Yargıtay 9. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2009/19563 K.2010/2502
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi 01.03.2010 tarihli kararında, taksirle yaralama suçunda 765 sayılı TCK'nın 459/3, 5237 sayılı TCK'nın 62, 647 sayılı Kanun, 2918 sayılı Kanun'lı mahkumiyet, erteleme ve sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hükmü, kanuna aykırı karma uygulama nedeniyle bozdu.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 765 sayılı TCK'nın 459/3, 5237 sayılı TCK'nın 62, 647 sayılı Kanunun 4, 6, 2918 sayılı Kanunun 119. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme, sürücü belgesinin geri alınması
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- 765 sayılı TCK'nın lehe olduğu kabul edilerek uygulama yapıldığına göre anılan Kanunun bir bütün halinde uygulanması gerektiği gözetilmeden 5252 sayılı Kanunun 9. maddesine aykırı olarak takdiri indirim konusunun değerlendirilmesinde 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması, kanuna aykırı,
2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 11.03.2008 tarih, 2008/7–14 esas, 2008/50 sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde değişiklik yapan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin amaç, kapsam ve gerekçesi de nazara alındığında; hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği ve hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 765 sayılı TCK'nın 459/3, 5237 sayılı TCK'nın 62, 647 sayılı Kanunun 4, 6, 2918 sayılı Kanunun 119. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme, sürücü belgesinin geri alınması
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- 765 sayılı TCK'nın lehe olduğu kabul edilerek uygulama yapıldığına göre anılan Kanunun bir bütün halinde uygulanması gerektiği gözetilmeden 5252 sayılı Kanunun 9. maddesine aykırı olarak takdiri indirim konusunun değerlendirilmesinde 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması, kanuna aykırı,
2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 11.03.2008 tarih, 2008/7–14 esas, 2008/50 sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde değişiklik yapan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin amaç, kapsam ve gerekçesi de nazara alındığında; hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği ve hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.