Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2010/15715 K.2011/927
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle ölüme ve yaralamaya neden olma
Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK’nın 85/2, 62/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet,
2- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK’nın 85/2, 62/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet,
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;
Yargılama giderlerinin sanıklardan "eşit" yerine "müştereken ve müteselsilen" tahsiline karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının yargılama giderleriyle ilgili paragrafından "müteselsilen" kelimesinin çıkartılıp, yerine "eşit olarak" yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY:
21.04.2009 günü saat 13.00 sularında sürücü sanık ... yönetimindeki ticari minübüs ile seyir halinde iken olay yerine geldiğinde bölünmüş yolda seyrine göre sağından karşıya geçmek üzere yola giren alkollü yaya sanık ...’e çarpmamak için sola manevra yaptığı ancak yaya ...’e hafif şekilde çarparak direksiyon hakimiyetini kaybettiği şerit değiştirip karşı yön şeridine girerek karşı yönden gelen ... yönetimindeki otomobille çarpıştıkları sonrasında da yine karşı yönden gelen sürücü ... yönetimindeki otomobille de çarpışmaları sonucu 2 kişinin öldüğü ve 3 kişinin de yaralandığı şeklinde gelişen olay nedeniyle yaya sanık ... 1. derecede kusurlu kabul edilerek 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmıştır.
Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de bugüne kadar benimsenen 18.12.1993 tarih 221-317 sayılı kararında da belirtildiği gibi “yayaların karşıdan karşıya geçerlerken kendilerine motorlu bir aracın çarpacağı, araçtakilerin yaralanacağı ve öleceklerinin hayatın olağan akışına göre düşünülemeyeceği” bu nedenle de sanık ...’in üzerine atılı taksirli suçta “neticenin ön görülmesi” unsurunun gerçekleşmediği, bu itibarla sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği düşüncesini taşıdığımdan sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmemekteyim. 16.02.2011
Suç : Taksirle ölüme ve yaralamaya neden olma
Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK’nın 85/2, 62/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet,
2- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK’nın 85/2, 62/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet,
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;
Yargılama giderlerinin sanıklardan "eşit" yerine "müştereken ve müteselsilen" tahsiline karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının yargılama giderleriyle ilgili paragrafından "müteselsilen" kelimesinin çıkartılıp, yerine "eşit olarak" yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY:
21.04.2009 günü saat 13.00 sularında sürücü sanık ... yönetimindeki ticari minübüs ile seyir halinde iken olay yerine geldiğinde bölünmüş yolda seyrine göre sağından karşıya geçmek üzere yola giren alkollü yaya sanık ...’e çarpmamak için sola manevra yaptığı ancak yaya ...’e hafif şekilde çarparak direksiyon hakimiyetini kaybettiği şerit değiştirip karşı yön şeridine girerek karşı yönden gelen ... yönetimindeki otomobille çarpıştıkları sonrasında da yine karşı yönden gelen sürücü ... yönetimindeki otomobille de çarpışmaları sonucu 2 kişinin öldüğü ve 3 kişinin de yaralandığı şeklinde gelişen olay nedeniyle yaya sanık ... 1. derecede kusurlu kabul edilerek 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmıştır.
Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de bugüne kadar benimsenen 18.12.1993 tarih 221-317 sayılı kararında da belirtildiği gibi “yayaların karşıdan karşıya geçerlerken kendilerine motorlu bir aracın çarpacağı, araçtakilerin yaralanacağı ve öleceklerinin hayatın olağan akışına göre düşünülemeyeceği” bu nedenle de sanık ...’in üzerine atılı taksirli suçta “neticenin ön görülmesi” unsurunun gerçekleşmediği, bu itibarla sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği düşüncesini taşıdığımdan sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmemekteyim. 16.02.2011
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.