Yargıtay 9. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/3436 K.2013/7894
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi (1985/6) 22.03.2013 tarihli i defa “İtfira” davasında, CMK 260/1 gerekçesiyle sanığın sınav yapmadan beraat kararı verilmesi sebebiyle “KİŞİYE KATILMA” kararını bozarak – “kabul” fiili yerine “bozma” sonucunu – %100 beraat kararı vermiş.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: İftira
Hüküm: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
CMK'nın 260/1. maddesinin "... bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır." şeklindeki hükmü karşısında, davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan, verdiği temyiz dilekçesiyle de katılma isteğini ortaya koyan şikayetçinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca anılan suçtan açılan davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında delillerin takdir ve tayininin gerektiği durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve Özel Dairelerin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu gözetilmeden ve CMK'nın 193. maddesi hükmüne yanlış anlam verilerek sanığın sorgusu yapılmadan beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: İftira
Hüküm: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
CMK'nın 260/1. maddesinin "... bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır." şeklindeki hükmü karşısında, davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan, verdiği temyiz dilekçesiyle de katılma isteğini ortaya koyan şikayetçinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca anılan suçtan açılan davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında delillerin takdir ve tayininin gerektiği durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve Özel Dairelerin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu gözetilmeden ve CMK'nın 193. maddesi hükmüne yanlış anlam verilerek sanığın sorgusu yapılmadan beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.