Yargıtay 9. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/5875 K.2021/415
Özet: Mahkeme, sanıkların tefecilik ve 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçlarından mahkumiyet kararını, Hazine vekilinin temyiz itirazlarını 5320 sayılı Kanun ve 1412 sayılı CMUK hükümlerine göre reddederek, kararın onayını 02/02/2021'de oy birliğiyle kabul etti.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Tefecilik yapma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, tehdit
Hüküm: Mahkumiyet, beraat
Duruşmadan haberdar edildiği halde kamu davasına 5271 sayılı CMK'nın 238. maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde katılma isteminde bulunup, katılan sıfatını kazanmayan suçtan zarar gören Hazine vekilinin vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
İncelemenin sanıklar ... ve ... müdafiinin her iki sanık hakkında tefecilik ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Tefecilik suçu açısından gerekçeli karar başlığında hatalı olarak gösterilen suç tarihinin, müşteki/tanık beyanlarına göre suça konu ödünç paranın en son verilme tarihi olan 2011 Nisan olarak mahallinde düzeltilmesi ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Suç: Tefecilik yapma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, tehdit
Hüküm: Mahkumiyet, beraat
Duruşmadan haberdar edildiği halde kamu davasına 5271 sayılı CMK'nın 238. maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde katılma isteminde bulunup, katılan sıfatını kazanmayan suçtan zarar gören Hazine vekilinin vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
İncelemenin sanıklar ... ve ... müdafiinin her iki sanık hakkında tefecilik ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Tefecilik suçu açısından gerekçeli karar başlığında hatalı olarak gösterilen suç tarihinin, müşteki/tanık beyanlarına göre suça konu ödünç paranın en son verilme tarihi olan 2011 Nisan olarak mahallinde düzeltilmesi ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.