Yargıtay 9. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17773 K.2023/910
Özet: (1) Sanık, mağduru cinsel taciz karşılaştırarak zorla araca bindirdiği gerekçesiyle 5 ay hapis ve hak yoksunlukları haricinde suçtan hüküm giydi; (2) Mahkeme, sanığın temyiz sebeplerine hukuki dayanma olmadığını belirterek temyiz kararını kabul etti, hükmü onaylayarak sonuçlandırdı.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI:
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/180 Esas, 2016/551 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık temyiz isteminde özetle: Dosyasını temyiz ettiğini beyan etmektedir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık olay tarihinden önce mağdureyi öğrenim gördüğü Avsallar İlköğretim okulunda gördüğü, mağdureye kendisini beğendiğini söylediğini, bunun üzerine mağdurenin olay yerinden hızla uzaklaştığı, sanığın olay tarihinde saat 09:30 sıralarında Konaklı Mahallesi İstiklal caddesi üzerinde mağdurenin yanında kırmızı renkli bir araç ile durduğu, araçtan inerek araca binmesini söylediği, mağdurenin binmeyeceğini ve kendisi ile gelmek istemediğini söylemesi üzerine "Geleceksin ben kimseden korkmam çekinmem, araca bin" diyerek mağdureyi tehdit etmek suretiyle zorla araca bindirdiği, daha sonra araç ile Konaklı mahallesinde gezmekte iken mağdureye kendisini çok sevdiğini söylediği ve evlenmek istediğini beyan ettiği, mağdurenin ağlamaya başlaması üzerine şüpheli mağdureyi saat 11:30 sıralarında bıraktığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/180 Esas, 2016/551 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.02.2023 tarihinde karar verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI:
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/180 Esas, 2016/551 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık temyiz isteminde özetle: Dosyasını temyiz ettiğini beyan etmektedir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık olay tarihinden önce mağdureyi öğrenim gördüğü Avsallar İlköğretim okulunda gördüğü, mağdureye kendisini beğendiğini söylediğini, bunun üzerine mağdurenin olay yerinden hızla uzaklaştığı, sanığın olay tarihinde saat 09:30 sıralarında Konaklı Mahallesi İstiklal caddesi üzerinde mağdurenin yanında kırmızı renkli bir araç ile durduğu, araçtan inerek araca binmesini söylediği, mağdurenin binmeyeceğini ve kendisi ile gelmek istemediğini söylemesi üzerine "Geleceksin ben kimseden korkmam çekinmem, araca bin" diyerek mağdureyi tehdit etmek suretiyle zorla araca bindirdiği, daha sonra araç ile Konaklı mahallesinde gezmekte iken mağdureye kendisini çok sevdiğini söylediği ve evlenmek istediğini beyan ettiği, mağdurenin ağlamaya başlaması üzerine şüpheli mağdureyi saat 11:30 sıralarında bıraktığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/180 Esas, 2016/551 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.