Yargıtay 9. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2008/12987 K.2010/4702
Özet: Kullanılan 5. fıkra gecikme zammı ve 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsub yapılamayan hallerden dolayı hüküm bozularak, gecikme zammı fıkları kaldırılarak, mahsubta ilişkin hüküm 765 sayılı TCK'nın 40. maddesine göre düzeltilerek onandı.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama ve ölüme neden olma
Hüküm: 765 sayılı TCK'nın 455/2-son, 59/2, 5237 sayılı TCK'nın 63, 2918 sayılı Kanunun 118, 6183 sayılı Kanunun 59. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tanığın dinlendiği tarih itibariyle Asliye Ceza Mahkemesi görevli olup, yürürlükte olan CMUK uyarınca sanığa tanık beyanına karşı diyeceklerinin sorulduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamenin 3 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;
1- 4786 sayılı Kanun ile 647 sayılı Kanunun 5. maddesine eklenen 5. fıkra ile getirilen gecikme zammının, 647 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda öngörülmediği gözetilmeden sanık hakkında uygulanması,
2- 765 sayılı TCK'nın lehe kabul edilip uygulanması karşısında anılan Kanunun 40. maddesi yerine 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanığın tutuklulukta geçirdiği sürelerin cezasından mahsubuna karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün gecikme zammı uygulanmasına ilişkin fıkrasının hükümden çıkartılması ve mahsuba ilişkin fıkrasındaki "5237 sayılı Kanunun 63." ibaresinin hükümden çıkartılıp yerine "765 sayılı TCK'nın 40." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama ve ölüme neden olma
Hüküm: 765 sayılı TCK'nın 455/2-son, 59/2, 5237 sayılı TCK'nın 63, 2918 sayılı Kanunun 118, 6183 sayılı Kanunun 59. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tanığın dinlendiği tarih itibariyle Asliye Ceza Mahkemesi görevli olup, yürürlükte olan CMUK uyarınca sanığa tanık beyanına karşı diyeceklerinin sorulduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamenin 3 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;
1- 4786 sayılı Kanun ile 647 sayılı Kanunun 5. maddesine eklenen 5. fıkra ile getirilen gecikme zammının, 647 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda öngörülmediği gözetilmeden sanık hakkında uygulanması,
2- 765 sayılı TCK'nın lehe kabul edilip uygulanması karşısında anılan Kanunun 40. maddesi yerine 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanığın tutuklulukta geçirdiği sürelerin cezasından mahsubuna karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün gecikme zammı uygulanmasına ilişkin fıkrasının hükümden çıkartılması ve mahsuba ilişkin fıkrasındaki "5237 sayılı Kanunun 63." ibaresinin hükümden çıkartılıp yerine "765 sayılı TCK'nın 40." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.