Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2011/5614 K.2012/3650
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : 6136 sayılı Kanuna muhalefet
Hüküm : 6136 sayılı Kanunun 13/2, 765 sayılı TCK'nın 59, 31, 40. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 7. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde de “lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir” hükümleri uyarınca; özel yasadan kaynaklanan temel ceza normu dışında, 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK'nın uygulanması ile bulunan sonuç cezalar aynı olmasına rağmen, 765 sayılı TCK'nın 31. maddesinde bir ceza olarak düzenlenen ve anılan Kanunun 41/2. maddesi uyarınca cezanın icrası müddetince devam etmekle beraber cezanın ikmal veya sakıt olduğu günden itibaren başlayan yasaklılık durumunu içeren hükme nazaran 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki düzenlemenin daha lehe olduğu gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden mahsup, takdiri indirim ve yasal kısıtlılık maddesi olarak gösterilen “765 sayılı TCK'nın 40, 59 ve 31.” maddelerinin çıkartılıp yerlerine mahsup ve takdiri indirim için “5237 sayılı TCK'nın 63 ve 62.” hak yoksunluğu için de “sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç : 6136 sayılı Kanuna muhalefet
Hüküm : 6136 sayılı Kanunun 13/2, 765 sayılı TCK'nın 59, 31, 40. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 7. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde de “lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir” hükümleri uyarınca; özel yasadan kaynaklanan temel ceza normu dışında, 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK'nın uygulanması ile bulunan sonuç cezalar aynı olmasına rağmen, 765 sayılı TCK'nın 31. maddesinde bir ceza olarak düzenlenen ve anılan Kanunun 41/2. maddesi uyarınca cezanın icrası müddetince devam etmekle beraber cezanın ikmal veya sakıt olduğu günden itibaren başlayan yasaklılık durumunu içeren hükme nazaran 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki düzenlemenin daha lehe olduğu gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden mahsup, takdiri indirim ve yasal kısıtlılık maddesi olarak gösterilen “765 sayılı TCK'nın 40, 59 ve 31.” maddelerinin çıkartılıp yerlerine mahsup ve takdiri indirim için “5237 sayılı TCK'nın 63 ve 62.” hak yoksunluğu için de “sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.