Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/178 K.2023/5437
Özet: Kocaeli 7. Asliye Ceza Mahkemesi, 08.11.2022 tarihli kararının temyiz talebine dayanarak, sahte banka veya kredi kartı kullanarak yarar sağlama suçuna ilişkin hükmü ve ilgili usul hükümlerine göre, şikayetçi vekili tarafından yapılan temyizin reddi yönünde karar vererek, kararın 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına göndermeyi kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama
HÜKÜMLER: Beraat
Kocaeli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli kararının, şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçunun mağdurunun suça konu kredi kartlarının ait olduğu bankalar olduğu, somut olayda temyiz isteminde bulunan şikayetçi bankanın POS cihazının kullanıldığı banka olduğu ve doğrudan zarar görmediği katılma hakkı ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığı; bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde karar verildi.
SUÇLAR: Sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama
HÜKÜMLER: Beraat
Kocaeli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli kararının, şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçunun mağdurunun suça konu kredi kartlarının ait olduğu bankalar olduğu, somut olayda temyiz isteminde bulunan şikayetçi bankanın POS cihazının kullanıldığı banka olduğu ve doğrudan zarar görmediği katılma hakkı ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığı; bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.