Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2011/11370 K.2012/8505
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Mala zarar verme
Hüküm : TCK'nın 152/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak;
1- Sanığın katılana ait motosiklet ve otomobili yakarak zarar vermesi eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu ve anılan madde ile temel ceza tayin edilip aynı Kanunun 152/2-a maddesi ile artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, TCK'nın mala zarar verme suçunun nitelikli hallerini düzenleyen 152/1. maddesi uyarınca temel ceza tayin edilip buna göre artırım yapılması ve artırım uygulamasına ilişkin kanun ve maddesinin karar yerinde gösterilmemesi,
2- Sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunu katılanın hayvanına çarparak yaralaması ve zararının karşılanması isteğinin kabul edilmemesi nedeniyle duyduğu hiddetin etkisiyle işlediği anlaşıldığından sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.07.2012 tarihinde bozmada oybirliği nedeninde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY:
Görgü tanığı bulunmayan olayda, sanığın samimi görülen, oluş ve dosya içeriğindeki kanıtlarla da uyumlu bulunan savunmasının aksine, atılı suçu işlediğini ortaya koyan, cezalandırılmasına yeterli ve her türlü kuşkudan arınmış kanıt elde edilmemesi nedeniyle beraatine karar verilmesi gerekirken, varsayımdan hareketle ve mevcut kuşku sanık aleyhinde değerlendirilmek suretiyle mahkumiyet hükmü kurulmasının yasaya aykırı olduğunu ve hükmün bu nedenle bozulması gerektiğini düşündüğümüzden, sayın çoğunluğun suçu sabit kabul eden görüşüne katılmıyoruz. 03.07.2012.
Suç : Mala zarar verme
Hüküm : TCK'nın 152/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak;
1- Sanığın katılana ait motosiklet ve otomobili yakarak zarar vermesi eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu ve anılan madde ile temel ceza tayin edilip aynı Kanunun 152/2-a maddesi ile artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, TCK'nın mala zarar verme suçunun nitelikli hallerini düzenleyen 152/1. maddesi uyarınca temel ceza tayin edilip buna göre artırım yapılması ve artırım uygulamasına ilişkin kanun ve maddesinin karar yerinde gösterilmemesi,
2- Sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunu katılanın hayvanına çarparak yaralaması ve zararının karşılanması isteğinin kabul edilmemesi nedeniyle duyduğu hiddetin etkisiyle işlediği anlaşıldığından sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.07.2012 tarihinde bozmada oybirliği nedeninde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY:
Görgü tanığı bulunmayan olayda, sanığın samimi görülen, oluş ve dosya içeriğindeki kanıtlarla da uyumlu bulunan savunmasının aksine, atılı suçu işlediğini ortaya koyan, cezalandırılmasına yeterli ve her türlü kuşkudan arınmış kanıt elde edilmemesi nedeniyle beraatine karar verilmesi gerekirken, varsayımdan hareketle ve mevcut kuşku sanık aleyhinde değerlendirilmek suretiyle mahkumiyet hükmü kurulmasının yasaya aykırı olduğunu ve hükmün bu nedenle bozulması gerektiğini düşündüğümüzden, sayın çoğunluğun suçu sabit kabul eden görüşüne katılmıyoruz. 03.07.2012.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.