Yargıtay 8. Hukuk Dairesi İcra ve İflas Hukuku
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/4230 K.2018/2580
Özet: (1) Taraflar arasında kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibinde davacı, itirazın kaldırılmasını ve kiralananın tahliyesini talep ederken, davalı kiracı itirazını reddederek bu talebi sürdürmüştür.; (2) Mahkeme, davalı kiracının itirazını kaldırarak takibi ve tahliye talebini kabul etmiş, davalı kefil için ise tahliye başvurusunu reddetmiştir.
MAHKEMESİ: İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: İtirazın Kaldırılması ve Tahliye
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı vekili, kira alacağının tahsili amacıyla davalı borçlular aleyhine icra takibi başlattıklarını, davalı borçluların borca itiraz ettiğini belirterek itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davalı kiracı yönünden, ödemeye dair belge sunmadığı, böylece davalı kiracının, kira akdi dışındaki itirazlarını İİK m. 269/c (1. fıkra) da sayılan bir belge ile ispat edemediği anlaşılmakla davalı-kiracı bakımından itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına, davalı kiracı yasal süre içinde kira borcunu ödemediğinden, davalı kiracının taşınmazdan tahliyesine, davalı kefil yönünden, takip konusu alacak kira başlangıç tarihinden itibaren 1 yıllık süreçte işleyen kira bedellerine ilişkin olduğuna göre, takibe konu alacaklar bakımından davalı kefilin sorumluluğu devam ettiğinden davalı kefil yönünden itirazın kaldırılmasına, kefil hakkında tahliye davası açılamayacağından, davalı kefil hakkındaki tahliye isteminin reddine karar verilmiş, karar davalı kiracı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.
1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı alacaklı, 15.04.2015 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 10.02.2016 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile aylık 650,00 TL’den 2015 yılı Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ve aylık 700,00 TL’den 2016 yılı Ocak ayı kira alacağı 3.950,00 TL’nin faiziyle tahsilini talep etmiştir. Ödeme emri borçlu kiracıya 16.02.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı borçlu süresinde verdiği dilekçe ile borca itiraz etmiştir. Borçluya tebliğ edilen ihtarlı ödeme emrinde otuz günlük yasal ödeme süresi verilmiştir. Davacı tarafça tahliye istemli dava, İİK'nun 269/1. maddesi uyarınca, yasal 30 günlük süre beklenmeden 17.03.2016 tarihinde açılmıştır. Ödeme emrinin tebliğinden itibaren yasal otuz günlük ödeme süresi beklenmeden tahliye isteminde bulunulamaz. Bu durumda mahkemece tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının alacağa yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte yazılı nedenle davalının tahliyeye ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK'nın 428 ve İİK'nın 366. maddesi uyarınca kararın tahliyeye hasren BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
DAVA TÜRÜ: İtirazın Kaldırılması ve Tahliye
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı vekili, kira alacağının tahsili amacıyla davalı borçlular aleyhine icra takibi başlattıklarını, davalı borçluların borca itiraz ettiğini belirterek itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davalı kiracı yönünden, ödemeye dair belge sunmadığı, böylece davalı kiracının, kira akdi dışındaki itirazlarını İİK m. 269/c (1. fıkra) da sayılan bir belge ile ispat edemediği anlaşılmakla davalı-kiracı bakımından itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına, davalı kiracı yasal süre içinde kira borcunu ödemediğinden, davalı kiracının taşınmazdan tahliyesine, davalı kefil yönünden, takip konusu alacak kira başlangıç tarihinden itibaren 1 yıllık süreçte işleyen kira bedellerine ilişkin olduğuna göre, takibe konu alacaklar bakımından davalı kefilin sorumluluğu devam ettiğinden davalı kefil yönünden itirazın kaldırılmasına, kefil hakkında tahliye davası açılamayacağından, davalı kefil hakkındaki tahliye isteminin reddine karar verilmiş, karar davalı kiracı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.
1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı alacaklı, 15.04.2015 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 10.02.2016 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile aylık 650,00 TL’den 2015 yılı Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ve aylık 700,00 TL’den 2016 yılı Ocak ayı kira alacağı 3.950,00 TL’nin faiziyle tahsilini talep etmiştir. Ödeme emri borçlu kiracıya 16.02.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı borçlu süresinde verdiği dilekçe ile borca itiraz etmiştir. Borçluya tebliğ edilen ihtarlı ödeme emrinde otuz günlük yasal ödeme süresi verilmiştir. Davacı tarafça tahliye istemli dava, İİK'nun 269/1. maddesi uyarınca, yasal 30 günlük süre beklenmeden 17.03.2016 tarihinde açılmıştır. Ödeme emrinin tebliğinden itibaren yasal otuz günlük ödeme süresi beklenmeden tahliye isteminde bulunulamaz. Bu durumda mahkemece tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının alacağa yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte yazılı nedenle davalının tahliyeye ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK'nın 428 ve İİK'nın 366. maddesi uyarınca kararın tahliyeye hasren BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.