Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2015/3609 K.2016/2106
Özet: Uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı verilen denetimli serbestlik tedbiri kararı itiraz yoluna tabi olduğu için sanığın itiraz hakkı tanınmadığı ve karar kesinleşmediği gerekçesiyle mahkeme, 28.04.2009 tarihli ara karar ile verilen denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına yönelik itiraz dilekçesini kabul ederek kararı iptal etti. Mahkeme, sanığın 29.09.2011 tarihli mahkumiyet hükmünün hukuki değerini ortadan kaldırarak denetimli serbestlik tedbiri yerine başka bir yaptırım uygulamaya karar verdi.
Mahkemesi: Sulh Ceza
Suç: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm: Denetimli serbestlik tedbiri
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu, başvuru yapılacak mercii ve süresinin açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmektedir.
5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların, aynı maddenin son cümlesi gereği durma niteliğinde bir karar olması ve bu kararlara karşı 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca itiraz yoluna başvurulmasının olanaklı olması karşısında; devam eden yargılama sırasında sanık hakkında 28.04.2009 tarihli celsede ara karar ile 191/2. maddesi uyarınca verilen denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına yönelik karara karşı sanığa herhangi bir itiraz hakkının tanınmaması nedeniyle kararın kesinleşmediği, kesinleşmeyen karara ilişkin yapılan infaz işlemlerinin ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen 29.09.2011 tarihli mahkûmiyet hükmünün hukuki değerinin bulunmadığı kabul edilerek, sanığın 21.12.2011 tarihli dilekçesinin 28.04.2009 tarihli celsede ara karar ile verilen denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarih ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suçla ilgili olarak dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm: Denetimli serbestlik tedbiri
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu, başvuru yapılacak mercii ve süresinin açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmektedir.
5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların, aynı maddenin son cümlesi gereği durma niteliğinde bir karar olması ve bu kararlara karşı 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca itiraz yoluna başvurulmasının olanaklı olması karşısında; devam eden yargılama sırasında sanık hakkında 28.04.2009 tarihli celsede ara karar ile 191/2. maddesi uyarınca verilen denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına yönelik karara karşı sanığa herhangi bir itiraz hakkının tanınmaması nedeniyle kararın kesinleşmediği, kesinleşmeyen karara ilişkin yapılan infaz işlemlerinin ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen 29.09.2011 tarihli mahkûmiyet hükmünün hukuki değerinin bulunmadığı kabul edilerek, sanığın 21.12.2011 tarihli dilekçesinin 28.04.2009 tarihli celsede ara karar ile verilen denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarih ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suçla ilgili olarak dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.