Yargıtay 9. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2011/3466 K.2013/3603
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın polis memurlarına karşı görevini yaptırmamak için direnme, hakaret ve mala zarar verme suçlarından hüküm giyip verilen cezaların eksik ve hatalı tayin edilmesiyle ilgilidir. (2) Mahkeme, temyiz itirazlarını kabul ederek kararını bozdu, sanığın hakaret, görevli memura mukavemet ve mala zarar verme suçları için ceza takdirini yeniden yaparak önceki hükümlerin eksik olduğunu belirtti.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme
Hüküm: 1- TCK'nın 125/3-a, 43, 53/1, 51, 51/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- TCK'nın 265/1, 51, 51/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet
3- TCK'nın 151, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile artırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1- Sanığın yumrukla polis ekip aracının camını kırarak zarar verme eyleminin TCK'nın 152/1-a, maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, anılan Kanunun 151. maddesinden hüküm kurulması,
2- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında; hakaret, mala zarar verme ve görevli memura mukavemet suçlarının niteliği, hükmolunan cezaların türleri gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydındaki Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2003 gün ve 2002/1336 esas, 2003/69 sayılı kararında, sanık hakkında "uyuşturucu madde kullanma" suçundan 765 sayılı TCK'nın 404/2, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince adli para cezasına hükmedildiği, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde bu suçun karşılığının tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri olarak düzenlemesi de değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, mala zarar verme suçunda sonuç ceza yönünden kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme
Hüküm: 1- TCK'nın 125/3-a, 43, 53/1, 51, 51/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- TCK'nın 265/1, 51, 51/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet
3- TCK'nın 151, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile artırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1- Sanığın yumrukla polis ekip aracının camını kırarak zarar verme eyleminin TCK'nın 152/1-a, maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, anılan Kanunun 151. maddesinden hüküm kurulması,
2- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında; hakaret, mala zarar verme ve görevli memura mukavemet suçlarının niteliği, hükmolunan cezaların türleri gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydındaki Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2003 gün ve 2002/1336 esas, 2003/69 sayılı kararında, sanık hakkında "uyuşturucu madde kullanma" suçundan 765 sayılı TCK'nın 404/2, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince adli para cezasına hükmedildiği, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde bu suçun karşılığının tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri olarak düzenlemesi de değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, mala zarar verme suçunda sonuç ceza yönünden kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.