Yargıtay 9. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/2230 K.2013/9611
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma
Hüküm: TCK’nın 268. maddesi delaletiyle 267/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet, temyiz isteminin reddi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Temyiz isteminin reddine ilişkin kararda temyiz süresi, sürenin başlangıcı ve başvuru şeklinin gösterilmemesi nedeniyle, sanığın temyizin reddine yönelik yaptığı başvurunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
CMK'nın 42/1. maddesi hükmü karşısında, sanığın eski hale getirme talebi üzerine karar verme yetkisi bu talebin yanında temyiz itirazları da yapılmış olduğundan Yargıtaya ait olup yerel mahkemece verilen 20.11.2012 tarihli kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu belirlenip, 17.04.2012 tarihinde sanığın yokluğunda verilen kararın Tebligat Kanununun 16. maddesine göre sanığın aynı konutta oturan annesine tebliğ edilmesi yerine, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılıp annesine şifahi bildirimde bulunulduğu anlaşılmakla, usulsüz tebligat nedeniyle sanığın eski hale getirme talebinin yerinde, temyizin de süresinde olduğu kabul edilip temyizin reddine ilişkin karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma
Hüküm: TCK’nın 268. maddesi delaletiyle 267/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet, temyiz isteminin reddi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Temyiz isteminin reddine ilişkin kararda temyiz süresi, sürenin başlangıcı ve başvuru şeklinin gösterilmemesi nedeniyle, sanığın temyizin reddine yönelik yaptığı başvurunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
CMK'nın 42/1. maddesi hükmü karşısında, sanığın eski hale getirme talebi üzerine karar verme yetkisi bu talebin yanında temyiz itirazları da yapılmış olduğundan Yargıtaya ait olup yerel mahkemece verilen 20.11.2012 tarihli kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu belirlenip, 17.04.2012 tarihinde sanığın yokluğunda verilen kararın Tebligat Kanununun 16. maddesine göre sanığın aynı konutta oturan annesine tebliğ edilmesi yerine, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılıp annesine şifahi bildirimde bulunulduğu anlaşılmakla, usulsüz tebligat nedeniyle sanığın eski hale getirme talebinin yerinde, temyizin de süresinde olduğu kabul edilip temyizin reddine ilişkin karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.