Yargıtay 8. Hukuk Dairesi İcra ve İflas Hukuku
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/20596 K.2017/7150
Özet: (1) 3. kişi, haczedilen menkullerin bir kısmının kendisine ait olduğunu iddia ederek haczin kaldırılmasını talep etti; (2) Mahkeme, deliller doğrultusunda 3. kişinin haklarını tanıyarak haczı kaldırmak üzere karar verdi, ancak istihkak davasının kurulamadığını belirterek kararın bozulmasına karar verdi.
MAHKEMESİ: İcra Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı 3. kişi vekili, 26.05.2010 tarihinde haczedilen menkullerin bir kısmının müvekkiline ait olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.
Davalı alacaklı vekili, haczin borçlunun adresinde yapıldığını, karinenin alacaklı yararına olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacı 3. kişinin dava konusu mahcuzların kendisine ait olduğunu ispat ettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK'nun 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.
Dosya içerisinde yer alan bilgi ve belgelere göre; borçlu ...’nin ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 22.5.2015 tarih 2013 /110 Esas, 2015/ 213 karar sayılı kararı ile iflasına karar verildiği kararın 8.4.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Bu durumda, Mahkemece, adı geçen borçlu şirket yönünden, İİK'nun 193/2 maddesi uyarınca takibin düştüğü ve hacizlerin kalktığı, dolayısıyla dava konusuz kaldığından, istihkak davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek yargılama giderleri ile maktu karar ve ilam harcı ile nispi vekalet ücretinin davanın açılmasına neden olan tarafa yükletilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle yerel Mahkeme hükmünün İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri gereğince BOZULMASINA, Bozma nedenine göre davalı alacaklının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.5.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı 3. kişi vekili, 26.05.2010 tarihinde haczedilen menkullerin bir kısmının müvekkiline ait olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.
Davalı alacaklı vekili, haczin borçlunun adresinde yapıldığını, karinenin alacaklı yararına olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacı 3. kişinin dava konusu mahcuzların kendisine ait olduğunu ispat ettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK'nun 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.
Dosya içerisinde yer alan bilgi ve belgelere göre; borçlu ...’nin ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 22.5.2015 tarih 2013 /110 Esas, 2015/ 213 karar sayılı kararı ile iflasına karar verildiği kararın 8.4.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Bu durumda, Mahkemece, adı geçen borçlu şirket yönünden, İİK'nun 193/2 maddesi uyarınca takibin düştüğü ve hacizlerin kalktığı, dolayısıyla dava konusuz kaldığından, istihkak davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek yargılama giderleri ile maktu karar ve ilam harcı ile nispi vekalet ücretinin davanın açılmasına neden olan tarafa yükletilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle yerel Mahkeme hükmünün İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri gereğince BOZULMASINA, Bozma nedenine göre davalı alacaklının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.5.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.