Yargıtay 9. Hukuk Dairesi İş Hukuku
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/1334 K.2012/10197
Özet: (1) Davacı, 02/09/2003‑08/02/2006 tarihleri arasında çalıştığı işyerinde İş Kanunu’nun 25/2‑e-h maddesi uyarınca haksız fesih nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı talep ediyor. (2) Mahkeme, bu iddiayı reddederek davacıya karşı kararını bozdu; temyiz kararıyla birlikte dava yeniden incelenmeye alındı.
MAHKEMESİ: İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı iş yerinde 02/09/2003- 08/02/2006 tarihleri arasında çalıştığını, davalı tarafından İş Kanunu 'nun 25/2-e-h bendi uyarınca iş aktine son verildiğini, ancak işverenin fesih gerekçesinin yerinde olmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı alacağını faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacı işçinin iş aktinin haklı nedenle sonlandırıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme; toplanan deliller doğrultusunda davacının davasının reddine karar vermiştir.
D) Temyiz:
Karar süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
Somut olayda davacı hizmet aktine işveren tarafından İş Kanunu'nun 25/2-e-h maddesi uyarınca haksız olarak son verildiğini belirtmiştir. Davalı taraf ise savunmasında davacının işe geç gelmeyi alışkanlık haline getirdiğini, davacının maaş zamları ve ikramiyeleri beğenmediğini ve bu konularda iş arkadaşları arasında konuşmalar yaptığını ve bu nedenle iş aktinin İş Kanunu 25/2-e-h maddesine göre haklı nedenle feshedildiğini belirtmiştir.
Somut olayda davacının sürekli işe geç geldiğine ve bu konuda uyarılar aldığına ilişkin tutanak vs. olmadığı, yine doğruluk ve bağlılık kurallarına aykırı davranışlarda bulunduğunu ya da işverenin güvenini kötüye kullandığını, kendisine hatırlatıldığı halde yapmakla ödevli olduğu görevleri yapmamakta ısrar ettiğini gösteren yeterli düzeyde delil bulunmadığı anlaşılmakla, davalı tarafça iş sözleşmesinin haksız olarak sonlandırıldığının kabulü yerine davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
DAVA: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı iş yerinde 02/09/2003- 08/02/2006 tarihleri arasında çalıştığını, davalı tarafından İş Kanunu 'nun 25/2-e-h bendi uyarınca iş aktine son verildiğini, ancak işverenin fesih gerekçesinin yerinde olmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı alacağını faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacı işçinin iş aktinin haklı nedenle sonlandırıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme; toplanan deliller doğrultusunda davacının davasının reddine karar vermiştir.
D) Temyiz:
Karar süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
Somut olayda davacı hizmet aktine işveren tarafından İş Kanunu'nun 25/2-e-h maddesi uyarınca haksız olarak son verildiğini belirtmiştir. Davalı taraf ise savunmasında davacının işe geç gelmeyi alışkanlık haline getirdiğini, davacının maaş zamları ve ikramiyeleri beğenmediğini ve bu konularda iş arkadaşları arasında konuşmalar yaptığını ve bu nedenle iş aktinin İş Kanunu 25/2-e-h maddesine göre haklı nedenle feshedildiğini belirtmiştir.
Somut olayda davacının sürekli işe geç geldiğine ve bu konuda uyarılar aldığına ilişkin tutanak vs. olmadığı, yine doğruluk ve bağlılık kurallarına aykırı davranışlarda bulunduğunu ya da işverenin güvenini kötüye kullandığını, kendisine hatırlatıldığı halde yapmakla ödevli olduğu görevleri yapmamakta ısrar ettiğini gösteren yeterli düzeyde delil bulunmadığı anlaşılmakla, davalı tarafça iş sözleşmesinin haksız olarak sonlandırıldığının kabulü yerine davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.