Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2010/16210 K.2012/8381
Özet: Uyuşmazlık konusu: Sanıkların kasten yaralama, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz talepleri. Mahkeme, sanıkların şikayetten vazgeçmelerini kabul ederek düşme kararını onayladı; ayrıca bazı hapis cezası uygulama hatalarını düzelterek mahkumiyet kararlarını revize etti.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, mala zarar verme
Hüküm: 1- Sanık ... hakkında;
a) Kasten yaralama ve hakaret suçlarından; Kamu davasının TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesi
b) TCK'nın 265/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
c) TCK'nın 179/2, 179/3, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- Sanık ... hakkında;
a) Kasten yaralama ve hakaret suçlarından; Kamu davasının TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesi
b) TCK'nın 265/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
3- Sanık ... hakkında;
a) Kasten yaralama ve hakaret suçlarından; Kamu davasının TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesi
b) TCK'nın 265/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
c) TCK'nın152/1-a-son, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Şikayetten vazgeçmeyi kabul edip bu nedenle verilen düşme kararını temyiz eden sanıklar müdafiinin hükmü temyizde hukuki yararı bulunmadığından temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve görevi yaptırmamak için direnme, sanık ... hakkında mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme, sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Sanık ... hakkında tekerrüre esas mahkumiyeti nedeniyle TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, görevi yaptırmamak için direnme suçunun sanıklar tarafından birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet kullanılarak hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğu halde sanıklar hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ve sanıkların direnme eylemini birlikte gerçekleştirmesine karşın direnme suçundan tayin olunan cezanın TCK'nın 265/3. maddesi ile arttırılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;
Sanıklar hakkında TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/l-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına dair bölümlerin hüküm fıkralarından çıkarılarak, yerine "Sanığın mahkum olduğu hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a, b, d, ve e bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya, (c) bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, mala zarar verme
Hüküm: 1- Sanık ... hakkında;
a) Kasten yaralama ve hakaret suçlarından; Kamu davasının TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesi
b) TCK'nın 265/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
c) TCK'nın 179/2, 179/3, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- Sanık ... hakkında;
a) Kasten yaralama ve hakaret suçlarından; Kamu davasının TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesi
b) TCK'nın 265/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
3- Sanık ... hakkında;
a) Kasten yaralama ve hakaret suçlarından; Kamu davasının TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesi
b) TCK'nın 265/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
c) TCK'nın152/1-a-son, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Şikayetten vazgeçmeyi kabul edip bu nedenle verilen düşme kararını temyiz eden sanıklar müdafiinin hükmü temyizde hukuki yararı bulunmadığından temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve görevi yaptırmamak için direnme, sanık ... hakkında mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme, sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Sanık ... hakkında tekerrüre esas mahkumiyeti nedeniyle TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, görevi yaptırmamak için direnme suçunun sanıklar tarafından birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet kullanılarak hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğu halde sanıklar hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ve sanıkların direnme eylemini birlikte gerçekleştirmesine karşın direnme suçundan tayin olunan cezanın TCK'nın 265/3. maddesi ile arttırılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;
Sanıklar hakkında TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/l-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına dair bölümlerin hüküm fıkralarından çıkarılarak, yerine "Sanığın mahkum olduğu hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a, b, d, ve e bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya, (c) bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.