Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2012/11641 K.2013/3674
Özet: Uyuşmazlık, 15‑18 yaşları arasında olan sanıkların hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından dolayı verilen hapis cezalarının, çocuk koruma kanunu ve ceza hukukunun ilgili maddelerine uygun olarak değerlendirilip değerlendirilmediğiyle ilgilidir. Mahkeme, sanıkların 18 yaşından küçük olduğunu belirterek, çocuk koruma kanununa göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep eden itirazları kabul etmiş, mevcut cezaları bozmamış ve kararını bozma kararı almıştır.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
Hüküm: 1- TCK'nın 142/1-b, 143/1, 31/3, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme
2- TCK'nın 116/2-4, 31/3, 50/1-d maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezasının 1 yıl süre ile alkollü içki tüketilen yerlere gitmesinin yasaklanması seçenek yaptırımı
3- TCK'nın 152/1-a, 31/3, 50/1-d maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezasının 1 yıl süre ile alkollü içki tüketilen yerlere gitmesinin yasaklanması seçenek yaptırımı
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Suç tarihinde onbeş yaşını doldurup onsekiz yaşını tamamlamadığı anlaşılan yaşı küçük sanıklar hakkında sosyal inceleme raporu alınmadığı gibi alınmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeyerek 5395 sayılı Kanunun 35/3. maddesine muhalefet edilmesi,
2- Hırsızlık suçundan tayin olunan temel cezalarda suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılırken takdire de dayanıldığı gösterilmeksizin gerekçe göstermeden üst sınırdan artırım yapılması,
3- 5237 sayılı TCK'nın 50/1-d maddesinde "kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle belirli yerlere gitmekten yasaklama tedbirine çevrilebileceğinin" hüküm altına alındığı, bu düzenleme gereğince sanıklar hakkında hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezanın, seçenek yaptırımlardan olan belirli yerlere gitmekten yasaklama tedbirine çevrilmesi durumunda bu sürenin mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları açısından tayin olunan 8 ay hapis cezası süresinden fazla olamayacağının gözetilmemesi,
4- Sanıkların suç tarihinde 18 yaşından küçük olduklarının anlaşılması karşısında, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe hükümler içeren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin 23. maddesinin sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
Hüküm: 1- TCK'nın 142/1-b, 143/1, 31/3, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme
2- TCK'nın 116/2-4, 31/3, 50/1-d maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezasının 1 yıl süre ile alkollü içki tüketilen yerlere gitmesinin yasaklanması seçenek yaptırımı
3- TCK'nın 152/1-a, 31/3, 50/1-d maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezasının 1 yıl süre ile alkollü içki tüketilen yerlere gitmesinin yasaklanması seçenek yaptırımı
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Suç tarihinde onbeş yaşını doldurup onsekiz yaşını tamamlamadığı anlaşılan yaşı küçük sanıklar hakkında sosyal inceleme raporu alınmadığı gibi alınmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeyerek 5395 sayılı Kanunun 35/3. maddesine muhalefet edilmesi,
2- Hırsızlık suçundan tayin olunan temel cezalarda suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılırken takdire de dayanıldığı gösterilmeksizin gerekçe göstermeden üst sınırdan artırım yapılması,
3- 5237 sayılı TCK'nın 50/1-d maddesinde "kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle belirli yerlere gitmekten yasaklama tedbirine çevrilebileceğinin" hüküm altına alındığı, bu düzenleme gereğince sanıklar hakkında hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezanın, seçenek yaptırımlardan olan belirli yerlere gitmekten yasaklama tedbirine çevrilmesi durumunda bu sürenin mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları açısından tayin olunan 8 ay hapis cezası süresinden fazla olamayacağının gözetilmemesi,
4- Sanıkların suç tarihinde 18 yaşından küçük olduklarının anlaşılması karşısında, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe hükümler içeren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin 23. maddesinin sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.