Yargıtay 9. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/809 K.2020/51
Özet: Sanığa tefecilik suçunda 5237 sayılı TCK’nın 241. maddesinin cezası uygulanmamış, 66/1‑e ve 67/4 yollarıyla 12 yıllık uzatılmış dava zamanaşımının dolduğu bulunmuş, bu nedenle 5320 sayılı Kanun süzülerek 1412 sayılı CMK’nın 321. maddesi uyarınca kararın bozulmasına, aynı Kanun’un 322. maddesi ile yeniden yargılama gerektirmeyen durumlarda kararın düşmesine 26/02/2020 tarihinde oybirliği ile hükmedilmiştir.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Katılanlar: ..., Maliye Hazinesi
Suç: Tefecilik yapmak
Hüküm: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa yüklenen “Tefecilik” suçunun 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzatılmış dava zamanaşımının, katılanın beyanına göre ödünç paranın alındığı 30.09.2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 26/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Katılanlar: ..., Maliye Hazinesi
Suç: Tefecilik yapmak
Hüküm: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa yüklenen “Tefecilik” suçunun 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzatılmış dava zamanaşımının, katılanın beyanına göre ödünç paranın alındığı 30.09.2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 26/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.