4458 sayılı Gümrük Kanunu

KanunNo: 4458

Bu mevzuatla ilgili sorunuz mu var? AvAi yapay zekâ asistanı madde madde açıklar, ilgili içtihatları bulur.

Ücretsiz deneyin

Tam metin

 


GÜMRÜK KANUNU[1][2]


 


Kanun
Numarası                    : 4458


Kabul
Tarihi                           : 27/10/1999


Yayımlandığı
Resmî Gazete  : Tarih: 4/11/1999          Sayı: 23866


Yayımlandığı
Düstur              : Tertip: 5                       Cilt: 39


 


 


BİRİNCİ KISIM


Genel Hükümler


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Amaç, Kapsam ve Temel Tanımlar


Madde
1 – Bu
Kanunun amacı, Türkiye Cumhuriyeti Gümrük Bölgesine giren ve çıkan eşyaya ve
taşıt araçlarına uygulanacak gümrük kurallarını belirlemektir.


 


Madde
2 – Türkiye
Cumhuriyeti Gümrük Bölgesi, Türkiye Cumhuriyeti topraklarını kapsar. Türkiye
kara suları, iç suları ve hava sahası gümrük bölgesine dahildir.


Bu
Kanunda geçen Türkiye Gümrük Bölgesi ve Gümrük Bölgesi kavramları Türkiye
Cumhuriyeti Gümrük Bölgesini ifade eder.


 


Madde
3 – Bu
Kanunda geçen;


1.
"Müsteşarlık" deyimi, Gümrük Müsteşarlığını;


2.
(Değişik: 18/6/2009-5911/1 md.)


a)
“Gümrük idaresi veya idareleri” deyimi, gümrük mevzuatında belirtilen
işlemlerin kısmen veya tamamen yerine getirildiği merkez veya taşra
teşkilatındaki hiyerarşik yönetim birimlerinin tamamını;


b)
“Giriş gümrük idaresi” deyimi, eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesine getirildiği ve
risk analizine dayalı giriş kontrolüne tabi tutularak geciktirilmeksizin sevk
işlemlerinin yapıldığı gümrük idaresini;


c)
“İthalat gümrük idaresi” deyimi, Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşyanın
risk analizine dayalı kontrolleri de dâhil olmak üzere gümrükçe onaylanmış bir
işlem ve kullanıma tabi tutulmasına ilişkin işlemlerinin yerine getirildiği
gümrük idaresini;


d)
“İhracat gümrük idaresi” deyimi, Türkiye Gümrük Bölgesini terk edecek eşyanın
risk analizine dayalı kontrolleri de dâhil olmak üzere gümrükçe onaylanmış bir
işlem ve kullanıma tabi tutulmasına ilişkin işlemlerinin yerine getirildiği
gümrük idaresini;


e)
“Çıkış gümrük idaresi” deyimi, eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesini terk etmeden
önce sunulmasının gerekli olduğu ve çıkış işlemlerinin tamamlanması ile ilgili
gümrük kontrolleri ve risk analizine dayalı kontrollere tabi tutulduğu gümrük
idaresini;


3.
"Kişi" deyimi, gerçek ve tüzel kişiler ile hukuken tüzel kişilik
statüsüne sahip olmamakla birlikte yürürlükteki mevzuat uyarınca hukuki
tasarruflar yapma yetkisi tanınan kişiler ortaklığını;


4.
"Türkiye Cumhuriyeti Gümrük Bölgesinde yerleşik kişi" deyimi,


a)
Bu bölgede yerleşim yeri olan bütün gerçek kişileri;[3]


b)
Bu bölgede kayıtlı işyeri, kanuni iş merkezi veya şubesi bulunan bütün tüzel
kişi veya kişiler ortaklığını;


5.
"Karar" deyimi, bağlayıcı tarife ve menşe bilgileri de dahil olmak
üzere, gümrük idaresinin, gümrük mevzuatı ile ilgili olarak belirli bir konuda
bir veya daha fazla kişi üzerinde hukuki sonuç doğuracak idari tasarrufunu;


6. (Değişik: 18/6/2009-5911/1 md.)


a) “Serbest dolaşımda bulunan eşya” deyimi, 18 inci madde
hükümlerine göre tümüyle Türkiye Gümrük Bölgesinde elde edilen ve bünyesinde
Türkiye Gümrük Bölgesi dışındaki ülke veya topraklardan ithal edilen girdileri
bulundurmayan veya şartlı muafiyet düzenlemelerine tabi tutulan eşyadan elde
edilen ve tabi olduğu rejim hükümleri uyarınca özel ekonomik değer taşımadığı
tespit edilen veya Türkiye Gümrük Bölgesi dışındaki ülke veya topraklardan serbest
dolaşıma giriş rejimine tabi tutularak ithal edilen veya Türkiye Gümrük
Bölgesinde, yukarıda belirtilen eşyadan ayrı ayrı veya birlikte elde edilen
veya üretilen eşyayı;


b)
“Serbest dolaşımda bulunmayan eşya” deyimi, serbest dolaşımda bulunan eşya dışında
kalan eşya ile transit hükümleri saklı kalmak üzere Türkiye Gümrük Bölgesini
fiilen terk eden eşyayı;


7.
"Gümrük statüsü" deyimi, eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesinde serbest
dolaşıma girmiş olup olmadığı yönünden durumunu;


8.
(Değişik: 18/6/2009-5911/1 md.)


a)
“Gümrük vergileri” deyimi, ilgili mevzuat uyarınca eşyaya uygulanan ithalat
vergilerinin ya da ihracat vergilerinin tümünü;


b) “Gümrük yükümlülüğü” deyimi, yükümlünün gümrük
vergilerini ödemesi zorunluluğunu;


9.
(Değişik: 18/6/2009-5911/1 md.) “İthalat vergileri” deyimi,


a) Eşyanın ithalinde ödenecek gümrük vergisi ile diğer eş
etkili vergiler ve mali yükleri,


b)
Tarım politikası veya tarım ürünlerinin işlenmesi sonucu elde edilen bazı
ürünlere uygulanan özel düzenlemeler çerçevesinde ithalatta alınacak vergileri
ve diğer mali yükleri;


10.
(Değişik: 18/6/2009-5911/1 md.) “İhracat vergileri” deyimi,


a) Eşyanın ihracatında ödenecek gümrük vergisi ile diğer
eş etkili vergiler ve mali yükleri,


b)
Tarım politikası veya tarım ürünlerinin işlenmesi sonucu elde edilen bazı
ürünlere uygulanan özel düzenlemeler çerçevesinde ihracatta alınacak vergileri
ve diğer mali yükleri;


11. "Yükümlü" deyimi, gümrük yükümlülüğünü
yerine getirmekle sorumlu bütün kişileri;3


12.
"Gümrük gözetimi" deyimi, gümrük mevzuatına ve gereken hallerde
gümrük gözetimi altındaki eşyaya uygulanacak diğer hükümlere uyulmasını
sağlamak üzere gümrük idareleri tarafından genel olarak uygulanan işlemleri;


13. (Değişik: 18/6/2009-5911/1 md.) “Gümrük
kontrolü” deyimi, Türkiye Gümrük Bölgesi ile diğer ülkeler arasında taşınan
eşyanın giriş, çıkış, transit, nakil ve nihai kullanımını ve serbest dolaşımda
bulunmayan eşyanın durumunu düzenleyen gümrük mevzuatı ve diğer mevzuatın doğru
uygulanmasını sağlamak için gümrük idareleri tarafından yürütülen; eşyanın
muayenesi, beyanname verileri ile elektronik veya yazılı belgelerin varlığının
ve gerçekliğinin doğrulanması, işletmelerin hesap ve diğer kayıtlarının
incelenmesi, taşıma araçlarının kontrolü, bagajların ve kişilerin yanlarında ya
da üstlerinde taşıdıkları diğer eşyanın kontrolü ile resmi araştırmalar ve
diğer benzeri uygulamaları;


14.
"Eşyanın gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulması"
deyimi, eşyanın,


a)
Bir gümrük rejimine tabi tutulmasını,


b)
Bir serbest bölgeye girmesini,


c)
Türkiye Gümrük Bölgesi dışına yeniden ihracını,


d)
İmhasını,


e)
Gümrüğe terk edilmesini;


15.
"Gümrük rejimi" deyimi,


a)
Serbest dolaşıma giriş rejimini,


b)
Transit rejimini,


c)
Gümrük antrepo rejimini,


d)
Dahilde işleme rejimini,


e)
Gümrük kontrolü altında işleme rejimini,


f)
Geçici ithalat rejimini,


g)
Hariçte işleme rejimini,


h)
İhracat rejimini;


16.
"Gümrük beyanı" deyimi. belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde
eşyanın bir gümrük rejimine tabi tutulması talebinde bulunulmasını;


17.
"Beyan sahibi" deyimi, kendi adına beyanda bulunan kişiyi veya adına
beyanda bulunulan kişiyi;


18.
"Eşyanın gümrüğe sunulması" deyimi, eşyanın gümrük idaresine ya da
gümrükçe tayin edilen veya uygun görülen herhangi bir yere getirilmesi üzerine,
belirlenen usul ve esaslara uygun olarak, gümrük idarelerine yapılan bildirimi;


19.
"Eşyanın teslimi" deyimi, eşyanın tabi tutulduğu gümrük rejimi ile
öngörülen amaçlar doğrultusunda gümrük idareleri tarafından ilgilisine
teslimini;


20.
(Değişik: 18/6/2009-5911/1 md.)


a)
“Rejim hak sahibi” deyimi, kendi adına ve hesabına gümrük beyanını yapan veya
hesabına gümrük beyanı yapılan kişi veya bu kişilere ait bir gümrük rejimi ile
ilgili hakların ve yükümlülüklerin devredildiği kişiyi;


b)
“Asıl sorumlu” deyimi, transit rejiminde rejim hak sahibini;


21.
"İzin hak sahibi" deyimi, kendisine bir izin verilen kişiyi;


22. "Elleçleme" deyimi, gümrük gözetimi
altındaki eşyanın asli niteliklerini değiştirmeden istiflenmesi,
yerinin değiştirilmesi, büyük kaplardan küçük kaplara aktarılması, kapların
yenilenmesi veya tamiri, havalandırılması, kalburlanması, karıştırılması ve
benzeri işlemleri;


23.
"Eşya" deyimi, her türlü madde, ürün ve değeri;


24.
(Ek: 18/6/2009-5911/1 md.) “Risk” deyimi, Türkiye Gümrük Bölgesi ve
diğer ülkeler arasında taşınan eşyanın giriş, çıkış, transit, nakil ve nihai
kullanımına ve serbest dolaşımda bulunmayan eşyaya ilişkin olarak,


a) Ulusal ya da uluslararası düzeyde alınmış önlemlerin
doğru bir şekilde uygulanmasını engelleyen,


b)
Ülkenin mali çıkarlarını tehlikeye düşüren,


c)
Ülkenin güvenlik ve emniyetine, kamu güvenliği ve kamu sağlığına, çevreye veya
tüketicilere yönelik tehdit oluşturan,


bir
olayın ortaya çıkma ihtimalini;


25.
(Ek: 18/6/2009-5911/1 md.) “Risk yönetimi” deyimi, riskin sistematik olarak
tanımlanması ve riskin en aza indirilmesi için gerekli olan tüm önlemlerin
uygulanması amacıyla ulusal ve uluslararası kaynak ve stratejilere dayanılarak
veri ve bilgi toplanmasını, risk analizi ve değerlendirilmesini, alınacak
önlemlerin belirlenmesini ve uygulanmasını, bu sürecin işleyiş ve sonuçlarının
düzenli olarak izlenmesi ve gözden geçirilmesini;


26. (Ek: 28/3/2013-6455/2 md.) “Gümrüklenmiş değer” deyimi,
Uluslararası Kıymet Sözleşmesine göre belirlenecek; ithal eşyası için eşyanın
CIF kıymeti ile gümrük vergileri toplamını, ihraç eşyası için FOB kıymeti ile
gümrük vergileri toplamını;


ifade
eder.


 


Madde 4 – Gümrük
idareleriyle muhatap olan kişiler bu Kanun ve Cumhurbaşkanlığı kararnameleri
ile bunlara dayanılarak çıkarılan mevzuat hükümlerine uymak; gümrük
idarelerinin gerek bu Kanunda gerek diğer mevzuat hükümlerine göre yapacağı
gözetim ve kontrollere tabi olmak; bu idarelerin kendi adına veya başka
idareler nam veya hesabına tahsil edeceği her tür vergi, resim, harç ve
ücretleri ödemek veya bunların teminata bağlamak; mevzuat hükümlerinin
uymayı zorunlu kıldığı her tür işlemleri yerine getirmekle sorumludurlar.[4][5][6]





İKİNCİ
BÖLÜM


Gümrük Mevzuatı Çerçevesinde Kişilerin Hak ve
Yükümlülüklerine


İlişkin Çeşitli Hükümler


 


BİRİNCİ AYIRIM


Temsil Hakkı ve Yetkilendirilmiş Yükümlü[7]


Madde
5 – Bütün
kişiler, gümrük mevzuatı ile öngörülen tasarrufları ve işlemleri
gerçekleştirmek üzere gümrük idarelerindeki işleri için bir temsilci tayin
edebilirler.


Transit
taşımacılık yapan veya arızi olarak beyanda bulunan kişiler hariç olmak üzere,
temsilci Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik bulunan kişilerdir.


Temsil, doğrudan veya dolaylı olabilir. temsilci,
doğrudan temsil durumunda başkasının adına ve hesabına hareket eder. Dolaylı
temsil durumunda ise kendi adına, ancak başkasının hesabına hareket eder.
Temsilci, temsil edilen kişi namına hareket ettiğini beyan etmek, temsilin
doğrudan veya dolaylı olduğunu belirtmek ve sahip olduğu temsil yetki belgesini
gümrük idarelerine ibraz etmek zorundadır.[8]


Bir
başka kişi adına veya hesabına hareket ettiğini beyan etmeyen ya da bir temsil
yetkisine sahip olmadığı halde, başka bir kişi adına ya da hesabına hareket
ettiğini beyan eden kişi, kendi adına ve kendi hesabına hareket ediyor sayılır.


225
inci maddenin 1 inci fıkrasında belirtilen kişiler gümrük idarelerinde dolaylı
temsilci olarak iş takip edebilirler.


 


Madde
5 /A – (Ek: 18/6/2009-5911/2 md.)


1.
Müsteşarlık, gerektiğinde ilgili kurum ve kuruluşların görüşlerini de almak
suretiyle Türkiye Gümrük Bölgesinde ekonomik faaliyette bulunan yerleşik
kişilere ikinci fıkrada yer alan şartları taşımaları halinde yetkilendirilmiş
yükümlü statüsü tanır. Yetkilendirilmiş yükümlüler, kolaylaştırılmış emniyet ve
güvenlikle ilgili gümrük kontrollerinden veya gümrük mevzuatının öngördüğü
basitleştirilmiş uygulamalardan faydalanır.


2. Yetkilendirilmiş yükümlü statüsünün tanınması için
gereken şartlar aşağıda belirtilmiştir.


a)
4 üncü maddede belirtilen sorumlulukların yerine getirilmesinde ciddi
ihlallerde bulunmamak,


b)
Gümrük kontrollerinin doğru biçimde yapılabilmesine imkân veren ticari
kayıtları düzenli bir şekilde tutma yeterliliğine sahip bulunmak,


c)
Müsteşarlıkça gerek görülen hallerde, mali yeterliliğe sahip olduğunu
kanıtlamak,


d)
Uygun emniyet ve güvenlik standartlarına sahip bulunmak.


3.
İkinci fıkrada belirtilen şartlar ile aşağıdaki hususlara ilişkin usul ve
esaslar yönetmelikle düzenlenir:


a)
Yetkilendirilmiş yükümlü statüsünün verilmesi,


b)
Basitleştirmelerden faydalanma izninin verilmesi,


c)
Bu statü ve izinlerin hangi gümrük idarelerince verileceğinin belirlenmesi,


d)
Risk yönetimi düzenlemeleri dikkate alınarak, emniyet ve güvenliğe ilişkin
gümrük kontrollerinde tanınacak kolaylıkların türü ve kapsamının belirlenmesi,


e)
İlgili kurum ve kuruluşlardan gerektiğinde görüş alınması ve bilgi talebinde
bulunulması,


f)
Yetkilendirilmiş yükümlü statüsünün geçici olarak geri alınması veya iptali.


 


İKİNCİ AYIRIM


Gümrük Mevzuatının Uygulanmasına İlişkin Kararlar


Madde
6 – 1.
Gümrük idarelerinin gümrük mevzuatının uygulanmasına ilişkin bir karar
vermesini talep eden her kişi, kararın verilebilmesi için gerekli bütün bilgi
ve belgeleri söz konusu idarelere ibraz etmek zorundadır.


2.
Karar alınması talebinin yazılı olarak yapılması gerekir. Gümrük idareleri, söz
konusu talebe ilişkin başvurunun kendilerine ulaştığı tarihten itibaren otuz
gün içinde karar alırlar. Verilen kararlar başvuru sahibine yazılı olarak
tebliğ edilir.


Ancak,
gümrük idareleri tarafından bu süreye uyulması mümkün değilse; belirtilen süre
aşılabilir. Bu durumda, söz konusu idareler, yukarıda belirlenen sürenin
dolmasından önce başvuru sahibine süre aşımını haklı kılan gerekçeler ile talep
hakkında karar vermek için gerekli gördükleri ek süreyi de belirterek bilgi
verirler.


3.
Gümrük idareleri tarafından gerek başvuruların reddine ve gerekse muhatabı
kişinin aleyhine olarak verilen yazılı kararlar, Onikinci Kısımda belirtilen
şekilde itiraz yolu açık olmak üzere gerekçeli olarak alınır ve bu hususlar
kararda belirtilir.


4.
Alınan kararlar (…)[9]
gümrük idareleri tarafından derhal uygulanır.


 


Madde 7[10] – 1.Gümrük
idaresinin ilgilinin lehine olan kararları aşağıdaki hallerin bir arada
bulunması durumunda iptal edilir.


a)
Kararın yanlış veya eksik bilgilere dayanılarak verilmesi halinde,


b) Başvuru sahibinin bu yanlışlık veya eksikliği bilmesi
veya bilmesi gerektiği hallerde,


c)
Kararın doğru veya tam bilgilere dayanılarak verilmesinin mümkün olmamasının
tespiti halinde.


2.
Aşağıdaki hallerde ise ilgilinin lehine olan karar değiştirilir veya iptal
edilebilir.


a)
Karara esas teşkil eden bir veya birden fazla koşulun gerçekleşmemiş veya
gerçekleşemez olması,


b)
Lehine olan bir kararda öngörülen bir yükümlülüğe ilgilinin uymaması halinde.


3.
Kararın iptali, muhatabına tebliğ edilir.


4. 1 inci fıkra hükümlerine göre kararın iptal işlemi
iptal kararının verildiği tarihten, 2 nci fıkra hükümlerine göre
verilen iptal veya değiştirme kararı tebliğ tarihinden itibaren yürürlüğe
girer.


Bununla
birlikte, karar muhatabının yasal çıkarlarının gerektirdiği istisnai hallerde,
kararın iptalinin veya değiştirilmesinin yürürlük tarihi yönetmelikle
belirlenen koşullar altında ertelenebilir.


 


ÜÇÜNCÜ AYIRIM


Bilgi


Madde 8 – 1.
Kişiler gümrük idarelerinden gümrük mevzuatının uygulanması hakkında bilgi
talep edebilirler.


(Mülga
ikinci paragraf: 18/6/2009-5911/68 md.)


2. Bilgiler, talep edene ücretsiz olarak verilir. Bununla
birlikte, özellikle eşyanın kimyevi tahlili veya ekspertizi ya da talep edene
geri gönderilmesi nedeniyle gümrük idarelerince yapılan masraflar, talepte
bulunan tarafından karşılanır.


 


Madde
9 – 1
Yazılı talep üzerine Müsteşarlık veya yetkilendirdiği gümrük idaresi tarafından
bağlayıcı tarife veya bağlayıcı menşe bilgileri verilir.


2.
Bağlayıcı tarife veya bağlayıcı menşe bilgisi, gümrük idarelerini, hak sahibine
karşı sadece eşyanın tarife pozisyonu konusunda veya eşyanın menşeinin tespiti
konusunda ve yalnızca bilginin verildiği tarihten sonra tamamlanacak gümrük
işlemlerine konu olan eşya için bağlar.


Bağlayıcı
menşe bilgisinin verilmesinde, 17 ila 22 nci maddelerde yer alan eşyanın menşeinin
belirlenmesine ilişkin hükümler esas alınır.


3.
Bilgi alan kişi;


a)
Bağlayıcı tarife bilgisi için, beyan edilecek eşya ile verilen bilgide
tanımlanan eşya arasında her bakımdan uygunluk bulunduğunu,


b)
Bağlayıcı menşe bilgisi için, beyan edilecek eşya ve menşe kazanımı gerektiren
durumu ile verilen bilgide tanımlanan eşya ve menşe kazanımı gerektiren
durumunun her bakımdan uygun bulunduğunu,


kanıtlamak
zorundadır.


4.
Bağlayıcı tarife bilgisi veriliş tarihinden itibaren altı yıl; bağlayıcı menşe
bilgisi veriliş tarihinden itibaren üç yıl geçerlidir. Talep edenin verdiği
yanlış veya eksik bilgiye dayanan bağlayıcı bilgi iptal edilir.


5.
Bağlayıcı tarife bilgisi aşağıdaki durumlarda geçerliliğini kaybeder:


a)
Türk Gümrük Tarife Cetvelinde değişiklik yapılması ve verilen bilginin söz
konusu değişiklikle getirilen hükümlere uymaması,


b) Dünya Gümrük Örgütünün uymakla yükümlü bulunduğumuz
nomanklatür, izahname, tarife pozisyonlarına ilişkin kararlarındaki bir
değişikliğe uymaması,


c)
Bağlayıcı tarife bilgisinin iptal edildiğinin veya değiştirildiğinin bilgi
verilen kişiye tebliğ edilmesi.


Bu fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen hallerde
bağlayıcı tarife bilgisinin geçerliliğini kaybetme tarihi, söz konusu
değişikliklerin Resmi Gazetede yayımı tarihidir.


6.
Bağlayıcı menşe bilgisi aşağıdaki durumlarda geçerliliğini kaybeder:


a) Menşe kurallarında bir mevzuat düzenlemesi veya bir
uluslararası anlaşma gereğince değişiklik yapılması ve verilen bilginin söz
konusu değişiklikle getirilen hükümlere uymaması,


b)
Dünya ticaret Örgütünün uymakla yükümlü bulunduğumuz Menşe Kuralları
Anlaşmasına ve bu anlaşmaya ilişkin izahname ve kararlardaki bir değişikliğe
uymaması,


c)
Bağlayıcı menşe bilgisinin iptal edildiğinin veya değiştirildiğinin bilgi
verilen kişiye tebliğ edilmesi.


(Ek paragraf:
18/6/2009-5911/66 md.) Bu fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen hallerde bağlayıcı menşe
bilgisinin geçerliliğini kaybetme tarihi, söz konusu değişikliklerin Resmi
Gazetede yayımı tarihidir.


7. 5 ve 6 ncı fıkra hükümleri uyarınca geçerliliğini
kaybeden bağlayıcı tarife veya menşe bilgisinin hak sahibi, söz konusu
bağlayıcı bilgiye dayanarak ve bu bilginin geçerliliğini kaybetmesinden önce,
ilgili eşyanın alımı veya satımı üstüne bağlayıcı sözleşmeler yaptığı takdirde,
geçerliliğini kaybeden tarife veya menşe bilgisini, söz konusu yayımın ya da
tebligatın yapıldığı, tarihten itibaren altı aylık bir süre
boyunca kullanabilir. Ancak, gümrük işlemleri sırasında söz konusu ürünler için
bir ithalat, ihracat ya da ön izin belgesinin gümrüğe verilmesi halinde, bu
belgenin geçerlilik süresi esas alınır. Bu fıkra hükümlerine istisna getirmeye
Cumhurbaşkanı yetkilidir.[11]


8.
Bağlayıcı tarife veya menşe bilgisine ilişkin 7 nci fıkra hükümleri ancak
aşağıdaki amaçlarla kullanılabilir.


a)
İthalat ya da ihracat vergilerinin belirlenmesi,


b)
Tarım politikası kapsamında ihracat vergi iadeleri ile ithalata ya da ihracata
verilen diğer bütün ödemelerin hesaplanması,


c)
Belgelerin, söz konusu tarife veya menşe bilgisine istinaden verilmiş olması
koşuluyla, eşyaya ait gümrük beyannamesinin tescili için gümrük işlemlerinin
yürütülmesi sırasında verilen ithalat, ihracat ya da ön izin belgesinin
kullanımı.


 


DÖRDÜNCÜ AYIRIM


Diğer Hükümler


Madde 10 – (Değişik: 18/6/2009-5911/3 md.)


1. a) Bu Kanunda ve bu Kanuna dayanılarak çıkarılan
mevzuatta yer alan; izin süreleri, teminat uygulamaları, gümrük vergilerinden
muafiyet ve istisna uygulamaları ile beyanın düzeltilmesine ilişkin ortaya
çıkan sorunları ve tereddütleri incelemek suretiyle gidermeye Müsteşarlığın önerisi
ile bağlı bulunduğu Bakan yetkilidir.


b) Tabiî afetler, tehlikeli ve salgın hastalıklar, büyük
yangınlar, radyasyon ve hava kirliliği gibi önemli nitelikteki kimyasal ve
teknolojik olaylar ile büyük nüfus hareketleri gibi kriz hallerinde kriz
bölgelerinde kullanılmak üzere yurt dışından gelecek araç, gereç, makine,
teçhizat ve benzeri malzemelerin, giriş kayıtları tutulmak ve gümrük ile ilgili
mevzuat gereğince yerine getirilmesi gereken işlemler sonradan yapılmak üzere,
yurda girişine izin vermeye; bu şekilde yurda giren her türlü araç, gereç,
makine ve teçhizatın tekrar yurt dışına çıkarılmalarına veya ihtiyaçlara ve
günün şartlarına uygun olarak serbest dolaşıma girişine karar vermeye
Müsteşarlığın bağlı olduğu Bakan yetkilidir.


c) Müsteşarlık, gümrük mevzuatının doğru olarak uygulanması
için gerekli gördüğü bütün önlemleri alır. Bu çerçevede, eşyanın gümrükçe
onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulmasına ilişkin gerekli gördüğü
bir kısım tespit işlemlerinin, belirleyeceği niteliklere sahip gümrük
müşavirleri eliyle yürütülmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemeye
yetkilidir.


2. Gümrük mevzuatının öngördüğü uygulamaların, hangi
hallerde ve hangi koşullar altında basitleştirileceğine ilişkin usul ve esaslar
yönetmelikle belirlenir.


 


Madde 10 /A – (Ek: 18/6/2009-5911/4 md.)


1. Gümrük idareleri, mevzuatın belirlediği şartlar
çerçevesinde, Türkiye Gümrük Bölgesi ile diğer ülkeler arasında taşınan eşyanın
giriş, çıkış, transit, aktarma ve nihai kullanımını ve serbest dolaşımda
bulunmayan eşyanın durumunu düzenleyen gümrük mevzuatı ve diğer mevzuatın doğru
uygulanmasını sağlamak için gerekli görülen gümrük kontrollerini yerine
getirir. Uluslararası bir anlaşmanın öngörmesi halinde, mevzuatın doğru bir
şekilde uygulanmasına yönelik gümrük kontrolleri başka bir ülkede de
yürütülebilir.


2. Ani ve rastgele yapılanlar dışındaki gümrük kontrolleri;
risklerin tespiti ve risk derecesinin ölçülmesi ile ulusal ve gerekli görüldüğü
takdirde uluslararası düzeyde riskleri değerlendirerek gerekli önlemleri
oluşturmak amacıyla bilgisayarlı veri işleme tekniklerini kullanan risk analizi
esas alınarak yapılır.


3. Müsteşarlık, risk yönetimi çerçevesini oluşturur ve risk
kriterleri ile öncelikli kontrol alanlarını belirler. Bu amaçla, risk
kriterlerinin tespitine yönelik olarak gümrük işlemleri, gümrük kabahatleri ve
kaçakçılık fiillerine ilişkin verileri toplamaya, saklamaya ve işlemeye
yetkilidir. Verilerin toplanması, saklanması ve işlenmesine ilişkin usul ve
esaslar yönetmelikle belirlenir.


4. Gümrük idareleri dışındaki yetkili kurumlar tarafından
gerçekleştirilecek kontroller, 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla
Mücadele Kanununun 19 uncu maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla gümrük
idarelerinin koordinasyonunda ve mümkün olduğu ölçüde aynı yer ve zamanda yapılır.


5. Bu maddede öngörülen kontroller kapsamında, gümrük
idareleri ile diğer yetkili kurumlar, Türkiye Gümrük Bölgesi ile diğer ülkeler
arasında taşınan eşyanın giriş, çıkış, transit, aktarma ve nihai kullanımı ile
serbest dolaşımda bulunmayan eşyanın durumu ile ilgili alınan bilgileri riskin
en az düzeye indirilebilmesi için kendi aralarında paylaşabilirler.


6. 12 nci madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, gizli
bilgilerin diğer ülkelerin gümrük idarelerine ve güvenlik güçleri gibi diğer
kurumlarına iletilmesine sadece uluslararası bir anlaşma çerçevesinde izin
verilebilir.


 


Madde
11 – Gümrük işlemleriyle doğrudan veya dolaylı olarak
ilgili bulunan kişiler, Gümrük Müsteşarlığının veya gümrük idarelerinin talebi
üzerine gümrük işlemleri ile sınırlı olmak kaydıyla belirlenen süreler içinde
gerekli bütün belge ve bilgileri vermek ve her türlü yardımı sağlamakla
yükümlüdür.


Kendilerinden
bu konularda bilgi istenilen kişiler, özel kanunlarda yazılı gizlilik
hükümlerini ileri sürerek bilgi vermekten kaçınamazlar.


 


Madde
12 – 1. Gümrük idareleri ve diğer yetkili kurumlar gizli
nitelikteki veya gizlilik esasına göre elde edilen bütün bilgileri saklamak
zorundadır. Bu bilgileri veren kişinin veya makamın açık izni olmaksızın söz
konusu bilgiler açıklanamaz. Şu kadar ki, gümrük idareleri ve diğer yetkili
kurumlar verilerin korunmasına ilişkin yasal hükümler veya yargı kararlarının
gereği olarak söz konusu bilgileri ilgili mercilere verirler.[12]


2.
Gümrük işlemleri nedeniyle elde edilen gizli nitelikteki bilgilerin toplanması,
kullanılması, saklanması, saklanma süresi ve üçüncü kişilere verilmesine
ilişkin hükümler yönetmelikle belirlenir.


 


Madde
13 – İlgili kişiler, 11 inci maddede belirtilen belge ve
bilgileri gümrük kontrolü amacıyla beş yıl süre ile saklamak zorundadırlar.


Belge
saklama süresi;


a)
(b) bendinde öngörülen haller dışında, serbest dolaşıma girmek veya ihraç
edilmek üzere beyan edilen eşya ile ilgili olarak, serbest dolaşıma giriş veya
ihracat beyanlarına ilişkin belgelerin tescil edildiği yılın;[13]


b)
Nihai kullanımları nedeniyle indirimli veya sıfır ithalat vergisi ile
Türkiye'de serbest dolaşıma giren eşya için, gümrük gözetimine tabi olmalarının
sona erdiği yılın;


c)
Başka bir gümrük rejimine tabi tutulan eşya için, söz konusu gümrük rejiminin
sona erdiği yılın;


d)
Serbest bölgeye konulan eşya için, buralardan çıktıkları yılın;


Sonundan
itibaren işlemeye başlar.


 


Madde 14 – 1.
Bu Kanunda belirtilen süreler, tarih veya vadeler, aksine özel bir hüküm
bulunmadıkça uzatılamaz veya ertelenemez. Süre, tarih veya vadelerin bitim
tarihinin resmi tatil gününe rastlaması halinde, bu süreler ilk işgününün resmi
çalışma saatleri sonunda biter.


2.
Süre hafta veya ay olarak belli edilmiş ise; başladığı güne son hafta veya ayda
tekabül eden günün mesai saati bitiminde sona erer. Sürenin bittiği ayda
tekabül eden bir gün yoksa süre o ayın son gününün mesai saati bitiminde sona
erer.


3. (Ek:
18/6/2009-5911/5 md.) Bu Kanuna göre gümrük idaresine yapılacak yazılı
başvurular posta ile taahhütlü olarak gönderilebilir. Bu takdirde başvurunun
postaya verildiği tarih gümrük idaresine verilme tarihi yerine geçer.


 


İKİNCİ KISIM


Gümrük Vergileri İle Eşya Ticareti Konusunda Öngörülen Diğer
Önlemlerin


Uygulanmasına İlişkin Unsurlar


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Gümrük Tarifesi ve Eşyanın Tarife Pozisyonlarına Ayrılması


Madde 15[14][15] – 1. Gümrük
vergileri, gümrük yükümlülüğünün başladığı tarihte yürürlükte olan gümrük
tarifesine göre hesaplanır.


2. Eşya ticaretine ilişkin özel hükümlerle belirlenmiş
diğer önlemler, gerektiği takdirde, söz konusu eşyanın tarife pozisyonuna göre
uygulanır.


3.
Gümrük Tarifesi:


a)
Cumhurbaşkanınca kabul edilen Türk Gümrük Tarife Cetvelini,[16]


b)
Tamamen veya kısmen Türk Gümrük Tarife Cetveline dayanan veya bu cetvele alt
açılımlar ekleyen ve eşya ticaretine ilişkin tarife önlemlerinin uygulanması
için tespit edilen diğer cetvelleri,


c)
Türk Gümrük Tarifesinin kapsadığı eşyaya uygulanacak;


-
Gümrük vergi oranlarını,


-
Tarım politikası veya tarım ürünlerinin işlenmesi sonucu elde edilen bazı
ürünlere uygulanan özel düzenlemeler çerçevesinde alınan ithalat vergilerini,


d)
Türkiye'nin bazı ülkeler veya ülke grupları ile yaptığı tercihli bir tarife
uygulaması gerektiren anlaşmalarda yer alan tercihli tarife uygulamalarını,


e)
Türkiye tarafından tek taraflı olarak bazı ülkeler, ülke grupları veya toprak
parçaları için tanınan tercihli tarife uygulamalarını,


f)
İthalat vergilerinde, bazı eşyaya şartlı olarak uygulanacak muafiyet veya
indirim uygulamalarını,


g)
Yukarıdakilerin dışında kalan diğer tarife uygulamalarını,


kapsar.


4. Sabit oranlı vergilendirmeye ilişkin hükümler saklı
kalmak üzere, 3 üncü fıkranın (d), (e) ve (f) bentlerinde belirtilen koşulları
taşıyan eşyanın ithalinde, beyan sahibi (c) bendinde belirtilen tarife yerine
(d), (e) ve (f) bentleri hükümlerinin uygulanmasını isteyebilir. Gerekli
koşulların yerine getirilmesi halinde, söz konusu talep gümrük işlemlerinin
tamamlanmasından veya eşyanın tesliminden sonra da yapılabilir.


5.
Bu maddenin 3 üncü fıkrasının (d), (e) ve (f) bentlerinde belirtilen belirli
bir ithalat hacmi ile sınırlandırılmış tarife uygulamaları;


a)
Tarife kotalarının söz konusu olduğu durumlarda, tespit edilen ithalat hacmi
sınırına ulaşıldığında,


b)
Tarife tavanlarının söz konusu olduğu durumlarda ise Cumhurbaşkanı Kararı ile,


sona
erer.


6.
Eşyanın tarife pozisyonunun belirlenmesi deyiminden, yürürlükteki hükümlere
uygun olarak, söz konusu eşyanın girdiği;[17]


a)
Türk Gümrük Tarife Cetvelinin veya 3 üncü fıkranın (b) bendinde öngörülen diğer
cetvelin alt açılımlarının,


b) Tamamen veya kısmen Türk Gümrük Tarifesine dayanan ya
da bu tarife cetveline alt açılımlar ekleyen ve özel alanlara ait eşya
ticaretine ilişkin tarife dışı önlemlerin uygulanması amacıyla Cumhurbaşkanı
Kararı ile oluşturulan bir diğer cetvelin alt açılımlarının,


belirlenmesi
anlaşılır.


7.
Gümrük Tarife Cetveli, izahnamesi ve eşya fihristi, Müsteşarlıkça hazırlanır ve
Resmi Gazetede yayımlanır. Bu şekilde yayımlanan metinler idari ve kazai
uygulamalarda esas tutulur.


 


Madde
16 – 1. Mahiyeti ve nihai kullanım şekli gerekçesiyle, bazı
eşyanın yararlanabileceği tercihli tarife uygulaması, Cumhurbaşkanınca
belirlenen şartlara tabidir.[18]


Bir
izin gerektiğinde 80 ve 81 inci madde hükümleri uygulanır.


2. 1 inci fıkrada sözü edilen tercihli tarife uygulaması
ifadesi, tarife kotaları kapsamında olsa dahi, ithalat vergilerinde bir indirim
veya şartlı muafiyet uygulaması anlamına gelir.


 


İKİNCİ BÖLÜM


Eşyanın Menşei


 


BİRİNCİ AYIRIM


Eşyanın Tercihli Olmayan Menşei


Madde
17 – Eşyanın tercihli olmayan menşei;


a)
15 inci maddenin 3 üncü fıkrasının (d) ve (e) bentlerinde öngörülen uygulamalar
hariç olmak üzere, Türk Gümrük Tarifesinin uygulanması,


b) Eşya ticaretine ilişkin tarife önlemleri dışında,
Cumhurbaşkanı Kararı ile oluşturulan önlemlerin uygulanması,[19]


c)
Menşe şahadetnamelerinin hazırlanması ve verilmesi,


Amaçları ile bu Kanunun 18 ila 21 inci maddelerindeki
hükümler çerçevesinde belirlenir.


 


Madde
18 – 1. Tümüyle bir ülkede elde edilen veya üretilen eşya,
o ülke menşelidir.


2.
Tümüyle bir ülkede elde edilen veya üretilen eşya ifadesinden;


a)
O ülkede çıkartılan madencilik ürünleri,


b)
O ülkede toplanan bitkisel ürünler,


c)
O ülkede doğan ve yetiştirilen canlı hayvanlar,


d)
O ülkede yetiştirilen canlı hayvanlardan elde edilen ürünler,


e)
O ülkede tutulan ve avlanan balıkçılık ve avcılık ürünleri,


f)
O ülkede kayıtlı veya tescilli olup, o ülkenin bandırasını taşıyan araçlar
tarafından herhangi bir ülkenin kara suları dışındaki denizlerden çıkartılan av
ürünleri ve diğer deniz ürünleri,[20]


g)
Söz konusu ülkede kayıtlı ya da tescilli olan ve ülkenin bandırasını taşıyan,
fabrika gemilerde (f) bendinde öngörülen ürünlerden elde edilen eşya,


h)
O ülkenin kara suları dışındaki denizlerin dibinden ya da deniz dibindeki
toprağın altından münhasır işletme hakkına sahip olarak o ülke tarafından
çıkartılan ürünler,


ı)
Sadece hammadde elde etmek için o ülkede toplanan, imalat işlemlerinden veya
kullanım kalıntılarından elde edilen atık ve artıklar,


j)
Yukarıdaki bentlerde sayılan eşyadan üretimin herhangi bir aşamasında elde
edilen eşya ile bunların türevlerinden elde edilen eşya,


anlaşılır.


3.
2 nci fıkranın uygulanmasında ülke ifadesi o ülkenin kara sularını da kapsar.





Madde
19 – Üretimi birden fazla ülkede gerçekleştirilen eşyanın
bir ülke menşeli sayılabilmesi için, o ülkede yeni bir ürün imal edilmesi veya
imalatın önemli bir aşamasının ve ekonomik yönden gerekli görülen en son esaslı
işçilik ve eylemin o ülkede bu amaçla donatılmış işletmelerde yapılması
gerekir.[21]


 


Madde
20 – Esas amacının, Türkiye tarafından belirli ülkelerin
eşyasına uygulanan hükümleri aşmak olduğu tespit edilen veya yapılan araştırma
sonucunda hakkında bu yönde bir kanaat oluşan bir işçilik veya işlemle
üretilmiş eşya, 19 uncu maddeye dayanılarak o ülke menşeli sayılmaz.


 


Madde
21 – (Değişik: 18/6/2009-5911/6 md.)


1.
Menşe şahadetnamesi aranacak haller ile menşe şahadetnamelerinin şekli ve
içereceği bilgilere ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.


2.
Menşe şahadetnamesinin ibrazına rağmen ciddi bir şüphe durumunda, ek kanıtları
isteme konusunda gümrük idareleri yetkilidir.


 


İKİNCİ AYIRIM


Eşyanın Tercihli Menşei


Madde 22 – 15
inci maddede belirtilen tercihli tarife uygulamalarından yararlandırılmak
istenen eşyanın tercihli menşe kuralları;[22]


a)
15 inci maddenin 3 üncü fıkrasının (d) bendinde belirtilen anlaşmalar kapsamı
eşya için bu anlaşmalar ile,


b) 15 inci maddenin 3 üncü fıkrasının (e) bendinde
belirtilen tercihli tarife uygulamalarından yararlanan eşya için Cumhurbaşkanı
Kararı ile,[23]


belirlenir.


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Eşyanın Gümrük Kıymeti


Madde
23 – Eşyanın gümrük kıymeti, Gümrük Tarifesinin ve eşya
ticaretine ilişkin belirli konularda getirilen tarife dışı düzenlemelerin
uygulanması amacıyla, bu bölümde yer alan hükümler çerçevesinde belirlenen
kıymettir.


 


Madde
24 – 1. İthal eşyasının gümrük kıymeti, eşyanın satış
bedelidir. Satış bedeli, Türkiye'ye ihraç amacıyla yapılan satışta 27 ve 28
inci maddelere göre gerekli düzeltmelerin de yapıldığı, fiilen ödenen veya
ödenecek fiyattır.


Şu
kadar ki, eşyanın satış bedelinin gümrük kıymetine esas alınabilmesi, aşağıdaki
koşullara bağlıdır:


a)
Eşyanın alıcısı tarafından elden çıkartılması veya kullanımı;


- Türkiye Cumhuriyeti mevzuatı ve bunların yetkili
kıldığı merciler tarafından konulmuş olan,[24]


-
Eşyanın tekrar satılabileceği coğrafi bölgeyi sınırlayan,


-
Eşyanın kıymetini önemli bir ölçüde etkilemeyen,


Kısıtlamalar
dışında, hiçbir kısıtlamaya tabi olmamalıdır.


b)
Satış veya fiyat, kıymeti belirlenmekte olan eşya bakımından, kıymeti tespit
edilemez bir koşul veya edim konusu olmamalıdır.


c) Eşyanın alıcı tarafından tekrar satışı veya diğer
herhangi bir şekilde elden çıkartılması ya da kullanımı sonucu doğan hasılanın
bir bölümünün doğrudan veya dolaylı olarak satıcıya intikal etmesi halinde,
ithal eşyasının fiilen ödenen veya ödenecek fiyatına 27 nci madde hükümlerine
göre ilave yapılabilmelidir.


d)
Alıcı ve satıcı arasında bir ilişki bulunmamalı; ilişkinin varlığı durumunda
ise, satış bedeli bu maddenin 2 nci fıkrası hükümlerine göre gümrük kıymeti
olarak kabul edilebilir nitelikte olmalıdır.


2.
a) Yukarıdaki fıkra hükümlerini uygulayarak satış bedelinin belirlenmesinde,
alıcı ile satıcı arasında bir ilişkinin varlığı, satış bedelinin reddedilmesi
için tek başına yeterli bir neden oluşturmaz. Böyle durumlarda, satışa ilişkin
koşullar incelenerek, bu ilişkinin fiyatı etkilemediği belirlenirse, satış
bedeli kabul edilir. Gümrük idaresi, beyan sahibi veya diğer kaynaklardan elde
ettiği bilgilere dayanarak, söz konusu ilişkinin fiyatı etkilediği kanısına
varırsa, bu hususları beyan sahibine yazılı olarak bildirir. Süresi içinde
verilmek şartıyla beyan sahibinin cevap hakkı saklıdır.


b)
Birbirleri ile ilişkisi bulunan kişiler arasındaki bir satışta, beyan sahibi
satış bedelinin aynı veya yakın bir tarihte gerçekleşen aşağıda yer alan emsal
kıymetlerden birine çok yakın olduğunu ispatlarsa, bu satış bedeli kabul edilerek,
eşyanın kıymeti 1 inci fıkra hükümlerine göre belirlenir.


-
Türkiye'ye ihraç amacıyla satılan aynı veya benzer eşyanın birbiriyle hiçbir
ilişkisi bulunmayan satıcılar ve alıcılar arasında satışındaki satış bedeli,


-
Aynı veya benzer eşyanın, 25 inci maddenin 2 nci fıkrasının (c) bendi
hükümlerine göre belirlenen gümrük kıymeti,


-
Aynı veya benzer eşyanın, 25 inci maddenin 2 nci fıkrasının (d) bendi
hükümlerine göre belirlenen gümrük kıymeti.


Yukarıdaki emsal kıymetlerle yapılan kıyaslama sırasında,
ticari düzeye, miktara, 27 nci maddede sayılan unsurlara ve alıcı ile satıcı
arasında ilişkin bulunmayan satışlarda, satıcının üstlendiği, ancak satıcı ile
alıcı arasında ilişki bulunan durumlarda satıcının üstlenmediği giderlere
ilişkin ispatlanmış farklılıklar dikkate alınır.


c)
(b) bendinde sayılan kıymetler, beyan sahibinin girişimi ile ve yalnız
kıyaslama amacıyla kullanılır. (b) bendi hükümlerine dayanarak eşyanın satış
bedelinin yerini alacak bir kıymet tespit edilemez.


3.
a) Fiilen ödenen veya ödenecek fiyat, ithal eşyası için alıcının, satıcıya veya
satıcı yararına yaptığı veya yapması gereken ödemelerin toplamıdır. Bu fiyat,
ithal eşyasının satış koşulu olarak, alıcının satıcıya veya satıcının bir
yükümlülüğünü karşılamak üzere üçüncü bir kişiye yaptığı veya yapacağı tüm
ödemeleri kapsar. Ödemeler, para transferi şeklinde olabileceği gibi, akreditif
veya ciro edilebilir bir kıymetli evrak kullanılarak ya da doğrudan veya
dolaylı yapılabilir.[25]


b) 27 nci maddeye göre yapılan ilaveler dışında, alıcının
pazarlama dahil kendi hesabına yaptığı faaliyetler, satıcı yararına veya satıcı
ile yapılan bir anlaşma yoluyla da olsa, satıcıya yapılan dolaylı bir ödeme
olarak değerlendirilmez. Bu tür işlemlere ilişkin giderler, ithal eşyasının
gümrük kıymetinin tespiti sırasında fiilen ödenen veya ödenecek fiyata ilave
edilmez.


 


Madde
25 – 1. 24 üncü madde hükümlerine göre belirlenemeyen
gümrük kıymeti, bu maddenin 2 nci fıkrasının (a), (b), (c) ve (d) bentlerinin
sıra halinde uygulanmasıyla belirlenir. Eşyanın gümrük kıymeti bir üst bent
hükümlerine göre belirlenebildiği sürece bir alt bent hükümleri uygulanamaz.
Ancak, beyan sahibinin yazılı talebinin gümrük idaresince uygun bulunması
şartıyla (c) ve (d) bentlerinin uygulama sırası değiştirilebilir.


2. Bu madde hükümleri gereğince, gümrük kıymeti aşağıdaki
yöntemlere göre belirlenir:


a)
Türkiye'ye ihraç amacıyla satılarak, kıymeti belirlenecek eşya ile aynı veya
yakın bir tarihte ihraç edilen aynı eşyanın satış bedeli,[26]


b)
Türkiye'ye ihraç amacıyla satılarak, kıymeti belirlenecek eşya ile aynı veya
yakın bir tarihte ihraç edilen benzer eşyanın satış bedeli,


c)
İthal eşyasının veya aynı ya da benzer eşyanın Türkiye içinde satıcılardan
müstakil kişilere yapılan en büyük miktardaki satışına ait birim fiyata dayalı
kıymet,


d)
İthal eşyasının üretiminde kullanılan malzeme ve imalat veya diğer imal
işlemlerinin bedel veya kıymetleri ile Türkiye'ye ihraç edilmek üzere ihraç
ülkesindeki üreticiler tarafından üretilen, kıymeti belirlenecek eşya ile aynı
sınıf veya cins eşyanın satışında mutat olan kar ve genel giderlere eşit bir
tutar ve 27 nci maddenin 1 inci fıkrasının (e) bendinde sayılan diğer bedel
veya kıymetler toplamından oluşan hesaplanmış kıymet.


3.
2 nci fıkranın uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.


 


Madde
26 – 1. 24 ve 25 inci madde hükümlerine göre belirlenemeyen
ithal eşyasının gümrük kıymeti;


a)
1994 Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşmasının VII nci Maddesinin
Uygulanmasına İlişkin Anlaşmanın,[27]


b)
1994 Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşmasının VII nci Maddesinin,27


c)
Bu bölüm hükümlerinin,


Prensip
ve genel hükümlerine uygun yöntemlerle ve Türkiye'de mevcut veriler esas
alınarak belirlenir.


2.
1 inci fıkra hükümlerine göre gümrük kıymetinin belirlenmesinde;


a)
Türkiye'de üretilen eşyanın Türkiye içindeki satış fiyatı,


b)
Gümrük idaresinin iki alternatif kıymetten yüksek olanını kabul etmesini
öngören bir sistem,


c)
Eşyanın ihraç ülkesindeki iç piyasa fiyatı,


d)
Aynı veya benzer eşyanın, 25 inci maddenin 2 nci fıkrasının (d) bendi
hükümlerine göre hesaplanmış kıymeti dışındaki maliyet bedeli,


e)
Türkiye'den başka bir ülkeye ihraç edilen eşyanın fiyatı,[28]


f)
Asgari gümrük kıymetleri,


g)
Keyfi veya fiktif kıymetler,


esas
alınmaz.


 


Madde
27 – 1. 24 üncü madde hükümlerine göre gümrük kıymeti
belirlenirken, ithal eşyasının fiilen ödenen veya ödenecek fiyatına aşağıdaki
ilaveler yapılır:


a)
Aşağıdaki unsurların eşyanın fiilen ödenen veya ödenecek fiyatına dahil
edilmemiş, ancak alıcı tarafından üstlenilen bölümü;


i)
Satın alma komisyonları dışındaki komisyonlar ve tellaliye,


ii)
Gümrük işlemleri sırasında söz konusu eşya ile tek eşya muamelesi gören
kapların maliyeti,


iii)
İşçilik ve malzeme giderleri dahil ambalaj bedeli;


b)
İthal eşyasının üretiminde ve ihraç amacıyla satışında kullanılmak üzere, alıcı
tarafından doğrudan veya dolaylı olarak, bedelsiz veya düşük bedelle sağlanan,
fiilen ödenen veya ödenecek fiyata dahil edilmemiş olan aşağıda sayılan mal ve
hizmetlerin kıymetinden verilecek uygun miktardaki pay;


i)
İthal eşyasına katılan malzeme, aksam, parça ve benzerleri,


ii)
İthal eşyasının üretimi sırasında kullanılan araç, gereç, kalıp ve benzeri
aletler,


iii)
İthal eşyasının üretimi sırasında tüketilen maddeler,


iv) İthal eşyasının üretimi için gereken ve Türkiye
dışında gerçekleştirilen mühendislik, geliştirme, sanat ve çizim çalışmaları,
plan ve taslak hazırlama hizmetleri;[29]


c)
Kıymeti belirlenecek eşyanın satış koşulu gereği, alıcının doğrudan veya
dolaylı olarak ödemesi gereken, fiilen ödenen veya ödenecek fiyata dahil
edilmemiş olan royalti ve lisans ücretleri;


d)
İthal eşyasının tekrar satışı veya diğer herhangi bir şekilde elden
çıkartılması ya da kullanımı sonucu doğan hasılanın, doğrudan veya dolaylı
olarak satıcıya intikal eden kısmı;


e)
(Değişik: 18/6/2009-5911/67 md.) 28 inci maddenin (a) bendi hükmü saklı
kalmak üzere, ithal eşyası için Türkiye’deki giriş liman veya yerine kadar
yapılan nakliye ve sigorta giderleri ile eşyanın giriş liman veya yerine kadar
nakliyesi ile ilgili olarak yapılan yükleme ve elleçleme giderleri.


2.
Bu maddeye göre fiilen ödenen veya ödenecek fiyata yapılacak ilaveler için
nesnel ve ölçülebilir veriler esas alınır.


3.
Gümrük kıymetinin belirlenmesinde, fiilen ödenen veya ödenecek fiyata bu
maddede öngörülenler dışında hiçbir ilave yapılamaz.


4.
Bu bölümde geçen satın alma komisyonları ifadesinden; ithalatçının temsilcisine
kıymeti belirlenecek eşyanın satın alınmasında yurtdışında verdiği temsil
hizmeti karşılığında ödediği ücret anlaşılır.


5.
İthal eşyasının gümrük kıymetinin belirlenmesi sırasında;


a)
Türkiye’de çoğaltılması hakkı için yapılan ödemeler,


b)
Türkiye’ye ihraç amacıyla satışında bir satış koşulu olmaması kaydıyla, dağıtım
veya tekrar satış hakları için alıcının yaptığı ödemeler,


1
inci fıkranın (c) bendi kapsamında değerlendirilmez ve fiilen ödenen veya
ödenecek fiyata ilave edilmez.


 


Madde 28 – İthal
eşyasının fiilen ödenen veya ödenecek fiyatından ayırt edilebilmeleri koşuluyla
aşağıdaki giderler gümrük kıymetine dahil edilmez:


a)
Eşyanın, Türkiye Cumhuriyeti Gümrük Bölgesi ile Türkiye’nin anlaşmalarla dahil
olduğu gümrük birliği gümrük bölgelerine giriş yerine varışından sonra yapılan
nakliye ve sigorta giderleri,


b)
Sınai tesis, makina veya teçhizat gibi, ithal eşyası için ithalattan sonra
yapılan inşa, kurma, montaj, bakım veya teknik yardıma ilişkin giderler,[30]


c)
İthal eşyasının satışıyla ilgili olarak bir finansman anlaşması uyarınca alıcı
tarafından üstlenilen faiz giderleri;


d)
İthal eşyasının Türkiye’de çoğaltılması hakkı için yapılan ödemeler;


e)
Satın alma komisyonları;


f)
Eşyanın ithali veya satışı nedeniyle Türkiye’de ödenecek ithalat vergileri.


(c)
bendinde belirtilen hallerde, finansmanın satıcı veya bir başka kişi tarafından
sağlanmış olmasına bakılmaz. Ancak, finansman anlaşmasının yazılı olarak
yapılmış olması ve gerektiğinde alıcının;


-
Eşyanın, fiilen ödenen veya ödenecek fiyat olarak beyan edilen fiyattan
satıldığını,


-
Söz konusu faiz oranının, finansmanın sağlandığı ülkede o tarihte bu tür bir
işlem için geçerli olan faiz oranı seviyesini aşmadığını,


kanıtlaması
şarttır.





Madde
29 – Bilgisayarlarda kullanılmak üzere, veri veya komutlar
yüklü bilgi taşıyıcılarının gümrük kıymetinin tespitine ilişkin usul ve esaslar
yönetmelikle belirlenir.


 


Madde 30 – Eşyanın
gümrük vergisine esas alınacak kıymetinin Türk Lirası olarak beyanı zorunludur.
Fatura veya diğer belgelerde yazılı yabancı paralar, gümrük yükümlülüğünün
başladığı tarihte yürürlükte olan T.C. Merkez Bankası döviz satış kurları
üzerinden Türk Lirasına çevrilir.[31]


 


Madde 31 – 1.
Bu bölüm hükümleri, gümrükçe onaylanmış bir başka işlem veya kullanıma tabi
tutulduktan sonra serbest dolaşıma giren eşyanın gümrük kıymetinin
belirlenmesine ilişkin özel hükümleri etkilemez.


2.
24, 25 ve 26 ncı maddelere istisna olarak, genellikle konsinye şekilde teslim
edilen çabuk bozulabilir eşyanın gümrük kıymeti, beyan sahibinin talebi
üzerine, gümrük idaresince basitleştirilmiş usullere göre belirlenir.


 


DÖRDÜNCÜ BÖLÜM


Eşyanın Ağırlığı ve Kapları


Madde
32 – 1. Gümrük Tarifesinde ağırlık esasına göre vergiye
tabi eşyada, vergiye esas ağırlıklar ile bazı pozisyon ve alt pozisyonların
kapsamının belirlenmesine esas alınan ağırlıklar;


a)
Brüt ağırlığa atıfta bulunulan hallerde, eşyanın kendi ağırlığı ile tüm ambalaj
maddeleri ve kapların ağırlıkları toplamı,


b)
Net ağırlığa veya sadece ağırlığa atıfta bulunulan hallerde, eşyanın kendi
ağırlığı,


Olarak
değerlendirilir.


2.
Brüt ağırlığı üzerinden vergiye tabi eşya ambalajsız geldiği takdirde, söz
konusu eşya bulunduğu haldeki ağırlığı üzerinden vergiye tabi tutulur.


3.
Değişik vergi oranlarına ve aynı zamanda brüt ağırlıkları üzerinden vergiye
tabi eşyanın aynı ambalaj içinde gelmesi halinde, eşya, net ağırlıkları
üzerinden tartılır ve ambalaj ağırlığı orantılı olarak net ağırlıklara ilave
edilir.


4. Beyan edilen ölçü birimi ile vergilendirmeye esas
alınan ölçü biriminin farklı olması halinde, bunların birbirlerine
dönüştürülmesine ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.


5.
Eşyanın ambalajlarının;


a)
Alışıla gelen ve bilinen maddelerden olmaması veya gereğinden farklı bir
şekilde yapılması,


b)
Ait oldukları eşyanın faturasında kıymetlerinin ayrı gösterilmesi ve aynı
zamanda bağımsız bir ticari eşya niteliğinde olması,


c)
İthalat vergilerinden kaçınma amacıyla ambalaj olarak getirilmesi,


Hallerinde,
bunlar ayrı olarak beyan edilir ve girdikleri tarife pozisyonlarına göre
vergiye tabi tutulur.


Ancak,
yukarıdaki gibi kendi tarifeleri üzerinden vergiye tabi ambalaj maddelerinin
vergi oranı, içindeki eşyanın gümrük vergi oranından düşük veya buna eşit
bulunduğu takdirde, ambalaj maddelerinin gümrük vergisi eşyanın tabi bulunduğu
vergi oranları üzerinden ve eşya ile birlikte hesaplanır.


6.
Ağırlık üzerinden vergiye tabi eşyanın alışıla gelen ambalaj niteliğinde
olmayan kutu, kılıf ve mahfazalarının gümrük vergi oranları, içindeki eşyanın
vergi oranından daha yüksek bulunduğu takdirde, kendilerine ait tarife
pozisyonlarına göre vergiye tabi tutulur.


Kıymet
üzerinden vergiye tabi eşyanın kutu, kılıf ve mahfazaları, başlıbaşına bir
ticari eşya niteliğinde olmaması ve kıymetinin eşyanın kıymetine dahil
bulunması şartıyla gümrük vergisine tabi tutulmaz.


7.
Ağırlıkları üzerinden gümrük, vergisine tabi eşyanın örnekleme yöntemiyle
yapılan gümrük muayenesi sırasında;


a)
Kapların yalnız bir kaçının tartılması sonucunda beyana göre fazlalık
saptanırsa, aynı cins ve türden eşyanın tartılmamış kaplarına da bu fazlalığın
ortalaması esas alınarak ilaveler yapılır. Beyan sahibi, bu şekilde yapılan
işlemi kabul etmez ise gümrük idaresi tarafından bütün kaplar tartılır.


b)
Tartılan kaplarda beyana göre eksiklik saptanırsa bunun eşyanın doğal
özelliklerinden veya hasara uğramasından veya noksan gönderildiğinden veya
çalınmasından ileri geldiğinin kanıtlanması halinde, ithalat vergileri bulunan
miktar üzerinden hesaplanır.


Ancak,
bu gibi durumlarda gümrük idaresinin veya beyan sahibinin bütün kapları
tarttırmak hakları saklıdır.


 


ÜÇÜNCÜ KISIM


Taşıtların Kontrolü ve Gümrük Bölgesine Getirilen Eşya
Gümrükçe Onaylanmış


Bir İşlem veya Kullanıma Tabi Tutulana Kadar Uygulanacak
Hükümler


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Taşıtların Türkiye Gümrük Bölgesine Giriş ve Çıkışı


Madde 33 – Türkiye
Gümrük Bölgesine giriş ve çıkış gümrük kapılarından yapılır. Türkiye Gümrük
Bölgesinin giriş noktalarındaki gümrük kapıları ile içeride bulunan gümrük
kapıları arasında belirli yolların takip edilmesi zorunludur. Giriş ve çıkış
kapıları ile bunları birbirine bağlayan yollar ve hava taşıtlarının Türkiye
Gümrük Bölgesinde inebilecekleri gümrük işlemi yapılan havalimanları ilgili
kamu kuruluşlarının görüşleri alınarak, Müsteşarlıkça tespit edilerek Resmi
Gazetede yayımlanır.


 


Genel hizmete açık demiryolları
gümrük yolu sayılır.


Madde
34 – 1. Türkiye Gümrük Bölgesine giren veya çıkan taşıtlar
gümrük gözetimine tabidir. Bunlar, yürürlükteki hükümlere uygun olarak, gümrük
idareleri tarafından denetlenir.


2.
Karayolu ile Türkiye Gümrük Bölgesine gelen taşıtların denetlenmesi bitmeden
veya ilgili gümrük idaresinin izni alınmadan söz konusu taşıtlara yük ve yolcu
alınıp verilemez ve taşıt yoluna devam edemez; trenlerin vagon değiştirmek veya
eklemek suretiyle tertipleri değiştirilemez.


Türkiye
Gümrük Bölgesi dışından, demiryolundan başka kara taşıtları ile ancak sınırdaki
yetkili bir gümrük idaresine eşya getirilebilir. Sınırdaki yetkili olmayan bir
gümrük idaresine gelen eşya gümrük gözetimi altında yetkili bir gümrük
idaresine götürülmediği takdirde geri çevrilir.


Türkiye
Gümrük Bölgesine yürütülerek getirilecek hayvanlar, sağlık kontrolü yapılabilen
gümrük kapılarından girebilir.


3.
a) Türkiye Gümrük Bölgesi dışındaki limanlardan gelen gemiler, Gümrük Bölgesine
girmelerinden itibaren beklenmeyen haller veya mücbir sebep olmadıkça ya da
gümrük kontrolü gerektirmedikçe, gidecekleri limana göre mutat olan rotayı
değiştiremez, yolda duramaz başka gemilerle temas edemez ve gümrük idaresi bulunmayan
yerlere yanaşamazlar. Gümrük memurları gemiyi, yükünü ve bunlara ait gerekli
tüm defter, belge ve kayıtları denetlemeye, gerektiğinde ambarları ve eşya
bulunan diğer yerleri mühür altına almaya yetkilidir.[32]


Yabancı
limanlardan gelip Türk limanlarına veya nehirlerine girecek olan gemiler,
gümrük denetlemesi yapılmak üzere belirli yerlerde durur veya yol keserler.


Yabancı
limanlardan gelen veya Türkiye'den yabancı limanlara giden gemilerin geliş ve
gidişlerinde yönetmelikle belirlenecek süreler içerisinde donatan veya işleten
veya acentası tarafından ilgili gümrük idarelerine bilgi verilir.[33]


Gemi
adamları ve yolcuları ile gemilere girip çıkacak görevli ve görevsiz kimseler
Türkiye'ye ancak yetkili gümrük idarelerinden giriş ve çıkış yapabilirler.


b)
Türkiye limanları arasında düzenli sefer yapan ve acentası bulunan gemiler
serbest dolaşımda olmayan eşya alırlar veya yolda yabancı limana uğrarlarsa (a)
fıkrası hükümlerine tabi tutulurlar. Bu tür gemiler ile bunların yolcu ve
yüklerinin denetleme ve gümrük işlemlerinde kolaylık sağlayacak usul ve esaslar
koymaya Müsteşarlık yetkilidir.


c)
(b) fıkrası dışında kalan gemilerin Türkiye limanları arasındaki sefer ve
taşımaları gümrük gözetimine tabi tutulabilir. Bu tür gemiler, Müsteşarlıkça
belirlenecek şartlar ve verilecek izin çerçevesinde serbest dolaşımda olmayan
eşyayı Türkiye limanları arasında transit suretiyle taşıyabilirler.


d)
(c) fıkrasında yazılı taşımalar ile Türkiye karasuları ve iç sularında seyreden
her türlü taşıtlar üzerinde gümrükçe yapılacak gözetim ve kontrole ilişkin usul
ve esaslar yönetmelikle belirlenir.32


4.
Türkiye'ye gelen ve Türkiye'den gidecek olan hava araçları yetkili gümrük
idaresi bulunan havalimanlarına inebilir veya bu havalimanlarından kalkabilirler.
Bu hava araçları gümrük gözetimine tabidir. Özel bir izin ile gelen ve giden
hava gemilerinin kaptan pilotları verilen talimata uygun olarak hareket
ederler.


5.
Türk ve yabancı donanmasına mensup harp gemileri ile Türk Hava Kuvvetlerine
mensup hava harp gemileri ve Cumhurbaşkanının izni ile gelen yabancı
devletlerin hava harp gemileri, içlerinde eşya bulunmaması halinde gümrük
gözetimine tabi değildir.[34]


 


Madde
35 – Türkiye Gümrük Bölgesine giriş ve çıkış ile gümrük
idarelerindeki her türlü gümrük işlemleri normal çalışma saatleri içinde
yapılır.


Ancak;


a)
Demiryolu katarları ve düzenli sefer yapan deniz, nehir, kara ve hava taşıtları
gece ve gündüzün her saatinde Gümrük Bölgesine girip çıkabilirler. Düzensiz
seferli olan ve yolcu getiren deniz, nehir, kara ve hava taşıtları da aynı
şekilde Gümrük Bölgesine girip çıkabilirler.


b)
İşletme teşkilatı bulunan limanlarda, gemiler gece ve gündüzün her saatinde yük
ve yolcu alıp çıkarabilirler.


c)
Zorlayıcı sebeplerle çalışma saatleri dışında gümrük idaresi olan bir limana
girmek veya bu limandan ayrılmak zorunda kalan gemilerin yük alıp verme
istekleri de gümrük idarelerince kabul edilir. Yolcu ve turist taşıyan her
türlü gemi mesai saatleri dışında gümrük idaresi bulunan bir limana girip
çıkabilir.


 


İKİNCİ BÖLÜM[35]


Özet Beyan ve Eşyanın Türkiye Gümrük
Bölgesine Girmesi


Madde 35 /A – (Ek:
18/6/2009-5911/7 md.)


1. Türkiye Gümrük
Bölgesinin kara suları veya hava sahasından gümrük bölgesi içinde durmaksızın
geçen taşıt araçları ile taşınan eşya hariç olmak üzere, Türkiye Gümrük
Bölgesine getirilen eşya için özet beyan verilir.


2. Özet beyan, giriş
gümrük idaresine verilir. Giriş gümrük idaresine gerekli bilgilerin derhal
iletilebildiği veya elektronik ortamda erişiminin sağlandığı hallerde, özet
beyanın giriş gümrük idaresinden başka bir gümrük idaresine verilmesine izin
verilebilir. Yükümlünün bilgisayar sistemindeki özet beyan bilgilerine
erişilebilmesi halinde, Müsteşarlık, özet beyan yerine bir bildirimde
bulunulmasını kabul edebilir.


3. Özet beyan, eşyanın
Türkiye Gümrük Bölgesine getirilmesinden önce verilir.


4. Eşyanın Türkiye Gümrük
Bölgesine getirilmesinden önce özet beyanın ibraz edilme süresi, bu süreye
getirilebilecek istisnalar ve bu süreye ilişkin değişiklikler, özet beyandan
vazgeçilebilmesine dair şartlar; özel durumlar ile belirli eşya trafiği, taşıma
şekli ve yükümlü türleri ile özel güvenlik düzenlemelerinin öngörüldüğü
uluslararası anlaşmalar dikkate alınarak yönetmelik ile düzenlenir.


 


Madde 35 /B – (Ek:
18/6/2009-5911/7 md.)


1. Özet beyanın şekli ve
içeriği; öncelikle güvenlik ve emniyet amacı ile uluslararası standartlar ve
ticari uygulamalardan yararlanılarak risk analizi ve gümrük kontrollerinin
etkin yapılabilmesi için gerekli bilgileri kapsayacak şekilde yönetmelik ile
belirlenir.


2. Özet beyan veri işleme
tekniği kullanılarak hazırlanır. Gerekli ayrıntıları içermesi halinde ticari
bilgiler ile liman veya taşıma bilgileri kullanılabilir.


3. Müsteşarlık, istisnai
durumlarda yazılı olarak düzenlenen özet beyanları, veri işleme tekniği
kullanılarak hazırlanan özet beyanlar ile aynı düzeyde risk yönetimi
uygulanmasına imkân verilmesi kaydıyla kabul edebilir.


4. Özet beyan eşyayı
Türkiye Gümrük Bölgesine getiren veya eşyanın gümrük bölgesine taşıma
sorumluluğunu üstlenen kişi tarafından verilir.


5. Dördüncü
fıkrada belirtilen kişilerin yükümlülükleri saklı kalmak kaydıyla özet beyan;


a) Dördüncü fıkrada
belirtilen kişiler adına hareket eden kişi,


b) Eşyayı yetkili gümrük
idaresine sunabilen veya eşyanın sunulmasını sağlayan kişi,


c) Dördüncü fıkra ile (a)
ve (b) bentlerinde belirtilen kişilerin temsilcisi,


tarafından, yönetmelik
ile belirlenen şartlar uyarınca verilebilir.


6.
Dördüncü ve beşinci fıkralarda belirtilen kişilerin talep etmeleri halinde,
özet beyanın verilmesinden sonra bir veya daha fazla bilginin değiştirilmesine
gümrük idarelerince izin verilir. Ancak;


a) Özet beyanı veren
kişiye eşyanın muayene edileceğinin bildirilmesinden,


b) Söz konusu bilgilerin
yanlış olduğunun tespit edilmesinden,


c) Eşyanın boşaltılmasına
izin verilmesinden,


sonra özet beyanda
değişiklik yapılmasına izin verilmez.


 


Madde
35 /C – (Ek: 18/6/2009-5911/7 md.)


1.
Giriş gümrük idaresi, 35/A maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkrasına göre
belirlenecek süre sona ermeden önce gümrük beyannamesi verilen eşya için özet
beyan verilmesinden vazgeçebilir. Bu durumda, gümrük beyannamesi, 35/B
maddesinde öngörülen özet beyanda bulunması gerekli asgari bilgileri içerir ve
61 inci madde uyarınca tescil edilinceye kadar özet beyan statüsüne sahiptir.
Giriş gümrük idaresine gerekli bilgileri derhal iletebildiği veya elektronik
ortamda erişimini sağladığı hallerde, gümrük beyannamesinin giriş gümrük
idaresinden başka bir gümrük idaresine verilmesine izin verilebilir.


2. Gümrük idarelerince, bilgisayar veri işleme tekniği
kullanılmadan düzenlenen gümrük beyannameleri için, veri işleme tekniği
kullanılarak hazırlanan gümrük beyannameleri ile aynı düzeyde risk yönetimi
uygulanır.


 


Madde
36 –
1. Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşya, girişinden itibaren gümrük
gözetimine tabidir. Bunlar, yürürlükteki hükümlere uygun olarak gümrük
idareleri tarafından denetlenir.


2.
Söz konusu eşya gümrük statüleri belirleninceye, serbest dolaşımda olmayan eşya
ise 77 nci maddenin 1 inci fıkrası hükmü saklı kalmak üzere, gümrük statüleri
değişinceye ya da serbest bölgeye girinceye yahut 163 ve 164 üncü maddeler
gereğince yeniden ihraç veya imha edilinceye kadar gümrüğün gözetimi altında
kalır.


 


Madde
37 – 1. Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşya, getiren
kişi tarafından gecikmeksizin Müsteşarlıkça belirlenen usul ve esaslara uygun
olarak;


a)
Belirlenen bir gümrük idaresine veya gümrükçe uygun görülen herhangi bir yere,


b) Deniz veya havayoluyla ya da Türkiye Gümrük
Bölgesinden geçmeksizin karayoluyla doğrudan bir serbest bölgeye,


götürülür.


2.
Türkiye Gümrük Bölgesine getirildikten sonra eşyanın aktarılması sonucunda
nakliyesinden sorumlu olanlar yukarıda belirtilen hükümlere uymak zorundadır.


3.
Gümrük idarelerinin gözetim ve kontrolüne ilişkin hükümler saklı kalmak
kaydıyla, yolcu, sınır ahalisi ve posta eşyası ile ekonomik açıdan önem arz
etmeyen eşya için özel hükümler getirmeye Müsteşarlık yetkilidir.[36]


4. (Değişik: 18/6/2009-5911/8 md.) Yukarıdaki
fıkralar ile 35/A ila 35/C ve 38 ila 50 nci madde hükümleri, Türkiye Gümrük
Bölgesinin dışında durmaksızın, Gümrük Bölgesinin iki noktası arasında düzenli
bir hava veya deniz seferiyle doğrudan yapılan taşımacılık nedeniyle Türkiye
Gümrük Bölgesini geçici olarak terk eden eşyaya uygulanmaz.


5.
Bu maddenin 1 inci fıkrası hükmü, varış yeri bir Türk limanı veya havalimanı
olmaksızın, Türkiye karasularını ya da hava sahasını geçen gemilerde veya hava
araçlarında yüklü eşyaya uygulanmaz.


 


Madde
38 – 1. Beklenmeyen haller veya mücbir sebep nedeniyle 33
üncü madde ile 34 üncü maddenin 1 inci ve 3 üncü fıkralarında öngörülen
yükümlülüklere uyulmadığı takdirde, söz konusu yükümlülüklere tabi kişi veya
onun yerine hareket eden diğer kişiler, en yakın gümrük idaresini gecikmeksizin
bu durumdan ve eşyanın bulunduğu hal ve yerden haberdar ederler.


2.
Beklenmeyen haller veya mücbir sebep nedeniyle, Türkiye karasuları içinde
taşıdığı eşyayı denize atan, karaya çıkaran, başka bir taşıta aktaran veya bu
eşyayı toplayan gemi kaptanları yahut diğer kişiler, eşyanın gümrük statüsünün
belirlenmesi ve gereken diğer önlemlerin alınması amacıyla en yakın gümrük
idaresini bu durumdan ve eşyanın bulundğu hal ve yerden haberdar ederler.


3.
34 üncü maddenin 5 inci fıkrasında belirtilen bir geminin veya hava gemisinin
beklenmeyen haller veya mücbir sebep nedeniyle 34 üncü maddenin 1, 3 ve 4 üncü
fıkralarında öngörülen yükümlülüklere uymaksızın geçici olarak Türkiye Gümrük
Bölgesi içinde demir atmaya veya konaklamaya mecbur kalması halinde, bu gemiyi
veya hava gemisini Gümrük Bölgesine getiren veya onun yerine hareket eden diğer
kişiler, gümrük idaresini gecikmeksizin durumdan haberdar ederler.


4.
1 inci fıkrada belirtilen eşya ile 2 nci fıkrada belirtilen gemi veya hava
gemisine yüklü eşyanın gümrük kontrolüne imkan verecek ve gerektiğinde daha
sonra belirlenen veya uygun görülen bir gümrük idaresine götürülmelerini
sağlayacak önlemler Müsteşarlıkça tespit edilir.[37]


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Eşyanın Gümrüğe Sunulması


Madde
39 – (Değişik: 18/6/2009-5911/9 md.)


Türkiye
Gümrük Bölgesinin kara suları veya hava sahasından durmaksızın geçen taşıt
araçları ile taşınan eşya hariç olmak üzere, Türkiye Gümrük Bölgesine gelen
eşya, getiren kişi ya da duruma göre eşyanın gelişinden sonra taşıma
sorumluluğunu üstlenen kişi tarafından gümrüğe sunulur. Gümrüğe sunan kişi,
eşyayı daha önce ibraz olunan özet beyan ya da gümrük beyannamesi ile
ilişkilendirir.


 


Madde
40 – Müsteşarlık;


a)
Yolcu beraberinde getirilecek,


b)
Gümrüğe sunulmaksızın bir gümrük rejimine tabi tutulabilecek,


Eşya
hakkında, 39 uncu madde hükümleri dışında özel düzenlemeler yapabilir.


 


Madde
41 – Talep üzerine, gümrükçe onaylanmış bir işlem veya
kullanıma tabi tutulmasından önce, gümrüğe sunulan eşyanın incelenmesi veya
bundan numune alınması yönünden ilgili ve yetkili kişilere izin verilebilir.


 


DÖRDÜNCÜ BÖLÜM[38]


Gümrüğe Sunulan Eşyanın Boşaltılması


Madde
42 – (Mülga: 18/6/2009-5911/68 md.)


 


Madde
43 – (Mülga: 18/6/2009-5911/68 md.)


 


Madde
44 – (Mülga: 18/6/2009-5911/68 md.)


 


Madde
45 – 1. Eşya bulunduğu taşıt araçlarından gümrük
idarelerinin belirledikleri veya uygun gördükleri yerlerde söz konusu
idarelerin izni ile boşaltılabilir veya aktarılabilir.


(Mülga
ikinci paragraf: 18/6/2009-5911/68 md.)


Ancak,
eşyanın tamamen veya kısmen acilen boşaltılmasını gerektiren kaçınılmaz bir
tehlikenin varlığı durumunda bu izin aranmaz. Bu gibi durumlarda en yakın
gümrük idaresi derhal haberdar edilir.


2.
Gümrük idareleri, eşyanın ve bulunduğu taşıma araçlarının muayenesi amacıyla
gerektiğinde eşyanın boşaltılmasını ve kapların açılmasını isteyebilir.


3.
Eşya konulduğu ilk yerden gümrük idarelerinin izni olmaksızın kaldırılamaz.


 


BEŞİNCİ BÖLÜM


Gümrüğe Sunulan Eşyaya Gümrükçe Onaylanmış Bir İşlem veya


Kullanım Belirlenmesi Zorunluluğu


Madde 46 – 1.
Gümrüğe sunulan eşyaya, gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanım tayin
edilir.


2.
Özet beyan kapsamındaki eşyaya, gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanım
belirlenerek, buna ilişkin işlemler;


a)
Denizyolu ile gelen eşya için, özet beyan verildiği tarihten itibaren kırkbeş
gün,


b)
Diğer bir yolla gelen eşya için, özet beyanın verildiği tarihten itibaren yirmi
gün, içinde tamamlanır.


3.
Şartlar gerektirdiği takdirde, Müsteşarlık 2 nci fıkrada ve 48 inci maddenin
ikinci fıkrasında belirtilen sürelerden daha kısa bir süre saptayabilir veya bu
sürelerin uzatılmasına izin verebilir. Ancak, gerçek ihtiyaçları aşan süre
uzatımı yapılamaz.[39]


 


ALTINCI BÖLÜM


Eşyanın Geçici Depolanması


Madde
47 – Eşya, gümrüğe sunulmasından sonra gümrükçe onaylanmış
bir işlem veya kullanıma tabi tutuluncaya kadar geçici depolanan eşya
statüsünde bulunur ve bu şekilde adlandırılır.


 


Madde 48 – 1. Geçici depolanan eşya, sadece
gümrük idarelerinin uygun gördüğü yerlerde ve bu idarelerin belirlediği
koşullarda depolanabilir.


Gümrük idareleri, geçici depolanan eşya için 183 üncü
veya 184 üncü madde hükümlerine göre tahakkuk edebilecek gümrük vergilerinin
ödenmesini sağlamak üzere eşya sahibinden teminat isteyebilir.[40]


2.
Yolcu beraberinde getirilip gümrüğe sunulmasından sonra gümrükçe onaylanmış bir
işlem veya kullanıma tabi tutuluncaya kadar yolcu eşyasına mahsus gümrük
ambarlarına konulan eşyanın buralarda kalabileceği süre üç aydır.


 


Madde
49 – 41 inci madde hükümleri saklı kalmak üzere, geçici
depolanan eşya, görünüş ve teknik özelliklerinin değiştirilmemesi koşuluyla,
aynı durumda muhafazalarını sağlamak üzere yönetmelikle belirlenen elleçlemeye
tabi tutulabilir.


 


Madde
50 – 1. 46 ncı maddeye göre belirlenmiş süreler ile 48 inci
maddenin 2 nci fıkrasında belirtilen süre içinde kendilerine gümrükçe
onaylanmış bir işlem veya kullanım tayini için gerekli işlemlere başlanmamış
eşya, herhangi bir adli veya idari takibata konu olmaması halinde, 177 ila 180
inci madde hükümlerine göre tasfiye edilir.


2.
Gümrük idareleri, söz konusu eşyayı durumu belirleninceye kadar, eşya sahibinin
risk ve hesabına gümrüğün gözetimindeki özel bir yere sevk edebilir. [41]


 


YEDİNCİ BÖLÜM


Transit Rejimi Altında Taşınan Eşyaya Uygulanacak Hükümler


Madde 51 – 37
nci maddenin 1 inci fıkrasının (a) bendi hariç olmak üzere, 37 ila 50 nci madde
hükümleri, daha önce başlamış bir transit rejimi altında Türkiye Gümrük
Bölgesine getirilen eşyaya uygulanmaz.


 


Madde
52 – (Değişik:24/10/2019-7190/1 md.)


Türkiye
Gümrük Bölgesinde bir yerden diğer bir yere transit rejimi kapsamında taşınarak
varış gümrük idaresine sunulan serbest dolaşımda olmayan eşyaya 41 ila 50 nci
madde hükümleri uygulanır.


 


SEKİZİNCİ BÖLÜM


Diğer Hükümler


Madde
53 – Gümrük idareleri, şartlar gerektirdiği takdirde,
gümrüğe sunulan eşyayı imha ettirebilir. Gümrük idareleri bu durumu eşya
sahibine bildirir. Eşyanın imhasına ilişkin masraflar eşya sahibinden tahsil
edilir.


 


Madde
54 – Bu Kanun hükümlerine aykırı olarak; Türkiye Gümrük
Bölgesine getirildiği veya gümrük kontrolüne tabi tutulmadığı saptanan eşyaya,
Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile ilgili diğer kanun hükümleri uygulanır.[42][43]


 


DÖRDÜNCÜ KISIM


Gümrükçe Onaylanmış İşlem veya Kullanım


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Genel Hükümler


Madde
55 – 1. Aksine hüküm bulunmadıkça; niteliğine, miktarına,
menşeine, yükleme veya varış ülkesine bakılmaksızın, bir eşya, belirlenmiş
şartlar altında her zaman gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanımlardan birine
tabi tutulabilir.


2.
Cumhurbaşkanı; kamu ahlakı, kamu düzeni, kamu güvenliği, insan, hayvan ve bitki
sağlık ve hayatlarının korunması, sanatsal, tarihi veya arkeolojik değeri olan
ulusal hazinelerin korunması, fikri ve sınai mülkiyet haklarının korunması
gerekçeleri ile eşyanın gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi
tutulmasına yasaklama veya kısıtlamalar koyabilir.[44]


3.
Türkiye ile ticaret, gümrük, taşımacılık anlaşması bulunmayan ve imzalanmış
anlaşmaları süresinden önce tek taraflı olarak kısmen veya tamamen hükümsüz
bırakan veya Türk kara, hava ve deniz taşıtlarına karşı yasaklama ve
kısıtlamalar koyan veya bunlar hakkında farklı işlemler uygulayan yabancı
ülkelere ait eşya ve taşıtlara, karşılık olmak üzere, yasaklama veya
kısıtlamalar koymaya ve farklı işlemler veya farklı tarifeler uygulamaya
Cumhurbaşkanı yetkilidir.44


 


Madde
56 – 1. Gerek üzerlerinde, gerek iç ve dış ambalajlarında
üretildiği ülkeden başka bir ülke ürünü olduğunu gösteren veya böyle bir
izlenim uyandıran isim ya da simgeler taşıyan eşyanın Türkiye'ye ithaline izin
verilmez. Bu gibi eşyanın Türkiye'den transit geçişine veya antrepo ve benzeri
yerlere konulmasına ya da yeniden ihracına Müsteşarlıkça izin verilebilir. (Ek
cümleler: 18/6/2009-5911/11 md.) Eşyanın bu fıkra kapsamında olup
olmadığının belirlenmesinde tereddüt edilen durumlarda, Sanayi ve Ticaret
Bakanlığının görüşü esas alınarak işlem yapılır. Söz konusu isim ve simgelerin
kaldırılması veya eşyanın gerçek menşeinin gösterilmesi amacıyla, usul ve esasları
yönetmelikle belirlenecek elleçleme faaliyetlerine izin verilebilir.


2. Türk menşeli eşyada kullanılmak üzere ve bunların
başka ülke menşeli olduğunu gösterecek veya böyle bir izlenim uyandıracak
nitelikte, üzerleri yabancı dille yazılı veya basılı her türlü boş zarf, şerit,
etiket, damga ve benzeri eşya ile Türkiye'de düzenlenebilecek belgeleri başka
ülkelerde düzenlenmiş gibi gösterebilecek nitelikte, üzerleri
imzalı veya imzasız olsun, Türkiye'de yerleşik olmayan yabancı firmalara ait
proforma faturalar hariç boş faturaların Türkiye'ye ithaline izin verilmez.


Türkiye'de
yerleşik firmalarla, lisans, royalti veya patent anlaşması yabancı firmaların
bu tür eşyası bu hüküm dışındadır.


 


Madde
57 – (Değişik: 18/6/2009-5911/10 md.)


1.
a) Fikri ve sınaî haklar mevzuatına göre korunması gereken haklar ile ilgili
olarak hak sahibinin yetkilerine tecavüz eder mahiyetteki eşyanın alıkonulması
veya gümrük işlemlerinin durdurulması hak sahibinin veya temsilcisinin talebi
üzerine gümrük idareleri tarafından gerçekleştirilir. Durdurma veya alıkoyma
kararı hak sahibi veya temsilcisi ile beyan sahibi veya 37 nci maddede
belirtilen kişilere bildirilir.


b)
Gümrük idaresine henüz bir talepte bulunulmadığı durumda ve söz konusu eşyanın
fikri ve sınaî mülkiyet haklarını ihlal ettiğine dair açık deliller olması
halinde, hak sahibinin geçerli bir başvuruda bulunabilmesini teminen, gümrük
idareleri tarafından eşya üç işgünü süresince re’sen alıkonulabilir veya
eşyanın gümrük işlemleri durdurulabilir.


2.
Fikri ve sınaî hakların ihlal edildiği gerekçesi ile gümrük idaresine yapılan
başvurunun kabulü, söz konusu eşyanın gümrük idaresince gereğince muayene
edilmeden bırakıldığı veya eşyanın alıkonulması için herhangi bir önlem
alınmadığı gerekçesi ile hak sahibine tazminat hakkı doğurmaz. Fikri ve sınaî
hakları ihlal eden eşya ile mücadele kapsamında, gümrük idaresince başvuru
üzerine veya re’sen hareket edilmesi nedeniyle ilgili kişilerin zarara
uğramasından gümrük idaresi ve yetkilileri sorumlu tutulamazlar.


3. Gümrük idaresince alınan durdurma veya alıkoyma
kararının hak sahibine tebliğinden itibaren çabuk bozulabilir eşya için üç iş
günü, diğer eşya için on iş günü içinde hak sahibince ihtiyati tedbir kararı
getirilmemesi halinde, eşya hakkında beyan sahibinin talepte bulunduğu gümrük
rejimi hükümlerine göre işlem yapılır. Haklı bir mazeretin bulunması halinde,
hak sahibinin talebi üzerine, gümrük idaresince on iş gününe kadar ek süre
verilebilir.


4.
Gümrük idaresince gümrük işlemleri durdurulan veya alıkonulan eşya, yetkili
mahkemece alınan karar doğrultusunda imha veya asli nitelikleri değiştirilerek
tasfiye edilir.


5.
Yolcuların kendi kullanımlarına mahsus kişisel eşya ile ticari mahiyette
olmayan ve gümrük vergisi muafiyeti sınırları içinde kalan hediyelik eşya için
bu madde hükümleri uygulanmaz. Aynı şekilde, fikri ve sınaî haklar mevzuatına
göre korunması gereken haklar ile korunmuş ve hak sahibinin izni ile üretilmiş
eşyanın; hak sahibinin rızası dışında bir gümrük işlemine tabi tutulması veya
hak sahibinin onayladığından farklı şartlarda üretilmesi veya başka şartlarda
bir marka taşıması halinde, söz konusu eşya bu madde hükümleri kapsamı dışında
tutulur.


6. Gümrük idaresince gümrük işlemleri durdurulan veya
alıkonulan eşyanın mahkemece fikri ve sınaî hakları ihlal ettiğinin tespitine
gerek olmaksızın kolaylaştırılmış imha kapsamında gümrük kontrolü altında
imhasına gümrük idaresi tarafından izin verilebilir. Kolaylaştırılmış imhaya
ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.


7.
Gümrük idaresince gümrük işlemleri durdurulan veya alıkonulan eşyanın hak
sahibinin belirlediği tutarda teminatla iadesine ilişkin usul ve esaslar
yönetmelikle belirlenir.


 


İKİNCİ BÖLÜM


Gümrük Rejimleri


 


BİRİNCİ AYIRIM


Eşyanın Bir Gümrük Rejimine Tabi Tutulması


Madde 58 – 1.Bir
gümrük rejimine tabi tutulmak istenen eşya, bu rejime uygun şekilde yetkili
gümrük idaresine beyan edilir.


2.
İhracat, hariçte işleme, transit veya antrepo rejimi için beyan edilen serbest
dolaşımda bulunan eşya, gümrüğe verilen beyannamenin tescilinden itibaren
Türkiye Gümrük Bölgesinden çıkıncaya veya imha edilinceye ya da gümrük
beyannamesi iptal edilinceye kadar gümrük gözetimi altında kalır.


 


Madde
59 – 1.Gümrük beyanı;


a)
Yazılı olarak,


b)
Bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla,


c)
Sözlü olarak,


d)
Eşya sahibinin bu eşyayı bir gümrük rejimine tabi tutma isteğini ifade ettiği
herhangi bir tasarruf yoluyla,


yapılabilir.


2.
(Mülga: 18/6/2009-5911/68 md.)


 


A.
Yazılı Beyanlar


I. Normal Usul


Madde
60 – 1.Yazılı beyan, 4 üncü fıkrada belirtilen beyanname
ile yapılır. Bu beyannamenin eşyanın beyan edildiği gümrük rejimini düzenleyen
hükümlerin uygulanması için gerekli bütün bilgileri ihtiva etmesi ve
imzalanması gerekir.


2.
(Değişik: 18/6/2009-5911/12 md.) a) Eşyanın beyan edildiği gümrük
rejimini düzenleyen hükümlerin uygulanması için gerekli bütün belgeler
beyannameye eklenir.


b)
Gümrük beyanı bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla yapıldığında gümrük
idaresi beyannameye eklenmesi gereken belgelerin beyanname ile birlikte
ibrazını istemeyebilir. Bu durumda söz konusu belgeler gümrük idaresi
istediğinde ibraz edilmek üzere beyan sahibince muhafaza edilir.


3.
Kazıntılı ve silintili beyannameler gümrük idarelerince kabul edilmez. Ancak,
beyannameler hatalı yazının üzeri okunacak şekilde çizilerek yanına doğrusu
yazılıp beyan sahibi tarafından imzalanarak ve tescil sırasında resmi mühürle
mühürlenerek düzeltilir.


4.
Gümrük işlemleri, şekil ve içeriği yönetmelikle belirlenen beyanname ve diğer
belgelerle yapılmak zorundadır. Bu belgelerin basımı ve dağıtımına ilişkin usul
ve esaslar Müsteşarlıkça belirlenir. Bilgisayar ortamında hazırlanan söz konusu
belgelerin kabulüne Müsteşarlık yetkilidir.


5.
(Ek: 18/6/2009-5911/12 md.) Aşağıda yazılı hallerde yetkili makamlardan
gönderilecek resmi yazılar beyanname kabul edilerek eşyanın gümrük işlemleri,
bu yazılara dayanılarak yürütülür.


a)
Cumhurbaşkanının zat ve ikametgâhına ait eşya hakkında Cumhurbaşkanlığından
gönderilecek yazılar.[45]


b)
Diplomatik muaflık ve ayrıcalıklardan yararlananların ancak kendi adlarına veya
elçilik adına gelecek eşya için karşılıklı olmak şartıyla misyon şeflerinden
veya muaflık hakkı tanınmış heyet başkanlarınca gönderilen yazılar ile şekli,
kapsayacağı bilgiler ve göreceği işlemler Dışişleri Bakanlığı ve Müsteşarlıkça
müştereken tespit olunan kurye çantalarına ait kurye mektupları.


 


Madde
61 – 1. (Değişik: 18/6/2009-5911/13 md.) 60 ıncı
maddede belirtilen şartlara uygun beyannameler, ait oldukları eşyanın gümrüğe
sunulmuş olması halinde tescil edilir. Tescil işlemi, beyana ilişkin bilgilerin
yerel alan ağı veya geniş alan ağı üzerinden gümrük bilgisayar sistemine
girilerek sistem tarafından tescil tarihi ve sayısı verilmesini ya da beyanname
veya beyanname hükmündeki belgenin üzerine mühür vurularak, sıra numarası ile
tarih konulması ve bu beyannameye ait bilgilerin tescil defterine yazılmasını
ifade eder.


2. Aksine hüküm bulunmadıkça, eşyanın beyan edildiği
gümrük rejimine ilişkin tüm hükümlerin uygulanmasında esas alınacak tarih,
beyannamenin (…)[46] tescil edildiği tarihtir.


3. (…)46 tescil edilmiş
(…)46 beyanname, ait
olduğu eşyanın vergileri ve para cezalarından dolayı taahhüt niteliğinde beyan
sahibini bağlar ve gümrük vergileri tahakkukuna esas tutulur.


 


Madde
62 – 1. 5 inci madde hükümleri saklı kalmak üzere; gümrük
beyannamesi, ilgili eşyayı ve eşyanın beyan edildiği gümrük rejimine ilişkin
hükümlerin uygulanması için gerekli belgeleri yetkili gümrük idarelerine verme
yetkisine sahip olan veya verilmesini sağlayabilen kişiler tarafından
verilebilir.


2.
Ancak, bir beyannamenin tescilinin belirli bir kişi için özel yükümlülükler
getirmesi halinde, bu beyanın söz konusu kişi tarafından ya da bu kişi hesabına
yapılması ve beyan sahibinin Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik olması gerekir.


Bununla birlikte, yerleşik olma koşulu, transit ya da
geçici ithalat beyanında bulunan veya gümrük idarelerinin uygun bulması
koşuluyla arızi olarak beyanda bulunan kişilere uygulanmaz.


 


Madde
63 – (Değişik: 18/6/2009-5911/14 md.)


Başka bir eşyanın beyanı sonucunu doğurmaması kaydıyla,
beyan sahibinin talebi üzerine beyannamede yer alan bir veya daha fazla
bilginin düzeltilmesine, gümrük idarelerince izin verilir. Ancak;


a)
Beyan sahibine eşyanın muayene edileceğinin bildirilmesinden,


b)
Söz konusu bilgilerin yanlış olduğunun tespit edilmesinden,


c)
73 üncü madde hükümleri saklı kalmak üzere, eşyanın teslim edilmesinden,


sonra
beyannamede düzeltme yapılmasına izin verilmez.


 


Madde
64 – 1. Gümrük idareleri, beyan sahibinin talebi üzerine ve
eşyanın yanlışlıkla beyanname konusu gümrük rejimine tabi tutulmasına veya
beyan edildiği rejime tabi tutulmasının özel nedenlerle artık mümkün olmadığına
ilişkin kanıtlayıcı belgeleri ibraz etmesi halinde, tescil edilmiş bir
beyannameyi iptal ederek, gerektiğinde yeni bir rejim beyanında bulunulmasına
izin verebilirler.


Ancak,
gümrük idarelerince beyan sahibine eşyanın muayene edileceğinin bildirilmiş
olduğu hallerde, muayenenin sonucu alınmadan beyannamenin iptaline
ilişkin talep kabul edilmez.


2.
Hiçbir şekilde kullanılamaz hale gelmiş eşyanın, talep halinde imhasına veya
Gümrük Bölgesi dışına çıkarılmasına izin verilir.


3.
Beyannamenin tescilinden sonra eşyanın niteliklerinde meydana gelen
değişiklikler veya bozulmalar nedeniyle ithalat vergilerinden indirim yapılmaz.


Ancak;


a) Özellikle ilk madde olarak kullanılması mümkün hale
gelen eşyanın ilk madde olarak beyan edilmesine gümrük idarelerince izin
verilir. Gerekli görülmesi halinde, gümrük idareleri bu eşyanın ilk madde
şeklinden başka bir şekilde kullanılmasını önleyici tedbirleri alır.


b) Kısmen hasara uğrayan eşyanın ayrılması mümkün ise
hasara uğramış kısmı için (a) bendi hükümlerine göre işlem yapılır. Eşyanın
hasarlı ve hasarsız şekilde ayrılmasının mümkün olmadığı hallerde beyan
sahibinin talebi doğrultusunda (a) bendi hükmü uygulanabileceği gibi, bu
eşyanın Gümrük Bölgesi dışına çıkarılmasına veya imhasına da izin verilir.


4.
Yönetmelikle belirlenen haller dışında, eşyanın tesliminden sonra beyannameler
iptal edilemez.


5. Beyannamenin iptali, yürürlükteki cezai hükümlerin
uygulanmasına engel oluşturmaz.


 


Madde
65
– 1.Gümrük idareleri, beyanın doğruluğunu araştırmak üzere;


a) Beyanname ile ilgili ve beyannameye ekli belgeleri
kontrol edebilir ve beyannamenin içerdiği bilgilerin doğruluğunu araştırmak
amacı ile beyan sahibinden diğer belgeleri de vermesini isteyebilir,


b) Eşyayı muayene edebilir ve ayrıntılı muayene veya
tahlil amacıyla numune alabilirler.


2.
Beyanname kapsamı eşyanın muayene edilmesi halinde, muayene sonuçları, muayene
edilmemesi halinde ise beyannamede yer alan bilgiler, eşyanın tabi olduğu
gümrük rejimi hükümlerinin uygulanmasında esas alınır.


3.
Kontrol amacıyla gümrük müfettişleri, gümrük müfettiş yardımcıları,
kontrolörler, stajyer kontrolörler ve gümrük idare amirleri muayenesi yapılmış
ve işlemleri tamamlanmış eşyanın ikinci muayenesini her zaman yapabilirler.
Keza, sözü edilenler gümrük işlemlerini her aşamada denetlemeye yetkilidirler.[47]


4. Beyannameyi kontrol edenler ile muayeneyi ve ikinci
muayeneyi yapanlar, yaptıkları kontrolden veya
muayeneden, gümrük vergilerinin hesaplanmasından ya da muafiyet hükümlerinin uygulanmasından, duruma göre tek başlarına
veya müteselsilen sorumludurlar.


 


Madde
66
- 1. Eşyanın muayenesi, bunların gümrük idarelerince konulmasına izin verilen
yerlerde veya antrepolarda yapılır. Bu yerler dışında da eşya muayenesi
yapılmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.


Kurye
çantalarının gümrük işlemleri, Milli Savunma ve Dışişleri Bakanlıkları ile
Gümrük Müsteşarlığı tarafından müştereken belirlenir.


2. Eşyanın muayene edileceği ve numunelerin alınacağı
yerlere taşınması ile bu muayene ve numune alma işlemleri için gerekli tüm
elleçleme ile numunelerin ambalajlanmasına ve gönderilmesine ilişkin giderleri
beyan sahibi tarafından karşılanır.[48]


3. Beyan sahibi eşyanın muayenesi ve numune alınması
sırasında hazır bulunabilir. Gümrük idareleri, uygun gördükleri takdirde
muayene ve numume alma işlemini kolaylaştırmak için gerekli yardımı sağlamak
üzere, beyan sahibinin söz konusu muayenede veya numune alımında hazır
bulunmasını veya temsil edilmesini zorunlu tutabilirler.


4.
Numunelerin yürürlükteki hükümlere uygun olarak alınması şartıyla, gümrük
idareleri, numuneler karşılığında herhangi bir tazminat ödemekle yükümlü
değildir. Gümrük idareleri tarafından gümrük laboratuvarlarında yapılacak veya
hariçte yaptırılacak tahlil veya inceleme masrafı beyan sahibi tarafından
karşılanır.[49]


5.
Tahlilden arta kalan numuneler, tahlil sonuçlarının ilgilisine bildirilmesinden
sonra bir ay içinde alınmadığı takdirde gümrüğe terk edilmiş sayılır.


6.
(Değişik: 18/6/2009-5911/67 md.) Laboratuvar tahlillerine ve ilgili
kuruluşların görüşü alınmak suretiyle gümrük laboratuvarları ücret tarifesinin
saptanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.


 


Madde 67 – 1.Bir
beyanname kapsamı eşyanın tek kalemden oluşması ve kısmen muayene edilmesi
halinde, muayene sonuçları söz konusu beyanname kapsamı eşyanın tümüne
uygulanır.


Bununla birlikte, beyan sahibi, kısmi muayene
sonuçlarının beyan edilen eşyanın kalan kısmı için geçerli olmadığı
düşüncesinde ise eşyanın tamamının muayenesini talep edebilir.


2.
Bir beyannamenin iki veya daha fazla kalemi kapsaması halinde, her kaleme
ilişkin bilgiler ayrı bir beyan sayılır. Bir kalemin eksik veya fazlası diğer
kalemin fazla veya eksiğine mahsup edilemez.


Türk
Gümrük Tarife Cetvelinde aynı tarife pozisyonunun alt açılımında bulunan ve
aynı kanuni veya tercihli vergi oranına tabi olan eşya bir kalem sayılır.


 


Madde
68 – 1. Gümrük idareleri, eşyanın beyan edildiği gümrük
rejimi şartlarına uyulmasını sağlamak üzere zorunlu olan hallerde, eşyanın
ayniyetini tespite yönelik önlemleri alırlar.


2.
Eşyaya veya taşıtlara ayniyet tespitine yönelik olarak tatbik edilen etiket,
mühür ve benzeri araçlar, beklenmeyen hal veya mücbir sebep nedeniyle, eşyanın
veya taşıtların korunmasını sağlamak için sökülmeleri veya imhaları zorunlu
olmadıkça, yalnız gümrük idareleri tarafından veya bu idarelerin izni ile
sökülebilir ya da imha edilebilir.


 


Madde 69 – 1. Eşyanın
ilgili rejime tabi tutulma şartlarının yerine getirilmesi ve eşyanın yasaklayıcı
veya kısıtlayıcı önlemlere tabi olmaması kaydıyla, gümrük idareleri, tescilden
sonra beyannamedeki bilgileri kontrol ederek veya belli hallerde kontrol
etmeksizin, eşyayı teslim ederler. Ancak, beyannamenin incelenmesinin makul bir
süre içinde tamamlanamadığı ve bu inceleme sırasında eşyanın hazır
bulundurulmasına gerek olmadığı hallerde de eşya teslim edilir.


Yasaklama
veya kısıtlamaya tabi olması nedeniyle teslimine imkan bulunmayan eşyanın tabi
olacağı işlemlere ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.


2.
Aynı beyanname kapsamı eşyanın tümünün aynı anda teslimi esastır.


Bu
fıkranın uygulamasında, bir beyannamenin iki veya daha fazla kalemi kapsaması
halinde, her kaleme ilişkin bilgiler ayrı bir beyanname konusu eşya gibi
değerlendirilir.


3.
Beyannamenin tescilinin bir gümrük yükümlülüğü doğurması halinde, gümrük
vergileri ödenmedikçe veya teminata bağlanmadıkça beyanname kapsamı eşya teslim
edilemez. Ancak, bu hüküm kısmi muafiyete tabi geçici ithalat rejimine
uygulanamaz.[50]


4.
Beyan edilen gümrük rejimi hükümlerine göre teminat istenmesi halinde, söz
konusu teminat alınmadan eşya teslim edilemez.


 


Madde
70 – 1.Beyan sahibinden kaynaklanan sebeplerle 46 ncı
maddede belirtilen süreler içerisinde, tescil edilmiş beyanname kapsamı
eşyanın;


a)
Muayenesine başlanamaması veya devam edilememesi,


b)
Beyan edildiği gümrük rejimine tabi tutulması için verilmesi gereken belgelerin
verilmemiş olması,


c)
Ödenmesi veya teminat altına alınması gereken ithalat veya ihracat vergilerinin
ödenmemesi veya teminatın verilmemesi,


Hallerinde,
eşya muayene edilir. Muayene sonucunda gümrük idarelerince alınacak para
cezasını veya diğer takipleri gerektiren veya gerektirmeyen durumlar bir
tutanağa bağlanır ve daha sonra eşya 177 ile 180 inci madde hükümlerine göre
tasfiye edilir.


2.
Gümrük antrepolarında bulunan eşya için, gümrükçe onaylanmış bir işlem veya
kullanım tayin edilmesine ilişkin beyanneme verilmesi halinde, gümrük
işlemlerinin beyannamenin tescil tarihinden itibaren otuz gün içinde
bitirilmesi gerekir. Bu süre içinde işlemleri bitirilemeyen eşya ile ilgili
olarak 1 inci fıkra hükümleri uygulanır.[51]


 


II. Basitleştirilmiş Usul


Madde
71 – 1. Gümrük idareleri, usul ve formalitelerin mümkün
olduğunca basitleştirilmesi için ve gümrük
işlemlerinin yürürlükteki hükümlere uygun olarak yürütülmesini sağlayacak
şekilde yönetmelikle belirlenen şartlar altında;


a) 60 ıncı maddede sözü edilen beyannameye eklenmesi
gereken belgelerden bazılarının eklenmemesine veya kaydedilmesi gereken bazı
bilgilerin beyannameye yazılmamasına,


b)
Sözü edilen beyanname yerine, eşyanın ilgili gümrük rejimine tabi tutulması
talebi ile birlikte ticari veya idari bir belgenin verilmesine,


c)
Eşyanın ilgili rejime geçişinin kayıt yoluyla yapılmasına,


izin
verebilirler.


(c)
bendinin uygulanmasında beyan sahibi eşyayı gümrüğe sunma yükümlülüğünden muaf
tutulabilir.


Basitleştirilmiş
usulle beyan, ticari veya idari belge yahut kayıt, eşyanın teşhisi için gerekli
bilgileri kapsamak zorundadır. Kayıt yoluyla işlem yapılan hallerde kayıt
tarihinin yazılması şarttır.


2.
Beyan sahibi genel, dönemsel veya özet niteliğinde bir tamamlayıcı beyanda
bulunur. Tamamlayıcı beyanın aranmayacağı haller yönetmelikle belirlenir.


3.
Tamamlayıcı beyanlar ile 1 inci fıkranın (a), (b) ve (c) bentlerinde sözü
edilen beyanlar, ayrılmaz bir bütündür ve basitleştirilmişişleme ilişkin
beyannamelerin tescil tarihinden itibaren hüküm ifade ederler. 1 inci fıkranın
(c) bendinde belirtilen hallerde kayıt işlemi, 60 ıncı maddede sözü edilen
bebeyannamenin tescili ile aynı hukuki sonucu doğurur.


 


B. Diğer Beyanlar


Madde
72 –
(Değişik: 18/6/2009-5911/15 md.)


59
uncu maddenin birinci fıkrasının (b), (c) ve (d) bentlerinde belirtilen şekilde
yapılan beyanlara ilişkin usuller 60 ila 71 inci madde hükümleri çerçevesinde
yönetmelikle belirlenir.


 


C. Eşyanın Tesliminden Sonra Beyanın
Kontrolü


Madde
73 –
1. Gümrük idareleri, eşyanın tesliminden sonra ve beyannamedeki bilgilerin
doğruluğunu saptamak amacıyla, eşyanın ithal veya ihraç işlemlerini veya
sonraki ticari işlemlere ilişkin ticari belge ve verileri kontrol edebelirler.
Bu kontroller beyan sahibine, söz konusu işlemler ile doğrudan ya da dolaylı
olarak ticari yönden ilgili diğer kişilere veya belge ve verileri ticari amaçla
elinde bulunduran diğer kişilere ait yerlerde yapılabilir. Mümkün olduğu
takdirde eşya muayene de edilebilir.


2.
Gümrük idareleri, kendi yetkileri doğrultusunda veya beyan sahibinin talebi
üzerine, yönetmelikle belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde, beyannamenin
düzeltilmesini eşyanın tesliminden sonra da yapabilirler.


3. Beyannamenin incelenmesi veya eşyanın tesliminden
sonraki kontrolü sonucunda, ilgili gümrük rejimine ilişkin hükümlerin yanlış
veya eksik bilgilere dayanarak uygulandığının saptanması halinde, gümrük
idareleri, bu Kanunda yer alan ceza hükümleri saklı kalmak üzere, beyanı yeni
bulgulara göre düzeltmek için gerekli işlemleri yaparlar.


 


İKİNCİ AYIRIM


Serbest Dolaşıma Giriş Rejimi


Madde
74 – Türkiye Gümrük Bölgesine gelen eşyanın serbest
dolaşıma girişi; ticaret politikası önlemlerinin uygulanması, eşyanın ithali
için öngörülen diğer işlemlerin tamamlanması ve kanunen ödenmesi gereken
vergilerin tahsili ile mümkündür.


(Ek fıkra:
18/6/2009-5911/16 md.) Eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesine getirilmeden serbest dolaşıma girişine
ilişkin usul ve esasları belirlemeye Cumhurbaşkanı yetkilidir.[52]


 


Madde
75 –
1. Beyan sahibi, tarımsal mali yükler dışında kalan ithalat vergilerinin
oranlarının serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescil tarihinden sonra,
fakat eşyaya ilişkin gümrük vergilerinin ödenmesinden veya teminata bağlanmasından
önce indirilmesi halinde, lehine olan oranın uygulanmasını isteyebilir.


2.
Beyan sahibinden kaynaklanan nedenlerle gümrük işlemlerinin tamamlanamaması
halinde, 1 inci fıkra hükmü uygulanmaz.


 


Madde 76 – Bir
taşıma belgesi içeriği eşyanın değişik tarife pozisyonlarına girdiği hallerde;
her bir eşya için kendi tarife pozisyonuna göre işlem yapılmasının ek bir iş
yükü ve masrafa sebep olması halinde, beyan sahibinin talebi üzerine, gümrük
idareleri, eşyanın tamamına en yüksek ithalat vergi oranına tabi eşyanın tarife
pozisyonuna göre vergi uygulayabilirler.[53]


 


Madde 77 –
1.Nihai kullanım nedeniyle indirimli veya sıfır vergi oranından yararlanarak
serbest dolaşıma girmiş eşyanın gümrük gözetimi, nihai kullanım olarak kabul
edilen üretim veya kullanım faaliyetiyle sona erer. Ayrıca, indirimli veya
sıfır vergi uygulamasına ilişkin koşulların sona erdiği, eşyanın ihraç veya
imha edildiği, eşyanın indirimli veya sıfır vergi uygulaması için belirlenmiş
amaçlar dışında kullanılması nedeniyle tahsili gereken vergilerin ödendiği
hallerde de gümrük gözetimi sona erer.[54]


2.
Nihai kullanım nedeniyle serbest dolaşıma giren eşyaya, duruma göre 81 inci
maddenin 2 nci fıkrası veya 83 üncü madde hükümleri uygulanır.


 


Madde
78
– Serbest dolaşımda bulunan eşya, aşağıda belirtilen hallerde bu statüsünü
kaybeder:


a)
Serbest dolaşıma giriş beyannamesinin iptal edilmesi,


b)
Geri ödeme sisteminin uygulandığı dahilde işleme rejimi çerçevesinde işledikten
sonra ihraç edilen eşyaya ilişkin gümrük vergilerinin geri verilmesi veya kaldırılması,


c) 213 üncü madde hükmü uyarınca, eşyanın kusurlu veya
satış sözleşmesi hükümlerine uygun olmaması nedeniyle, gümrük vergilerinin geri
verilmesi veya kaldırılması,


d) 214 üncü madde hükmü
uyarınca, eşyanın ihracına, geri gönderilmesine veya gümrükçe onaylanmış başka
bir işlem veya kullanıma tabi tutulması nedeniyle gümrük vergilerinin geri
verilmesi veya kaldırılması.


 


ÜÇÜNCÜ AYIRIM


Şartlı Muafiyet Düzenlemeleri ve Ekonomik Etkili Gümrük
Rejimleri


A. Ortak Hükümler


Madde
79
– 1. Bu Kanunun 80 ila 83 üncü maddelerinde geçen;


a)
Şartlı muafiyet düzenlemesi deyimi, serbest dolaşımda olmayan eşyaya,[55]


-
Transit,


-
Antrepo,


-
Şartlı muafiyet sistemi kapsamında dahilde işleme,


-
Gümrük kontrolü altında işleme,


-
Geçici ithalat;


b)
"Ekonomik etkili gümrük rejimi" deyimi,


-
Antrepo,


-
Dahilde işleme,


-
Gümrük kontrolü altında işleme,


-
Geçici ithalat,


-
Hariçte işleme;


rejimlerinin
uygulanması anlamına gelir.55


2.
"İthal eşyası" deyimi, şartlı muafiyet düzenlemelerine tabi tutulan
eşya ile geri ödeme sisteminin uygulandığı dahilde işleme rejiminde, 118 inci
maddede belirtilen işlemlere tabi tutularak serbest dolaşıma giren eşya
anlamına gelir.


3.
"Değişmemiş eşya" deyimi, dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında
işleme rejimleri çerçevesinde hiçbir şekilde işçilik görmemiş ithal eşyası
anlamına gelir.


 


Madde
80
– 1. Dahilde işleme ve hariçte işleme rejimleriyle ilgili usul ve esaslar
Cumhurbaşkanınca belirlenir.[56]


2.
Yararlanılacak rejime ilişkin özel hükümler saklı kalmak üzere, ekonomik etkili
rejimlerin kullanımına ilişkin izinler ile 95 inci maddenin 1 inci fıkrasında
belirtilen antrepo işletme izni;


a)
İşlemlerin usulüne uygun olarak yürütülmesi için gerekli taahhütnamelerin ve
teminatların verilmesi,


b)
Gümrük idarelerinin, rejimi denetim altında tutabilmesi veya izleyebilmesi için
yapması gereken idari düzenlemelerin, söz konusu rejimden hedeflenen ekonomik
amaçlarla orantılı olması,


halinde
verilir.


 


Madde
81–
1. İlgili rejimin kullanılmasına ilişkin şartlar verilen izinde belirtilir.
İzin hak sahibi, iznin verilmesinden sonra ortaya çıkan ve iznin devamını veya
içeriğini etkileyebilecek her türlü gelişmeleri ilgili mercilere bildirmek
zorundadır.


2.
Eşyanın bir şartlı muafiyet düzenlemesine tabi tutulması, söz konusu eşya için
tahakkuk edebilecek her türlü gümrük vergilerine karşılık teminat verilmesi
şartına bağlıdır.


3.
(Ek: 18/6/2009-5911/17 md.) Şartlı muafiyet düzenlemelerine tabi tutulan
eşyadan elde edilen ve tabi olduğu rejim hükümleri uyarınca özel ekonomik değer
taşıdığı tespit edilen eşya, aynı rejime tabi tutulmuş sayılır.


 


Madde
82
– Ekonomik etkili bir şartlı muafiyet düzenlemesi, bu düzenlemeye tabi
tutulmakta olan eşyaya veya eşdeğer eşyaya ya da işlenmiş ürünlere, gümrükçe
onaylanmış yeni bir işlem veya kullanım tayin edildiği takdirde sona erer.


Gümrük
idareleri, bir rejimin öngörülen şartlar altında sona ermemiş olduğu hallerde,
Onbirinci Kısımdaki cezai hükümlere göre işlem yaparlar.


 


Madde 83 –
Ekonomik etkili bir gümrük rejimi hak sahibinin hak ve yükümlülülükleri,
yönetmelikle belirlenen usul ve esaslara göre, söz konusu rejimden yararlanma
koşullarını taşıyan kişilere devredilebilir. Yeni haksahibi bu hakkı, aynı
koşulları taşıyan diğer kişilere de devredebilir.


 


B.
Transit Rejimi


1.
Genel Hükümler


Madde
84
– (Ek: 18/6/2009-5911/18 md.)


1.
Transit rejimi;


a)
İthalat vergileri ve ticaret politikası önlemlerine tabi tutulmayan serbest
dolaşıma girmemiş,


b)
İhracatla ilgili gümrük işlemleri tamamlanmış,


eşyanın,
gümrük gözetimi altında Türkiye Gümrük Bölgesi içindeki bir noktadan diğerine
taşınmasına uygulanır.


2. Gümrük idareleri, transit rejimine tabi tutulan
eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesi içinde;


a)
Yabancı bir ülkeden yabancı bir ülkeye,


b)
Yabancı bir ülkeden Türkiye’ye,


c)
Türkiye’den yabancı bir ülkeye,


d)
Bir iç gümrük idaresinden diğer bir iç gümrük idaresine,


taşınmasına
izin verir.


3.
Transit rejimine tabi eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesinde taşınması;


a)
Transit rejimi beyanı kapsamında,


b)
TIR karnesi kapsamında,


c)
Transit belgesi olarak kullanılan ATA karnesi kapsamında,


d) Kuvvetlerin Statüsüne Dair Kuzey Atlantik Anlaşmasına
Taraf Devletler Arasındaki Sözleşme ile öngörülen form 302 kapsamında,


e)
Posta kolileri dâhil olmak üzere posta yoluyla,


f)
Yönetmelik ile belirlenecek hallerde, demiryolu ile taşımada CIM Taşıma
Belgesi, büyük konteynerler ile taşımada TR Transfer Notu, havayolu ve
denizyolu ile taşımada eşya manifestosu kapsamında,


yapılır.


4. a) Transit rejimine tabi tutulan eşya ve gerekli
belgeler, rejimi düzenleyen hükümlere uygun olarak varış gümrük idaresine
sunulduğunda, transit rejimi sona erer.


b) Hareket gümrük idaresindeki bilgi ve belgeler ile
varış gümrük idaresindeki bilgi ve belgelerin karşılaştırılması sonucunda,
transit rejiminin usulüne uygun olarak sonlandırıldığının belirlenmesi halinde
rejim ibra edilir.


5.
Transit rejiminin uygulanmasında ekonomik etkili bir gümrük rejimine tabi
eşyanın taşınmasına ilişkin olarak Müsteşarlıkça belirlenecek özel hükümler
saklıdır. Müsteşarlık, transit eşyanın cinsine, niteliğine ve taşımanın
özelliğine göre veya Türkiye’nin uluslararası anlaşmalardan kaynaklanan
yükümlülükleri çerçevesinde, bu Bölümdeki madde hükümlerine bağlı kalmaksızın
transit rejimine ilişkin düzenlemeler yapılması konusunda yetkilidir.


 


II.
Özel Hükümler


Madde
85
– (Değişik: 18/6/2009-5911/19 md.)


1.
Transit eşyası için tahakkuk edebilecek gümrük vergilerinin ödenmesini sağlamak
üzere teminat verilmesi zorunludur. Ancak;


a)
Havayoluyla,


b)
Boru hattıyla,


c)
Demiryoluyla,


d)
Denizyoluyla,


yapılan
taşımalar için, yönetmelikle belirlenen haller dışında teminat aranmaz.


2.
Teminat:


a)
Tek bir transit işlemi için bireysel teminat,


b) Müsteşarlık tarafından izin verilmesi halinde, birden
fazla transit işlemi için kapsamlı teminat,


şekillerinde
olabilir.


3.
İkinci fıkranın (b) bendinde belirtilen izin sadece;


a)
Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik olan,


b)
Transit rejimini düzenli olarak kullanan veya gümrük idaresince bu rejime
ilişkin yükümlülüklerini yerine getirebileceği belirlenen,


c)
Gümrük veya vergi mevzuatını yönetmelikte belirlenen surette ihlal etmemiş
olan,


kişilere
verilir.


4. Güvenilirlik standartlarına sahip oldukları gümrük
idaresince belirlenen kişilere indirilmiş tutarda kapsamlı teminat veya
teminattan vazgeçme izni verilebilir. İndirilmiş tutarda kapsamlı teminat veya
teminattan vazgeçme izni için ayrıca;


a)
Belirli bir sürede transit rejiminin doğru kullanımı,


b)
Gümrük idareleri ile işbirliği,


c)
Anılan kişilerin taahhütlerini yerine getirebilecek mali güce sahip olduklarını
kanıtlaması,


gerekir. Bu fıkra kapsamında verilen izin ile ilgili usul
ve esaslar yönetmelikle belirlenir.


5.
Dördüncü fıkraya göre verilen teminattan vazgeçme izni, Müsteşarlıkça yüksek
risk içerdiği belirlenen eşyanın transit işlemlerinde uygulanmaz.


6.
Müsteşarlık;


a)
Özel durumlarda istisnai önlem olarak dördüncü fıkra hükümleri doğrultusundaki
indirilmiş tutarda kapsamlı teminat uygulamasını,


b) Büyük ölçekli kaçakçılığa konu olabilecek eşya için
kapsamlı teminat uygulamasını,


geçici
olarak kaldırmaya yetkilidir.


 


Madde 86[57] – 1. Asıl sorumlu, eşyayı öngörülen
süre içerisinde ve gümrük idareleri tarafından eşyanın ayniyetinin tespiti
amacıyla alınan önlemlere uymak suretiyle, varış gümrük idaresine sağlam ve
noksansız olarak sunmak ve transit rejimine ilişkin hükümlere uymakla yükümlüdür.


2. Asıl sorumlunun
birinci fıkrada belirtilen yükümlülükleri saklı kalmak üzere, transit rejimine
göre taşındığını bilerek eşyayı kabul eden taşıyıcı veya alıcı da eşyayı
öngörülen süre içerisinde ve gümrük idareleri tarafından eşyanın ayniyetinin
tespiti amacıyla alınan tedbirlere uymak suretiyle, varış gümrük idaresine
sağlam ve noksansız olarak sunmakla yükümlüdür.


3. (Ek:24/10/2019-7190/2
md.) 183 ve 184 üncü maddeler kapsamında bir gümrük yükümlülüğü doğduğunda,
asıl sorumlu, transit rejimine tabi tutulan eşya ile ilgili olarak gümrük
idaresine karşı mali olarak sorumludur. 5607 sayılı Kanun uyarınca gümrük
idaresince işlem yapıldığı hâllerde, asıl sorumlunun sorumluluğunun
belirlenmesinde fiilin işlenmesinde dahlinin olup olmadığı hususu dikkate
alınır.


 


Madde 87 – 1. Transit rejiminin işleyişine
ilişkin usul ve esaslar ile istisnalar yönetmelikle belirlenir.


2. Transit rejmine konu
olan eşyanın, gümrük gözetimi altındaki antrepolarda veya gümrük idarelerince
eşya konulmasına izin verilen yerlerde bir süre kalması veya bir taşıttan diğer
bir taşıta aktarılması mümkündür.


 


III. Transite İlişkin
Gümrük İşlemleri


Madde 88[58] – 1. Transit rejimine tabi eşya,
şüphe veya ihbar durumları hariç olmak üzere, varış gümrük idaresine kadar
muayene edilmeksizin ve gerektiğinde mühür altına alınarak veya memur eşliğinde
sevk edilir.


2. Antrepolardan veya
gümrük idarelerince konulmasına izin verilen diğer yerlerden transit rejimi
kapsamında taşınan eşya, gerek görülmesi halinde muayene edilir. Transit rejimi
kapsamında taşınacak eşyanın muayenesi 61 ila 70 inci madde hükümlerine göre
yapılır. Bu madde uyarınca yapılacak gümrük muayenesinde, asıl sorumlu,
temsilcisi veya eşyanın taşınmasından sorumlu kişiler de bulunabilir.


 


Madde
89 – Bu Kanunun 55 inci maddesinin 2 nci, 56 ncı maddesinin 1 inci
fıkralarında belirtilen hallerde, transit rejimi kapsamında taşınan eşyanın
gümrük muayenesine tabi tutulması, teminat alınması, eşyanın memur eşliğinde
sevki veya diğer önlemler alınması hususlarında düzenleme yapmaya Müsteşarlık
yetkilidir.


 


Madde
90
– Türkiye karasularından geçen ve hakkında ihbar bulunan veya şüphe edilen
transit eşya yüklü gemilerin ambar kapakları veya bu gibi eşya konulan diğer
yerleri, gümrük idarelerince mühür altına alınabilir. Bu gemilere memur eşlik
ettirilebilir veya gemiler seyir halinde iken dış gözetim altında tutulabilir.


Yukarıda belirtilen önlemler, gemilerin Türkiye
karasularından çıkışı üzerine kaldırılır.


 


Madde
91
– Türkiye Gümrük Bölgesinde karayolu ile transit eşya taşıyan taşıtların
transit süreleri, izleyecekleri yollar, kontrol noktaları ve konaklama yerleri
ile ilgili olarak düzenlemeler yapmaya Müsteşarlık yetkilidir.


 


Madde
92
– 1. Transit eşya taşıyan seyir halindeki bir taşıtın beklenmeyen haller veya
mücbir sebeplerle yoluna devam edemediği durumlarda, bu husus gecikmeksizin en
yakın gümrük idaresine bildirilir.


Transit
eşyanın, söz konusu taşıttan diğer bir taşıta aktarılması gümrük idarelerinin
gözetimi altında yapılarak, bu durum bir tutanakla belgelendirilir.


2.
(Değişik: 18/6/2009-5911/20 md.) Türkiye Gümrük Bölgesi içinde transit
halindeki eşyanın beklenmeyen haller veya mücbir sebeplerle telef veya kaybının
kanıtlanması halinde, gümrük vergileri aranmaz.


 


C.
Gümrük Antrepo Rejimi


Madde
93
– 1. Gümrük antrepo rejimi;


a) İthalat vergilerine ve ticaret politikası önlemlerine
tabi tutulmamış ve serbest dolaşıma girmemiş eşyanın,


b) Gümrük antreposuna alınması halinde ihracata ilişkin
önlemlerden yararlanabilecek serbest dolaşımda bulunan eşyanın,[59]


Bir
gümrük antreposuna konulmasına ilişkin hükümleri belirler.


2.
Antrepo işleticisi, gümrük antreposu işletmesine izin verilen kişidir.


Kullanıcı,
eşyanın antrepo rejimi beyanında bulunan kişi veya bu kişinin hak ve
yükümlülüklerinin devredildiği kişidir.


3.
Gümrük antreposu, gümrük gözetimi altında bulunan eşyanın konulması amacıyla
kurulan ve kuruluşunda aranılacak koşulları ve nitelikleri yönetmelikle
belirlenen yerdir.


4. 1 inci fıkrada belirtilen eşyanın gümrük antreposu
olmayan, ancak gümrük idaresince antrepo addedilen bir yere konularak antrepo
rejimi hükümlerine tabi tutulabileceği haller, yönetmelikle belirlenir.


 


Madde
94 –1.
Gümrük antreposu, genel antrepo veya özel antrepo olabilir.


a)
Genel Antrepolar, eşyanın konulması için herkes tarafından kullanılabilen;


b)
Özel Antrepolar, yalnız antrepo işleticisine ait eşyanın konulması amacıyla
kurulan;


Gümrük
antrepolarıdır.


2.
Parlayıcı ve patlayıcı veya bir arada bulundukları eşya için tehlikeli olan
veya korunmaları özel düzenek ve yapılara gerek gösteren eşya, ancak bu niteliklerine
uygun genel veya özel antrepolara konulabilir. Bu tür eşya bir liste halinde
yönetmelikle belirlenir.


3.
Serbest dolaşımda olmayan eşyanın sergilendiği fuar ve sergiler de (…)[60]
antrepo sayılır.


 


Madde 95 – 1. (Değişik:
18/6/2009-5911/21 md.) Gümrük antrepoları ile gümrük kapılarında eşya
satışı yapmak üzere özel antrepo statüsünde mağaza ve bunların depolarının
açılması ve işletilmesine izin vermeye Müsteşarlık yetkilidir. İznin
verilmesine, bu iznin geçici veya sürekli geri alınmasına, faaliyet, belge ve
kayıt düzenine ilişkin usul ve esaslar ile eşya alabilecek kişiler ve bu
kişilere satılabilecek eşyanın cins ve miktarı yönetmelikle belirlenir.


2.
Gümrük antreposu işletmek isteyen kişiler, izin verilmesi için gerekli
bilgileri ihtiva eden ve özellikle antrepoculuğa ekonomik yönden ihtiyaç
bulunduğunu belirten yazılı bir talepte bulunmak zorundadır. Gümrük
antreposunun işletilmesine ilişkin şartlar verilen izinde gösterilir.


3.
İzin, yalnızca Türkiye'de yerleşik kişilere verilir.


4.
Antrepo işleticisinin hak ve yükümlülükleri, Gümrük Müsteşarlığının izni ile
başka bir kişiye devredilebilir.


 


Madde
96 –
Antrepo işleticisi;


a)
Gümrük antreposunda bulunduğu süre içerisinde eşyanın gümrük gözetimi altında
bulunmasını sağlamaktan,


b) Gümrük antrepo rejimi kapsamında eşyanın muhafaza
edilmesiyle ilgili yükümlülükleri yerine getirmekten,


c)
İzinde belirtilen özel şartlara uymaktan,


sorumludur.


 


Madde
97 –
1.Bir genel antrepo işletilmesi için izin verildiğinde, antrepo veya eşyanın
özelliklerine göre 96 ncı maddenin bir istisnası olarak, aynı maddenin (a) ve
(b) bentlerinde belirtilen yükümlülüklerin münhasıran kullanıcıya ait olduğu, işletme
izninde belirtilebilir.[61]


2.
Kullanıcı, eşyanın antrepo rejimine tabi tutulmasına ilişkin yükümlülülüklerini
yerine getirmekten her halükarda sorumludur.


 


Madde
98 –
81 inci maddenin 2 nci fıkrası hükmü saklı kalmak kaydıyla, gümrük idareleri,
antrepo işleticisinden 96 ncı maddede belirtilen sorumluluklarla ilgili olarak
yönetmelikle belirlenen esaslar çerçevesinde bir teminat ister.


Ancak,
fuar ve sergilere konulan veya ithalat vergilerinden muaf olan yahut ihraç
edilmek üzere antrepolara konulan eşya için teminat aranmaz.


Teminat
alınmış olsa bile, gümrük işlemlerine başlanmadan ve bu işlemler bitirilip
gümrük idaresinin izni alınmadan, antrepolardan kısmen veya tamamen eşya
çıkartılamaz.


 


Madde
99 –
Antrepo rejimine tabi tutulan eşya, gümrük antreposuna konuldukları tarihte
işletici tarafından kayıtlara geçirilir. Gümrük idareleri tarafından
işletilmeyen antrepolardaki tüm eşyanın antrepo kayıtları işletici tarafından
tutulur. Bu kayıtlar her zaman gümrüğün denetlemesine hazır halde bulundurulur.
Söz konusu antrepo kayıtları ile 100 üncü maddede belirtilen antrepo
kayıtlarına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.


 


Madde 100 – (…)[62] ekonomik yönden bir ihtiyaç bulunması ve gümrük
gözetiminin olumsuz etkilenmemesi koşuluyla;[63]


a)
İhraç amacı dışında, serbest dolaşımda bulunan eşyanın gümrüklü antrepoya
konulmasına,


b)
Serbest dolaşımda olmayan eşyanın, gümrüklü antreposunda dahilde işleme veya
gümrük kontrolü altında işleme rejimlerine ilişkin hükümler çerçevesinde
işçiliğe tabi tutulmasına,


Müsteşarlıkça
belirlenecek şartlar altında izin verilebilir.


(Ek
fıkra: 18/6/2009-5911/22 md.) Birinci fıkrada
belirtilen durumlarda eşya, gümrük antrepo rejimine tabi değildir.


(Ek
fıkra: 18/6/2009-5911/22 md.) Gümrük idareleri, birinci
fıkrada belirtilen eşyanın 99 uncu maddede belirtilen şekilde antrepo
kayıtlarına geçirilmesini zorunlu tutabilir.


 


Madde
101 – 1. Eşyanın antrepo rejimi altında kalış süresi
sınırsızdır. Ancak, gümrük idarelerince gerek görülen hallerde, eşyaya gümrükçe
onaylanmış yeni bir işlem veya kullanım tayin edilmesi için bir süre
belirlenebilir.


2.
İhracata bağlı önlemlerden yararlanabilecek tarım ürünleri için Müsteşarlıkça
özel süreler belirlenebilir.


 


Madde 102 – 1.
İthal eşyası, iyi korunmaları, görünüşlerinin veya pazarlama kalitelerinin
geliştirilmesi ya da dağıtım veya yeniden satışa hazırlanmaları yönünden
yönetmelikle belirlenen mutat elleçleme işlemlerine tabi tutulabilir.


Piyasa
düzeninin aksamadan işleyişini sağlamak amacıyla tarım ürünlerinin antrepolarda
tabi tutulacağı elleçleme işlemleri Müsteşarlıkça sınırlandırılabilir.


2.
İhracata bağlı önlemlerden yararlanabilecek ve antrepo rejimine tabi tutulmuş
tarım ürünlerine uygulanacak elleçleme işlemleri yönetmelikle belirlenir.


3.
Bu maddede belirtilen elleçleme işlemleri, gümrük idarelerinin izniyle
yapılabilir.


 


Madde
103 – 1. Antrepo rejimine tabi tutulan eşya, gümrük
idarelerinden izin alınmak şartıyla geçici olarak gümrük antreposundan
çıkarılabilir.


Eşya
gümrük antreposu dışında bulunduğu süre içinde 102 nci maddede belirtilen
şartlar altında elleçleme işlemlerine tabi tutulabilir.


2.
Antrepo rejimine tabi tutulmuş eşyanın bir gümrük antreposundan diğerine nakli,
gümrük idarelerinin iznine bağlıdır.


 


Madde 104 – 1.
İthal eşyası için bir gümrük yükümlülüğü doğduğunda, eşyanın antrepo masrafları
ile antrepoda kaldığı sürece muhafazası için yapılan masraflar, fiilen ödenen
veya ödenecek fiyattan ayrı olarak gösterilmeleri şartıyla gümrük kıymetine
dahil edilmez.


2.
Söz konusu eşyanın 102 nci madde çerçevesinde elleçleme işlemlerine tabi
tutulması halinde, eşyanın ithalat vergileri tutarının belirlenmesinde dikkate
alınacak niteliği, gümrük kıymeti ve miktarı, beyan sahibinin talebi üzerine,
193 üncü maddede belirtilen tarihte, eşya söz konusu elleçleme işlemlerine tabi
tutulmamış gibi tespit edilir. Ancak, bu hükümlere Müsteşarlıkça istisnalar
getirilebilir.


3.
Gümrük antrepo rejimine tabi tutulmuş ithal eşyasının 71 inci maddenin 1 inci
fıkrasının (c) bendi hükmüne göre, gümrüğe sunulmaksızın ve beyannamesi
verilmeden önce serbest dolaşıma girmek üzere teslim edildiği hallerde, gümrük
vergileri, eşyanın antrepo rejimine tabi tutulduğu tarihte yürürlükte bulunan
vergi oranları ve diğer vergilendirme unsurlarına dayanarak hesaplanır. Bu
hükmün uygulanması, eşyanın nitelik, gümrük kıymeti ve miktarı gibi
vergilendirme unsurlarının, eşyanın antrepo rejimine tabi tutulduğu tarihte
tespit edilmesi şartına bağlıdır.


Ancak,
yükümlünün serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescil tarihinde eşyanın
bulunduğu hal ve niteliği ile diğer vergilendirme unsurlarına göre işlem
yapılması yönünde talepte bulunması halinde, bu yönde işlem yapılır.


73
üncü maddeye göre eşyanın tesliminden sonra kontrol hükümleri saklıdır.


 


Madde
105 – 1. Genel ve özel antrepo işleticileri yıl sonunda
antrepo mevcutlarına ilişkin bir listeyi gümrük idaresine verir. Her yıl, genel
ve özel antrepolardaki eşya gümrük idaresince, işletici tarafından verilen
liste gözönünde bulundurulmak suretiyle sayılır. Genel antrepolardaki eşyanın
kısa sürede sayılamayacak kadar çok olması halinde, bunların gümrük idareleri
tarafından


örnekleme
yöntemiyle sayılması mümkündür.


2.
Antrepolarda yapılan sayım sonucunda noksan çıkan eşyanın gümrük vergileri,
duruma göre işletici veya kullanıcıdan tahsil edilir.


3.
Yapılan sayım sonucunda fazla çıkan eşya kayıtlara alınır. Bu fazlalığın
geçerli nedenlerden ileri geldiğine gümrük idaresince kanaat getirilmediği
takdirde, söz konusu eşya 177 ila 180 inci madde hükümlerine göre tasfiyeye
tabi tutulur.


 


Madde
106 – 1. İşleticiler ile 97 nci maddenin 1 inci fıkrasına
göre kullanıcılar antrepolara konulan eşyanın, gümrük idarelerince miktarı
belirlenmiş ise bu miktardan, belirlenmemiş ise belgelerinde yazılı miktarlar
üzerinden gümrük idaresine karşı sorumludur.


2.
Eşyanın niteliğinden kaynaklanan kayıplar ve fireler ile gümrüğün kontrolü
altında yapılan işleme faaliyeti sonucunda ortaya çıkan noksanlıklar ve antrepo
işleticileri ile kullanıcıların kusur ve hatalarından ileri gelmediği gümrük
idaresine kanıtlanan telef, kayıp ve çalınmalar için gümrük vergileri aranmaz.[64]


Eşya,
gümrüklenmiş kıymeti üzerinden sigorta ettirilmiş ise noksan çıkan eşyanın
vergileri sigorta ettirenden veya lehine sigorta ettirilenden alınır.


3.
1 inci veya 2 nci fıkralarda yazılı nedenler dışında kalan noksanlıklar kabul
edilmez. Bunların vergi ve cezaları toplamından oluşan tutar, yerine göre
işletici veya kullanıcıya tazmin ettirilir.


4.
Nitelikleri itibariyle antrepolarda ve antrepolar arası taşımalarda fire veren
eşya ile antrepolarda yapılmasına izin verilen elleçlemeden dolayı noksanlaşan
eşyanın fire oranları ilgili kuruluşların görüşleri alınarak Müsteşarlıkça
belirlenir.


 


Madde
107 – Tarım politikası kapsamı eşya dâhil, Gümrük antrepo
rejimine tabi tutulup ihracata ilişkin önlemlerden yararlanabilen serbest
dolaşımda bulunan eşyanın, ihraç edilmesi veya bu Kanunda öngörülen gümrükçe
onaylanmış diğer bir işlem ya da kullanıma tabi tutulması zorunludur.[65][66]


 


D. Dahilde İşleme Rejimi


I. Genel Hükümler


Madde
108 – 1. Serbest dolaşımda olmayan eşya, işlem görmüş
ürünlerin üretiminde kullanılmasından sonra Türkiye Gümrük Bölgesinden yeniden
ihraç edilmesi amacıyla, gümrük vergileri ve ticaret politikası önlemlerine
tabi tutulmaksızın ve vergileri teminata bağlanmak suretiyle, dahilde işleme
rejimi kapsamında geçici olarak ithal edilebilir. Eşyanın işlem görmüş ürünler
şeklinde ihracı halinde, teminat iade olunur. Eşyanın bu şekilde dahilde işleme
rejiminden yararlanmasına şartlı muafiyet sistemi denir.


2. Serbest dolaşımda bulunan eşyanın işlem görmüş
ürünlerin üretiminde kullanılmasından sonra Türkiye Gümrük Bölgesinden ihraç
edilmesi halinde, bu eşyanın serbest dolaşıma girişi esnasında tahsil edilmiş
olan ithalat vergileri, dahilde işleme rejimi kapsamından geri verilir. Eşyanın
bu şekilde dahilde işleme rejiminden yararlanmasına geri ödeme sistemi denir.


3.
"İşleme faaliyetleri" deyimi;


a) Eşyanın montajı, kurulması ve diğer eşya ile
birleştirilmesi dahil olmak üzere işçiliğe tabi tutulması,


b)
Eşyanın işlenmesi,


c)
Eşyanın yenilenmesi ve düzenli hale getirilmesi dahil olmak üzere tamir
edilmesi,


d)
İşleme sırasında tamamen veya kısmen tüketilseler dahi, işlem görmüş ürünler
içinde bulunmayan ancak, bu ürünlerin üretilmesini sağlayan veya kolaylaştıran
önceden belirlenmiş bazı eşyanın kullanılması,


anlamına
gelir.


4.
"İşlem görmüş ürün" deyimi, işleme faaliyetleri sonucunda elde edilen
tüm ürünler anlamına gelir.


5. "Asıl işlem
görmüş ürün" deyimi, dahilde işleme rejimi kapsamında elde edilmesi
amaçlanan ürün anlamına gelir.


6.
"ikincil işlem görmüş ürün" deyimi, işleme faaliyetleri sonucunda
elde edilen asıl işlem görmüş ürün dışındaki ürünler anlamına gelir.


7. "Eşdeğer
eşya" deyimi, işlem görmüş ürünlerin imali için ithal eşyasının yerine
kullanılan serbest dolaşımda bulunan eşya anlamına gelir.


8.
"Verimlilik oranı" deyimi, belirli miktardaki ithal eşyasının
işlenmesi sonucunda elde edilen işlem görmüş ürünlerin miktarı veya yüzde oranı
anlamına gelir.


 


Madde
109 – İşlem görmüş ürünlerin eşdeğer eşyadan elde edilmesine
veya eşdeğer eşyadan elde edilen işlem görmüş ürünlerin ithal eşyasının serbest
dolaşıma girmesinden önce Türkiye Gümrük Bölgesi dışına ihraç edilmesine izin
verilebilir. Eşdeğer eşya kullanımına kolaylaştırma, yasaklama veya kısıtlama
getirebilir.[67]


Eşdeğer
eşyanın, ithal eşyası ile aynı özellik ve aynı nitelikleri taşıması gerekir.
Ancak, belirlenecek özel hallerde eşdeğer eşyanın ithal eşyasından daha
kaliteli veya daha ileri bir imalat aşamasında olmasına izin verilebilir.


İşlem görmüş ürünlerin eşdeğer eşyadan elde edilmesi
durumunda, gümrük işlemlerinde ithal eşyası eşdeğer eşya, eşdeğer eşya ise
ithal eşya olarak değerlendirilir.


Henüz
ithal edilmemiş eşyanın yerine ihracat vergilerine tabi eşdeğer eşyadan elde
edilen işlem görmüş ürünlerin ihracı halinde, ithal eşyasının süresi içinde
ithal edilmesine karşılık olarak izin hak sahibinden, ihracat vergileri kadar
teminat alınır.


 


II. İznin Verilmesi


Madde
110 – 1. Dahilde işleme izni, 80 inci madde çerçevesinde,
işleme faaliyetlerini yapan veya yaptıran kişinin talebi üzerine verilebilir.


2.
Dahilde işleme izni sadece;


a)
Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik kişilere,


b)
108 inci maddenin 3 üncü fıkrasının (d) bendinde belirtilen eşyanın kullanımı
hariç, ithal eşyasının işlem görmüş ürünler içerisinde mevcudiyetinin veya 109
uncu madde kapsamında eşdeğer eşya için konulmuş koşullara uyulduğunun tespit
edilebildiği hallerde,


c)
Türkiye Gümrük Bölgesindeki üreticilerin temel ekonomik çıkarlarının olumsuz
etkilenmemesi şartıyla, dahilde işleme rejiminin işlem görmüş ürünlerin ihracı
veya yeniden ihracı için en iyi imkanların yaratılmasına yardımcı olduğu
hallerde,


verilebilir.


(Ek
cümle: 18/6/2009-5911/23 md.) (c) bendinde belirtilen
halleri belirlemeye Cumhurbaşkanı yetkilidir.[68]


3.
Ticari nitelikte olmayan dahilde işleme amaçlı ithalat için Türkiye Gümrük
Bölgesi dışında yerleşik kişilere de izin verilmesi mümkündür.


 


III. Rejimin İşleyişi


Madde
111[69] – 1.İşlem görmüş
ürünlerin ihracı veya yeniden ihracı ya da gümrükçe onaylanmış başka bir işleme
tabi tutulması için gerekli süreler, işleme faaliyetlerinin gerçekleştirilmesi
ve işlem görmüş ürünlerin elden çıkarılması için yeterli olacak şekilde
belirlenir.


2. Süre, serbest
dolaşımda bulunmayan eşya için dahilde işleme rejimine ilişkin iznin alındığı
tarihten itibaren işlemeye başlar ve bitimin rastladığı ayın son günü sona
erer. (Ek cümle: 18/6/2009-5911/24 md.) İzin sahibi tarafından ileri
sürülen haklı gerekçelere bağlı olarak ek süre verilebilir.Bu süre ve ek
süreler, Cumhurbaşkanı Kararıyla belirlenir.


3.
İthal eşyasının ithalindenönce eşdeğer eşyadan elde edilen işlem görmüş
ürünlerin ihracı halinde, ithal eşyasının rejim beyanı için gereken süre
Cumhurbaşkanınca belirlenir. Bu süre, ilgili eşdeğer eşyadan elde edilen işlem
görmüş ürünler için ihracat beyannamesinin tescil tarihinden itibaren işlemeye
başlar.


 


Madde 112 – 1.Bir dahilde işleme izni kapsamı
eşyanın verimlilik oranı veya gerekli olduğunda bu oranın belirlenme yöntemi,
işleme faaliyetinin gerçekleştiği ya da gerçekleşeceğikoşullar gözönünde
bulundurularak belirlenir.


2.
İlgili kuruluşların görüşleri alınarak hesaplanan standart verimlilik oranları,
asli nitelikleri itibariyle aynı özelliklere sahip eşya kullanılmak şartıyla
aynı kalitede işlem görmüş ürünlerin elde edilmesi ile sonuçlanan ve belirli
teknik koşullar altında yürütülen işleme faaliyetlerine ilişkin, doğruluğu
önceden belirlenmiş verilere göre tespit edilir.


 


Madde
113 – Değişmemiş eşyanın veya işlem görmüş ürünlerin serbest
dolaşıma girmiş sayılacağı durum ve koşullar serbest dolaşıma giriş rejimi
hükümleri çerçevesinde belirlenir.


 


Madde
114 – 1. Dahilde işleme rejimi kapsamında bir gümrük
yükümlülüğünün doğması halinde, 115 inci madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla,
gümrük vergileri, ithal eşyasının dahilde işleme rejimine ilişkin beyannamenin
tescil tarihindeki vergi oranı ve diğer vergilendirme unsurları gözönünde
bulundurularak hesaplanır.


2. İthal eşyası, dahilde işleme rejimine ilişkin
beyannamenin tescil tarihinde, tarife kotaları ve tarife tavanları çerçevesinde
tercihli tarife uygulamasından yararlanabilir durumda ise söz konusu eşyanın bu
tercihli tarifeden yararlanabilmesi, serbest dolaşıma giriş beyannamesinin
tescil edildiği tarihte de mevcut tercihli tarifenin yürürlükte olmasına
bağlıdır.


 


Madde
115[70]
– 1.
İlgili kuruluşların görüşleri alınarak yönetmelikle belirlenen listede yer alan
işleme faaliyetleri sonucunda, asıl işlem görmüş ürünlerle birlikte söz konusu
listede belirtilen ikincil işlem görmüş ürünlerin elde edilmesi ve bu ikincil
ürünlerin serbest dolaşıma sokulması halinde ithalat vergileri; asıl işlem
görmüş ürünün ihraç edilen kısmı oranında ikincil işlem görmüş ürünlerin
serbest dolaşıma girişine ilişkin beyannamenin tescil tarihindeki vergi oranı
ve diğer vergilendirme unsurları esas alınarak hesaplanır. Ancak, izin hak
sahibi, bu ürünlere ilişkin vergilerin 114 üncü maddede belirtilen usule göre
tahakkukunu talep edebilir.


Tarım
politikası çerçevesinde bir vergiye konu olan işlem görmüş ürünlerin vergiye
tabi tutulmasına ilişkin usul ve esaslar Cumhurbaşkanınca belirlenir.[71]


2.
Bir şartlı muafiyet düzenlemesine tabi tutulan ya da serbest bölgeye konulan
işlem görmüş ürünlerin ithalat vergileri, söz konusu şartlı muafiyet
düzenlemesinin öngördüğü ya da serbest bölgelere ilişkin hükümlerin öngördüğü
şekilde hesaplanır.


Ancak,
işlem görmüş ürünlerin, gümrük kontrolü altında işleme rejimi dışında, yukarda
düzenlenen gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanım şekillerinden birine tabi
tutulduğu hallerde, uygulanacak vergi 114 üncü madde uyarınca hesaplanan
miktardan az olamaz.


İlgili
kişi, verginin 114 üncü maddede belirtilen usule göre hesaplanmasını
isteyebilir.


3.
İthal eşyasının, gümrük kontrolü altında işleme rejimine tabi tutulduğu
hallerde, işlem görmüş ürünler söz konusu rejim çerçevesinde vergiye tabi
tutulur.


4.
Söz konusu ithal eşyası için amaca yönelik özel kullanım nedeniyle indirimli
veya sıfır ithalat vergi oranının uygulanmasının öngörüldüğü hallerde, bu
uygulamadan işlem görmüş ürünler de yararlandırılır.


5.
Söz konusu ithal eşyasının 167 nci madde uyarınca ithalat vergilerinden muaf
olduğu hallerde, işlem görmüş ürünler de bu muafiyetten yararlandırılır.


 


IV. Türkiye Gümrük Bölgesi Dışında
İşleme Faaliyetleri


Madde 116 – 1.(Değişik:
18/6/2009-5911/25 md.) Gerekli iznin alınması şartıyla, işlem görmüş
ürünlerin veya değişmemiş eşyanın tamamı veya bir kısmı, hariçte işleme rejimi
hükümleri çerçevesinde daha ileri düzeyde işlenmek üzere veya ayniyetinin
tespit edilebilir olması şartıyla sergilenmek ya da tamir amacıyla Türkiye
Gümrük Bölgesi dışına geçici olarak ihraç edilebilir.


2.
Yeniden ithal edilen ürünler için bir gümrük yükümlülüğünün doğması halinde,
ithalat vergileri;


a)
1 inci fıkrada belirtilen işlem görmüş ürünler veya değişmemişeşya için 114 ve
115 inci maddeler uyarınca,


b)
Türkiye Gümrük Bölgesi dışında işlendikten sonra yeniden ithal edilen ürünler
için hariçte işleme rejimi hükümleri uyarınca,


hesaplanır.


 


V. Geri Ödeme Sisteminden Yararlanma


Madde
117 – (Değişik: 18/6/2009-5911/26 md.)


1.
Geri ödeme sisteminden her eşya yararlanabilir. Ancak, serbest dolaşıma giriş
beyannamesinin tescili sırasında;


a)
İthalat miktar kısıtlamasına tabi olan,


b)
Kota kapsamında tarife önlemleri uygulanan,


c)
Tarım politikası çerçevesinde ithalat veya ihracat lisansı veya sertifikası
ibrazını gerektiren,


d)
İşlem görmüş ürün için ihracat iadesi veya vergisi mevcut,


eşya
için geri ödeme sistemi uygulanmaz.


2.
Birinci fıkrada yer alan hükümlere ek olarak, işlem görmüş ürünlerin ihracat
beyannamesinin tescili sırasında söz konusu ürünler için tarım politikası
çerçevesinde ithal veya ihraç lisansının veya sertifikasının ibrazı gerekiyorsa
ya da bu ürünler için ihracat geri ödemesi veya vergisi konulmuş ise, geri
ödeme sisteminde ithalat vergileri iade edilmez.


 


Madde
118 – Dahilde işleme rejimine tabi tutulacak ithal eşyasına
ilişkin serbest dolaşıma giriş beyannamesinde, eşyanın geri ödeme sistemi
kapsamında olduğu belirtilir ve izne ilişkin bilgiler beyanname üzerinde
gösterilir. Ayrıca, söz konusu izin belgesinin bir örneği beyannameye eklenir.


 


Madde
119 – Dahilde işleme rejiminde geri ödeme sisteminin
uygulandığı hallerde;


a)
Eşdeğer eşyadan elde edilen işlem görmüş ürünlerin ithal eşyasının serbest
dolaşıma girmesinden önce Türkiye Gümrük Bölgesi dışına ihraç edilmesi hükmü,


b) İşlem görmüş ürünlerin eşdeğer eşyadan elde edildiği
durumlarda, gümrük işlemlerinde ithal eşyasının eşdeğer eşya, eşdeğer eşyanın
ise ithal eşyası gibi değerlendirilmesi hükmü,


c)
Henüz ithal edilmemiş eşyanın yerine ihracat vergilerine tabi eşyadan elde
edilen işlem görmüş ürünlerin ihracı halinde, ithal eşyasının süresi içinde
ithal edilmesine karşılık olarak izin hak sahibinden, ihracat vergileri kadar
teminat alınması hükmü,


d)
111 inci maddenin üçüncü fıkrası, 113, 114 ve 122 nci madde ile 115 inci
maddenin birinci fıkrasının ikinci bendi ile üçüncü fıkrası hükümleri;[72][73]


uygulanmaz.


 


Madde
120 – İşlem görmüş ürünlerin veya değişmemiş eşyanın hariçte
işleme rejimi hükümleri çerçevesinde daha ileri düzeyde işlenmek üzere geçici
ihracı, söz konusu ürünlerin tespit edilmiş süreler içinde Türkiye Gümrük
Bölgesine yeniden ithal edilmemeleri hariç olmak üzere, 121 inci madde
çerçevesinde bir ihracat olarak kabul edilmez.


 


Madde
121 – 1. İzin hak sahibi, geri ödeme sistemi çerçevesinde
serbest dolaşıma giren ithal eşyasından elde edilmiş işlem görmüş ürünlerin
veya değişmemiş eşyanın;


a)
İhraç edildiklerini,


b)
Daha sonra yeniden ihraç edilmek üzere transit rejimi, gümrük antrepo rejimi,
geçici ithalat rejimi veya şartlı muafiyet sistemine tabi dahilde işleme
rejimine tabi tutulduğunu,


c)
Serbest bölgeye konulduğunu,


Belgelendirmek ve rejimin
uygulanmasına ilişkin diğer tüm şartlara uyulmuş olmak kaydıyla, ithalat
vergilerinin geri verilmesini veya kaldırılmasını isteyebilir.


2.
İşlem görmüş ürünler veya değişmemiş eşya, 1 inci fıkranın (b) bendinde
belirtilen gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulma
bakımından, serbest dolaşımda olmayan eşya sayılır.


3.
Geri ödeme başvurusunun yapılması için gereken süre ilgili Cumhurbaşkanı
Kararında belirtilir.[74]


4.
115 inci maddenin ikinci fıkrası hükmü saklı kalmak üzere, 1 inci fıkra
hükümleri çerçevesinde bir gümrük rejimine tabi tutulan ya da serbest bölgeye
konulan işlem görmüş ürünler veya değişmemiş eşya, yönetmelikle belirlenen
esaslar dahilinde (…)[75]
serbest dolaşıma girebilir. Bu şekilde serbest dolaşıma sokulacak eşyanın
gümrük vergileri tutarı, 1 inci fıkra hükmüne göre geri verilen veya kaldırılan
vergi tutarı kadardır.[76]


5.
Geri verilecek veya kaldırılacak ithalat vergileri tutarının tespitinde,
gerektiğinde 115 inci maddenin birinci fıkrasının birinci bendi hükmü
uygulanır.76


 


VI. Diğer Hükümler


Madde
122 – Şartlı muafiyet sisteminin uygulandığı dahilde işleme
rejiminde, ihraç olunan işlem görmüş ürünlerin ihracat vergilerine tabi eşdeğer
eşyadan elde edilmesi durumunda, söz konusu eşdeğer eşya ihracat vergilerinden
muaf tutulur.


 


E. Gümrük Kontrolü Altında İşleme
Rejimi


Madde
123 – 1.Gümrük kontrolü altında işleme rejimi, serbest
dolaşıma girmemiş eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesinde, ithalat vergilerine veya
ticaret politikası önlemlerine tabi tutulmaksızın, niteliğini veya durumunu
değiştiren işlemlere tabi tutulmaları ve bu işlemlerden elde edilen ürünlerin
gümrük vergileri üzerinden serbest dolaşıma girmelerine ilişkin hükümlerin
uygulandığı rejimdir. Elde edilen bu tür ürünler, işlenmiş ürün olarak
adlandırılır.


2.
Gümrük kontrolü altında işleme rejiminin uygulanabileceği durumların listesi
ile bu rejim konusu eşyanın serbest dolaşıma giriş rejimi dışında gümrükçe
onaylanmış bir işlem ve kullanıma tabi tutulabileceği istisnai durumlar ve özel
şartlar yönetmelikle belirlenir.[77]


 


Madde
124 – 1.Gümrük kontrolü altında işleme izni, işleme işini
yapan veya yaptıran kişinin talebi üzerine gümrük idarelerince verilir.


2.
İzin, sadece Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik kişilere;


a)
İşlenmiş ürünler içinde ithal eşyasının teşhisinin mümkün olduğu,


b)
Eşyanın işlenmesinden sonra, rejime tabi tutulduğu sıradaki niteliğine veya
durumuna dönüştürülmesinin ekonomik olarak mümkün olmadığı,


c)
Rejimin uygulanmasının, ithal eşyasının tabi olduğu menşe ve miktar kısıtlaması
kurallarının etkilerini saptırmayacağı,


d)
Türkiye'deki benzer eşyanın üreticilerinin temel ekonomik çıkarlarını olumsuz
etkilemeyen, bir işleme faaliyeti yaratma veya devam ettirme yönündeki ekonomik
amaçlara uyulduğu,


hallerde
verilir.


(Ek cümle:
18/6/2009-5911/27 md.) (d) bendinde belirtilen ekonomik şartların yerine getirildiği ya da
yerine getirilmiş addedildiği haller yönetmelikle belirlenir.


 


Madde 125 – Gümrük
kontrolü altında işleme rejimine ilişkin süreler, rejimin ibrası ve verimlilik
oranları, 111 ve 112 nci maddelerdeki esaslar çerçevesinde yönetmelikle
belirlenir.[78]


 


Madde
126 – Değişmemiş eşyaya veya izinde öngörülen işlemin ara aşamalarından
birinde bulunan ürünlere ilişkin bir gümrük yükümlülüğü doğduğunda, gümrük
vergileri tutarı, ithal eşyasının bu rejime ilişkin beyannamenin tescili
sırasında yürürlükte bulunan vergi oranı ve diğer vergilendirme unsurlarına
dayanılarak belirlenir.


 


Madde
127 – 1. Gümrük kontrolü altında işleme rejimine tabi
tutulan ithal eşyasının, tercihli bir tarife uygulanmasından yararlanabildiği
ve aynı tercihli tarife uygulamasının serbest dolaşıma giren aynı nitelikteki
işlenmiş ürünlere de uygulanabildiği hallerde, işlenmiş ürünlerin tabi olduğu
ithalat vergileri, söz konusu tercihli tarife çerçevesinde belirlenmiş vergi
oranına göre hesaplanır.


2.
Tercihli tarife uygulamasının, tarife kotaları veya tarife tavanlarına tabi
olması halinde, işlenmiş ürünler için 1 inci fıkrada belirtilen vergi oranının
uygulanması, söz konusu tercihli tarifenin serbest dolaşıma giriş
beyannamesinin tescili sırasında ithal eşyasına uygulanabilmesi koşuluna
bağlıdır. Serbest dolaşıma giren işlenmiş ürünlerin imalatında fiilen kullanılan
ithal eşyası miktarı, serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescili sırasında
yürürlükte olan tarife kotaları ve tarife tavanları hesabına katılır. Bu
durumda, işlenmiş ürünlerle aynı olan ürünler için açılmış tarife kotaları veya
tavanlarının hesabına herhangi bir ilave yapılmaz.


 


F. Geçici İthalat Rejimi


Madde
128 – Geçici ithalat rejimi, serbest dolaşıma girmemiş
eşyanın ithalat vergilerinden tamamen ya da kısmen muaf olarak ve ticaret
politikası önlemlerine tabi tutulmaksızın, Türkiye Gümrük Bölgesi içinde
kullanılması ve bu kullanım sırasındaki olağan yıpranma dışında, herhangi bir
değişikliğe uğramaksızın yeniden ihracına olanak sağlayan hükümlerin
uygulandığı rejimdir.


 


Madde
129 – 1. Geçici ithalat izni, eşyayı kullanan veya
kullandıran kişinin talebi üzerine gümrük idarelerince verilir.


2.
İthal eşyası ile ilgili ayniyet tespitinin mümkün olmadığı hallerde, geçici
ithalat rejiminin kullanılmasına izin verilmez. Ancak, eşyanın veya yapılacak
işin niteliği itibariyle, ayniyet tespiti ile ilgili önlemlerin alınmamasına
rejimin kötüye kullanılmasına sebep olmayacağı hallerde, gümrük idareleri
vergilerin tümünü teminata bağlamak suretiyle, geçici ithalat rejiminin
kullanılmasına izin verebilirler.


 


Madde
130 – 1. İthal eşyasının yeniden ihraç edilmesi veya
gümrükçe onaylanmış yeni bir işlem veya kullanıma tabi tutulması için gerekli
süreler, izin verilen kullanımın amacına uygun olacak şekilde Müsteşarlıkça
belirlenir.


2.
131 inci madde uyarınca tespit edilecek özel süreler saklı kalmak üzere, eşyanın
geçici ithalat rejimi altında kalma süresi azami yirmidört ay olarak
belirlenir. Bununla birlikte, gümrük idareleri ilgili kişinin de kabul
etmesiyle daha kısa süreler saptayabilir.


3.
Ancak, istisnai hallerde ve ilgilinin talebi üzerine, 1 ve 2 nci fıkralarda
belirtilen sürelerin uzatılmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle
belirlenir.


 


Madde
131 – İthal vergilerinden tam muafiyet suretiyle geçici
ithalat rejiminin uygulanabileceği durumlar ve özel şartlar Cumhurbaşkanınca
tespit edilir.[79]


 


Madde
132 – 1.Mülkiyeti, Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik
bir kişiye ait olan ve 131 inci madde uyarınca konulmuş hükümlere tabi olmayan
veya söz konusu hükümlere tabi olmakla birlikte, tam muafiyet suretiyle geçici
ithalat iznine ilişkin hükümlerde öngörülen koşulları taşımayan eşyanın, kısmi
muafiyet uygulanması suretiyle geçici ithalat rejiminden yararlanması
mümkündür.


2. Kısmi muafiyet suretiyle geçici ithalat rejiminden
yararlandırılmayacak eşyaya ilişkin liste Cumhurbaşkanınca belirlenir.[80]


 


Madde 133 – 1.Kısmi
muafiyet suretiyle geçici ithalat rejimine tabi tutulan eşyadan her ay için
alınacak ithalat vergileri, geçici ithalat rejimine ilişkin beyannamenin tescil
tarihinde, söz konusu eşyanın serbest dolaşıma girmiş olması halinde alınacak
vergiler tutarının %3'ü olarak tespit edilir.


Söz
konusu vergiler eşyanın bu rejimden yararlandığı her ay için alınır ve bir
aydan daha az süreler tam ay olarak değerlendirilir.


2.
Alınacak ithalat vergileri tutarı, uygulanacak faizler hariç olmak üzere, söz
konusu eşyanın geçici ithalat rejimine tabi tutulduğu tarihte serbest dolaşıma
girmesi halinde alınacak vergileri aşamaz.


3.
Geçici ithalat rejiminden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerin 83 üncü madde
uyarınca devri halinde, yeni hak sahibi rejime ilişkin kalan süreyi 130 uncu
maddenin 3 üncü fıkrası hükmü saklı kalmak üzere kullanabilir.


4.
3 üncü fıkrada belirtilen devir işleminin aynı ay içerisinde, rejimi kısmi
muafiyetle kullanmasına izin verilmiş iki kişi arasında gerçekleştirilmesi
halinde, ilk hak sahibi söz konusu ayın tamamı için tahakkuk eden ithalat
vergileri tutarını ödemekle yükümlüdür.


 


Madde 134 – 1. İthal
eşyası için gümrük yükümlülüğü doğduğunda, gümrük vergilerinin tutarı, geçici
ithalat rejimine ilişkin beyanda bulunulduğu tarihte söz konusu eşyaya ait
vergi oranı ve diğer vergilendirme unsurlarına istinaden tespit edilir. Ancak,
tam muafiyet suretiyle geçici ithal edilen eşya ile ilgili olarak gümrük
yükümlülüğü doğması halinde, 193 üncü maddede belirtilen tarihte söz konusu
eşyaya ilişkin vergi oranı ve diğer vergilendirme unsurları esas alınır.


2.
Kısmi muafiyet suretiyle geçici ithalat hükümleri dışında herhangi bir nedenle
ithal eşyası için gümrük yükümlülüğü doğması halinde, 1 inci fıkra uyarınca
hesaplanan vergi tutarından 133 üncü madde hükümlerine göre ödenen vergi
miktarı düşülür.


 


G. Hariçte İşleme Rejimi


I. Genel Hükümler


Madde
135 – 1. Hariçte işleme rejimi, 144 ila 148 inci maddelerde
öngörülen standart değişim sistemine ilişkin hükümler ile 116 ncı madde hükmü
saklı kalmak üzere, serbest dolaşımdaki eşyanın hariçte işleme faaliyetlerine
tabi tutulmak üzere Türkiye Gümrük Bölgesinden geçici olarak ihracı ve bu
faaliyetler sonucunda elde edilen ürünlerin ithal vergilerinden tam veya kısmi
muafiyet suretiyle yeniden serbest dolaşıma girişine ilişkin hükümlerin
uygulandığı rejimdir.


2.
Serbest dolaşımdaki eşyanın geçici ihracı halinde, söz konusu eşyaya Türkiye
Gümrük Bölgesi dışına çıkışı için öngörülen ihracat vergileri, ticaret
politikası önlemleri ve diğer işlemler uygulanır.


3.
Bu rejimde geçen;


a)
"Geçici ihracat eşyası"deyimi, hariçte işleme rejimine tabi tutulan
eşya,


b)
"İşleme faaliyetleri"deyimi, 108 inci maddenin 3 üncü fıkrasının (a),
(b) ve (c) bentlerinde düzenlenen faaliyetler,


c)
"İşlem görmüş ürünler"deyimi, işleme faaliyetleri sonucu elde edilen
bütün ürünler,


d)
"Verimlilik oranı" deyimi, belirli miktardaki geçici ihracat
eşyasının işlenmesi sonucunda elde edilen işlem görmüş ürünlerin miktarı veya
yüzde oranı,


anlamına
gelir.


 


Madde
136 – Hariçte işleme rejimi;


a)
İhracı, ödenmiş ithalat vergilerinin geri verilmesine veya teminata bağlanmış
ithalat vergilerinin kaldırılmasına yol açan,


b)
İhracından önce, nihai kullanımları nedeniyle tam muafiyet suretiyle serbest
dolaşıma giren ve bu muafiyetin tanınması için gerekli koşulları taşımaya devam
eden,


c)
İhracı, ihracat vergi iadesini gerektiren veya ihracı nedeniyle tarım
politikası çerçevesinde vergi idaresi dışında bir mali avantaj sağlanan,


Serbest
dolaşımdaki eşyaya uygulanmaz.


(b)
bendinin istisnaları yönetmelikle belirlenir.


 


II. İznin Verilmesi


Madde
137 – 1.Hariçte işleme izni, talep üzerine,80 inci madde
çerçevesinde işleme faaliyetini yaptıracak kişiye verilebilir.


2.
Ancak, rejimin uygulanmasının, ithal edilen işlem görmüş ürünlerin aynısını
veya benzerini üreten Türkiye'deki üreticilerin temel çıkarlarını olumsuz
etkilemeksizin ihraç eşyasının satışını teşvik etmesi ve işleme faaliyetinin
Türk menşeli eşya ile Türkiye dışında elde edilen eşyanın birleştirilmesiyle
oluşan işlem görmüş ürün olarak ithal edilmesi halinde, hariçte işleme izni
işleme faaliyetini yaptıracak kişi dışında başka bir kişiye de verilebilir.


 


Madde
138 – Hariçte işleme izni;


a)
Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik kişilere,


b)
İşlem görmüş ürünlerin geçici ihracat eşyasının işlenmesi sonucu elde edildiğinin
tesbiti mümkün olan hallerde,


c)
Talep edilen iznin; Türkiye'deki üreticilerin temel ekonomik çıkarlarına ciddi
bir zarar verecek durumda olmadığı hallerde,


verilir.


(b)
bendinde istisna getirilecek haller ve bu istisnaların uygulanmasına ilişkin
şartlar ilgili Cumhurbaşkanı Kararında belirtilir.[81]


 


III. Rejimin İşleyişi


Madde
139 – 1.İşlem görmüş ürünlerin Türkiye Gümrük Bölgesine
yeniden ithal edilmeleri için gereken süre verilen izinde belirtilir. İzin hak
sahibinin talebinin uygun bulunması halinde, bu süre uzatılabilir.


2. Faaliyetin verimlilik oranı veya bu oranın
belirlenmesine ilişkin usul ve esaslar ilgili Cumhurbaşkanı Kararında
belirtilir.81


 


Madde
140 – 1. 135 inci maddenin 1 inci fıkrasında belirtilen ithalat
vergilerinden tam veya kısmi muafiyet, yalnızca işlem görmüş ürünlerin serbest
dolaşıma giriş beyanının, izin hak sahibi veya izin hak sahibinin onayı alınmış
ve izin koşullarına uyulmuş olmak kaydı ile Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik
bir başka kişi adına ya da hesabına yapılması halinde tanınabilir.


2.
Hariçte işleme rejimine ilişkin şartlar veya yükümlülüklerden birine uyulmadığı
takdirde, 135 inci maddenin 1 inci fıkrasında belirtilen ithalat vergilerinden
tam veya kısmi muafiyet uygulaması yapılmaz. Ancak, bu durumun, söz konusu
rejimin doğru işleyişine önemli bir etkisinin olmadığının tesbit edilmesi
halinde, ithalat vergilerinden tam veya kısmi muafiyet uygulaması yapılır.


 


Madde
141 – 1. 135 inci maddenin 1 inci fıkrasında belirtilen
ithalat vergileri, işlem görmüş ürünlere ait ithalatvergileri tutarından,
geçici ihracat eşyasına en son işleme faaliyetine tabi tutulduğu ülkeden aynı
tarihte ithal edilse idi uygulanacak olan ithalat vergileri tutarının
indirilmesi suretiyle hesaplanır.


2.
1 inci fıkra uyarınca indirilecek tutarın hesaplanmasında geçici ihracat
eşyasının, hariçte işleme rejimine ilişkin beyannamenin tescili tarihindeki
miktar ve niteliği ile işlem görmüş ürünlerin yeniden serbest dolaşıma girişine
ilişkin beyannamenin tescili tarihinde uygulanabilir diğer vergilendirme
unsurları dikkate alınır.


İşlem
görmüş ürünlerin gümrük kıymetinin belirlenmesinde 27 nci maddenin 1 inci
fıkrasının (b) bendinin (i) alt bendi dikkate alınır. Kıymetin bu şekilde
belirlenememesi durumunda, işlem görmüş ürünlerin gümrük kıymeti ile makul bir
yöntemle belirlenen işleme masrafları arasındaki fark, geçici ihracat eşyasının
kıymetini oluşturur.


Bununla
birlikte;


a) Cumhurbaşkanınca yürürlüğe konulacak yönetmelikle
belirlenecek giderler, indirilecek tutarın hesaplanmasında dikkate alınmaz.81


b) Hariçte işleme rejimine tabi tutulmadan önce geçici
ihracat eşyasının nihai kullanımı nedeniyle indirimli bir oranda serbest
dolaşıma girdiği ve bu indirimli oranın tanınması için gerekli koşulların
yürürlükte kalmaya devam ettiği hallerde indirilecek tutar, eşyanın serbest
dolaşıma ilk girişi sırasında hesaplanan gerçek ithalat vergileri tutarıdır.


3.
Geçici ihracat eşyasının, nihai kullanım amacıyla serbest dolaşıma girişi
sırasında indirimli veya sıfır vergi oranından yararlanabildiği hallerde, bu
eşyaya en son işleme faaliyetinin gerçekleştiği ülkede de nihai kullanıma uygun
işçilik görmesi koşuluyla, söz konusu indirimli veya sıfır vergi oranı
uygulanır.


4.
İşlem görmüş ürünlerin 15 inci maddenin 3 üncü fıkrasının (d) veya (e) bentleri
çerçevesinde tercihli bir tarife uygulamasından yararlanması ve bu tarifenin
geçici ihracat eşyası ile aynı tarife pozisyonundaki eşya için de geçerli
olması halinde, 1 inci fıkra uyarınca indirilecek tutarın hesaplanmasında
dikkate alınacak vergi oranı, söz konusu tercihli tarifenin uygulanabilmesi
için gerekli koşullara uygun geçici ihracat eşyasına uygulanması gereken
orandır.


5. (Ek:
18/6/2009-5911/28 md.) Birinci fıkra hükümlerine istisna olarak hariçte
işleme rejimini müteakip eşyaya serbest dolaşıma giriş rejiminin uygulanacağı
durumlar ve buna ilişkin özel şartlar Cumhurbaşkanınca belirlenir. Söz konusu
eşyanın vergilendirilmesinde hariçte işleme rejimi kapsamında yapılan işleme
maliyeti esas alınır.[82]


6.
İki veya çok taraflı ticaret anlaşmaları çerçevesinde bazı işlem görmüş ürünler
için konulmuş veya konulacak olan ithalat vergi muafiyeti içeren hükümler
saklıdır.[83]


 


Madde
142 – Tamir amacıyla geçici ihraç edilen eşya, tamiratın
garanti nedeniyle sözleşmeye bağlı olarak veya kamuni bir yükümlülüğe dayanarak
ya da bir imalat hatası nedeniyle, bedelsiz yapıldığının kanıtlanması halinde,
serbest dolaşıma ithalat vergilerinden tam muaf olarak girer. Ancak, söz konusu
eşyanın serbest dolaşıma ilk girişi sırasında kusurlu olduğunun dikkate
alınarak işlem yapılmış olması halinde, bu hüküm uygulanmaz.


 


Madde 143 –
Eşyanın tamir amacıyla geçici ihraç edildiği ve tamiratın bedel karşılığında
yapıldığı hallerde, 135 inci maddenin 1 inci fıkrasında belirtilen ithalat
vergileri, gümrük kıymeti olarak tamir masraflarına eşit bir tutar dikkate
alınarak, işlem görmüş ürünlerin serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescil
edildiği tarihte, bu ürünlere uygulanacak vergi oranı ve diğer vergilendirme
unsurlarına istinaden belirlenir. Ancak, izin hak sahibinin tamir masrafları
dışında başka bir ödeme yapmamış olması ve bu ödemenin izin hak sahibi ile
faaliyeti yapan kişi arasındaki ilişkiden etkilenmemesi gerekir.


 


IV. Standart Değişim Sistemine
Dayalı Hariçte İşleme


Madde
144 – 1. Hariçte işleme rejimine ilişkin önceki hükümlerin
yanı sıra, bu madde ve 145 ila 148 inci madde hükümlerine göre ikame ürün
olarak adlandırılan ithal eşyasının bir işlem görmüş ürün ile değiştirilmesi, standart
değişim sistemi kapsamında mümkündür.


2.
Tarım politikasına veya tarım ürünlerinin işlenmesi sonucu elde edilen ve özel
düzenlemelere tabi eşya dışında kalan serbest dolaşımdaki eşyanın tamirinin söz
konusu olduğu hallerde, gümrük idareleri standart değişim sisteminin
uygulanmasına izin verirler.


3.
148 inci madde hükmü saklı kalmak üzere, işlem görmüş ürünlere uygulanan
hükümler ikame ürünlere de uygulanır.


4.
Gümrük Müsteşarlığınca, tespit edilen koşullar altında ve ithalat vergileri
tutarını karşılayan bir teminat verilmesi halinde, ikame ürünlerin geçici
ihracat eşyasının ihracından önce ithal edilmelerine izin verilir.


 


Madde
145 – 1. İkame ürünlerin, tamirata konu olan geçici ihracat
eşyası ile aynı tarife pozisyonuna girmesi, aynı ticari nitelikte ve aynı
teknik özelliklere sahip olması gerekir.


2.
Geçici ihracat eşyasının ihracattan önce kullanılmış olması halinde, ikame
ürünlerin de yeni olmamaları ve kullanılmış olmaları gerekir.


3. (Ek:
18/6/2009-5911/29 md.) Standart değişim sisteminin uygulanmasına yukarıda
belirtilen şartların yerine getirildiğine ilişkin bilgi ve belgelerin ibrazı
halinde izin verilir.


Ancak, ikame ürünün satış sözleşmesindeki garanti
hükümleri uyarınca veya kanuni bir yükümlülük ya da bir imalat hatası nedeniyle
bedelsiz olarak verilmesi halinde, kullanılmış eşya yerine yeni eşya
getirilebilir.


 


Madde
146 – İthalatın önceden yapıldığı durumda, ikame ürünlerin
serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescili tarihinden itibaren iki aylık
süre içinde geçici ihracat eşyasının ihraç edilmesi gerekir.


Ancak,
istisnai hallerde, söz konusu süre dolmadan ilgili kişinin talebi üzerine
gümrük idareleri bu süreyi makul ölçüde uzatabilirler.


 


Madde 147 – İthalatın
önceden yapıldığı durumda ve 141 inci maddenin uygulanması halinde, indirilecek
tutar, geçici ihracat rejimine ilişkin beyannamenin tescili tarihinde geçici
ihracat eşyasına uygulanabilir vergi oranı ve diğer vergilendirme unsurlarına
istinaden belirlenir.


 


Madde
148 – Stantart değişim çerçevesinde yürütülen işlemler, 137
nci maddenin 2 nci fıkrası ile 138 inci maddenin (b) bendi hükümlerine tabi
değildir.


 


V. Diğer Hükümler


Madde
149 – Hariçte işleme rejimi çerçevesinde öngörülen usuller,
tarife dışı ticaret politikası önlemlerinin yürütülmesi amacıyla da
uygulanabilirler.


 


DÖRDÜNCÜ AYIRIM


İhracat Rejimi


Madde
150 – 1. İhracat rejimi, serbest dolaşımda bulunan eşyanın
ihraç amacıyla Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkışına ilişkin hükümlerin
uygulandığı rejimdir.


İhracat, ticaret politikası önlemleri ve gerektiği
takdirde ihracat vergileri de dahil olmak üzere çıkış işlemlerine ilişkin
hükümlerin uygulanmasıyla gerçekleştirilir.


2. Türkiye Gümrük Bölgesinden ihraç edilecek eşya,
ihracata ilişkin gümrük beyannamesi ile yetkili gümrük idaresine beyan edilir.


3.
Türkiye Gümrük Bölgesinden çıkacak eşyanın gümrük beyannamesine tabi olmayacağı
hal ve şartlar yönetmelikle belirlenir.


4. Müsteşarlık, gerektiğinde ihraç eşyasının cinsine,
niteliklerine ve ihracatın özelliğine göre ihracatın daha kolay yapılmasını
sağlayacak usul ve esasları belirlemeye yetkilidir.


 


Madde
151 – İhraç eşyası, buna ilişkin gümrük beyannamesinin
tescili sırasında bulunduğu durum ve niteliğini gümrük kontrolünden çıktığı
sırada da aynen muhafaza etmesi ve bu haliyle Türkiye Gümrük Bölgesini terk
etmesi koşuluyla fiilen ihraç edilmiş sayılır. Bu durumda, ihraç eşyası üzerindeki
gümrük kontrolü sona erer.[84]


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Gümrükçe Onaylanmış Diğer İşlem veya Kullanım Şekilleri


 


BİRİNCİ AYIRIM


Serbest Bölgeler


A. Genel Hükümler


Madde
152 – Serbest bölgeler, Türkiye Gümrük Bölgesinin parçaları
olmakla beraber;


a) Serbest dolaşımda olmayan eşyanın herhangi bir gümrük
rejimine tabi tutulmaksızın ve serbest dolaşıma sokulmaksızın, gümrük
mevzuatında öngörülen haller dışında kullanılmamak ya da tüketilmemek kaydıyla
konulduğu, ithalat vergileri ile ticaret politikası önlemlerinin (…)[85] uygulanması bakımından,
Türkiye Gümrük Bölgesi dışında olduğu kabul edilen;


b)
Serbest dolaşımdaki eşyanın, bir serbest bölgeye konulması nedeniyle normal
olarak eşyanın ihracına bağlı olanaklardan yararlandığı;


yerlerdir.


 


Madde 153[86] – 1. Serbest
bölgelerin sınırları ile giriş ve çıkış noktaları gümrük idarelerinin
gözetimine tabidir.


2.
Bir serbest bölgeye giriş veya çıkış yapan kişiler ve nakil araçları gümrük
idaresi tarafından kontrol edilir.


3.
Gümrük idareleri, serbest bölgeye giren, burada kalan veya çıkan eşyayı muayene
edebilirler. Muayenenin yapılmasını sağlamak üzere eşyaya giriş veya çıkışlarda
eşlik etmesi gereken taşıma belgesinin bir nüshasının gümrük idaresine
verilmesi veya tetkike hazır tutulması gerekir. Muayene gerektiği takdirde,
eşya gümrük idarelerine sunulur.


4. (Ek:
18/6/2009-5911/30 md.) Gümrük idareleri, bu Kanunda yer alan hükümlere
uyacağı hususunda ciddi şüphe uyandıran kişilerin serbest bölgeye girişine izin
vermeyebilir.


 


B. Serbest Bölgelere Eşya Konulması


Madde
154 – Serbest dolaşımda olan veya olmayan her türlü eşya
serbest bölgelere konulabilir. Ancak, parlayıcı ve patlayıcı veya bir arada
bulundukları eşya için tehlikeli olan veya korunmaları özel düzenek veya
yapılara gerek gösteren eşya serbest bölgelerdeki bu niteliklere uygun yerlere
konulur.


 


Madde 155 – 1.
153 üncü maddenin 3 üncü fıkrası hükmü saklı kalmak üzere, serbest bölgeye
giren eşyanın gümrük idarelerine sunulmasına ve beyanname verilmesine gerek
yoktur.


2.
a) Serbest bölgeye girişiyle sona erecek olan bir gümrük rejimine tabi tutulan,


b)
Bir serbest bölgeye ithalat vergilerinin geri verilmesi veya kaldırılmasına
ilişkin bir karardan sonra konulan,


c)
Bir serbest bölgeye ihracat kaydıyla konulan,


d) (Ek:
18/6/2009-5911/31 md.) Bir serbest bölgeye doğrudan Türkiye Gümrük Bölgesi
dışından gelen,


Eşyanın gümrük idarelerine sunulması ve gerekli gümrük
işlemine tabi tutulması şarttır.


Ancak,
(a) bendinde belirtilen gümrük rejimi hükümlerinin böyle bir zorunluluğu
aramadığı hallerde, eşyanın gümrüğe sunulması gerekmez.


3.
İhracat vergilerine veya ihracatla ilgili diğer hükümlere tabi olan eşyanın
gümrük idarelerine bildirilmesi gerekir.


4.
İlgilinin talebi üzerine, gümrük idareleri serbest bölgeye konulmuş eşyanın
gümrük statüsünü onaylayan bir belge verebilirler.


 


C. Serbest Bölgelerin İşleyişi


Madde
156 – Eşyanın serbest bölgelerde kalabileceği süre
sınırsızdır.


 


Madde
157 – 1.Bir serbest bölgeye konulmuş serbest dolaşımda
olmayan eşya;


a)
Serbest dolaşıma giriş rejimi kapsamında ve 161 inci maddede belirtilen
koşullar altında, serbest dolaşıma girebilir.


b)
İzni gerek olmaksızın mutat elleçleme işlemlerine tabi tutulabilir.


c)
Dahilde işleme rejimine tabi tutulabilir.


d)
Gümrük kontrolü altında işleme rejimine tabi tutulabilir.


e)
Geçici ithalat rejimine tabi tutulabilir.


f)
164 üncü maddeye göre gümrüğe terk edilebilir.


g)
İlgili kişinin, gümrük idarelerince gerekli görülen tüm bilgileri vermesi
şartıyla imha edilebilir.


Eşyanın
(c), (d) ve (e) bentlerinde belirtilen rejimlerden birine tabi tutulması
halinde, serbest bölgelerin işletilmesine ve gümrük gözetimine ilişkin koşullar
da gözönünde bulundurularak, ilgili rejimin gerektirdiği düzenlemeler
yönetmelikle belirlenir.


2.
Normal olarak ihracata bağlı olanaklardan yararlanan tarım politikası kapsamındaki
eşya, yalnızca mutat elleçleme işlemine tabi tutulabilir. Bu işlemler izin
alınmaksızın da yapılabilir.


 


Madde
158 – 1. 157 nci madde hükümleri uygulanmaksızın, serbest
dolaşımda olmayan eşya ile 152 nci maddenin (b) bendinde belirtilen serbest
dolaşımda olan eşya, serbest bölgelerde tüketilemez veya kullanılamazlar.[87]


(Ek
paragraf: 18/6/2009-5911/32 md.) Ancak,


a)
Serbest bölgelerdeki tesislerin yapımında kullanılan,


b)
Serbest bölgelerde bulunan tesislerde makina-teçhizat, demirbaşa kayıtlı eşya
veya bunların parçası olarak kullanılan,


c)
Serbest bölgelerde yerleşik gemi inşa faaliyetinde bulunanlara gemi inşasında
kullanılmak üzere teslimi yapılan,


eşya,
bu durumun tevsiki kaydıyla, bu hükmün dışındadır.


2.
Yönetmelikle belirlenen teçhizat ve tedarik ürünlerine ilişkin hükümler saklı
kalmak kaydıyla ve ilgili rejimde öngörülen hallerde 1 inci fıkra uygulaması,
eşyanın serbest dolaşıma girişi veya geçici ithalata tabi tutulmasına ilişkin
ithalat vergileri veya tarım politikası ya da ticaret politikası önlemlerinin
uygulanmasını gerektirmemesi halinde, bu eşyanın kullanılmasına veya
tüketilmesine engel oluşturmaz. Ancak, söz konusu eşyanın bir kota veya tarife
tavanına tabi olması halinde, bu eşya ile ilgili olarak gümrük beyannamesi
verilmesi zorunludur.


 


Madde
159 – 1.Serbest bölgelerde depolama, işçilik, işleme veya
alım ve satım faaliyetlerinde bulunan kişiler tarafından, gümrük idarelerince
kabul edilen forma uygun olarak envanter kayıtları tutulur. Eşya, söz konusu
kişiye ait yere konulmasından sonra kırksekiz saat içinde envanter kayıtlarına
geçirilir. Söz konusu envanter kayıtları, gümrük idarelerine eşyayı teşhis ve
eşya hareketlerini izleme olanağını verecek şekilde tutulmak zorundadır.


2.
Eşyanın serbest bölge içinde bir yerden bir yere aktarılması ile ilgili
kayıtlar yetkili gümrük idaresinin incelemesine hazır bulundurulur. Bu
uygulamada, eşyanın kısa süreli depolanması, aktarma işleminin bir parçası
olarak kabul edilir.[88]


3. (Ek :
18/6/2009-5911/33 md.) Bir serbest bölgeye doğrudan Türkiye Gümrük Bölgesi
dışından gelen veya bir serbest bölgeden doğrudan Gümrük Bölgesinin dışına
çıkan eşya için 35/A, 35/B ve 35/C ile 165/A, 165/B, 165/C ve 165/D maddelerine
göre özet beyan verilir.


 


D. Eşyanın Serbest Bölgelerden
Çıkışı


Madde
160 – (Değişik : 18/6/2009-5911/34 md.)


1.
Mevzuatın aksini öngörmediği hallerde, bir serbest bölgeden çıkan eşya, Türkiye
Gümrük Bölgesi dışına ihraç veya yeniden ihraç edilebilir veya Türkiye Gümrük
Bölgesinin bir başka yerine getirilebilir.


2.
Bir serbest bölgeden Türkiye Gümrük Bölgesinin bir başka yerine getirilen eşya;
serbest dolaşımda bulunması halinde 46 ila 50 nci madde hükümleri, serbest
dolaşımda bulunmaması halinde ise 50 nci madde hükümleri dışında Üçüncü Kısım
hükümlerine tabidir.


3.
Eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesini bir serbest bölgeden terk etmesi halinde
Beşinci Kısım hükümlerine ilave olarak, ihracat, hariçte işleme, yeniden
ihracat, şartlı muafiyet düzenlemeleri veya transite ilişkin hükümlere uyulması
zorunludur.


 


Madde
161 – 1.Serbest dolaşımda olmayan eşya için bir gümrük
yükümlülüğü doğduğunda, bu eşyanın gümrük kıymetinin serbest bölgede kalış
süreleri içinde depolanma ve muhafaza edilme masraflarını da içeren fiilen
ödenmiş veya ödenecek fiyata dayandığı hallerde ve söz konusu masraflar bu
fiyattan ayrı olarak gösterildiği takdirde, gümrük kıymetine dahil edilmez.


2.
Serbest bölgede mutat elleçlemelere tabi tutulan eşyanın gümrük vergilerinin
hesaplanmasında, söz konusueşyanın dikkate alınacak niteliği, gümrük kıymeti ve
miktarı; beyan sahibinin talebi ve söz konusu elleçlemelerin yapılmasına izin
verilmiş olması kaydıyla, bu eşyanın 193 üncü maddede belirtilen tarihte söz
konusu elleçlemelere tabi tutulmamış gibi dikkate alınacak niteliği, gümrük
kıymeti ve miktarıdır. Bu hükme Cumhurbaşkanınca istisna getirilebilir.[89]


3.
(Ek : 18/6/2009-5911/35 md.) Normal olarak ihracata bağlı imkânlardan
yararlanan tarım politikası kapsamında yer alan serbest dolaşımda bulunan
eşyanın serbest bölgeye konulması halinde, ilgili mevzuatta öngörülen bir işlem
veya kullanıma tabi tutulması zorunludur.


4.
(Ek : 18/6/2009-5911/35 md.) Üçüncü fıkrada belirtilen eşyanın Türkiye
Gümrük Bölgesinin bir başka yerine geri getirilmesi veya üçüncü fıkrada
belirtilen bir işlem veya kullanıma tabi tutulmaması halinde gümrük idaresi ilgili
mevzuat hükümlerine göre gerekli tedbirleri alır.


 


Madde
162 – 1.Eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesine getirilmesi veya
geri gelmesi ya da bir gümrük rejimine tabi tutulması halinde, 155 inci
maddenin 4 üncü fıkrasında belirtilen onay belgesi, eşyanın gümrük statüsünün
tespitinde kanıt olarak kullanılır.


2.
Onay belgesi ile veya başka yoldan eşyanın gümrük statüsünün kanıtlanamaması
halinde, söz konusu eşya;


a)
İhracat vergilerinin, ihracat lisanslarının veya ticaret politikası
önlemlerinin uygulanması bakımından, serbest dolaşımında bulunan eşya,


b)
Diğer tüm hallerde serbest dolaşımda olmayan eşya,


olarak
kabul edilir.


 


İKİNCİ
AYIRIM


Yeniden İhracat, İmha ve Terk


Madde
163 – 1. Serbest dolaşımda olmayan eşyanın, Türkiye Gümrük
Bölgesinden yeniden ihracı mümkündür.


2.
Ticaret politikası önlemleri dahil olmak üzere, eşyanın ihracı için öngörülen
işlemler, gerektiğinde yeniden ihraç edilecek eşyaya da uygulanır.


Serbest
dolaşımda olmayan eşyanın, Türkiye Gümrük Bölgesinde ihracata ilişkin ticaret
politikası önlemlerinin uygulanmayacağını öngören şartlı muafiyet içeren bir
gümrük rejimine tabi tutulabileceği haller, yönetmelikle belirlenir.


 


Madde 164 – 1. Serbest
dolaşımda olmayan eşyanın Hazineye hiçbir masraf getirmeyecek şekilde, gümrük
idaresinin gözetiminde imhası veya gümrüğe terk edilmesi mümkündür.


2.
İmha sonucunda çıkan artık ve atıklar, serbest dolaşımda olmayan eşya için
öngörülen bir işlem veya kullanıma tabi tutulur. Söz konusu artık ve atıklar,
36 ncı maddenin 2 nci fıkrasında belirlenen işlemler tamamlanıncaya kadar
gümrük gözetimi altında kalır.


 


Madde
165 – Müsteşarlıkça belirlenen haller saklı kalmak üzere,
eşyanın imhası, gümrük idarelerine önceden bildirilir. Gümrük Müsteşarlığı,
ticaret politikası önlemleri dahil olmak üzere eşyanın ihracı veya yeniden
ihracına ilişkin işlemlerin veya önlemlerin gerektirdiği hallerde, yeniden
ihracatı yasaklar. Türkiye Gümrük Bölgesinde bulundukları sırada ekonomik
etkili bir gümrük rejimine tabi tutulan eşyanın yeniden ihraç edilmek istenmesi
halinde 58 ila 71 inci maddeler çerçevesinde bir gümrük beyannamesinin
verilmesi gerekir. Bu gibi hallerde, 150 nci maddenin 2 nci ve 4 üncü fıkraları
uygulanır.[90]


 


BEŞİNCİ KISIM


Türkiye Gümrük Bölgesinden Çıkan Eşya


Madde 165 /A – (Ek : 18/6/2009-5911/36 md.)


1. Türkiye Gümrük Bölgesinin kara suları veya hava
sahasından gümrük bölgesi içinde durmaksızın geçen taşıt araçları ile taşınan
eşya hariç olmak üzere, Türkiye Gümrük Bölgesinden çıkacak eşya için gümrük
beyannamesi ya da gümrük beyannamesi verilmesinin gerekmediği durumda özet
beyan verilir.


2. Gümrük beyannamesinin veya özet beyanın ihracat gümrük
idaresine, eşya Türkiye Gümrük Bölgesinden çıkmadan önce ibraz edilme süresi,
bu süreye getirilebilecek istisnalar ve bu süreye ilişkin değişiklikler, özet
beyandan vazgeçilebilmesine dair şartlar, Türkiye Gümrük Bölgesinden çıkan
eşyanın gümrük beyannamesi veya özet beyana tabi olmadığı durum ve şartlar;
özel durumlar ile belirli eşya trafiği, taşıma şekli ve yükümlü türleri ile
özel güvenlik düzenlemelerinin öngörüldüğü uluslararası anlaşmalar dikkate
alınarak yönetmelik ile düzenlenir.


 


Madde 165 /B – (Ek
: 18/6/2009-5911/36 md.)


1. Türkiye Gümrük Bölgesini terk eden
eşyanın gümrük beyannamesi verilmesini gerektiren gümrükçe onaylanmış bir işlem
veya kullanıma tabi tutulması halinde, bu beyanname eşyanın Türkiye Gümrük
Bölgesini terk etmesinden önce ihracat gümrük idaresine verilir.


2. İhracat gümrük idaresinin çıkış gümrük idaresinden farklı
olması halinde, ihracat gümrük idaresi, gerekli bilgileri derhal çıkış gümrük
idaresine iletir veya elektronik ortamda erişimini sağlar.


3. Gümrük beyannamesi, 165/D maddesinde öngörülen özet
beyanda bulunması gereken asgari bilgileri içerir.


4. Gümrük idarelerince, bilgisayar veri
işleme tekniği kullanılmadan düzenlenen gümrük beyannameleri için, veri işleme
tekniği kullanılarak hazırlanan gümrük beyannameleri ile aynı düzeyde risk
yönetimi uygulanır.


 


Madde 165 /C – (Ek
: 18/6/2009-5911/36 md.)


1. Türkiye Gümrük Bölgesini terk eden eşyanın gümrük
beyannamesi verilmesini gerektirmeyen gümrükçe onaylanmış bir işlem veya
kullanıma tabi tutulması halinde, eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesini terk
etmesinden önce çıkış gümrük idaresine özet beyan verilir.


2. Çıkış gümrük idaresine gerekli bilgilerin derhal
iletilebildiği veya elektronik ortamda erişiminin sağlandığı hallerde, özet
beyanın çıkış gümrük idaresinden başka bir gümrük idaresine verilmesine izin
verilebilir.


3. Yükümlünün bilgisayar sistemindeki özet beyan bilgilerine
erişilebilmesi halinde, Müsteşarlık, özet beyan yerine bir bildirimde
bulunulmasını kabul edebilir.


 


Madde 165 /D – (Ek:
18/6/2009-5911/36 md.)


1. Özet beyanın şekli ve içeriği, öncelikle güvenlik ve
emniyet amacı ile uluslararası standartlar ve ticari uygulamalardan yararlanılarak
risk analizi ve gümrük kontrollerinin etkin yapılabilmesi için gerekli
bilgileri kapsayacak şekilde yönetmelik ile belirlenir.


2. Özet beyan veri işleme tekniği kullanılarak hazırlanır.
Gerekli ayrıntıları içermesi halinde ticari bilgiler ile liman veya taşıma
bilgileri kullanılabilir.


3. Müsteşarlık, istisnai durumlarda yazılı olarak düzenlenen
özet beyanları, veri işleme tekniği kullanılarak hazırlanan özet beyanlar ile
aynı düzeyde risk yönetimi uygulanmasına imkân verilmesi kaydıyla kabul edebilir.


4. Özet beyan;


a) Eşyayı Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkaran veya Türkiye
Gümrük Bölgesi dışına taşıma sorumluluğunu üstlenen kişi,


b) Eşyayı yetkili gümrük idaresine sunabilen veya eşyanın
sunulmasını sağlayan kişi,


c) Yukarıdaki bentlerde belirtilen kişilerin temsilcisi,


tarafından verilir.


5. Dördüncü fıkrada belirtilen
kişilerin talep etmeleri halinde, özet beyanın verilmesinden sonra bir veya
daha fazla bilginin değiştirilmesine gümrük idarelerince izin verilir. Ancak;


a) Özet beyanı veren kişiye eşyanın muayene edileceğinin
bildirilmesinden,


b) Söz konusu bilgilerin yanlış olduğunun tespit
edilmesinden,


c) Eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesi
dışına çıkarılmak üzere ilgilisine teslim edilmesinden,


sonra özet beyanda değişiklik yapılmasına izin verilmez.


 


Madde 166 – Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkan
eşya, yürürlükteki hükümlere göre gümrük idareleri tarafından yapılan
kontrollere tabi olup, bunlar önceden belirlenen yollardan ve gümrüğün gözetimi
altında yurtdışı edilir.[91]


 


ALTINCI KISIM


Özellik Gösteren Faaliyetler


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Gümrük Vergilerinden Muafiyet ve İstisna


Madde
167 – Aşağıda sayılan hallerde, serbest dolaşıma sokulacak
eşya gümrük vergilerinden muaftır:


1.
Cumhurbaşkanının zat ve ikametgahı için gelen eşya,


2.
Mütekabiliyet esasına göre ithal edilen diplomatik eşya,


3.
(Değişik: 18/6/2009-5911/37 md.) Genelkurmay Başkanlığı, Milli Savunma
Bakanlığı, kuvvet komutanlıkları, Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığı,
Savunma Sanayii Başkanlığı, Jandarma Genel Komutanlığı, Sahil Güvenlik Komutanlığı
ve Emniyet Genel Müdürlüğünün münhasıran asli görevleri ile Makine ve Kimya
Endüstrisi Anonim Şirketinin faaliyet alanı ve Müsteşarlığın kaçakçılıkla
mücadele görevi ile ilgili olarak ithal edecekleri her türlü araç, gereç,
silah, teçhizat, makine, cihaz ve sistemleri ve bunların araştırma, geliştirme,
eğitim, üretim, modernizasyon ve yazılımı ile yapım, bakım ve onarımlarında
kullanılacak yedek parçalar, akaryakıt ve yağlar, hammadde, malzeme ile
bedelsiz olarak dış kaynaklardan alınan yardım malzemesi,[92][93]


4.
(Değişik: 18/6/2009-5911/37 md.) Değeri 150 EURO’yu geçmeyen eşya,


5.
(Değişik: 18/6/2009-5911/37 md.) Gerçek kişiler tarafından serbest
dolaşıma sokulacak şahsi eşyadan;


a)
Yerleşim yerlerini Türkiye Gümrük Bölgesine nakleden gerçek kişilere ait,
alındığı tarihte üç yaşından büyük ol+mayan kullanılmış motorlu veya motorsuz
özel nakil vasıtaları,


b)
Yerleşim yerlerini Türkiye Gümrük Bölgesine nakleden gerçek kişilere ait her
türlü kullanılmış ev eşyası,


c)
Yerleşim yeri Türkiye’de olan bir Türk ile evlenerek veya evlenmek üzere
Türkiye’ye gelen kişilere ait çeyiz eşyası,


d)
Miras yoluyla intikal eden kişisel eşya,


e)
Türkiye’ye öğrenim görmek amacıyla gelen öğrencilere ilişkin eğitimle ilgili
malzemeler ve eğitimle ilgili diğer ev eşyası,


f)
Türkiye Gümrük Bölgesinden geçici olarak çıkan gerçek kişilerin geri getirdiği
kullanılmış ev eşyası,


g)
Yerleşim yeri Türkiye dışında olan gerçek kişilerin Türkiye’de satın aldıkları
veya kiraladıkları konutlarında kullanılmak üzere geçici veya kesin olarak getirdikleri
ev eşyası,


h)
Yolcuların kendi kullanımlarına mahsus ticari mahiyette olmayan kişisel eşya,


6.
(Değişik: 18/6/2009-5911/37 md.) Gerçek kişilerce serbest
dolaşıma sokulacak diğer eşyadan;


a)
Değeri 430 EURO’yu geçmemek üzere yolcuların beraberindeki hediyelik eşya,


b)
Şeref nişanları veya ödülleri,


c)
Uluslararası ilişkiler çerçevesinde alınan hediyeler,


7.
(Değişik: 18/6/2009-5911/37 md.) Cumhurbaşkanınca
belirlenecek kişi, kurum ve kuruluşlar tarafından ticari gaye güdülmemek ve
amacı doğrultusunda kullanılmak üzere ithal edilen eşyadan;[94]


a)
Eğitim, bilim ve kültürel amaçlı eşya ile bilimsel alet ve cihazlar,


b)
Tıbbi teşhis, tedavi ve araştırma yapılmasına mahsus alet ve cihazlar,


c)
Bilimsel araştırma amacına yönelik hayvanlar ile biyolojik veya kimyasal
maddeler,


d) İnsan kaynaklı tedavi edici maddeler ile kan gruplama
ve doku tipi ayırma belirteçleri,


e)
İlaç özelliği olan ürünlerin kalite kontrolü amacına yönelik maddeler,


f)
Ulusal araştırma geliştirme kurumları tarafından yürütülen veya desteklenen
araştırma ve geliştirme faaliyetlerinde kullanılmak üzere ithal edilen eşya,


8.
Bir ticari faaliyetin yürütülmesi ile bağlantılı ithalat;


a)
İşyeri nakli suretiyle ithal edilen sermaye malları ve diğer malzemeler,


b) Türkiye Gümrük Bölgesinde faaliyette bulunan
çiftçilerin, komşu ülkedeki mülklerinden elde ettikleri ürünler,


c)
Komşu ülkelerdeki çiftçiler tarafından Türkiye Gümrük Bölgesindeki mülklerinde
kullanılmak üzere getirilen, toprak ve ekinlerin işlenmesi amacına yönelik
tohum, gübre ve diğer ürünler,


d)
Ticari mahiyet arz etmeyen numuneler,


i
- Önemli değeri olmayan numunelik eşya ve modeller,


ii
- Basılı reklamcılık dökümanları ve reklamcılık amacına yönelikmalzemeler,


iii
- Bir ticari fuarda veya benzeri bir faaliyette kullanılan veya tüketilen
ürünler,


e)
İnceleme, analiz veya test amaçlı olarak ithal edilen eşya,


9.
Ulaştırmacılıkta kullanılan eşya;


a)
Taşıma sırasında eşyanın istifi ve korunması için yardımcı maddeler,


b)
Canlı hayvanların nakli sırasında kullanılan kuru ot, yem ve yiyecek maddeleri
ile ilaçları,


c) Ulaşım araçları ile özel konteynerlerde mevcut bulunan
akaryakıt ve madeni yağları,


d)
Deniz ve hava ulaşım araçlarına ait donatım ve işletme malzemesi,


e) (Ek: 28/3/2013-6455/3 md.) 1/7/2010 tarihinden itibaren
geçerli olmak üzere, yolcu ve yük taşımacılığı faaliyetlerinde bulunan hava
yolu şirketlerinin bu faaliyetlerinde kullanılmak üzere ithal edilen hava
taşıtları, motorları ve bunların aksam ve parçaları,


10.
Bilgi materyali ithalatı;


a) Yayın hakları veya endüstriyel ve ticari patent
haklarını koruyan örgütlere gönderilen eşya,


b)
Turistik reklamcılık malzemeleri,


c)
Ticari değeri olmayan çeşitli belge ve eşya,


11.
Cenaze ve cenaze ile ilgili eşyanın ithali;


a)
Savaş kurbanları anıtları ile mezarlıkların yapımı, bakımı ve süslenmesi
amacına yönelik eşya,


b)
Tabutlar, cenaze kül kapları ve süsleme niteliği olan cenaze levazımatı,


12.
Diğer eşya;


a)
Malül ve engellilerin kullanımına
mahsus eşya,[95]


b)
(Değişik: 18/6/2009-5911/37 md.) Tabiî afetler, tehlikeli ve salgın
hastalıklar, büyük yangınlar, radyasyon ve hava kirliliği gibi önemli
nitelikteki kimyasal ve teknolojik olaylar ile büyük nüfus hareketleri gibi
kriz hallerinden zarar görenlere gönderilen eşya,


c) Türkiye'de düzenlenen uluslararası spor
müsabakalarında kullanılmak üzere getirilen eczacılık ürünleri,


(Değişik
ikinci fıkra: 18/6/2009-5911/37 md.) Birinci fıkranın (3) ila
(12) numaralı bentlerinde yer alan eşyayı geliş süreleri dâhil tanımlamaya,
bunların cins, nevi ve miktarlarını belirlemeye, muafiyet ve istisna uygulanacak
tutarları sıfıra kadar indirmeye veya iki katına kadar çıkartmaya ve bu
muafiyet ve istisnayı farklı eşya itibarıyla birlikte veya ayrı ayrı uygulamaya
ve ticari mahiyette bulunmayan vergiye tabi eşyadan alınacak gümrük vergilerini
göstermek üzere ilgili kanunlarda belirtilen hadleri geçmemek şartıyla tek ve
maktu bir tarife uygulamaya Cumhurbaşkanı yetkilidir.[96]


 


İKİNCİ BÖLÜM


Geri Gelen Eşya


Madde
168 – 1. Serbest dolaşımda bulunan eşya, Türkiye Gümrük
Bölgesinden veya Türkiye’nin anlaşmalarla dâhil olduğu gümrük birliği gümrük
bölgelerinin diğer bir noktasından ihraç edildikten sonra üç yıl içinde yeniden
serbest dolaşıma girmesi halinde ve beyan sahibinin talebi üzerine, ithalat
vergilerinden muaf tutulur. Üç yıllık süre, beklenmeyen haller veya mücbir
sebeplerle uzatılabilir.


Geri
gelen eşyanın, Türkiye Gümrük Bölgesinden veya Türkiye’nin anlaşmalarla dâhil
olduğu gümrük birliği gümrük bölgelerinin diğer bir noktasından ihraç edilmeden
önce, özel amaçlı kullanımı nedeniyle indirimli veya sıfır vergi oranından
yararlanarak serbest dolaşıma girmiş olduğu hallerde, eşyanın aynı amaca
yönelik olarak tekrar serbest dolaşıma sokulmak istenmesi durumunda, bu eşyaya
indirimli veya sıfır vergi oranı uygulanır. İthal amacının aynı olmaması
halinde, söz konusu eşyaya uygulanacak ithalat vergileri tutarı, serbest
dolaşıma ilk girişi sırasında alınmış tutar kadar indirilir. Ancak, serbest
dolaşıma ilk girişi sırasında alınmış tutarın geri gelen eşyanın yeniden
serbest dolaşıma girişi sırasında alınacak tutardan daha fazla olması halinde
hiçbir iade yapılmaz.[97]


2.
1 inci fıkrada belirtilen ithalat vergilerinden muafiyet;


a)
Aynen ihraç edildiği durumda olması hali hariç, hariçte işleme rejimi
çerçevesinde Türkiye Gümrük Bölgesinden veya Türkiye’nin anlaşmalarla dâhil
olduğu gümrük birliği gümrük bölgelerinin diğer bir noktasından ihraç edilen
eşyaya,[98]


b)
İhracı, bir dış ticaret önlemine konu olan eşyaya,


tanınmaz.


(b) bendine istisna getirilmesine ilişkin hal ve şartlar Cumhurbaşkanınca
belirlenir.9697


 


Madde
169 – 168 inci maddede belirtilen ithalat vergilerinden
muafiyet, geri gelen eşyanın ihracı sırasındaki ayniyeti değişmeden yeniden
ithali halinde tanınır. Bu koşula istisna getirilmesine ilişkin hal ve şartlar
Cumhurbaşkanınca belirlenir.96


 


Madde
170 – 168 ve 169 uncu madde hükümleri, dahilde işleme
rejiminin uygulanmasından sonra ihraç edilen ve sonra geri gelen işlem görmüş
ürünlere de uygulanır. Aynı hüküm yeniden ihraç edilen işlem görmüş ürünler
için de geçerlidir.


Bu
gibi hallerde, eşyanın yeniden ihraç terihi, serbest dolaşıma giriş tarihi
olarak kabul edilir ve kanunen alınması gereken ithalat vergileri tutarı,
dahilde işleme rejimi hükümlerine göre belirlenir.


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Deniz Balıkçılığı Ürünleri ve Denizden Çıkartılan
Diğer Ürünler


Madde
171 – 18 inci maddenin 2 nci fıkrasının (f) bendi saklı
kalmak kaydıyla, serbest dolaşıma giren;


a) Türkiye’de kayıtlı veya tescilli ve Türk bandırasını
taşıyan gemilerin başka ülkelerin kara sularından çıkattığı deniz balıkçılığı
ürünleri ve diğer deniz ürünleri,


b)
(a) bendinde öngörülen koşulları taşıyan fabrika gemilerde, aynı fıkrada
belirtilen ürünlerden elde edilen ürünler,[99]


İthalat
vergilerinden muaftır.


 


YEDİNCİ KISIM


Sınır Ticareti


Madde 172 – (Değişik:
26/6/2003-4910/1 md.)


Türkiye ile komşu ülkeler
arasında coğrafî durum ve bölge ihtiyaçları göz önünde bulundurularak yapılacak
sınır ticaretinin kapsamını belirlemeye, sınır ticareti yapılacak sınır ticaret
merkezlerinin kurulmasına ve buralardan yapılacak ihracat ve ithalatın usul ve
esaslarını belirlemeye veya sınır ticareti yoluyla serbest dolaşıma girecek
eşyadan alınacak vergileri göstermek üzere ilgili kanunlarda belirtilen azamî
hadleri geçmemek şartıyla tek ve maktu bir tarife uygulamaya Cumhurbaşkanı
yetkilidir.[100]


Sınır
ticaret merkezleri, gümrük işlemlerinin yürütülmesinde Türkiye Cumhuriyeti
Gümrük Bölgesi dışında addedilir.


Sınır ticaretine ilişkin
gümrük işlemleri Müsteşarlıkça belirlenir.


 


SEKİZİNCİ KISIM


Diğer Gümrük İşlemleri


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Posta Gümrük İşlemleri


Madde 173 – 1.
Posta yoluyla Türkiye Gümrük Bölgesine gelen, Türkiye’den gönderilen veya
Türkiye’ye iade edilen eşya, posta çantaları ve koliler gümrük idaresinin
kontrolüne ve muayenesine tabidir.[101]


İçinde
eşya bulunmadığı anlaşılan mektuplar bu hükmün dışındadır.


2. Türkiye Gümrük Bölgesine gelen bütün posta çantaları
ve koliler ilk giriş kapısından itibaren gümrük gözetimi altında posta
idarelerine sevk edilir ve buralarda gümrük muayenesine tabi tutulur.


3.
Türkiye Gümrük Bölgesinden gönderilecek posta çantaları ve koliler de gümrük
kontrolüne tabi olup, bunların daha önce gümrükçe kontrol edildiğine ilişkin
gümrük idarelerinin mühür veya diğer işaretlerinin bulunup bulunmadığı ve
kapların sağlamlığı tespit edildikten sonra çıkış gümrüğünden, ihracına izin
verilir.[102]


4.
Posta gönderilerine ait gümrük kontrolünün kapsamı ve yöntemi, Ulaştırma
Bakanlığı ve Gümrük Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakanlıkça müştereken
hazırlanacak bir yönetmelikle belirlenir.102


 


Madde
174 – Posta yoluyla Türkiye Gümrük Bölgesine gelen veya
Gümrük Bölgesinden giden eşya, 93 ile 107 nci maddelerde belirtilen hükümlere
tabi genel antrepo sayılan yerlere, posta idaresinin sorumluluğu ve gümrük
idaresinin gözetimi altında konulur. Eşyanın buralarda bekleme süresi,
Türkiye’nin taraf olduğu uluslararası posta anlaşmaları hükümlerine tabidir.


 


Madde
175 – 1. Posta yoluyla Türkiye Gümrük Bölgesine gelen veya Türkiye’den
gönderilecek olan ticari mahiyetteki eşya, 58 ila 71 inci madde hükümleri
uyarınca gümrük idarelerine beyan edilir.


2. Ticari mahiyette olmayan eşyanın gümrük idaresine
sunulması sırasında, ibraz edilen uluslararası kabul görmüş belgeler beyanname
hükmünde olup, ayrıca beyanname aranmaz.


 


İKİNCİ
BÖLÜM


Akaryakıt ve Kumanya ile ilgili Hükümler


Madde 176 – 1.
Gemilerin, botların, diğer deniz taşıtlarının ve hava gemilerinin dış
seferlerde kullanacakları yakıt ve yağları ile karaya çıkarılmamak şartıyla
yurtdışından getirdikleri kumanyaları ithalat vergilerinden muaftır.


2.
Antrepolarda bulunan ve henüz serbest dolaşıma girmemiş olan yakıt ve yağlar
ile kumanyalar, transit hükümlerine göre 1
inci fıkrada belirtilen taşıtlara ve kaçakçılıkla mücadele eden birimlerin kaçakçılıkla mücadele
amacıyla kullandıkları deniz taşıtlarına verilir.[103]


Serbest
dolaşımda bulunan yakıt ve yağlar ile kumanyaların dış sefere çıkan gemi, bot
ve diğer deniz taşıtları ile hava gemilerine verilmesi ihracat hükmündedir.


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Tasfiye Edilecek Eşyaya İlişkin İşlemler


Madde
177 – (Değişik: 18/6/2009-5911/38 md.)


1.
Bu Kanunun;


a)
48 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yolcu eşyasına mahsus gümrük
ambarlarına konulan ve buralarda bekleme süresi dolan yolculara ait eşya,


b)
50 nci maddesine göre verilen süre içinde kendilerine gümrükçe onaylanmış bir
işlem veya kullanım tayini için gerekli işlemlere başlanmamış eşya,


c)
57 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen eşya,


d)
66 ncı maddesinin beşinci fıkrasına göre tahlilden arta kalan ve ilgilisi
tarafından bir ay içerisinde alınmayan numunelik eşya,


e)
70 inci maddesinin birinci fıkrasına göre beyannamesi tescil edilen ve süresi
içinde işlemleri tamamlanmayan eşya,


f)
70 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre antrepoda bulunan eşya için gümrükçe
onaylanmış bir işlem veya kullanım tayin edilmesine ilişkin beyannamenin
tescilinden sonra otuz gün içinde işlemleri bitirilmeyen eşya,


g)
101 inci maddesine göre belirlenen süreleri dolan eşya,


h)
105 inci maddesinin üçüncü fıkrasında ve 236 ncı maddesinin ikinci fıkrasında
belirtilen antrepolarda veya gümrük idaresince eşya konulmasına izin verilen
yerlerde yapılan sayım sonucunda fazla çıkan eşya,


ı)
164 üncü maddesine göre gümrüğe terk edilen eşya ile yönetmelikle belirlenen esaslar
dâhilinde gümrüğe terk edilmiş sayılan eşya,


j)
174 üncü maddesine göre posta gönderileri ile gelen ve tasfiye edilebilecek
duruma gelen eşya,


k) İlgili hükümlerine göre kanuni bekleme süreleri
bulunup bulunmadığına bakılmaksızın, çabuk bozulma ve telef olma tehlikesine
maruz bulunan veya saklanması masraflı ve külfetli olan eşya,


l)
(Değişik:24/10/2019-7190/4 md.) 235 inci
maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, üçüncü fıkrası ve beşinci
fıkrasının (d) bendinde belirtilen eşya ile 237 nci maddesinin üçüncü ve
altıncı fıkralarında belirtilen eşya,


m)
Diğer mevzuatla bu Kanuna göre tasfiyesi öngörülen eşya,


178
inci madde hükümlerine göre tasfiye edilir.


2. (Değişik: 28/3/2013-6455/4 md.) Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu hükümleri
uyarınca;


a) Tasfiye edilebilecek duruma gelen eşya,


b) El konulan eşyanın mahkemesince sahibine iadesine karar
verilmesi halinde, eşyanın teslim alınması için ilgilisine yapılan tebliğ
tarihinden itibaren otuz gün içinde teslim alınmayan eşya,


178 inci madde hükümlerine göre tasfiye edilir.


3. (Ek:
28/3/2013-6455/4 md.)[104] Tasfiye
edilmesine karar verilen eşyanın bulunmaması halinde, ithal eşyası için CIF,
ihraç eşyası için FOB kıymeti ile bunlara ilişkin gümrük vergileri tutarları
tahsil edilir.


4.
Yukarıdaki fıkralara göre tasfiyelik hale gelen eşyanın tespit ve tahakkuk
belgeleri otuz gün içinde tasfiye idaresine intikal ettirilir. Tasfiye idaresi,
tasfiyeye konu eşyayı otuz gün içinde teslim almakla mükelleftir.


 


Madde
178 – 177 nci maddede belirtilen eşya;


a)
İhale yoluyla satış suretiyle,


b)
Yeniden ihraç amaçlı satış suretiyle,


c)
Perakende satılmak suretiyle,


d)
Kamu kuruluşları ile özel kanunla kurulmuş vakıf ve derneklere tahsis edilmek
suretiyle,


e)
İmha suretiyle,


f) (Ek:
18/6/2009-5911/39 md.) Özel yolla,


Tasfiyeye
tabi tutulur.


(Ek ikinci fıkra:
18/6/2009-5911/39 md.) Tasfiye idaresi; ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının görüşünü alarak
insan, hayvan, bitki ve çevre sağlığı bakımından gerekli önlemleri almakla
yükümlüdür.


Tasfiyeye
ilişkin usul ve esaslar (…)[105]
yönetmelikle belirlenir.[106]


 


Madde
179 – (Değişik : 18/6/2009-5911/40 md.)


1.
178 inci maddenin (a) bendine göre ihaleye çıkarılacak, (c) bendine göre
perakende satılacak eşyanın, ihale ilanının yayımlandığı veya perakende satış
kararının alındığı tarihe kadar, gümrük idaresine başvurularak bir gümrük
rejimine tabi tutulması veya gümrük bölgesi dışına yeniden ihracı istenebilir.


İthali
yasak veya kısıtlamaya tabi olması nedeniyle 178 inci maddenin (b) bendine göre
yeniden ihraç amaçlı satış suretiyle tasfiyesi yapılacak eşyanın, ihale
ilanının yayımlandığı veya perakende satış kararının alındığı tarihe kadar
gümrük idaresine başvurularak gümrük bölgesi dışına yeniden ihracı istenebilir.


(Değişik
paragraf:24/10/2019-7190/5 md.) Ancak, yukarıdaki
taleplerin kabulü, söz konusu eşyaya ait varsa cezalar ile ambarlama ve
elleçleme giderleri ve diğer giderler ile eşyanın döviz cinsinden CIF değerinin
%1’i, bu uygulamadan ikinci kez yararlanmak istenmesi hâlinde ise CIF değerinin
%3’ü oranında bir tutarın ödenmesine bağlıdır. Başvurunun, eşyanın ihale ilanı
yayımlandıktan veya perakende satış kararı alındıktan sonra ve satışının
gerçekleşmesinden önce yapılması hâlinde bu taleplerin kabulü söz konusu eşyaya
ait varsa cezalar ile ambarlama ve elleçleme giderleri ve diğer giderler ile
eşyanın döviz cinsinden CIF değerinin %10’u oranında bir tutarın ödenmesine
bağlıdır. Bunun dışındaki başvurular kabul edilmez.


2.
(Değişik:24/10/2019-7190/5 md.) 177 nci maddenin birinci fıkrasının (c),
(d), (ı), (l) ve (m) bentleri ile ikinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen
eşya için birinci fıkra hükmü uygulanmaz.


 


Madde
180 – (Değişik : 18/6/2009-5911/41 md.)


1. (Değişik:
28/3/2013-6455/5 md.) 177 nci maddenin birinci
fıkrasının (b), (e), (f), (g) ve (k) bentlerinde ve ikinci fıkrasının (b)
bendinde belirtilen eşyanın satış bedelinden sırasıyla;


a)
Hizmet karşılığı alacaklar ve yapılmış masraflar,


b)
Gümrük vergileri,


c)
Satış için yapılmış masraflar,


d)
Para cezaları,


ayrılarak
hak sahiplerine dağıtılır. Bu bedellerin dağıtımından sonra artan para olursa,
eşya sahipleri adına emanet hesabına alınır. Emanete alındığı tarihten itibaren
bir yıl içinde alınmayan para ile 177 nci maddenin birinci fıkrasının diğer
bentlerinde belirtilen eşyanın satış bedelinden bu fıkradaki usule göre
yapılacak dağıtımdan sonra kalan para Gümrük ve Ticaret Bakanlığı döner sermaye
işletmesine irat kaydedilir.


2.
177 nci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen ve satış suretiyle tasfiye edilen
eşya ve taşıtların satış bedelleri, Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 10 uncu
maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen taşıtlar için taşıtın muhafazası ve
satışı için gerekli olan bütün giderler düşüldükten sonra, aynı Kanunun 16 ncı
maddesindeki eşya ve taşıtlarda ise tamamı sahipleri adına emanet hesabına
alınır. Bu tutarlar, eşya ile ilgili dava sonucunda iade kararı verilmesi
halinde sahibine ödenir. (Değişik son cümle: 28/3/2013-6455/5 md.) Eşyanın
sahibine iade edilmesine karar verilmesi halinde tasfiye edilen eşyanın gümrük
vergileri iade edilmez, müsadere kararı verilmesi halinde satış bedeli Gümrük
ve Ticaret Bakanlığı döner sermaye işletmesine irat kaydedilir.


3. (Değişik:
28/3/2013-6455/5 md.) Tasfiye edilen eşya ve taşıtın satış
bedelinden alınacak gümrük vergileri, eşya için gümrük beyannamesi verilmiş ise
beyannamenin tescil edildiği tarihte, kaçak eşya için kaçak eşya tespit
tutanağının düzenlendiği tarihte, söz konusu tarihler bilinmiyorsa tespit ve
tahakkuk belgesinin düzenlendiği tarihteki vergi oranlarına göre belirlenir.


4. (Ek: 28/3/2013-6455/5 md.) Üzerlerinde satılamaz,
devredilemez, haciz, rehin, ipotek gibi şerhler bulunan taşıtların
tasfiyesinde, bu şerhler ayrıca bir işleme gerek olmaksızın, tasfiye kararı
alındığı tarihten itibaren kalkmış sayılarak varsa tescil kayıtları buna göre
düzeltilir ve tasfiyesi tamamlanarak birinci ve ikinci fıkra hükümleri
çerçevesinde kalan para emanete alınır. Dava sonucunda taşıtın sahibine
iadesine karar verilmesi halinde, şerhlere konu bedel ilgilisine ödendikten
sonra kalan tutar ikinci fıkra hükmü uyarınca sahibine ödenir.


5. (Ek: 28/3/2013-6455/5 md.) Bu Kanun kapsamında
yapılacak tasfiye işlemlerinde 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale
Kanunu hükümleri uygulanmaz ve buna ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle
belirlenir.


6. (Ek:24/10/2019-7190/6
md.) Bu madde kapsamında emanete alınan tutarların iadesi için, sahibine
iadesine ilişkin mahkeme kararının kesinleştiği, diğerlerinde ise emanete
alındığı tarihten itibaren bir yıl içinde yapılan başvurular kabul edilir.


 


DOKUZUNCU KISIM


Gümrük Yükümlülüğü


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Gümrük Yükümlülüğünün Doğması


Madde
181 – (Değişik: 18/6/2009-5911/42 md.)


1.
İthalatta gümrük yükümlülüğü;


a)
İthalat vergilerine tabi eşyanın serbest dolaşıma girişi,


b) İthalat vergilerine tabi eşyanın ithalat
vergilerinden kısmi muafiyet suretiyle geçici ithali,


için
verilecek gümrük beyannamesinin tescil tarihinde başlar.


2.
İthalatta gümrük yükümlülüğünde yükümlü, beyan sahibidir. Dolaylı temsil
durumunda, hesabına gümrük beyanında bulunulan kişi de yükümlüdür. Dolaylı
temsilde, temsilcinin yükümlülüğü, beyanda kullanılan verilerin yanlış olduğunu
bildiği veya mesleği icabı ve mutat olarak bilmesi gerektiği durumlarla
sınırlıdır. 188 inci, 190 ıncı ve 194 üncü maddeler uyarınca doğan gümrük
yükümlülüğü için de bu hüküm uygulanır.


3.
Birinci fıkrada belirtilen rejimlerden biri için bulunulan beyanda kullanılan
veriler, kanunen alınması gereken vergilerin tamamen veya kısmen tahsil
edilememesine sebep olduğu takdirde, beyanın yapılabilmesi için bu verileri
veren ve bu verilerin yanlış olduğunu bilen veya bilmesi gereken kişiler de
gümrük vergilerinden sorumludur.


 


Madde
182 –1.İthalat vergilerine tabi eşyanın, bu Kanuna aykırı
şekilde Türkiye Gümrük Bölgesine girmesi ya da bir serbest bölgede bulunan
ithalat vergilerine tabi eşyanın bu Kanuna aykırı olarak Gümrük Bölgesinin
başka bir yerine gitmesi hallerinde, gümrük yükümlülüğü doğar,


2.
Gümrük yükümlülüğü, eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesine bu Kanuna aykırı olarak
girişi tarihinde başlar.


3.
Bu Kanun hükümlerine göre;


a)
Eşyanın kanuna aykırı olarak girişini gerçekleştiren kişiler,


b)
Eşyanın kanuna aykırı girişine iştirak eden ve girişin kanuna aykırı olduğunu
bilen veya normal olarak bilmesi gereken kişiler,


c) Sözkonusu eşyayı elde eden veya elinde bulunduran ve
bu eşyayı elde ettiği veya aldığı sırada eşyanın kanuna aykırı olarak girdiğini
bilen veya normal olarak bilmesi gereken kişiler,


Gümrük
vergilerinden sorumludurlar.


 


Madde
183 – 1.Gümrük gözetimi altındaki ithalat vergilerine tabi
eşyanın, kanuna aykırı olarak gümrük gözetimi dışına çıkarılması halinde gümrük
yükümlülüğü doğar.


2.
Gümrük yükümlülüğü, eşyanın gümrük gözetiminden çıkarıldığı tarihte başlar.[107]


3.
Bu Kanun hükümlerine göre;


a)
Eşyayı gümrük gözetiminden çıkaran kişiler,


b)
Bu çıkarma işine iştirak eden ve eşyanın gümrük gözetiminden çıkarıldığını
bilen veya normal olarak bilmesi gereken kişiler,


c) Sözkonusu eşyayı elde eden veya elinde bulunduran ve
bu eşyayı elde ettiği veya aldığı sırada gümrük gözetiminden çıkarıldığını
bilen veya normal olarak bilmesi gereken kişiler,


d)
Eşyanın geçici depolanmasında veya tabi tutulmuş olduğu gümrük rejiminin
kullanılmasından doğan yükümlülükleri yerine getirmesi gereken kişiler,


Gümrük
vergilerinden sorumludurlar.


 


Madde 184 – 1.(Değişik: 18/6/2009-5911/43 md.) 1. 183 üncü maddede belirtilen haller dışında;


a)
İthalat vergilerine tabi eşyanın geçici depolanmasından veya tabi tutulmuş
olduğu gümrük rejiminin uygulanmasından doğan yükümlülüklerden birinin yerine
getirilmemesi,


b)
Eşyanın söz konusu gümrük rejimine tabi tutulmasına veya nihai kullanımı nedeniyle
indirimli yahut sıfır ithalat vergi oranı uygulanmasına ilişkin koşullardan
birine uyulmaması hallerinde ve bu fiillerin geçici depolamanın veya ilgili
gümrük rejiminin yanlış uygulanması sonucunu yarattığının tespit edilmesi,


durumunda
ithalat nedeniyle gümrük yükümlülüğü doğar.


2.
Gümrük yükümlülüğü;


a)
1 inci fıkranın (a) bendinde belirtilen hükmün yerine getirilememesinin bir
gümrük yükümlülüğü doğurması halinde, bu tarihte,


b) Eşyanın sözkonusu gümrük rejimine tabi tutulmasına
veya nihai kullanımı nedeniyle indirimli ya da sıfır ithalat vergi oranı
uygulanmasına ilişkin bir koşula uyulmadığının sonradan tespiti halinde, ilgili
rejime tabi tutulduğu tarihte,[108]


başlar.


3.
Yükümlü, ithalat vergilerine tabi eşyanın geçici depolanmasından veya tabi tutulduğu
gümrük rejiminin uygulanmasından doğan yükümlülükleri yerine getirmesi gereken
kişi ya da söz konusu rejime tabi tutulması için konulmuş koşullara uyması
gereken kişidir.


 


Madde 185 – 1. Serbest
bölgelerde bulunan ithalat vergilerine tabi eşyanın, bu Kanuna aykırı olarak
tüketilmesi veya kullanılması halinde gümrük yükümlülüğü doğar.


Eşyanın
kaybolması ve bu kaybın kanıtlanamaması halinde, eşya serbest bölgede
tüketilmiş veya kullanılmış sayılır.


2.
Gümrük yükümlülüğü, serbest bölgede bulunan eşyanın bu Kanuna aykırı olarak
tüketildiği veya ilk kez kullanıldığı tarihte başlar.


3.
Yükümlü, eşyayı tüketen veya kullanan; buna iştirak eden ve tüketimin veya
kullanımın bu Kanuna aykırı olduğunu bilen veya normal olarak bilmesi gereken
kişilerdir.


Gümrük
idarelerinin kaybolan eşyayı serbest bölgede tüketilmiş veya kullanılmış
saydığı ve bu fıkranın uygulanmasına imkan bulunmadığı hallerde, eşyanın gümrük
idarelerince bilinen en son kullanıcısı, gümrük vergilerini ödemekle yükümlü
kişidir.


 


Madde
186 – 1. 182 nci madde ile 184 üncü maddenin 1 inci
fıkrasının (a) bendi hükümleri saklı kalmak kaydıyla, yükümlünün;


a)
37 ila 40 ıncı madde hükümlerinden,


b)
Bir serbest bölgeden Türkiye'ye eşya sokulmasından,


c)
Eşyanın geçici depolanmasından,


d)
Eşyanın tabi tutulduğu gümrük rejiminin kullanılmasından,


Doğan
yükümlülüklerini yerine getirememesinin eşyanın tahrip olmasının veya tekrar
yerine konulamaması şeklinde kaybının, eşyanın özelliklerine bağlı bir nedenden
veya beklenmeyen hal veya mücbir sebepten ya da gümrük idarelerinin izninden
kaynaklandığını kanıtlaması halinde, ithalat nedeniyle gümrük yükümlülüğü
doğmuş sayılmaz.


Eşyanın
tekrar yerine konulamaz şekilde kaybı, bunun kullanılamaz hale gelmiş olmasını
ifade eder. (…)[109]


(…)109


a)
(Mülga: 18/6/2009-5911/68 md.)


b)
(Mülga: 18/6/2009-5911/68 md.)


(…)109


2.
Nihai kullanımı nedeniyle indirimli veya sıfır ithalat vergi oranından
yararlanarak serbest dolaşıma giren eşyanın, gümrük idarelerinin izni ile ihraç
veya yeniden ihraç edilmesi halinde de ithalat nedeni ile bir gümrük
yükümlülüğü doğmuş sayılmaz.


 


Madde
187[110]

1. nihai kullanım nedeni ile indirimli veya sıfır ithalat vergi oranından
yararlanarak ithal edilen eşya için 186 ncı maddenin 1 inci fıkrası uyarınca,
bir gümrük yükümlülüğünün doğmadığının kabulü halinde, söz konusu fıkrada
belirtilen tahribattan kaynaklanan atık ve artıklar serbest dolaşımda olmayan
eşya sayılır.


2.
nihai kullanım nedeniyle indirimli veya sıfır ithalat vergi oranından
yararlanarak serbest dolaşıma giren eşya için 183 ve 184 üncü madde uyarınca,
gümrük vergileri tahakkuk ettiğinde, serbest dolaşıma giriş sırasında ödenen
gümrük vergileri tutarı, tahakkuk eden gümrük vergileri tutarından indirilir.
Bu hüküm, gerektiğinde bu tür eşyanın tahribi sonucu kalan atık ve artıklar
için bir gümrük yükümlülüğü doğduğunda da uygulanır.


 


Madde
188 – 1. İhracat vergilerine tabi eşyanın bir gümrük
beyannamesi kapsamında Türkiye Gümrük Bölgesi dışına ihraç edilmesi halinde,
gümrük yükümlülüğü doğar.


2.
Gümrük yükümlülüğü, sözkonusu gümrük beyannamesinin tescili tarihinde başlar.


3.
(Mülga: 18/6/2009-5911/68 md.)


 


Madde
189 – 1. İhracat vergilerine tabi eşyanın gümrük beyanında
bulunulmaksızın Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkartılması halinde gümrük
yükümlülüğü doğar.


2. Gümrük yükümlülüğü, sözkonusu eşyanın fiilen Türkiye
Gümrük Bölgesi dışına çıktığı tarihte başlar.


3. Sözkonusu eşyayı Türkiye Gümrük Bölgesi dışına
çıkaran, bu fiile iştirak eden, beyanda bulunulması gerektiğini bildiği veya
bilmesi gerektiği halde bulunmayan kişiler, gümrük vergilerinden sorumludur.


 


Madde
190 – 1. Eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesi dışına ihracat
vergilerinden tam veya kısmi muafiyete tabi tutularak çıkmasına ilişkin
hükümlere uyulmaması halinde, gümrük yükümlülüğü doğar.


2.
a) İhracat vergilerinin tam veya kısmi muafiyete tabi tutularak, Türkiye Gümrük
Bölgesi dışına gönderilmesine izin verilen eşyanın gümrük yükümlülüğü, izin
verilen yerden başka bir varış yerine ulaştığı tarihte başlar.


b)
Gümrük idarelerinin (a) bendinde belirtilen tarihi tespit edememesi halinde,
eşyanın sözkonusu muafiyete hak kazanmasına ilişkin hükümlere uyulduğunu
kanıtlayan bir belgenin ibrazı için rejim hak sahibine süre verilir. Sözkonusu
belgenin ibraz edilememesi halinde, verilen sürenin bittiği tarihte gümrük
yükümlüğü başlar.[111]


3.
(Mülga: 18/6/2009-5911/68 md.)


 


Madde
191 – İthali ve ihracı yasaklama veya kısıtlamaya tabi eşya
için de 181 ila 185 ve 188 ila 190 ıncı maddelerde belirtilen gümrük yükümlülüğü
doğar. Ancak, sahte paralar ile tıbbi ve bilimsel amaçlı kullanımları nedeniyle
yetkili idareler tarafından (…)[112]
denetlenen ekonomik dolaşıma girmeyen narkotik uyuşturucu ve uyarıcı
maddelerin Türkiye Gümrük Bölgesine kanuna aykırı olarak girmesi halinde,
kaçakçılık ve diğer ceza koyan kanun hükümlerine göre işlem yapılacağından,
gümrük yükümlülüğü doğmaz. Bununla birlikte, cezai hükümler koyan kanunlar
gereğince, gümrük vergilerinin ceza tespitine esas olması veya cezai
kovuşturmaların gümrük yükümlülüğünün varlığına bağlı olması hallerinde, gümrük
yükümlülüğü doğmuş sayılır.


 


Madde 191/A – (Ek : 18/6/2009-5911/44 md.)


16 ncı, 77 nci, 135 inci
ve 167 ila 170 inci maddelere uygun olarak eşyanın mahiyeti veya nihai
kullanımı nedeniyle tercihli tarife uygulanmasının ya da ithalat veya ihracat
vergilerinden tamamen veya kısmen muafiyetinin mümkün olduğu durumlarda söz
konusu tercihli tarife veya vergi muafiyeti;


a) İlgili kişinin hileli
bir davranış veya ihmalinin olmaması,


b) Tercihli tarife veya
muafiyetin uygulanması için gerekli olan diğer şartların yerine getirildiğinin
ilgili kişi tarafından ispat edilmesi,


şartıyla 182 ila 185
inci, 189 uncu veya 190 ıncı maddelere göre gümrük yükümlülüğü doğduğu hallerde
de uygulanır.


 


Madde 192 –
Aynı gümrük vergilerinin ödenmesinden birden çok yükümlünün sorumlu olduğu
hallerde, bunlar söz konusu vergilerin ödenmesinden müştereken ve müteselsilen
sorumludurlar.


 


Madde
193[113]

1. Bu Kanunla konulmuş aksine hükümler ve 2 nci fıkra hükümleri saklı kalmak
kaydıyla, bir eşyaya uygulanacak ithalat veya ihracat vergileri tutarı, bu
eşyaya ilişkin gümrük yükümlülüğünün başladığı tarihteki vergi oranları ve
diğer vergilendirme unsurlarına göre belirlenir.


2. Gümrük yükümlülüğünün başladığı tarihi kesin olarak
tespit etmenin mümkün olmadığı hallerde, ilgili eşyaya ilişkin vergi oranları
ve diğer vergilendirme unsurlarının uygulanması için dikkate alınacak tarih,
gümrük idarelerinin bu eşya için bir gümrük yükümlülüğü başladığı sonucuna
vardıkları tarihtir.


Ancak,
gümrük idarelerinin elde ettikleri bilgilerin gümrük yükümlülüğünün daha önceki
bir tarihte başladığını tespit etmelerine imkan vermesi halinde, eşyanın
ithalat veya ihracat vergileri tutarı, elde edilen bilgilere göre söz konusu
yükümlülüğün başladığının anlaşıldığı en eski tarihteki vergi oranları ve diğer
vergilendirme unsurlarına dayanılarak tespit edilir.


3.
(Değişik: 18/6/2009-5911/45 md.) Beyan sahibinin hatalı beyanı sonucu
hiç alınmadığı veya noksan alındığı tespit edilen gümrük vergilerine, gümrük
yükümlülüğünün başladığı tarih ile vergilerin kesinleştiği tarih arasındaki
süre için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci
maddesine göre tespit edilen gecikme zammı oranında faiz uygulanır. Gümrük
vergilerinin kesinleşmesinden önce ödenmek istenmesi durumunda faiz, ödeme
tarihine kadar hesaplanarak vergiler ile birlikte tahsil edilir.


 


Madde
194 –1. Türkiye'nin taraf olduğu anlaşma hükümlerine göre
dahilde işleme rejimi altında elde edilen Türk menşeli eşyanın anlaşmalara
taraf ülkelere ithalinde, tercihli tarife uygulamasından yararlanmasının,
bunların bünyelerine giren serbest dolaşımda olmayan eşyanın ithalat
vergilerinin ödenmesi ve buna ilişkin belgelerin onaylanması koşuluna bağlı
olması halinde, ithalata ilişkin bir gümrük yükümlülüğü doğar. (Ek cümle:
18/6/2009-5911/46 md.) Ancak, geri ödeme sisteminden yararlanan eşya için
bu fıkra uyarınca gümrük yükümlüğü doğmaz ve bu durumda ödenmiş ithalat
vergileri geri verilmez.


2.
Bu halde gümrük yükümlülüğü, söz konusu eşyanın ihracına ilişkin gümrük
beyannamesinin gümrük idaresi tarafından tescil edildiği tarihte başlar.


3. (Değişik: 18/6/2009-5911/46 md.) Dâhilde
işleme rejimine tabi tutulan serbest dolaşımda bulunmayan eşyaya ilişkin
ithalat vergileri, ihracata ilişkin beyannamenin tescili tarihindeki vergi
oranı ve diğer vergilendirme unsurlarına göre hesaplanır. Ancak, izin
kapsamında önceden ihracat işleminden sonra ithalat yapılması durumunda, bu
vergi önceden ihracata ilişkin gümrük beyannamesinin tescil tarihindeki vergi
oranı ve diğer vergilendirme unsurlarına göre hesaplanarak, önceden ihracata
tekabül eden ithalatın yapılması esnasında ödenir.


4.
(Değişik: 18/6/2009-5911/46 md.) Birinci fıkra uyarınca doğan gümrük
yükümlülüğü kapsamında ödenmesi gereken ithalat vergilerinin ihracat
beyannamesi konusu eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıktığı tarihe kadar
ödenmesi zorunludur. Bu tarihten sonra ödenen ithalat vergileri için ayrıca bu
tarih itibarıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun
51 inci maddesi hükümlerine göre tespit edilen gecikme zammı uygulanır.


5.
(Ek: 18/6/2009-5911/46 md.) Dâhilde işleme rejimi kapsamında bir ihracat
beyannamesine ilişkin fazla ödenen ithalat vergilerinden aynı izin kapsamında
başka bir ihracat beyannamesine ilişkin eksik ödenen ithalat vergilerine mahsup
işlemi yapılmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Cumhurbaşkanı
yetkilidir. Mahsup işlemi sonrasında birinci fıkra uyarınca doğan gümrük
yükümlüğü kapsamında ödenmesi gereken ithalat vergilerinin tamamının ödenmiş
olması halinde, dördüncü fıkra ve 234 üncü maddenin beşinci fıkrası hükümleri
uygulanmaz.[114]


 


İKİNCİ
BÖLÜM


Gümrük Vergilerinin Tahakkuku, Tebliği ve Ödenmesi


Madde 195 – 1. Gümrük
idaresi tarafından gerekli bilgiler kullanılarak tahakkuk ettirilen gümrük vergileri,
Gümrük Vergileri Tahakkukunu İzleme Defterine veya bilgisayara kaydedilir.
Bilgisayara kayıt halinde, bilgisayar çıktıları Gümrük Vergileri Tahakkukunu
İzleme Defteri yerine geçer.


Ancak;


a)
Geçici bir anti-damping vergisi veya fark giderici vergi uygulandığı,


b)
Kanunen alınması gereken vergi tutarının, bir bağlayıcı tarife ve menşe
bilgisine istinaden belirlenen tutarlardan yüksek olduğu,


c)
Vergi tutarının Cumhurbaşkanı tarafından belirlenen seviyenin altında kaldığı,[115]


Hallerde,
hesaplanan vergiler Gümrük Vergileri Tahakkukunu İzleme Defterine kaydedilmekle
birlikte, bunların özel durumu defterde belirtilir.


2. Gümrük Vergilerinin tahakkukunu İzleme Defterinin
şekli ile bu defterin tutulmasına ilişkin usul ve esaslar Müsteşarlıkça
belirlenir.


 


Madde
196 – Gerekli teminatın sağlanması şartıyla, belirli
aralıklarla ve aynı kişiye teslim edilen aynı cins eşyanın gümrük vergileri
otuz günü geçmeyecek şekilde belirlenecek bir süre içinde tahakkuk ettirilerek
Gümrük Vergilerinin Tahakkukunu İzleme Defterine kaydedilebilir.


 


Madde
197 –1. Gümrük vergileri, tahakkukundan hemen sonra (…)[116]
yükümlüye tebliğ edilir.


2.
Yapılan denetlemeler sonucunda hiç alınmadığı veya noksan alındığı belirlenen
veya 1 inci fıkrada belirtilen şekilde tebliğ edilemeyen gümrük vergilerine
ilişkin tebliğat gümrük yükümlülüğünün doğduğu tarihten itibaren üç yıl içinde
yapılır. Şu kadar ki, gümrük yükümlülüğünün doğduğu olayla ilgili olarak dava
açılması zaman aşımını durdurur.


3.
Yükümlü tarafından gümrük beyannamesinde gösterilen vergi tutarı ile gümrük
idaresince hesaplanan vergi tutarının eşit olması halinde, gümrük idarelerinin
eşyayı teslim etmesi, gümrük vergilerinin yükümlüye tebliği yerine geçer.


4.
Gümrük vergileri alacakları, ceza uygulamasını gerektiren bir fiile ilişkin olması
ve zaman aşımı daha uzun bulunan bu fiil nedeniyle ceza davası açılmış olmak
kaydıyla, bu alacaklar Türk Ceza Kanunundaki dava ve ceza zamanaşımı süreleri
içerisinde kovuşturulup tahsil edilir.[117]


5.
(Ek: 18/6/2009-5911/47 md.) Bu madde hükümlerine göre tebliğ edilen gümrük
vergileri; 242 nci maddede belirtilen sürelerde itirazda bulunulmaması veya
süresi içinde idari yargı mercilerine başvurulmaması hallerinde bu sürelerin
bittiği tarihte kesinleşir; dava açılması halinde mahkemece yükümlü aleyhine verilen
kararın gümrük idaresine tebliğ edildiği tarihte tahsil edilebilir hale gelir.


 


Madde
198 – (Değişik: 18/6/2009-5911/48 md.)


1. 69 uncu madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, yapılan
kontrol ve denetlemeler sonucunda hiç alınmadığı veya noksan alındığı
belirlenen gümrük vergileri ile işlemleri daha sonra yapılmak üzere teslim
edilen eşyaya ilişkin gümrük vergilerinin, yükümlüye tebliğ edildiği tarihten
itibaren onbeş gün içinde ödenmesi zorunludur. Ödeme süresinin bitmesinden önce
ilgilinin yazılı istemde bulunması ve teminat alınması şartıyla ödeme süresi
otuz gün daha uzatılabilir. Süre uzatımı beyanname kapsamı eşyanın her bir
kalemi için ayrı ayrı da yapılabilir. Uzatılan süre için 6183 sayılı Amme
Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 48 inci maddesine göre tecil faizi
alınır.


2.
Tebliğ edilen gümrük vergilerine karşı 242 nci madde çerçevesinde gümrük
idareleri nezdinde itiraz edilmesi ödeme süresini keser. Ödeme süresi idarenin
ya da yargı mercii kararının tebliğ edildiği tarihten itibaren yeniden başlar.


3.
Yükümlü, vergi tutarının tamamını veya bir kısmını verilen sürenin bitimini
beklemeksizin ödeyebilir.


4. 195 inci maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c)
bentlerinde belirtilen durumlar hariç olmak üzere; eşyanın tercihli tarifesinin
karşı ülke idareleri ile idari işbirliği çerçevesinde oluşturulduğu durumlarda,
dolaşım belgesinin karşı ülke idaresince yanlışlıkla onaylandığı tespit
edildiğinde, yükümlü, gümrük mevzuatının gerektirdiği yükümlülüklerin yerine
getirilmesinde tüm özeni gösterdiğini ispat edebildiği takdirde, tercihli
tarife uygulanması nedeniyle tahakkuk ettirilmeyen vergiler sonradan istenmez.
Ancak, belgeyi onaylayan idarenin eşyanın tercihli tarife için tayin edilen
şartları yerine getirmediğini bildiği veya bilmesi gerektiği durumlar hariç
olmak üzere, doğru olmadığı tespit edilen belgenin ihracatçı tarafından sunulan
yanlış verilere dayanılarak onaylanması veya tercihli düzenlemenin, yararlanan
ülke tarafından doğru olarak uygulandığına dair şüphe bulunduğu yönünde Resmi
Gazetede bir duyuru yayımlanmış olması halinde vergiler yükümlüden tahsil
edilir.


 


Madde
199 – Basitleştirilmiş usule göretescil edilen bir
beyannamede eksik bulunan bilgi veya belgenin tamamlanması için gümrük idaresi
tarafından verilen süre içinde bu eksikliklerin tamamlanmaması halinde, söz
konusu beyanname kapsamı eşyanın ödenmesi gereken vergileri ertelenmez.


 


Madde
200 – 1.Gümrük vergileri Türk Lirası olarak ödenir. Bu ödeme
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunda öngörülen usullere
göre yapılır.


2.
Gümrük vergileri, yetki verilen bankalar aracılığıyla da tahsil edilebilir.


 


Madde
201 – Süresi içinde ödenmeyen kesinleşmiş gümrük vergileri
hakkında 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri
uygulanır.


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Teminat


Madde
202 – 1. (Değişik:24/10/2019-7190/7 md.) Gümrük
mevzuatı uyarınca, gümrük vergilerinin ve diğer amme alacaklarının ödenmesini
sağlamak üzere bir teminat verilmesi gereken hâllerde, bu teminat söz konusu
vergiler ve diğer amme alacakları tutarı kadar yükümlü veya yükümlü olması
muhtemel kişi tarafından verilir.


2.
Gümrük idareleri, teminat vermesi istenen kişinin yerine başka bir kişinin de
teminat vermesini kabul edebilir.


3. Genel ve katma bütçeye dahil kamu kuruluşlarının
belediyelerin sermayesinin tamamı Devlete ait olan kamu iktisadi kuruluşlarının
ve Türkiye'deki yabancı misyon şeflerinin verecekleri garanti mektuplarını
teminat olarak kabule Müsteşarlık yetkilidir.


4.
Teminat aranmayacak ve kısmi teminat uygulanacak halleri belirlemeye
belirlemeye Cumhurbaşkanı yetkilidir.[118]


 


Madde
203 – 202 nci maddenin 1 inci veya 3 üncü fıkrasında
belirtilen kişilerin talebi üzerine gümrük idareleri, bir gümrük yükümlülüğünü
gerektiren veya gerektirebilecek iki veya daha fazla işlemi kapsamak üzere
toplu teminat verilmesine izin verirler.


 


Madde 204 – 1.
(Değişik birinci paragraf: 18/6/2009-5911/49 md.) 202 nci maddenin birinci
fıkrasında belirtilen teminat tutarı, teminata konu gümrük vergileri tutarının
kesin olarak tespiti halinde bu miktar, diğer hallerde ise tahakkuk edilen veya
edilebilecek gümrük vergilerinin en yüksek tutarı esas alınarak belirlenir.


Zaman
içinde değişkenlik gösteren gümrük vergileri için verilen toplu teminat
tuturları, sözkonusu gümrük vergilerini her zaman karşılayabilecek biçimde
belirlenir.


2.
Götürü teminat alınmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.


 


Madde 205 – Gümrük
vergileri için kabul edilecek teminatlar ile bunların değerlendirilmesi 6183
sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine tabidir.
Yabancı paraların T.C. Merkez Bankası efektif alış kuru üzerinden hesaplanan
değeri üzerinden teminat olarak kabulüne Müsteşarlık yetkilidir.


 


Madde
206 – 1.Teminatın zaman içinde değerini yitirmesi veya
yetersiz kalması halinde, ilgili gümrük idaresi ek teminat verilmesini veya ilk
teminatın yeni bir teminat ile değiştirilmesini isteyebilir.


2. Teminatın alınmasını gerektiren gümrük yükümlülüğü
sona erdiğinde teminat çözülür.


3. Gümrük yükümlülüğü kısmen sona erdiğinde, ilgilinin
talebi üzerine verilmiş teminat kısmen çözülür. Ancak, söz konusu teminatın
kısmen çözülmeye uygun olması gerekir.


 


Madde
207 – (Değişik: 18/6/2009-5911/50 md.)


1.
Nakdî teminat dışında, bu Kanuna göre;


a)
Tahakkuk ettirilip tahsili gereken gümrük vergileri için verilen teminatın
kabulü,


b)
Bir şartlı muafiyet düzenlemesine tabi tutulan eşyaya ilişkin gümrük
yükümlülüğü doğması halinde, şartlı muafiyete ilişkin beyannamenin tescili,


tarihinden
başlamak üzere, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51
inci maddesine göre tespit edilen gecikme zammı tahsil edilir.


2.
Bir şartlı muafiyet düzenlemesi kapsamında eşya için indirimli teminattan
faydalanılması durumunda birinci fıkrada belirtilen gecikme zammı, teminatın
nakit verilen kısmı dışında kalan kısım ile teminat verilmeyen kısmın tümü için
uygulanır.


 


DÖRDÜNCÜ BÖLÜM


Gümrük Yükümlülüğünün Sona Ermesi


Madde
208 – 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında
Kanun hükümleri saklı kalmak üzere, gümrük yükümlülüğü;


a)
Vergilerin ödenmesi,


b)
Vergilerin kaldırılmasına karar verilmesi,


c)
Gümrük beyannamesinin iptal edilmesi,


d)
Eşyanın bir gümrük rejimi kapsamında tesliminden önce zapt ve müsadere edilmesi
veya imha edilmesi, 164 üncü madde uyarınca imha veya terk edilmesi, doğal
özellikleri veya beklenmeyen haller yahut mücbir sebep nedeniyle telef veya
kaybı,


e)
182 nci madde uyarınca gümrük yükümlülüğü doğan eşyanın kanuna aykırı girişi
nedeniyle müsadere edilmesi,


hallerinde
sona erer.


 


Madde
209 – 194 üncü maddenin 1 inci fıkrası uyarınca doğan
gümrük yükümlülüğü, bu işlemlerin iptal edilmesiyle ortadan kalkar.


 


BEŞİNCİ BÖLÜM


Vergilerin Geri Verilmesi veya Kaldırılması


Madde
210 – Bu Kanunda geçen;


a)
"Geri verme" deyimi, ödenmiş olan gümrük vergilerinin tamamen veya
kısmen geri ödenmesi,


b)
"Kaldırma" deyimi, henüz ödenmemiş olan gümrük vergilerinin tamamen
veya kısmen alınmamasına karar verilmesi,


anlamına
gelir.


(Ek
fıkra: 18/6/2009-5911/51 md.) Gümrük vergilerinin geri
verilmesi veya kaldırılmasına ilişkin
hükümler bu Kanun kapsamında tatbik edilen para cezaları için de uygulanır.


 


Madde
211 – 1. Kanunen ödenmemeleri gerektiği halde ödenmiş olduğu
belirlenen gümrük vergileri geri verilir. Kanunen tahakkuk ettirilmemeleri
gerektiği halde tahakkuk ettirilen gümrük vergileri kaldırılır.


Ancak, kanunen ödenmemesi veya tahakkuk ettirilmemesi
gereken gümrük vergileri ilgili kişinin kasten yaptığı bir tahrifat veya
ticaret politikası önlemlerine tabi eşyanın gümrük kıymetinin yükümlünün kendi
beyanı ile artırılması sonucunda ödenmiş veya tahakkuk ettirilmişse, bu
vergilerin geri verilmesine veya kaldırılmasına ilişkin talepler kabul edilmez.[119]


2.
Kanunen ödenmemeleri gereken gümrük vergileri, söz konusu vergilerin yükümlüye
tebliğ edilmesi ve ilgilinin üç yıl içinde gümrük idaresine müracaatı üzerine
geri verilir veya kaldırılır.


Kontrol
ve denetleme sonucunda, geri vermeveya kaldırma hallerinden birinin tespiti
durumunda, aynı süre içinde geri verme veya kaldırma işlemi doğrudan yapılır.


Bu
süre mücbir sebep veya beklenmeyen hallerde uzatılabilir.


 


Madde
212 – Bir gümrük beyannamesine dayanılarak ödenmiş olan
gümrük vergileri bu beyannamenin iptal edilmesi üzerine ilgilinin talebiyle
geri verilir. Bu istemin, gümrük beyannamesinin iptal edilmesi amacıyla
müracaatta bulunulması için öngörülen süreler içerisinde yapılması gerekir.


 


Madde
213 – 1. Beyannamenin tescili tarihi itibariyle, kusurlu
veya ithallerine esas teşkil eden sözleşme hükümlerine aykırı olduklarından
bahisle, ithalatçı tarafından kabul edilmeyen eşyaya ilişkin ithalat vergileri
geri verilir veya kaldırılır. Kusurlu eşyaya, teslimden önce hasar gören eşya
da dahildir.


2.
Bu tür eşyaya ilişkin ithalat vergilerinin geri verilmesi veya kaldırılması,
kusurlu veya sözleşme hükümlerine aykırı olduklarının tespiti için gerekli olan
ilk kullanım dışında eşyanın kullanılmamış olması ve eşyanın Türkiye Gümrük
Bölgesi dışına ihraç edilmesi koşullarına bağlıdır.


Gümrük
idareleri, ilgilinin talebi üzerine, eşyanın ihracı yerine; imhasına, yeniden
ihraç amacıyla transit veya gümrük antrepo rejimine tabi tutulmasına veya
serbest bölgeye konulmasına izin verirler. Sözkonusu işlem veya kullanımlardan
birine tabi tutulan eşya, serbest dolaşımda olmayan eşya olarak
değerlendirilir.


3.
Gümrük beyanından önce denenmek üzere geçici olarak teslim edilen eşyanın
vergileri, eşyanın kusurlu veya sözleşme hükümlerine aykırı olduğu hususlarının
deneme sırasında anlaşılamadığı kanıtlanmadıkça geri verilmez veya kaldırılmaz.


4.
Bu madde uyarınca geri verilecek veya kaldırılacak gümrük vergileri için
vergilerin yükümlüye tebliği tarihinden itibaren bir yıl içerisinde gümrük
idaresine müracaat edilmesi gerekir. Mücbir sebebin tespiti halinde bu süre
Müsteşarlıkça uzatılır.


 


Madde 214 –
Gümrük vergileri 211, 212 ve 213 üncü maddelerde belirtilen haller dışında,
Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası anlaşma hükümleri çerçevesinde
Cumhurbaşkanı tarafından belirlenecek hallerde geri verilir veya kaldırılır.[120]


Bu
maddede belirlenen geri verme ve kaldırma işlemleri, gümrük vergilerinin
yükümlüye tebliği tarihinden itibaren bir yıl içinde ilgili gümrük idaresine
başvurulması üzerine yapılır.


Ancak,
mücbir sebebin tespiti halinde, bu sürenin aşılmasına Müsteşarlıkça izin
verilir.


 


Madde
215 – Geri verme veya kaldırma işlemine tabi olmayacak
gümrük vergileri miktarı Cumhurbaşkanı Kararı ile belirlenir.120


 


 


Madde
216 –(Değişik:24/10/2019-7190/8 md.)[121]


1.
Gümrük vergileri ile bunların ödenmelerine bağlı olarak tahsil edilmiş gecikme
faizinin veya gecikme zammının geri verilmesinde, geri vermeye konu fazla
tahsilatın yükümlüden kaynaklanması durumunda geri verme başvurusunun yapıldığı
tarihten, diğer durumlarda ise tahsilat tarihinden geri verme kararının tebliğ
edildiği tarihe kadar geçen süre için geri verilecek tutar üzerinden, aynı
dönemde kanuni faiz oranında hesaplanan faiz ödenir.[122]


2.
Geri verme kararının tebliğ edildiği tarihten itibaren dört ay içerisinde
idarece söz konusu kararın uygulanmaması hâlinde, ilgilinin talebi üzerine,
tebliğ tarihinden ödemenin yapıldığı tarihe kadar geçen süre için geri
verilecek tutar üzerinden, aynı dönemde kanuni faiz oranında hesaplanan faiz
ödenir.


 


Madde
217 – Gümrük vergilerinin hatalı olarak kaldırılması veya
geri verilmesi halinde, başlangıçta tahakkuk eden vergiler ile 216 ncı madde
uyarınca ödenmiş faizler yeniden tahsil edilir. Tahsil edilmeyen miktarlar
tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde ödenir. Bu süre içinde ödenmeyenler
için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine
göre işlem yapılır.[123]


 


ONUNCU KISIM


Diğer Hükümler


 


BİRİNCİ BÖLÜM[124]


İşletmelerin Yükümlülükleri


Madde
218 – 1. Türkiye ile diğer ülkeler arasında demiryolu dahil
kara, deniz ve hava yoluyla yapılan eşya ve yolcu taşımalarında yararlanılan
istasyon, deniz ve hava limanlarını işleten kuruluşlar ile posta idareleri, bu
Kanun hükümlerine göre gerekli gümrük gözetim ve kontrol işlemlerinin
yapılmasını sağlamak üzere; yolcu salonları, geçici depolama yerleri,
antrepolar ile görevli gümrük ve gümrük muhafaza idarelerinin çalışmalarına
elverişli ve yeterli bürolar ve gözetleme kuleleri tesis etmek; buraların
aydınlatma, ısıtma ve temizlik ihtiyaçlarını karşılamak; telefon ve büro
eşyasını bedelsiz olarak sağlamak; limanlarda ve gümrük kapılarında gümrük
gözetimine tabi eşya ve kişiler ile diğerlerinin birbirine karışmasını önlemeye
yönelik her türlü fiziki yapıların sağlanması konusunda Gümrük Müsteşarlığının
isteklerini yerine getirmek zorundadırlar.[125][126]


2.
Posta idareleri, 1 inci fıkrada sayılanların yanı sıra posta kolilerinin
muayene ve tahlili için gerekli ölçü aletleri ve diğer donanımları sağlamakla
yükümlüdür.


3. (Ek:
15/2/2018-7099/12 md.) Türkiye
ile diğer ülkeler arasında deniz ve havayolu ile yapılan eşya ve yolcu
taşımalarında yararlanılan deniz ve havalimanlarını işleten kuruluşlar ile
geçici depolama yeri işleticileri, gümrüklü sahalarda 26/9/2011 tarihli ve 655
sayılı Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri
Hakkında Kanun Hükmünde Kararname kapsamı dışında bulunan gümrük iş ve
işlemleri ile ilgili tahmil, tahliye, ardiye, saha içi taşıma ücretleri ve
benzeri masrafların belirlenen azami bedellerine uymakla yükümlüdür. Bakanlık
tarafından azami bedeller belirlenirken özelleştirme uygulamaları çerçevesinde
yapılan sözleşmelerde yer alan düzenlemeler dikkate alınır.


 


Madde 218/A – (Ek: 28/3/2013-6455/8 md.)


1. Bakanlık,
8/6/1994 tarihli ve 3996 sayılı Bazı Yatırım ve Hizmetlerin Yap-İşlet-Devret
Modeli Çerçevesinde Yaptırılması Hakkında Kanun uyarınca yaptırarak işletme
hakkını verdiği gümrük kapıları ve/veya lojistik merkezlerini, işletme süresi
bittikten sonra 30 yılı geçmemek üzere, 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı
Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanunun 18 inci maddesinde belirtilen
kiralama ve/veya işletme hakkının verilmesi yöntemleri ile 3996 sayılı Kanun ve
bu Kanunun uygulanmasına ilişkin ikincil mevzuattaki görevlendirme usullerini
kıyas yoluyla uygulayarak bu madde uyarınca belirlenen sözleşme bedeli karşılığında devredebilir.[127] (Mülga son cümle:
10/9/2014-6552/113 md.)


2. (Ek: 10/9/2014-6552/113
md.) Bakanlıkça belirlenen
devir yöntemine göre değer tespiti işlemleri; Bakanlık tarafından
görevlendirilecek bir Daire Başkanının başkanlığında, Gümrük ve Ticaret Uzmanı,
Mali Hizmetler Uzmanı, Mühendis ve Gümrük Müdürü olmak üzere beş asil ve beş
yedek üyeden oluşan Değer Tespit Komisyonu tarafından 4046 sayılı Kanunun 18
inci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendinin (c) alt bendinde yer alan
metotlardan en az birinin uygulanması suretiyle yapılır. Bu bedel, Komisyonun
talebi üzerine Bakanlık tarafından hizmet alımı yoluyla 6/12/2012 tarihli ve
6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununa tabi şirketlere de tespit ettirilebilir.
Bu durumda, tespit edilen değer, Değer Tespit Komisyonu tarafından incelenerek
karara bağlanır.


3. (Ek: 10/9/2014-6552/113
md.) Görevlendirme
işlemleri, Müsteşarın başkanlığında, ilgili Müsteşar Yardımcısı, Gümrükler
Genel Müdürü, Gümrükler Muhafaza Genel Müdürü, Strateji Geliştirme Başkanı ve
Destek Hizmetleri Dairesi Başkanı ve I. Hukuk Müşavirinden oluşan Görevlendirme
Komisyonu tarafından yürütülür.


4. (Ek: 10/9/2014-6552/113
md.) Bu madde
uyarınca oluşturulan komisyonlar eksiksiz olarak toplanır. Üyelerden birinin
geçerli mazereti nedeniyle toplantıya katılamaması durumunda yerine vekili veya
yedek üye katılır. Kararlar çoğunlukla alınır ve kararlarda çekimser kalınamaz.
Kararlar imzalanan bir tutanakla tespit edilir. Karara muhalefet eden üye karşı
oy gerekçesini yazarak imzalar. Komisyonlarca alınan kararlar Bakan onayına
sunulur. Komisyonların sekreterya işlemleri Destek Hizmetleri Dairesi Başkanlığınca
yürütülür.


5. (Ek: 10/9/2014-6552/113
md.) Devir işlemi
gerçekleştirilen gümrük kapıları ve/veya lojistik merkezleri devir süresi
sonunda aynı usullerle yeniden devredilebilir.


6. (Ek: 10/9/2014-6552/113
md.) Görevlendirme
kararı verilen şirket ile Bakanlık arasında sözleşme imzalanır. Ancak,
görevlendirme kararı verilen şirketin ortakları arasında şirket sermayesine en
az yüzde elli bir oranında iştirak eden kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşu
veya üst kuruluşu olması hâlinde sözleşme, Bakanlık ile ilgili kamu kurumu
niteliğindeki meslek kuruluşu ve görevlendirme kararı verilen şirket arasında
imzalanır. Sözleşme tutarının yüzde altısı oranında kesin teminat alınır. Bu
madde kapsamında yapılan sözleşmelere konu alanlarda yürütülen faaliyetlerden elde
edilen toplam yıllık hasılattan genel bütçeye gelir kaydedilmek üzere yüzde bir
oranında pay alınır.


 


Madde 219 – 1.
Antrepo işleticileri buralardaki eşyanın güvenliği ve hizmetlerin çabuk
görülmesi bakımından, zaman içerisinde Müsteşarlıkça gerekli görülecek ek
donanımları ve değişiklikleri yapmak ve ileri teknolojinin gerektirdiği
araçları sağlamak zorundadırlar.


2.
a) Özel antrepo işleticileri, buralarda görevlendirilmesini istedikleri gümrük
veya gümrük muhafaza memurlarına ödenecek olan ve miktarı Müsteşarlıkça
belirlenecek fazla çalışma ücretlerini ve yolluklarını peşin olarak gümrük
veznesine ödemekle yükümlüdürler.


b)
Doğrudan doğruya belirli bir özel veya genel antrepo ile ilgili gümrük
işlemlerini yerine getirmek üzere kurulan gümrük ve gümrük muhafaza
idarelerinde görevli memurların Devlet tarafından belirlenen maaş, fazla
çalışma ücreti ve diğer tahsisat tutarları, antrepo işleticileri tarafından her
ay peşin olarak gümrük veznesine yatırılmak zorundadır.


c)
Posta idarelerinde yapılacak gümrük kontrolleri ve gümrük işlemleri nedeniyle
gümrük memurlarına ödenecek olan ve Müsteşarlıkça belirlenen fazla çalışma
ücretleri, posta idareleri tarafından gümrük veznesine yatırılır.[128]


 


İKİNCİ
BÖLÜM


Çalışma Zamanları, Gümrük Personelinin Kıyafeti ve Gümrük
Bayrağı


 


BİRİNCİ AYIRIM


Çalışma Zamanı ve Fazla Çalışma Ücreti


Madde
220 – Gümrük idarelerinde normal çalışma saatleri; iklim,
mevsim ve bölgenin ekonomik durumu ve ihtiyaçları gözönünde bulundurularak
Müsteşarlıkça belirlenir.


35
inci madde hükümleri saklı kalmak üzere, gece ve gündüzün her saatinde yolcu ve
yük alıp verme işleri yapılan veya taşıtların geliş ve gidişleri normal çalışma
saatlerine uymayan kara hudut kapıları, demiryolu istasyonları ile deniz ve
hava limanlarındaki gümrük idareleri devamlı surette açık bulundurulur.
Buralarda görevli memurların çalışma saatleri, aralarında nöbet esasına göre
düzenlenir.


 


Madde 221- (Değişik:
5/4/2007-5622/7 md.)


Yolcuların ve taşıt
araçlarının giriş ve çıkışlarına ait işlem dışında, yükleme ve boşaltma ile her
türlü gümrük işlemlerinin normal çalışma saatleri içinde yapılması gerekir.
Ancak, bu saatler dışında veya tatil zamanlarında hizmet talebinde
bulunulduğunda, yazılı olarak yapılacak bu talep, işin yapılacağı gümrük
idarelerince yerinde görülürse, gerekli önlemler alınmak ve çalışacak
personelin fazla çalışma ücreti ve varsa hak sahibine ödenecek kanunî
yollukları karşılığı tutarlar, talep sahipleri tarafından ilgili muhasebe
birimi hesabına yatırılmak koşuluyla kabul edilir. Fazla çalışma ücretinden yararlanan
personel, bu suretle kendilerine verilecek işleri yapmakla görevlidir. Gümrük
idare amirleri normal çalışma saatleri dışında verilecek hizmetleri düzenler ve
kontrol eder.[129]


Normal çalışma saatleri
içinde veya dışında olduğuna bakılmaksızın, çalışma ücretinin yatırılması
halinde, özel kurye taşımacılığı gümrük hizmeti ile özel yolcu servisi
taleplerinin yetkili gümrük idarelerince karşılanması mümkündür.


(Değişik üçüncü fıkra:
12/7/2013-6495/73 md.) İlgililerden tahsil edilecek fazla çalışma ücretlerinin
miktarı ve tahsiline ilişkin usul ve esaslar Cumhurbaşkanınca tespit edilir. Fazla çalışma ücreti
olarak yatırılan tutarlar, personelin fazla çalışma süresi, görev yapmış olduğu
yer, görevinin önem ve güçlüğü, sınıfı, kadro unvanı gibi hususlar dikkate
alınmak suretiyle belirlenecek usul ve esaslar dâhilinde Gümrük ve Ticaret
Bakanlığı taşra teşkilatına ait kadro ve pozisyonlarda bulunanlardan ithalat ve
ihracat, giriş ve çıkış işlemlerinin yapıldığı gümrük idarelerinde gümrük
işlemlerini yürüten memurlar (375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname eki (II)
sayılı Cetvel kapsamında yer alan kadrolarda bulunanlar hariç) ve 14/7/1965
tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinin (B)
fıkrasına göre çalışan sözleşmeli personele ödenmek üzere Ankara Gümrük
Muhasebe Birimi hesabına aktarılır. Söz konusu ödemeler, Maliye Bakanlığının
uygun görüşü alınarak aylık miktarı (36.500) gösterge rakamının memur aylık
katsayısıyla çarpımı sonucu bulunacak tutarı geçmemek üzere, Gümrük ve Ticaret
Bakanı tarafından tespit edilir. Bu fıkra uyarınca personele her ay yapılacak
fazla çalışma ücretinin net tutarı, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 9
uncu maddesi uyarınca kadro ve görev unvanı veya pozisyon unvanı itibarıyla
tespit edilmiş olan ek ödemenin net tutarından az olamaz. 375 sayılı Kanun
Hükmünde Kararnamenin ek 9 uncu maddesi uyarınca Gümrük ve Ticaret Bakanlığı personeline yapılacak ödemeler de Ankara Gümrük
Muhasebe Birimine aktarılan tutarlardan karşılanır. Bu madde uyarınca yapılan
ödemelerden sonra yıl sonu itibarıyla hesapta kalan tutar, takip eden ocak ayı
sonuna kadar bütçeye gelir kaydedilir. Bu madde kapsamında personele yapılması
gereken ödemelerin Ankara Gümrük Muhasebe Birimi hesabına aktarılan tutarı
aşması hâlinde, aradaki fark Maliye Bakanlığı tarafından personel giderlerini
karşılama ödeneğinden Bakanlık bütçesine bu amaçla aktarılacak ödenekten
karşılanır.[130]


(Değişik dördüncü
fıkra: 18/6/2009-5911/52 md.) (Mülga birinci cümle: 11/10/2011-KHK-666/5 md.) (…)[131]
Bu madde kapsamında yapılan ödemeler 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı
Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanunun 22 nci maddesine göre ödenen fark
tazminatı hesabında dikkate alınır.


(Mülga beşinci fıkra:
18/6/2009-5911/52 md.)


 


Madde 222- (Mülga:
11/10/2011-KHK-666/1 md.)[132]


 


İKİNCİ AYIRIM


Gümrük Personelinin Kıyafeti ve Gümrük Bayrağı


Madde
223 – (Değişik: 18/6/2009-5911/53 md.)


Müsteşarlık
merkez teşkilatında çalışan personel, başmüdür ve başmüdür yardımcıları ile
yaptığı işin mahiyeti gereği sivil olarak çalışması gerekenler hariç olmak
üzere, Müsteşarlığın diğer tüm kadro ve unvanlarda görev yapan personeli resmi
kıyafet giymek zorundadır. Resmi kıyafetlerin ve bunlara takılacak kokart, isim
plaketleri ve diğer işaretlerin şekli ile yaptığı işin mahiyeti gereği sivil
olarak çalışması gereken personel yönetmelikle belirlenir.


 


Madde
224 – Günün her saatinde hizmet veren gümrük kapılarında
gümrük bayrağı sürekli olarak çekili kalır. Diğer gümrük binalarında ise yalnız
kanuni çalışma saatlerinde gümrük bayrağı çekilir.


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Gümrüklerde İş Takibi ve Gümrük Müşavirleri


Madde 225 – 1.
Eşyanın gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulmasına ilişkin
faaliyetler, 5 inci madde hükümleri çerçevesinde, sahipleri ile bunların adına
hareket edenler tarafından doğrudan temsil yoluyla veya gümrük müşavirleri
tarafından dolaylı temsil yoluyla takip edilir ve sonuçlandırılır. (Ek
cümleler: 18/6/2009-5911/54 md.) Gerçek kişinin doğrudan temsil yoluyla iş
takibi, geçerli vekaletnameye istinaden ticari miktar ve mahiyet arz etmeyen
eşyanın ve özel kullanıma mahsus taşıt araçlarının gümrük işlemleri ile ilgili
olarak mümkündür. Posta yolu ve hızlı kargo taşımacılığı kapsamında gelen ya da
gönderilen, miktarı ve değeri Cumhurbaşkanınca belirlenecek eşyanın gümrükçe onaylanmış bir işlem
veya kullanıma tabi tutulması faaliyetlerinin takip edilip
sonuçlandırılmasında, posta idaresi ya da hızlı kargo taşımacılığı yapan
şirketler dolaylı temsilci olarak yetkili kılınabilir.[133]


2.
Devlet, belediye, il özel idareleri ve diğer kamu tüzel kişilerinin amir ve
memurları, özel hukuk tüzel kişilerinin kendilerini temsile yetkili personeli,
tüm gümrük işlemlerini doğrudan temsil yoluyla takip edebilirler. (Ek cümle:
18/6/2009-5911/54 md.) Özel hukuk tüzel kişilerinin doğrudan temsil yoluyla
gümrük idarelerinde iş takibi yapacak personeli için 227 nci maddenin birinci
fıkrasının (g) ve (h) dışındaki bentlerinde sayılan şartlar aranır.


Kara,
deniz ve havayolu işletmeleri ile nakliyeci kuruluş temsilcileri, taşıdıkları
eşyanın sadece transit işlemlerini doğrudan temsil yoluyla takip edebilirler.


(Ek
paragraf: 18/6/2009-5911/54 md.) Doğrudan veya dolaylı
temsilcilerin bu Kanunda öngörülen faaliyetlerini yapmalarına engel
hastalığının bulunmaması gerekir. Tereddüt edilmesi halinde, Müsteşarlık
tarafından tam teşekküllü resmi sağlık kurumlarından sağlık raporu talep
edilebilir.


 


Madde
226 – 1. Gümrük müşavirleri her türlü gümrük işlemini takip
ederek sonuçlandırabilirler.


2.
Gümrük müşavir yardımcıları bir gümrük müşavirinin yanında çalışır ve onun
adına gümrük idarelerinde iş takip edebilirler. Gümrük müşavir yardımcılarının
gümrüklerde iş takibine ilişkin sınırlandırmalar yapmaya Gümrük Müsteşarlığı
yetkilidir.


3.
(Ek: 18/6/2009-5911/55 md.) Stajyerler, gümrük idarelerinde iş takibi
yapamaz.


4.
(Ek: 18/6/2009-5911/55 md.) Gümrük müşavir yardımcılarının ve
stajyerlerin fiil ve hareketlerinden doğacak mali sorumluluk, yanında
çalıştıkları gümrük müşavirine aittir.


 


Madde
227 – 1. Gümrük müşavir yardımcısı olabilecek kişilerin
aşağıda belirtilen koşullara sahip olmaları gerekir:


a)
Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak,


b)
Medeni hakları kullanma ehliyetine sahip bulunmak,


c)
Kamu haklarından mahrum bulunmamak,


d)
(Değişik:24/10/2019-7190/9 md.) Taksirli suçlar hariç olmak üzere; affa
uğramış olsalar dahi, ağır hapis veya beş yıldan fazla hapis ya da kaçakçılık,
zimmet, ihtilas, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni
kötüye kullanma, dolanlı iflas, yalan yere şahadet, suç tasnii, iftira (…)[134]
ile resmi ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan
malvarlığı değerlerini aklama, terörün finansmanı, Devlet sırlarını açığa
vurma, vergi kaçakçılığı veya vergi kaçakçılığına teşebbüs suçları ile
12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamı suçlar ile
örgütlü suçlardan hüküm giymemiş olmak,


e)
Ceza veya disiplin soruşturması sonucunda memuriyetten çıkarılmış olmamak,


f)
i) Hukuk, iktisat, maliye, işletme, muhasebe, bankacılık, kamu yönetimi,
siyasal bilgiler ve endüstri mühendisliği dallarında eğitim veren fakülte ve
yüksekokullardan veya denkliği Yüksek Öğretim Kurumunca tasdik edilmiş yabancı
yükseköğretim kurumlarından en az lisans seviyesinde mezun olmak,


ii)
Diğer öğretim kurumlarından lisans seviyesinde mezun olduktan sonra (i) alt
bendinde belirtilen bilim dallarından lisansüstü seviyede diploma almış olmak
ya da ön lisans eğitimi veren gümrük, dış ticaret ve Avrupa Birliği konularında
uzmanlık programı olan meslek yüksekokullarından mezun olmak,


g)
Staj amacıyla bir gümrük müşavirinin yanında bir yıl çalışmış olmak,[135]


h)
Yapılan gümrük mevzuatı ve gümrüğe ilişkin iktisadi, ticari ve mali konuları
kapsayan sınavda başarılı olmak,


2. a) Gümrük idaresinde en az onbeş yıl çalışıp da
görevlerinden istifa ederek veya emekli olarak ayrılan memurlardan 1 inci
fıkradaki koşulları taşıyanlar, staj koşulu aranmaksızın gümrük müşavir
yardımcısı sınavına girebilirler.


b)
Gümrük idaresinde en az onbeş yıl çalışıp da bunun üç yılını gümrük muayene
memuru, gümrük başmemuru ve gümrük müdür yardımcısı görevlerinde geçirenlerden,
görevlerinden istifa eden veya emekliye ayrılan ve 1 inci fıkradaki koşulları
taşıyanlar sınav ve staj koşulu aranmaksızın gümrük müşavir yardımcısı
olabilirler.


3. Yukarıda belirtilen koşulları yerine getirenlere
gerekli müracaat belgelerinin tamamlanmasından itibaren altmış gün içinde
Gümrük Müsteşarlığı tarafından Gümrük Müşavir Yardımcılığı İzin Belgesi
verilir. Gümrük müşavir yardımcıları ancak bu izin belgesini aldıktan sonra
mesleki faaliyette bulunabilirler.


 


Madde
228 – 1. 227 nci maddenin 1 inci fıkrasının (f) bendinin
(ii) alt bendi hariç olmak üzere, aynı fıkrada belirtilen koşulları taşıyan ve
iki yıl süre ile gümrük müşavir yardımcılığı yaparak, gümrük mevzuatı ve
gümrüğe ilişkin iktisadi, ticari ve mali konuları kapsayan sınavda başarılı
olan kişiler, gümrük müşavirliği yapmaya hak kazanır.[136]


2.
a) Gümrük idaresinde on yıl çalışmış olup, bunun üç yılını şube müdürü, gümrük
müdürü, gümrük muhafaza müdürü, gümrük başmüdür yardımcısı ve gümrük muhafaza
başmüdür yardımcısı görevlerinden geçirenlerden, görevlerinden, istifa eden
veya emekliye ayrılanlar 227 nci maddenin 1 inci fıkrasında belirtilen
koşulları taşımaları halinde, staj koşuluna tabi tutulmaksızın gümrük
müşavirliği sınavına girebilirler. Bu kişilere, talep halinde sınav ve staj
koşulu aranmaksızın Gümrük Müşavir Yardımcısı İzin Belgesi verilir.


b)
Gümrük idaresinde gümrük başmüdürü, gümrük muhafaza başmüdürü, gümrük uzmanı,
kontrolör, gümrük müfettişi, daire başkanı ve daha üst görevlerde enaz on yıl
çalışmış olanlardan, görevlerinden istifa eden veya emekliye ayrılanlar, 227
nci maddenin 1 inci fıkrasında belirtilen koşulları taşımaları halinde, sınav
ve staj koşuluna bağlı olmaksızın gümrük müşaviri olmaya hak kazanırlar.


3. 1 inci ve 2 nci fıkralarda belirtilen koşulları yerine
getirenlere, gerekli müracaat belgelerinin tamamlanmasından itibaren altmış gün
içinde Müsteşarlıkça Gümrük Müşavirliği İzin Belgesi verilir. Gümrük
müşavirleri ancak bu izin belgesini aldıktan sonra mesleki faaliyette
bulunabilirler.


 


Madde
229 – 1. Gümrük müşavirleri tebligat adreslerinde
kullanılacak çalışma yerlerini, bu yerin bağlı bulunduğu Gümrük ve Muhafaza
Başmüdürlüğüne yazı ile bildirirler.


2.
(Değişik: 18/6/2009-5911/56 md.) Gümrük müşavirliğinin bir özel hukuk
tüzel kişiliği oluşturularak yürütülmesi halinde, gümrük müşavirlerinin
kuracağı tüzel kişiliklere gümrük müşavir yardımcıları da ortak olabilirler.
Ancak, gümrük müşaviri ve gümrük müşavir yardımcısı birden fazla tüzel kişiliğe
ortak olamaz. Gümrük müşavirliğinin bir tüzel kişilik olması halinde, gümrük
beyannamesi veya beyanname kabul edilen diğer belgeler üzerine imzasını atmış
olanların vergi kaybına neden olan durumu bildiği veya bilmesi gerektiği
hallerde, bunlar gümrük idaresine karşı bağlı bulundukları tüzel kişilikle
birlikte müteselsilen sorumlu olurlar. Bu hallerde, ilgili gümrük müşavirinin
kişisel cezai sorumluluğu saklı kalmak kaydıyla, işlemi yapan kişi ile birlikte
tüzel kişilik de gümrük idaresince alınan vergiler ve verilen para cezaları
yönünden müteselsilen sorumludur.


 


Madde
230 – Gümrük müşavirleri, kanunlara göre tutmaya mecbur
oldukları ticari veya kanuni defterlerini, vekaletname ve sözleşmelerini,
işlerine dair yazdıkları ve aldıkları mektup, faks, telgraf ve benzeri belgeler
ile düzenledikleri fatura, makbuz ve masraflarına ilişkin belgelerin asıllarını
ve örneklerini özel kanunlardaki hükümler saklı kalmak kaydıyla beş yıl
muhafaza etmeye; bunları gümrük müfettişi, gümrük müfettiş yardımcısı,
kontrolör, stajyer kontrolör ve yetkili gümrük amir ve memurlarına göstermeye;
bunların incelenmesine, denetlenmesine izin vermeye ve gerektiğinde yazılı
istek üzerine bunları yukarıda belirtilen görevlilere ibraz etmeye
mecburdurlar.[137]


 


ONBİRİNCİ KISIM


Cezalar


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Genel Hükümler


Madde
231 – (Değişik: 28/3/2013-6455/10 md.)


1. İdari yaptırıma konu fiilin, ceza uygulamasını gerektiren bir fiile
ilişkin olması ve zamanaşımı daha uzun bulunan bu fiil nedeniyle ceza davası
açılmış olmak kaydıyla, idari yaptırım kararları Türk Ceza Kanunundaki dava ve
ceza zamanaşımı süreleri içerisinde uygulanır.


2. Gümrük
vergileri alacağına bağlı idari para cezalarının zamanaşımı, bu idari para
cezalarına ilişkin gümrük vergilerinin zamanaşımına tabidir.


3. (Ek:24/10/2019-7190/10
md.) Gümrük vergilerine ilişkin idari yaptırım kararları ve bu kararlara
yönelik itirazlar hakkında bu Kısım ve Onikinci Kısım hükümleri uygulanır.


4. (Ek:24/10/2019-7190/10
md.) Mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilen eşyanın bulunamaması
hâlinde kaim değer olarak eşyanın gümrüklenmiş değerinin kamuya geçirilmesine karar
verilir.


5. (Ek:24/10/2019-7190/10
md.) Gümrük idaresi tarafından yükümlüye yazı ile yanlış izahat verilmiş
olması hâlinde bu Kısım hükümlerine göre idari para cezası ve faiz uygulanmaz.


 


Madde
232 – (Değişik: 18/6/2009-5911/58 md.)[138]


1.
Bu Kısmın İkinci Bölüm hükümlerine göre gümrük vergileri ile birlikte alınması
gereken para cezaları bu vergiler ile aynı zamanda karara bağlanarak tebliğ
edilir ve aynı zamanda ödenir.


2. (Ek: 28/3/2013-6455/7 md.) Konusu ve
yükümlüsünün aynı olması, aralarında maddi veya hukuki yönden bağlılık
bulunması şartıyla; birden fazla işleme veya beyannameye ilişkin gümrük
vergileri ve para cezalarına tek tahakkuk ve ceza kararı düzenlenebilir.


3.
Bu Kanun uyarınca idari yaptırım kararları gümrük idarelerinin amirleri veya yardımcıları
tarafından verilir.


 


Madde
233 – (Değişik: 18/6/2009-5911/59 md.)


1.
Bu Kanuna göre tahsil edilen idari para cezalarının yüzde onbeşi nispetinde bir
tutar, varsa muayene ve tahlilden önce cezayı gerektiren durumun ortaya
çıkarılmasını sağlayacak muhbirlere Müsteşarlık bütçesinin ilgili tertibinden
ödenir.


 


İKİNCİ BÖLÜM


Vergi Kaybına Neden Olan İşlemlere Uygulanacak Cezalar


Madde
234 – (Değişik: 18/6/2009-5911/60 md.)[139]


1.
Serbest dolaşıma giriş rejimi veya kısmi muafiyet suretiyle geçici ithalat rejimine
tabi tutulan eşyaya ilişkin olarak, yapılan beyan ile muayene ve denetleme veya
teslimden sonra kontrol sonucunda;


a)
15 inci maddede belirtilen Gümrük Tarifesini oluşturan unsurlarda veya
vergilendirmeye esas olan sayı, baş, ağırlık gibi ölçülerinde aykırılık
görüldüğü ve beyana göre hesaplanan ithalat vergileri ile
muayene sonuçlarına göre alınması gereken ithalat
vergileri arasındaki fark %5’i aştığı takdirde, ithalat
vergilerinden ayrı olarak bu farkın üç katı para cezası alınır.


b) Kıymeti üzerinden ithalat vergilerine
tabi eşyanın beyan edilen kıymeti, 23 ila 31 inci maddelerde yer alan hükümler
çerçevesinde belirlenen kıymete göre noksan bulunduğu takdirde, bu noksanlığa
ait ithalat vergilerinden başka vergi farkının üç katı para cezası alınır.


c)
Satış birimine göre miktar itibarıyla %5’i geçmeyen bir fark ile maddi hesap
hatasından doğan noksan kıymet beyanlarında, bu farklara ait ithalat
vergilerinden başka vergi farkının yarısı tutarında para cezası
alınır.


2.
(Değişik:24/10/2019-7190/11 md.) Dahilde işleme rejimi, gümrük kontrolü
altında işleme rejimi ve tam muafiyet suretiyle geçici ithalat rejimi
hükümlerine tabi eşyaya ilişkin olarak yapılan beyan ile muayene ve denetleme
veya teslimden sonra kontrol sonucunda; birinci fıkrada belirtilen
farklılıkların tespiti durumunda vergi farkının yarısı tutarında idari para
cezası verilir.


3.
Yukarıda belirtilen aykırılıkların gümrük idaresince tespit edilmesinden önce
beyan sahibince bildirilmesi durumunda söz konusu cezalar yüzde on nisbetinde
uygulanır.[140]


4.
Genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri için yukarıda belirtilen cezalara
ilişkin hükümler uygulanmaz. Bu gibi hallerde, 241 inci maddenin birinci fıkra
hükmüne göre işlem yapılır.


5. 194 üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca doğan
gümrük yükümlülüğü kapsamında ödenmesi gereken ithalat vergilerinin anılan
maddenin dördüncü fıkrasında öngörülen tarihe kadar hiç ödenmemiş veya eksik
ödenmiş olduğunun gümrük idarelerince yapılan kontrol sonucunda tespit edildiği
durumda, ödenmesi gereken ithalat vergilerinin söz konusu dördüncü fıkrada
belirtilen faizi ile birlikte tahsilinin yanı sıra, yükümlüsü hakkında bu
vergilerin dörtte biri tutarında para cezasına hükmedilir. Bu fıkrada
belirtilen hiç ödenmeyen veya eksik ödenen ithalat vergilerinin yükümlüsünce
gümrük idaresinin tespitinden önce bildirilmesi durumunda bu cezaya
hükmedilmez. 194 üncü maddenin dördüncü fıkrası uyarınca işlem yapmakla
yetinilir.


6.
Bir ila üçüncü fıkralara göre verilen cezalar 241 inci maddenin birinci
fıkrasında belirtilen miktardan az olamaz.


 


Madde
235 – (Değişik: 28/3/2013-6455/12 md.)


1. Serbest
dolaşıma giriş rejimine tabi tutulan eşyaya ilişkin olarak, yapılan beyan ile
muayene ve denetleme veya teslimden sonra kontrol sonucunda;


a) (Değişik:24/10/2019-7190/12 md.) Eşyanın genel düzenleyici idari
işlemlerle ithalinin yasaklanmış olduğunun tespiti hâlinde, varsa eşyanın fark
gümrük vergilerinin alınmasının yanı sıra, gümrüklenmiş değerinin dört katı
idari para cezası verilir.


b) (a)
bendindeki eşyanın değersiz, artık veya atık madde olması durumunda, idari para
cezası; dökme halinde gelen eşya için ton başına otuz bin Türk Lirası,
ambalajlı gelmesi halinde kap başına altı yüz Türk Lirası olarak hesaplanır ve
eşya yurtdışı edilir.


c) (Değişik:24/10/2019-7190/12 md.) Eşyanın ithali, belli kuruluşların
vereceği ve gümrük idaresine ibrazı veya beyanı zorunlu olan lisans, izin,
uygunluk belgesi veya bu belgeler yerine geçen bilgiye bağlı olmasına rağmen,
eşya belge veya bilgiye tabi değilmiş ya da belge veya bilgi alınmış gibi beyanda
bulunulduğunun tespit edilmesi hâlinde, varsa eşyanın fark gümrük vergilerinin
alınmasının yanı sıra, gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası
verilir.


d) (c)
bendindeki eşyanın değersiz, artık veya atık madde olması durumunda, idari para
cezası; dökme halinde gelen eşya için ton başına sekiz bin Türk Lirası,
ambalajlı gelmesi halinde kap başına iki yüz Türk Lirası olarak hesaplanır ve
eşya yurtdışı edilir.


e) (Ek:24/10/2019-7190/12
md.) Bakanlıkça belirlenecek süre içerisinde, (c) bendinde belirtilen
eşyanın ithalinin uygun bulunduğuna ilişkin belge veya bilginin düzenlenmesi
veya ilgili kurum veya kuruluş tarafından gerçekleştirilen denetimin olumlu
sonuçlandığının bildirilmesi hâlinde, 241 inci maddenin birinci fıkrası
uyarınca idari para cezası verilir.


2. İhracat
rejimine tabi tutulan eşyaya ilişkin olarak, yapılan beyan ile muayene ve
denetleme veya kontrol sonucunda;


a) Eşyanın
genel düzenleyici idari işlemlerle ihracının yasaklanmış olduğunun tespiti
halinde, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası verilir.


b) (Değişik:24/10/2019-7190/12 md.) Eşyanın ihracı, belli kuruluşların
vereceği ve gümrük idaresine ibrazı veya beyanı zorunlu olan lisans, izin,
uygunluk belgesi veya bu belgeler yerine geçen bilgiye bağlı olmasına rağmen,
eşya belge veya bilgiye tabi değilmiş ya da belge veya bilgi alınmış gibi
beyanda bulunulduğunun tespit edilmesi hâlinde, gümrüklenmiş değerinin onda
biri kadar idari para cezası verilir.


c)
(Ek:24/10/2019-7190/12 md.) Bakanlıkça belirlenecek süre içerisinde, (b)
bendinde belirtilen eşyanın ihracının uygun bulunduğuna ilişkin belge veya
bilginin düzenlenmesi veya ilgili kurum veya kuruluş tarafından
gerçekleştirilen denetimin olumlu sonuçlandığının bildirilmesi hâlinde 241 inci
maddenin birinci fıkrası uyarınca idari para cezası verilir.


3. Yolcuların,
gümrük mevzuatına göre kişisel ve hediyelik eşya kapsamı dışında olup
beyanlarına aykırı olarak üzerlerinde, eşyası arasında veya taşıma araçlarında
çıkan ya da başkasına ait olduğu halde kendi eşyasıymış gibi gösterdikleri
eşyanın gümrük vergileri iki kat olarak alınır ve eşya sahibine teslim edilir.
Gümrük vergileri ödenmediği takdirde, eşya gümrüğe terk edilmiş sayılır.


4. (Değişik:24/10/2019-7190/12 md.) Cezai hükümler saklı kalmak üzere;


a) Birinci fıkranın (a)
bendinde belirtilen eşya, yükümlü talebi doğrultusunda otuz gün içinde
mahrecine iade ya da ilgili kurum ya da kuruluşun uygun görüşü ile doğrudan
üçüncü ülkeye transit edilir. Bu süre içerisinde mahrecine iade veya üçüncü
ülkeye transit edilmeyen eşya, ihraç kaydıyla satış ya da masrafları sahibince
karşılanmak koşuluyla imha suretiyle tasfiye edilmek üzere bulunduğu gümrük
idaresine terk edilir.


b)
Birinci fıkranın (c) bendinde belirtilen eşya, yükümlü talebi doğrultusunda
mahrecine iade, ilgili kurum ya da kuruluşun uygun görüşü ile doğrudan ya da
serbest bölge üzerinden üçüncü ülkeye transit veya ihraç kaydıyla satış ya da
masrafları sahibince karşılanmak koşuluyla imha suretiyle tasfiye edilmek üzere
bulunduğu gümrük idaresine terk edilir.


c) Teslimden sonra
kontrol sonucunda uygunsuzluğu tespit edilen ancak bulunamayan eşyanın
gümrüklenmiş değerinin kamuya geçirilmesine karar verilir.


5. (Değişik:24/10/2019-7190/12 md.) Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen
ve varış gümrük idaresine karayolu ile sevk edilmek üzere transit rejimine konu
edilen serbest dolaşımda olmayan eşyanın, yapılan kontrol veya muayene
sonucunda, beyan edilenden belirgin bir şekilde farklı cinste olduğunun tahlil,
teknik inceleme ve araştırmaya gerek olmaksızın tespiti hâlinde fiilin
niteliğine göre bu fıkranın (a) ve (b) bentlerine, transit rejimine konu edilen
serbest dolaşımda olmayan eşyanın, hareket gümrük idaresinden sevk edilmesinden
sonra varış gümrük idaresine varışından önce ya da varış gümrük idaresinde
yapılan kontrolü veya muayenesi sonucunda beyana göre eksiklik veya fazlalık
tespit edilmesi hâlinde fiilin niteliğine göre bu fıkranın (c) veya (d)
bentleri uyarınca işlem yapılır. Bu fıkranın (c) ve (d) bentleri kapsamında
değerlendirilemeyecek eksiklik ve fazlalık durumları ile bu durumların
tespitine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.


a) Farklı çıkan eşyanın
gümrük vergileri toplamının beyan edilen eşyanın gümrük vergileri toplamından
fazla olması durumunda farklı çıkan eşyaya ilişkin gümrük vergilerinin iki katı
idari para cezası verilir.


b) Farklı çıkan eşyanın
beyan edilen eşyadan farklı şekilde, ithalinin lisansa, şarta, izne, kısıntıya
veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tabi olması
durumunda farklı çıkan eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para
cezası verilir.


c) Beyana göre eksik
olduğunun tespit edilmesi hâlinde, eksik çıkan eşyaya ilişkin gümrük
vergilerinin alınmasının yanı sıra eşyanın gümrük vergilerinin iki katı idari
para cezası verilir.


d)
Beyana göre fazla olduğunun tespit edilmesi hâlinde, fazla çıkan eşyanın gümrük
vergileri kadar idari para cezası verilir ve fazla çıkan eşya 177 ila 180 inci
madde hükümlerine göre tasfiyeye tabi tutulur.


6. (Ek:24/10/2019-7190/12
md.) Birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen aykırılıkların gümrük idaresi
tarafından tespit edilmesinden önce beyan sahibi tarafından bildirilmesi
durumunda bu fıkralara göre hesaplanan cezalar yüzde on oranında uygulanır.


 


Madde 236 – 1. (Değişik: 28/3/2013-6455/13
md.) Teminat alınmış olsa bile, gümrük işlemlerine başlanmadan veya bu
işlemler bitirilip gümrük idaresinin izni alınmadan gümrük antrepoları veya
gümrük idaresince eşya konulmasına izin verilen yerlerden kısmen veya tamamen
eşya çıkarılması veya buralardaki eşyanın değiştirilmesi ya da yapılan
sayımlarda kayıtlara göre eşyanın bir kısmının noksan olduğunun anlaşılması
hallerinde, bu eşyanın gümrük vergilerinin yanı sıra gümrüklenmiş değerinin iki
katı idari para cezası verilir.


2. Gümrük antrepolarında
veya gümrük idaresince eşya konulmasına izin verilen yerlerde yapılan
sayımlarda kayıtlara göre fazla eşya çıkması halinde, bu eşyanın 177 ila 180
inci madde hükümlerine göre tasfiyeye tabi tutulmasının yanı sıra, fazla çıkan
eşyaya ait ithalat veya ihracat vergileri tutarı kadar para cezası alınır.


3. (Mülga:
18/6/2009-5911/68 md.)


4. (Ek: 28/3/2013-6455/13 md.) Gümrüksüz satış
mağazalarından hak sahibi olmayanlara satış yapılması halinde satışa konu
eşyaya, hak sahibi olmakla birlikte limit üstü satış yapılması halinde de limit
üstü eşyaya ait ithalat vergilerinin yanı sıra bu vergilerin üç katı para
cezası verilir.


5.
(Ek: 28/3/2013-6455/13 md.) (Değişik:24/10/2019-7190/13
md.) Eşyanın gümrük antrepo rejimine tabi tutulmasına
ilişkin beyanının kontrolü veya muayenesi neticesinde antrepo beyannamesinde
beyan edilenden belirgin bir şekilde farklı cinste eşya olduğunun tahlil,
teknik inceleme ve araştırmaya gerek olmaksızın tespiti hâlinde;


a)
Farklı çıkan eşyanın gümrük vergileri toplamının beyan edilen eşyanın gümrük
vergileri toplamından fazla olması durumunda farklı çıkan eşyaya ilişkin gümrük
vergilerinin iki katı idari para cezası verilir.


b) Farklı çıkan eşyanın
beyan edilen eşyadan farklı şekilde, ithalinin lisansa, şarta, izne, kısıntıya
veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tabi olması
durumunda farklı çıkan eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para
cezası verilir.


 


Madde
237[141][142] – 1. 35/A ila 35/C
madde hükümlerine göre (…)141 verilen özet beyan veya özet beyan
olarak kullanılan ticari veya resmi belgelerdeki kayıtlı miktara göre noksan
çıkan kapların mahrecinden yüklenmemiş veya yanlışlıkla başka yere çıkartılmış
veya kaza ve avarya sonucunda yok olmuş veya çalınmış bulunduğu gümrük
idaresince belirlenecek süre içinde kanıtlanamadığı takdirde bu noksan kaplara
ait eşyadan tarife pozisyonuna veya tarife pozisyonu tespit edilemiyor ise
cinsine ve türüne göre tarifede dahil olduğu faslın en yüksek vergiye tabi
pozisyonuna göre hesaplanacak gümrük vergileri kadar para cezası alınır.[143]


2.
1 inci fıkraya göre ceza belirlenmesi mümkün olamıyorsa, noksan her kap için
241 inci maddenin 1 inci fıkrasında belirlenen miktarda para cezası alınır.


3. 35/A ila 35/C madde
hükümlerine göre (…)141 verilen özet beyan veya özet beyan olarak kullanılan ticari
veya resmi belgelerdeki kayıtlı miktara göre fazla çıkan kapların yanlışlıkla
mahrecinden fazla olarak yüklenmiş olduğu gümrük idaresince belirlenecek süre
içinde kanıtlanamadığı takdirde, söz konusu eşyaya el konularak
mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir, 177 ila 180 inci madde
hükümlerine göre tasfiyeye tabi tutulur ve eşyanın CIF kıymeti kadar para cezası alınır.143


4. (Değişik:
18/6/2009-5911/61 md.) Dökme gelen eşyada yüzde üçü aşmayacak şekilde eşya
cinsi itibarıyla Cumhurbaşkanı kararı ile belirlenecek oranlardaki eksiklik ve
fazlalıklar için takibat yapılmaz. Doğalgaz ürünlerinde boru hatları ile
taşınarak ithal edilenler hariç bu oran %6’yı aşmayacak şekilde uygulanır.[144][145]


5. (Ek:
18/6/2009-5911/61 md.) Eşya miktarının gümrük idaresince tespit edilmediği
ve rejim beyanının belgelerinde kayıtlı miktarlara göre yapıldığı durumlarda,
tespit edilen miktar farklılıkları özet beyan eksiklik veya fazlalığı olarak
değerlendirilir. Yapılan özet beyan eksiklik veya fazlalık takibatı sonucunda
miktar farklılığı nedeniyle cezayı gerektirir bir durum ortaya çıkması halinde,
234 üncü madde hükümleri uygulanmayarak sadece bu madde hükümlerine göre işlem
yapılır.


6. (Değişik:
28/3/2013-6455/14 md.) Türkiye Gümrük Bölgesine giriş yapan taşıt içerisinde özet
beyan verilmeksizin eşya getirildiğinin gümrük idaresince belirlendiği veya
eşyanın boşaltılmasına izin verilmesinden sonra gümrük idaresine bildirildiği ve
bu eşyanın verilmiş olan özet beyanlardan biri ile ilişkili olmadığının
anlaşıldığı hallerde, söz konusu eşya için özet beyan vermekle yükümlü olan
kişinin tespit edilmesi halinde bu kişi, tespit edilememesi halinde ise eşyayı
Türkiye Gümrük Bölgesine getiren kişi tarafından, eşyanın yanlışlıkla
mahrecinden fazla olarak yüklenmiş olduğu gümrük idaresince belirlenecek süre
içinde kanıtlanamadığı takdirde, söz konusu eşyaya el konularak mülkiyetinin
kamuya geçirilmesine karar verilir ve 177 ila 180 inci madde hükümlerine göre
tasfiyeye tabi tutulur. Ayrıca eşyanın CIF kıymeti kadar para cezası verilir.


7. (Ek: 28/3/2013-6455/14 md.) Birinci, ikinci ve üçüncü
fıkralarda belirtilen para cezaları özet beyanı veren kişiden, altıncı fıkrada
belirtilen para cezası ise özet beyanı vermekle yükümlü olduğu tespit edilen
kişiden, bu kişinin tespit edilememesi halinde eşyayı Türkiye Gümrük Bölgesine
getiren kişiden alınır.


 


Madde
238 – (Değişik: 18/6/2009-5911/62 md.)


1.
(Değişik:24/10/2019-7190/14 md.) 241 inci maddenin üçüncü fıkrasının
(h), (l) ve (m) bentleri, dördüncü fıkrasının (g) ve (h) bentleri ile beşinci
fıkrasının (b) bendinde belirtilen durumlar hariç;


a)
Dahilde işleme rejimi, gümrük kontrolü altında işleme rejimi ile geçici ithalat
rejimine ilişkin hükümlerin ihlali hâlinde, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki
katı,


b)
Tam muafiyet suretiyle geçici olarak ithal edilen özel kullanıma mahsus
taşıtlara ilişkin rejim ihlallerinde, gümrük vergileri tutarının dörtte biri,


c)
Dahilde işleme rejimi ve gümrük kontrolü altında işleme rejimine ilişkin
hükümler ihlal edilmekle birlikte, rejim kapsamı ithal eşyasının işleme
faaliyetindeki hâli veya işlem görmüş ürün hâli de dahil olmak üzere, gümrük
gözetiminden mevzuata aykırı olarak çıkarılmamış olduğunun tespiti hâlinde,
ithal eşyasının gümrük vergileri ile ilgili rejime ilişkin beyannamenin tescil
tarihinden tespitin yapıldığı tarihe kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanuna
göre tespit edilen gecikme zammı oranında faizin toplamı kadar,


d)
(b) bendinde belirtilen taşıtlar hariç olmak üzere, geçici ithalat rejimi
kapsamında ithal edilen eşyanın süresi içerisinde gümrükçe onaylanmış başka bir
işlem veya kullanıma tabi tutulmaması durumunda gümrük vergileri ile rejime
ilişkin beyannamenin tescil tarihinden tespitin yapıldığı tarihe kadar geçen
süre için 6183 sayılı Kanuna göre tespit edilen gecikme zammı oranında faizin
toplamı kadar,


idari
para cezası verilir.


2.
(Ek:24/10/2019-7190/14 md.)[146]
Birinci fıkranın (c) ve (d) bentlerinde belirtilen eşyanın, yapılacak
tebligat tarihinden itibaren altmış gün içinde gümrükçe onaylanmış başka bir
işlem veya kullanıma tabi tutulmaması hâlinde, ayrıca gümrük vergileri
tutarında idari para cezası verilir.


3.
Birinci fıkraya göre verilen cezalar 241 inci maddenin altıncı fıkrasında
belirtilen miktardan az olamaz.


4.
Genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri hakkında bu maddenin para cezasına
ilişkin hükümleri ile 241 inci maddenin üçüncü fıkrasının (h), (l) ve (m)
bentleri, dördüncü fıkrasının (g) ve (h) bentleri ile beşinci fıkrasının (b)
bendi hükümleri uygulanmaz. Bu durumda, 241 inci maddenin birinci fıkra hükmü
uygulanır.


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Usulsüzlüklere İlişkin Cezalar


Madde
239 – 1. İthalat veya ihracat vergilerinden muaf
eşyayı 33 üncü madde hükümleri gereğince belirlenen gümrük kapıları dışında
başka yerlerden izinsiz olarak ithal veya ihraç veya bunlara teşebbüs
edenlerle, bu tür eşyayı gümrük işlemlerini yaptırmaksızın yurda sokanlar veya
çıkaranlar ile buna teşebbüs edenlerden, sözkonusu eşyanın ithalata konu olması
halinde, CIF değerinin, ihracata konu olması halinde ise FOB değerinin onda
biri oranında para cezası alınır.[147]


2.
(Ek: 28/3/2013-6455/16 md.) Gümrük vergileri ödenmek suretiyle ihraç
edilebilen eşyayı, gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın veya gümrük vergileri
kısmen veya tamamen ödenmeksizin Türkiye Gümrük Bölgesinden çıkaranlara eşyanın
gümrük vergilerinin yanı sıra bu vergilerin iki katı idari para cezası verilir.


 


Madde
240 – (Mülga: 18/6/2009-5911/68 md.)


 


Madde
241 – 1. (Değişik: 18/6/2009-5911/63 md.) Bu
Kanunda ayrı bir ceza tayin edilmiş haller saklı kalmak üzere, bu Kanuna ve bu
Kanunda tanınan yetkilere dayanılarak çıkarılan ikincil düzenlemelerle
getirilen hükümlere aykırı hareket edenlere söz konusu düzenlemelerde açıkça
öngörülmüş olması kaydıyla altmış TL usulsüzlük cezası uygulanır.[148]


2.
1 inci fıkrada belirtilen miktar, her yıl, bir önceki yıla ilişkin olarak 213
sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca belirlenen yeniden değerleme oranında
artırılır, bu hesaplamada 1.000.000 TL'sına kadar olan tutarlar dikkate alınmaz.


3.
Usulsüzlük cezası aşağıdaki hallerde 1 inci fıkrada belirtilen miktarın iki
katı olarak uygulanır:


a)
6 ve 7 nci maddelere göre, gümrük idarelerince verilen kararlara dayanak
oluşturan belge ve bilgilerin, ilgili kişiler tarafından yanlış olarak verilmesi,


b)
Vergi kaybı doğurmamasına karşın, 24 üncü maddeye göre birbirleriyle ilişkisi
bulunan kişiler arasında bir satış işlemi olması ve bu ilişkinin beyan
edilmemesi,


c)
Yabancı limanlardan gelen veya Türkiye Gümrük Bölgesinden yabancı limanlara
giden gemilerin geliş ve gidişlerinde yönetmelikle belirlenecek süreler
içerisinde donatan veya işleten veya acentası tarafından gümrük idaresine bilgi
verilmemesi,[149]


d)
35/A maddesine göre özet beyan veya özet beyan olarak kullanılan ticari veya
resmi belgenin süresi içinde verilmemesi,[150]


e)
Türkiye Gümrük Bölgesinde karayoluyla transit eşya taşıyan taşıt araçlarının 91
inci maddeye göre verilen süreleri yirmidört saate kadar aşması,


f)
Gümrük antrepolarının 93 üncü maddenin 3 üncü fıkrasında belirtilen teknik donanımlarında
noksanlık bulunması,


g)
Gümrük antrepo rejimine tabi tutulan eşyanın, antrepolara konuldukları tarihte
işleticiler tarafından kayıtlara geçirilmemesi,


h)
(Değişik: 18/6/2009-5911/63 md.) Dâhilde işleme rejimi ve gümrük
kontrolü altında işleme rejimi kapsamında Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen
eşyanın izin verilen süresinin bitimini takiben bir ay içerisinde rejimin
gerektirdiği işlemlerinin bitirilmesi, yeniden ihracı veya gümrükçe onaylanmış
bir işlem veya kullanıma tabi tutulması,


ı)
Geçici olarak Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkarılan eşyanın verilen süreyi
aştıktan sonra geri getirilmesi,


j)
(Değişik: 18/6/2009-5911/63 md.) Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu hükümleri
saklı kalmak kaydıyla, ihraç eşyasının yapılan beyan ve eki belgelere göre miktar
veya cinsinde %10’dan fazla farklılık çıkması,


k)
Serbest bölgelerde çalışan veya buralara giren ve çıkan kişilerin bu Kanunla
konulmuş kurallara uymaması,


l)
(Değişik: 18/6/2009-5911/63 md.) Geçici ithalat rejimi kapsamında
Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşyanın verilen sürenin bitimini takiben bir
ay içerisinde yeniden ihraç edilmesi veya gümrükçe onaylanmış bir işlem veya
kullanıma tabi tutulması,


m)
(Ek: 18/6/2009-5911/63 md.) Geçici ithalat rejimi kapsamında ithal
edilen eşyanın gümrük idaresine bilgi verilmeden, ancak süresi içerisinde
Türkiye Gümrük Bölgesinin dışına çıkarıldığının kabul edilebilir belgelerle
kanıtlanması.


4.
Usulsüzlük cezası aşağıdaki hallerde 1 inci fıkrada belirtilen miktarın dört
katı olarak uygulanır.


a)
Bir kişinin 5 inci madde hükümlerine göre geçerli bir temsil yetkisi olmadığı
halde başka bir kişi adına veya hesabına gümrük idarelerinde iş takip etmesi,


b)
34 üncü maddenin 2 nci fıkrası hükümlerinin aksine, karayolu taşıtlarının
gümrük idaresinin izni olmadan yük veya yolcu alarak yoluna devam etmesi,


c)
(Değişik: 18/6/2009-5911/63 md.) 45 inci maddenin birinci fıkra
hükümlerine aykırı olarak taşıtlardan eşya boşaltılması, özet beyan veya özet
beyan olarak kullanılan ticari ve resmi belgelerde kayıtlı eşyanın cinsinin yanlış
beyan edilmesi veya kapların türleri ile üzerlerinde kayıtlı numara ve
işaretlerin özet beyan kayıtlarına uygun olmaması,


d) Türkiye Gümrük Bölgesinde karayoluyla transit eşya
taşıyan taşıt araçlarının 91 inci maddeye göre verilen süreleri kırksekiz saate
kadar aşması,


e)
Genel antrepo ve serbest bölgelere getirilen parlayıcı, patlayıcı veya bir
arada bulundukları eşya için tehlikeli olan ya da korunmaları özel düzenek ve
yapılara gerek gösteren eşyanın 94 ve 154 üncü madde hükümlerine aykırı olarak genel
amaçlı eşya konulan yerlerde depolanması,


f)
Gümrük antrepolarında bulunan eşyanın gümrük idarelerinin izni olmaksızın 102
nci maddede belirtilen elleçlemelere tabi tutulması.


g)
(Ek: 18/6/2009-5911/63 md.) Geçici ithalat rejimi kapsamında Türkiye Gümrük
Bölgesine getirilen eşyanın verilen sürenin bitimini takiben iki ayı aşmayan
sürede yeniden ihraç edilmesi veya gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma
tabi tutulması,


h)
(Ek: 18/6/2009-5911/63 md.) Dâhilde işleme rejimi ve gümrük kontrolü
altında işleme rejimi kapsamında Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşyanın
izin verilen süresinin bitimini takiben iki ayı aşmayan süre içerisinde rejimin
gerektirdiği işlemlerinin bitirilmesi, yeniden ihracı veya gümrükçe onaylanmış
bir işlem veya kullanıma tabi tutulması,


ı)
(Ek: 18/6/2009-5911/63 md.) (Mülga:24/10/2019-7190/15 md.)


5.
(Değişik: 18/6/2009-5911/63 md.) Usulsüzlük cezası aşağıdaki hallerde
birinci fıkrada belirtilen miktarın altı katı olarak uygulanır:


a)
Türkiye Gümrük Bölgesinde karayoluyla transit eşya taşıyan taşıt araçlarının 91
inci maddeye göre verilen süreleri yetmişiki saate kadar aşması,


b)
Geçici ithalat rejimi kapsamında Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen taşıtlara
verilen sürenin bitimini takiben üç ayı aşmayan sürede yeniden ihraç edilmesi
veya gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulması.


6.
Usulsüzlük cezası aşağıdaki hallerde 1 inci fıkrada belirtilen miktarın sekiz
katı olarak uygulanır:


a) 34 üncü maddenin 3 üncü fıkrası hükümlerinin aksine,
Türkiye Gümrük Bölgesine giren gemilerin rota
değiştirmesi, yolda durması, başka gemilerle temas etmesi, gümrük gözetimi
yapılması için yol kesmemesi veya gümrük idaresi bulunmayan yerlere yanaşması
ile yükü bulunmadığı durumlarda, yük almadığının veya yükünün başka bir limana çıkarıldığının
veya avarya olduğunun kanıtlanamaması,[151]


b)
Taşıt araçlarının 33 üncü ve 91 inci maddede belirtilen önceden belirlenmiş
yollar dışında seyretmesi,


c)
Türkiye Gümrük Bölgesinde karayoluyla transit eşya taşıyan taşıt araçlarının 91
inci maddeye göre verilen süreleri yetmişiki saatten daha fazla bir süre ile
aşması.


d)
(Ek: 18/6/2009-5911/63 md.) (Değişik:24/10/2019-7190/15 md.) 11 inci madde
hükmüne göre yazılı olarak talep edilen bilgi ve belgeler ile 13 üncü madde
hükmü uyarınca beş yıl süreyle saklanması gereken belgelerin gümrük kontrolü
sırasında ibraz edilmemesi.


e)
(Ek:3/11/2022-7420/15 md.) Geçici ithalat rejimi kapsamında kişisel
kullanıma mahsus yabancı plakalı taşıtları Türkiye Gümrük Bölgesine getiren hak
sahipleri tarafından gümrük idaresine bilgi verilmeden taşıtsız yurt dışına
çıkılması.


7.
(Ek: 15/2/2018-7099/13 md.) Bu Kanunun 218 inci maddesinin üçüncü
fıkrası uyarınca Bakanlıkça belirlenen azami bedellere uyulmaması halinde her
bir işlem için beş bin Türk lirası usulsüzlük cezası uygulanır.


 


ONİKİNCİ KISIM


İtirazlar


Madde 242 – (Değişik:
18/6/2009-5911/64 md.)


1. Yükümlüler kendilerine
tebliğ edilen gümrük vergileri, cezalar ve idari kararlara karşı tebliğ
tarihinden itibaren onbeş gün içinde bir üst makama, üst makam yoksa aynı makama
verecekleri bir dilekçe ile itiraz edebilir.


2.
İdareye intikal eden itirazlar otuz gün içinde karara bağlanarak ilgili kişiye
tebliğ edilir.


3. İtiraz dilekçelerinin
süresi içinde yanlış makama verilmesi halinde, itiraz süresinde yapılmış
sayılır ve idarece yetkili makama ulaştırılır.


4. İtirazın reddi
kararlarına karşı işlemin yapıldığı yerdeki idari yargı mercilerine
başvurulabilir.


 


Madde
243 – 1. İlgili kişilere 197 nci maddeye göre tebliğ edilen
gümrük vergilerinin hesaplanmasında esas alınan kimyevi tahlil sonuçlarına
karşı tebliğden itibaren onbeş gün içinde gümrük ve muhafaza başmüdürlüğüne
yazılı olarak itiraz edilebilir.


2.
İtiraz üzerine, birinci tahlilin yapıldığı gümrük laboratuarında görevli olan
ve ilk tahlili yapan kimyager dışındaki iki kimyager tarafından ikinci tahlil
yapılır. Yükümlünün talebi halinde, gümrük idareleri, gümrük kimyageri olmayan
bir gözlemci kimyagerin de ikinci tahlilde hazır bulunmasına izin verirler.


Üç
kimyagerden fazla kimyager bulunmayan gümrük laboratuarında yapılan tahlile
itiraz edilmesi halinde, ikinci tahlil enaz iki kimyager bulunan en yakın
gümrük idaresine ait laboratuarda yaptırılır.


(Mülga:
18/6/2009-5911/67 md.)


3.
İkinci tahlil sonucu, eşyanın teknik özelliklerinin ve niteliklerinin
belirlenmesi yönünden kesindir.


 


Madde 244 – (Mülga: 18/6/2009-5911/68 md.;
Yeniden Düzenleme: 13/2/2011-6111/137 md.)


1. (Değişik:24/10/2019-7190/16
md.) Gümrük idarelerince düzenlenen ek tahakkuk ve ceza kararı muhteviyatı
alacaklar için yükümlü veya ceza muhatabı tarafından uzlaşma başvurusu
yapılabilir. Uzlaşmanın kapsamına;


a) Beyan ile gümrük
idaresi tarafından yapılan tespit sonucunda belirlenen farklılıklara ilişkin
tebliğ edilen gümrük vergileri alacakları,


b) Gümrük idaresi
tarafından tespit edilmesinden önce beyan sahibi tarafından bildirilen
farklılıklara ilişkin tebliğ edilen gümrük vergileri alacakları,


c) Bu Kanun ve ilgili
diğer kanunlar uyarınca gümrük idaresi tarafından düzenlenen idari para
cezaları,


girer. Uzlaşma talebi,
henüz itiraz başvurusu yapılmamış veya itiraz edilmiş olmakla birlikte itirazı
henüz sonuçlandırılmamış gümrük vergileri ve idari para cezaları için, tebliğ
tarihinden itibaren onbeş gün içinde yapılır. Uzlaşma talebinde bulunulması
hâlinde, itiraz veya dava açma süresi durur, uzlaşmanın vaki olmaması veya
temin edilememesi hâlinde süre kaldığı yerden işlemeye başlar, ancak sürenin
bitimine beş günden az kalmış olması hâlinde süre beş güne tamamlanır.
Uzlaşmanın vaki olmaması veya temin edilememesi hâlinde yeniden uzlaşma
talebinde bulunulamaz.


2.
(Değişik:24/10/2019-7190/16
md.) Gümrük vergileri ve cezalarına ilişkin fiilin, 5607
sayılı Kanunda yer alan kaçakçılık suçları ile ilişkili olması hâlinde bu madde
hükmü uygulanmaz.


3.
(Değişik:24/10/2019-7190/16 md.) Bu madde kapsamında yapılan uzlaşma
talepleri, gümrük uzlaşma komisyonları tarafından değerlendirilir. Gümrük
uzlaşma komisyonlarının kurulması, çalışması ile bu madde kapsamında yapılacak
işlemlere ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.


4.
(Değişik:24/10/2019-7190/16 md.) Gümrük uzlaşma komisyonlarının
çalışmaları gizlidir. Uzlaşma tutanakları kesin olup gereği idarece derhal
yerine getirilir. Vergi yükümlüsü veya ceza muhatabı, üzerinde uzlaşılan ve
tutanakla tespit olunan hususlar hakkında dava açamaz ve hiçbir mercie şikâyette
bulunamaz.


5.
(Değişik:24/10/2019-7190/16 md.) Uzlaşılan gümrük vergileri ve cezalar,
uzlaşma tutanağının tebliğinden itibaren bir ay içinde ödenir. Uzlaşılan
vergilere ilişkin gümrük yükümlülüğünün başladığı tarihten uzlaşma tutanağının
imzalandığı tarihe kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre
belirlenen gecikme zammı oranında gecikme faizi uygulanır. Uzlaşmanın vaki
olmaması veya temin edilememesi hâlinde, genel hükümlere göre işlem yapılır.


6.
Bu madde uyarınca üzerinde uzlaşılan cezalar hakkında 30/3/2005 tarihli ve 5326
sayılı Kabahatler Kanununun 17 nci maddesi uyarınca ayrıca peşin ödeme
indiriminden yararlanılamaz.


7. (Ek: 8/8/2011-649-KHK/59 md.) Uzlaşma
komisyonlarının başkan ve üyelerine, bu komisyonlardaki çalışmaları dolayısıyla
verilecek ücret Cumhurbaşkanı kararıyla belirlenir.[152]


 


Madde
245 – (Mülga: 18/6/2009-5911/68 md.)


 


ONÜÇÜNCÜ KISIM


Yürürlükten Kaldırılan Hükümler, Geçici Maddeler ve Yürürlük


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Yürürlükten Kaldırılan Hükümler


Madde
246 – Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle;


a)
Nisan 1334 tarihli Gümrük Kanununun 113, 117 ve 118 inci maddeleri ile aynı
Kanunun 7.6.1926 tarihli ve 906 sayılı Kanunla değiştirilen 112 ve 116 ncı
maddeleri,


b)
30.11.1960 tarihli ve 146 sayılı Kanun,


c)
19.7.1972 tarihli ve 1615 sayılı Gümrük Kanunu ile bu Kanunda değişiklik yapan
25.2.1981 tarihli ve 2419 sayılı 18.4.1983 tarihli ve 2817 sayılı, 22.5.1987
tarihli ve 3375 sayılı, 10.2.1994 tarihli ve 3968 sayılı, 3.4.1997 tarihli ve
4236 sayılı Kanunlar ile, 7.2.1990 tarihli ve 3612 sayılı Kanunun 55 inci
maddesi,


d)
30.6.1995 tarihli ve 564 sayılı Kanun Hükmünde Kararname,


e)7.1.1932
tarihli ve 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanunun 15 ve 16 ncı
maddeleri,


yürürlükten
kaldırılmıştır.


 


İKİNCİ BÖLÜM


Geçici Maddeler


Geçici Madde 1 – 1.Bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte Türkiye Gümrük Bölgesindeki gümrük
sundurmalarında veya gümrükçe eşya konulmasına izin verilen yerlerde bulunan
eşyanın buralardaki bekleme süreleri ile bunlara ilişkin süre uzatım talepleri
hakkında yürürlükten kaldırılan Gümrük Kanunu hükümleri uygulanır.


2.
Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte genel, özel ve fiktif antrepolarda bulunan
eşyanın, buralardaki bekleme süreleri bu Kanun hükümlerine tabidir.


 


Geçici
Madde 2 – Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte bir eşya hakkında
rejim beyanında bulunulmuş olmakla birlikte, henüz sonuçlandırılamamış gümrük
işlemlerinin yürütülmesinde beyan hak sahibi
olarak adlandırılan mükellefin lehine olan hükümler uygulanır.


Beyannamesi
tescil edilmiş eşya ile ilgili olarak, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten
başlamak üzere kırkbeş gün içinde beyan hak sahiplerinin rejim değişikliği
talepleri kabul olunur. Ancak, bu taleplerin kabulü, alınmış veya alınacak ceza
kararlarının uygulanmasını ortadan kaldırmaz.


 


Geçici
Madde 3 – 1.Başka Kanunlarda Gümrük ve Tekel Bakanlığı'na;
Gümrük Müsteşarlığının görev ve yetki alanına giren konularda Maliye ve Gümrük
Bakanlığı'na yapılan atıflar Gümrük Müsteşarlığı'na yapılmış sayılır.


2.
Halen yürürlükte bulunan kanunlarda 1615 sayılı Gümrük Kanunu ile sözkonusu
Kanunda değişiklik yapan kanunlara yapılmış olan atıflar bu Kanuna yapılmış
kabul edilir.


 


Geçici
Madde 4 – Yürürlükten kaldırılan Gümrük Kanunu hükümlerine göre
tasfiyelik hale gelmiş eşyanın, ihale ilanının henüz yayınlanmamış veya
perakende satışına karar verilmemiş olması ve beyan sahibinin bu Kanunun
yürürlük tarihinden itibaren otuz gün içinde gümrük idaresine başvurması
halinde, bu Kanunun 179 uncu maddesi hükümleri uygulanır. Dış ticaret tahdidine
giren eşyalar için bu madde hükmü uygulanmaz.


 


Geçici
Madde 5 – 1. Bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce gümrük
komisyoncu yardımcısı karnesine sahip olanlar, Kanunun yürürlüğe girmesinden
itibaren iki yıl içinde Gümrük Müsteşarlığına müracaat etmeleri halinde, öğrenim
şartı hariç olmak üzere 227 nci maddede belirtilen koşulları taşımaya devam
ettiklerinin anlaşılması durumunda, kendilerine Gümrük Müşavir Yardımcısı İzin
Belgesi verilir. Bu şekilde gümrük müşavir yardımcısı olanlar en az lise mezunu
olmaları halinde, gümrük müşavirliği için açılacak ilk üç sınava girebilirler.


2. Bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce gümrük
komisyoncusu karnesine sahip olanlar, Kanunun yürürlüğe girmesinden itibaren
iki yıl içinde Gümrük Müsteşarlığına müracaat etmeleri halinde, öğrenim şartı
hariç olmak üzere 227 nci maddede belirtilen koşulları taşımaya devam
ettiklerinin anlaşılması durumunda, kendilerine Gümrük Müşavirliği İzin Belgesi
verilir.


3.
Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, yürürlükten kaldırılan 1615 sayılı Gümrük
Kanununun 167 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrası ile 168 inci maddesinin
üçüncü fıkrasına göre gümrük komisyoncusu veya gümrük komisyoncu yardımcısı
olmaya hak kazananların görevlerinden istifa etmelerini veya emekli olmalarını
müteakip, kendilerine bu Kanun hükümlerine göre gümrük müşavirliği veya gümrük
müşavir yardımcılığı izin belgesi verilir.


4.
227 nci maddenin 1 inci fıkrasının (d) bendinde belirtilen suçlarla ilgili
olarak devam eden davalar bulunduğu takdirde, 1 inci ve 2 nci fıkralarda yer
alan iki yıllık müracaat süresine bakılmaksızın, her halükarda davanın lehte
sonuçlanmasından itibaren bir yıl içinde Müsteşarlığa müracaat edilmesi
gerekir.


 


Geçici
Madde 6 – Gümrük müşavirleri ve gümrük müşavir yardımcıları
çıkarılacak bir kanunla bağlı bulundukları gümrük ve muhafaza başmüdürlüğü
görev alanı itibariyle kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşu şeklinde
örgütleninceye kadar aşağıdaki hükümler uygulanır:


1.
1615 sayılı Gümrük Kanunu hükümlerine göre kurulan Gümrük Komisyoncuları
Dernekleri faaliyetlerine devam eder ve sınav açılması ile izin belgeleri
verilmesi işlemleri Gümrük Müsteşarlığınca yürütülür.


a)
Gümrük müşavirliği ve gümrük müşavir yardımcılığı sınavları Müsteşarlıkça
belirlenen usul ve esaslarçerçevesinde her yıl bir kez yapılır.


b)
227 ve 228 inci maddelerde belirtilen koşulları sınavın açıldığı yıl başında
sağlamış olanlar, o yıl açılan gümrük müşavirliği veya gümrük müşavir
yardımcılığı sınavlarına müracaat edebilirler.


c)
Gümrük müşavirliği ve gümrük müşavir yardımcılığı sınavlarına en fazla üçer kez
girilebilir.


2.
Gümrük müşavirliği veya gümrük müşavir yardımcılığı mesleğin vakar ve onuruna
aykırı fiil ve hareketlerde bulunanlarla, görevlerini yapmayan veya kusurlu
olarak yapan ya da görevinin gerektirdiği güveni sarsıcı hareketlerde bulunan
meslek mensupları hakkında, gümrük müşavirliği hizmetlerinin gereği gibi
yürütülmesi amacıyla, durumun niteliğine ve ağırlık derecesine göre aşağıda
tanımlanan disiplin cezaları verilir.


a) Uyarma: Meslek mensubuna mesleğinin icrasında daha
dikkatli davranması gerektiğinin yazı ile bildirilmesidir.


b)
Kınama: Meslek mensubuna görevinde ve davranışında kusurlu sayıldığının yazı
ile bildirilmesidir.


c)
Geçici olarak mesleki faaliyetten alıkoyma: Mesleki sıfatı saklı kalmak
şartıyla altı aydan az, bir yıldan çok olmamak üzere mesleki faaliyetten
alıkoymadır.


d)
Meslekten çıkarma: Meslek mensubunun izin belgesinin geri alınarak, bir daha bu
mesleği icra etmesine izin verilmemesidir.


3.
Mesleki kurallara, mesleğin vakar ve onuruna aykırı fiil ve harekette
bulunanlarla, görevin gerektirdiği güveni sarsıcı harekette bulunan meslek
mensupları hakkında, ilk defasında uyarma, tekrarında ise kınamacezası
uygulanır.


Görevini
bağımsızlık, tarafsızlık ve dürüstlükle yapmayan veya kusurlu olarak yapan ya
da bu Kanunda yer alan mesleğin genel prensiplerine aykırı harekette bulunan
meslek mensupları için geçici olarak mesleki faaliyetten alıkoyma cezası
uygulanır.


Sahte belgelere dayanılarak yanlış beyanda
bulunulduğunun, ancak bu durumun gümrük müşavirinin bilgisi dışında olduğunun,
bununla birlikte, bir araştırma sonucunda gerçek durumun öğrenilebileceğinin
Gümrük Müsteşarlığı merkez denetim elemanlarınca rapora bağlandığı durumlarda,
ilgili gümrük müşavirine ilk defasında kınama cezası verilir. Bu hususun
tekerrür etmesi halinde geçici olarak mesleki faaliyetten alıkoyma cezası
uygulanır.


7.1.1932
tarihli ve 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun hükümlerine göre
kaçakçılık suçundan mahkumiyet kararı kesinleşen meslek mensuplarına, meslekten
çıkarma cezası verilir.


4.
Üç yıllık dönem içinde iki veya daha fazla disiplin cezasını gerektiren
davranışta bulunan meslek mensubuna, her yeni suçu için bir öncekinden daha
ağır ceza uygulanabilir. Beş yıllık dönem içinde iki defa mesleki faaliyetten
alıkoyma cezası ile cezalandırılmasından sonra bu cezayı gerektiren fiili
yeniden işleyen meslek mensupları hakkında meslekten çıkarma cezası uygulanır.


Disiplin kurulları bir derece ağır veya bir derece hafif
disiplin cezasının uygulanmasına karar verebilirler. Takibat ve hüküm tesisi,
disiplin soruşturması yapılmasına ve disiplin cezası uygulanmasına engel
değildir.


5.
Meslek mensubu hakkında savunması alınmadan disiplin cezası verilemez. Yetkili
disiplin kurulunun on günden az olmamak üzere verdiği süre içinde savunma
yapmayanlar, savunma hakkından vazgeçmiş sayılırlar.


Disiplin
cezaları kesinleşme tarihinden itibaren uygulanır.


6.
Gümrük müşavirleri ve gümrük müşavir yardımcıları, görevleri sırasında veya
görevleri sebebiyle işledikleri suçlardan dolayı fillerinin niteliğine göre
Türk Ceza Kanununun Devlet memurlarına ait hükümleri uyarınca cezalandırılır.


7.
Disiplin cezaları bir dava sonucuna bağlı olmaksızın mevzuat hükümlerine
aykırılığı gümrük idarelerince tespit edildiği tarihten itibaren üç yıl süreyle
uygulanmadığı takdirde zamanaşımına uğrar. Mevzuata aykırı işlem ve eylemlerin
aynı zamanda bir adli kovuşturma konusu olması halinde, bu aykırılık için Türk
Ceza Kanununda öngörülen zamanaşımı hükümlerine göre disiplin cezası
verilebilir.


8.
2 numaralı bentte belirtilen uyarma ve kınama cezası yetkili gümrük başmüdürü,
geçici olarak mesleki faaliyetten alıkoyma cezası Müsteşarlık Merkez Disiplin
Kurulu, meslekten çıkarma cezaları Müsteşarlık Yüksek Disiplin Kurulu
tarafından verilir.


9. (Değişik: 24/10/2019-7190/17 md.) Bu Kanuna ve
gümrüklerde uygulanan mevzuat hükümlerine aykırı hareketleri görülen gümrük
müşavirleri ve gümrük müşavir yardımcılarının izin belgeleri Bakanlık
müfettişleri ve gümrük ve dış ticaret bölge müdürleri tarafından gerek
görülmesi hâlinde tedbir mahiyetinde en fazla altı ay süre ile geçici olarak
alınır ve gümrüklerde iş takip etmelerine izin verilmez. Bu durum, gerekçesiyle
birlikte izin belgesinin alınmasını izleyen günde Bakanlığa bildirilir. Bu
şekilde izin belgeleri alınanlar hakkında geçici mesleki faaliyetten alıkoyma
cezası verilmesi hâlinde, tedbir mahiyetinde izin belgelerinin alındığı süre
verilen cezadan mahsup edilir. 3713 sayılı Kanun kapsamında haklarında
kovuşturma başlatılanların izin belgeleri kovuşturma sonuçlanıncaya kadar tedbiren
geri alınır.


10. (Ek:
18/6/2009-5911/65 md.) Gümrük müşavir derneklerince, gümrük müşavirlerinin
yapacakları iş ve işlemler karşılığı alacakları asgari ücretleri gösteren ve
takvim yılı bazında belirlenen
Asgari Ücret Tarifesi, Müsteşarlıkça uygun görülerek onaylanmak suretiyle
uygulamaya konulur.


 


Geçici Madde 7 – (Ek:
12/11/2008-5810/9 md.)


Bu Kanunun 152 nci,
birinci fıkrasının (a) bendi hariç olmak üzere 157 nci, 158 inci ve bölgede
faaliyette bulunan işletmelerin ihtiyaçlarıyla sınırlı olarak 185 inci
maddelerinin 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanununa aykırı olan hükümleri,
Avrupa Birliğine tam üyeliğin gerçekleştiği tarihe kadar uygulanmaz. Ancak 158
inci ve 185 inci madde hükümleri, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu
yönünden uygulanmaya devam olunur.


Bu maddenin yürürlüğe
girdiği tarihten önceki dönemler için 4760 sayılı Kanuna göre tarhiyat
yapılmaz, daha önce yapılan tarhiyatlardan vazgeçilir, tahakkuk eden tutarlar
terkin edilir. Tahsil edilmiş tutarlar ret ve iade edilmez.


 


Geçici Madde 8 – (Ek: 31/10/2012-6358/19 md.)


EXPO 2016 Antalya
Ajansının tasfiyesinden sonra ülkede kalanlar hariç olmak üzere; EXPO 2016
Antalya ile ilgili olarak yurda geçici olarak sokulacak her türlü ürün, mal ve
eşya, gümrük vergisinden müstesnadır.


 


Geçici Madde 9 – (Ek:
18/1/2017 - 6770/13 md.)


Bu maddenin yürürlüğe
girdiği tarihten önce bu Kanunun 235 inci maddesi uyarınca el konularak
mülkiyetin kamuya geçirilmesi kararı verilen kara ulaşım araçları ile ilgili
olarak bu maddenin yürürlüğe girdiği ayı takip eden altıncı ayın sonuna kadar
ilgili gümrük idaresine başvurulması ve taşıtın ilk iktisabında ödenen özel
tüketim vergisinin %25’ine tekabül eden tutarın, başvuru tarihinden itibaren
bir ay içinde ilgili tahsil dairesine ödenmesi halinde, el konularak mülkiyetin
kamuya geçirilmesi kararı kaldırılır ve el konulan araç, sahibine iade edilir.
Bu karar gümrük idaresi tarafından ilgili mahkemeye bildirilir. Tasfiyesi
tamamlanmış ulaşım araçları için bu fıkra kapsamında başvurular kabul edilmez.


Birinci
fıkrada belirtilen oran bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce serbest
dolaşıma giriş rejimine tabi tutularak ilk iktisabı gerçekleşmiş kara ulaşım
araçları ile ilgili olarak, bu Kanunun 235 inci maddesi kapsamında el konularak
mülkiyetin kamuya geçirilmesi kararı verilmesi gereken fiilin gümrük idaresince
tespit edilmesinden önce ve birinci fıkrada belirtilen süre içinde
kendiliğinden bildirilmesi durumunda %15 olarak uygulanır.


Bu maddenin uygulanmasına
ilişkin usul ve esasları tespit etmeye Gümrük ve Ticaret Bakanlığı ile Maliye
Bakanlığı müştereken yetkilidir.


 


Geçici Madde 10
–(Ek:17/7/2019-7186/14 md.)


 Bu Kanunun 235 inci
maddesi uyarınca mevcut bir soruşturma kapsamında bulunan veya el konularak
mülkiyetin kamuya geçirilmesi kararı verilen kara ulaşım araçları ile ilgili
olarak 31/12/2019tarihine kadar ilgili gümrük idaresine başvurulması ve taşıtın
ilk iktisabında ödenmesi gereken özel tüketim vergisinin %25’ine tekabül eden
tutarın, başvuru sahibine tebliğ edildiği tarihten itibaren bir ay içinde ilgili
tahsil dairesine ödenmesi hâlinde, araç hakkında el konularak mülkiyetin kamuya
geçirilmesi kararı verilmez, mevcut kararlar kaldırılır ve el konulan araç
sahibine iade edilir. İadesi talep edilen ulaşım araçlarının muhafazasına
ilişkin masraflar araç sahibince ödenir.


Bu karar gümrük idaresi
tarafından ilgili başsavcılığa/mahkemeye bildirilir. Tasfiyesi tamamlanmış
ulaşım araçları için bu fıkra kapsamında başvurular kabul edilmez.


Birinci
fıkrada belirtilen oran, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce serbest
dolaşıma giriş rejimine tabi tutularak ilk iktisabı gerçekleşmiş kara ulaşım
araçları ile ilgili olarak, bu Kanunun 235 inci maddesi kapsamında el konularak
mülkiyetin kamuya geçirilmesi kararı verilmesi gereken fiilin gümrük idaresince
tespit edilmesinden önce ve birinci fıkrada belirtilen süre içinde
kendiliğinden bildirilmesi durumunda %15 olarak uygulanır.


Cumhurbaşkanı birinci
fıkrada yer alan başvuru süresini altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu
maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Ticaret Bakanlığı ile Hazine ve
Maliye Bakanlığı tarafından müştereken belirlenir.


 


Geçici Madde 11- (Ek:3/11/2022-7420/16 md.)


Bu maddenin yürürlüğe
girdiği tarihe kadar geçici ithalat rejimi kapsamında kişisel kullanıma mahsus
yabancı plakalı taşıtların Türkiye Gümrük Bölgesine getirilerek gümrük
idaresine bilgi verilmeden taşıtsız yurt dışına çıkılması durumunda da, 241
inci maddenin altıncı fıkrasının (e) bendi hükmü uygulanır. Bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan tahsilatlar hakkında bu madde hükmü
uygulanmaz.


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Yürürlük ve Yürütme


Madde
247 – Bu Kanun yayımını izleyen tarihten itibaren üç ay
sonra yürürlüğe girer.


 


Madde 248 – Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu
yürütür.


 


 


4458
SAYILI KANUNA İŞLENEMEYEN HÜKÜMLER


1) 18/6/2009 tarihli
ve 5911 sayılı Kanunun Geçici Maddesi:


Geçici
Madde 1 – Yetkilendirilmiş yükümlüleri, kolaylaştırılmış emniyet ve güvenlikle
ilgili gümrük kontrollerinden veya Gümrük Kanununun 225 inci maddesinin birinci
fıkra hükmü saklı kalmak üzere gümrük mevzuatının öngördüğü basitleştirilmiş
uygulamalardan 5 yıl müddetle yararlandırmaya Gümrük Müsteşarlığı yetkilidir.


 


 


4458 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK
GETİREN MEVZUATIN
VEYA


ANAYASA MAHKEMESİ TARAFINDAN İPTAL EDİLEN HÜKÜMLERİN


YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ GÖSTERİR LİSTE


 






Değiştiren
Kanunun/ KHK’nin veya İptal Eden Anayasa Mahkemesi Kararının Numarası



4458
Sayılı Kanunun Değişen veya İptal Edilen Maddeleri



Yürürlüğe
Giriş Tarihi







4910



172



1/7/2003






5217



221, 222



1/1/2005






5622



178, 242



17/4/2007






221



1/5/2007
tarihihden geçerli olmak üzere 17/4/2007






5810



Geçici
Madde 7



25/11/2008






5911



3, 4, 5, 5/A,
6, 7, 8, 9, 10,10/A, 12, 13, 14, 15,18,19,21, 22, 24, 25, 26, 27, 28, 30, 34,
35/A, 35/B, 35/C, 37, 38, 39, 42, 43, 44, 45, 46, 48, 50, 54, 56,57, 59, 60, 61,
63, 65, 66, 69, 70, 72, 74, 76, 77, 79, 81, 84, 85, 86, 88, 92, 93, 94, 95,
97, 100, 106, 107, 109, 110, 111, 115, 116, 117, 119, 121, 123, 124, 125,
141, 145, 151, 152, 153, 155, 158, 159, 160, 161, 165, 165/A, 165/B, 165/C,
165/D, 166, 167, 168, 171, 173, 176, 177, 178, 179, 180, 181, 183, 184, 186,
187, 188, 190, 191, 191/A, 193, 194, 197, 198, 202, 204, 207, 210, 217, 218,
219, 221, 223, 225, 226, 229, 230, 231, 232, 233, 234, 236, 237, 238, 240,
241, 242, 243, 244, 245, Geçici Madde 6 ve İşlenemeyen Hüküm



7/10/2009






KHK/640



221, 222



12/6/2011 tarihinde yapılan milletvekili seçiminden
sonra kurulan ilk Bakanlar Kurulu üyelerinin atandığı tarihte






KHK/649



221



17/8/2011






6111



244



31/8/2011






KHK/649



244



31/8/2011






KHK/666



221



1/1/2012[153]






222



14/1/2012
tarihinden geçerli olmak üzere 2/11/2011






6358



Geçici
Madde 8



10/11/2012






6455



3, 167,
177, 180, 197, 218/A, 227, 228, 231, 232, 234, 235, 236, 237, 238, 239, 241,
244



11/4/2013






6462



167



3/5/2013






6495



221



2/8/2013






Anayasa
Mahkemesinin 27/12/2012 tarihli ve E.: 2011/139, K.: 2012/205 sayılı Kararı



221



10/10/2013
tarihinden başlayarak dokuz ay sonra

(10/7/2014)






222



10/10/2013






Gümrük
ve Ticaret Bakanlığının 111 Seri Numaralı Tebliği



241



1/1/2014






6552



218,
218/A



11/9/2014






Gümrük
ve Ticaret Bakanlığının 119 Seri Numaralı Tebliği



241



1/1/2015






Anayasa
Mahkemesinin 22/5/2014 tarihli ve E.: 2013/104, K.: 2014/96 sayılı Kararı



216



12/12/2014






6770



235,
Geçici Madde 9



27/1/2017






7099



218, 241



10/3/2018






KHK/700



4,9,15,16,17,22,34,55,60,74,

80,110,111,115,121,131,132,138,139,141,161,167,168,172,194,195,202,214,215,221,225,

237,244



24/6/2018 tarihinde birlikte yapılan Türkiye Büyük Millet Meclisi ve
Cumhurbaşkanlığı seçimleri sonucunda Cumhurbaşkanının andiçerek göreve
başladığı tarihte (9/7/2018)






7164



237



28/2/2019






7186



Geçici
Madde 10



19/7/2019






7190



52, 86,
167, 177, 179, 180, 202, 216, 227, 231, 234, 235, 236, 238, 241, 244, Geçici
Madde 6



7/11/2019






7330



167



3/7/2021






7333



211



28/7/2021






7420



241,
Geçici Madde 11



9/11/2022






7451



216



10/4/2023






Anayasa Mahkemesinin 8/10/2025 tarihli ve E.: 2025/136,
K.: 2025/200 sayılı Kararı



227



24/12/2025






 











[1] 27/6/2000 tarihli ve 4587 sayılı Kanunun Geçici 2 nci
maddesiyle bu Kanunda geçen "Avrupa Topluluğu " ibareleri
"Avrupa Birliği" olarak değiştirilmiştir.







[2] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu Kanunun çeşitli maddelerinde yer alan “gümrük başmüdürlüğü”
ibareleri “gümrük ve muhafaza başmüdürlüğü”, “gümrük başmüdürlüğüne” ibareleri
“gümrük ve muhafaza başmüdürlüğüne” şeklinde değiştirilmiştir.







[3] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddenin (4) numaralı bendinin (a) alt bendinde yer alan “kanuni
ikametgâhı” ibaresi “yerleşim yeri”, (11) numaralı bendinde yer alan
“yükümlülüklerini” ibaresi “yükümlülüğünü” şeklinde değiştirilmiştir.







[4] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddede yer alan “yükümlüdürler” ibaresi “sorumludurlar”
şeklinde değiştirilmiştir.







[5] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddede yer alan “denetimlere” ibaresi “kontrollere” şeklinde
değiştirilmiştir.







[6] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle bu fıkrada yer alan “bu Kanuna” ibaresi “Cumhurbaşkanlığı
kararnameleri ile bunlara” şeklinde, “tüzük, kararname ve yönetmelik” ibaresi
“mevzuat” şeklinde, “kanun, tüzük ve kararnamelerde yazılı hükümlere” ibaresi
“mevzuat hükümlerine” şeklinde ve “kanun, tüzük, kararname ve yönetmelik”
ibaresi “mevzuat” şeklinde değiştirilmiştir.







[7] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 2 nci
maddesiyle bu ayırımının başlığı “Temsil Hakkı” iken, metne işlendiği şekilde
değiştirilmiştir.







[8] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 66 ncı
maddesiyle; bu fıkrada yer alan ikinci cümlesinde yer alan “başkasının adına”
ibaresinden sonra gelmek üzere “ve hesabına” ibaresi eklenmiştir.







[9] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 68 inci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “245 inci madde hükümleri saklı kalmak üzere”
ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.







[10] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddenin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan
“hallerde” ibaresi “hallerin bir arada bulunması durumunda”, ikinci fıkrasının
(a) bendinde yer alan “Kararda öngörülen” ibaresi “Karara esas teşkil eden” şeklinde
değiştirilmiştir.







[11] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı”
şeklinde değiştirilmiştir.







[12] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 66 ncı
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “gümrük idareleri” ibarelerinden sonra gelmek
üzere “ve diğer yetkili kurumlar” ibaresi eklenmiştir.







[13] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu bentte yer alan “fıkrasında” ibaresi “bendinde” şeklinde
değiştirilmiştir.







[14] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddenin birinci fıkrasında yer alan “doğduğu” ibaresi
“başladığı”, üçüncü fıkrasının (c) bendinde yer alan “işlenmiş tarım
ürünleriyle ilgili özel düzenlemeler çerçevesinde alınan ithalat vergilerini”
ibaresi “tarım ürünlerinin işlenmesi sonucu elde edilen bazı ürünlere uygulanan
özel düzenlemeler çerçevesinde alınan ithalat vergilerini” şeklinde
değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.







[15] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, beşinci fıkrasının (b) bendinde ve altıncı fıkrasının (b) bendinde
yer alan “Bakanlar Kurulu” ibareleri “Cumhurbaşkanı” şeklinde değiştirilmiştir.







[16] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu bentte yer alan “Bakanlar Kurulunca” ibaresi “Cumhurbaşkanınca”
şeklinde değiştirilmiştir.







[17] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu fıkranın (a) bendinde yer alan “bir alt pozisyonunun” ibaresi
“alt açılımlarının” ve aynı fıkranın (b) bendinde yer alan “pozisyonunun”
ibaresi “açılımlarının” şeklinde değiştirilmiştir.







[18]
2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126
ncı maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulunca” ibaresi
“Cumhurbaşkanınca” şeklinde değiştirilmiştir.







[19] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu bentte yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı”
şeklinde değiştirilmiştir.







[20] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu bentte yer alan “söz konusu” ibaresi “herhangi bir” şeklinde
değiştirilmiştir.







[21] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 66 ncı
maddesiyle; bu maddede yer alan “eylemin o ülkede” ibaresinden sonra gelmek
üzere “bu amaçla donatılmış işletmelerde” ibaresi eklenmiştir.







[22] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddede yer alan “Bu Kanunun 15 inci maddesinde” ibaresi “15
inci maddede” şeklinde değiştirilmiştir.







[23] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu bentte yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı”
şeklinde değiştirilmiştir.







[24] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu alt bette yer alan “kanunları, tüzükleri” ibaresi “mevzuatı”
şeklinde değiştirilmiştir.







[25] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu bentte yer alan “satıcı veya satıcı yararına” ibaresi “satıcıya
veya satıcı yararına” şeklinde değiştirilmiştir.







[26] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 66 ncı
maddesiyle; bu bentte yer alan “ihraç edilen” ibaresinden sonra gelmek üzere
“aynı” ibaresi eklenmiştir.







[27] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 66 ncı
maddesiyle; bu bentlerin başına “1994” ibaresi eklenmiştir.







[28] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu bentte yer alan “edilmek üzere satılmış” ibaresi “edilen”
şeklinde değiştirilmiştir.







[29] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu bentte yer alan “ithal ülkesi” ibaresi “Türkiye” şeklinde
değiştirilmiştir.







[30] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 66 ncı
maddesiyle; bu bentte yer alan “ithal eşyası için” ibaresinden sonra gelmek
üzere “ithalattan sonra” ibaresi eklenmiştir.







[31] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddede yer alan “doğduğu” ibaresi “başladığı” şeklinde
değiştirilmiştir.







[32] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu fıkranın (a) bendinde yer alan “denetimi” ibaresi “kontrolü”şeklinde
ve (d) bendinde yer alan “denetime” ibaresi “kontrole” şeklinde
değiştirilmiştir.







[33] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu bentte yer alan “gidişlerinden en az üç saat önce sahip veya
acentası” ibaresi “gidişlerinde yönetmelikle belirlenecek süreler içerisinde
donatan veya işleten veya acentası” şeklinde değiştirilmiştir.







[34] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulunun” ibaresi “Cumhurbaşkanının”
şeklinde değiştirilmiştir.







[35] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci maddesiyle
bu bölüm başlığı “Eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesine Girmesi” iken, metne
işlendiği şekilde değiştirilmiştir.







[36] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “denetimine” ibaresi “kontrolüne” şeklinde
değiştirilmiştir.







[37] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “denetimine” ibaresi “kontrolüne” şeklinde
değiştirilmiştir.







[38] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle bu bölüm başlığı “Özet Beyan ve Gümrüğe Sunulan Eşyanın Boşaltılması
”iken, metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.







[39] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 66 ncı
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “Müsteşarlık 2 nci fıkrada” ibaresinden sonra
gelmek üzere “ve 48 inci maddenin ikinci fıkrasında” ibaresi eklenmiştir.







[40] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 66 ncı
maddesiyle; bu paragrafta yer alan “geçici depolanan eşya için” ibaresinden
sonra gelmek üzere “183 üncü veya 184 üncü madde hükümlerine göre” ibaresi
eklenmiştir.







[41] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “denetimindeki” ibaresi “gözetimindeki”şeklinde
değiştirilmiştir.







[42]
18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67
nci maddesiyle; bu maddede yer alan “denetimine” ibaresi “kontrolüne” şeklinde
değiştirilmiştir.







[43] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddede yer alan “7/1/1932 tarihli ve 1918 sayılı Kaçakçılığın
Men ve Takibine Dair Kanun” ibaresi “Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu” şeklinde
değiştirilmiştir.







[44] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu fıkralarda yer alan “Bakanlar Kurulu” ibareleri “Cumhurbaşkanı”
şeklinde değiştirilmiştir.







[45] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu bentte yer alan “Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreterliğinden”
ibaresi “Cumhurbaşkanlığından” şeklinde değiştirilmiştir.







[46] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 13 üncü
maddesiyle; ikinci fıkrada yer alan “gümrük idareleri tarafından” ibaresi ile
üçüncü fıkrada yer alan “gümrük idaresince” ve “olan” ibareleri madde metninden
çıkarılmıştır.







[47] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “gümrük müfettişleri, gümrük müfettiş
yardımcıları, gümrük kontrolörleri” ibaresi “gümrük müfettişleri, gümrük
müfettiş yardımcıları, kontrolörler, stajyer kontrolörler” şeklinde
değiştirilmiştir.







[48] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 66 ncı
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “elleçleme” ibaresinden sonra gelmek üzere “ile
numunelerin ambalajlanmasına ve gönderilmesine ilişkin” ibaresi eklenmiştir.







[49] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu fıkranın ikinci ve üçüncü cümleleri “Gümrük idareleri tarafından
gümrük laboratuvarlarında yapılacak veya hariçte yaptırılacak tahlil veya
inceleme masrafı beyan sahibi tarafından karşılanır.” şeklinde değiştirilmiştir.







[50] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “yükümlülüğü” ibaresi “gümrük yükümlülüğü”
şeklinde değiştirilmiştir.







[51] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “serbest dolaşıma giriş rejimine” ibaresi
“gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanım tayin edilmesine” şeklinde
değiştirilmiştir.







[52] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı” şeklinde
değiştirilmiştir.







[53] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddede yer alan “konşimento” ibaresi “taşıma belgesi” şeklinde
değiştirilmiştir.







[54] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “Özel amaca yönelik” ibaresi “Nihai” şeklinde
değiştirilmiştir.







[55] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan “Rejim”
ibaresi “Şartlı muafiyet düzenlemesi” ve aynı fıkrada yer alan “Düzenlemelerinin”
ibaresi “rejimlerinin”şeklinde değiştirilmiştir.







[56] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulunca” ibaresi “Cumhurbaşkanınca”
şeklinde değiştirilmiştir.







[57] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddenin birinci fıkrasında yer alan “Transit rejimi hak sahibi
olan kişiler;” ibaresi “Asıl sorumlu,”; birinci ve ikinci fıkralarında yer alan
“varış yeri gümrük idaresine” ibareleri “varış gümrük idaresine”; ikinci
fıkrasında yer alan “1 inci fıkrada belirtilen kişilerin” ibaresi “Asıl
sorumlunun birinci fıkrada belirtilen” şeklinde değiştirilmiştir.







[58] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddenin birinci fıkrasında yer alan birinci fıkrasında yer alan
“varış veya çıkış gümrük idaresine” ibaresi “varış gümrük idaresine”; ikinci
fıkrasında yer alan “Gümrük vergileri teminata bağlanmak suretiyle bu rejim
kapsamında” ibaresi “Transit rejimi kapsamında”; “rejim hak sahibi” ibaresi
“asıl sorumlu” şeklinde değiştirilmiştir.







[59] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu bentte yer alan “ihraç eşyasının” ibaresi “serbest dolaşımda
bulunan eşyanın”şeklinde değiştirilmiştir.







[60] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 68 inci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “özel” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.







[61] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “doğrudan” ibaresi “münhasıran” şeklinde
değiştirilmiştir.







[62] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 68 inci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “Gümrük antrepo rejimine tabi tutulmamakla
birlikte,” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.







[63] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu fıkranın (a) bendinde yer alan “gümrük antrepo tesislerine”
ibaresi “gümrüklü antrepoya”, (b) bendinde yer alan “gümrük antrepo
tesislerinde” ibaresi “gümrüklü antreposunda” şeklinde değiştirilmiştir.







[64] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan“denetimi” ibaresi “kontrolü” şeklinde
değiştirilmiştir.







[65] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 66 ncı
maddesiyle; bu maddenin başına “Tarım politikası kapsamı eşya dâhil,” ibaresi
eklenmiştir.







[66] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddede yer alan “ihraç eşyasının” ibaresi “serbest dolaşımda
bulunan eşyanın” şeklinde değiştirilmiştir.







[67] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 66 ncı
maddesiyle; bu fıkranın ikinci cümlesinde yer alan “Eşdeğer eşya kullanımına”
ibaresinden sonra gelmek üzere “kolaylaştırma,” ibaresi eklenmiştir.







[68] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı”
şeklinde değiştirilmiştir.







[69] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu maddenin ikinci fıkrasında yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi
“Cumhurbaşkanı” şeklinde, üçüncü fıkrasında yer alan “Bakanlar Kurulunca”
ibaresi ‘’Cumhurbaşkanınca” şeklinde değiştirilmiştir.







[70] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddede yer alan “a)”, “b)”, “c)”, “d)” ve “e)” olarak yer alan
fıkra işaretleri sırasıyla “1.”, “2.”, “3.”, “4.” ve “5.” ve aynı maddenin
mevcut (d) fıkrasında yer alan “özel amaca yönelik nihai” ibaresi “amaca
yönelik özel” şeklinde değiştirilmiştir.







[71] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulunca” ibaresi “Cumhurbaşkanınca”
şeklinde değiştirilmiştir.







[72] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 66 ncı
maddesiyle; bu bendin başına “111 inci maddenin üçüncü fıkrası,” ibaresi
eklenmiştir.







[73] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu bentte yer alan “115 inci maddenin (a) bendinin ikinci alt bendi
ile (c) bendi” ibaresi “115 inci maddenin birinci fıkrasının ikinci bendi ile
üçüncü fıkrası” şeklinde değiştirilmiştir.







[74] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı”
şeklinde değiştirilmiştir.







[75] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 68 inci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “yeniden” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.







[76] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “115 inci maddenin (b) fıkrası” ibaresi “115
inci maddenin ikinci fıkrası”, aynı maddenin beşinci fıkrasında yer alan “115
inci maddenin (a) bendinin birinci alt bendi” ibaresi “115 inci maddenin
birinci fıkrasının birinci bendi” şeklinde değiştirilmiştir.







[77] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 66 ncı
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “durumların listesi” ibaresinden sonra gelmek
üzere “ile bu rejim konusu eşyanın serbest dolaşıma giriş rejimi dışında
gümrükçe onaylanmış bir işlem ve kullanıma tabi tutulabileceği istisnai
durumlar ve özel şartlar” ibaresi eklenmiştir.







[78] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 66 ncı
maddesiyle; bu maddede yer alan “süreler” ibaresinden sonra gelmek üzere “,
rejimin ibrası” ibaresi eklenmiştir.







[79] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulunca” ibareleri
“Cumhurbaşkanınca” şeklinde değiştirilmiştir.







[80]
2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126
ncı maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulunca” ibareleri
“Cumhurbaşkanınca” şeklinde değiştirilmiştir.







[81] 2/7/2018 tarihli
ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı maddesiyle, bu fıkralarda yer alan “Bakanlar
Kurulu” ibareleri “Cumhurbaşkanı” şeklinde ve “Bakanlar Kurulunca” ibaresi
“Cumhurbaşkanınca” şeklinde değiştirilmiştir.







[82] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulunca” ibaresi “Cumhurbaşkanınca”
şeklinde değiştirilmiştir.







[83] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 28 inci
maddesiyle; 141 inci maddeye dördüncü fıkradan sonra gelmek üzere beşinci fıkra
eklenmiş ve mevcut beşinci fıkra altıncı fıkra olarak teselsül ettirilmiştir.







[84] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddede yer alan“denetimi” ibaresi “kontrolü”; “denetiminden”
ibaresi “kontrolünden” şeklinde değiştirilmiştir.







[85] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 68 inci
maddesiyle; bu maddenin (a) bendinde yer alan “ve kambiyo mevzuatının” ibaresi
yürürlükten kaldırılmıştır.







[86] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddenin birinci fıkrasında yer alan “denetimine” ibaresi
“gözetimine” ve ikinci fıkrasında yer alan “muayenesine tabi tutulur” ibaresi
“idaresi tarafından kontrol edilir” şeklinde değiştirilmiştir.







[87] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “160 ıncı” ibaresi “157 nci” şeklinde
değiştirilmiştir.







[88] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “belgeler” ibaresi “kayıtlar” şeklinde
değiştirilmiştir.







[89] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulunca” ibaresi “Cumhurbaşkanınca”
şeklinde değiştirilmiştir.







[90] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddenin birinci cümlesinde yer alan “yeniden ihracat veya
imha,” ibaresi “eşyanın imhası”şeklinde değiştirilmiştir.







[91] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddede yer alan “denetimlere” ibaresi “kontrollere” şeklinde
değiştirilmiştir.







[92] 24/10/2019 tarihli ve 7190 sayılı Kanunun 3 üncü
maddesiyle bu bende “Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığı,” ibaresinden
sonra gelmek üzere “Savunma Sanayii Başkanlığı,” ibaresi eklenmiştir.







[93] 30/6/2021 tarihli ve 7330 sayılı Kanunun 10 uncu
maddesiyle bu bende “asli görevleri” ibaresinden sonra gelmek üzere “ile Makine
ve Kimya Endüstrisi Anonim Şirketinin faaliyet alanı” ibaresi eklenmiştir.







[94] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu bentte yer alan “Bakanlar Kurulunca” ibaresi “Cumhurbaşkanınca”
şeklinde değiştirilmiştir.







[95] 25/4/2013 tarihli ve 6462 sayılı Kanunun 1 inci
maddesiyle, bu alt bentte yer alan “sakatların” ibaresi “engellilerin” şeklinde
değiştirilmiştir.







[96] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı maddesiyle,
bu fıkralarda yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı” şeklinde ve
“Bakanlar Kurulunca” ibareleri “Cumhurbaşkanınca” şeklinde değiştirilmiştir.







[97] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddenin birinci fıkrasının ikinci paragrafında yer alan “nihai”
ibaresi “özel amaçlı”, ikinci fıkrasında yer alan “(b) fıkrasına” ibaresi “(b)
bendine” şeklinde değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.







[98] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 66 ncı
maddesiyle; bu bentte yer alan “Türkiye Gümrük Bölgesinden” ibarelerinden sonra
gelmek üzere “veya Türkiye’nin anlaşmalarla dâhil olduğu gümrük birliği gümrük
bölgelerinin diğer bir noktasından” ibaresi eklenmiştir.







[99] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu bentte yer alan “(a) fıkrasında” ibaresi “(a) bendinde” şeklinde
değiştirilmiştir.







[100] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı”
şeklinde değiştirilmiştir.







[101] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “denetimine” ibaresi “kontrolüne” şeklinde
değiştirilmiştir.







[102] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddenin üçüncü fıkrasında yer alan “denetlemesine” ibaresi
“kontrolüne”, dördüncü fıkrasında yer alan “denetlemelerinin” ibaresi
“kontrolünün” şeklinde değiştirilmiştir.







[103] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 66 ncı
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “taşıtlara” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve
kaçakçılıkla mücadele eden birimlerin kaçakçılıkla mücadele amacıyla
kullandıkları deniz taşıtlarına” ibaresi eklenmiştir.







[104] 28/3/2013 tarihli ve 6455 sayılı Kanunun 4 üncü
maddesiyle, bu maddeye ikinci fıkradan sonra gelmek üzere üçüncü fıkra eklenmiş
ve mevcut üçüncü fıkra dördüncü fıkra olarak teselsül ettirilmiştir.







[105] 5/4/2007 tarihli ve 5622 sayılı Kanunun 6 ncı
maddesiyle bu arada yer alan "Maliye Bakanlığı ile Gümrük Müsteşarlığının
bağlı olduğu Bakanlıkça müştereken hazırlanacak bir" ibaresi madde
metninden çıkarılmıştır.







[106] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 39 uncu
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “tüzükle” ibaresi “yönetmelikle” olarak
değiştirilmiştir.







[107] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu bentte yer alan “doğar” ibaresi “başlar” şeklinde değiştirilmiştir.







[108] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu bentte yer alan “özel amaçlı” ibaresi “nihai”şeklinde
değiştirilmiştir.







[109] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 68 inci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “Gümrük idarelerinin izninden kaynaklanmayan
hallerde, eşyanın telef olması veya kaybı, idarenin taraf olduğu mahkeme kararı
ile kanıtlanır.


Ancak;


a) Suçüstü şeklindeki hırsızlıklar, hazırlık tahkikatı üzerine
Cumhuriyet Savcılığınca verilen belge ile,


b) Hasar, telef veya kayıp herkesçe bilinen ve duyulan başka olaylar
yüzünden olmuşsa o yerin en büyük mülki idare amiri tarafından verilecek belge
ile,


kanıtlanır.” cümleleri yürürlükten kaldırılmıştır.







[110] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddenin birinci ve ikinci fıkrasında yer alan “özel amaçlı”
ibareleri “nihai”şeklinde değiştirilmiştir.







[111] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu bentte yer alan “doğar” ibaresi “başlar” şeklinde
değiştirilmiştir.







[112] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 68 inci
maddesiyle; bu maddede yer alan “sıkı bir şekilde” ibaresi yürürlükten
kaldırılmıştır.







[113] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 45 inci
maddesiyle; bu maddenin birinci ve ikinci fıkralarında yer alan “doğduğu”
ibareleri “başladığı” şeklinde, ikinci fıkrasında yer alan “doğduğunu” ibaresi
“başladığını”, “doğduğunun” ibaresi “başladığının” şeklinde değiştirilmiştir.







[114] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı”
şeklinde değiştirilmiştir.







[115] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı”
şeklinde değiştirilmiştir.







[116] 28/3/2013 tarihli ve 6455 sayılı Kanunun 6 ncı
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “beyanname veya beyanname yerine geçen belge
üzerinde” ibaresi madde metninden çıkarılmıştır.







[117] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “suçun zamanaşımının daha uzun bulunması
halinde” ibaresi “zaman aşımı daha uzun bulunan bu fiil nedeniyle ceza davası
açılmış olmak kaydıyla” şeklinde değiştirilmiştir.







[118] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı”
şeklinde değiştirilmiştir.







[119] 18/7/2021 tarihli ve 7333 sayılı Kanunun 13 üncü
maddesiyle, bu paragrafa “kasten yaptığı bir tahrifat” ibaresinden sonra gelmek
üzere “veya ticaret politikası önlemlerine tabi eşyanın gümrük kıymetinin
yükümlünün kendi beyanı ile artırılması” ibaresi eklenmiştir.







[120] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu fıkralarda yer alan “Bakanlar Kurulu” ibareleri “Cumhurbaşkanı”
şeklinde değiştirilmiştir.







[121]
4/4/2023 tarihli ve 7451 sayılı Kanunun 3 üncü
maddesiyle; bu maddenin birinci ve ikinci fıkralarında yer alan “6183 sayılı
Kanuna göre belirlenen tecil faizi” ibareleri “kanuni faiz” şeklinde ve ikinci
fıkrasında yer alan “üç” ibaresi “dört” şeklinde değiştirilmiştir.







[122] Anayasa Mahkemesinin 22/7/2025 tarihli ve E.: 2023/165,
K.: 2025/165 sayılı Kararı ile bu fıkra iptal edilmiştir. Bu Karar
yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra (30/9/2026)  yürürlüğe girer.







[123] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddede yer alan “on gün” ibaresi “onbeş gün” şeklinde
değiştirilmiştir.







[124] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle bu bölüm başlığı “Liman ve Antrepo İşletmelerinin
Yükümlülükleri”iken, metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.







[125] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; 218 inci maddenin birinci fıkrasında yer alan “denetim” ibaresi
“kontrol” şeklinde değiştirilmiştir.







[126] 10/9/2014 tarihli ve 6552 sayılı Kanunun 113 üncü
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “demirbaş eşya ile telefon ve diğer teknik
donanımlarını” ibaresi “telefon ve büro eşyasını” şeklinde değiştirilmiştir.







[127] 10/9/2014 tarihli ve 6552 sayılı Kanunun 113 üncü
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “uygulayarak” ibaresinden sonra gelmek üzere
“bu madde uyarınca belirlenen sözleşme bedeli karşılığında” ibaresi
eklenmiştir.







[128] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu bentte yer alan “denetimleri” ibaresi “kontrolleri” şeklinde
değiştirilmiştir.







[129] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 52 nci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “Başmüdür, müdür veya vekilleri” ibaresi
“Gümrük idare amirleri” şeklinde değiştirilmiştir.







[130] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulunca” ibaresi “Cumhurbaşkanınca”
şeklinde değiştirilmiştir.







[131] Anayasa Mahkemesinin 27/12/2012 tarihli ve E.:
2011/139, K.: 2012/205 sayılı Kararı ile bu cümleyi mülga eden 666 sayılı
KHK’nın 5 inci maddesinin (j) fıkrası iptal edilmiş ve Kararın Resmi Gazete’de
yayımlandığı 10/10/2013 tarihinden itibaren dokuz ay sonra yürürlüğe gireceği
hüküm altına alınmıştır.







[132] 11/10/2011 tarihli ve 666 sayılı KHK ile bu maddede
yapılan düzenleme; 10/10/2013 tarihli ve 28791 sayılı Resmi Gazete’de
yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 27/12/2012 tarihli ve E.: 2011/139, K.:
2012/205 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir.







[133] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulunca” ibaresi “Cumhurbaşkanınca”
şeklinde değiştirilmiştir.







[134]
Anayasa Mahkemesinin 8/10/2025 tarihli ve E.: 2025/136, K.: 2025/200 sayılı
Kararı ile bu bentte yer alan “gibi yüz kızartıcı suçlar”ibaresi iptal
edilmiştir.







[135] 28/3/2013 tarihli ve 6455 sayılı Kanunun 9 uncu
maddesiyle, bu bentte yer alan “üç yıl” ibaresi “bir yıl” şeklinde
değiştirilmiştir.







[136] 28/3/2013 tarihli ve 6455 sayılı Kanunun 9 uncu
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “üç yıl” ibaresi “iki yıl” şeklinde
değiştirilmiştir.







[137] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu maddede yer alan “gümrük müfettişi, gümrük müfettiş yardımcısı,
kontrolör,” ibaresi “gümrük müfettişi, gümrük müfettiş yardımcısı, kontrolör,
stajyer kontrolör ve” şeklinde değiştirilmiştir.







[138] 28/3/2013 tarihli ve 6455 sayılı Kanunun 7 nci
maddesiyle, bu maddeye birinci fıkradan sonra gelmek üzere ikinci fıkra
eklenmeş ve mevcut ikinci fıkra üçüncü fıkra olarak teselsül ettirilmiştir.







[139] 28/3/2013 tarihli ve 6455 sayılı Kanunun 11 inci
maddesiyle, bu maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan “gümrük
vergisi” ibareleri “ithalat vergileri”, (b) bendinde yer alan “gümrük
vergisine” ibaresi “ithalat vergilerine”, (a), (b) ve (c) bentlerinde yer alan
“gümrük vergisinden” ibareleri “ithalat vergilerinden” şeklinde
değiştirilmiştir.







[140] 24/10/2019 tarihli ve 7190 sayılı Kanunun 11 inci
maddesiyle bu fıkrada yer alan “onbeş” ibaresi “on” şeklinde değiştirilmiştir.







[141] 28/3/2013 tarihli ve 6455 sayılı Kanunun 14 üncü
maddesiyle, bu maddenin birinci fıkrasında yer alan “gümrük vergisi” ibaresi
“gümrük vergileri” şeklinde değiştirilmiş, birinci ve üçüncü fıkralarında yer
alan “taşıt araçlarının sahipleri, kaptanları veya acentaları tarafından gümrük
idaresine” ibareleri madde metninden çıkarılmış, üçüncü fıkrasında yer alan
“eşyaya el konularak müsadere olunur” ibaresi “eşyaya el konularak mülkiyetinin
kamuya geçirilmesine karar verilir, 177 ila 180 inci madde hükümlerine göre
tasfiyeye tabi tutulur” şeklinde değiştirilmiştir.







[142] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 61 inci
maddesiyle beşinci fıkra eklenmiş ve mevcut beşinci fıkra altıncı fıkra olarak
teselsül ettirilmiştir.







[143] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 61 inci
maddesiyle; bu fıkrada yer alan “42 ila 45 inci madde” ibaresi “35/A ila 35/C
madde” olarak değiştirilmiştir.







[144] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı”
şeklinde değiştirilmiştir.







[145] 14/2/2019 tarihli ve 7164 sayılı Kanunun 29 uncu
maddesiyle bu fıkrada yer alan “% 4’ü” ibaresi “%6’yı” şeklinde
değiştirilmiştir.







[146] 24/10/2019 tarihli ve 7190 sayılı Kanunun 14 üncü
maddesiyle birinci fıkradan sonra gelmek üzere fıkra eklenmiş ve diğer fıkralar
buna göre teselsül ettirilmiştir.







[147] 28/3/2013 tarihli ve 6455 sayılı Kanunun 16 ncı
maddesiyle, bu fıkraya “1.” şeklinde fıkra numarası eklenmiştir.







[148] 17/12/2025 tarihli ve 33110 sayılı Resmi Gazete’de
yayımlanan Ticaret Bakanlığının 217 seri numaralı Gümrük Genel Tebliği ile bu
fıkrada yer alan usulsüzlük cezasının 1/1/2026 tarihinden itibaren 1.494,00 TL olarak
uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.







[149] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu bentte yer alan “gidişlerinden en az üç saat önce sahip veya
acentası” ibaresi “gidişlerinde yönetmelikle belirlenecek süreler içerisinde
donatan veya işleten veya acentası” şeklinde değiştirilmiştir.







[150] 18/6/2009 tarihli ve 5911 sayılı Kanunun 67 nci
maddesiyle; bu bentte yer alan “42 nci maddeye” ibaresi “35/A maddesine”
şeklinde değiştirilmiştir.







[151] 28/3/2013 tarihli ve 6455 sayılı Kanunun 17 nci
maddesiyle, bu bentte yer alan “yanaşması” ibaresinden sonra gelmek üzere “ile
yükü bulunmadığı durumlarda, yük almadığının veya yükünün başka bir limana
çıkarıldığının veya avarya olduğunun kanıtlanamaması” ibaresi eklenmiştir.







[152] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 126 ncı
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Gümrük ve Ticaret Bakanlığının teklifi üzerine
Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı” şeklinde değiştirilmiştir.







[153] Anayasa Mahkemesi’nin 27/12/2012 tarihli ve E.:
2011/139, K.: 2012/205 sayılı Kararı ile 666 sayılı KHK’nin bu maddenin
yürürlüğünü düzenleyen 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer
alan “ …ile 5 inci maddesinin (b), (e) ve (j) fıkraları” ibaresi iptal edilmiştir.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?