Yargıtay 9. Hukuk Dairesi İş Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/24202 K.2014/20008
Özet: (1) Davacı, evlilik sebebiyle iş sözleşmesinin feshedilmesiyle birlikte kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödenmesini talep etti; (2) Mahkeme, temyiz kararını bozarak davalıya karşı kısmen kabul edilen kararın geçerli olduğunu, temyiz harcının iadesini ve 17.06.2014 tarihli kararı onayladı.
MAHKEMESİ: ANKARA 19. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 19/04/2012
NUMARASI: 2010/440-2012/357
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, evlilik sebebiyle akdi feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödetilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı T.C. S.. B.. vekili, husumet ehliyetlerinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı T. Temizlik Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı T.C. S.. B.. vekili ve davalı T. Temizlik Şirketi vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. S.. B..’nın ve davalı T. Temizlik Şirketinin aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda davalı şirket vekili, cevap dilekçesi ve delil listesindeki yemin delili uyarınca vekâletnamesindeki yetkisine dayanarak “ hiç izin kullanmadığı” yönünde davacıya, yemin teklif etmiştir.
Yıllık ücretli izinlerin kullandırıldığı veya ücretinin ödendiğinin ispatı işverene aittir.
Mahkemece, davalının yemin teklifinin dikkate alınmaması isabetsizdir.
3- Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporu seçenekli olarak düzenlenmiştir.
Mahkemece, raporun hangi seçeneğine göre karar verildiğinin belirtilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.
4- Mahkemece, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olan davalı Bakanlığın, yargılama giderlerine harç katılarak harca mahkûm edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 17.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
TARİHİ: 19/04/2012
NUMARASI: 2010/440-2012/357
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, evlilik sebebiyle akdi feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödetilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı T.C. S.. B.. vekili, husumet ehliyetlerinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı T. Temizlik Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı T.C. S.. B.. vekili ve davalı T. Temizlik Şirketi vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. S.. B..’nın ve davalı T. Temizlik Şirketinin aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda davalı şirket vekili, cevap dilekçesi ve delil listesindeki yemin delili uyarınca vekâletnamesindeki yetkisine dayanarak “ hiç izin kullanmadığı” yönünde davacıya, yemin teklif etmiştir.
Yıllık ücretli izinlerin kullandırıldığı veya ücretinin ödendiğinin ispatı işverene aittir.
Mahkemece, davalının yemin teklifinin dikkate alınmaması isabetsizdir.
3- Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporu seçenekli olarak düzenlenmiştir.
Mahkemece, raporun hangi seçeneğine göre karar verildiğinin belirtilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.
4- Mahkemece, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olan davalı Bakanlığın, yargılama giderlerine harç katılarak harca mahkûm edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 17.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.