Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukukuİcra ve İflas Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/6190 K.2014/152
Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 289/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 ve 500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Ankara 11. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.11.2012 tarihli ve 2012/158-2862 sayılı kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, Ankara 27. İcra Müdürlüğünün 2010/13254 sayılı takip dosyasındaki suça konu eşyanın sanığa ait olması karşısında, 5237 sayılı Kanunun 289. maddesinin 1. fıkrasının son cümlesi gereğince verilecek cezanın yarı oranında indirilmesinin gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 24.04.2013 tarih ve 2013/6636/26659 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2013 tarih ve 2013/145034 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükümlü yedieminin mahcuz mal üzerinde istihkak iddiasından vazgeçtiği de nazara alındığında, hükümlünün hacizli malın sahibi olmadığına ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 289/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 ve 500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Ankara 11. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.11.2012 tarihli ve 2012/158-2862 sayılı kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, Ankara 27. İcra Müdürlüğünün 2010/13254 sayılı takip dosyasındaki suça konu eşyanın sanığa ait olması karşısında, 5237 sayılı Kanunun 289. maddesinin 1. fıkrasının son cümlesi gereğince verilecek cezanın yarı oranında indirilmesinin gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 24.04.2013 tarih ve 2013/6636/26659 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2013 tarih ve 2013/145034 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükümlü yedieminin mahcuz mal üzerinde istihkak iddiasından vazgeçtiği de nazara alındığında, hükümlünün hacizli malın sahibi olmadığına ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.