorlu taşıt sürücüsü sertifikası almaları gerekir. Bu
kişilerin sürücü kurslarında eğitime başlayabilmeleri için; sürücü belgesinin
iptal edildiği tarihten itibaren iptal nedenlerinde yer alan geri alma süreleri
kadar zamanın geçmiş olması, bu Kanun kapsamında verilen idari para cezalarının
tamamının tahsil edilmiş olması ve tabi tutulacakları psiko-teknik değerlendirme
sonucunda sürücülüğe engel hâli bulunmadığını gösterir belgenin sürücü kursuna
ibrazı zorunludur.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/15
md.) Sürücü belgesi geri alma ve iptal işlemleri bu Kanunun 6
ncı maddesinde sayılan görevliler tarafından gerçekleştirilir.


 


Şerit izleme, gelen trafikle karşılaşma, araçlar arasındaki mesafe,
yavaş sürme ve geçiş kolaylığı sağlama:


Madde
56 –
Sürücüler aşağıdaki kurallara ve yasaklara uymak zorundadırlar.


a)
Şerit izleme:


1.
Sürücülerin; geçme, dönme, duraklama, durma ve park etme gibi haller dışında şerit
değiştirmeleri veya iki şeridi birden kullanmaları,


2.
Kavşaklara yaklaşırken, yerleşim yerleri dışında yüzelli metre, yerleşim yerlerinde
ise otuz metre mesafe içinde ve kavşaklarda şerit değiştirmeleri,


3.
Araçların cinsine ve hızına uygun olmayan şeritten gitmeleri,


4.
İşaret vermeden şerit değiştirmeleri,


Yasaktır.


b)
Gelen trafikle karşılaşma:


Sürücüler; iki yönlü trafiğin kullanıldığı taşıt yollarında
karşı yönden gelen araçların geçişini zorlaştıran bir durum varsa geçişi kolaylaştırmak
için aracını sağ kenara yanaştırmaya, gerektiğinde sağa yanaşıp durmaya,


Dağlık ve dik yokuşlu karayollarında karşılaşma halinde, çıkan
araç için geçiş güç veya mümkün değilse, güvenli geçişi sağlamak üzere, inen araçlar,
varsa önceden sığınma cebine girmeye, sığınma cebi yoksa sağ kenara yanaşıp durmaya,
gerektiği hallerde geri gitmeye,


Zorunludurlar.


c)
Araçlar arasındaki mesafe:


Sürücüler
önlerinde giden araçları yönetmelikte belirtilen güvenli ve yeterli bir mesafeden
izlemek zorundadırlar.


d)
Yavaş sürme ve yavaşlama:


Sürücülerin;
araçlarını zorunlu bir neden olmadıkça, diğer araçların ilerleyişine engel olacak
şekilde veya işaretle belirtilen hız sınırının çok altında sürmeleri, güvenlik nedeni
veya verilen herhangi bir talimata uyulması dışında, başkalarını rahatsız edecek
veya tehlikeye sokacak şekilde gereksiz ani yavaşlamaları yasaktır.


e)
Geçiş kolaylığı sağlamak:


Taşıt
yolunun dar olduğu yerlerde aksini gösteren bir trafik işareti yoksa, motorsuz araçları
kullananlar motorlu araçlara otomobil, minibüs, kamyonet, otobüs, kamyon arazi taşıtı,
lastik tekerlekli traktör, iş makineleri, yazılış sırasına göre kendisinden öncekilere
geçiş kolaylığı sağlamak zorundadırlar.


(Değişik ikinci fıkra:12/2/2026-7574/16 md.) Birinci
fıkranın (c) bendi hükmüne uymayan sürücüler 5.000 Türk lirası, diğer
hükümlerine uymayan sürücüler ise 1.000 Türk lirası idari para cezası ile
cezalandırılırlar.


 


Kavşaklarda geçiş hakkı:


Madde
57 – (Değişik: 17/10/1996-4199/23 md.)


Kavşaklarda
aşağıdaki kurallar uygulanır.


a)
Kavşağa yaklaşan sürücüler kavşaktaki şartlara uyacak şekilde yavaşlamak, dikkatli
olmak, geçiş hakkı olan araçların önce geçmesine imkan vermek zorundadırlar.


b) Trafik zabıtası veya trafik işaret levhası veya ışıklı
trafik işaret cihazları bulunmayan kavşaklarda;


1.
Bütün sürücüler geçiş üstünlüğüne sahip olan araçlara,


2.
Bütün sürücüler doğru geçmekte olan tramvaylara,


3.
Doğru geçen tramvay hattı bulunan karayoluna çıkan sürücüler bu yoldan gelen araçlara,


4.
Bölünmüş yola çıkan sürücüler bu yoldan geçen araçlara,


5.
Tali yoldan anayola çıkan sürücüler anayoldan gelen araçlara,


6.
Dönel kavşağa gelen sürücüler dönel kavşak içindeki araçlara,


7.
Bir iz veya mülkten çıkan sürücüler, karayolundan gelen araçlara,


c) Kavşak kollarının trafik yoğunluğu bakımından farklı oldukları
işaretlerle belirlenmemiş ise;


1.
Motorsuz araç sürücüleri motorlu araçlara,


2.
Motorlu araçlardan soldaki sağdan gelen araca,


Geçiş hakkını vermek zorundadırlar.


d)
(Ek: 21/5/1997-4262/4 md.) Işıklı trafik işaretleri izin verse bile trafik
akımı; kendisini kavşak içinde durmaya zorlayacak veya diğer doğrultudaki trafiğin
geçişine engel olacak ise, sürücülerin kavşağa girmeleri yasaktır.


e)
(Ek: 21/5/1997-4262/4 md.) Trafik zabıtası, yetkili kişi veya trafik ışıklı
işareti ile yönetilen kavşaklarda, sürücüler, kavşağı en kısa zamanda geçmek zorundadırlar.
Sürücülerin gereksiz olarak yavaşlamaları, durmaları, taşıttan inmeleri, taşıt veya
araçların motorlarını durdurmaları yasaktır.


f)
(Ek: 21/5/1997-4262/4 md.) Aksine bir işaret olmadıkça, bütün kavşaklarda
araçlar ray üzerinde hareket eden taşıtlara ilk geçiş hakkını vermek zorundadır.


(Değişik ikinci fıkra:12/2/2026-7574/17 md.) Birinci fıkranın (d) ve (e) bentlerine uymayan sürücüler
1.000 Türk lirası, diğer hükümlerine uymayan sürücüler ise 5.000 Türk lirası
idari para cezası ile cezalandırılırlar.


 


İndirme ve bindirme kuralları:


Madde
58 – Sürücüler aksine bir işaret bulunmadıkça, araçlarını gidiş
yönlerine göre yolun en sağ kenarında durdurmaya, yolcularının iniş ve binişlerini
sağ taraftan yaptırmaya ve yolcular da iniş ve binişlerini sağ taraftan yapmaya
zorunludurlar.


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükmüne uymayan sürücüler ve
yolcular 1 800 000 lira para cezası ile cezalandırılırlar.


 


Duraklama ve park etme:


Madde
59 – Yerleşim birimleri dışındaki kara yolunda zorunlu haller
dışında taşıt yolu üzerinde duraklamak veya park etmek yasaktır.


(Değişik:21/5/1997-4262/4 md.) Zorunlu hallerde gerekli önlemleri almadan duraklayan veya
parkeden sürücüler ile zorunlu haller dışında duraklayan veya parkeden sürücüler
1 800 000 lira para cezası ile cezalandırılırlar.


 


Duraklamanın yasak olduğu yerler:


Madde
60 – Taşıt yolu üzerinde;


a)
Duraklamanın yasaklandığının bir trafik işareti ile belirtilmiş olduğu yerlerde,


b)
Sol şeritte, (raylı sistemin bulunduğu yollar hariç),


c)
Yaya ve okul geçitleri ile diğer geçitlerde,


d)
Kavşaklar, tüneller, rampalar, köprüler ve bağlantı yollarında ve buralara, yerleşim
birimleri içinde beş metre ve yerleşim birimleri dışında yüz metre mesafede,


e)
Görüşün yeterli olmadığı tepelere yakın yerlerde ve dönemeçlerde,


f)
Otobüs, tramvay ve taksi duraklarında,


g)
Duraklayan veya park edilen araçların yanında,


h)
İşaret levhalarına, yaklaşım yönünde ve park izni verilen yerler dışında; yerleşim
birimi içinde onbeş metre ve yerleşim birimi dışında yüz metre mesafede,


Duraklamak
yasaktır.


(Değişik: 21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler 1 800 000 lira para
cezası ile cezalandırılırlar.


 


Park etmenin yasak olduğu yerler ve haller:


Madde
61 – Taşıt yolu üzerinde;


a)
Duraklamanın yasaklandığı yerlerde,


b)
Park etmenin trafik işaretleri ile yasaklandığı yerlerde,


c)
Geçiş yolları önünde veya üzerinde,


d)
Belirlenmiş yangın musluklarına her iki yönden beş metrelik mesafe içinde,


e)
Kamu hizmeti yapan yolcu taşıtlarının duraklarını belirten levhalara iki yönden
onbeş metrelik mesafe içinde,


f)
Üç veya daha fazla ayrı taşıt yolu olan karayolunda ortadaki taşıt yolunda,


g)
Kurallara uygun şekilde park etmiş araçların çıkmasına engel olacak yerlerde,


h)
Geçiş üstünlüğü olan araçların giriş ve çıkışının yapıldığının belirlendiği işaret
levhasından onbeş metre mesafe içinde,


i)
İşaret levhalarında park etme izni verilen süre veya zamanın dışında,


j)
Kamunun faydalandığı ve yönetmelikte belirtilen yerlerin giriş ve çıkış kapılarının
her iki yönde beş metrelik mesafe içinde,


k)
Park için yer ayrılmamış veya trafik işaretleri ile belirtilmemiş alt geçit, üst
geçit, üst geçit ve köprüler üzerinde veya bunlara on metrelik mesafe içinde,


l)
Park etmek için tespit edilen süre ve şeklin dışında,


m)
Belirli kişi, kurum ve kuruluşlara ait araçlara, yönetmelikteki esaslara göre ayrılmış
ve bir işaret levhası ile belirlenmiş park yerlerinde,


n)
Ayrıca yönetmelikte belirtilen haller dışında yaya yollarda,


o) (Ek: 1/7/2005-5378/31 md.) Engellilerin
araçları için ayrılmış park yerlerinde,[47]


Park
etmek yasaktır.


(Değişik: 21/5/1997-4262/4
md.) Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler 1 800 000 lira para cezası ile cezalandırılırlar.
(Ek cümle: 1/7/2005-5378/31 md.) (o) bendinin ihlâli hâlinde para cezası
iki kat artırılır.


Yasaklara
aykırı park edilmiş araçlar trafik zabıtasınca kaldırılabilir.


Yasaklanan yerlerde ve hallerde park edilmiş olan araçların
hangilerinin hangi şartlarda, kaldırılıp götürüleceği, götürülme sırasında zarara
ve ziyana uğratılmaması için alınacak önlemler ile kaldırma ve götürme giderlerinin
tahsili usul ve esasları yönetmelikte gösterilir.


Kaldırılıp
götürülen araçların giderleri ile verilen ceza, sürücüsü veya sahibince ödenmeden
araç teslim edilmez.


 


Karayolu üzerinde park etme izni verilmeyen araçlar:


Madde 62 – Yerleşim
birimleri içindeki karayolunda, bir trafik işaretiyle izin verilmedikçe ve yükleme,
boşaltma, indirme, bindirme, arızalanma gibi zorunlu nedenler dışında kamyon, otobüs
ve bunların katarları, lastik tekerlekli traktörler ile hertürlü iş makinelerinin
park edilmesi yasaktır.


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükmüne uymayan sürücüler 1 800 000
lira para cezası ile cezalandırılırlar.


 


Araçların ışıklandırılması:


Madde
63 – Karayolunda trafiğe çıkan bütün araçların, nicelik ve nitelikleri
yönetmelikte belirtilen şartlara uygun ışık donanımı bulundurmaları zorunludur.


Işık
donanımına ait ayrıntılar yönetmelikte gösterilir.


Kanun
ve yönetmelikte belirtilmeyen lambalar trafik zabıtasınca söktürülür.


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükmüne uymayan sürücüler 7 200
000 lira para cezası ile cezalandırılırlar.


 


Işıkların kullanılması:


Madde 64 – Araçların
sürülmesi sırasındaki zorunluluk ve yasaklar aşağıda gösterilmiştir.


a)
Zorunluluklar:


1.
(Değişik: 17/10/1996-4199 - 24 md.) Yerleşim birimleri dışındaki karayollarında
geceleri seyrederken, yeterince aydınlatılmamış tünellere girerken, benzeri yer
ve hallerde uzağı gösteren ışıkların yakılması,


2. (Değişik: 17/10/1996-4199 - 24 md.) Geceleri, yerleşim
birimleri dışında karayollarındaki karşılaşmalarda, bir aracı
takip ederken, bir aracı geçerken yan yana gelinceye kadar ve yerleşim birimleri
içinde, gündüzleri ise görüşü azaltan sisli, yağışlı ve benzeri havalarda yakını
gösteren ışıkların yakılması,


3.
Kuyruk (arka kenar) ışıklarının uzağı veya yakını gösteren ışıklar veya sis ışıkları
ile birlikte kullanılması,


Zorunludur.


b)
Yasaklar:


1.
Gece sis ışıklarının; sisli, karlı ve sağanak yağmurlu havalar dışında diğer farlarla
birlikte yakılması,


2.
Dönüş ışıklarının geç anlamında kullanılması,


3.
Karşılaşmalarda, ışıkların söndürülmesi,


4.
Öndeki aracı geçişlerde uyarı için çok kısa süre dışında uzağı gösteren ışıkların
yakılması,


5.
Yönetmelikte belirlenecek esaslara aykırı olarak ışık takılması ve kullanılması,


6.
Sadece park lambaları ile seyredilmesi,


Yasaktır.


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Bu maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin
(1) ve (3) numaralı alt bentleri ile (b) bendi hükümlerine uymayanlar 1 800 000
lira, birinci fıkrasının (a) bendinin (2) numaralı alt bendi hükümlerine uymayan
sürücüler 3 600 000 lira para cezası ile cezalandırılırlar.


 


Yüklü ve yüksüz araçlar:[48]


Madde
65 – (Değişik: 25/6/2010-6001/36 md.)


Yüklü ve yüksüz araçlarda, yönetmeliklerle belirlenen ölçü ve esaslara
aykırı olarak;[49]


a) Taşıma sınırı üstünde yolcu alınması,


b) Azami yüklü ağırlığın veya izin verilen
azami yüklü ağırlığın aşılması,


c) (b) bendindeki ağırlıklar aşılmamış
olsa bile azami dingil ağırlıkları aşılacak şekilde yüklenmesi,


d) Karayolu yapısı ve kapasitesi ile trafik
güvenliği bakımından tehlikeli olabilecek tarzda yükleme yapılması,


e) Tehlikeli ve zararlı maddelerin gerekli
izin ve tedbirler alınmadan taşınması,


f) Ağırlık ve boyutları
bakımından taşınması özel izne bağlı olan yükün izin
alınmadan ya da izin belgesinde belirtilen şartlar sağlanmadan taşınması ve taşıttırılması,49


g) Gabari dışı yük
yüklenmesi, taşınan yük üzerine veya araç dışına yolcu bindirilmesi,


h) (Değişik:12/2/2026-7574/18
md.) Yükün uygun bağlama ve sabitleme yapılmayarak karayoluna
değecek, düşecek, dökülecek, saçılacak, sızacak, akacak, kayacak, gürültü
çıkaracak, devrilecek veya aracın dengesini bozacak şekilde yüklenmesi,


i) Yükün, her çeşit yolda ve yolun her
eğiminde dengeyi bozacak, yoldaki bir şeye takılacak ve sivri çıkıntılar hasıl edecek
şekilde yüklenmesi,


j) Sürücünün görüşüne engel olacak, aracın
sürme güvenliğini bozacak ve tescil plakaları, ayırım işaretleri, dur ve dönüş ışıkları
ile yansıtıcıları örtecek şekilde yüklenmesi,


k) Çeken ve çekilen araçlarla ilgili şartlar
ve tedbirler yerine getirilmeden araçların çekilmesi,


l) (Ek:12/2/2026-7574/18 md.) Ağırlık ve boyutları
bakımından karayolunda sürülmesi özel izne bağlı olan araçların izin alınmadan
ya da izin belgesinde belirtilen şartlar sağlanmadan karayoluna çıkarılması,


yasaktır.


(Değişik ikinci fıkra:12/2/2026-7574/18
md.) Birinci fıkranın (a) bendi
hükümlerine uymayanlara 1.000 Türk lirası; (d), (h), (i), (j) ve (k) bentleri
hükümlerine uymayanlara 3.000 Türk lirası; (e) bendi hükümlerine uymayanlara
20.000 Türk lirası, (f) bendi hükümlerine uymayanlara 60.000 Türk lirası, (l)
bendi hükümlerine uymayanlara 30.000 Türk lirası, (c) ve (g) bentleri
hükümlerine uymayan işletenlere 10.000 Türk lirası, (g) bendine aykırı yük
gönderenlere 20.000 Türk lirası idari para cezası uygulanır. Birinci fıkranın
(h) bendinin tehlikeli madde taşımacılığında kullanılan araçlar ile konteyner
taşıyan araçlar tarafından ihlali halinde idari para cezası 20.000 Türk lirası
olarak uygulanır. Ayrıca, bütün sorumluluk ve giderler araç işletenine ait
olmak üzere, fazla yolcular en yakın yerleşim biriminde indirilir, birinci
fıkranın (d), (e), (f), (g), (h), (i), (j), (k) ve (l) bentlerindeki şartlara
uymadan kullanılan taşıtların, gerekli şartlar sağlanıncaya kadar yola devam
etmelerine izin verilmez.


(Değişik üçüncü fıkra:12/2/2026-7574/18
md.) Birinci fıkranın (b)
bendine uymayarak;


a) %10 fazlasına kadar
yüklemelerde 10.000 Türk lirası,


b) %15 fazlasına kadar
yüklemelerde 20.000 Türk lirası,


c) %20 fazlasına kadar
yüklemelerde 30.000 Türk lirası,


d) %25 fazlasına kadar
yüklemelerde 40.000 Türk lirası,


e) %25’in üzerinde fazla
yüklemelerde 60.000 Türk lirası,


işleten ve gönderene ayrı
ayrı idari para cezası uygulanır.


(Değişik dördüncü fıkra:12/2/2026-7574/18
md.) Ağırlık ve boyut denetimlerinin yapıldığı kontrol mahallerinde işaretlere
uymadan veya işaret, ışık, ses veya görevlilerin dur ikazına rağmen tartı, ölçü
veya belge kontrolüne girmeden seyrine devam eden araçlara tescil plakalarına
göre, yetkililerce yapılacak ağırlık ve boyut denetimlerini engelleyen
araçların sürücüsüne veya işletenine 60.000 Türk lirası idari para cezası
uygulanır.


Azami yüklü ağırlığın % 20’den fazla aşılması
halinde fazla yük, birinci fıkranın (b) bendine uygun hale getirilmeden yola devam
etmesine izin verilmez.


Milletlerarası taşımalarda
yabancı plakalı araçların birinci fıkraya uymayan işleten ve gönderenlerine verilen
idari para cezaları tahsil olunmadan anılan araçların ülkeyi terk etmelerine izin verilmez.[50]


İşleten ile gönderenin aynı olması halinde
birinci fıkraya uymayan işletene idari para cezası uygulanır.[51][52]


Gönderenin birden
fazla olması (…)[53] halinde birinci fıkraya uymayan işleten ve
gönderen için uygulanacak idarî para cezalarının toplamı işletene uygulanır.[54]


Araçların yüklenmesine ilişkin ölçü ve
usuller, ağırlık,
boyut ve yükleme kontrolü usul ve
esasları ile tartı toleransları Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı tarafından yönetmelikle belirlenir.[55]


Uluslararası yük ve yolcu taşımacılığına
ilişkin konularda ikili ve çok taraflı anlaşma hükümleri saklıdır.


Tarım alanlarına
yapılacak yük ve yolcu taşımacılığına ilişkin esas ve usuller yönetmelikte belirlenir.


 


Kış lastiği ve kar zinciri
zorunluluğu:


Madde 65/A –(Ek: 2/1/2017-KHK-687/2 md.;
Aynen kabul: 1/2/2018-7076/2 md.) (Başlığı ile Birlikte Değişik:12/2/2026-7574/19
md.)


Araçlarda kış lastiği kullanımı,
illerin hava ve iklim şartlarına göre Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı tarafından
araç cinslerine göre yılın belirli dönemi için zorunlu tutulur. Ulaştırma ve
Altyapı Bakanlığı bu yetkisini valiliklere devredebilir. Bu madde hükümleri
çerçevesinde araçları denetlemeye Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığının
yetkilendirdiği Bakanlık personeli ile Emniyet Genel Müdürlüğü, Jandarma Genel
Komutanlığı, Ticaret Bakanlığının sınır kapılarındaki birimleri ve
belediyelerin denetim birimleri yetkilidir. Bu maddede düzenlenen yükümlülüğe
uymayan aracın işletenine bu maddede belirtilen görevlilerce 6.000 Türk lirası
idari para cezası uygulanır ve bu araçların lastiklerini uygun hale getirebilecekleri
en yakın yerleşim birimine kadar gitmelerine denetimle görevli olanlar
tarafından izin verilir. Bu maddede belirtilen idari para cezasının tutarını
azaltmaya ve iki katına kadar artırmaya Cumhurbaşkanı yetkilidir.


Karlı ve buzlu hava şartlarında,
kamyon, çekici ve otobüs cinsi araçların güvenle seyredemediği karayollarında
kar zinciri bulundurmayan, kullanmayan veya kullanılabilir durumda tutmayan
araçların sürücüsüne 6.000 Türk lirası idari para cezası uygulanır.


Kar ve buzla mücadele çalışmaları
sırasında, kar zinciri kullanmaması nedeniyle trafik akışına engel olan kamyon,
çekici ve otobüs cinsi araçların sürücüsüne 24.000 Türk lirası idari para
cezası uygulanır.


Bu maddeye ilişkin usul ve esaslar
Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı ile İçişleri Bakanlığınca müştereken belirlenir.


 


Bisiklet, elektrikli skuter, motorlu bisiklet
ve motosiklet sürücüleri ile ilgili kurallar:[56]


Madde
66 – Bisiklet, elektrikli skuter, motorlu bisiklet ve motosiklet
sürücülerine aşağıdaki kurallar uygulanır.


a)
(Değişik: 24/12/2020-7261/26 md.) Ayrı
bisiklet yolu veya bisiklet şeridi varsa, bisiklet ve elektrikli skuterlerin taşıt
yolunda,


Bisiklet,
elektrikli skuter, motorlu bisiklet ve motosikletlerin yayaların kullanmasına ayrılmış
yerlerde,


Bunlardan
ikiden fazlasının taşıt yolunun bir şeridinde yan yana,


sürülmesi
yasaktır.


b)
Bisiklet sürenlerin en az bir elleri, elektrikli skuter ve motorlu bisiklet sürenlerin
manevra için işaret verme hali dışında iki elleri ve motosiklet sürenlerin devamlı
iki eller ile taşıtlarını sürmeleri ve yönetmelikte belirtilen güvenlik şartlarına
uymaları zorunludur.56


c)
Bisiklet, motorlu bisiklet ve sepetsiz motosiklet sürücülerinin, sürücü arkasında
yeterli bir oturma yeri olmadıkça başka kişileri bindirmeleri ve yönetmelikte belirtilen
sınırdan fazla yük taşımaları yasaktır.


d) (Ek: 24/12/2020-7261/26 md.)
Elektrikli skuter ile sırtta taşınabilen kişisel eşya harici yük ve yolcu taşınması
yasaktır.


e) (Ek: 24/12/2020-7261/26 md.) Elektrikli
skuter otoyol, şehirler arası karayolları ve azami hız sınırı 50 km/s üzerinde olan
karayollarında kullanılamaz.


f) (Ek:12/2/2026-7574/20 md.) Motorlu bisiklet ve
motosiklet cinsi araçların, izin alınarak yapılan gösteriler dışında tek
tekerlek üzerinde, sele üzerine yatarak, sele üzerinde ayağa kalkarak, kendi
etrafında döndürülerek, tekerleği kaydırılarak, sürüş güvenliğini olumsuz yönde
etkileyecek benzeri akrobatik hareketler yapılarak sürülmesi yasaktır.


(Ek
fıkra:12/2/2026-7574/20 md.) Birinci
fıkranın (a), (b), (c), (d) ve (e) bentleri ile beşinci fıkra hükümlerine
uymayan sürücülere 5.000 Türk lirası idari para cezası uygulanır. Birinci
fıkranın (f) bendi hükümlerine uymayan sürücülere 46.000 Türk lirası idari para
cezası uygulanarak sürücü belgeleri altmış gün süreyle geri alınır ve araç
altmış gün süre ile trafikten menedilir. Bu şekilde geri alınan sürücü
belgeleri, geri alma süresi sonunda sürücünün psiko-teknik değerlendirmeden
geçirilerek sürücü belgesi almasına mâni hâli olmadığının anlaşılması ve bu
Kanun kapsamında verilen idari para cezalarının tamamının tahsil edilmiş olması
şartıyla iade edilir.


(Ek
fıkra:12/2/2026-7574/20 md.) Son
ihlalin gerçekleştiği tarihten geriye doğru beş yıl içinde bu madde kapsamında
sürücü belgesi ikinci defa geri alınanların sürücü belgeleri iptal edilir.
Sürücü belgesi iptal edilenlerin tekrar sürücü belgesi alabilmeleri için sürücü
kurslarına devam etmeleri ve yapılan sınavlarda başarılı olarak motorlu taşıt
sürücüsü sertifikası almaları gerekir. Bu kişilerin sürücü kurslarında eğitime
başlayabilmeleri için; sürücü belgesinin iptal edildiği tarihten itibaren iptal
nedenlerinde yer alan geri alma süreleri kadar zamanın geçmiş olması, bu Kanun
kapsamında verilen idari para cezalarının tamamının tahsil edilmiş olması ve
tabi tutulacakları psiko-teknik değerlendirme sonucunda sürücülüğe engel hâli
bulunmadığını gösterir belgenin sürücü kursuna ibrazı zorunludur.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/20 md.) Sürücü
belgesi geri alma ve iptal işlemleri bu Kanunun 6 ncı maddesinde sayılan
görevliler tarafından yapılır.


(Değişik
fıkra:12/2/2026-7574/20 md.) Sürücü
arkasında ayrı oturma yeri olan bisiklet, motorlu bisiklet ve sepetsiz
motosikletlerle tescil kayıtlarında belirtilen kişiden fazlası taşınamaz. Bütün
sorumluluk ve giderler araç sürücüsüne ait olmak üzere fazla yolcular en yakın
yerleşim biriminde indirilir.


(Değişik
fıkra:12/2/2026-7574/20 md.) Paylaşımlı elektrikli
skuter işletmeciliği yapmak isteyen gerçek veya tüzel kişilerin Ulaştırma ve
Altyapı Bakanlığından yetki belgesi alması zorunludur. Yetki belgesi almadan
faaliyette bulunanlara 86.900 Türk lirası idari para cezası uygulanır.


(Ek fıkra: 24/12/2020-7261/26 md.) Elektrikli skuter ve kullanımına ilişkin
diğer hususlar İçişleri Bakanlığı, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı ile Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı
tarafından müştereken çıkarılan yönetmelikle belirlenir.[57]


 


Araç manevralarını düzenleyen kurallar:


Madde
67 – Manevralarda aşağıdaki kurallar uygulanır.


a) Sürücülerin, park yapmış taşıtlar arasından çıkarken, duraklarken
veya park yaparken taşıt yolunun sağına veya soluna yanaşırken, sağa veya sola dönerken,
karayolunu kullananlar için tehlike doğurabilecek ve bunların hareketlerini zorlaştıracak
şekilde davranmaları yasaktır.


b)
Yönetmelikte belirtilen şartlar dışında geriye dönmek veya geriye gitmek yasaktır.
İzin verilen hallerde bu manevraları yapacak sürücüler, karayolunu kullananlar için
tehlike veya engel yaratmamak zorundadır.


c)
Dönüşlerde veya şerit değiştirmelerde sürücülerin niyetlerini dönüş işaret ışıkları
veya kol işareti ile açıkça ve yeterli şekilde belirtmesi, işaretlerin manevra süresince
devam etmesi ve biter bitmez sona erdirilmesi zorunludur.


d) (Ek: 18/10/2018-7148/22
md.) Herhangi bir zorunluluk olmaksızın, karayollarında dönüş kuralları dışında
bilerek ve isteyerek aracın el freninin çekilmesi suretiyle veya başka yöntemlerle
aracın ani olarak yönünün değiştirilmesi veya kendi etrafında döndürülmesi yasaktır.


(Değişik:
18/10/2018-7148/22 md.) Bu maddenin birinci fıkrasının (a), (b)
ve (c) bentleri hükümlerine uymayan sürücülere 235 Türk lirası idari para cezası
verilir. Aynı fıkranın (d) bendi hükümlerine uymayan sürücülere 140.000 Türk lirası
idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri altmış gün süreyle geri alınır. Ayrıca,
araç altmış gün süre ile trafikten menedilir. Bu şekilde sürücü belgesi geri alınanlar
psiko-teknik değerlendirmeden ve psikiyatri uzmanının muayenesinden geçirilerek
sürücü belgesi almasına mâni hâli olmadığı anlaşılanlara bu Kanun kapsamında verilen
trafik idari para cezalarının tahsil edilmiş olması şartıyla geri alma süresi sonunda
belgeleri iade edilir.[58][59]


(Ek: 18/10/2018-7148/22 md.) Son ihlalin gerçekleştiği tarihten geriye
doğru beş yıl içinde bu madde kapsamında sürücü belgesi ikinci defa geri alınanların
sürücü belgeleri iptal edilir. Sürücü belgesi iptal edilenlerin tekrar sürücü belgesi alabilmeleri için; sürücü kurslarına devam
etmeleri ve yapılan sınavlarda başarılı olarak motorlu taşıt sürücüsü sertifikası
almaları gerekir. Bu kişilerin sürücü kurslarında eğitime başlayabilmeleri için
sürücü
belgesinin iptal edildiği tarihten itibaren iptal nedenlerinde yer alan geri
alma süreleri kadar zamanın geçmiş olması, bu Kanun kapsamında verilen idari
para cezalarının tamamının tahsil edilmiş olması ve tabi tutulacakları psiko-teknik değerlendirme
ve psikiyatri uzmanı muayenesi sonucunda sürücülüğe engel hâli bulunmadığını gösterir
belgenin sürücü kursuna ibrazı zorunludur.[60]


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/21 md.) Sürücü belgesi geri alma
ve iptal işlemleri bu Kanunun 6 ncı maddesinde sayılan görevliler tarafından
gerçekleştirilir.


 


DÖRDÜNCÜ BÖLÜM


Yayalar, Hayvanla Çekilen veya Elle Sürülen Araçlarla


Hayvan Sürücüleri ve Yarışlar Hakkında Kurallar


Yayaların uyacakları kurallar:


Madde
68 – Yayaların uyacakları kurallar aşağıda belirtilmiştir.


a)
Yayalar, aşağıda sayılan haller dışında, taşıt yolu bitişiğinde ve yakınında yaya
yolu, banket veya alan varsa burada yürümek zorundadır.


1.
Yönetmelikte belirtilen tedbirler alınmak şartı ile diğer yayalar için ciddi rahatsızlık
verecek boyutta eşyaları iten veya taşıyan kişiler ile, taşıt yolunun en sağ şeridinden
fazla kısmını işgal etmemek, gece ve gündüz görüşün az olduğu hallerde de imkan
oranında tek sıra halinde yürümek şartı ile bir yetkili veya görevli yönetiminde
düzenli şekilde yürüyen yaya kafileleri taşıt yolu üzerinde yürüyebilirler.


2.
Yayaların yürümesine ayrılmış kısımların kullanılmasının mümkün olmaması veya bulunmaması
hallerinde yayalar, bisiklet trafiğine engel olmamak şartı ile bisiklet yolunda
veya şeridinde; bisiklet yolu veya bisiklet şeridi yoksa taşıt yolu üzerinde, imkan
oranında taşıt yolu kenarına yakın olmak şartı ile yürüyebilirler.[61]


3.
Her iki tarafında, yaya yolu ve banket bulunmayan veya kullanılır durumda olmayan
iki yönlü trafiğin kullanıldığı karayollarında yaya kafileleri dışındaki yayalar,
taşıt yolunun sol kenarını izlemek zorundadır.


b)
Taşıt yolunun karşı tarafına geçmek isteyen yayaların taşıt yolunu, yaya ve okul
geçidi ile kavşak giriş ve çıkışları dışında herhangi bir yerden geçmeleri yasaktır.


Yayalar,
bu yerlerden geçerken;


1. Yaya ve okul geçitlerinin bulunduğu
yerlerde, geçitte yayalar için ışıklı işaret varsa bu işaretlere uymak,


2.
Geçitte yayalar için ışıklı işaret yoksa ve geçit sadece taşıt trafiği ışıklı işareti
veya yetkili kişi tarafından yönetiliyorsa geçecekleri doğrultu açıldıktan sonra
taşıt yoluna girmek,


3.
(Mülga: 18/10/2018-7148/23 md.)


Zorundadırlar.


Ancak, yüz metre kadar mesafede yaya geçidi veya kavşak bulunmayan
yerlerde yayalar, taşıt trafiği için bir engel teşkil etmemek şartı ile ve yolu
kontrol ederek kendi güvenliklerini sağladıktan sonra en kısa doğrultuda ve en kısa
zamanda taşıt yolunu geçebilirler.


c)
Yaya yollarında, geçitlerde veya zorunlu hallerde taşıt yolu üzerinde bulunan yayaların,
trafiği engelleyecek veya tehlikeye düşürecek şekilde davranışlarda bulunmaları
veya buraları saygısızca kullanmaları yasaktır.


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükümlerine uymayan yayalar 1
800 000 lira para cezası ile cezalandırılırlar.


 


Hayvanla çekilen, elle sürülen araçları
sürenler ile hayvan sürücülerine ait kurallar:


Madde
69 – Yerleşim birimleri dışındaki karayolunda, taşıt yolu üzerinde
zorunlu haller dışında hayvan bulundurmak, karayollarının yasaklanmamış, kesimlerinde
ise hayvanla çekilen veya elle sürülen araçları, hayvanları, hayvan sürülerini ve
binek hayvanlarını trafik kurallarına uymadan sürmek ve bunları sürme yeteneğinden
yoksun kimselerin yönetimine vermek veya başı boş bırakmak yasaktır.


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükümlerine uymayanlar 1 800
000 lira para cezası ile cezalandırılırlar. Ancak, başıboş hayvan bırakma yasağına
riayet etmeyerek trafik kazasına sebebiyet veren faile üç ay hafif hapis cezası
uygulanır.[62]


Taşıt
yolunu kullanmak zorunda olan hayvan sürü ve kümelerini sevk ve idare edenler yönetmelikte
belirtilen usul ve şartlara uymak zorundadırlar.





Yarış ve koşulara ait kurallar:


Madde 70 – Yarış
ve koşularda trafik güvenliği bakımından aşağıdaki kurallar uygulanır.


a)
Bir il sınırı içindeki karayolları üzerinde yapılacak yarış ve koşular için o ilin
valiliğinden,


b)
Birden fazla il sınırları içindeki şehirlerarası karayolları üzerinde yapılacak
milli ve milletlerarası yarış ve koşular için İçişleri Bakanlığından izin alınması
zorunludur. Bu izin verilirken Ulaştırma ve Altyapı
Bakanlığının
uygun görüşü alınır.[63]


İzinsiz
yapılan yarış ve koşular görevlilerce derhal durdurulur.


Yarış
ve koşularda trafik güvenliği yönünden uygulanacak usul ve şartlar yönetmelikte
gösterilir.


(Değişik
dördüncü fıkra:12/2/2026-7574/22 md.) İzin
alınmadan yapılan yarış ve koşuları düzenleyen ilgililer hakkında 16.000 Türk
lirası idari para cezası uygulanır.


(Ek
fıkra:12/2/2026-7574/22 md.) Yarış yapan motorlu araç sürücülerine 46.000 Türk lirası
idari para cezası uygulanır ve sürücü belgeleri iki yıl süreyle geri alınır.
Yarış yapılan araçlar altmış gün süreyle trafikten menedilir.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/22 md.) Bu madde kapsamında geri
alınan sürücü belgelerinin iade edilebilmesi için, geri alma süresi sonunda
psiko-teknik değerlendirme sonucunda sürücülüğe engel hâli bulunmadığını
gösterir belgenin ibrazı ve bu Kanun kapsamında verilen idari para cezalarının
tamamının tahsil edilmiş olması zorunludur.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/22 md.) Son ihlalin gerçekleştiği
tarihten geriye doğru beş yıl içinde bu madde kapsamında sürücü belgesi ikinci
defa geri alınanların sürücü belgeleri iptal edilir. Sürücü belgesi iptal
edilenlerin tekrar sürücü belgesi alabilmeleri için sürücü kurslarına devam
etmeleri ve yapılan sınavlarda başarılı olarak motorlu taşıt sürücüsü
sertifikası almaları gerekir. Bu kişilerin sürücü kurslarında eğitime
başlayabilmeleri için; sürücü belgesinin iptal edildiği tarihten itibaren en az
iki yıl geçmiş olması, bu Kanun kapsamında verilen idari para cezalarının
tamamının tahsil edilmiş olması ve tabi tutulacakları psiko-teknik
değerlendirme sonucunda sürücülüğe engel hâli bulunmadığını gösterir belgenin
sürücü kursuna ibrazı zorunludur.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/22 md.) Sürücü belgesi geri alma
ve iptal işlemleri bu Kanunun 6 ncı maddesinde sayılan görevliler tarafından
gerçekleştirilir.


 


BEŞİNCİ BÖLÜM


Çeşitli Kurallar


Geçiş üstünlüğüne sahip araçlar ve sürme kuralları:


Madde
71 – Geçiş üstünlüğüne sahip araçlar öncelik sırasıyla şunlardır:


a)
Cankurtaran araçları, yaralı veya acil hasta taşıyan araçlar,


b)
İtfaiye araçları, orman yangınlarıyla mücadele eden araçlar,[64]


c)
Hükümlü veya sanığı takip eden veya emniyet ve asayişi korumak için acele olay yerine
giden zabıta araçları,


d)
Bir trafik suçu işleyerek kaçan aracı takip eden veya trafik güvenliğini koruma
veya trafik kazasına el koyma amacıyla olay veya kaza yerine gitmekte olan görevlilere
ait araçlar,


e)
(Değişik: 20/2/2014-6525/14 md.) Afet ve acil durum hâllerinde afet ve acil
durum hizmetlerinde görevli bulunan araçlar,


f)
(Değişik: 6/12/2019-7196/42 md.) Devletin yasama, yürütme ve yargı organlarının
üst makamlarına ait ekli (1) sayılı listede gösterilen araçlar,


g) (Ek: 6/12/2019-7196/42
md.) Görev ve hizmet gerekleri veya güvenlik nedenleriyle geçiş üstünlüğüne
sahip olduğu yönetmelikte belirlenen araçlar,


Bu
araçlar görev halinde iken geçiş üstünlüğü hakkına sahiptir.


Bu
hak, halkın can ve mal güvenliğini tehlikeye sokmamak, duyulur ve görünür geçiş
üstünlüğü işaretini vermek şartı ile kullanılır.


Bu araçlar, bu Kanun ve yönetmelikte yazılı trafik kısıtlama
ve yasaklarına bağlı değildir.


Bunların
birbirleriyle karşılaşmalarında birinin diğerine göre geçiş üstünlüğü yukarıda yazılı
olan sıraya göredir.


Zorunluluk
olmadığı hallerde geçiş üstünlüğünü kullanmak yasaktır.


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Zorunluluk olmadığı halde geçiş
üstünlüğü hakkını kullanan sürücülere 46.000 Türk lirası idari para cezası
uygulanır.[65]


(Ek
fıkra: 6/12/2019-7196/42 md.) Bu maddenin uygulanmasına
ilişkin usul ve esaslar İçişleri Bakanlığınca çıkarılan yönetmelikte belirlenir.


 


Ses, müzik, görüntü ve haberleşme cihazlarının kullanılması:


Madde 72 – Araçlarda
ses, müzik, görüntü ve haberleşme cihazları yönetmelikte gösterilen şartlara uygun
olarak ve kamunun rahat ve huzurunu bozmayacak şekilde kullanılabilir. (Ek cümle:12/2/2026-7574/24 md.) Bu fıkra hükümlerine uymayanlara 3.000 Türk lirası idari
para cezası uygulanır.


(Değişik
ikinci fıkra:12/2/2026-7574/24 md.) Araçlarda
Kanun ve yönetmelikte belirtilen şartlara uymayan ses, müzik, görüntü ve
haberleşme cihazları ile sürücünün izleme ve kullanma sahası içinde kalan
görüntü cihazlarını bulundurmak veya kullanmak yasaktır. Bu fıkra hükümlerine
uymayanlara 21.000 Türk lirası idari para cezası uygulanır. Ayrıca bu araçlar
otuz gün süreyle trafikten menedilir.


Kanun
ve yönetmelikte belirtilen şartlara uymayan ses, müzik, görüntü ve haberleşme cihazları
ile sürücünün izleme ve kullanma sahası içinde kalan görüntü cihazları araçlardan
söktürülür.


 


Tedbirsiz ve saygısız araç sürme:


Madde
73 – (Değişik birinci fıkra: 17/10/1996-4199/27 md.) Karayolunda
araçların kamunun rahat ve huzurunu bozacak veya kişilere zarar verecek şekilde
saygısızca sürülmesi, araçlardan bir şey atılması veya dökülmesi, seyir halinde
sürücülerin cep ve araç telefonu ile benzer haberleşme cihazlarını kullanması yasaktır.


(Değişik
ikinci fıkra:12/2/2026-7574/25 md.) Seyir
hâlinde cep ve araç telefonu ile benzer haberleşme cihazlarını kullanan
sürücülere 5.000 Türk lirası idari para cezası uygulanır. Son ihlalin
gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru bir yıl içinde bu kuralın ikinci
defa ihlal edilmesi halinde sürücülere 10.000 Türk lirası idari para cezası
uygulanır. Son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru bir yıl
içinde bu kuralın üç veya daha fazla ihlal edilmesi halinde sürücülere her
seferinde 20.000 Türk lirası idari para cezası uygulanır ve sürücü belgeleri
her seferinde otuz gün süreyle geri alınır. Bu maddenin diğer hükümlerine
uymayanlara 1.000 Türk lirası idari para cezası uygulanır.


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/25 md.) Sürücü
belgesi geri alma işlemleri bu Kanunun 6 ncı maddesinde sayılan görevliler
tarafından yapılır. Bu madde kapsamında geri alınan sürücü belgelerinin iade
edilebilmesi için bu Kanun kapsamında verilen idari para cezalarının tamamının
tahsil edilmiş olması şarttır.


 


Yayalara ilk geçiş hakkı verilmesi:


Madde 74 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:
18/10/2018-7148/25 md.)


Sürücüler, görevli bir kişi veya ışıklı
trafik işareti bulunmayan ancak trafik işareti veya levhalarıyla belirlenmiş kavşak
giriş ve çıkışları ile yaya veya okul geçitlerine yaklaşırken yavaşlamak, varsa
buralardan geçen veya geçmek üzere bulunan yayalara durarak ilk geçiş hakkını vermek
zorundadırlar.


Bu
madde hükümlerine uymayan sürücüler 488 Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılırlar.


 


Okul
taşıtları:


Madde
75 – Okul taşıtlarının “DUR” işaretini yaktıkları hallerde bütün
araçların durması zorunludur.


“DUR”işaretinin sadece öğrencilerin binmeleri veya inmeleri
sırasında ve yönetmelikte belirtilen hallerde yakılması zorunludur.


Okul
taşıtlarının çalıştırılması şartları, zamanları ve nitelikleri yönetmelikte belirtilir.


(Değişik: 21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler 3 600 000 lira para
cezası ile cezalandırılırlar.


 


Demiryolu geçitleri:


Madde
76 – Demiryolu geçitlerinde:


a)
Sürücülerin demiryolu geçitlerini, geçidin durumuna uygun olmayan hızla geçmeleri,
ışıklı veya sesli işaretin vereceği “DUR” talimatına uymamaları, taşıt yolu üzerine
indirilmiş veya indirilmekte olan tam veya yarım bariyerler varken geçide girmeleri
yasaktır.


b)
Işıklı işaret ve bariyerle donatılmamış demiryolu geçitlerini geçmeden önce, sürücülerin
durmaları, herhangi bir demiryolu aracının yaklaşmadığına emin olduktan sonra geçmeleri
zorunludur.


(Değişik: 21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler 3 600 000 lira para
cezası ile cezalandırılırlar.


 


Çocuk, hasta ve engelli taşıtları, gözleri görmeyen yayalar,
yürüyüş kolları:[66]


Madde
77 – Bu Kanun açısından;


a)
Çocuk, hasta ve engellilere ait motorsuz taşıtların sürücülerine, yayalarla ilgili
hükümler uygulanır.


b) Gözleri görmeyen ve yönetmelikte gösterilen özel işaret
ve benzerlerini taşıyan kişilerin, taşıt yolu üzerinde bulunmaları halinde, bütün
sürücülerin yavaşlamaları ve gerekiyorsa durmaları ve yardımcı olmaları zorunludur.


c)
Bir yetkili veya görevli yönetimindeki yürüyüş kolları arasından geçmek yasaktır.


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Bu maddenin birinci fıkrasının (b) bendi
hükmüne uymayan sürücüler 3 600 000 lira, (c) bendi hükmüne uymayan sürücüler 1
800 000 lira para cezası ile cezalandırılırlar.


 


Sürücülerin ve yolcuların koruyucu sistemleri kullanma
zorunluluğu:


Madde
78 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:12/2/2026-7574/26 md.)


Araçların sürülmesi sırasında sürücü
ve yolcuların güvenliğine ilişkin olarak;


a) Emniyet kemerinin,


b) Koruma başlığı ve koruma
gözlüğünün,


c) Çocuk bağlama sisteminin,


d) Yönetmelikte belirlenen diğer
koruyucu sistemlerin,


usulüne uygun olarak kullanılması
zorunludur. Koruyucu sistemleri usulüne uygun olarak kullanmayanlar da koruyucu
sistem kullanmamış sayılırlar. Koruyucu sistemlerinin nitelikleri ve nicelikleri
ile hangi araçlarda ve hangi tarihten itibaren hangi şartlarda bulundurulacağı
ve kullanılacağı yönetmelikte belirtilir.


Yönetmelikte cins ve sınıfları
belirtilen araçlarda seyahat eden yolcuların, araç hareket etmeden önce ve
seyahat sırasında emniyet kemerlerini bağlamaları konusunda uyarılmaları
zorunludur.


Birinci fıkranın (a) bendi hükmünü
ihlal eden sürücülere/yolculara 2.500 Türk lirası idari para cezası uygulanır.
Sürücüler tarafından son ihlalin gerçekleştiği tarihten geriye doğru bir yıl
içinde bu kuralın dört veya daha fazla ihlal edilmesi halinde sürücü belgeleri
her seferinde otuz gün süreyle geri alınır.


Sürücü belgesi geri alma işlemleri bu
Kanunun 6 ncı maddesinde sayılan görevliler tarafından yapılır. Bu madde
kapsamında geri alınan sürücü belgelerinin iade edilebilmesi için bu Kanun
kapsamında verilen idari para cezalarının tamamının tahsil edilmiş olması
şarttır.


Birinci fıkranın (b) bendi hükmünü
ihlal eden sürücülere/yolculara 2.500 Türk lirası idari para cezası uygulanır.
Son ihlalin gerçekleştiği tarihten geriye doğru bir yıl içinde bu kuralın
ikinci defa ihlal edilmesi halinde 5.000 Türk lirası, üçüncü ve daha fazla ihlal
edilmesi halinde her seferinde 10.000 Türk lirası idari para cezası uygulanır.


Birinci fıkranın (d) bendi ile ikinci
fıkra hükümlerini ihlal edenlere 1.000 Türk lirası idari para cezası uygulanır.


Birinci fıkra kapsamında işlem
yapılan araçlarda bulunan sürücü ve yolcular gerekli koruyucu sistemleri takmadan/kullanmadan
aracın karayolunda seyrine izin verilmez.


Sürücüler,
15 yaşını doldurmamış çocukların birinci fıkrada belirtilen koruyucu sistemleri
kullanmalarını sağlamak zorundadırlar. 15 yaşını doldurmamış çocukların
koruyucu sistemleri kullanmadan veya usulüne uygun olarak kullanılmasını
sağlamadan seyahatine izin veren araç sürücüsüne 5.000 Türk lirası idari para
cezası uygulanır.


 


Park ücretinin alınması, araçların çektirilmesi
ve kaldırılması ile muhafazası:[67]


Madde 79- (Değişik: 31/5/2012-6321/2 md.)


Karayolu üzeri park yerindeki araçlar
için park ücreti, yetki ve sorumluluk alanına göre park yerini tespite yetkili idarece
veya bu idare tarafından işletme izni verilen gerçek veya tüzel kişilerce alınabilir.
Bunlar dışında hiçbir gerçek veya tüzel kişi herhangi bir şekilde park ücreti alamaz.
Erişme kontrollü karayolları (otoyol-ekspresyol) hariç olmak üzere büyükşehirlerde
yetkili idareler, büyükşehir belediyeleridir.


Birinci fıkra hükmüne aykırı olarak park
ücreti alan veya almaya teşebbüs edenler, fiilleri daha ağır bir ceza gerektiren
bir suç oluşturmadığı takdirde, altı aydan iki yıla kadar hapis ve beş bin güne
kadar adli para cezası ile cezalandırılır.


Trafikten men edilen
veya çeşitli nedenlerle muhafaza altına alınan araçların, çektirilmesi ya da kaldırılıp
götürülmesi ile bu araçların koyulacağı yerler ve bu işlemlerin ücretlerine ilişkin
usul ve esaslar yönetmelikte belirtilir.


 


Diğer kurallar:


Madde
80 – Trafikle ilgili diğer kurallar ile tehlikeli madde taşıyan
araçlar, çeken, çekilen araçlar, kol ve grup halinde seyreden araçlar ve hayvan
sürüleri, taşıma sınırı ve gabari ölçüleri ile yük ve yolcu taşınması ile ilgili
diğer kurallar ve şartlar yönetmelikte gösterilir.


 


YEDİNCİ KISIM


Trafik Kazaları


Trafik kazalarına karışanlar ile ilgili kurallar:


Madde
81 – Trafik kazalarına karışanlar:


a)
Hareket halinde iseler trafik için ek bir tehlike yaratmayacak şekilde hemen durmak,
kaza mahallinde trafik güvenliği için gereken tedbirleri almak,


b)
Kazada ölen, yaralanan veya maddi hasar var ise bu kaza trafiği, can ve mal güvenliğini
etkilemiyorsa, sorumluluğun saptanmasında yararlı olacak kanıt ve izler dahil, kaza
yerindeki durumu değiştirmemek,


c)
Kazaya karışan kişiler tarafından istendiği takdirde kimliğini, adresini, sürücü
ve tescil belgesi ile sigorta poliçe tarih ve numarasını bildirmek ve göstermek,[68]


d)
Kazayı; yetkili ve görevli memurlara bildirmek, bunlar gelinceye kadar veya bunların
iznini almadan kaza yerinden ayrılmamak,


e)
Sürücüsü, mal sahibi veya ilgili kişilerin bulunmadığı sırada araç, eşya veya yüklere
zarar veren sürücüler, zarar verdikleri araç, eşya veya mülkün sahibini veya ilgili
kişileri bulmak, ilgilileri bulamadıkları takdirde durumu tespit etmek ve zarar
verilen şey üzerine yazılı bilgi bırakmak, ilgili zabıtaya en kısa zamanda bilgi
vermek,


Zorundadırlar.


Yalnız
maddi hasar meydana gelen kazalarda, kazaya dahil kişilerin tümü, yetkili ve görevli
kişinin gelmesine lüzum görmezlerse, bunu aralarında yazılı olarak saptamak suretiyle
kaza yerinden ayrılabilirler.


(Değişik
üçüncü fıkra:12/2/2026-7574/27 md.) Anlaşma
hali dışında maddi hasarlı, ölümlü veya yaralanmalı trafik kazalarında,
zabıtanın iznini almadan zaruret dışında olay yerinden ayrılan veya birinci
fıkranın (b) bendi hükümlerine uymayan sürücüler 46.000 Türk lirası idari para
cezası ile cezalandırılır. Ölümlü veya yaralanmalı trafik kazalarında,
zabıtanın iznini almadan zaruret dışında olay yerinden ayrılan sürücülere bir
yıldan üç yıla kadar hapis cezası verilir. Bu fıkranın ikinci cümlesi kapsamında
olay yerinden ayrılan sürücülerin sürücü belgesi bu Kanunun 6 ncı maddesinde sayılan
görevliler tarafından iki yıl süreyle geri alınır. Bu şekilde geri alınan
sürücü belgelerinin iade edilebilmesi için bu Kanun kapsamında verilen idari
para cezalarının tamamının tahsil edilmiş olması şarttır.


Bu maddenin diğer hükümlerine uymayanlar 3 600 000 lira para
cezası ile cezalandırılırlar.


 


Trafik kazalarında yükümlülük:


Madde 82 – Karayollarında
meydana gelecek trafik kazalarına hemen el konmasını, ölü ve yaralıların taşınmasını
veya yaralıların tedavisini veya sanıkların yakalanmasını sağlamak için,


a)
Kaza yerinden geçmekte olan veya kazaya karışmış bulunan araçların sürücüleri kaza
mahallinde ilk yardım önlemlerini almaya ve en yakın zabıtaya veya sağlık kuruluşuna
haber vermeye ve yetkililerin talebi üzerine yaralıları en yakın sağlık kuruluşuna
götürmeye,


b)
Şehirlerarası akaryakıt istasyonlarında, sahipleri veya işletenleri, belirlenen
standartlara uygun ilk yardım malzemesini her an kullanılabilir durumda bulundurmaya,


c) Tamirhane, servis istasyonu, garaj sahip ve sorumluları;
tesislerine, ölüm veya yaralanma ile sonuçlanan bir kaza geçirmiş olduğu belli olan
veya üzerinde suç belirtisi bulunan bir araç gelince gecikmeksizin zabıtaya haber
vermeye ve bunları bir deftere işlemeye,


Zorunludurlar.


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükümlerine uymayanlar 3 600 000
lira para cezası ile cezalandırılırlar.


 


Trafik kazalarına el koyma ve bilirkişilik:


Madde
83 – Trafik kazalarına;


a)
Adli yönden gereği yapılmak üzere mahalli genel zabıtaca,


b)
Kazanın oluş nedenlerini, iz ve delillerini belirleyerek trafik kaza tespit tutanağı
düzenlemek üzere de trafik zabıtasınca el konulur.


Trafik
zabıtasının görevli olmadığı veya bulunmadığı karayollarında meydana gelen kazalarda
trafik kaza tespit tutanağı mahalli genel zabıtaca düzenlenir ve bir örneği o yerin
trafik zabıtasına gönderilir.


Karayollarında
meydana gelen ve yalnız maddi hasarla sonuçlanan trafik kazalarında tarafların anlaşması
halinde ve fiil başka bir suç oluşturmuyorsa adli kovuşturma yapılmaz ve Türk Ceza
Kanununun 565 inci maddesi hükmü uygulanmaz.


Trafik
kazalarında yolun trafiğe kapandığı hallerde; trafik zabıtası veya genel zabıta;
iz ve delilleri kaybolmayacak şekilde işaretledikten ve gerekli işlemleri yaptıktan
sonra, karayolunu trafiğe açmaya yetkilidir.


Karayolunun trafiğe kapanmasına ölümlü ve hayati tehlike yaratan
yaralanmalı kazalar neden olmuş ve bu kaza can, mal ve trafik güvenliğini etkiliyor
ve başka bir yoldan geçiş verilemiyorsa Cumhuriyet savcısının gecikeceğinin anlaşılması
halinde, gerekli işaretlemeler yapılıp araç ve ölüler kenara alınarak durum bir
tutanakla tespit edildikten sonra yol trafiğe açılır.


Trafik zabıtası, usul kanunlarına göre görevlendirilirse,
trafik kazalarında bilirkişilik yapar.


Trafik
kazaları, kaza tahkik memurluğu, bilirkişilik ve bunlarda aranacak şartlar ile diğer
esaslar yönetmelikte gösterilir.


 


Trafik kazalarında sürücü kusurlarının tespiti ve asli kusur
sayılan haller:


Madde
84 – Araç sürücüleri trafik kazalarında;


a)
Kırmızı ışıklı trafik işaretinde veya yetkili memurun dur işaretinde geçme,


b)
Taşıt giremez trafik işareti bulunan karayoluna veya bölünmüş karayolunda karşı
yönden gelen trafiğin kullandığı şerit, rampa ve bağlantı yollarına girme,


c)
İkiden fazla şeritli taşıt yollarında, karşı yönden gelen trafiğin kullandığı şerit
veya yol bölümüne girme,


d)
Arkadan çarpma,


e)
Geçme yasağı olan yerlerde geçme,


f)
Doğrultu değiştirme manevralarını yanlış yapma,


g)
Şeride tecavüz etme,


h)
Kavşaklarda geçiş önceliğine uymama,


i)
Kaplamanın dar olduğu yerlerde geçiş önceliğine uymama,


j)
Manevraları düzenleyen genel şartlara uymama,


k)
Yerleşim birimleri dışındaki karayolunun taşıt yolu üzerinde, zorunlu haller dışında
park etme veya duraklama ve her durumda gerekli tedbirleri almama,


l) Park için ayrılmış yerlerde veya taşıt yolu dışında kurallara
uygun olarak park edilmiş araçlara çarpma,


Hallerinde
asli kusurlu sayılırlar.


Ancak,
kazada bu hareketlerden herhangi biri, kazaya karışan araç sürücülerinden birden
fazlası tarafından yapılmış veya kaza bu hareketler dışında kurallarla, yasaklamalara,
kısıtlamalara ve talimatlara uyulmaması nedenlerinden doğmuşsa, karayolunu kullananlar
için kusur oranı yönetmelikte belirtilen esaslara göre tespit edilir.


 


SEKİZİNCİ KISIM


Hukuki Sorumluluk ve Sigorta


 


BİRİNCİ BÖLÜM[69]


İşletenin Hukuki Sorumluluğu


İşleten ve araç işleticisinin bağlı olduğu
teşebbüs sahibinin hukuki sorumluluğu:69


Madde 85 – (Değişik birinci fıkra: 17/10/1996-4199/28 md.) Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya
yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir
teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle
işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi,
doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.


(Ek: 17/10/1996-4199/28 md.) Motorlu araç ölüme veya yaralanmaya sebebiyet vermiş ise,
kazaya karışan aracın başkalarına devir ve temliki veya üzerinde bir hak tesisini
önlemek amacıyla olaya el koyan Cumhuriyet Savcılıklarınca, aracın tescilli olduğu
tescil kuruluşuna trafik kaydı üzerine şerh düşülmesi için talimat verilir. Kaza
anı ile Cumhuriyet Savcılığınca trafik kaydı üzerine şerh düşülmesi arasında geçen
süreler içinde kötü niyetle yapılan araç tescilleri hükümsüz sayılır. Şerhin konulduğu
tarihten itibaren bir ay içerisinde, şerhin kaldırıldığına veya devamına ilişkin
mahkeme kararı ibraz edilmediği takdirde bu şerh hükümsüz sayılır.


İşletilme halinde olmayan bir motorlu aracın sebep olduğu
trafik kazasından dolayı işletenin sorumlu tutulabilmesi için, zarar görenin, kazanın
oluşumunda işleten veya eylemlerinden sorumlu tutulduğu kişilere ilişkin bir kusurun
varlığını veya araçtaki bozukluğun kazaya sebep olduğunu ispat etmesi gerekir.


(Değişik:
17/10/1996-4199/28 md.) İşleten ve araç işleticisi teşebbüs sahibi,
hakimin takdirine göre kendi aracının katıldığı bir kazadan sonra yapılan yardım
çalışmalarından dolayı yardım edenin maruz kaldığı zarardan da sorumlu tutulabilir.
Ancak, bu durumda işletici teşebbüs sahibinin sorumlu kılınabilmesi için kazadan
kendisinin sorumlu olması veya yardımın doğrudan doğruya kendisine veya araçta bulunanlara
yahut kazaya taraf olan üçüncü kişilere yapılması gerekir.


(Değişik:
17/10/1996-4199/28 md.) İşleten ve araç işleticisi teşebbüsün
sahibi, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin
kusurundan kendi kusuru gibi sorumludur.


 


İşletenin veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin,
sorumluluktan kurtulması veya sorumluluğun azaltılması:[70]


Madde
86 – (Değişik: 17/10/1996-4199/29 md.)


İşleten
veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibi, kendisinin veya eylemlerinden
sorumlu tutulduğu kişilerin kusuru bulunmaksızın ve araçtaki bir bozukluk kazayı
etkilemiş olmaksızın, kazanın bir mücbir sebepten veya zarar görenin veya bir üçüncü
kişinin ağır kusurundan ileri geldiğini ispat ederse sorumluluktan kurtulur.


Sorumluluktan
kurtulamayan işleten veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibi, kazanın
oluşunda zarar görenin kusurunun bulunduğunu ispat ederse, hakim, durum ve şartlara
göre tazminat miktarını indirebilir.


 


Genel hükümlerin uygulanması:


Madde
87 – (Değişik: 17/10/1996-4199/30 md.)


Yaralanan
veya ölen kişi, hatır için karşılıksız taşınmakta ise veya motorlu araç, yaralanan
veya ölen kişiye hatır için karşılıksız verilmiş bulunuyorsa, işletenin veya araç
işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin sorumluluğu ve motorlu aracın maliki
ile işleteni arasındaki ilişkide araca gelen zararlardan dolayı sorumluluk, genel
hükümlere tabidir.


Zarar
görenin beraberinde bulunan bagaj ve benzeri eşya dışında araçta taşınan eşyanın
uğradığı zararlardan dolayı işletenin veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs
sahibinin sorumluluğu da genel hükümlere tabidir.


 


Zarar verenlerin birden fazla olması:


Madde
88 – Bir motorlu aracın katıldığı bir kazada, bir üçüncü kişinin
uğradığı zarardan dolayı, birden fazla kişi tazminatla yükümlü bulunuyorsa, bunlar
müteselsil olarak sorumlu tutulur.


(Değişik:
17/10/1996-4199/31 md.) Birden fazla kişinin sorumlu olduğu durumlarda,
bunlar arasındaki ilişki bakımından zarar, olayın bütün şartları değerlendirilerek
paylaştırılır. Özel durumlar ve özellikle araçların işletme tehlikeleri, zararın
iç ilişkide başka türlü paylaştırılmasını haklı göstermedikçe, işletenler ve araç
işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahipleri kusurları oranında zarara katlanırlar.


 


İşletenler veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahipleri
arasında zararın tazmini:70


Madde
89 – (Değişik: 17/10/1996-4199/32 md.)


Birden
çok motorlu aracın katıldığı bir kazada işletenlerden biri bedensel bir zarara uğrarsa,
özel durumlar ve özellikle işletme tehlikeleri başka türlü paylaştırmayı haklı göstermedikçe,
kazaya katılan araçların işletenleri ve araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs
sahipleri kendilerine düşen kusur oranında, zararı gidermekle yükümlüdürler.


İşletenlerden
ve araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahiplerinden birine ait bir şeyin zarara
uğraması halinde, zarar gören, ancak zarar veren işletenin veya araç işleticisinin
bağlı olduğu teşebbüs sahibinin veya eylemlerinden sorumlu tutulduğu kimsenin kusuru
veya geçici olarak temyiz gücünü kaybetmesi veya zarar verene ait araçtaki bir bozukluk
yüzünden zararın vuku bulduğunu ispat etmesi halinde zarar veren işleten veya işleticinin
bağlı olduğu teşebbüs sahibi tazminatla yükümlü tutulur.


Tazminatla yükümlü olan işletenler veya işleticinin bağlı
olduğu teşebbüs sahipleri zarar gören işletene veya işleticinin bağlı olduğu teşebbüs
sahibine karşı müteselsilen sorumludurlar.


 


Maddi ve manevi tazminat:


Madde
90 – (Değişik:14/4/2016-6704/3 md.)


Zorunlu mali sorumluluk
sigortası kapsamındaki tazminatlar bu Kanunda (…)[71] öngörülen usul ve
esaslara tabidir. (Ek cümle:9/6/2021-7327/18 md.) (İptal cümle: Anayasa Mahkemesi’nin
29/12/2022 tarihli ve E.: 2021/82, K.: 2022/167 sayılı Kararı ile.) Söz konusu
tazminatlar ve manevi tazminata ilişkin olarak bu Kanunda (…)71 düzenlenmeyen hususlar hakkında 11/1/2011
tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun haksız fiillere ilişkin hükümleri
uygulanır.[72]


(Ek fıkra:9/6/2021-7327/18
md.) (İptal fıkra: Anayasa Mahkemesi’nin 29/12/2022 tarihli ve E.: 2021/82, K.:
2022/167 sayılı Kararı ile.)


 


İKİNCİ BÖLÜM


Sigorta


Mali sorumluluk sigortası yaptırma zorunluluğu:


Madde
91 – (Değişik: 17/10/1996 – 4149/33 md.)


İşletenlerin, bu Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrasına
göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası
yaptırmaları zorunludur.


Zorunlu
mali sorumluluk sigortasına ilişkin primler peşin ödenir. Ancak, Hazine Müsteşarlığının
bağlı bulunduğu Bakanlık primlerin taksitler halinde tahsil edilmesine ilişkin düzenleme
yapmaya yetkilidir.


(Değişik üçüncü fıkra:
14/7/2004-5217/12 md.) Sigorta yaptıranların, sigorta şirketlerine ödeyecekleri
sigorta priminin % 5’i oranındaki tutar, sigorta şirketi tarafından tahsil edildiği
ayı takip eden ayın en geç 20’sine kadar İçişleri Bakanlığı Merkez Saymanlığı hesabına
yatırılır. Yatırılan bu tutarlar bütçeye gelir kaydedilir.


(Mülga
dördüncü fıkra: 13/2/2011-6111/58 md.)


Geçerli teminat tutarları üzerinden zorunlu mali sorumluluk
sigortası bulunmayan araçlar trafikten men edilir.


(Değişik
altıncı fıkra: 13/2/2011-6111/58 md.) Yabancı plakalı taşıtların Hazine Müsteşarlığının
bağlı olduğu Bakanlıkça belirlenecek usul ve esaslara göre Türkiye’de geçerli sigortaları
yoksa bunlar için zorunlu mali sorumluluk sigortası Türkiye sınırlarına girişleri
sırasında yapılır.


(Ek yedinci fıkra: 2/12/2004-5265/1 md.) Milletlerarası hukukun meşru saydığı hallerde, ortak savunma
veya barış harekâtı çerçevesinde Türkiye’de harekât, eğitim veya tatbikat maksadıyla
bulunmasına izin verilen yabancı silâhlı kuvvetlerin neden olabileceği hasar ve
zararların tazmini konularının özel bir anlaşmayla düzenlendiği hallerde, bu kapsamda
Türkiye’ye girecek yabancı askerî araçlar bakımından bu madde hükmü uygulanmaz.


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükmüne uymayanlar 1 800 000
lira para cezası ile cezalandırılırlar.


 


Zorunlu mali sorumluluk sigortası dışında kalan hususlar:


Madde 92 – Aşağıdaki
hususlar, zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamı dışındadırlar.


a)
İşletenin; bu Kanun uyarınca eylemlerinden sorumlu tutulduğu kişilere karşı yöneltebileceği
talepler,


b) İşletenin; eşinin, usul ve füruunun, kendisine evlat edinme
ilişkisi ile bağlı olanların ve birlikte yaşadığı kardeşlerinin mallarına gelen
zararlar nedeniyle ileri sürebilecekleri talepler,


c) İşletenin; bu Kanun uyarınca sorumlu tutulmadığı şeye gelen
zararlara ilişkin talepler,


d)
Bu Kanunun 105 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre zorunlu mali sorumluluk sigortasının
teminatı altında yapılacak motorlu araç yarışlarındaki veya yarış denemelerindeki
kazalardan doğan talepler,


e)
Motorlu araçta taşınan eşyanın uğrayacağı zararlar,


f)
Manevi tazminata ilişkin talepler.


g) (Ek: 14/4/2016-6704/4 md.) Hak
sahibinin kendi kusuruna denk gelen tazminat talepleri,


h) (Ek: 14/4/2016-6704/4 md.) İlgililerin,
sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmayan tazminat talepleri,


i) (Ek: 14/4/2016-6704/4 md.) (İptal:
Anayasa Mahkemesinin 17/7/2020 tarihli ve E.:2019/40; K.:2020/40 sayılı Kararı ile)


j) (Ek: 9/6/2021-7327/19 md.) Destekten yoksun kalan hak
sahibinin, destek şahsının kusuruna denk gelen tazminat talepleri,


k) (Ek: 9/6/2021-7327/19 md.) Gelir kaybı, kâr kaybı, iş
durması ve kira mahrumiyeti gibi dolaylı zararlar,


l) (Ek: 9/6/2021-7327/19 md.) Hasar sebebiyle trafikten çekme
veya hurdaya çıkarılma işlemi görmüş araçların değer kaybı tazminatı talepleri,


m) (Ek: 9/6/2021-7327/19 md.) 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı
Terörle Mücadele Kanunu kapsamındaki terör eylemlerinde ve bu eylemlerden doğan
sabotajda kullanılan araçların neden olduğu ve sigortalının sorumluluk riski kapsamında
olmayan tazminat talepleri ile aracın terör eylemlerinde kullanıldığını veya kullanılacağını
bilerek binen kişilerin ve terör ve sabotaj eyleminde yer alan kişilerin uğradıkları
zararlara ilişkin talepler.


(Ek fıkra: 9/6/2021-7327/19 md.) 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı
Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu kapsamında Sosyal Güvenlik Kurumu
tarafından yapılan gelir kaybına ilişkin ödemelerde, 5510 sayılı Kanunun 21 inci
maddesi uyarınca sigortacının Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı sorumluluğu varsa,
bu sorumluluk sigortacının kendi sigortalısının kusuru oranında devam eder.


 


En
az sigorta tutarları:


Madde
93 – (Değişik: 17/10/1996-4199/34 md.)


Zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartları, teminat
tutarları ile tarife ve talimatları Hazine Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Bakanlıkça
tespit edilir ve Resmi Gazetede yayımlanır.


Tarife
ve talimatların tespitinde; araç türleri; coğrafi bölge; sigorta süresi içinde herhangi
bir hasar ödemesine neden olmayan işletenlerin primlerinin indirilmesi yoluyla ödüllendirilmesi,
hasar ödemesine neden olan işletenlerin primlerinin yükseltilmesi yoluyla cezalandırılması
ve gerekli görülen diğer hususlar dikkate alınır.





Sigorta
sözleşmesinin verilmesi ve işletenin değişmesi halinde yapılacak işlemler:


Madde
94 – (Birinci fıkra mülga: 25/6/1988 – KHK – 330/5 md.; Aynen kabul; 31/10/1990
– 3672/4 md.)


(Değişik:
25/6/1988 – KHK – 330/5 md.; Aynen kabul:31/10/1990 – 3672/4 md.) Sigortalı
aracı işletenlerin değişmesi halinde, devreden kişi 15 gün içinde sigortacıya durumu
bildirmek zorundadır.


(İptal
fıkra: Anayasa Mahkemesinin 23/1/2024 Tarihli ve
E: 2023/130, K: 2024/17 Sayılı Kararı ile.)


(İptal
fıkra: Anayasa Mahkemesinin 23/1/2024 Tarihli ve
E: 2023/130, K: 2024/17 Sayılı Kararı ile.)


(Beşinci
fıkra mülga: 25/6/1988 – KHK -330/5 md.; Aynen kabul: 31/10/1990 – 3672/4 md.)


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükmüne uymayanlar 1 800 000 lira
para cezası ile cezalandırılırlar.


 


Tazminatın azaltılması veya kaldırılması sonucunu doğuran haller:


Madde
95 – Sigorta sözleşmesinden veya sigorta sözleşmesine ilişkin
kanun hükümlerinden doğan ve tazminat yükümlülüğünün kaldırılması veya miktarının
azaltılması sonucunu doğuran haller zarar görene karşı ileri sürülemez.


Ödemede
bulunan sigortacı, sigorta sözleşmesine ve bu sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerine
göre, tazminatın kaldırılmasını veya azaltılmasını sağlayabileceği oranda sigorta
ettirene başvurabilir.


 


Zarar görenlerin çokluğu:


Madde
96 – Zarar görenlerin tazminat alacakları, sigorta sözleşmesinde
öngörülen sigorta tutarından fazla ise zarar görenlerden her birinin sigortacıya
karşı yöneltebileceği tazminat talebi, sigorta tutarının tazminat alacakları toplamına
olan oranına göre indirime tabi tutulur.


Başka
tazminat taleplerinin bulunduğunu bilmeksizin zarar görenlerin birine veya birkaçına
kendilerine düşecek olandan daha fazla ödemede bulunan iyiniyetli sigortacı, yaptığı
ödeme çerçevesinde, diğer zarar görenlere karşı da borcundan kurtulmuş sayılır.


 


Doğrudan doğruya talep ve dava hakkı:


Madde
97 – (Değişik: 14/4/2016-6704/5 md.)


Zarar görenin, zorunlu mali sorumluluk
sigortasında öngörülen sınırlar içinde dava yoluna gitmeden önce ilgili sigorta
kuruluşuna yazılı başvuruda bulunması gerekir. Sigorta kuruluşunun başvuru tarihinden
itibaren en geç 15 gün içinde başvuruyu yazılı olarak cevaplamaması veya verilen
cevabın talebi karşılamadığına ilişkin uyuşmazlık olması hâlinde, zarar gören dava
açabilir veya 5684 sayılı Kanun çerçevesinde tahkime başvurabilir.


 


Sağlık hizmet bedellerinin ödenmesi:[73]


Madde
98 – (Değişik: 13/2/2011-6111/59 md.)


Trafik kazaları sebebiyle
üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının
sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına
bakılmaksızın genel sağlık sigortalısı sayılanlar için belirlenen sağlık hizmeti
geri ödeme usul ve esasları çerçevesinde Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanır.
(Ek cümle: 4/4/2015-6645/60 md.) Ancak, Sosyal Güvenlik Kurumu, bu kapsama
girenler yönünden genel sağlık sigortalısı sayılanlar için belirlenen sağlık hizmetlerine
ilave sağlık hizmetlerini belirler, protez ve ortezler için farklı birim fiyatı
tespit eder. Bu sağlık hizmetleri sağlık uygulama tebliğindeki istisnai sağlık hizmetleri
kapsamına dâhil edilmez.[74]


Trafik kazalarına sağlık teminatı
sağlayan zorunlu sigortalarda; sigorta şirketlerince yazılan primlerin ve Güvence
Hesabınca tahsil edilen katkı paylarının % 15’ini aşmamak üzere, münhasıran bu teminatın
karşılığı olarak Hazine Müsteşarlığınca sigortacılık ilkeleri çerçevesinde maktu
veya nispi olarak belirlenen tutarın tamamı sigorta şirketleri ve 3/6/2007 tarihli
ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 14 üncü maddesinde düzenlenen durumlar için
Güvence Hesabı tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna aktarılır. Söz konusu tutar,
ilgili sigorta şirketleri için sigortacılık ilkelerine göre ayrı ayrı belirlenebilir.
Aktarım ile sigorta şirketlerinin ve Güvence Hesabının bu teminat kapsamındaki
yükümlülükleri sona erer. Cumhurbaşkanı söz konusu tutarı % 50’sine kadar artırmaya
veya azaltmaya yetkilidir.[75]


Bu madde çerçevesinde sigorta
şirketleri ve Güvence Hesabı tarafından ödenecek meblağın süresinde ödenmemesi halinde
31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin ikinci fıkrası uygulanır.


Sigorta şirketleri ve Güvence
Hesabından Sosyal Güvenlik Kurumuna aktarılacak meblağın belirlenmesi ve ödenmesi
ile sağlık hizmetleri için teminat sağlanan sigortaların tespiti ve bu maddenin
uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esaslar Sağlık Bakanlığı ve Sosyal Güvenlik
Kurumunun görüşü alınarak Hazine Müsteşarlığınca belirlenir. Trafik kazası sebebiyle
Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık kurumlarınca gerçekleştirilen tedavi giderleri bakımından,
Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından Sağlık Bakanlığına yapılacak ödemeye ilişkin usul
ve esaslar Sosyal Güvenlik Kurumu ve Sağlık Bakanlığı tarafından ayrıca belirlenir.





Tazminat ve giderlerin ödenmesi:


Madde
99 – Sigortacılar, hak sahibinin zorunlu mali sorumluluk sigortası
genel şartlarıyla belirlenen belgeleri, sigortacının merkez veya kuruluşlarından
birine ilettiği tarihten itibaren sekiz iş günü içinde zorunlu mali sorumluluk sigortası
sınırları içinde kalan miktarları hak sahibine ödemek zorundadırlar.[76]


Ödemeyi
yapan sigortacı, ödenen miktarın sorumluluk oranlarında paylaşılmasını diğer sigortacılardan
yazılı olarak talep eder. Diğer sigortacılar talep tarihinden itibaren sekiz iş
günü içinde kendilerine düşen miktarı talepte bulunana öder.


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükmüne uymayan sigortacılar, 108 000 000 lira
hafif para cezası ile cezalandırılırlar.


 


İhtiyari mali sorumluluk sigortasına uygulanacak hükümler:


Madde
100 – Bu Kanunun sorumluluğun kaldırılması veya tazminatın azaltılmasına
ilişkin 95 inci maddesi, doğrudan doğruya talep ve dava hakkına ilişkin 97 nci maddesi
ve zamanaşımına ilişkin 109 uncu maddesi ihtiyari mali sorumluluk sigortasında da
uygulanır.


 


Sigorta sözleşmesi yapmaya yetkili sigorta
şirketleri ve sigorta yapma zorunluluğu:


Madde
101 – Bu Kanunda öngörülen zorunlu mali sorumluluk sigortası
Türkiye’de kaza sigortası dalında çalışmaya yetkili olan sigorta şirketleri tarafından
yapılır. Bu sigorta şirketleri zorunlu mali sorumluluk sigortasını yapmakla yükümlüdürler.


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükmüne uymayan sigorta şirketleri,
108 000 000 lira hafif para cezası ile cezalandırılırlar.


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Özel Durumlar


Motorlu araç römorkları:


Madde 102 – Bir römorkun
veya yarı römorkun veya çekilen bir aracın sebep olduğu zarardan dolayı, çekicinin
işleteni, motorlu aracı işletenin sorumluluğuna ilişkin hükümlere göre
sorumlu tutulur. Çekilen araçla ilgili olarak sorumluluk genel hükümlere tabidir.


Çekicinin
sorumluluk sigortası, çekiciyi işletenin, römorkun sebep olduğu zarardan dolayı
sorumluluğunu da kapsar.


İnsan
taşımada kullanılan römorklar, römork için ek bir sorumluluk sigortası yaptırılarak
tüm katarın en az zorunlu mali sorumluluk sigortası tutarlarının kapsamına girmesi
sağlanmadıkça, trafiğe çıkarılamaz.


 


Motorsuz taşıtlar ve motorlu bisiklet:[77]


Madde
103 – Motorsuz taşıtlar ile motorlu bisiklet sürücülerinin hukuki
sorumluluğu genel hükümlere tabidir.


 


Motorlu araçlarla ilgili mesleki faaliyette bulunanlar:


Madde 104 – Motorlu
araçlarla ilgili mesleki faaliyette bulunan teşebbüslerin sahibi, gözetim, onarım,
bakım, alım – satım, araçta değişiklik yapılması amacı ile veya benzeri bir amaçla
kendisine bırakılan bir motorlu aracın sebep olduğu zararlardan dolayı; işleten
gibi sorumlu tutulur. Aracın işleteni ve araç için zorunlu mali sorumluluk sigortası
yapan sigortacısı bu zararlardan sorumlu değildir.


(Değişik:
17/10/1996-4199/35 md.) Yukarıda yazılı teşebbüs sahipleri kendilerine
bırakılan motorlu araçların tümünü kapsamak üzere esasları Hazine Müsteşarlığının
bağlı bulunduğu Bakanlıkça tespit edilecek bir zorunlu mali sorumluluk sigortası
yaptırmaya ve denetimlerde bu sigortanın yapıldığını belgelemeye mecburdurlar.


İşletenin
sorumluluk sigortasına ilişkin hükümler, burada da uygulanır.


Motorlu
araçları mesleki veya ticari amaçlar için elinde bulunduran teşebbüs sahipleri bu
araçların yönetmelikte gösterilecek biçimde bir defterini tutmakla yükümlüdürler.


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükümlerine uymayan teşebbüs sahipleri,
108 000 000 lira hafif para cezası ile cezalandırılırlar.


(Ek: 17/10/1996-4199/35 md.) İkinci fıkrada sözü edilen sigortayı yaptırmayan teşebbüs
sahiplerinin bu işyerleri, mahallin en büyük mülki amirince 15 güne kadar faaliyetten
men edilir.


 


Yarışlar:


Madde
105 – Yarış düzenleyicileri, yarışa katılanların veya onlara
eşlik edenlerin araçları ile gösteride kullanılan diğer araçların sebep olacakları
zararlardan dolayı motorlu araç işleteninin sorumluluğuna ilişkin hükümler uyarınca
sorumludurlar.


Yarışçıların veya onlarla birlikte araçta bulunanların uğrayacakları
zararlarla, gösteride kullanılan araçların uğradıkları zararlardan dolayı sorumluluk
genel hükümlere tabidir.


Yarış
düzenleyicilerinin, yarışa katılanların ve yardımcı kişilerin yarış esnasında üçüncü
kişilere karşı olan sorumluluklarını karşılamak üzere bir sorumluluk sigortası yaptırmaları
zorunludur. Bu gibi yarışlara izin vermeye yetkili olan makamın talebi üzerine Ticaret
Bakanlığı durum ve şartlara göre en az sigorta tutarlarını belirlemekle görevlidir.
Motorlu araçlar için yapılacak sigortalarda en az sigorta tutarları zorunlu mali
sorumluluk sigortasındaki tutarlardan az olamaz. Bu Kanunun zarar görenin doğrudan
doğruya sigortacıyı dava edebilmesine ilişkin 97 nci maddesi hükümleri ile zarar
görenlerin birden çok olması haline ilişkin 96 ncı maddesi hükümleri burada da uygulanır.


Yetkili
makamdan izin alınmaksızın düzenlenen bir yarışta vukubulan zararlar, zarara sebep
olan motorlu aracın sorumluluk sigortacısı tarafından karşılanır. Böyle bir durumda,
sigortacı, yarış için özel bir sigortanın yapılmamış olduğunu bilen veya gerekli
özenin gösterilmesi halinde bilebilecek olan işleten veya işletenlere rücu edebilir.


(Değişik:
4/7/1988 – KHK – 336/1 md.; Aynen kabul: 7/2/1990 – 3612/59 md.) Bu
madde hükümleri ortalama hızı saatte en az elli kilometrenin üstünde olan veya ulaşılacak
hıza göre değerlendirme yapılması öngörülen motorlu araç veya bisiklet sporu gösterilerinde
uygulanır. Bu hükümler, yarış güzergahının diğer trafiğe kapatılması halinde de
geçerlidir. İçişleri Bakanlığı bu madde hükümlerinin, başka yarışlar bakımından
da uygulanmasına karar verebilir.


 


Devlete ve Kamu Kuruluşlarına Ait Araçlar:


Madde
106 – (Değişik: 25/6/1988 – KHK – 330/7 md.; Aynen kabul: 31/10/1990 – 3672/6 md.)


Genel
bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelere, il özel idarelerine ve belediyelere,
kamu iktisadi teşebbüslerine ve kamu kuruluşlarına ait motorlu araçların sebep oldukları
zararlardan dolayı, bu Kanunun işletenin hukuki sorumluluğuna ilişkin hükümleri
uygulanır. Bu kuruluşlar, 85 inci maddenin birinci fıkrasına göre olan sorumluluklarının
karşılanmasını sağlamak üzere 101 inci maddedeki şartları haiz milli sigorta şirketlerine
mali sorumluluk sigortası yaptırmakla yükümlüdürler.


 


Çalınan veya gasbedilen araçlarda sorumluluk:


Madde
107 – Bir motorlu aracı çalan veya gasbeden kimse işleten gibi
sorumlu tutulur. Aracın çalınmış veya gasbedilmiş olduğunu bilen veya gereken özen
gösterildiği takdirde öğrenebilecek durumda olan aracın sürücüsü de onunla birlikte
müteselsilen sorumludur. İşleten, kendisinin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerden
birinin, aracın çalınmasında veya gasbedilmesinde kusurlu olmadığını ispat ederse,
sorumlu tutulamaz. İşleten, sorumlu olduğu durumlarda diğer sorumlulara rücu edebilir.


Aracın
çalındığını veya gasbedildiğini bilerek binen yolculara karşı sorumluluk, genel
hükümlere tabidir.


(Mülga
üçüncü fıkra : 3/6/2007-5684/45 md.)


 


Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabı:


Madde
108 – (Değişik: 17/10/1996-4199/36 md. ;Mülga: 3/6/2007-5684/45
md.)


 


BEŞİNCİ BÖLÜM


Ortak Hükümler


Zamanaşımı:


Madde
109 – Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine
ilişkin talepler, zarar görenin, zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten
başlayarak iki yıl ve herhalde, kaza gününden başlayarak on yıl içinde zamanaşımına
uğrar.


Dava,
cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve ceza kanunu bu fiil için daha uzun bir zaman
aşımı süresi öngörmüş bulunursa, bu süre, maddi tazminat talepleri için de geçerlidir.


Zamanaşımı, tazminat yükümlüsüne karşı kesilirse, sigortacıya
karşı da kesilmiş olur. Sigortacı bakımından kesilen zamanaşımı, tazminat yükümlüsü
bakımından da kesilmiş sayılır.


Motorlu
araç kazalarında tazminat yükümlülerinin birbirlerine karşı rücu hakları, kendi
yükümlülüklerini tam olarak yerine getirdikleri ve rücu edilecek kimseyi öğrendikleri
günden başlayarak iki yılda zamanaşımına uğrar.


Diğer
hususlarda, genel hükümler uygulanır.


 


Görevli ve Yetkili Mahkeme:[78]


Madde
110 – (Değişik: 11/1/2011-6099/14 md.)


İşleteni veya sahibi Devlet ve diğer kamu
kuruluşları olan araçların sebebiyet verdiği zararlara ilişkin olanları dâhil, bu
Kanundan doğan sorumluluk davaları, adli yargıda görülür. Zarar görenin kamu görevlisi
olması, bu fıkra hükmünün uygulanmasını önlemez. Hemzemin geçitte meydana gelen
tren-trafik kazalarında da bu Kanun hükümleri uygulanır.


Motorlu araç kazalarından
dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının şubesinin veya sigorta sözleşmesini
yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi kazanın
vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir.[79]


 


Sorumluluğa ilişkin anlaşmalar:


Madde
111 – Bu Kanunla öngörülen hukuki sorumluluğu kaldıran veya daraltan
anlaşmalar geçersizdir.


Tazminat
miktarlarına ilişkin olup da, yetersiz veya fahiş olduğu açıkça belli olan anlaşmalar
veya uzlaşmalar yapıldıkları tarihten başlayarak iki yıl içinde iptal edilebilir.


 


DOKUZUNCU KISIM


Adli Kovuşturma ve Cezaların Uygulanması


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Adli Kovuşturma


Sürücü belgelerinin geri alınmasında ve iptalinde yetki:[80]


Madde
112 – (Değişik: 12/7/2013-6495/20 md.)


Bu
Kanunun 6 ncı maddesinde sayılan görevlilerin ve trafik tescil kuruluşlarının yetkilendirildiği
hâller hariç olmak üzere, sürücü belgelerinin geri alınmasına ve iptaline sulh ceza
mahkemeleri karar verir.


Bu
Kanunun 51 inci maddesinin ihlali ve 118 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarında
yazılı “100 ceza puanını doldurmak” eylemi nedeniyle sürücü belgelerinin geri alınmasına
yine bu Kanunun 6 ncı maddesinde sayılan görevliler yetkilidir.


Sürücü
belgelerinin geçici olarak geri alınması veya iptaline dair verilen kesinleşmiş
mahkeme kararı örnekleri, sürücülerin sicillerine işlenmek üzere mahkemelerce ilgili
trafik birimlerine gönderilir.


Bu Kanuna göre görülen davalar, diğer kanunlara göre görülen
davalarla birleştirilemez.


Askeri
araçları süren kişiler ile asker kişilerin bu Kanunda yazılı suçlarla ilgili davalarına
da bu mahkemelerde bakılır.


Askeri
görev ve hizmetlerin yürütülmesi sırasında askeri araç sürücülerinin asker kişilere
karşı işledikleri trafik kazalarıyla ilgili suçlarda 25/10/1963 tarihli ve 353 sayılı
Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu hükümleri saklıdır.


 


Duruşmasız olarak bakılacak davalar:


Madde
113 – (Mülga: 3/11/1988 – 3493/53 md.)


 


İKİNCİ BÖLÜM


Cezaların Uygulanması


Suç ve ceza tutanakları:


Madde 114 – (Değişik: 18/1/1985-KHK 245/13 md.; Değiştirilerek
kabul: 28/3/1985-3176/13 md.)


(Değişik birinci fıkra : 3/5/2006 – 5495/3 md.) Bu
Kanunda yazılı trafik suçlarını işleyenler hakkında yetki sınırları içinde Emniyet
Genel Müdürlüğü ve Jandarma Genel Komutanlığı personeli ile Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığının ve Karayolları Genel Müdürlüğünün
ilgili birimlerinin il ve ilçe kuruluşlarında görevli ve yetkili kılınmış personelince
tutanak düzenlenir. [81]


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/29 md.) Bu Kanun kapsamında düzenlenen
idari para cezası karar tutanakları ile diğer tutanaklara, görevli ve yetkili personelin
açık kimliği yerine personel tanıtım numarası yazılır.


Birkaç
trafik suçunun bir arada işlenmesi halinde her suç için ayrı ceza uygulanır.


(Değişik fıkra: 3/11/1988 – 3493/48 md.) Yargı yetkisine giren suçlarla ilgili tutanağın bir sureti
ilgili mahkemeye 7 iş günü içinde gönderilir.


(Mülga
fıkra: 12/7/2013-6495/24 md.)


(Mülga
fıkra: 12/7/2013-6495/24 md.)


(Mülga
fıkra: 12/7/2013-6495/24 md.)


(Mülga
fıkralar: 3/11/1988 – 3493/48 md.)


Bu
maddenin uygulanmasına ait usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.


(Ek fıkra: 3/7/2003-4916/32 md.) Trafik para cezaları kredi kartı ile de
ödenebilir. Kredi kartı ile yapılan tahsilatın saymanlık hesaplarına aktarılma süresi
ile uygulamaya ilişkin usul ve esaslar Hazine ve Maliye Bakanlığınca belirlenir.[82]


 


Para cezalarının ödenme süresi:


Madde
115 – (Değişik: 3/11/1988 – 3493/49 md.)


(Değişik birinci fıkra:
16/7/2004-5228/46 md.) Ödeme
derhal yapılmadığı takdirde para cezalarının, tutanağın tebliğ tarihinden itibaren
bir ay içinde ödenmesi gerekir. Bir ay içinde ödenmeyen cezalar için her ay % 5
faiz uygulanır. Aylık faizin hesaplanmasında ay kesirleri tam ay olarak dikkate
alınır. Bu suretle bulunacak tutar cezanın iki katını geçemez.


Süresinde
ödenmeyen para cezaları için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında
Kanun Hükümleri uygulanır.


(Mülga
üçüncü fıkra: 12/7/2013-6495/21 md.)


(Mülga
dördüncü fıkra: 12/7/2013-6495/21 md.)


(Ek
fıkra: 12/7/2013-6495/21 md.) Trafik idari para
cezaları; Maliye Bakanlığına bağlı muhasebe birimlerine, vergi dairelerine ve Maliye
Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığınca yetkilendirilen banka ve PTT aracılığıyla
ödenebilir.


(Ek fıkra: 12/7/2013-6495/21 md.) Bu Kanunun 114 üncü maddesine
göre trafik idari para cezası karar tutanağı düzenlemeyle yetkilendirilen personel
tarafından trafik idari para cezası tahsilatı yapılamaz.


(Ek fıkra: 12/7/2013-6495/21
md.) Bu Kanunun 116 ncı maddesine göre yabancı plakalı araçların
plakasına uygulanan, ancak tebliğ edilememiş olan trafik idari para cezalarının
ödenmesi hâlinde trafik idari para cezası karar tutanağının tebliğ tarihi olarak
ödeme tarihi esas alınır.


(Ek fıkra: 12/7/2013-6495/21
md.; Değişik fıkra: 2/1/2017-KHK-680/59 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7072/58 md.)
Sürücüsünün
Türk vatandaşı olup olmadığına bakılmaksızın yabancı plakalı araçlara uygulanacak
olan trafik idari para cezaları, tebligat şartı aranmaksızın sürücüsü bilgilendirilmek
suretiyle tahsil edilir. Trafik cezaları tahsil edilmeden yabancı plakalı aracın
ülkeyi terk etmesine izin verilmez. (İptal cümle: Anayasa Mahkemesinin 20/7/2022
tarihli ve E.: 2022/45, K.: 2022/89 sayılı Kararı ile.) Bu
fıkra ve dokuzuncu fıkra hükümlerinin uygulanmasına ilişkin usul ve
esaslar İçişleri Bakanlığı, Hazine ve Maliye Bakanlığı, Ulaştırma
ve Altyapı Bakanlığı ile Ticaret Bakanlığınca müştereken çıkarılan
yönetmelikle belirlenir. Uluslararası sözleşme hükümleri saklıdır.[83]


(Ek fıkra:12/2/2026-7574/30 md.) Bu Kanunun ilgili
maddelerinde belirtilen trafik kurallarına aykırılık nedeniyle; yabancı uyruklu
kişiye uygulanan ve ülkemizden çıkışına kadar tahsil edilemeyen idari para
cezaları bu kişinin tekrar yurda girişi sırasında tahsil edilir. Bu şekilde
tahsil edilememesi halinde yabancının yurda girişine izin verilmez.


 


Tescil plakasına göre tutanak düzenlenmesi:


Madde
116 – (Değişik birinci fıkra: 25/6/1988 – KHK – 330/8 md.; Aynen Kabul: 31/10/1990
– 3672/7 md.) Trafiği tehlikeye düşürecek, engel olacak şekilde
veya yasaklanmış yerlerde park etmiş araçlara veya trafik kural ve yasaklarına aykırı
davranışları belirlenmiş bulunan, karayolları ağırlık kontrol mahallerinde işaret,
ışık, ses veya görevlilerin ikazına rağmen tartı sistemine girmeden seyrine devam
eden ve sürücüsü tespit edilemeyen araçlara tescil plakalarına göre ceza veya suç
tutanağı düzenlenir.


Para
cezasının ödenmesi gerektiği hallerde trafik kaydında araç sahibi olarak görülen
kişiye cezayı ödemesi için posta yoluyla tebligat yapılır, bu şekilde tebliğ edilemeyen
tutanaklar ilgili tahsil dairesinin ilân asmaya mahsus yerinde liste halinde ilân
edilir, ilân tarihini takip eden otuzuncu gün tebligat yapılmış sayılır ve bu cezalar
114 ve 115 inci maddelerde belirtilen şekilde takip ve tahsil olunur.[84]


(Mülga
üçüncü fıkra: 16/6/2009-5904/39 md.)


(Mülga
dördüncü fıkra: 16/6/2009-5904/39 md.)


(Mülga
beşinci fıkra: 16/6/2009-5904/39 md.)


(Son
fıkra mülga: 3/11/1980 – 3493/53 md.)


(Ek
fıkra:12/2/2026-7574/31 md.) Trafik kural ihlalinin
yapıldığı aracın ihlal tarihinde kiralandığının, 26/6/1973 tarihli ve 1774
sayılı Kimlik Bildirme Kanununun ek 3 üncü maddesi kapsamında genel kolluk
kuvvetlerinin denetimine hazır bulundurulan veriler üzerinden tespit edilmesi
ve tebligata uygun bir adresinin bulunması halinde idari para cezası karar
tutanağı kiracı adına düzenlenerek tebliğ edilir ve ceza kiracıdan tahsil
edilir. Ancak bu kiralama 4925 sayılı Kanun kapsamında bulunan yetki belgesi
sahibi taşımacının sorumluluk ve yükümlülüklerini ortadan kaldırmaz.


 


Ceza
yerine getirilmeden işlem yapılmaması:


Madde
117 – (Mülga: 18/1/1985 – KHK 245/16 md.; Aynen kabul: 28/3/1985-3176/16 md.)


 


Ceza puanı uygulaması, puanlama ve trafik kazası nedeniyle sürücü
belgelerinin geri alınması:[85]


Madde
118 – Bu Kanunun suç saydığı bir fiilden dolayı haklarında ceza
uygulanan sürücülere, aldıkları her ceza, için esasları yönetmelikte belirlenen
ceza puanları verilir.


(Değişik:
17/10/1996-4199/37 md.) Trafik suçunun işlendiği tarihten geriye
doğru bir yıl içinde toplam 100 ceza puanını dolduran sürücülerin sürücü belgeleri
2 ay süre ile geri alınır ve eğitime tabi tutulurlar.


(Ek:
17/10/1996-4199/37 md.) Aynı yıl içinde ikinci defa 100 puanı
dolduran sürücülerin sürücü belgeleri 4 ay süre ile geri alınarak psiko-teknik değerlendirmeye
ve psikiyatri uzmanının muayenesine tabi tutulurlar. Muayene sonucunda sürücülük
yapmasına engel hali bulunmayanların belgeleri, süresi sonunda iade edilir.


(Ek:
17/10/1996-4199/37 md.) Bir yıl içinde üç defa 100 ceza puanını
dolduran sürücülerin sürücü belgeleri süresiz olarak iptal edilir.


(Ek:
17/10/1996-4199/37 md.) Ölümle sonuçlanan trafik kazalarına asli
kusurlu olarak sebebiyet veren sürücülerin sürücü belgeleri ise 1 yıl süre ile geri
alınır.


Ceza
puanlarının tespit ve uygulanmasına ait usul ve esaslar yönetmelikte gösterilir.


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde ve diğer ilgili maddelerdeki hükümlere
göre sürücü belgeleri geri alınanlardan, geri alma süresi içinde araç kullandığı
tespit edilenler, bu Kanunun 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına göre cezalandırılırlar.


 


İşlenen suçlar nedeniyle sürücü belgelerinin geri alınması ve
yerine getirilmesi:


Madde
119 – (Mülga birinci fıkra: 12/7/2013-6495/24 md.)


Diğer
cürümlerden mahkümiyeti halinde, mahkemece ceza süresini geçmemek üzere geçici olarak
sürücü belgelerinin geri alınmasına da karar verilebilir.


Geçici
olarak sürücü belgesinin geri alınması hürriyeti bağlayıcı ceza hükümlerinin infazından
sonra yerine getirilir.


 


Zamanaşımı:


Madde
120 – (Mülga: 12/7/2013-6495/24 md.)


 


Yönetmelikte yer alacak diğer esaslar:


Madde
121 – Para cezalarının tahsilinde ve takibinde uygulanacak esas
ve usuller ile kullanılacak makbuzun, suç ve ceza tutanağının şekli ve kullanma
esasları ile Bayındırlık Bakanlığı mensuplarından hangi niteliklere sahip kişilerin,
hangi şartlarda, suç ve ceza tutanağı düzenleyeceği, genel zabıtaya mensup kişilerin
bu Kanuna göre düzenleyecekleri tutanaklar hakkında yapılacak işlemler, yetki sınırları,
koordinasyon ve işbirliği esasları İçişleri, Maliye ve Bayındırlık bakanlıklarınca
müştereken çıkarılacak yönetmelikte gösterilir.


Makbuz
ve tutanaklar Maliye Bakanlığınca bastırılır ve trafik kuruluşlarına dağıtım sağlanır.
(Ek cümle: 25/6/2010-6001/34 md.) Söz konusu tutanaklar elektronik ortamda
da üretilebilir ve düzenlenebilir. Buna dair usul ve esaslar İçişleri ve Maliye
bakanlıklarınca müştereken belirlenir.


 


ONUNCU KISIM


Eğitim, Okullar ve Çocuk Eğitimi Parkları


Trafik eğitimi ve denetimi:


Madde
122 – Öğrenim kurumları dışında gerçek ve tüzelkişilerin karayolunu
kullananların eğitimi ile ilgili çalışmalarını konu ve kapsam yönünden tespite ve
uygulama yönünden denetlemeye Emniyet Genel Müdürlüğünün koordinatörlüğünde Emniyet
ve Karayolları Genel Müdürlükleri yetkilidir.


Eğitim
çalışmalarının konu ve kapsamı ile uygulama esasları, denetleme usulleri yönetmelikte
gösterilir.


 


Sürücü kursları:


Madde 123 – (Değişik: 18/1/1985 – KHK 245/14 md.; değiştirilerek
kabul: 28/3/1985-3176/14 md.)


Motorlu
taşıt sürücüsü yetiştirmek, yetişmiş olanlara sınav sonucu sertifika vermek, trafik
ile ilgili öğretim ve eğitim yaptırmak üzere kamu kurumları ile diğer hakiki ve
hükmi şahıslara Milli Eğitim Gençlik ve Spor Bakanlığınca ilgili mevzuatına göre
sürücü kursları açma izni verilir.


Sürücü
kurslarının sürücü belgesi cinslerine göre sınıflandırılması, hangi sınıf kursun
kimler tarafından açılabileceği, öğretim ve eğitim konuları ile metodu, kurs süreleri,
kurslar için eğitim ve öğretimde kullanılacak bina, araç, gereç ve teçhizatın nitelik
ve niceliği, teminat miktarları, sertifika sınavlarının esas ve usulleri, sertifika
aranmayacak sürücü belgesi sınıfları ve bunların sınavları İçişleri Bakanlığının
uygun görüşü üzerine Milli Eğitim Gençlik ve Spor Bakanlığınca çıkartılan yönetmelikle
belirlenir.


(Değişik:
17/10/1996-4199/39 md.) Ancak, gerçek ve tüzel kişiler tarafından
kurs açılmayan il ve ilçelerde bu kurslar devlet tarafından açılabilir.


(Değişik: 21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükümlerine ve yönetmelikteki şartlara uymadıkları,
mülki idare amirlerince görevlendirilen yetkililer veya Milli Eğitim Bakanlığı yetkilileri
tarafından tespit edilen kursların sahiplerine, olayın özelliğine göre belirlenecek
süre içinde şartlara uymaları yazılı olarak bildirilir. Bu süre içinde şartların
yerine getirilmemesi halinde kurs sahipleri 18 000 000 lira hafif para cezası ile
cezalandırılırlar. Ayrıca, kurs onbeş günden az olmamak üzere mülki amirlerce geçici
olarak kapatılır. Bu süre 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu hükümleri uyarınca
gerekli işlemler sonuçlandırılıncaya kadar uzatılır.


(Değişik:
21/5/1997-4262/4 md.) Belge alınmadan açılan kursların sahipleri
üç aydan altı aya kadar hafif hapis cezası ve 108 000 000 lira hafif para cezası
ile cezalandırılır. Ayrıca, belge alınmadan açılan kurslar zabıtaca kapatılır.


 


Çocuk trafik eğitim parkları:


Madde
124 – Okul öncesi çocuklara ve ilköğretim öğrencilerine trafik
bilgisi vermek ve kurallara uyma alışkanlığı kazandırmak amacı ile il özel idareleri
ve belediyeler, yeteri sayıda ücretsiz çocuk trafik eğitim parkı yapar ve belediyeler
gerçek veya tüzelkişilere de yapma izni verebilir.


(Değişik: 17/10/1996-4199/40 md.) Çocuk trafik eğitim parklarının yapılma, açılma, eğitim, denetim
ve çalışma esasları ile diğer hususlar İçişleri, Bayındırlık ve İskan Bakanlıklarının
görüşleri alınarak Milli Eğitim Bakanlığınca çıkarılacak Yönetmelikle düzenlenir.


 


Okul, radyo ve televizyonlarda trafik eğitimi:[86]


Madde
125 – (Değişik birinci fıkra: 17/10/1996-4199/41 md.) Milli
Eğitim Bakanlığınca, ilköğretim ve ortaöğretim okullarında ders programlarına eğitim
amacı ile zorunlu uygulamalı trafik ve ilk yardım dersleri konulur. Bu dersler için
valilik ve kaymakamlıkça yükseköğrenim görmüş emniyet görevlileri görevlendirilebilir.


(Ek:
17/10/1996-4199/41 md.) Üniversite ve yüksekokullar ile lise ve
dengi okullarda, zorunlu trafik, ilk yardım ve motor derslerinden başarılı olanlar,
sürücü kurslarında, bu derslerden Milli Eğitim Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikteki
esaslara göre sınava girmek kaydıyla muaf tutulabilirler.


(Ek:
17/10/1996-4199/41 md.) Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde
yayın yapan ulusal, bölgesel, yerel radyo ve televizyonlar, 3984 sayılı Radyo ve
Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanunun 4 üncü maddesinin birinci
fıkrasının (p) bendi gereğince yapacakları haftalık eğitim programlarının en az
30 dakikasını trafik eğitimi ile ilgili programlara ayırmak zorundadırlar. (Ek
cümle: 21/5/1997-4262/4 md.) Bu fıkra hükümlerine uymayan ulusal, bölgesel,
yerel radyo ve televizyonlar hakkında 13.4.1994 tarih ve 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların
Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun hükümleri uygulanır.


Silahlı
Kuvvetler bünyesindeki birlik ve er eğitimi merkezlerine eğitim amacı ile yeteri
kadar trafik dersi konulması Genelkurmay Başkanlığınca düzenlenir.


 


ONBİRİNCİ KISIM


Çeşitli Hükümler


Olağanüstü hallerde ve savaşta karayolunda trafiğin düzenlenmesi
ve denetimi:


Madde
126 – Olağanüstü hallerde ve savaşta karayolunun kullanılması,
trafiğin düzenlenmesi ve yönetimi esasları Genelkurmay Başkanlığının görüşü alınarak
yönetmelikte belirtilir.


Barışta,
bu düzenleme ve yönetimi denemek için yapılacak manevra ve tatbikatlarda Genelkurmay
Başkanlığının istemi üzerine özel uygulamalar yapılabilir.


 


Madde
127 – (Mülga: 18/1/1985 – KHK 245/16 md.)


 


Terkedilen, hasara uğrayan veya uzun süre park edilen araçlar:


Madde 128 – Yolu
kullananları uzun süre etkileyecek şekilde park edilmiş, terkedilmiş veya hasara
uğramış araçların kaldırılıp götürülmesine trafik zabıtası yetkilidir.


 


Trafik hizmetleri geliştirme fonu:


Madde
129 – (Mülga: 21/2/2001 – 4629/6 md.)


 


İlgili bakanlık ve kuruluşlarla işbirliğini
sağlama:


Madde 130 – Bu Kanunun uygulanmasında trafik hizmetleri
açısından İçişleri Bakanlığı ile işbirliği içinde çalışması gereken ilgili bakanlık
ve kuruluşlarla belediyelerin görev, yetki ve sorumluluklarının esasları, işbirliğini
sağlayacak biçimde yönetmelikte düzenlenir.


 


Kağıtların ve plakaların basım ve dağıtımı
ile ilgili gelirden pay ayrılması:


Madde 131 – (Değişik: 19/4/1989 – 3538/2
md.)


Trafik şube veya bürolarında ve Milli
Eğitim Bakanlığınca açılma izni verilmiş motorlu taşıt sürücüleri kurslarında iş
sahipleri ve kursiyerlerce verilmesi ve kullanılması lüzumlu basılı kağıtlarla plakaların
cins ve nevileri İçişleri Bakanlığı ile Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca tespit
edilir.


Basılı kağıtlar ile plakalar Türkiye Şöförler
ve Otomobilciler Federasyonunca bastırılır ve maliyetleri nazari itibara alınmak
suretiyle İçişleri Bakanlığı ile Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ve Türkiye Şoförler
ve Otomobilciler Federasyonunca birlikte tespit edilecek bedel mukabilinde il merkezlerinde
veya kuruluşu bulunan ilçelerde, adı geçen Federasyonca İçişleri Bakanlığının tespit
edeceği esaslara göre verilir.


(Değişik: 21/2/2001 – 4629/6 md.) Basılı kağıtlar ve plakaların tespit edilen
bedel üzerinden satışının federasyona sağladığı net gelirin %60’ı, her yıl Şubat
ayı sonuna kadar İçişleri Bakanlığı Merkez Saymanlığı hesabına yatırılır. Yatırılan
bu miktarlar, Emniyet Genel Müdürlüğü hizmetlerinde kullanılmak üzere, Maliye Bakanlığınca
bir yandan bütçeye özel gelir, diğer yandan Emniyet Genel Müdürlüğü bütçesinde mevcut
tertiplere ödenek ya da açılacak özel tertiplere özel ödenek kaydedilir. Gelirin
kalanı Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonuna aittir. Özel ödenek kaydedilen
tutarlardan harcanmayan miktarlar ertesi yıl bütçesine devren gelir ve ödenek kaydedilir.
Ad ve/veya soyad veya tescil edilmiş ticari unvan ihtiva eden plaka satışlarından
elde edilen gelirler ile emniyet hizmetleri karşılığında tahsil edilmeleri Maliye
Bakanlığınca uygun görülen diğer hizmet gelirleri hakkında da bu fıkra hükümleri
uygulanır.


Basılı kağıtlardan, 210 sayılı Değerli
Kağıtlar Kanunu kapsamına giren sürücü belgeleri Maliye ve Gümrük Bakanlığının görüşü
alınarak Emniyet Genel Müdürlüğünce bastırılır. Sürücü belgelerinin değerli kağıt
bedeli Emniyet Genel Müdürlüğünce Maliye ve Gümrük Bakanlığına ödenir.


Sürücü belgelerinin
bedeli dışında kalan hizmet ve malzemenin karşılığı olan ücretler İçişleri Bakanlığı
ile Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ve Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonunca
birlikte tespit edilir. Sürücü belgelerinin verilmesi ve yenilenmesi hizmetlerinden
elde edilen gelirin tamamı Türk Polis Teşkilatı Güçlendirme Vakfına aittir. Buna
dair usul ve esas ile diğer hususlar İçişleri Bakanlığınca belirlenir.


(Ek fıkra: 3/10/2016-KHK-676/21 md.; Aynen
kabul: 1/2/2018-7070/19 md.) Basılı kâğıtlar ve tescil plakalarının yetkilendirilenler dışında
basımını veya dağıtımını yapanlara 10.000 Türk Lirası idari para cezası verilir.
Ayrıca bu kişiler Türk Ceza
Kanununun 204 üncü maddesi hükmüne göre cezalandırılır.


 


Bilgi işlem merkezinin faaliyeti:


Madde 132 – Araçların, sürücülerin ve trafik suçu
işleyenlerin sicilleri, bunlara ait hukuki ve teknik değişiklikler ile diğer gerekli
ve istatistiki bilgilere ait kayıtlar ve hizmetler Emniyet Genel Müdürlüğü bünyesindeki
Bilgi İşlem Merkezi tarafından tutulur ve yürütülür.


 


Araçların trafiğe çıkarılmalarında kısıtlama
ve yasaklamalar:


Madde 133 – Trafiğin ve karayolu yapısının büyük ölçüde
etkilendiği karayollarında ikili ve çok taraflı anlaşma hükümleri saklı kalmak üzere,
uluslararası transit ve yurt içi taşımalar belirli gün ve saatlerde kısıtlanabilir
veya yasaklanabilir.


Kısıtlama ve yasaklamalar Bayındırlık,
Gümrük ve Tekel ve Ulaştırma bakanlıklarının görüşü alınarak İçişleri Bakanlığınca
tespit ve ilan edildikten sonra uygulanır.


 


Okul geçidi görevlisi:


Madde 134 – Okul geçitlerinde, trafik zabıtasınca
verilmiş belgesi bulunan ve özel kıyafet veya işaret taşıyan kişiler, görev sırasında
trafik yönetimi açısından görevli kişilerin yetkilerine sahiptir.


Okul geçitlerinde görevli olarak çalışabileceklerde
aranacak nitelikler, bunların hangi şartlarda, zaman ve sürelerle görev yapacakları,
kıyafetleri veya taşıyacakları işaretler ile diğer hususlar yönetmelikte belirtilir.


Okul geçidi görevlisinin talimatına uymayanlar
hakkında duyuru üzerine trafik zabıtasınca, eylemine uyan madde hükmüne göre işlem
yapılır.


 


Yönetmelikler:


Madde 135 – Bu Kanunla ilgili Karayolları Trafik Yönetmeliği,
ilgili bakanlıkların görüşü alınmak suretiyle İçişleri Bakanlığının koordinatörlüğünde,
Bayındırlık ve Ulaştırma bakanlıklarınca müştereken, bu Kanunda çıkarılması öngörülen
diğer yönetmelikler ilgili bakanlıklarca kanunun yayımı tarihinden itibaren bir
yıl içinde çıkarılır ve Resmi Gazete’de yayımlanır.


 


Ticari taşıt kullanma belgesi:


Ek Madde 1 – (Ek: 17/10/1996-4199/43 md.;
Mülga: 3/5/2006 – 5495/4 md.)


 


Araçların tescil edildikleri amacın dışında
kullanılması:


Ek Madde 2 – (Ek: 17/10/1996-4199/43 md.)
(Değişik:18/10/2018-7148/26 md.)


Araçlarını motorlu araç tescil belgesinde
gösterilen maksadın dışında kullananlar ile sürülmesine izin veren araç sahiplerine
1.002 Türk lirası idari para cezası uygulanır. (Mülga cümle:21/2/2019-7166/5
md.) (…)


(Ek fıkra:21/2/2019-7166/5 md.) Ayrıca, araç on beş gün süre ile trafikten
menedilir.


10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir
Belediyesi Kanunu ve 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanunu kapsamında
ilgili belediyeden;


a) Çalışma izni/ruhsatı almadan,


b) Alınan izin/ruhsatta belirtilen faaliyet
konusu dışında,


c) Alınan izin/ruhsatta belirtilen çalışma
bölgesi/güzergâh dışında


belediye sınırları
dâhilinde yolcu taşımak yasaktır. Bu fıkranın (a) bendine uymayanlara 100.000 Türk
lirası, (b) bendine uymayanlara 46.000 Türk lirası, (c) bendine uymayanlara 20.000
Türk lirası idari para cezası verilir. (Değişik üçüncü cümle:12/2/2026-7574/32
md.) Ayrıca (a) bendi kapsamında işlem yapılan sürücülerin
sürücü belgeleri otuz gün süreyle geri alınır. (Ek cümleler:12/2/2026-7574/32
md.) Son ihlalin gerçekleştiği tarihten geriye doğru bir yıl
içerisinde bu fıkranın tekrar ihlal edilmesi hâlinde idari para cezaları iki
kat olarak uygulanır. Sürücü belgesi geri alma işlemleri bu Kanunun 6 ncı
maddesinde sayılan görevliler tarafından yapılır. Bu şekilde geri alınan sürücü
belgelerinin iade edilebilmesi için bu Kanun kapsamında verilen idari para
cezalarının tamamının tahsil edilmiş olması şarttır.[87]


İşleteni veya sahibi, sürücüsünün kendisi
olup olmadığına bakılmaksızın aracın bu maddenin üçüncü fıkrasına aykırı olarak
kullanılmaması hususunda gerekli tedbirleri almak ve denetimini yapmakla yükümlüdür.
Araç, bu maddenin üçüncü fıkrasının;


a) (a) bendinin ihlali hâlinde altmış
gün,


b) (b) bendinin ihlali hâlinde otuz gün,


c) (c) bendinin ihlali hâlinde ise on
beş gün


süreyle trafikten menedilir.


İlgili belediye tarafından
tahdit veya tahsis kapsamına alınmış ve bu kapsamda verilmiş çalışma izninin/ruhsatının
süresi bittiği hâlde, belediye sınırları dâhilinde yolcu taşıyan kişiye 1.002 Türk
lirası idari para cezası uygulanır ve eksikliği giderilinceye kadar araç trafikten
menedilir.


Ayırıcı işareti bulunmayan üçüncü fıkra
kapsamındaki araçlardan taşımacılık hizmeti alanlara da 334 Türk lirası idari para
cezası uygulanır.


 


Trafik suçlarına ilişkin cezalar:


Ek Madde 3 – (Ek: 17/10/1996-4199/43 md;
Değişik: 21/5/1997-4262/5 md.)


2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunundaki
fiiller için, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere önceki yılda uygulanan
mutlak ceza tutarları, o yıl için Vergi Usul Kanunu hükümleri uyarınca tespit ve
ilan olunan yeniden değerleme oranında artırılır.


Bu suretle hesaplanacak ceza tutarlarında
100 000 liraya kadar olan kesirler dikkate alınmaz.


Bu Kanun hükümlerine göre faillere uygulanan
hafif para cezaları tecil edilemez.


Bir fiil 2918 sayılı Karayolları Trafik
Kanununun idari para cezasını gerektiren muhtelif yasaklarını ihlal eder nitelikte
ise faile, en ağır idari para cezası uygulanır.


 


Trafik kazalarına karışan otobüs işleticisi teşebbüslerin adlarının
teşhiri:


Ek
Madde 4 – (Ek: 17/10/1996-4199/43 md.)


Karayollarında
yolcu taşımacılığı yapan otobüs ve benzeri taşıtların karışmış olduğu ölümlü trafik
kazası sonuçlarının; kusurlu araç veya araçları kullanan sürücü ve araca ait plaka
numaraları ile birlikte otobüs işleticisi teşebbüsün unvanının, televizyon ve basın
organları aracılığı ile kamuoyuna görüntülü ve yazılı olarak, kusur oranlarından
söz edilmeksizin ilanı, sırrın ifşaı ve ticari itibarın ihlali sayılmaz.


 


Ek
Madde 5 – (Ek: 17/10/1996-4199/43 md.)


Araçlarını
ticari amaçla kullanmak üzere tescil ettirmek isteyen araç sahipleri, yönetmelikte
belirtilen şartlara uymak ve bilgi ve belgeleri sağlamak zorundadırlar.


 


Fahri trafik müfettişliği:


Ek
Madde 6 – (Ek: 17/10/1996-4199/43 md.)


Sürücülerin
trafik kurallarına uyup uymadığını denetlemekle sorumlu olan yetkililere yardımcı
olmak üzere Karayolu Trafik Güvenliği Kurulunca önerilen ve Karayolu Trafik Güvenliği
Üst Kurulunca uygun görülen kişilere, valilerce “fahri trafik müfettişliği” görevi
verilir.


Fahri
trafik müfettişleri; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun suç saydığı fiilleri
işleyenler hakkında işlem yapılması amacıyla, Emniyet Genel Müdürlüğünce kendilerine
verilen tutanağı düzenlemek ve bunları aracın tescilli olduğu trafik kuruluşuna
gönderilmek üzere en geç bir hafta içerisinde herhangi bir trafik kuruluşuna teslim
etmek zorundadırlar.


Fahri trafik müfettişleri İçişleri Bakanlığının belirleyeceği
esas ve usullere göre eğitime tabi tutulabilirler.


Bu
hizmet fahri ve ücretsizdir.


Görevini
kötüye kullandığı tespit edilen fahri trafik müfettişleri iki aydan altı aya kadar
hafif hapis cezası ile cezalandırılırlar. Yargılamaları tabi oldukları esaslara
göre yapılır.


Ayrıca
belgeleri iptal edilir.


Fahri
trafik müfettişlerinin yetki ve sorumlulukları ile diğer usul ve esaslar İçişleri
Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikte belirlenir.


 


Ek
Madde 7 – (Ek: 17/10/1996-4199/43 md.) (Mülga:6/12/2019-7196/44 md.)


 


Sigortalılar
bilgi merkezi:


Ek
Madde 8 – (Ek: 17/10/1996-4199/43 md.)


(Mülga
fıkra bir ve iki: 3/6/2007-5684/45 md.)


(Değişik
üçüncü fıkra: 3/6/2007-5684/39 md.) Türkiye Sigorta ve Reasürans
Şirketleri Birliği, elde ettiği bilgileri, trafikten men edilecek araçların tespitinde
kullanılmak üzere İçişleri Bakanlığının emrine hazır tutar veya gerekli gördüğü
birimlerine iletir.


Sigorta şirketleri, sigortasını yaptırmamış işletenleri tespit
amacıyla zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçeleri ile ilgili olarak İçişleri
Bakanlığınca istenilecek bilgileri vermek zorundadırlar.


Bu maddeye aykırı hareket eden sigorta şirketleri hakkında
101 inci maddedeki cezalar uygulanır.


 


Ek
Madde 9 – (Ek: 17/10/1996-4199/43 md.)


Tutanakların
tutulması sırasında uyulacak esas ve usuller, tarafların haklarının eşitlik ilkesine
uygun şekilde korunmasını esas alan, İçişleri Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikte
düzenlenir.


 


Ek
Madde 10 – (Ek: 17/10/1996-4199/43 md.)


Karayollarının
yapım, bakım ve işletmesinden sorumlu olan tüm kamu ve özel kuruluşların projelerini
yapan ve uygulayan yetkili ve sorumlu kişiler, çağdaş ilim ve teknik esaslarına
uymak ve uygulamak konusunda Karayolu Trafik Güvenliği Kurulunun önerilerini kuruluş
kanunlarına uygun olacak şekilde değerlendirmek zorundadırlar.


 


Ek
Madde 11 – (Ek: 17/10/1996-4199/43 md.)


Bu
Kanunun 114 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen suç veya ceza tutanağını
tanzim ile görevlendirilenlerin ika edecekleri suçlardan Türk Ceza Kanununun 181,
209, 211, 212, 228, 240 ıncı maddelerinde yazılı fiilleri yapanlar hakkında belirtilen
maddelerde geçen cezalar yarı nispetinde artırılarak hükmolunur ve bu suçları işleyenlerin
meslekle ilişkileri kesilir.


 


Ek
Madde 12 – (Ek: 17/10/1996-4199/43 md.; Değişik: 8/1/2003 -4785/5 md.)


Konaklama yerleri
ve belediye mücavir alanları hariç olmak üzere, otoyollarda ve Devlet karayollarında
yapılacak ve açılacak yapı ve tesislerde alkollü içki satılmasına izin verilmez.


 


Ek
Madde 13 – (Ek: 8/3/2000 – 4550/3 md.; Mülga: 12/7/2013-6495/24 md.)


 


Ek
Madde 14 – (Ek: 21/4/2005 – 5335/11 md.)


Buluntu olması nedeniyle
veya bu Kanun hükümleri gereğince trafikten men edilerek alıkonulan, ancak sahipleri
tarafından altı ay içinde teslim alınmayan veya aranmayan araçlar Hazinece satılarak,
bedelleri emanet hesabına alınır. Bu araçların maliklerinden adresi bilinenlere,
satışından önce tebligat yapılır.


(Değişik ikinci
fıkra:7/11/2024-7531/8 md.) Birinci fıkra kapsamındaki araçların sicilinde bulunan satılamaz,
devredilemez, haciz, ihtiyati haciz, rehin gibi şerhler için ilgili kurumlara,
bu araçların satılacağı hususu bildirilir ve satış işlemlerine başlanır, araçların
üzerinde bulunan tüm şerhler ayrıca bir işleme gerek olmaksızın, satış
tarihinden itibaren kalkmış sayılarak varsa tescil kayıtları buna göre
düzeltilir.


(Ek fıkra:7/11/2024-7531/8 md.) İşlem yapılacak aracın tanıtımına
yarayan şasi ve/veya motor seri numaralarının bulunmaması veya düşmüş olması ya
da tamir veya tadil gibi nedenlerle silinmiş yahut tahrip edilmiş olması durumunda
bu eksiklikler satış işlemini gerçekleştirecek kurum tarafından ilgili mevzuat
kapsamında tamamlanarak araç satışa hazır hâle getirilir. Şu kadar ki, aracın
tescil kaydındaki haciz, ihtiyati haciz, rehin gibi şerhler satış sonrasında
satış bedeli üzerinde devam eder. Satış konusu aracın vergi, ceza veya prim
gibi borçları, satıştan önceki sahibine ait olup, mülkiyet ilgiliye tüm borç ve
yüklerinden ari olarak geçer.


(Ek fıkra:7/11/2024-7531/8 md.) Satış kapsamında dosyaya ödenen
tutardan; sırasıyla muhafaza ve satış için yapılan giderler, aracın tanıtımına
yarayan numaraların tespitine ve tamamlanmasına dair giderler ve vergi, resim
veya harç gibi malın aynından kaynaklanan alacaklar ödendikten sonra kalan
tutarın tüm alacaklıların alacağını karşılaması hâlinde hak sahiplerine 6183
sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun ve 9/6/1932 tarihli
ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu hükümleri çerçevesinde dağıtılır ve bakiye
bir tutar bulunması hâlinde bu tutar, muhafaza edilir, kamu bankalarında nemalandırılır
ve satıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde müracaat hâlinde nemalarıyla
birlikte hak sahiplerine ödenir. Beş yıl içinde herhangi bir müracaatın
olmaması hâlinde söz konusu bedeller Hazineye irat kaydedilir.


(Ek fıkra:7/11/2024-7531/8 md.) Satış kapsamında dosyaya ödenen
tutardan; sırasıyla muhafaza ve satış için yapılan giderler, aracın tanıtımına
yarayan numaraların tespitine ve tamamlanmasına dair giderler ve vergi, resim
veya harç gibi malın aynından kaynaklanan alacaklar ödendikten sonra kalan
tutar, tüm alacaklıların alacağını karşılamazsa sıra cetveli yapılmak üzere ilgili
kuruma gönderilir.


 


Ek Madde 15 – (Ek: 4/6/2008-5766/18 md.)


Emniyet Genel Müdürlüğü bütçesine trafik
idari para cezası karar tutanaklarının tebliği amacıyla konulan ödeneğin yetmemesi
halinde, münhasıran bu gider için kullanılmak üzere, bir önceki yıl trafik idari
para cezaları gelir gerçekleşmesinin yüzde 10’una kadar ödenek eklemeye Maliye Bakanı
yetkilidir.


 


Ek Madde 16 – (Ek: 13/2/2011-6111/60 md.)


Belediyelerce veya sermayesinin tamamı belediyelere
ait şirketler tarafından kendi bütçe kaynakları kullanılarak,
karayollarında can ve mal güvenliğini sağlamak, düzenli ve güvenli trafik akışını
temin etmek amaçlarına hizmet etmek üzere kurulmuş veya kurulacak elektronik sistemlerin
Emniyet Genel Müdürlüğünce trafik ihlallerinin tespiti amacıyla kullanılması durumunda,
aylık dönemler halinde yapılan tespitlere dayanılarak düzenlenen trafik idari yaptırım
karar tutanaklarında yer alan trafik idari para cezasının % 30’u oranındaki tutar,
izleyen ayın sonuna kadar Emniyet Genel Müdürlüğü bütçesinden ilgili belediyelere
sistem kullanımı hizmet bedeli olarak ödenir. (Ek cümle: 20/8/2016-6745/30 md.)
Elektronik sistemlerin belediyeler tarafından hasılat paylaşımı yoluyla
kurdurulması ve işlettirilmesi hâlinde belediyelere ödenecek tutar, elektronik sistemlerin
yatırım maliyetine ulaşıncaya kadar %30, sonrasında %15 olarak uygulanır.[88]


Bu madde kapsamında hizmetinden
yararlanılacak elektronik sistemlerin taşıması gereken teknik özellikler, kurulması
gereken yerler ve belediyelerle yapılacak protokollere ilişkin diğer şartlar ile
maddenin uygulamasına ilişkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığı ve İçişleri Bakanlığınca
(Emniyet Genel Müdürlüğü) müştereken belirlenir.


 


Aday sürücülük:


Ek Madde 17 – (Ek: 12/7/2013-6495/22 md.)


İlk defa sürücü belgesi alanlar
en az bir yıl süre ile aday sürücü olarak kabul edilirler.


Aday sürücülüğün süresi, aday
sürücülerin sürücü belgelerinin iptal edilme ve yeniden sürücü belgesi alma şartları
ile diğer usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.[89]


Aday
sürücülerle ilgili olarak yönetmelikte belirtilen iptal edilme şartlarının oluşması
hâlinde, bu Kanunun 6 ncı maddesinde sayılan görevliler tarafından sürücü belgeleri
iptal edilir.


 


Noterliklere devir:


Ek Madde 18- (Ek:
2/1/2017-KHK-680/61 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7072/60 md.)


Emniyet Genel Müdürlüğünce
yürütülen araç tescil hizmetlerine ilişkin iş ve işlemler, bu Kanunun 131 inci maddesi
hükümleri saklı kalmak üzere, Türkiye Noterler Birliği koordinesinde noterliklere
devredilebilir. Bu durumda;


a) Araç tescil işlemlerine ilişkin olarak
noterliklere devredilen iş ve işlemler hakkında mevzuatta Emniyet birimlerine yapılmış
olan atıflar, noterliklere yapılmış sayılır.


b) Araç sicil ve
tescil sistemi veri tabanı Türkiye Noterler Birliğince tutulur ve bu kuruluşça yönetimi
ve güvenliği sağlanır. Veri tabanında yer alan bilgiler anlık olarak Emniyet Genel
Müdürlüğü ve Jandarma Genel Komutanlığı ile paylaşılır.[90]


c) Araç tescil işlemi karşılığında, noterler
tarafından alınacak ücret, araç tescil hizmetlerine ilişkin iş ve işlemler ile bu
maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar; Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı,
Maliye Bakanlığı ve Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı ile Türkiye Noterler
Birliğinin görüşleri alınarak, Adalet Bakanlığı ve İçişleri Bakanlığınca müştereken
çıkarılan yönetmelikle belirlenir.


ç) Devir işlemleri
tamamlanıncaya kadar, araç tescil işlemlerine ilişkin iş ve işlemler daha önce bu
görev ve hizmetleri yapmakta olan birimler tarafından yürütülmeye devam olunur.


Araç sicilleri ve bu sicillerin tutulmasına
dayanak olan belgeler gizlidir. Bunlar, yetkili ve sorumlular ile teftiş ve denetim
yetkisi olanlar dışında kimse tarafından görülüp incelenemez. Mahkemeler bu hükmün
dışındadır. Bu bilgileri işleyen görevliler ve araç kayıtlarından faydalanan diğer
görevliler de bu gizliliğe uymak zorundadırlar.


Birinci fıkrada devre ilişkin öngörülen
hükümler istihbarat, gizlilik veya güvenlik gerektiren hizmetlerde kullanılan araçların
her türlü tescil işlemi ile belge ve plakalarını verme ve sivil plaka işlemleri
hakkında uygulanmaz.


 


Ek Madde 19- (Ek: 2/7/2018-KHK-703/188
md.)


Mevzuatta Karayolu
Güvenliği Yüksek Kurulu ile Karayolu Trafik Güvenliği Kuruluna yapılmış olan atıflar,
Cumhurbaşkanınca belirlenen kurul veya mercie yapılmış sayılır.


 


Ek
Madde 20- (Ek:12/2/2026-7574/33 md.)


Bu
Kanunun idari yaptırıma bağlayarak yasakladığı bir eylemi basın, yayın,
internet, sosyal ve dijital medya veya diğer elektronik cihazlar yoluyla
paylaşarak trafik kural ihlali yapmaya özendiren görüntüleri alenen yaymak ve övmek
yasaktır. Bu madde hükümlerine uymayanlara 25.000 Türk lirası idari para cezası
verilir.


 


ONİKİNCİ KISIM


Geçici Hükümler


Geçici Madde 1 –
6085
Sayılı Karayolları Trafik Kanununa ve bu Kanuna göre verilen araçlara ait belgelerle
şoför ehliyetnameleri ve sürücü belgelerinin değiştirilip yenilenmesi bilgi işlem
merkezi hizmete konulduktan sonra yönetmelikte belirtilen usul, esas ve şartlara
göre yapılır. Bu işlemlere İçişleri Bakanlığının tespit ve ilan edeceği tarihte
başlanır ve iki yıl içinde tamamlanır.


Bu değiştirme ve yenilemeler harca tabi
değildir.


İki yıllık süre sonunda değiştirilmeyen,
araçlara ait belgelerle şoför ehliyetnameleri ve sürücü belgeleri, değiştirilinceye
kadar geçersiz sayılır.


Geçersiz belgelerle araç kullanılması
veya aracın trafiğe çıkarılması halinde şoför ve sürücüler araç kullanmaktan ve
bu araçlar trafikten men edilir.


 


Geçici Madde 2 – 6085 sayılı Karayolları Trafik Kanununa
göre verilmiş olan şoför ehliyetnameleri değiştirilinceye kadar;


a) Amatör ve profesyonel
şoför ehliyetnamesi sahipleri bu Kanunun 38 inci maddesinde belirtilen (B) sınıfı
sürücü belgesi ile kullanılan araçları,


b) Ağır vasıta ehliyetname sahipleri ise
bu Kanuna göre (E) ve (D) sınıfı sürücü belgesi ile kullanılan araçları ve en az
iki yıllık ağır vasıta ehliyetnamesi sahibi olmak şartıyla da (E) sınıfı sürücü
belgesi ile kullanılan araçları,


Kullanabilirler.


 


Geçici Madde 3 – Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten
önce edinilmiş ve çeşitli nedenlerle tescili yapılmamış tarımda kullanılan lastik
tekerlekli traktörlerin tescili, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten başlayarak
bir yıl içinde, tescil için başvuranların aracın sahibi olduklarını kanıtlayan bir
belge vermeleri şartı ile yapılır.


Bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihten önce satışı yapılmış olan araçların trafikte ve vergi kaydında
maliki olarak görünen eski sahipleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren
bir yıl içinde, noterlikçe düzenlenen satış belgesi ile trafik bürosuna başvurduklarında,
yeni malikin de beraber başvurusu veya muvafakatı aranmaksızın trafik kaydı ve trafiğin
duyurusu ile de vergi kaydı yeni maliki adına devir edilir, Satışlar zincirleme
devam etmiş ise bu işlemler de ayrıca zincirleme devam edebilir.


Bu şekilde yapılan tescillerde taşıt alım
vergisinin alıcı tarafından ödenmemiş olması halinde işlemi yapan tescil memurları
1318 sayılı Finansman Kanununun 10 uncu maddesine göre sorumlu tutulmazlar.


 


Geçici Madde 4 – 6085 sayılı Karayolları Trafik Kanunu
gereğince işleme konan para cezalarının takip ve sonuçlandırılmasına bu Kanunun
yürürlüğe girdiği tarihten sonra da anılan kanun hükümlerine göre devam olunur.


 


Geçici Madde 5 – Bu Kanunun 42 nci maddesinin birinci fıkrası
uyarınca sınavların trafik zabıtasınca yapılmasına Kanunun yayımı tarihinden itibaren
en geç bir ay içinde başlanır. Sınavların trafik zabıtasınca yapılmasına başlanıncaya
kadar, 6085 sayılı Kanun uyarınca görev yapmakta olan sınav komisyonlarının görev
ve yetkileri devam eder.


(Ek fıkralar: 18/1/1985
– KHK 245/15 md.; aynen kabul: 28/3/1985 – 3176/15 md.):


Sürücü belgesi alacakların
sınavlarının 42 nci maddeye göre sürücü kurslarında yapılmasına ve sürücü adaylarından
41 inci maddenin “ç” fıkrası gereğince herhangi bir sürücü kursunu başarı ile bitirdiklerini
belgeleyen sertifika istenmesine 1/1/1987 tarihinde başlanır.


42 nci maddenin “a”
bendi hükümlerine göre sürücülerin sınavlarının sürücü kurslarında yapılmasına ve
sürücü adaylarından sertifika istenmesine başlanacağı tarihe kadar, 6085 sayılı
Kanuna göre şöför ehliyatnamesi ve bu Kanuna göre de, sürücü belgesi alacak olanların
sınavları aşağıdaki esaslara göre trafik zabıtası personeli tarafından;


1. Bu Kanunun ilgili maddelerinin yürürlük
tarihine kadar 6085 sayılı Kanuna göre çıkarılmış bulunan yönetmelikteki esas ve
usullere göre,


2. Bu Kanunun ilgili
maddelerinin yürürlük tarihinden itibaren ise sürücü sınavları 42 nci maddenin (E)
fıkrası hükümleri gereğince çıkarılan yönetmelikte belirtilen esas ve usullere göre,


Yapılır.


 


Geçici
Madde 6 – Taksimetrelerin hangi il ve ilçelerde hangi tarihten itibaren,
takoğrafların, öncelikle hangi cins araçlarda hangi tarihten itibaren kullanılacağına
ilişkin esaslar yönetmelikte gösterilir.


 


Geçici
Madde 7 – (Ek: 18/11/1986 – 3321/2 md.)


Kamu kurum ve kuruluşlarınca bu Kanunun yürürlük tarihinden
önce yük naklettirmek amacıyla yapılan mukavelelerle ilgili fiyat farkı dahil her
türlü düzenleme yapmaya Ekonomik İşler Yüksek Koordinasyon Kurulu yetkilidir.


 


Geçici
Madde 8 – (Ek: 3/11/1988 – 3493/56 md.)


Şoför
Ehliyetnameleri ve Sürücü Belgeleri değiştirilip yenileninceye ve sürücü sicillerine
ait kayıtlar Bilgi İşlem Merkezine aktarılıncaya kadar, bu Kanunun 118 inci maddesinde
öngörülen ceza puanı uygulaması, Emniyet Genel Müdürlüğünün birimleri tarafından
Yönetmelikte gösterilen usul ve esaslara göre yapılır.


Ceza
puanı uygulamasına İçişleri Bakanlığının tespit ve ilan edeceği tarihte başlanır.


 


Geçici
Madde 9 – (Ek: 17/10/1996-4199/46 md.)


Bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce edinilmiş ve çeşitli sebeplerle tescili
yapılmamış olan tarımda kullanılan lastik tekerlekli traktörler ile varsa bunlara
ait römork ve yarı römorklar ile motorlu bisiklet ve motosikletlerin tescil işlemleri
bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde tamamlanır. Bu süre
gerektiğinde İçişleri Bakanlığınca bir yıla kadar uzatılabilir.


 


Geçici
Madde 10 – (Ek: 17/10/1996-4199/46 md.)


Bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce satışı yapılmış olan araçların trafikte
ve vergi kaydında malik olarak görülen eski sahiplerinin, bu Kanunun yürürlüğe girdiği
tarihten itibaren bir yıl içinde noterlikçe düzenlenen satış belgesi ile trafik
şube veya bürolarına müracatları halinde, önceki malik adına olan kayıt ve tescil
işlemi silinerek son malik adına kayıt ve tescil işlemi yapılır. Ayrıca bu işlem,
ilgili vergi dairesine bildirilir.


 


Geçici
Madde 11 – (Ek: 17/10/1996-4199/46 md.)


2918 sayılı Kanunun bu Kanunla değiştirilen hükümlerinde öngörülen
yönetmelikler kanunla görev verilen bakanlık veya kuruluşlarca diğer yönetmelikler
ilgili bakanlıkların görüşü alınarak İçişleri Bakanlığınca bu Kanunun yayımı tarihinden
itibaren 6 ay içerisinde çıkarılır.


Bu Kanunun 108 inci maddesinde sözü edilen yönetmelik bu Kanunun
yayımlandığı tarihten itibaren 6 ay içinde yürürlüğe konulur. Bu yönetmelik yürürlüğe
girinceye kadar, garanti fonu uygulamasına ilişkin yürürlükte bulunan yönetmelik
hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.


 


Geçici
Madde 12 – (Ek: 17/10/1996-4199/46 md.)


Emniyet
Genel Müdürlüğünün teşkilat ve kuruluşu, bu Kanun esaslarına göre yeniden düzenleninceye
ve bu düzenleme gereğince genel hükümlere göre yeni kadro tespit ve ihdas edilinceye
kadar bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte uygulanmakta olan mevcut kadroların kullanılmasına
devam olunur.


 


Geçici
Madde 13 – (Ek: 17/10/1996-4199/46 md.)


Bu
Kanun ile yapılan yeni düzenleme sebebi ile kadro ve unvanları değişmeyenler yeni
kadrolarına atanmış sayılırlar. Kadro ve görev unvanları değişenler veya kaldırılanlar
yeni bir kadroya atanıncaya kadar durumlarına uygun işlerde görevlendirilirler ve
eski kadrolarına ait aylık, ek gösterge ve her türlü hakları yeni görevlerinde kaldıkları
sürece şahıslarına bağlı olarak saklı tutulur.


 


Geçici
Madde 14 – (Ek: 17/10/1996-4199/46 md.)


Emniyet
Genel Müdürlüğü, teşkilatını en geç 6 ay içinde bu Kanuna uygun hale getirir.


 


Geçici
Madde 15 – (Ek: 17/10/1996-4199/46 md.)


Bu
Kanunun yayımından başlayan ilk iki aylık sürede, Türkiye Cumhuriyeti sınırları
içinde yayın yapan ulusal, bölgesel, yerel radyo ve televizyonlar, 3984 sayılı Radyo
ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanunun 4 üncü maddesinin birinci
fıkrasının (p) bendi gereğince yapacakları haftalık eğitim programlarının en az
2 saatini bu Kanunun getirdiği değişikliklerin tanıtımına ayırmak zorundadırlar.


 


Geçici
Madde 16 – (Ek : 8/3/2000 – 4550/4 md.)


2918
sayılı Karayolları Trafik Kanununun 41 inci maddesinin 4199 sayılı Kanunla değişik
(b) bendinde öngörülen A1, A2, B, C, D ve E sınıfı sürücü belgesi alacak olanlarda
aranan en az ortaokul veya sekiz yıllık temel eğitim bitirmiş bulunmaları şartı,
31.12.2004 tarihine kadar aranmaz. İlkokul mezunu olmaları yeterli sayılır.


 


Geçici
Madde 17 – (Ek : 8/1/2003 -4785/5 md.)


Bu
Kanunun ek 12 nci maddesi kapsamına giren ve daha önce yapılmış veya açılmış yapı
ve tesislerde bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde ek 12 nci maddede
belirtilen yükümlülükler yerine getirilir.


 


Geçici
Madde 18 – (Ek: 16/7/2004-5228/47 md.)


Araç muayenesi ile ilgili olarak Karayolları Genel Müdürlüğünce
verilen hizmet, yetkilendirilen gerçek veya tüzel kişilerce faaliyete geçirilinceye
kadar devam eder. Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından yapılan muayeneler için
35 inci maddede belirtilen muayene ücreti ile bu ücretin genel katma değer vergisi
oranı kadar fazlasından oluşan tutar, Teknik Muayene Harcı olarak vergi dairelerince
tahsil edilir. Bu harç hakkında 492 sayılı Harçlar Kanunu hükümleri uygulanır.


 


Geçici Madde 19 – (Ek: 3/5/2006 – 5495/5 md.)


Araçların ağırlık kontrollerini yapmak
veya yaptırmak ve aykırı görülen hususlar ile ilgili olarak Karayolları Genel Müdürlüğünce
verilen hizmet, Ulaştırma Bakanlığınca veya yetkilendirilen
gerçek veya tüzel kişilerce yapılmak üzere faaliyete geçirilinceye kadar devam eder.


 


Geçici Madde 20 – (Ek: 30/6/2006 – 5537/2 md.)


2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun
41 inci maddesinin (b) bendinde öngörülen A1, A2, B, C, D ve E sınıfı sürücü belgesi
alacak olanlarda aranan en az ortaokul veya sekiz yıllık temel eğitimi bitirmiş
bulunmaları şartı, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren beş yıl süreyle
aranmaz. İlkokul mezunu olmaları yeterli sayılır.


 


Geçici Madde 21 – (Ek: 11/1/2011-6099/15 md.)


Bu Kanunun 110 uncu maddesinin birinci
fıkrasının göreve ilişkin hükmü, yürürlüğe girdiği tarihten önce idari yargıda ve
Askeri Yüksek İdare Mahkemesinde açılmış bulunan davalara uygulanmaz.


 


Geçici Madde 22 – (Ek: 12/7/2013-6495/23 md.)


Sürücü belgesi sınıfları, sürücü belgelerine
ait esaslar ve sürücü adaylarında aranacak şartlar yönetmelikte belirleninceye kadar
bu Kanunun 38, 39 ve 41 inci maddelerinin değişiklikten önceki halleri uygulanır.


Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte sürücü
belgesi sahibi olanlar ile motorlu taşıt sürücü sertifikası bulunan veya sürücü
kurslarına kayıt yaptırmış olanların alacakları sürücü belgelerinin yönetmelikte
belirlenen yeni sınıf sürücü belgeleri ile değiştirilmesi zorunludur. Bu belgelerin
değiştirileceği sürücü belgesi sınıfları yönetmelikle belirlenir.


Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten
önce verilmiş olan ve bu Kanuna göre değiştirilmesi zorunlu olan sürücü belgelerinin
değiştirme işlemleri İçişleri Bakanlığınca belirlenen süreler içinde tamamlanır.
Bu değiştirme işlemlerinden harç alınmaz, ancak 13 Türk Lirası indirimli değerli
kağıt bedeli ve bu Kanunun 131 inci maddesinin son fıkrası kapsamında da 2 Türk
Lirası bedel ödenir. Belirlenen süre içinde değiştirilmeyen sürücü belgeleri geçersiz
sayılır. Ancak, başvuruları hâlinde, gerekli harçlar ve indirimsiz değerli kâğıt
bedeli ödendikten sonra kendilerine geçersiz sayılan sürücü belgesinin karşılığı
olan yeni sürücü belgesi verilir. Bu işlemlere ait usul ve esaslar İçişleri Bakanlığınca
belirlenir.


 


Geçici Madde 23-
(Ek: 2/1/2017-KHK-680/62 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7072/61 md.)


Mevcut araçları için Jandarma Genel Komutanlığı
ve Sahil Güvenlik Komutanlığınca bu Kanunun 22 nci maddesinin birinci fıkrasının
(E) bendine göre yapılacak tescil işlemleri bu maddenin yayımı tarihinden itibaren
üç ay içinde tamamlanır.


 


Geçici Madde 24-
(Ek: 2/1/2017-KHK-680/62 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7072/61 md.)


Bu Kanunun 115 inci
maddesinin sekizinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin yönetmelik, bu maddenin yayımı
tarihinden itibaren altı ay içinde yürürlüğe konulur.


 


Geçici Madde 25 – (Ek:27/12/2018-7159/3 md.)


Bu Kanundaki fiiller için uygulanan ceza
tutarları hakkında ek 3 üncü maddenin birinci fıkrası hükmü 2019 yılında uygulanmaz.


 


Geçici Madde 26 - (Ek:9/3/2023-7440/15 md.)


Bu maddenin yürürlüğe girdiği
tarihten önce bu Kanun kapsamında sürücülere uygulanan trafik idari para cezalarına
istinaden verilen ve aktif durumda olan ceza puanları pasif duruma getirilerek ceza
puanı hesaplamasında dikkate alınmaz.


Bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten önce 47 nci maddenin üçüncü fıkrası, 51 inci maddenin
üçüncü fıkrası ve 118 inci maddenin ikinci ve üçüncü fıkraları kapsamında geçici
olarak geri alınan ve ilgilisine teslim edilmemiş olan sürücü belgelerinin geçici
geri almaları pasif duruma getirilir ve aynı maddelerde belirtilen süre ve şartlar
aranmaksızın ilgilinin müracaatı üzerine iade edilir ve daha sonraki geri alma işlemi
hesaplamalarında dikkate alınmaz.


Pasif duruma getirilen geçici
geri alma süreleri ve ceza puanları, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki
tüm adli ve idari işler bakımından ilgilisine herhangi bir hak veya istisna sağlamaz
ve uygulanmış olan trafik idari para cezalarını ortadan kaldırmaz.


 


Geçici Madde 27- (Ek:12/2/2026-7574/34 md.)


Bu maddenin yayımı
tarihinden önce takograf bulundurma ve kullanma zorunluluğu bulunmayan, ancak
bu maddeyi ihdas eden Kanunla 31 inci maddede yapılan değişiklik ile zorunluluk
getirilen araçlar için;


a) 2021 ve sonrası model
araçlarda, 31/12/2026,


b) 2016-2020 model
araçlarda, 31/12/2027,


c) 2011-2015 model
araçlarda, 31/12/2028,


d) 1996-2010 model
araçlarda, 31/12/2029,


e) 1985-1995 model
araçlarda, 31/12/2030,


tarihlerinden sonraki ilk
araç muayenesine kadar takograf taktırılması ve kullanılması zorunluluğu
aranmaz.


Belediye ve mücavir alan
sınırları içerisinde 5216 sayılı Kanun ve 5393 sayılı Kanun kapsamında yolcu
taşımacılığı yapılan ticari araçlar ile yük ve yolcu taşımacılığında kullanılan
resmî araçlar için takograf bulundurma ve kullanma zorunluluğu, ilk defa tescil
edilecek araçlar için bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl
süreyle aranmaz.


31 inci maddenin
ondördüncü fıkrasında belirtilen yönetmelik yürürlüğe girene kadar 18/7/1997
tarihli ve 23053 Mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Karayolları Trafik
Yönetmeliğinin bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır.


Bu maddenin yürürlüğe girdiği
tarihten önce 23 üncü, 25 inci, 31 inci, 46 ncı, 47 nci maddeler ile 48 inci
maddenin ondördüncü fıkrası, 73 üncü, 78 inci maddeler ve ek 2 nci maddenin
üçüncü fıkrası kapsamında, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki
işlemler, tekerrür hesaplamalarında dikkate alınmaz.


 


Ek Geçici Madde – (Ek: 27/8/1991 – 3759/2
md.)


Trafik
hizmetlerinin yurt sathında yürütülmesi için gerekli personel, araç ve gereçler
Emniyet Genel Müdürlüğünce 2 yıl içinde sağlanır.


 


ONÜÇÜNCÜ KISIM


Kaldırılan Hükümler, Yürürlük ve Yürütme


Yürürlükten kaldırılan hükümler:


Madde 136 – 6085 sayılı Karayolları Trafik Kanunu
ile ek ve değişiklikleri ve diğer kanunların bu Kanuna aykırı hükümleri yürürlükten
kaldırılmıştır.


 


Yürürlüğe girme:


Madde
137 – Bu Kanunun;


a)
42 nci maddesinin birinci fıkrası ile 51, 68, 135 ve Geçici 5 inci maddeleri yayımı
tarihinde,


b)
118 ve 132 nci maddeleri, bilgi işlem merkezi faaliyete başladıktan ve geçici 1
inci maddesindeki işlemler tamamlandıktan sonra,


c) (Değişik: 16/10/1984 – 3058/2 md.) Diğer maddeleri
de bu Kanunun yayımı tarihinden 20 ay sonra,


Yürürlüğe
girer.


 


Yürütme:


Madde
138 – Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.


 


 


18/10/1983 TARİHLİ VE 2918 SAYILI ANA KANUNA


İŞLENEMEYEN HÜKÜMLER


1)
28/3/1985 tarihli ve 3176 sayılı Kanunun Geçici Maddesi:


Geçici
Madde – 2/2/1984 Tarihli ve 2977 Sayılı İdari Usul ve İşlemlerin
Yeniden Düzenlenmesi ile İlgili Yetki Kanunu ile Bakanlar Kuruluna verilen Kanun
Hükmünde Kararname çıkarma yetkisi, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu için adı
geçen Kanunla verilen süre bitimine kadar geçerlidir.


 


2)
25/6/1988 tarih ve 330 sayılı KHK’nin Geçici Maddesi:


Geçici
Madde – Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlük tarihine kadar
tescili yapılmamış olan motorlu bisiklet ve motosikletlerin tescili, iki yıl içinde
müracaat etmek ve aracın sahibi olduğunu belgelemek şartı ile yapılır.


Bu
şekilde yapılan tescillerde taşıt alım vergisinin alıcı tarafından ödenmemiş olması
halinde, işlemi yapan tescil memurları 1318 sayılı Finansman Kanununun 10 uncu maddesine
göre sorumlu tutulmazlar.


Bu
maddenin uygulanmasına dair usul ve esaslar İçişleri Bakanlığınca belirlenir.


 


3)
3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanunun Geçici Maddesi:


Geçici
Madde – Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 6831, 1475,
2918 ve 2926 sayılı Kanun hükümlerine muhalefetten açılan ve devam eden davalardan,
kanunların değiştirilen hükümlerine göre mahkemelerin görev alanı dışına çıkarılan
suçlarla ilgili olanlar hakkında görevsizlik kararı verilir, varsa tutuklular derhal
tahliye edilir, Kararın bir örneği ve tutanak ilgisine göre mahallin en büyük mülki
amirine, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürüne, Bağ-Kur İl Müdürüne,
İl Emniyet Müdürlüğüne veya ilçe emniyet amirliğine veya orman bölge şefliğine gönderilir.
Bu makamlar, evrakın ilgilileri hakkında tutanaklarında yazılı suçlarının Kanunun
değişikliğinden önceki cezalarından sadece para cezasının asgari haddini uygulamak
suretiyle karar verirler. Verilecek para cezasından, aynı suçtan dolayı tutuklu
kalınan süreler 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 4 üncü maddesinin birinci
fıkrasının birinci bendinde kabahatler için gösterilen asgari hadde göre hesap edilerek
mahsup edilir, Para cezaları 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında
Kanun hükümlerine göre tahsil olunur,


Bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 6831, 1475, 2918 ve 2926 sayılı Kanunların
değiştirilen hükümlerine göre mahkemelerin görev alanı dışına çıkarılan suçlardan
dolayı kesinleşmiş ve henüz yerine getirilmemiş mahkumiyet kararlarının sadece para
cezasına ilişkin kısımları infaz olunur ve hükümlü olanlar ise derhal tahliye edilir.
İnfaz edilecek para cezasından, aynı suçtan dolayı tutuklu ve hükümlü kalınan süreler
647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasında
birinci bendinde kabahatler için gösterilen asgari hadde göre hesap edilerek mahsup
edilir.


 


4) 19/4/1989 tarihli ve 3538 sayılı Kanunun Geçici Maddeleri:


Geçici
Madde 1 – 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanununun yürürlüğe girdiği
tarihten önce edinilmiş ve çeşitli sebeplerle tescili yapılmamış olan tarımda kullanılan
lastik tekerlekli traktörler ile varsa bunlara ait römork ve yarı römorkların tescil
işlemleri bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde tamamlanır.
Bu süre, gerektiğinde İçişleri Bakanlığınca bir yıla kadar uzatılabilir.


 


Geçici
Madde 2 – 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun yürürlüğe girdiği
tarihten önce satışı yapılmış olan araçların trafikte ve vergi kaydında maliki olarak
görünen eski sahipleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde,
noterlikçe düzenlenen satış belgesi ile trafik bürosuna başvurduklarında, yeni maliki
adına, beraber başvurusu veya muvafkatı aranmaksızın trafik kaydı ve trafiğin duyurusu
ile de vergi kaydı devir edilir. Satışlar, zincirleme devam etmiş ise bu işlemler
de aynen zincirleme devam eder.


Bu
şekilde yapılan tescillerde taşıt alım vergisinin alıcı tarafından ödenmemiş olması
halinde işlemi yapan tescil memurları 1318 sayılı Finansman Kanununun 9 uncu maddesine
göre sorumlu tutulmazlar.


 


5) 31/10/1990 tarihli ve 3672 sayılı Kanunun Geçici Maddesi:


Geçici
Madde – Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar tescili yapılmamış olan
motorlu bisiklet ve motosikletlerin tescili, iki yıl içinde müracaat etmek ve aracın
sahibi olduğunu belgelemek şartı ile yapılır.


Bu
şekilde yapılan tescillerde taşıt alım vergisinin alıcı tarafından ödenmemiş olması
halinde, işlemi yapan tescil memurları 1318 sayılı Finansman Kanununun 10 uncu maddesine
göre sorumlu tutulmazlar.


Bu
maddenin uygulanmasına dair usul ve esaslar İçişleri Bakanlığınca belirlenir.


 


6) 21/5/1997 tarihli ve 4262 sayılı Kanunun Geçici Maddesi:


Geçici
Madde 1 – 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 41 inci maddesinin
4199 sayılı Kanunla değişik (b) bendinde öngörülen A1, A2, B, C, D ve E sınıfı sürücü
belgesi alacak olanlarda aranan en az ortaokul veya sekiz yıllık temel eğitimi bitirmiş
bulunmaları şartı, 31.12.1999 tarihine kadar aranmaz. İlkokul mezunu olmaları yeterli
sayılır.


 


7) 16/7/2004 tarihli ve 5228 sayılı Kanunun Geçici Maddesi:


Geçici
Madde 3- 1.1.2005 tarihinden önce tebliğ edilen trafik ceza tutanaklarına
2918 sayılı Kanunun bu Kanunla değişmeden önceki 115 inci madde hükmü uygulanır.


 


8) 3/5/2006 tarihli ve 5495 sayılı Kanunun Geçici Maddesi:


Geçici
Madde 1 – Bu Kanunda geçen “Türk Lirası” ibaresi karşılığında, uygulamada
28/1/2004 tarihli ve 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında
Kanun hükümlerine göre ülkede tedavülde bulunan para “Yeni Türk Lirası” olarak adlandırıldığı
sürece bu ibare kullanılır.


 


9) 24/12/2009 tarihli ve 5942 sayılı Kanunun
Geçici Maddesi:


Geçici Madde 1 – 1/5/2010 tarihine kadar uygulanmak üzere
2918 sayılı Kanunun 5766 sayılı Kanunla değişik 20 nci maddesinin (d) bendinin değişiklik
öncesi hükümlerine göre noterlerde yapılan satış ve devir işlemleri her türlü harçtan,
bu işlemlere ilişkin düzenlenen kağıtlar damga vergisi ve değerli kağıt bedellerinden
istisnadır. Bu tarihe kadar, 1512 sayılı Kanunun 112 nci maddesi uyarınca belirlenen
ücret uygulanmaksızın satış ve devre ilişkin her türlü işlem karşılığında toplam
20 Türk Lirası maktu ücret alınır.


 


(Ek:6/12/2019-7196/42 md.)


(1) Sayılı Liste


 TBMM Başkanı


 Cumhurbaşkanı yardımcıları


 TBMM’de en çok üyeye
sahip birinci siyasi parti grup başkanı


 TBMM’de en çok üyeye
sahip ikinci siyasi parti grup başkanı


 Eski Cumhurbaşkanları


 Anayasa Mahkemesi
Başkanı


 Yargıtay Birinci
Başkanı


 Danıştay Başkanı


 Sayıştay Başkanı


 Bakanlar


 TBMM Başkanvekilleri


 TBMM’de grubu bulunan
siyasi partilerin genel başkanları


 TBMM üyeleri (TBMM
Kurumsal Protokol Listesi esas alınır.)


 Yükseköğretim Kurulu
Başkanı


 Genelkurmay Başkanı


 Diyanet İşleri Başkanı


 Cumhurbaşkanlığı
Genel Sekreteri[91]


 Uyuşmazlık Mahkemesi
Başkanı


 TBMM Genel Sekreteri


 Cumhurbaşkanlığına
bağlı kurum ve kuruluş yöneticileri (Milli İstihbarat Teşkilatı Başkanı, Savunma
Sanayii Başkanı, Devlet Denetleme Kurulu Başkanı, Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreteri,
Strateji ve Bütçe Başkanı, İletişim Başkanı, Cumhurbaşkanı Özel Kalem Müdürü, Devlet
Arşivleri Başkanı, Milli Saraylar İdaresi Başkanı)


 Yargıtay Cumhuriyet
Başsavcısı


 Danıştay Başsavcısı


 Yüksek Seçim Kurulu
Başkanı


 Anayasa Mahkemesi
üyeleri


 Bakan yardımcıları


 İl Valileri


 Kuvvet Komutanları


 Jandarma Genel Komutanı,
Emniyet Genel Müdürü, Sahil Güvenlik Komutanı


 Hâkimler ve Savcılar
Kurulu Başkanvekili


 


 


 


 


 


 


 


2918 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK
GETİREN MEVZUATIN VEYA


ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARININ YÜRÜRLÜĞE
GİRİŞ


TARİHLERİNİ GÖSTERİR TABLO


 








Değiştiren
Kanunun/ KHK’nin veya İptal Eden Anayasa Mahkemesi Kararının Numarası



2918
Sayılı Kanunun Değişen veya İptal Edilen Maddeleri



Yürürlüğe
Giriş Tarihi







3058



137



18/10/1984
ten geçerli olmak üzere 19/10/1984






KHK/245



Cezalara
ilişkin hükümler



Kararnamenin
kanunlaştığı tarihte: (28/3/1985)






Diğer hükümler



18/6/1985






3176



7, 9,
10, 11, 16, 18, 20, 22, 114, 117, 123, Geçici Madde 5



18/6/1985






3321



Geçici
Madde 7



22/11/1986






KHK/330



10, 34,
94, 106, 116



5/8/1988






3493



13, 23,
32, 34, 37, 44, 46, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 60, 62, 63, 64, 66, 67, 68,
69, 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 81, 94, 98, 99, 101, 104, 113, 114, 115,
116, Geçici Madde 8



11/11/1988






3538



131



28/4/1989






3672



11, 34,
94, 106, 116



3/11/1990






3759



Ek
Geçici Madde



7/9/1991






4199



42 inci ve
Ek 3 üncü maddesi



1/1/1997






Diğer maddeleri



27/10/1996






4262



6, 13,
14, 16, 17, 18, 25, 28, 30, 37, 44, 49, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60, 61,
62, 63, 64, 66, 68, 69, 70, 71, 72, 75, 76, 77, 78, 81, 82, 91, 94, 99, 101,
104, 118, 123, 125, Ek Madde 3



25/5/1997






4358



20



4/4/1998






4535



41



27/2/2000






4550



31, Ek
Madde 13, Geçici Madde 16



12/3/2000






4629



26, 129,
131



1/1/2002
tarihinden geçerli olmak üzere 3/3/2001 tarihinde






4785



51, Ek
Madde 12, Geçici Madde 17



15/1/2003






4896



108



24/6/2003






4916



116



19/7/2003






5217



91



1/1/2005






5228



114, 116



31/7/2004






7/j , 8,
34, 35, 115, Geçici Madde 18, İşlenemeyen hüküm



1/1/2005






5265



91



7/12/2004






5335



Ek Madde
14



27/4/2005






5378



61



7/7/2005






5398



8, 35



1/1/2005 tarihinden geçerli olmak üzere, 21/7/2005 tarihinde






5495



7, 8, 65, 114, Ek Madde 1, Geçici Madde 19, İşlenemeyen
hüküm



10/5/2006






5537



Madde 41
ve Geçici Madde 20



5/7/2006






5684



107,108 ve
Ek Madde 8



14/6/2007






5766



Ek
Madde 15



6/6/2008






5795



42



1/8/2008






5904



116



3/7/2009






5942



20 nci maddenin
d bendinin dördüncü paragrafı



31/12/2009






İşlenemeyen
Hüküm

Geçici Madde 1



1/1/2010






20 nci maddenin
başlığı, d bendinin dördüncü paragrafı haricindeki kısımları, e bendi



1/5/2010






6001



5, 7, 8,
13, 15, 16, 50, 65, 121



13/7/2010






6014



65



31/7/2010






6099



110, Geçici
Madde 21



19/1/2011






6111



8, 20, 21,
22, 91, 98



25/2/2011






Ek Madde
16



25/2/2011
tarihini izleyen üçüncü ayın başında






6321



79 , Ek Madde
2



3/6/2012






6353



41



12/7/2012






Anayasa Mahkemesinin
29/11/2012 tarihli ve

E.: 2012/106, K.: 2012/190 sayılı Kararı



36 ncı maddenin
üçüncü fıkrasının dördüncü cümlesi



6/3/2013






6462



38, 61, 77



3/5/2013






6487



36, 48, Ek
Madde 13



11/6/2013






6495



3



1/8/2013






8, 38, 39,
40, 41, 42, 45, 112, 114, 115, 119, Ek Madde 13, Ek Madde 17, Geçici Madde 22



2/8/2013






6518



4



19/2/2014






6525



71



27/2/2014






Anayasa Mahkemesinin
11/9/2014 tarihli ve

E.: 2014/52, K.: 2014/139 sayılı Kararı



Ek Madde
2



9/4/2015






6645



98



23/4/2015






6704



90, 92, 97,
99



26/4/2016






6745



Ek Madde
16



7/9/2016






KHK/676



23, 131



29/10/2016






KHK/680



22, 28, 35,
115, Ek Madde 18, Geçici Madde 23, Geçici
Madde 24



6/1/2017






21, 24, 27,
32, 81, Ek Madde 2



1/7/2017






KHK/687



65/A



9/2/2017






Anayasa Mahkemesi’nin
12/7/2017 tarihli ve

E.: 2017/122,
K.:2017/122 sayılı Kararı



31



15/8/2017






KHK/694



35



25/8/2017






Anayasa Mahkemesi’nin
12/7/2017 tarihli ve

E.: 2017/95,
K.: 2017/119 sayılı Kararı



65



25/8/2017






KHK/696



5/A



24/12/2017






7070



23, 131



8/3/2018






7072



21, 24, 27,
32, 81, Ek Madde 2



1/7/2017






22, 28, 35,
115, Ek Madde 18, Geçici Madde 23, Geçici
Madde 24



8/3/2018






7076



65/A



8/3/2018






7078



35



8/3/2018






7079



5/A



8/3/2018






7139



71



28/4/2018






KHK/703



4, 35, 65/A, 98, Ek Madde 19



24/6/2018 tarihinde birlikte
yapılan Türkiye Büyük Millet Meclisi ve Cumhurbaşkanlığı seçimleri sonucunda Cumhurbaşkanının
andiçerek göreve başladığı tarihte

(9/7/2018)






7148



7, 21, 26, 32, 34, 46, 47, 51, 67, 68,
73, 74, Ek Madde 2



26/10/2018






7153



7



10/12/2018






7159



Geçici Madde 25



28/12/2018






7166



Ek Madde 2



22/2/2019






Anayasa Mahkemesi’nin 14/3/2019 tarihli ve

E.: 2019/1, K.: 2019/14 sayılı Kararı



67



19/4/2019






7196



5, 5/A, 41, 42, 71, Ek Madde 7, 1 Sayılı
Liste,



24/12/2019






Anayasa
Mahkemesinin 17/7/2020 tarihli ve

E.:
2019/40, K.: 2020/40 sayılı Kararı



90,92



9/10/2020






7261



3,
7, 37, 53, 66, 68



30/12/2020






7327



90,
92



19/6/2021







Anayasa
Mahkemesi’nin 1/6/2022 tarihli ve

E.:
2022/13, K.: 2022/66 sayılı Kararı



65



6/7/2022






Anayasa
Mahkemesinin 20/7/2022 tarihli ve

E.: 2022/45, K.: 2022/89 sayılı Kararı



115



2/8/2022






Anayasa
Mahkemesi’nin 29/12/2022 tarihli ve

E.: 2021/82, K.: 2022/167 sayılı Kararı



90



14/2/2023






7440



Geçici
Madde 26



12/3/2023






Anayasa
Mahkemesinin 18/5/2023 tarihli ve

E: 2023/41, K: 2023/102 sayılı Kararı



31



11/7/2023






Anayasa
Mahkemesinin 14/3/2024 tarihli ve E: 2023/79, K: 2024/80 sayılı Kararı



110



18/4/2024






7531



Ek
Madde 14



14/11/2024






7533



26,
Ek Madde 18



30/11/2024






Anayasa
Mahkemesinin 23/1/2024 Tarihli ve E: 2023/130, K: 2024/17 Sayılı Kararı



94



Resmî
Gazetede yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra

(12/5/2024)






7551



Ekli
(1) sayılı liste



1/7/2025






Anayasa Mahkemesinin
10/9/2025 tarihli ve E.: 2025/122, K.: 2025/185 sayılı Kararı



26



23/12/2025






7566



20



1/1/2026






7573



8



29/1/2026






7574



6,
20, 21, 23, 25, 31, 32, 33, 36, 46, 47, 48, 49, 51, 55, 56, 57, 65, 65/A, 66,
67, 70, 71, 72, 73, 78, 81, 114, 115, 116, Ek Madde 2, Ek Madde 20, Geçici
Madde 27



27/2/2026






103



1/1/2027









 











[1] 3/11/1988 Tarih ve 3493 sayılı Kanunun 54 ve 55
inci maddeleri ile bu Kanunun 108 inci maddesinin altıncı fıkrası ve
98,99,101,104 üncü maddelerinin son fıkralarındaki “onbin liradan otuzbin
liraya kadar olan hafif para cezaları", “ikiyüzbin liradan birmilyon
liraya kadar hafif para cezasına"; 32/2, 61/2, 72/2, 91/4 üncü
fıkralarındaki ve 13, 23, 34, 37, 44, 58, 60, 62, 63, 64, 66, 67, 68, 69, 73,
75, 76, 77, 78, 79, 94 üncü maddelerinin son fıkralarındaki para cezaları
"Onbin Liraya", 30 uncu maddesinin (a) ve (b) bentlerindeki ve 46,
52, 53, 55, 56,74 üncü maddelerinin son fıkralarındaki para cezaları
"Onbeşbin Liraya" ve 57, 71 ve 81 inci maddelerin son fıkralarındaki
para cezaları "Yirmi bin Liraya", 47 ve 54 üncü maddelerin son
fıkrasındaki para cezaları ise "Otuzbin Liraya" çıkartılmıştır.







[2] Bu Kanunla Sigorta hizmetleri ile ilgili olarak
Sanayi ve Ticaret Bakanlığına ve Sanayi ve Ticaret Bakanına verilmiş olan her
türlü görev, yetki, sorumluluk, hak ve muafiyetten ilgili olanların doğrudan
doğruya Başbakana, Başbakanın görevlendireceği Devlet Bakanına, Hazine
Müsteşarlığına ve Hazine Müsteşarına intikal edeceği 9.12.1994 tarih ve 4059 sayılı
Kanunun 8 inci maddesi ile hükme bağlanmıştır.







[3] 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanunun
84 üncü maddesiyle; bu Kanunda belediyenin sorumlu ve yetkili kılındığı görev
ve hizmetlerle sınırlı olarak, 5393 sayılı Belediye Kanunu hükümlerine aykırılık
bulunması durumunda mezkur kanun hükümlerinin uygulanacağı hüküm altına
alınmıştır.







[4] Kısım başlığı ile madde başlığı, 17/10/1996 tarih ve
4199 sayılı Kanunun 2 nci maddesi ile değiştirilmiştir.







[5] 6/12/2019 tarihli ve 7196 sayılı Kanunun 39 uncu maddesiyle,
bu madde başlığı “Emniyet Genel Müdürlüğünün, merkez, bölge, il ve ilçe trafik
kuruluşları, görev ve yetkileri:” iken metne işlendiği şekilde
değiştirilmiştir.







[6] 12/2/2026 tarihli ve 7574
sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle bu bentte yer alan “polis; polisin ve trafik teşkilatının görev
alanı dışında kalan yerlerde de jandarma, trafik eğitimi almış subay, astsubay
ve uzman jandarmalar eliyle yönetmelikte” ibaresi “sorumluluk
bölgesine göre genel zabıta ilgili mevzuatta” şeklinde değiştirilmiştir.







[7] 25/6/2010 tarihli ve 6001 sayılı Kanunun 34 üncü
maddesiyle, bu bendin sonuna “veya aldırmak” ibaresi eklenmiştir.







[8] 16/7/2004 tarihli 5228 sayılı Kanunun 59 uncu maddesiyle
1/1/2005 tarihinden geçerli olmak üzere bu bentte yer alan "Tescile bağlı
araçların muayenelerini yapmak veya yaptırmak ve bu Kanunun 13, 14, 16, 17, 18,
35, 47/a ve 65 inci maddeleri,” ibaresi, “Bu Kanunun 13,14,16,17,18,47/a ve 65
inci maddeleri” olarak değiştirilmiştir.







[9] 25/6/2010 tarihli ve 6001 sayılı Kanunun 34 üncü
maddesiyle, bu bendin başına “Trafik zabıtasının görev ve yetkileri saklı
kalmak üzere” ibaresi eklenmiştir.







[10] 18/10/2018 tarihli ve 7148 sayılı Kanunun 14 üncü
maddesiyle (j) bendinden sonra gelmek üzere (k) bendi eklenmiş ve mevcut (k)
bendi (l) bendi olarak teselsül ettirilmiştir.







[11] 29/11/2018 tarihli ve 7153 sayılı Kanunun 9 uncu
maddesiyle (k) bendinden sonra gelmek üzere (l), (m) ve (n) bentleri eklenmiş
ve mevcut (l) bendi (o) bendi olarak teselsül ettirilmiştir.







[12] 24/12/2020 tarihli ve 7261 sayılı Kanunun 23 üncü
maddesiyle, bu maddeye (n) bendinden sonra gelmek üzere bentler eklenmiş ve
diğer bent buna göre teselsül ettirilmiştir.







[13] Bu madde başlığı “Milli Eğitim Gençlik ve Spor,
Sağlık ve Sosyal Yardım ve Ulaştırma Bakanlıklarının görev ve yetkileri
şunlardır:” iken, 12/7/2013 tarihli ve 6495 sayılı Kanunun 14 üncü maddesiyle
metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.







[14]
23/1/2026 tarihli ve 7573 sayılı Kanunun 4 üncü maddesiyle bu alt bende
“idari para cezasına dair tutanak düzenlemek” ibaresinden sonra gelmek üzere “,
paylaşımlı elektrikli skuter işletmeciliği faaliyetinde bulunanları
denetlemek, aykırı görülen hususlarla ilgili olarak sorumlular hakkında idari
para cezasına dair tutanak düzenlemek.” ibaresi eklenmiştir.







[15] 330 sayılı KHK'nin 2 nci maddesi ile gelen ek fıkra;
sözkonusu KHK'yi değiştirerek kabul eden 31/10/1990 tarih ve 3672 sayılı Kanunda
yer almadığı için metinden çıkarılmıştır.







[16] Bu Kısım başlığı ile aynı Kısmın Birinci Bölüm
başlığında yer alan “ve Trafik” ibareleri 2/1/2017 tarihli ve 680 sayılı
KHK’nin 51 inci maddesiyle yürürlükten kaldırılmış, daha sonra bu hüküm
1/2/2018 tarihli ve 7072 sayılı Kanunun 50 nci maddesiyle aynen kabul edilerek
kanunlaşmıştır.







[17] Bu madde başlığı “Tescil süresi ve bildirme
mecburiyeti, satış ve devirler ile noterlerin sorumluluğu:” iken, 24/12/2009
tarihli ve 5942 sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle 1/5/2010 tarihinden geçerli olmak
üzere metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.







[18] Bu maddenin (d) bendi 24/12/2009 tarihli ve 5942
sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle değiştirilmiş olup bu değişikliğin yürürlük
tarihi aynı Kanunun 3 üncü maddesiyle 1/5/2010 olarak tespit edilmiştir. Ancak
mezkur maddeyle dördüncü paragrafın 31/12/2009 tarihinde yürürlüğe gireceği
hüküm altına alınmıştır.







[19] 4/12/2025 tarihli ve 7566 sayılı Kanunun
13 ncü maddesiyle bu paragrafta yer alan “Bu bentte düzenlenen satış ve devir
işlemleri her türlü harçtan, bu işlemlere” ibaresi “Bu bentte düzenlenen satış
ve devir işlemlerine” şeklinde değiştirilmiştir.







[20] 2/1/2017 tarihli ve 680 Sayılı KHK’nin 51 inci
maddesi ile bu maddenin başlığında yer alan “Trafik belgesi” ibaresi “Tescil
belgesi” şeklinde, birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan “Trafik
Belgesi” ibaresi “Tescil Belgesi” şeklinde, aynı fıkranın ikinci cümlesinde yer
alan “trafik belgesi” ibaresi “tescil belgesi” şeklinde ve dördüncü fıkrasında
yer alan “Trafik belgesi, tescil” ibaresi “Tescil” şeklinde değiştirilmiş, daha
sonra bu hüküm 1/2/2018 tarihli ve 7072 sayılı Kanunun 50 nci maddesiyle aynen
kabul edilerek kanunlaşmıştır.







[21] 18/10/2018 tarihli ve 7148 sayılı Kanunun 15 inci
maddesiyle madde başlığı “Tescil belgesi ve tescil plakası alma zorunluluğu”
iken metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.







[22] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 3 üncü
maddesiyle bu madde başlığına
“hurdaya ayrılan” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve
trafikten çekilen” ibaresi eklenmiştir.







[23] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 3 üncü
maddesiyle bu fıkrada yer
alan “1.002” ibaresi “46.000” şeklinde değiştirilmiştir.







[24] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 3 üncü
maddesiyle bu fıkrada yer
alan “2.018” ibaresi “46.000” şeklinde değiştirilmiştir.







[25] 2/1/2017 tarihli ve 680 sayılı KHK’nin 53 üncü
maddesiyle bu madde başlığı ‘’Trafik belgesi verilmesi için zorunlu belgeler’’ iken ‘’ Araç muayene raporu’’
şeklinde değiştirilmiş, daha sonra bu hüküm 1/2/2018 tarihli ve 7072 sayılı Kanunun 52 nci maddesiyle aynen kabul edilerek
kanunlaşmıştır.







[26] Bu maddenin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 21/5/1997
tarih ve 4262 sayılı Kanunun dördüncü maddesi ile birleştirilmek suretiyle
üçüncü fıkra olarak düzenlenmiştir.







[27] 2/1/2017 tarihli ve 680 sayılı KHK’nin 54 üncü
maddesi ile bu fıkrada yer alan “trafik belgesi” ibaresi “tescil belgesi”
şeklinde değiştirilmiş, daha sonra bu hüküm 1/2/2018 tarihli ve 7072 sayılı
Kanunun 53 üncü maddesiyle aynen kabul edilerek kanunlaşmıştır.







[28] 2/1/2017 tarihli ve 680 sayılı KHK’nin 55 inci
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Emniyet” ibaresinden sonra gelmek üzere “,
Jandarma ve Sahil Güvenlik” ibaresi eklenmiş, daha sonra bu hüküm 1/2/2018 tarihli
ve 7072 sayılı Kanunun 54 üncü maddesiyle aynen kabul edilerek kanunlaşmıştır.







[29] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 7 nci
maddesiyle bu madde başlığı “Araçlar üzerindeki değişiklikleri bildirme” iken
metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.







[30] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 7 nci
maddesiyle bu fıkrada yer
alan “tescil belgesine” ibaresi “tescil belgesine/kayıtlarına” şeklinde, “108
Türk lirası idari para cezası verilir” ibaresi “1.000 Türk lirası idari para
cezası uygulanır” şeklinde değiştirilmiştir.







[31] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 7 nci
maddesiyle bu fıkraya “Üzerinde”
ibaresinden sonra gelmek üzere “mevzuata uygun olarak” ibaresi eklenmiş,
fıkrada yer alan “tescil belgesine” ibaresi “tescil belgesine/kayıtlarına”
şeklinde değiştirilmiştir.







[32] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 8 inci
maddesiyle bu madde başlığına “yükler” ibaresinden sonra gelmek üzere “ile trafiğe çıkışları özel izne
bağlı araçlar” ibaresi eklenmiştir.







[33] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 8 inci
maddesiyle bu fıkraya “yüklerin
taşınması” ibaresinden sonra gelmek üzere “ile trafiğe çıkışları özel izne
bağlı araçlar” ibaresi eklenmiştir.







[34] Bu fıkranın birinci cümlesinde yer alan
"Araçların muayeneleri" ibaresinden sonra gelmek üzere
"Ulaştırma Bakanlığına ait muayene istasyonlarında veya bu Bakanlık
tarafından işletme yetki belgesi ile yetki verilmesi halinde ise" ibaresi,
ikinci cümlesinde yer alan "Yetki verilen gerçek veya tüzel kişiler, bu
yetkilerini" ibaresinden sonra gelmek üzere "Ulaştırma Bakanlığının
onayı ile" ibaresi, 3/7/2005 tarihli ve 5398 sayılı Kanunun 20 inci
maddesiyle eklenmiştir.







[35] 2/7/2018 tarihli ve 703 sayılı Kanun Hükmünde
Kararnamenin 188 inci maddesiyle bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi
“Cumhurbaşkanı” şeklinde değiştirilmiştir.







[36] 24/12/2020 tarihli ve 7261 sayılı Kanunun 24 üncü
maddesiyle, bu fıkraya “Bisiklet kullananların 11,” ibaresinden sonra gelmek
üzere “elektrikli bisiklet ve elektrikli skuter kullananların 15,” ibaresi
eklenmiştir.







[37] Bu maddenin uygulanması ile ilgili olarak Geçici 22
nci Maddeye bakınız.







[38] Bu madde başlığı “Sürücülerin sınavları ve sürücü
belgelerinin verilmesi esasları:” iken, 12/7/2013 tarihli ve 6495 sayılı
Kanunun 18 inci maddesiyle metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.







[39] 12/7/2013 tarihli ve 6495 sayılı Kanunun 19 uncu
maddesiyle bu madde başlığı “Sağlık şartlarında sonradan meydana gelen değişiklikler
ile sahte olan, hile ile alınan veya şartlarına uygun olmadan verilen sürücü
belgeleri:” iken, metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.







[40] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 10 uncu maddesiyle
bu fıkrada yer alan “Zorundadırlar” ibaresi “zorundadırlar” şeklinde değiştirilmiştir.







[41] 18/10/2018 tarihli ve 7148 sayılı Kanunun 20 nci
maddesiyle madde başlığı “Trafik işaretlerine uyma:” iken metne işlendiği
şekilde değiştirilmiştir.







[42] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 12 nci
maddesiyle bu fıkrada yer alan “teknik cihazlar” ibaresi “teknik cihazlar/test kitleri” şeklinde
değiştirilmiştir.







[43] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 12 nci
maddesiyle bu fıkrada yer alan “700 Türk Lirası” ibaresi “25.000 Türk lirası”
şeklinde, “877 Türk Lirası” ibaresi “50.000 Türk lirası”
şeklinde, “1.407 Türk Lirası” ibaresi “150.000 Türk
lirası” şeklinde değiştirilmiştir.







[44] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 12 nci
maddesiyle bu fıkrada yer alan “teknik cihazların” ibaresi “teknik cihazların/test kitlerinin”
şeklinde değiştirilmiştir.







[45] 18/10/2018 tarihli ve 7148 sayılı Kanunun 21 inci
maddesiyle bu madde başlığı “Hız sınırlarına uyma:” iken metne işlendiği
şekilde değiştirilmiştir.







[46] 24/12/2020 tarihli ve 7261 sayılı Kanunun 25 inci maddesiyle,
bu fıkrada yer alan “bisikletlilere” ibaresi “ve bisiklet şeridindeki bisiklet
ve elektrikli skuter kullananlara” şeklinde değiştirilmiştir.







[47] 25/4/2013 tarihli ve 6462 sayılı Kanunun 1 inci
maddesiyle, bu bentte yer alan “Özürlülerin” ibaresi “Engellilerin” şeklinde
değiştirilmiştir.







[48] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 18 inci
maddesiyle bu madde başlığı “Araçların yüklenmesi:” iken metne işlendiği
şekilde değiştirilmiştir.







[49] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 18 inci
maddesiyle bu fıkrada yer alan “Araçların yüklenmesinde” ibaresi “Yüklü ve yüksüz araçlarda” şeklinde ve fıkranın (f)
bendinde yer alan “eşyanın izin alınmadan yüklenmesi,” ibaresi “yükün izin
alınmadan ya da izin belgesinde belirtilen şartlar sağlanmadan” şeklinde değiştirilmiştir.







[50] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 18 inci
maddesiyle bu fıkrada yer alan “idarî para cezaları tahsil olunmadan anılan araçların yola devam”
ibaresi “idari para cezaları tahsil olunmadan anılan araçların ülkeyi terk”
şeklinde değiştirilmiştir.







[51] Anayasa Mahkemesinin 12/7/2017 tarihli ve E.:
2017/95, K.: 2017/119 sayılı Kararı ile, bu fıkra 65 inci maddenin birinci
fıkrasının (b) bendi yönünden iptal edilmiştir.







[52] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 18 inci
maddesiyle bu fıkrada yer alan “işleten ve gönderen için uygulanacak idarî para cezalarının toplamı”
ibaresi “işletene idari para cezası” şeklinde değiştirilmiştir.







[53] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 18 inci
maddesiyle bu fıkrada yer alan “veya tespit edilememesi” ibaresi madde metninden çıkarılmıştır.







[54] Anayasa Mahkemesi’nin 1/6/2022 tarihli ve E.:
2022/13, K.: 2022/66 sayılı Kararı ile bu fıkrada yer alan “veya tespit edilememesi”
ibaresinin anılan maddenin birinci fıkrasının (b) bendi yönünden iptal
edilmiştir.







[55] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 18 inci
maddesiyle bu fıkrada yer alan “ağırlık ve boyut kontrolü” ibaresi “ağırlık, boyut ve yükleme
kontrolü” şeklinde değiştirilmiş ve fıkraya “Ulaştırma” ibaresinden sonra
gelmek üzere “ve Altyapı” ibaresi eklenmiştir.







[56] 24/12/2020 tarihli ve 7261 sayılı Kanunun 26 ncı
maddesiyle, bu madde başlığına ve birinci fıkranın birinci cümlesine
“Bisiklet,” ibarelerinden sonra gelmek üzere “elektrikli skuter,” ibareleri
eklenmiş, fıkranın (b) bendine “en az bir elleri,” ibaresinden sonra gelmek
üzere “elektrikli skuter ve” ibaresi eklenmiştir.







[57] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 20 nci
maddesiyle bu fıkrada yer
alan “ve Şehircilik” ibaresi “, Şehircilik ve İklim
Değişikliği” şeklinde değiştirilmiştir.







[58] Anayasa Mahkemesinin 14/3/2019 tarihli ve E.: 2019/1,
K.: 2019/14 sayılı Kararı ile, bu fıkranın üçüncü cümlesi “Sürücünün araç
sahibi olmadığı hâl” yönünden iptal edilmiştir.







[59] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 21 inci
maddesiyle bu fıkrada yer
alan “5.010” ibaresi “140.000” şeklinde değiştirilmiştir.







[60] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 21 inci
maddesiyle bu fıkrada yer
alan “Belgesi iptal edilenlerin” ibaresi “Sürücü belgesi iptal edilenlerin”
şeklinde değiştirilmiş, fıkraya “eğitime başlayabilmeleri için” ibaresinden
sonra gelmek üzere “sürücü belgesinin iptal edildiği tarihten itibaren iptal
nedenlerinde yer alan geri alma süreleri kadar zamanın geçmiş olması, bu Kanun
kapsamında verilen idari para cezalarının tamamının tahsil edilmiş olması ve”
ibaresi eklenmştir.







[61] 24/12/2020 tarihli ve 7261 sayılı Kanunun 27 nci
maddesiyle, bu alt bende “ile bisiklet yolunda” ibaresinden sonra gelmek üzere
“veya şeridinde;” ibaresi ve “bisiklet yolu” ibaresinden sonra gelmek üzere
“veya bisiklet şeridi” ibaresi eklenmiştir.







[62] Bu maddenin, ikinci ve dördüncü fıkraları, 21/5/1997
tarih ve 4262 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi ile birleştirilmek suretiyle
maddenin ikinci fıkrası olarak yeniden düzenlenmiştir.







[63] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 22 nci
maddesiyle bu fıkrada yer
alan “Bayındırlık” ibaresi “Ulaştırma ve Altyapı” şeklinde değiştirilmiştir.







[64] 19/4/2018 tarihli ve 7139 sayılı Kanunun 25 inci maddesiyle,
bu maddenin birinci fıkrasının (b) bendine “orman yangınlarıyla mücadele eden
araçlar,” ibaresi eklenmiştir.







[65] 12/2/2026 tarihli ve 7574
sayılı Kanunun 23 üncü maddesiyle bu fıkrada yer alan “gereksiz geçiş üstünlüğü hakkını kullanan
sürücüler 1 800 000 lira para cezası ile cezalandırılırlar” ibaresi “geçiş üstünlüğü hakkını kullanan sürücülere 46.000 Türk
lirası idari para cezası uygulanır” şeklinde değiştirilmiştir.







[66] 25/4/2013 tarihli ve 6462 sayılı Kanunun 1 inci
maddesiyle, bu maddenin başlığında yer alan “sakat” ibaresi “engelli”, birinci
fıkrasının (a) bendinde yer alan “sakatlara” ibaresi “engellilere”, şeklinde
değiştirilmiştir.







[67] 31/5/2012 tarihli ve 6321 sayılı Kanunun 2 nci
maddesi ile bu maddenin başlığı “Karayolu üzerindeki park yerlerinde ücret
almaya yetkililer” iken metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.







[68] 2/1/2017 tarihli ve 680 sayılı KHK’nin 58 inci
maddesi ile bu bentte yer alan “trafik belgesi” ibaresi “tescil belgesi” şeklinde
değiştirilmiş, daha sonra bu hüküm 1/2/2018 tarihli ve 7072 sayılı Kanunun 57
nci maddesiyle aynen kabul edilerek kanunlaşmıştır.







[69] Sekizinci Kısım Birinci Bölüm başlığı ile 85 inci
maddenin madde başlığı 17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanunun 28 inci
maddesiyle değiştirilmiştir.







[70] Bu madde başlıkları, 17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı
Kanunla değiştirilmiştir.







[71] Anayasa Mahkemesi’nin 17/7/2020 tarihli ve E.:
2019/40, K.: 2020/40 sayılı Kararı ile, bu maddenin birinci cümlesinde yer alan
“…ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda…” ibaresinin ve ikinci
cümlesinde yer alan “…ve genel şartlarda…” ibaresinin Anayasa’ya aykırı
olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.







[72] 9/6/2021 tarihli ve 7327 sayılı Kanunun 18 inci maddesiyle,
bu fıkrada yer alan “Kanun” ibareleri “Kanunda” şeklinde değiştirilmiştir.







[73] Bu madde başlığı “Tedavi giderlerinin ödenmesi:” iken,
13/2/2011 tarihli ve 6111 sayılı Kanunun 59 uncu maddesiyle metne işlendiği
şekilde değiştirilmiştir.







[74] 4/4/2015 tarihli ve 6645 sayılı Kanunun 60 ıncı
maddesiyle, bu fıkraya “kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına
bakılmaksızın” ibaresinden sonra gelmek üzere “genel sağlık sigortalısı
sayılanlar için belirlenen sağlık hizmeti geri ödeme usul ve esasları çerçevesinde”
ibaresi eklenmiştir.







[75] 2/7/2018 tarihli ve 703 sayılı Kanun Hükmünde
Kararnamenin 188 inci maddesiyle bu fıkrada yer alan “Hazine Müsteşarlığının
bağlı bulunduğu Bakanlığın teklifi üzerine Bakanlar Kurulu” ibaresi
“Cumhurbaşkanı” şeklinde değiştirilmiştir.







[76] 14/4/2016 tarihli ve 6704 sayılı Kanunun 6 ncı
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “kaza veya zarara ilişkin tespit tutanağını
veya bilirkişi raporunu” ibaresi “zorunlu mali sorumluluk sigortası genel
şartlarıyla belirlenen belgeleri” şeklinde değiştirilmiştir.







[77] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 28
inci maddesiyle 1/1/2027 tarihinde yürürlüğe girmek üzere bu maddede
değişiklikler yapılmıştır. Söz konusu düzenleme, yürürlüğe girdiği tarihte Mevzuat
Bilgi Sistemine işlenecek olup mezkur düzenlemeyi görmek için 27/2/2026 tarihli
ve 33181 sayılı Resmî Gazete’ye bakınız.







[78]
Bu madde başlığı “Yetkili mahkeme:” iken, 11/1/2011 tarihli ve 6099 sayılı
Kanunun 14 üncü maddesiyle metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.







[79]
Anayasa Mahkemesinin 14/3/2024 tarihli ve E: 2023/79, K: 2024/80 sayılı
Kararı ile bu fıkrada yer alan “…merkez…” ve “…veya…” ibareleri iptal
edilmiştir.







[80]
Bu madde başlığı “Bu Kanundaki suçlarla ilgili davalara bakacak mahkemeler ve
yetkileri:” iken, 12/7/2013 tarihli ve 6495 sayılı Kanunun 20 nci maddesiyle
metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.







[81] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 29 uncu
maddesiyle bu fıkrada yer alan “Ulaştırma Bakanlığının” ibaresi “Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığının”
şeklinde değiştirilmiştir.







[82] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 29 uncu
maddesiyle bu fıkrada yer alan “Maliye Bakanlığınca” ibaresi “Hazine ve Maliye
Bakanlığınca” şeklinde değiştirilmiştir.







[83] 12/2/2026 tarihli ve 7574
sayılı Kanunun 30 uncu maddesiyle bu fıkrada yer alan “Bu fıkra” ibaresi “Bu
fıkra ve dokuzuncu fıkra” şeklinde, “Gümrük ve Ticaret Bakanlığı, İçişleri
Bakanlığı ve Maliye Bakanlığı ile Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme
Bakanlığınca” ibaresi “İçişleri Bakanlığı, Hazine ve
Maliye Bakanlığı, Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı ile Ticaret Bakanlığınca”
şeklinde değiştirilmiştir.







[84] 16/7/2004 tarihli ve 5228 sayılı Kanunun 59 uncu
maddesiyle bu fıkrada yer alan “ödemesi için tebligat yapılır ve” ibaresi, “ödemesi
için posta yoluyla tebligat yapılır, bu şekilde tebliğ edilemeyen tutanaklar
ilgili tahsil dairesinin ilân asmaya mahsus yerinde liste halinde ilân edilir,
ilân tarihini takip eden otuzuncu gün tebligat yapılmış sayılır ve” şeklinde değiştirilmiştir.







[85] Bu madde başlığı, 17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı
Kanunun 37 nci maddesi ile değiştirilmiştir.







[86] Bu madde başlığı, 17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı
Kanunun 41 inci maddesi ile değiştirilmiştir.







[87] 12/2/2026 tarihli ve 7574 sayılı Kanunun 32 nci
maddesiyle bu fıkrada yer alan “5.010” ibaresi “100.000” şeklinde, “2.018” ibaresi “46.000” şeklinde,
“1.002” ibaresi “20.000” şeklinde değiştirilmiştir.







[88] 20/8/2016 tarihli ve 6745 sayılı Kanunun 30 uncu maddesiyle,
bu maddenin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan “Belediyelerce”
ibaresinden sonra gelmek üzere “veya sermayesinin tamamı belediyelere ait şirketler
tarafından” ibaresi eklenmiştir.







[89] Anayasa
Mahkemesinin 17/6/2025 tarihli ve E.: 2025/28, K.: 2025/139 sayılı Kararı ile
bu fıkrada yer alan “sürücü belgelerinin iptal edilme” ibaresi iptal
edilmiştir. Bu değişiklik yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra (2/9/2026)
tarihinde yürürlüğe girer.







[90] 21/11/2024 tarihli ve 7533 sayılı Kanunun 26 ncı
maddesi ile bu bendin ikinci cümlesine “Emniyet Genel Müdürlüğü” ibaresinden
sonra gelmek üzere “ve Jandarma Genel Komutanlığı” ibaresi eklenmiştir.







[91] 18/6/2025 tarihli ve 7551 sayılı Kanunun 8 inci
maddesi ile bu listede yer alan “Cumhurbaşkanlığı İdari İşler Başkanı” ibaresi
“Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreteri” şeklinde değiştirilmiştir.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?