Yargıtay 9. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2008/16276 K.2010/1899
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, 5237 sayılı TCK’nın 85/1, 53/1‑2, 63, 53/6. maddeleri göre taksirle yaralama ve ölüme neden olma suçunu işleyen sanığı mahkum etti; Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii temyiz itirazlarını reddederken, kanuna aykırı kararlar nedeniyle mahkeme bu temyiz isteklerini kabul etmeyi, diğer itirazları ise kendisi göçüşmeye karar vererek kararı 11.02.2010 tarihinde oybirliğiyle bozma kararı aldı.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama ve ölüme neden olma
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 53/1-2, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Temyiz edenler: Cumhuriyet savcısı, Sanık müdafii
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Gerekçe kısmında lehe yasa değerlendirilmesi yapılırken eylemin 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesine uyduğu kabul edilerek buna göre değerlendirme yapıldıktan sonra aynı Kanunun 85/1. maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle çelişkiye neden olunması,
2-Sanık müdafii tarafından önceki hükme ilişkin temyiz dilekçesiyle lehe olan hükümlerin uygulanması talep edilmesine rağmen bu kapsamda bulunan hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
3-Taksirle işlenen suçlarda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma kararı verilmesi,
Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 11.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama ve ölüme neden olma
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 53/1-2, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Temyiz edenler: Cumhuriyet savcısı, Sanık müdafii
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Gerekçe kısmında lehe yasa değerlendirilmesi yapılırken eylemin 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesine uyduğu kabul edilerek buna göre değerlendirme yapıldıktan sonra aynı Kanunun 85/1. maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle çelişkiye neden olunması,
2-Sanık müdafii tarafından önceki hükme ilişkin temyiz dilekçesiyle lehe olan hükümlerin uygulanması talep edilmesine rağmen bu kapsamda bulunan hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
3-Taksirle işlenen suçlarda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma kararı verilmesi,
Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 11.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.