Yargıtay 9. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/577 K.2024/4570
Özet: Uyuşmazlık, sanığın cinsel taciz suçundan mahkûmiyetiyle ilgili Yargıtay tarafından basit yargılama usulü uygulanarak verilen bozma kararının ardından, mağdure vekili tarafından açılan temyizdendir. Mahkeme, hem temyiz isteğinin geçerli olduğuna hem de esasa ilişkin kararın bozulmaya uygun olduğuna karar vererek, 2022/540 E. 2023/76 K. kararıyla ilgili hükmü bozmuştur.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2022/540 E. 2023/76 K.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY OLGULAR
1. Sanık hakkında cinsel taciz suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2014 tarih 2013/26 Esas, 2014/49 Karar sayılı kararı ile cinsel taciz suçundan verilen mahkûmiyet kararının Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarihli 2017/3165 Esas, 2021/3752 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü uygulanarak sanığın hukuki durumunun yeniden tayini gerektiğinden bahisle verilen bozma kararı sonrası Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2022 tarih 2021/1533 Esas, 2022/739 Karar sayılı kararı ile basit yargılama sonucu verilen hükme katılan mağdure vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine 18.01.2023 tarih 2022/540 Esas, 2023/76 Karar sayılı kararı ile sanığın kendisine ait telefondan mağdurun telefonuna "seninle birlikte olmak istemiyorum, senin a... yalamak istiyorum " şeklinde mesajlar atarak cinsel tacizde bulunduğu ancak zaman aşımının dolmuş olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verilmiştir.
I1. GEREKÇE
Sanık hakkında 28.11.2013 tarihli iddianame ile atılı suçtan yapılan yagılama sonucu 29.04.2014 tarihli mahkûmiyet hükmünün Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi'nin 27.05.2021 tarihli, 2017/3165 Esas, 2021/3752 Karar sayılı kararı ile bozulması üzerine basit yargılama usulü uygulanarak İlk Derece Mahkemesince verilen 12.04.2022 tarihli mahkûmiyet hükmünün zamanaşımını kestiği gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.05.2024 tarihinde karar verildi.
SAYISI: 2022/540 E. 2023/76 K.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY OLGULAR
1. Sanık hakkında cinsel taciz suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2014 tarih 2013/26 Esas, 2014/49 Karar sayılı kararı ile cinsel taciz suçundan verilen mahkûmiyet kararının Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarihli 2017/3165 Esas, 2021/3752 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü uygulanarak sanığın hukuki durumunun yeniden tayini gerektiğinden bahisle verilen bozma kararı sonrası Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2022 tarih 2021/1533 Esas, 2022/739 Karar sayılı kararı ile basit yargılama sonucu verilen hükme katılan mağdure vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine 18.01.2023 tarih 2022/540 Esas, 2023/76 Karar sayılı kararı ile sanığın kendisine ait telefondan mağdurun telefonuna "seninle birlikte olmak istemiyorum, senin a... yalamak istiyorum " şeklinde mesajlar atarak cinsel tacizde bulunduğu ancak zaman aşımının dolmuş olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verilmiştir.
I1. GEREKÇE
Sanık hakkında 28.11.2013 tarihli iddianame ile atılı suçtan yapılan yagılama sonucu 29.04.2014 tarihli mahkûmiyet hükmünün Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi'nin 27.05.2021 tarihli, 2017/3165 Esas, 2021/3752 Karar sayılı kararı ile bozulması üzerine basit yargılama usulü uygulanarak İlk Derece Mahkemesince verilen 12.04.2022 tarihli mahkûmiyet hükmünün zamanaşımını kestiği gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.